ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ ν. HOURY κ.α., Αρ. Αγωγής: 268/2013, 18/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A39 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 268/2013 ΜΕΤΑΞΥ: XXXX ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ Ενάγοντα και
- XXXX GEORGE HOURY
- XXXX BINDIOUK Εναγόμενων Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: Ο κ. Αντ. Γλυκύς και η κα Λουΐζα Πέτρου για Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 1: Η κα Παναγιώτα Δημητρίου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 2: Ο κ. Μ. Χαρτσιώτης και η κα Κ. Αρκάδη για Μάριος Χαρτσιώτης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή του η οποία καταχωρίστηκε στις 23.01.2013, ο ενάγων αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, ειδικές ζημιές και μελλοντικές απώλειες τις οποίες υπέστη συνεπεία ισχυριζόμενου τροχαίου ατυχήματος το οποίο συνέβη στις 07.02.
- Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι συνεπεία του δυστυχήματος και του τραυματισμού που υπέστη, παρά τις συνεχείς θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε και υποβάλλεται, παρέμειναν σ' αυτόν κατάλοιπα τα οποία συνεχώς επιδεινώνονται εμποδίζοντας τον να ζει και να απολαμβάνει μια φυσιολογική ζωή και να εργάζεται. Αυτοί ακριβώς οι ισχυρισμοί του ενάγοντος αμφισβητούνται έντονα από πλευράς της Υπεράσπισης. Κατά την αντεξέταση του ενάγοντος, όπως και σε άλλους μάρτυρες που κατέθεσαν για την πλευρά του, τούς υποβλήθηκε ότι τα όποια προβλήματα παρουσιάζει η υγεία του δεν προέρχονται από τον τραυματισμό του κατά το δυστύχημα, ότι μετά που έτυχε της αρχικής του θεραπείας δεν ήταν ανίκανος να εργαστεί και ότι η συμπεριφορά του ήταν ενός φυσιολογικού ανθρώπου. Εν πάση περιπτώσει αμφισβητήθηκε η ύπαρξη τέτοιων καταλοίπων και η έκταση τους και οι επιπτώσεις τους όπως παρουσιάστηκαν από την πλευρά του ενάγοντος. Είχαν υποδειχθεί προς τούτο στον ενάγοντα και σε μάρτυρες της πλευράς του δύο DVDs τα οποία είχαν κατατεθεί ως Τεκμήρια προς Αναγνώριση Γ και Δ όπου κατ' ισχυρισμό παρουσιάζεται ο ενάγων αρκετά μετά το δυστύχημα με σκοπό να αμφισβητηθούν οι ισχυρισμοί του. Η διαδικασία της ακρόασης της υπόθεσης είναι σε εξέλιξη. Ήδη έχουν καταθέσει 16 μάρτυρες για τον ενάγοντα και για τον εναγόμενο 1 δηλώθηκε ότι δεν θα προσκομισθεί μαρτυρία. Στο εδώλιο του μάρτυρα βρίσκεται ο πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της εναγόμενης 2, ο κ. XXXX Λοϊζίδης, ο οποίος στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Β), δήλωσε ότι είναι διευθυντής εταιρείας η οποία ασχολείται από το 2004 με έρευνες - παρακολουθήσεις και κατέχει προς το σκοπό αυτό όλες τις απαραίτητες άδειες άσκησης επαγγέλματος και ειδικότερα της παροχής ιδιωτικών υπηρεσιών έρευνας. Ο ίδιος κατέχει δίπλωμα του THOMSON EDUCATION DIRECT στον κλάδο του ιδιώτη ερευνητή και επίσης έχει παρακολουθήσει διάφορα σεμινάρια μεταξύ των οποίων και της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Κύπρο. Ο μάρτυρας ανέφερε ακόμα ότι η εταιρεία του στον τομέα των ερευνών - παρακολουθήσεων εξυπηρετεί μεταξύ άλλων ασφαλιστικές εταιρείες, δικηγορικά γραφεία και μεγάλες εταιρείες - οργανισμούς. Καταγράφεται στη συνέχεια η μαρτυρία που έδωσε μέχρι στιγμής για το ζήτημα αυτό. Ανέφερε ότι το 2015 πήρε οδηγίες από την Ασφαλιστική Εταιρεία GAN DIRECT INSURANCE LTD, να προβεί σε παρακολούθηση -έρευνα παρακολούθηση του ενάγοντος. Αυτή έγινε κατά τις περιόδους 30.10.2015 μέχρι 09.11.2015 καθώς επίσης και από τις 22.11.2019 μέχρι 26.11.
- Το αποτέλεσμα της έρευνας του έχει καταγραφεί, όπως ανέφερε, με λεπτομέρεια σε σχετική έκθεση που ετοίμασε ημερομηνίας 03.01.2020, της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε και έγινε αποδεκτή και σημειώθηκε ως Τεκμ.
- Ανέφερε ότι του υποδείχθηκε ο ενάγοντας από υπάλληλο της ως άνω ασφαλιστικής εταιρείας έξω από την οικία του και ενώ αυτός εξερχόταν αυτής. Εξήγησε στη συνέχεια ότι η παρακολούθηση - έρευνα κατά τις περιόδους που αναφέρθηκε πιο πάνω, είχαν γίνει από τον ίδιο προσωπικά και είχε χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό βιντεοκάμαρα μάρκας SONY, μοντέλο DCR - SR
- Τα βίντεο των παρακολουθήσεων - ερευνών του μεταφέρθηκαν από τον ίδιο μέσω του προσωπικού του ηλεκτρονικού υπολογιστή σε δύο ψηφιακούς δίσκους (DVDs) και για τον κάθε ένα ψηφιακό δίσκο έκανε δύο αντίγραφα. Το σύνολο των ψηφιακών δίσκων παραδόθηκε στους πελάτες του. Ανέφερε ότι το περιεχόμενο αυτών των ψηφιακών δίσκων περιγράφεται και αποτυπώνεται στην έκθεση του (Τεκμ. 82). Ο στόχος της παρακολούθησης - έρευνας σε συνδυασμό με τις οδηγίες των πελατών τους ήταν να εξακριβωθεί: (α) αν ο ενάγων εργαζόταν; (β) που εργαζόταν και για πόσες ώρες; (γ) τι εργασία διεξήγαγε ακριβώς; και (δ) αν με τον τρόπο που εργαζόταν και κινείτο δικαιολογείτο οποιαδήποτε δυσκολία στην κίνηση του ή ανικανότητα για εργασία. Ανέφερε ότι ο ενάγων τις συγκεκριμένες ημέρες και ώρες τις οποίες κατέγραψε στο Τεκμ. 82 εργαζόταν κανονικά και επί πλήρους ωραρίου, ως οδηγός - χειριστής μεγάλου ερπυστριοφόρου εκσκαφέα καθώς και σε άλλο μικρό εκσκαφέα. Ο τρόπος που περπατούσε, κινείτο και ανεβοκατέβαινε στους εκσκαφείς και γενικά όλες οι κινήσεις του κατά τις ημέρες και ώρες που τον παρακολουθούσε, ήταν απόλυτα φυσιολογικές χωρίς να δημιουργούν την παραμικρή υποψία για οποιανδήποτε δυσκολία στις κινήσεις του. Ο μάρτυρας στη συνέχεια αναγνώρισε ότι οι ψηφιακοί δίσκοι στους οποίους αναφέρθηκε είναι τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση Γ και Δ οι οποίοι προβλήθηκαν σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και αναγνώρισε το περιεχόμενο τους. Όταν ζητήθηκε από τον μάρτυρα να καταθέσει τα ως άνω Τεκμήρια προς Αναγνώριση Γ και Δ ως κανονικά τεκμήρια, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του ενάγοντα προέβαλαν ένσταση για τους ακόλουθους λόγους τους οποίους κατά συνοπτικό τρόπο πρόταξαν και στη συνέχεια ανέπτυξαν επιχειρηματολογώντας γιατί δεν θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά: Παράβαση των Συνταγματικών Δικαιωμάτων του ενάγοντος Άρθρο 15
(1)και των δικαιωμάτων του που κατοχυρώνονται στα Άρθρα 6 και 8 της ΕΣΔΑ. Ο χρόνος που επέλεξε η εναγόμενη 2 να παραδώσει το υλικό παρακολούθησης. Η όποια λήψη υλικού παρακολούθησης θα πρέπει να βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό μέρος του υλικού παρακολούθησης, αλλά αυτό θα πρέπει να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτούσιο. Συντρέχει παραβίαση του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία Ατόμου) Νόμου 138 (I)/
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγόμενης 2 απάντησαν στην ένσταση αμέσως προφορικά και κατά περιεκτικό τρόπο. Επεξηγώντας και οι δύο πλευρές τις θέσεις τους ως προς την αποδοχή ή όχι της πιο πάνω μαρτυρίας, αναφέρθηκαν τόσο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όσο και στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει το ζήτημα όπως και σε σχετική νομολογία επί του θέματος, κυπριακή, αγγλική και του ΕΔΑΔ. Αποφεύγω την παράθεση της ικανής κατά τα άλλα επιχειρηματολογίας που αναπτύχθηκε προς υποστήριξη τους, εφόσον αυτές θα τύχουν σχολιασμού στη συνέχεια της απόφασης μου. Όσα αναφέρθηκαν και από τις δύο πλευρές έχουν καταγραφεί στο πρακτικό που τηρήθηκε, τα έχω μελετήσει, όπως και το νομικό πλαίσιο που διέπει το ζήτημα και λαμβάνονται υπόψη. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Στο Κεφάλαιο 7 - Πραγματική Μαρτυρία του συγγράμματος «Το Δίκαιο Της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, Έκδοση 2014, στη σελ. 337, υπό το Κεφάλαιο Β, Μορφές Πραγματικής Μαρτυρίας
- Φωτογραφήσεις, Βιντεογραφήσεις Και Ηχογραφήσεις, διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Φωτογραφίες, βιντεοσκοπήσεις, ηχογραφήσεις, καθώς και τα δημιουργήματα άλλων αντίστοιχων λειτουργιών, μπορούν να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία, είτε για την αλήθεια του περιεχομένου τους (R v Senat
(1968)52 Cr. App. R. 282), είτε ως πρωτογενής μαρτυρία προς απόδειξη του γεγονότος γενέσεως τους (Έπαρχος Λεμεσού v Γιωργαλλά
(2003)2 ΑΑΔ 298), ή ακόμα - όπως θα δούμε και πιο κάτω - ως περιγραφική της σκηνής του εγκλήματος υπό τύπον αναπαράστασης ή ανασυγκρότησης (Σταυρινού v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 706). Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ φωτογραφιών, βινετεοσκοπήσεων και ηχογραφήσεων αφού και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, καταγράφονται γεγονότα, όπως το τι είναι που απεικονίζει μια φωτογραφία, τι είναι που έχει λεχθεί σε μια συνομιλία και τι έχει καταγραφεί σε μια βιντεοταινία. Το Δικαστήριο που βλέπει και ακούει μια τέτοια μαρτυρία, δέχεται τη θέση του μάρτυρα που στην πραγματικότητα άκουσε, είδε ή διάβασε τι συνέβη έτσι που η μαρτυρία που προσφέρεται να καθίσταται πραγματική μαρτυρία. Η φωτογραφία αναπαράγει με μηχανικά και χημικά μέσα μια εικόνα που οράται με γυμνό μάτι, ενώ η ηχογράφηση, περιέχει το αποτέλεσμα της λειτουργίας συσκευής που συλλαμβάνει και καταγράφει συνομιλίες (Έπαρχος Λεμεσού v Γιωργαλλά
(2003)2 ΑΑΔ 298)». Και στη συνέχεια στην παρ. 2 (β) Βιντεοσκοπήσεις και Ηχογραφήσεις: «Βιντεοσκοπήσεις και ηχογραφήσεις μπορεί να γίνουν αποδεκτές ως μαρτυρία (Senior and Others v Holdsworth
(1975)2 All ER 1009, The Statue of Liberty
(1968)2 All ER 195), ως απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους αλλά και ως πρωτογενής μαρτυρία για το ότι πράγματι έλαβαν χώραν (R v Senat
(1968)52 Cr App R 282). Μια μαγνητοταινία ή ταινία μπορεί να παρουσιάσει ορατό χαρακτηριστικό ή τόνο φωνής που σε δεδομένη στιγμή δυνατόν να αποκτήσει ιδιάζουσα σημασία στην παραπέρα εξέλιξη της διαδικασίας. Οι καταγραφές μετατρέπονται με τον τρόπο αυτό σε πραγματική μαρτυρία και το περιεχόμενο τους γίνεται αναλόγως αποδεκτό (R v Maqsud Ali and Another
(1965)2 All ER 464). Στην Κύπρος Αντωνίου & Υιός Λίμιτεδ v Sigma Radio TV Limited
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1592, τονίστηκε ότι σε υποθέσεις που αφορούν σε προφορική δυσφήμηση, όταν γίνεται αποδεκτή η βιντεοταινία του προγράμματος που περιέχει την επίδικη αναφορά, πρέπει να γίνονται διευθετήσεις για την προβολή της στην αίθουσα του Δικαστηρίου για να παρέχεται η ευχέρεια στην άλλη πλευρά να αντεξετάσει επί του περιεχομένου της. Η προσαγωγή δευτερεύουσας μαρτυρίας σε σχέση με ταινίες δεν περιορίζεται μόνο στην παρουσίαση αντιγράφου, αλλά και εκεί όπου η αρχική ταινία έχει καταγραφεί, αφού μπορεί να παρουσιαστεί προφορική μαρτυρία ως προς το περιεχόμενο της. Στην Taylor v Chief Constable of Cheshire
(1987)1 All ER 225, βιντεοσκόπηση που έδειχνε τον κατηγορούμενο να διαπράττει κλοπή διαγράφηκε κατά λάθος. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε πως ο αστυνομικός που είχε δει τι παρουσίαζε η ταινία μπορούσε να καταθέσει προφορικώς ως προς το περιεχόμενο της (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ευσταθίου και Άλλων
(2010)2 ΑΑΔ 94, R v Constantinou
(1990)91 Cr App R 74, R v Dodson
(1984)79 Cr App R 220, Kajala v Noble
(1982)75 Cr App R 149)». Η παρούσα υπόθεση, όπως προανέφερα, αφορά διεκδίκηση αποζημιώσεων από μέρους του ενάγοντος για τραυματισμό που υπέστη σε τροχαίο ατύχημα κατά το οποίο υπέστη τραυματισμό. Ισχυρίζεται ότι συνεπεία αυτού, τού παρέμειναν κατάλοιπα προκαλώντας του διαφόρων μορφών και έκτασης ανικανότητες, όπως και να εκτελέσει όπως και πριν το ατύχημα την εργασία του ή και καθόλου ή και οποιοδήποτε επάγγελμα και ότι γενικά τον επηρεάζει στην καθημερινότητα του και εν γένει στην απόλαυση των χαρών της ζωής. Οι εναγόμενοι αμφισβητούν αυτούς τους ισχυρισμούς του. Κατά την αντεξέταση του ενάγοντος όπως και σε μάρτυρες που αυτός κάλεσε, υποβλήθηκε η θέση των εναγόμενων ότι ήταν ικανός να εκτελεί τις εργασίες του όπως και πριν από το ατύχημα και μάλιστα στην ίδια βαριά δουλειά που ασκούσε, αυτήν του οδηγού και χειριστή βαριού τύπου οχημάτων ή μηχανημάτων, κάτι που ο ίδιος ο ενάγων δεν αποδέχθηκε και για τούτο του υποδείχθηκαν, όπως και σε άλλους μάρτυρες οι συγκεκριμένοι ψηφιακοί δίσκοι για να διαψεύσουν αυτή την άρνηση του. Το Άρθρο 15 του Συντάγματος, του οποίου έγινε επίκληση, προνοεί τα ακόλουθα: «
- Έκαστος έχει το δικαίωμα όπως η ιδιωτική και οικογενειακή αυτού ζωή τυγχάνει σεβασμού.
- Δεν χωρεί επέμβασης κατά την άσκησιν του δικαιώματος τούτου, ειμή τοιαύτη οία θα ήτο σύμφωνος προς τον νόμον και την αναγκαία μόνον προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξεως ή της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας τάξεως ή της δημοσίας υγείας ή των δημοσίων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των υπό του Συντάγματος ηγγυημένων εις παν πρόσωπον». Η πιο πάνω προστασία συμπεριλαμβάνεται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΣΔΑ). Ο περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμος του 2001 (Ν.138(Ι)/2001) όπως αυτός τροποποιήθηκε (στη συνέχεια «ο νόμος»), σε διατάξεις του οποίου έγινε εκτενής αναφορά και από τις δύο πλευρές, διαλαμβάνει τέτοιες διατάξεις που αποσκοπούν στην προστασία των πιο πάνω δικαιωμάτων. Η προστασία του δικαιώματος αυτού επιτυγχάνεται μέσω συγκεκριμένων περιορισμών που τίθενται αναφορικά με τη συλλογή και επεξεργασία «δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Θεωρώ σκόπιμο σε αυτό το σημείο να παραθέσω την ερμηνεία που αποδίδεται από τον ίδιον τον πιο πάνω νόμο σε διάφορες λέξεις ή έννοιες που απαντώνται στον νόμο και είναι χρήσιμες για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης μου. Στην ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του πιο πάνω νόμου δίδεται η ακόλουθη ερμηνεία στην έννοια «δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» ή των «δεδομένων»: «σημαίνει κάθε πληροφορία που αναφέρεται σε υποκείμενο των δεδομένων που βρίσκεται εν ζωή. Δεν λογίζονται ως δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα στατιστικής φύσεως συγκεντρωτικά στοιχεία, από τα οποία δε δύνανται πλέον να προσδιορισθούν τα υποκείμενα των δεδομένων». Ο όρος «επεξεργασία» ή «επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» σημαίνει: «κάθε εργασία ή σειρά εργασιών που πραγματοποιείται από οποιοδήποτε πρόσωπο με η χωρίς τη βοήθεια αυτοματοποιημένων μεθόδων και που εφαρμόζεται σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και περιλαμβάνει τη συλλογή, καταχώριση, οργάνωση, διατήρηση, αποθήκευση, τροποποίηση, εξαγωγή, χρήση, διαβίβαση, διάδοση ή κάθε άλλης μορφής διάθεση, τη συσχέτιση ή το συνδυασμό, τη διασύνδεση, το κλείδωμα, τη διαγραφή ή την καταστροφή». Ο όρος «ευαίσθητα δεδομένα» σημαίνει: «τα δεδομένα που αφορούν τη φυλετική ή εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε ένωση, σωματείο και συνδικαλιστική οργάνωση, την υγεία, την ερωτική ζωή και ερωτικό προσανατολισμό, καθώς και τα σχετικά με ποινικές διώξεις ή καταδίκες». «πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο ή οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο δημόσιου δικαίου είτε αυτό έχει νομική προσωπικότητα είτε όχι και περιλαμβάνει την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας». «τρίτος» σημαίνει οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο ή οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου είτε αυτό έχει νομική προσωπικότητα είτε όχι και περιλαμβάνει την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας». «υποκείμενο των δεδομένων» σημαίνει το φυσικό πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα και του οποίου η ταυτότητα είναι γνωστή ή μπορεί να εξακριβωθεί, αμέσως ή εμμέσως, ιδίως βάσει αριθμού ταυτότητας ή βάσει ενός ή περισσοτέρων συγκεκριμένων στοιχείων που χαρακτηρίζουν την υπόσταση του από άποψη φυσική, βιολογική, ψυχική, οικονομική, πολιτιστική, πολιτική ή κοινωνική». Τέλος, «υπεύθυνος επεξεργασίας» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο που καθορίζει το σκοπό και τον τρόπο επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Επανερχόμενος στα γεγονότα της υπόθεσης είναι παραδεκτό ότι ο ενάγων δεν επέτρεψε, ούτε και συγκατατέθηκε στην επεξεργασία τέτοιων δεδομένων που τον αφορούν. Κατά τους δικηγόρους του μάλιστα όταν αντιλήφθηκε την παρακολούθηση του διά επιστολών τους διαμαρτυρήθηκε προς τούτο. Κατά την ερμηνευτική διάταξη: «συγκατάθεση» σημαίνει συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων, κάθε ελεύθερη, ρητή και ειδική δήλωση βουλήσεως, που εκφράζεται με τρόπο σαφή και εν πλήρη επίγνωση, και με την οποία το υποκείμενο των δεδομένων, αφού προηγουμένως ενημερωθεί, δέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν». Στο άρθρο 5 του νόμου υπάρχει κατ' αρχήν απαγόρευση επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εκτός αν δώσει τη ρητή συγκατάθεση του το υποκείμενο αυτών των δεδομένων. Όμως, στην πιο πάνω γενική απαγόρευση στην παρ. 2 προνοούνται εξαιρέσεις όπου η επεξεργασία επιτρέπεται και χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων. Σχετική με την παρούσα υπόθεση είναι η εξαίρεση που προνοείται στην παρ. 2(ε): «2 (ε): όταν η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την ικανοποίηση του έννομου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας, ή ο τρίτος στον οποίο ανακοινώνονται τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, υπό τον όρο ότι τούτο υπερέχει των δικαιωμάτων, συμφερόντων και θεμελιωδών ελευθεριών των υποκειμένων των δεδομένων». Στο άρθρο 6 του νόμου γίνεται πρόνοια ότι απαγορεύεται η συλλογή και επεξεργασία «ευαίσθητων δεδομένων». Όμως και σε αυτή την γενική απαγόρευση προνοούνται εξαιρέσεις, όπου επιτρέπεται η συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, όταν συντρέχει, μεταξύ άλλων και η ακόλουθη προϋπόθεση, που προνοείται στην παρ. 2(ε): «2 (ε): «η επεξεργασία αφορά αποκλειστικά δεδομένα τα οποία το υποκείμενο των δεδομένων δημοσιοποιεί ή είναι αναγκαία για την αναγνώριση ή άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον του δικαστηρίου». Ο κ. Λοϊζίδης (Μ.Υ.1 για την εναγόμενη 2), ανάφερε ενώπιον του Δικαστηρίου την ιδιότητα του και ότι του ανατέθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία GAN DIRECT INSURANCE LTD να ερευνήσει την περίπτωση του ενάγοντος. Η προσπάθεια δε εκ μέρους της Υπεράσπισης για την εισαγωγή αυτής της μαρτυρίας ανάγεται κατά τους συνηγόρους της εναγόμενης 2 στην υπεράσπιση δικαιώματος σύμφωνα με την πιο πάνω προϋπόθεση του άρθρου 6.2.(ε) του νόμου. Το υπόβαθρο για την κατάθεση ως κανονικών τεκμηρίων αυτών των DVDs που επιχειρείται σε αυτό το στάδιο, κρίνω ότι έχει τεθεί ήδη με όσα ανέφερε ο κ. Λοϊζίδης και εξηγούνται επίσης στο Τεκμ. 82, όπου εξηγεί ο μάρτυρας πως του ανατέθηκε και γιατί η βιντεογράφηση του ενάγοντος και η εργασία την οποία διεξήγαγε με λεπτομέρεια. Θα συμφωνήσω με τους ευπαίδευτους συνηγόρους της Υπεράσπισης ότι η περίπτωση εμπίπτει στην πιο πάνω εξαίρεση και κατά συνέπεια θα επιτρέψω την κατάθεσή τους ως κανονικών τεκμηρίων. H απόφαση Hayden v. Maidstone & Tunbridge Wells NHS Trust [2016] EWHC 1121 (QB) δεν κρίνεται υποβοηθητική σε όσα εισηγείται η πλευρά του ενάγοντος εφόσον παρά τις παρατηρήσεις σε σχέση με την παραβίαση του Case Management που ίσχυε τότε στην Αγγλία το οποίο θεωρήθηκε ως δευτερεύων ζήτημα στο τέλος το Δικαστήριο προχώρησε στο να αποδεχθεί την κατάθεση τους (βλ. παρ. 56 της απόφασης), θεωρώντας το ως το κύριο ζήτημα που έπρεπε να εξετάσει αναβάλλοντας τη δίκη, καταδικάζοντας όμως την πλευρά των εναγόμενων στα έξοδα που προκλήθηκαν (βλ. παρ. 59 της απόφασης). Ούτε η υπόθεση Vukota -Bojic v. Switzerland [2016] ECHR 1006/07 είναι βοηθητική για την πλευρά του ενάγοντος, αν και κρίθηκε ότι υπήρχε παραβίαση της ιδιωτικής ζωής της προσφεύγουσας κατά το Άρθρο 8 Παρ. 1 και αυτή η παρέμβαση δεν είχε προβλεφθεί από το νόμο εκείνη την εποχή όπως απαιτείτο από το άρθρο 8 παρ. 2, καθότι η απόφαση αυτή διακρίνεται της παρούσας αλλά και άλλων αποφάσεων του ΕΔΑΔ τις οποίες θα αναφέρω στη συνέχεια ως προς το ότι αφορούσε ασφαλιστή που λειτουργούσε ένα κρατικό ασφαλιστικό σύστημα και θεωρούνταν στο εσωτερικό δίκαιο της Ελβετίας ως δημόσια αρχή και η ενέργειες του μπορούσαν να καταλογιστούν στο κράτος. Τουναντίον στην ίδια απόφαση κρίθηκε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 6, όσον αφορά την αποδοχή αποδεικτικών στοιχείων στο δικαστήριο τα οποία αποκτήθηκαν από παρακολούθηση. Ως τέτοιες άλλες αποφάσεις θα μπορούσαν να αναφερθούν οι αποφάσεις Mehmedovic v. Switzerland (ECHR 019)
(2019)ημερ. 17.01.2019 στην οποία γίνεται αναφορά και στην Verliere v. Switzerland (41953/98) ECHR 2001 VII στις οποίες με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της εναγόμενης 2. Οι υπόλοιπες αιτιάσεις που προβλήθηκαν με παραπομπή στις νομοθετικές πρόνοιες και τη νομολογία, κατά την ερμηνεία που της προσέδωσαν ασφαλώς οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του ενάγοντος, για να μη γίνει αποδεκτή η κατάθεση τους, θεωρώ, με όλο τον σεβασμό, ότι δεν ευσταθούν. Τονίζεται ότι το ζήτημα της βαρύτητας που θα αποδοθεί σε αυτά και στο περιεχόμενο τους θα εξαρτηθεί από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ή και θα τεθεί στη συνέχεια ενώπιον του Δικαστηρίου και σχετίζεται ακριβώς με το περιεχόμενο τους. Πρόκειται για μαρτυρία επιτρεπτή κατά την άποψή μου με βάση τη νομοθεσία και νομολογία μας και κρίνω ότι καθόλου δεν παραβιάζει οποιοδήποτε συνταγματικό ή άλλο ανθρώπινο δικαίωμα του ενάγοντος ή προσωπικό του δεδομένο κατά τον τρόπο που αυτά έχουν θεσπιστεί και εμπίπτουν και αυτά στα προστατευόμενα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, εφόσον βέβαια η μαρτυρία αυτή λαμβάνεται και διέπεται από τον κανόνα της αναλογικότητας, όπως κρίνω ότι συντρέχει στην προκείμενη περίπτωση, εφόσον υπό τις συνθήκες που λήφθηκε αυτό το υλικό, κρίνω ότι δεν παραβιάστηκε ούτε η ιδιωτική ούτε και η οικογενειακή ζωή του Ενάγοντος εφόσον οι λήψεις/ βιντεογραφήσεις έγιναν από δημόσιο χώρο με τον ενάγοντα να βρίσκεται σε ανοιχτό χώρο ο οποίος διαφέρει από τον αυστηρά ιδιωτικό χώρο ο οποίος προστατεύεται ούτε και έχει παραβιαστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο ένας τέτοιος χώρος. Η παρακολούθηση του ενάγοντος και η βιντεογράφηση του δεν παραβιάζουν ούτε τον ισχύοντα Ευρωπαϊκό Κανονισμό του GDPR [Άρθρο 6(στ)] ούτε τις πρόνοιες του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμου(Ν. 125 (Ι)/2018) όπως αυτός τροποποίησε και κατάργησε τον περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμο(Ν.138 (Ι)/2001 όπως αυτός είχε τροποποιηθεί μέχρι το 2012). Όσον αφορά τον χρόνο παράδοσης στην άλλη πλευρά του μαρτυρικού αυτού υλικού το οποίο σημειώνεται ότι αποκαλύφθηκε με την ένορκο δήλωση αποκάλυψης της πλευράς της Εναγομένης 2, με ημερομηνία 15.05.2017 κρίνω ότι έγινε όταν αυτό ζητήθηκε και ούτε ως προς αυτό το ζήτημα υπάρχει οποιαδήποτε παραβίαση των δικαιωμάτων της πλευράς του ενάγοντος ή της μη δίκαιης διασφάλισης του δικαιώματος του να γνωρίζει το έγγραφο μαρτυρικό υλικό που θα παρουσιαστεί κατά τη δίκη, εφόσον είναι παραδεκτό ότι αυτό το υλικό παραδόθηκε στην πλευρά του Ενάγοντος σε μεταγενέστερο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση η πλευρά του ενάγοντος δεν έχει υποδείξει πως επηρεάζονται δυσμενώς τα όποια δικαιώματα του. Ως προς δε το ζήτημα επεξεργασίας τους ή τροποποίηση τους με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου, αυτό είναι ζήτημα μαρτυρίας και είναι πρόωρο να προβάλλεται σε αυτό το στάδιο. Ούτε τέλος κρίνω ότι υπήρξε καταπιεστική συμπεριφορά έναντι του ενάγοντος κατά τη διάρκεια των παρακολουθήσεων και παραβίαση των δικαιωμάτων του που διασφαλίζονται από τις πρόνοιες του Άρθρου 15
(1)του Συντάγματος. Ακόμα και αν οι οδηγίες στον κ. Λοϊζίδη δόθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία και όχι από τους ίδιους του εναγόμενους, η οποία θα κληθεί να καταβάλει αποζημιώσεις, αν ήθελαν επιδικαστεί υπέρ του ενάγοντος, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, εξυπηρετεί την υπεράσπιση των εναγόμενων και το δικό τους έννομο συμφέρον. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η ασφαλιστική εταιρεία έχει κάθε έννομο συμφέρον να προασπίσει τα συμφέροντα των εναγόμενων, εφόσον στο τέλος της ημέρας αυτή είναι που θα κληθεί να καταβάλει οποιεσδήποτε αποζημιώσεις ήθελαν επιδικασθεί υπέρ του ενάγοντος. Τα πιο πάνω απαντούν σε όλες τις επιμέρους ενστάσεις ή αιτιάσεις τις οποίες πρόβαλε η πλευρά του ενάγοντος στο να αποτρέψει την κατάθεση αυτών των DVDs, αναγόμενες σε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή δικαιωμάτων που προστατεύονται με βάση το Σύνταγμα, το Νόμο όπως και αυτόν που προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα. Η εξασφάλιση και επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων του ενάγοντος κρίνεται αναγκαία για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον του Δικαστηρίου, οπότε και η σχετική προστασία του υποκειμένου των δεδομένων υποχωρεί. Σκοπός της παρακολούθησης και βιντεογράφησης του ενάγοντος και η επεξεργασία των δεδομένων του είναι η συλλογή πληροφοριών και χρήση τους για την υπεράσπιση των εναγόμενων στη δίκη που διεξάγεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ένσταση από την πλευρά του ενάγοντος που προβλήθηκε για την αποδοχή των DVDs ως τεκμηρίων, όπως ήταν η προσπάθεια της πλευράς των εναγόμενων, απορρίπτεται. Καταλήγω όπως αποδεκτώ το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Γ να κατατεθεί ως κανονικό Τεκμήριο και χαρακτηρίζεται ως Τεκμήριο 83 και όπως το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Δ να χαρακτηριστεί ως Τεκμήριο 84. (Υπογρ.).............. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο