ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΗΡΟΔΟΤΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. STRATLION LTD κ.α., Αγωγή αρ. 1307/2021, 8/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1307/2021 ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΗΡΟΔΟΤΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Ενάγουσα v.
- STRATLION LTD
- XXXX ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 24.11.2021 Ημερομηνία: 08 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: Ευσταθίου & Ευσταθίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Θωμάς Παλάοντας & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή της, η Ενάγουσα ισχυρίζεται πως, δυνάμει γραμματίου και/ή γραμματίου συνήθους τύπου και/ή συναλλαγματικής και/ή άλλου εγγράφου αναγνώρισης χρέους ημερομηνίας 08.03.2021, η Εναγόμενη 1, με την εγγύηση της Εναγόμενης 2, ανέλαβε να πληρώσει στην Ενάγουσα το ποσό των €29.750,00 δια μηνιαίων δόσεων €1.900,00 η κάθε μία πλέον τόκο προς 1% ετησίως μέχρι εξόφλησης, πλην όμως δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Μετά την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης των Εναγόμενων 1 και 2 την 09.09.2021, η Ενάγουσα υπέβαλε την υπό εξέταση αίτηση, στη βάση της Δ.18 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), με την οποία ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγόμενων 1 και
- Ο διευθυντής της Ενάγουσας (ΜΕ1), με ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την αίτηση, δηλώνει γνώση των γεγονότων. Ισχυρίζεται πως την 08.03.2021, η Εναγόμενη 1, υπέγραψε ενώπιον του γραμμάτιο αξίας €29.750,00, σύμφωνα με το οποίο το ποσό αυτό θα εξοφλούνταν δια 25 μηνιαίων δόσεων ύψους €1.190,00 η κάθε μια. Επιπλέον, θα καταβάλλονταν τόκος 1% από την 08.03.2021 μέχρι εξόφλησης, ενώ σε περίπτωση καθυστέρησης ή παράλειψης πληρωμής δόσης, το ποσό θα καθίστατο ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Στο γραμμάτιο ενσωματώθηκε η εγγύηση της Εναγόμενης 2, με την οποία η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε την πιστή τήρηση από την Εναγόμενη 1 των όρων του γραμματίου, περιλαμβανομένης της υποχρέωσης πληρωμής ολόκληρου του ποσού. Ο ΜΕ1 προσκομίζει το γραμμάτιο αυτό, το οποίο σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Το Τεκμήριο 1 είναι αντίγραφο εγγράφου το οποίο τιτλοφορείται «καλό δια €29.750.-», φέρει ημερομηνία 08.03.2021 και υπογραφή του XXXX εκ μέρους της Εναγόμενης 1, καθώς και υπογραφές δύο μαρτύρων. Αναγράφει «ημείς, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι Stratlion Ltd HE 373851 από τη Λεμεσό, χρωστούμε να πληρώσουμε εις διαταγή της Διογένης Ηροδότου & Υιοί Λτδ ΗΕ 9940 από τη Λεμεσό το ποσό των €29.750.- ποσό το οποίο λήφθηκε από αυτούς τοις μετρητοίς. Το ως άνω ποσό υποχρεούμεθα να το εξοφλήσουμε σε εικοσιπέντε μηνιαίες δόσεις από €1.190.- μηνιαίως (χίλια εκατό ενενήντα Ευρώ) αρχής γενομένης την 01.05.
- Από σήμερα υποχρεούμαι στην καταβολή τόκου προς 1% ετησίως επί του ως άνω οφειλόμενου ποσού μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Παράλειψη πληρωμής καθιστά ληξιπρόθεσμο και απαιτητό ολόκληρο το ποσό του γραμματίου και εν περιπτώσει αγωγής υποχρεούμεθα στην καταβολή απάντων των δικηγορικών και δικαστικών εξόδων». Στο ίδιο έγγραφο, περιλαμβάνεται κείμενο που φέρει υπογραφή που αποδίδεται στην Εναγόμενη 2 ενώπιον δύο μαρτύρων, με ημερομηνία 08.03.2021, που τιτλοφορείται «εγγύηση» και αναφέρει «εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη XXXX από τη Λεμεσό εγγυώμαι την πιστή τήρηση από μέρους των χρεωστών όλων των όρων που παρατίθενται πιο πάνω συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης προς καταβολής ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού». Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΕ1, η Εναγόμενη 1 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, και δεν μπορούν οι Εναγόμενοι 1 και 2 να έχουν συζητήσιμη υπεράσπιση, και πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, με ένστασή τους, προβάλλουν ότι δεν θα πρέπει να επιτύχει η αίτηση της Ενάγουσας, καθότι διαθέτουν καλόπιστη υπεράσπιση και έχουν να εγείρουν ζητήματα εναντίον της απαίτησης της Ενάγουσας που πρέπει να εκδικαστούν σε πλήρη δίκη, εφόσον είναι περίπλοκα και θα πρέπει γι' αυτά να προσκομιστεί μαρτυρία. Δεν οφείλουν κάποιο ποσό στην Ενάγουσα, η οποία δεν αποκαλύπτει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, μεταξύ των οποίων και το ότι ουδέποτε έδωσε χρήματα στην Εναγόμενη 1, και ότι το έγγραφο που παρουσίασε είναι προϊόν απάτης ή παράνομης εξασφάλισης υπογραφής ή πλαστογραφίας, δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου εφόσον δεν φέρει υπογραφές από μάρτυρες και οι δήθεν υπογραφές είχαν τοποθετηθεί μετά από σύσταση και δεν αποτελούν υπογραφές υπαρκτών προσώπων. Οι διάδικοι είχαν συμφωνήσει την καταβολή ποσού από την Εναγόμενη 1 προς την Ενάγουσα που έχει εξοφληθεί. Η Εναγόμενη 2 (ΜΥ1), με την εξουσιοδότηση και του διευθυντή της Εναγόμενης 1, που είναι ο σύζυγός της, και της Εναγόμενης 1 εταιρείας, ορκίζεται ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, με την οποία αναφέρει πως περί την 08.03.2021 υπογράφθηκε συμφωνία μεταξύ της Εναγόμενης 1 και τρίτου προσώπου, με την οποία συμφωνήθηκε η Εναγόμενη 1 να ενοικιάσει ένα κατάστημα στην οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό. Η ΜΥ1 προσκομίζει τη συμφωνία αυτή, που σημειώνεται ως Τεκμήριο 2 για τους σκοπούς της διαδικασίας. Το κατάστημα αυτό, για κάποια χρόνια πριν από την υπογραφή της συμφωνίας, ενοικιάζονταν από την Ενάγουσα. Η μάρτυρας προσκομίζει τη συμφωνία ενοικίασης μεταξύ της Ενάγουσας και του τρίτου προσώπου, που σημειώνεται ως Τεκμήριο
- Την ίδια ημέρα που υπογράφθηκε το Τεκμήριο 2, υπογράφθηκε δήλωση με την οποία δηλώνονταν η παράδοση του καταστήματος προς τον ιδιοκτήτη. Η δήλωση προσκομίζεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο
- Πλην της συμφωνίας ενοικίασης του Τεκμηρίου 2 που είχε που είχε υπογραφθεί στο γραφείο δικηγόρου, η ΜΥ1 αναφέρει πως δεν είχε υπογραφθεί οποιοδήποτε άλλο έγγραφο από τον διευθυντή της Εναγόμενης 1 εκείνη την ημέρα, δηλαδή την 08.03.2021, ή από την ίδια, και παρόντες ήταν μόνον η ίδια, ο διευθυντής της Εναγόμενης 1, ο διευθυντής της Ενάγουσας, πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη του καταστήματος, και δικηγόροι του δικηγορικού γραφείου. Το Τεκμήριο 1 η ίδια το είδε για πρώτη φορά δια της αίτησης της Ενάγουσας. Η ίδια δεν υπέγραψε ως εγγυήτρια, κάτι που μπορεί να διαπιστωθεί με ευκολία, όπως λέει, από τη σύγκριση της υπογραφής που αυτό φέρει με τις υπογραφές της ίδιας επί των εγγράφων που προσκόμισε. Ο διευθυντής της Εναγόμενης 1, επίσης, όπως την έχει ενημερώσει, δεν υπέγραψε τέτοιο έγγραφο εκ μέρους της εταιρείας, εφόσον είναι Γάλλος και δεν διαβάζει ούτε αντιλαμβάνεται την Ελληνική γλώσσα και γραφή, τα έγγραφα που πράγματι είχε υπογράψει την 08.03.2021 ήταν στην Αγγλική γλώσσα και δεν είχε λάβει νομική συμβουλή ότι έπρεπε να υπογράψει οτιδήποτε άλλο, και δεν υπέγραψε οτιδήποτε στην Ελληνική γλώσσα, κάτι που επίσης, όπως θέτει, μπορεί να διαπιστωθεί με σύγκριση των υπογραφών που υπάρχουν στο Τεκμήριο 1 με αυτές που υπάρχουν στα υπόλοιπα έγγραφα που προσκομίζει η ίδια. Σε κάθε περίπτωση, η Ενάγουσα ουδέποτε είχε δώσει χρήματα στην Εναγόμενη
- Η Εναγόμενη 1 είχε αναλάβει προφορικά να πληρώσει ένα ποσό στην Ενάγουσα ως «αέρα»-αποζημίωση, για να εγκαταλείψει η Ενάγουσα το κατάστημα που ήθελε άμεσα η Εναγόμενη 1, το ποσό αυτό όμως είχε εξοφληθεί αμέσως, και η ΜΥ1 προσκομίζει γι' αυτό πιστωτική σημείωση ημερομηνίας 08.3.2021 που φέρεται να εξέδωσε η Ενάγουσα στο όνομα της Εναγόμενης 1 για το ποσό των €20.944,00 μαζί με απόδειξη είσπραξης που εξέδωσε η Ενάγουσα στο όνομα της Εναγόμενης 1 την 08.03.2021 για το ποσό €20.944,00, στην οποία αναφέρεται τρόπος πληρωμής «μετρητά», και τα οποία σημειώνονται μαζί ως Τεκμήριο
- Οι Εναγόμενοι πιστεύουν πως έχουν καλή υπεράσπιση και θα πρέπει να τους επιτραπεί να την προβάλουν και να εκδικαστεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του ό,τι έχει αναφερθεί στην αίτηση και στην ένσταση και ό,τι έχει αναφερθεί υπό μορφή νομικής επιχειρηματολογίας. Όπως έτυχε επανάληψης και στην πρόσφατη νομολογία, ανάμεσα στην οποία και η Μιχαηλίδου-Φατσίτα ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A353, Πολιτική Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12.07.2016 ή και η Χαραλάμπους (Καρούσου) ν. Μελά, Πολιτική Έφεση Ε242/2014, ημερομηνίας 03.09.2020, προκύπτει και από το ίδιο το κείμενο της Δ.18 ΚΠΔ, η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Δίδει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να επιτύχει την έκδοση απόφασης, παρακάμπτοντας την πολύ σημαντική διαδικασία της δίκης. Κατ' επέκταση, μπορεί να εκδοθεί τέτοια συνοπτική απόφαση μόνον όταν η υπόθεσή του ενάγοντος είναι τόσο ξεκάθαρη, και παράλληλα ο εναγόμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, ή ο εναγόμενος δεν έχει αποκαλύψει ικανοποιητικά γεγονότα, για να του δίνουν ουσιαστικά δικαίωμα υπεράσπισης. Ό,τι απαιτείται από τον εναγόμενο, είναι να δείξει πως έχει ένα δικάσιμο θέμα. Όταν έχει ένα δικάσιμο θέμα, το Δικαστήριο θα του επιτρέψει να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ασχέτως εάν η υπεράσπισή του έχει και προοπτικές να επιτύχει. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχει λεπτομέρειες σε μια λογική έκταση[1]. Στη Λαζάρου ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817, 822, λέχθηκε πως «όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση». Η ευχέρεια που παρέχει η Δ.18 ΚΠΔ για εξασφάλιση απόφασης χωρίς υπεράσπιση εξετάζεται υπό το φως της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα των διαδίκων βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ)[2]. Μέσα από τη μαρτυρία του ΜΕ1, όπως και από την αγόρευση των συνηγόρων της Ενάγουσας, φαίνεται πως η Ενάγουσα προωθεί την απαίτησή της στη βάση του γραμματίου συνήθους τύπου. Όπως γνωρίζουμε και από το άρθρο 78 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149, «γραμμάτιο συνήθους τύπου» είναι γραπτή υπόσχεση, που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, ποσού χρημάτων, πλέον τόκο που ορίζεται σε αυτό κατά ανώτατο όριο προς εννέα τοις εκατό κατ' έτος και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ' αυτού, τα συναφή έξοδα, και αναφέρει την αντιπαροχή για την οποία παρέχεται η υπόσχεση. Το πρόσωπο που παρέχει την υπόσχεση καλείται «οφειλέτης χρέους» ενώ το πρόσωπο στο οποίο παρέχεται η υπόσχεση καλείται «πιστωτής». Σε περιπτώσεις όπου έναν έγγραφο πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 78 τότε τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 80 το οποίο προνοεί πως σε κάθε δικαστικό μέτρο που λήφθηκε βάσει γραμματίου συνήθους τύπου, το περιεχόμενο του εν λόγω γραμματίου συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται σε αυτό, αλλά σε οποιοδήποτε τέτοιο δικαστικό μέτρο, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση το γεγονός ότι η υπογραφή του οφειλέτη χρέους ή άλλου που υπόγραψε το γραμμάτιο δεν είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή του, ή ότι η έκδοση του γραμματίου επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού ή απάτης ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη. Ως έχει επίσης νομολογηθεί[3], το Δικαστήριο, στις υποθέσεις γραμματίου συνήθους τύπου, που συνιστά ιδιάζουσα νομική οντότητα, δεν εξετάζει τη δεδηλωμένη αντιπαροχή. Ερμηνεύει όμως αυστηρά τις νομοθετικές διατάξεις, ενόψει και του ότι, εάν πληρούνται οι νομοθετημένες προϋποθέσεις, δημιουργείται αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται στο γραμμάτιο, και οι μόνες υπερασπίσεις που επιτρέπονται είναι ότι το γραμμάτιο λήφθηκε κατόπιν δόλου ή ότι η υπογραφή του χρεώστη ή άλλου μέρους, δεν είναι στην πραγματικότητα η δική του. Η απαίτηση της Ενάγουσας περιέχεται σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης. Έπειτα, η Ενάγουσα βεβαίωσε το αληθές της αιτίας αγωγής της εναντίον των Εναγόμενων δια της ένορκης δήλωσης της ΜΕ
- Ο ΜΕ1 εκθέτει προσωπική γνώση ως προς τα γεγονότα που καταθέτει, υπό την ιδιότητά του ως ο διευθυντής της Ενάγουσας 1, και δήλωσε επίσης πως, κατά τη θέση του, οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν έχουν οποιαδήποτε υπεράσπιση, και εξηγεί τους λόγους. Προσκομίζει το έγγραφο επί του οποίου βασίζει την απαίτησή της η Ενάγουσα, που εάν δεν υπήρχε αμφισβήτηση από πλευράς των Εναγόμενων, δυνατόν να οδηγούσε σε απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας. Έχουν, κατά τη γνώμη μου, εκπληρωθεί οι τυπικές και κατ' επέκταση δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18,κ.1 ΚΠΔ, ώστε το βάρος να μετατίθεται πλέον στην πλευρά των Εναγόμενων 1 και 2, να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση. Το ζητούμενο δεν είναι εάν τα γεγονότα είναι πράγματι όπως ισχυρίζεται η ΜΥ1, για αμφότερους τους Εναγόμενους 1 και 2, αλλά κατά πόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παραχώρηση άδειας να προβάλουν υπεράσπιση, σε σχέση πάντα με την συγκεκριμένη απαίτηση της Ενάγουσας, παραπέμποντας τη διαφορά σε μια κανονική δίκη (trial). Οι Εναγόμενοι αμφισβητούν και τη δυνατότητα της Ενάγουσας να απαιτεί δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου, καθότι πλην των υπογραφών των δύο μαρτύρων, αυτοί δεν κατονομάζονται στο Τεκμήριο 1, όσο και τη δυνατότητα της Ενάγουσας να απαιτεί γενικότερα στη βάση του εγγράφου του Τεκμηρίου 1, ασχέτως του νομικού προσδιορισμού του ως γραμμάτιο συνήθους τύπου ή άλλου είδους έγγραφο. Το έγγραφο αυτό, όπως οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται δια της ΜΥ1, ουδέποτε υπογράφθηκε από τους Εναγόμενους. Έναντι αυτής της αμφισβήτησης των Εναγόμενων, αποκτά σημασία το γεγονός ότι και ο ΜΕ1 δεν παρείχε προς το παρόν περαιτέρω μαρτυρία και ως προς τα ονόματα των μαρτύρων που υπέγραψαν το επικαλούμενο γραμμάτιο στη βάση του οποίου απαιτεί η Ενάγουσα, κατ' επέκταση ούτε και ως προς την ικανότητά τους να συμβάλλονται, ενώ αυτή προϋποτίθεται και ρητά στο άρθρο
- Πέραν του ότι τα στοιχεία που προσκόμισε με την αίτησή της η Ενάγουσα, υπό την συγκεκριμένη αμφισβήτηση των Εναγόμενων, τίθενται σε εύλογη αμφιβολία, οι Εναγόμενοι προβάλλουν και πρόσθετους θετικούς υπερασπιστικούς ισχυρισμούς σε σχέση με το Τεκμήριο 1 αλλά και τη χρηματική απαίτηση της Ενάγουσας· ότι το Τεκμήριο 1 δεν περιέχει τις υπογραφές τους και αυτές που φαίνονται επί του εγγράφου ως υπογραφές δεν τους ανήκουν - υπεράσπιση εντός της εμβέλειας του άρθρου 80 - αλλά και ότι οποιοδήποτε ποσό είχε αναλάβει να πληρώσει η Εναγόμενη 1 στην Ενάγουσα για να φύγει άμεσα από το κατάστημα το εξόφλησε, όπως αυτό μαρτυρείται σε σχετική απόδειξη. Χωρίς να αξιολογείται η μαρτυρία στο στάδιο αυτό ως σε δίκη[4], και χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να πρέπει να μπει στον ρόλο γραφολόγου ή να προβεί σε ευρήματα, είναι συγκεκριμένοι οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων, πλαισιώνονται και από επιμέρους στοιχεία. Τα γεγονότα στα οποία εδράζουν την υπεράσπισή τους οι Εναγόμενοι, εξ όψεως, εκτίθενται με αμεσότητα, καθαρότητα, πληρότητα και λογική αλληλουχία, που δείχνει γνησιότητα. Κρίνω πως όσα έχουν αναφέρει οι Εναγόμενοι είναι επαρκή και ικανά να επισκιάσουν την απαίτηση της Ενάγουσας, σε βαθμό και κατά τρόπο που να οδηγεί και το Δικαστήριο στην ανάγκη να διεξαχθεί μια κανονική δίκη στην προκειμένη περίπτωση, για να διαπιστωθεί η αλήθεια. Η ανάγκη διεξαγωγής κανονικής δίκης δεν θα πρέπει να θεωρείται από την Ενάγουσα ταυτόσημη με την πιθανότητα καθυστέρησης στη διεξαγωγή της. Επειδή οι Εναγόμενοι έχουν καταφέρει να αποδείξουν, στο επίπεδο που απαιτείται σε αυτή τη διαδικασία, ότι έχουν μια δικάσιμη υπεράσπιση που θα πρέπει να τους επιτραπεί να προβάλουν, η αίτηση της Ενάγουσας για το εξαιρετικό μέτρο της συνοπτικής απόφασης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Οι Εναγόμενοι να καταχωρίσουν την Έκθεση Υπεράσπισής τους εντός 14 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της διαδικασίας αυτής να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] N. V. Caterchef v. P.C.P Electronics Ltd
(1999)ΑΑΔ 1912. Βλ. και Hermes Insurance v. Theodorides
(1983)1 CLR 333, Εθνική Τράπεζα ν. Χατζηνέστωρος
(1989)1 ΑΑΔ 204, Trans Middle East Trading v. Tlais
(1991)1 ΑΑΔ 239, Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 ΑΑΔ 408 και Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 ΑΑΔ 148. [2] Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1968, J. & M. Loizides Agencies Ltd ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 1280, Ironfx Global Limited v. Χριστάκης Αλεξάνδρου & Υιοί Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε338/2016, ημερ. 23.03.2017. [3] Σαλαχώρης ν. Παναγιωτίδου, ECLI:CY:AD:2016:A129, Πολιτική Έφεση 257/2010, ημερομηνίας 01.03.2016, Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 ΑΑΔ 148, Λεωνίδου ν. Σπυριδάκη
(2012)1 ΑΑΔ 1694, Παύλου ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(1990)1 ΑΑΔ 483, Χαραλάμπους ν. Χρηματοδοτήσεις Πάνθηρας Λίμιτεδ
(2000)1 ΑΑΔ 733, Παπαστράτης ν. Οικονόμου
(1971)1 ΑΑΔ 11, Raif v. Dervish
(1971)1 ΑΑΔ 158. [4] Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ.1)
(2001)1 ΑΑΔ 418. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο