SARATOGA POOLS LTD ν. PACHOMIOU INVESTMENTS LTD, Αρ. Αγωγής: 1249/2013, 10/3/2022

SARATOGA POOLS LTD ν. PACHOMIOU INVESTMENTS LTD, Αρ. Αγωγής: 1249/2013, 10/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Eνώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1249/2013 Μεταξύ: SARATOGA POOLS LTD Ενάγουσα και PACHOMIOU INVESTMENTS LTD Εναγόμενη 10 Μαρτίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Σ. Νεοφύτου δια Αγαθοκλέους Νεοφύτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ. Ντ. Μαστορούδης με κ. Μ. Μαστορούδη δια Ντίνος Μαστορούδης & Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/δικογραφημένες θέσεις. Στις 30.11.2011, οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η Ενάγουσα εταιρεία κατασκευάσει μια πισίνα σε κατοικία της Εναγόμενης έναντι ποσού €22.

1. Ακολούθησε και δεύτερη συμφωνία σε μεταγενέστερο χρόνο για αγορά και εγκατάσταση συστήματος-λέβητα θέρμανσης (heat pump) του νερού της πισίνας για ποσό €3.
2. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, κατασκεύασε την πισίνα και εγκατέστησε τον λέβητα θέρμανσης του νερού ως η συμφωνία των μερών. Ισχυρίζεται όμως ότι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο €13.976,43 το οποίο η Εναγόμενη αρνείται να εξοφλήσει και το οποίο η Ενάγουσα διεκδικεί μέσω της αγωγής. Από την πλευρά της, η Εναγόμενη παραδέχεται ότι κατασκευάστηκε η πισίνα και τοποθετήθηκε ο λέβητας θέρμανσης καθώς και ότι δεν έχει εξοφλήσει το συμφωνημένο αντίτιμο. Ισχυρίζεται όμως ότι η πληρωμή του υπολοίπου τελούσε υπό την αίρεση ότι η Ενάγουσα «θα χρησιμοποιούσε ικανοποιητικά υλικά για τις συμφωνηθείσες εργασίες και ότι [η Ενάγουσα] θα διεξήγαγε και εκτελούσε τις σχετικές εργασίες κατά τρόπο επιμελή και ικανοποιητικό, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή, ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της κατασκευασθείσας πισίνας». Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο λέβητας θέρμανσης του νερού δεν λειτουργεί και ότι οι εκτελεσθείσες εργασίες έγιναν αντισυμβατικά και/ή με τρόπο αμελή με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει κακοτεχνίες αξίας €11.260 πλέον ΦΠΑ, για τις οποίες εγείρει Ανταπαίτηση. Σε αυτή τη βάση, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, στα πλαίσια της οποίας η Αγωγή και η Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Μαρτυρία. Κατά την ακρόαση, η πλευρά της Ενάγουσας εταιρείας παρουσίασε στο Δικαστήριο 3 μάρτυρες. Η πλευρά της Εναγόμενης παρουσίασε επίσης 3 μάρτυρες. Σημειώνω ότι έχουν παρουσιαστεί από τους μάρτυρες και έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει με τη δέουσα προσοχή. Ειδική αναφορά σε κάποια από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν γίνεται κατωτέρω. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω ωφέλιμο να παραθέσω με λεπτομέρεια όλα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας. Όμως για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω κατωτέρω μια σύνοψη των κύριων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και που αφορά άμεσα τα επίδικα θέματα ή που κρίθηκε σημαντική για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΕ
3. Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά της Ενάγουσας ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Θεοχάρους, ιδιοκτήτης και διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας (ΜΕ1). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι η Ενάγουσα εταιρεία δραστηριοποιείται από το 1989 στον τομέα κατασκευής κολυμβητικών δεξαμενών και εισαγωγής συναφών εξαρτημάτων. Πρόσθεσε ότι η Εναγόμενη δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό κλάδο και γνώριζε τον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας κ. ΧΧΧΧΧ Παχωμίου (ΜΥ1) ο οποίος του είχε ζητήσει να συνεργαστούν. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ο κ. Παχωμίου εισηγήθηκε όπως η συνεργασία τους ξεκινήσει με την κατασκευή της επίδικης πισίνας στην κατοικία του και ακολούθως επεκταθεί στην κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών σε άλλες 8-9 κατοικίες. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι για την κατασκευή της επίδικης πισίνας, υπεγράφη σχετική συμφωνία ημερομηνίας 30.11.2011 που προνοούσε για αμοιβή €22.000 (στο εξής η «Συμφωνία»), την οποία παρουσίασε (Τεκμήριο 1). Ο ΜΕ1 συνέχισε λέγοντας ότι μετά την υπογραφή της Συμφωνίας, η Εναγόμενη ζήτησε όπως τοποθετηθεί heat pump, λέβητας θέρμανσης, για να ζεσταίνει το νερό της πισίνας και τα μέρη υπέγραψαν σχετική δεύτερη συμφωνία τον Αύγουστο 2012 για ποσό €3.300 (στο εξής η «2η Συμφωνία»), την οποία παρουσίασε (Τεκμήριο 2). Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι έναντι της συμφωνημένης αμοιβής η Εναγόμενη πλήρωσε ποσό €10.000 στις 2.1.2012 και κανένα ποσό πληρώθηκε έκτοτε. Υποστήριξε ότι παραμένει συνολικό οφειλόμενο ποσό €13.976,43 από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα και παρουσίασε σχετική κατάσταση λογαριασμού της Ενάγουσας εταιρείας η οποία κατέστη Τεκμήριο
4. Ο ΜΕ1 πρόσθεσε ότι η Ενάγουσα εταιρεία είχε απαιτήσει τηλεφωνικώς την εξόφληση του οφειλόμενου υπόλοιπου χωρίς ανταπόκριση. Ακολούθως, στάλθηκε επιστολή από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη, ημερομηνίας 3.12.2012, την οποία παρουσίασε (Τεκμήριο 4). Συνέχισε λέγοντας ότι μετά την πάροδο 3-4 μηνών από την αποστολή της εν λόγω επιστολής, η Εναγόμενη εταιρεία τους είχε ειδοποιήσει ότι «έχει προβλήματα η πισίνα και δεν θα μας πληρώσουν». Ειδικότερα, σε επιστολή που στάλθηκε προς την Ενάγουσα από τον κ. Παχωμίου, ημερομηνίας 5.3.2013, μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά σε κακοτεχνίες στην κατασκευή της πισίνας (Τεκμήριο 5). Η ίδια επιστολή παραδόθηκε και δια χειρός στην Ενάγουσα εταιρεία στις 6.3.2013 (Τεκμήριο 6). Αυτή, σύμφωνα με τον ΜΕ1 ήταν η πρώτη ενημέρωση για τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. Προς διευκόλυνση της συνεκδίκασης της απαίτησης και της ανταπαίτησης, στα πλαίσια της μαρτυρίας του ΜΕ1, η ίδια επιστολή (Τεκμήρια 5 και 6) μαζί με συνημμένη δέσμη αποτελούμενη από αριθμό φωτογραφιών της επίδικης πισίνας, παρουσιάστηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
5. Παρουσιάστηκε επίσης και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο έκθεσης «Εκτίμησης δαπάνης επιδιόρθωσης συστήματος υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής» ημερομηνίας 28.1.2014 του επιμετρητή ποσοτήτων κ. ΧΧΧΧΧ Ιωάννου. Στην έκθεση Τεκμήριο 8 περιλαμβάνεται κατάλογος κακοτεχνιών και «εκτίμηση δαπάνης επιδιόρθωσης». Κατά την κυρίως εξέταση ζητήθηκε από τον ΜΕ1 να δώσει τη δική του θέση σε σχέση με τις 14 επιμέρους εργασίες που καταγράφονται στην έκθεση Τεκμήριο 8 σε συνάρτηση με τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
6. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί την αναγκαιότητα, έννοια κι αξία των εργασιών των σημείων 1, 2, 3 και 4 της έκθεσης, Τεκμήριο
7. Στο σημείο 5 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «επιδιόρθωση φρεατίου πλήρωσης ύδατος σε κολυμβητική δεξαμενή, ανύψωση φρεατίου διαστάσεων 500 χ 500 mm, τοποθέτηση ματεμένιου μεταλλικού πλαισίου και μαντεμένιου καπακιού». Αναφορικά με τη συγκεκριμένη εργασία η θέση του ΜΕ1 ήταν ότι «αυτό δεν το κάναμε εμείς, είναι ο εργολάβος». Την ίδια θέση εξέφρασε ο ΜΕ1 και για τις εργασίες των παραγράφων 6(α)-6(ζ) της έκθεσης Τεκμήριο 8 υπό τον τίτλο «δημιουργία καναλιού για επιστροφή νερού από υπερχείλιση σε μηχανοστάσιο», ότι δηλαδή αφορά εργασίες και εξαρτήματα που δεν ήταν υποχρέωση της Ενάγουσας με βάση τη Συμφωνία, Τεκμήριο
8. Στο σημείο 7 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «αφαίρεση εργασιών από το αρχικό ποσό προσφοράς υπεργολάβου κατασκευής κολυμβητικής δεξαμενής-αφαίρεση αντλίας ζεστού νερού κολυμβητικής δεξαμενής λόγω της μη λειτουργίας του συστήματος θέρμανσης του ζεστού νερού». Η θέση του ΜΕ1 σε σχέση με αυτό ήταν «γιατί δεν ειδοποίησε να πάμε να το φτιάξουμε αν δεν δουλεύει; Γιατί δεν ειδοποίησαν να πάμε να το φτιάξουμε ή να πάρουμε, να το στείλουμε στο εργοστάσιο στη Γερμανία πίσω και να βάλουμε τα λεφτά αν δεν εδούλευε; Γιατί δεν μας ειδοποίησαν να πάμε να πάρουμε το μηχάνημα να το στείλουμε πίσω στη Γερμανία να πάρουμε τα λεφτά μας και να κάνει credit ο πελάτης αν δεν δουλεύει. Δεν πήραμε έτσι ειδοποίηση.» Στο σημείο 8 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «κλείσιμο υφιστάμενων παροχών από κανάλι υπερχείλισης σε μηχανοστάσιο γιατί δεν έχουν λειτουργήσει, περιποίηση επιφάνειας». Σε σχέση με αυτή την εργασία, ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι πρόκειται για εργασία που δεν ήταν ευθύνη της Ενάγουσας με βάση τη Συμφωνία, Τεκμήριο
9. Στο σημείο 9 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «τοποθέτηση υγρομόνωσης τύπου Latcrete 9235 σε κανάλι, τοίχο και στέψη τοίχου υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής». Αναφορικά με αυτή την εργασία ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είχε τοποθετηθεί μόνωση Mapei Lastik και ότι αυτό είναι το υλικό που χρησιμοποιεί η Ενάγουσα. Στο σημείο 10 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «τοποθέτηση ψηφίδας αξίας αγοράς €40,00 / m2 σε κανάλι, τοίχο και στέψη τοίχου υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής». Η θέση του ΜΕ1 ήταν ότι οι ψηφίδες που εισάγει η Ενάγουσα εταιρεία είναι αξίας €12 ή €13 ανά τετραγωνικό μέτρο καθώς και ότι η Συμφωνία Τεκμήριο 1 δεν προνοούσε για τοποθέτηση ψηφίδας αξίας €40 ανά τετραγωνικό μέτρο. Στο σημείο 11 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «τοποθέτηση ύδατος που αφαιρέθηκε και ειδικών συντηρητικών σε κολυμβητική δεξαμενή». Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν αντιλαμβανόταν τι αφορούσε η συγκεκριμένη εργασία. Στο σημείο 12 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «μηχανολογικό έλεγχο λειτουργίας συστήματος υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής». Σε σχέση με αυτή την εργασία η θέση του ΜΕ1 ήταν ότι ο έλεγχος αυτός είχε γίνει από την Ενάγουσα και η υπερχείλιση λειτουργούσε κανονικά. Στο σημείο 13 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «αύξηση κόστους λογαριασμού υδατοπρομήθειας λόγω λανθασμένης λειτουργίας υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής, με συνεπακόλουθο να πλημμυρίσει ο κήπος της οικίας, βλέπε τιμολόγια υδατοπρομήθειας που επισυνάπτονται». Θέση του ΜΕ1 ήταν ότι «αυτά δεν τα δέχομαι με τίποτε. Αυτά δεν είναι φωτογραφίες από πισίνα. Δεν ξέρω τί έγινε. Πρέπει να έσπασε καμία σωλήνα του άλλη, δεν ξέρω τι. Όταν πάει έτσι νερό δεν μπορώ να καταλάβω. Έπρεπε να φκιερώσει όλη η πισίνα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό, ούτε μας ειδοποίησαν, ούτε μας είπαν τίποτε.» Στο σημείο 14 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, υπάρχει αναφορά σε «προκαταρτικά έξοδα εργολάβου για επιδιορθώσεις σε κολυμβητική δεξαμενή - ασφάλεια εργοταξίου, φράκτες, ασφάλεια προσωπικού, επίβλεψη, φύλαξη και προστασία υλικών». Αναφορικά με αυτά ο ΜΕ1 ανέφερε ότι μίλησε με τον κυρίως εργολάβο ο οποίος του ανέφερε ότι καμία από τις εκεί περιγραφόμενες ενέργειες έχει κάνει. Αυτή ήταν η θέση του ΜΕ1 σε σχέση με την έκθεση του επιμετρητή ποσοτήτων Τεκμήριο
10. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΕ1 ερωτήθηκε σε σχέση με τις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 7 και αποτυπώνουν διάφορα σημεία έξω από την επίδικη πισίνα. Η θέση του ΜΕ1 ήταν «οτιδήποτε έχει σχέση εξωτερικά της πισίνας δεν ήταν πάνω μας. Ούτε επιχωματώσεις, ούτε κουγκριά, ούτε πλακόστρωτα, ούτε να κτιστεί μηχανοστάσιο δεν ήταν πάνω μας.» Πρόσθεσε ο ΜΕ1 ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο μετά την κατασκευή της πισίνας αυτή συντηρείτο κατά τον ενδεικνυόμενο τρόπο και ότι τα προβλήματα που επικαλείται η Εναγόμενη ίσως προκλήθηκαν λόγω κακής συντήρησης. Υποστήριξε ότι εάν υπήρχαν κατασκευαστικά λάθη στην πισίνα αυτά θα αποκαλύπτονταν «αμέσως μόλις τελειώσει η πισίνα» ενώ η Ενάγουσα δεν ειδοποιήθηκε για οποιαδήποτε παράπονα παρά μόνο με την επιστολή Τεκμήριο 5 η οποία στάλθηκε αφού η Ενάγουσα απαίτησε να πληρωθεί. Παρουσιάστηκε επίσης κατά την κυρίως εξέταση του ΜΕ1 και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9 αντίγραφο έκθεσης «Κακοτεχνιών κολυμβητικής υδατοδεξαμενής και του συστήματος υπερχείλισης» ημερομηνίας Απριλίου 2021 του αρχιτέκτονα-μηχανικού κ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου. Ακολούθως ζητήθηκε από τον ΜΕ1 να σχολιάσει το περιεχόμενο της έκθεσης Τεκμήριο
11. Σε σχέση με το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης, Τεκμήριο 9, ο ΜΕ1 παραπέμφθηκε από το συνήγορο του στις διαπιστώσεις που καταγράφονται εκεί και αφορούν το σύστημα υπερχείλισης της επίδικης πισίνας. Ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι αν υπάρχει πρόβλημα υπερχείλισης αυτό διορθώνεται σε μια μέρα και με κόστος περί τα €200-
12. Επέμενε όμως ότι δεν είχε ενημερωθεί για οποιοδήποτε τέτοιο πρόβλημα. Υποστήριξε επίσης ότι τα προβλήματα που περιγράφονται στην έκθεση Τεκμήριο 9 μπορεί να είχαν προκληθεί από την μορφολογία του εδάφους, όμως «φτιάχνεται πολύ εύκολα αυτό». Τέλος, ο ΜΕ1 αρνήθηκε ότι η Ενάγουσα οφείλει το ποσό των €11.260 πλέον ΦΠΑ που ανταπαιτεί η Εναγόμενη. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στην Ενάγουσα εταιρεία κάποιο πρόσωπο με το όνομα Γιώργος Ανδρέου που ήταν ο υπεύθυνος του έργου για την πλευρά της Ενάγουσας. Αμφισβητήθηκε η θέση του ότι δεν γνώριζε για τα παράπονα του ΜΥ1 παρά μόνο ενημερώθηκε για αυτά με την επιστολή Τεκμήριο 5, ημερομηνίας 5.3.
13. Υποδείχθηκε σχετικά στον ΜΕ1 και κατέστη Τεκμήριο 10, επιστολή της Εναγόμενης ημερομηνίας 23.1.2013 μαζί με ένορκη δήλωση από ιδιώτη επιδότη ότι αυτή επιδόθηκε στον Γιώργο Ανδρέου για την Ενάγουσα εταιρεία. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν θυμόταν να έχει δει τη συγκεκριμένη επιστολή. Παρενθετικά σημειώνω ότι στην εν λόγω επιστολή Τεκμήριο 10 αναφέρονται μεταξύ άλλων, τα εξής: «β) Η Εταιρεία μας ανέθεσε σε εσάς την κατασκευή μιας πισίνας και ήταν ρητός πιστέυουμε όρος ότι τα χρησιμοποιούμενα υλικά θα ήσαν ικανοποιητικά και οι εργασίες θα διεξάγονταν με ικανοποιητικό τρόπο, ούτως ώστε η κατασκευασθείσα πισίνα να λειτουργούσε απρόσκοπτα, αντί τούτου τα χρησιμοποιηθέντα υλικά και οι εκτελεσθείσες εργασίες έγιναν με κάκιστο τρόπο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα η εν λόγω πισίνα και να απαιτείται σοβαρό χρηματικό ποσό για την αποκατάσταση των ζημιών. γ) Για τα ανωτέρω σας στάλθηκαν από εμάς μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σας αποστάληκε σχετικό βίντεο στο οποίο παρουσιάζονταν τα προβλήματα της πισίνας και σας έγιναν προφορικά σχετικές παρατηρήσεις και επί τόπου συναντήσεις για επίλυση των προβλημάτων και παρ' όλες τις υποσχέσεις σας δεν αποκαταστήσατε τις κακοτεχνίες, προς τούτο δε επιφυλάσσουμε πλήρως όλα τα σχετικά δικαιώματα μας. Αντί να προβείτε στις δέουσες ενέργειες αποκατάστασης των ζημιών και/ή κακοτεχνιών, προχωρήσατε σε αποστολή της πιο πάνω επιστολής.» Στη συνέχεια της αντεξέτασης του, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι στις 16.12.2011 είχε παραδοθεί «ο σκελετός, τα καλούπια, οι σωληνώσεις [.] Μπαίνουν διασωληνώσεις για να μπορούν να γίνουν εξωτερικές εργασίες από τον κύριο εργολάβι και μετά όταν θα έχει ρεύμα ερχόμαστε και τελειώνουμε.» ενώ οι εργασίες της πισίνας είχαν ολοκληρωθεί περί τον Ιούλιο 2012 . Τέθηκε στον ΜΕ1 ότι η πισίνα δεν υπερχειλίζει κατά τον τρόπο που αποτυπώνεται στα σχέδια της κατοικίας (Τεκμήριο 11). Ο ΜΕ1 διαφώνησε αλλά πρόσθεσε «Δεν ξέρω ότι είχαμε αυτό το πράγμα. Αυτό το πράγμα να φτιαχθεί μιλάμε για ένα κόστος 300-400 ευρώ αν υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Μπορούσα εγώ μέσα σε μια μέρα που είχα να το φτιάξω αν υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Εγώ δεν ήξερα ότι υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Ακόμα και σήμερα που μιλάμε μπορώ να πάω να το φτιάξω μέσα σε μια μέρα αυτό το πρόβλημα αν υπάρχει.» Τέθηκε στον ΜΕ1 ότι, «όταν επιχείρησε η εταιρεία σας να θέσει σε λειτουργία την πισίνα με τον μηχανισμό της ο τεχνικός της εταιρίας σας ο κύριος Γιάγκος εντόπισε ότι δύο σωλήνες από αυτές που ήταν υπογείως όπως να είπατε δεν ήταν ενωμένες με τις πρόνοιες μέσα στο μηχανοστάσιο.» Ο ΜΕ1 διαφώνησε ότι υπήρχε αυτό το πρόβλημα. Τέθηκε ακολούθως ότι ο κ. Γιάγκος «ένωσε σωλήνες εξωτερικά αντί με το μηχανοστάσιο μέσω του λέβητα της θέρμανσης του νερού έτσι ώστε να διοχετεύεται το νερό στην πισίνα μέσω εκείνων των σωλήνων των εξωτερικών που ενώνονταν με τον λέβητα.» Ο ΜΕ1 και πάλιν διαφώνησε αναφέροντας ότι «το σύστημα θέρμανσης μετά το παράγγειλε. Ήταν extra. Μετά το παράγγειλε, ήταν έξτρα δεν ήταν μέσα. Μετά το παράγγειλε, άρα έπρεπε μετά να γίνει ότι έπρεπε να γίνει για να ενωθούν οι σωλήνες. Και πάλι αν ήθελε κάτι οτιδήποτε γιατί δεν μας ειδοποίησε να μας πείτε ότι 'δεν μας αρέσουν οι σωλήνες έτσι και τις θέλουμε διαφορετικά'. Δεν είχαμε υπόψη τίποτε.» Ο ΜΕ1 πρόσθεσε επίσης ότι ο κ. Παχωμίου ουδέποτε επικοινώνησε μαζί του προσωπικά για να του αναφέρει κάποιο παράπονο σε σχέση με την πισίνα. Ίσως, ανέφερε, έκανε τα παράπονα στους τεχνικούς της Ενάγουσας εταιρείας. Σημείωσε ότι ο ίδιος δεν είχε επισκεφθεί τον χώρο όπου κατασκευάστηκε η πισίνα καθότι άλλοι υπάλληλοι της Ενάγουσας εταιρείας ασχολήθηκαν με το έργο. Τέθηκε ακολούθως στον ΜΕ1 ότι ουδέποτε η Ενάγουσα ένωσε το heat pumb, τον λέβητα θέρμανσης του νερού της πισίνας. Ο ΜΕ1 απάντησε «αφού ο XXXXX είναι υπεύθυνος, ο XXXXX, δεν είναι εδώ τώρα, δεν νομίζω να μην το δούλεψε και να μην ένωσε γιατί δεν με ειδοποίησε για να στείλω κάποιον να το ενώσει. Αν δεν είναι ενωμένο. Μπορεί να είναι ενωμένο και να μην το δουλεύει ο ίδιος. Διότι είναι το μηχάνημα που στοιχίζει, όχι η ένωση. Η ένωση πάεις εκεί δύο ώρες και το ενώνεις το μηχάνημα. Είναι εκεί. Δεν είναι εκεί το μηχάνημα; Είναι εκεί.» Στη συνέχεια τέθηκε στον ΜΕ1 ότι «ο λόγος που δεν μπορούσε και δεν μπορεί να δουλέψει [ο λέβητας θέρμανσης του νερού] είναι ότι όπως σας ανέφερα προηγουμένως χρησιμοποιήθηκαν οι σωλήνες του λέβητα προκειμένου να γίνεται η παροχή νερού στην πισίνα λόγω του ότι οι σωλήνες που είχαν τοποθετηθεί υπογείως από την εταιρεία σας [.] για την κανονική ροή της πισίνας δεν εδούλευαν». Ο ΜΕ1 απάντησε ότι «όλα δουλεύουν μια χαρά. Και αν δεν εδούλευε όπως λέει έπρεπε να μου τηλεφωνήσει να μου πει δεν δουλεύει διότι ήταν έξτρα παραγγελία 'έλα παρ' το μηχάνημα σου πίσω, δεν δουλεύει'. Ούτε είχαμε καμία επικοινωνία μαζί με τον κύριο Παχωμίου ότι δεν δουλεύει το μηχάνημα, ούτε ότι δεν ενώθηκε. Ούτε ήξερα οτιδήποτε. Απλώς τώρα μου λέτε ότι μετά από δέκα χρόνια ότι δεν δουλεύει.» Συνέχισε ο ΜΕ1 ότι «αυτός ο λέβητας δεν ξέρω αν δεν ενώθηκε ή ενώθηκε. Για να ενωθεί πρέπει να μου πάρει ρεύμα εκεί. Να μου βάλει ρεύμα. Και πάει πέντε λεπτά και το ενώνει. Πρέπει να μου πάρουν ρεύμα για να ενώσω όπως το βλέπω εγώ τώρα εκεί που έγινε ο λέβητας πρέπει να υπάρχει ρεύμα και το οποίο και τώρα αν δεν είναι ενωμένο μπορώ να το ενώσω ανά πάσα στιγμή αν υπάρχει ρεύμα. Ανά πάσα στιγμή μπορώ να το ενώσω.» Σε σχέση με τις εργασίες που περιγράφονται στην έκθεση, Τεκμήριο 8, ο συνήγορος της Εναγόμενης ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για εργασίες που πρέπει να γίνουν για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών στην πισίνα. Ο ΜΕ1 επέμενε ότι δεν υπήρχαν κακοτεχνίες και δεν ενημερώθηκε ποτέ για κακοτεχνίες παρά μόνο όταν η Ενάγουσα απαίτησε πληρωμή. Τέθηκε στον ΜΕ1 ότι περί τον Μάιο 2021, πρόσωπα της Ενάγουσας εταιρείας είχαν επισκεφθεί και επιθεώρησαν την επίδικη πισίνα. Ο ΜΕ1 απάντησε ότι «δεν ξέρω να το διερευνήσω να σου πω. Δεν ξέρω αν πήγε κάποιος αλλά δεν φαντάζομαι να πήγε διότι υπεύθυνος ήταν ο .... να πω και κάτι; Μετά από δέκα χρόνια είναι φυσικό να είχε φθορές ειδικά αν δεν κάνει τη σωστή συντήρηση.» Θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ήταν ότι η συντήρηση της πισίνας γινόταν κανονικά και ότι η πισίνα «δουλεύει με τις κακοτεχνίες που σου έχω αναφέρει αν μπορεί να θεωρηθεί ότι δουλεύει». Ο ΜΕ1 διαφώνησε ότι μπορεί να δουλέψει η πισίνα εάν υπάρχουν κακοτεχνίες γιατί «δεν καθαρίζει το νερό, τρέχουν τα νερά, χάνουν δεν κάνει υπερχείλιση, δεν δουλεύει.» Τέθηκε επίσης στον ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα κατασκεύασε «φρεάτιο πλήρωσης του νερού [.] και μάλιστα αυτό το φρεάτιο πλήρωσης του νερού [.] το κατασκευάσατε βεβιασμένα με τρόπο ώστε η φούσκα να είναι πιο ψηλά από το ύψος του αυλακιού της υπερχείλισης της πισίνας και ως εκ τούτου υπάρχει συνέχεια διαρροή νερού από το αυλάκι της υπερχείλισης.» Ο ΜΕ1 απάντησε ότι δεν πιστεύει η Ενάγουσα εταιρεία να είχε κατασκευάσει τέτοιο φρεάτιο γιατί δεν περιλαμβάνεται στην Συμφωνία και θα υπήρχε επιπρόσθετη χρέωση για την κατασκευή του. Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία του ΜΕ
14. Δεύτερος μάρτυρας ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Μιχαήλ, που ήταν ο κυρίως εργολάβος της οικοδομής στην οποία κατασκευάστηκε η επίδικη πισίνα (ΜΕ2). Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι ήταν συνεχώς παρών στο έργο και παρακολουθούσε την κατασκευή της πισίνας. Πρόσθεσε ότι αρχιτέκτονας του έργου ήταν ο ΜΥ1, στον οποίο ανήκε η κατοικία, μαζί με τον συνεργάτη του κ. Καζαμία και ανέφερε ότι ουδέποτε είχε αντιληφθεί ή ακούσε συζητήσεις για προβλήματα στην κατασκευή της πισίνας. Σε ότι αφορά τη δική του εμπλοκή ως εργολάβου ανέφερε ότι αφορούσε «μόνο εξωτερικές εργασίες, τα πλακόστρωτα πάνω». Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ανέφερε ότι δεν είχε γίνει ποτέ κανονική παράδοση του έργου από μέρους του αλλά παραβιάστηκε το εργοτάξιο από τον ιδιοκτήτη και ο ίδιος εκδιώχθηκε. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι το έργο ολοκληρώθηκε περί τον Ιούλιο 2012 και ότι κατά τον χρόνο εκείνο η πισίνα «ήταν σε λειτουργία. Είχε και νερό μέσα και λειτουργούσε η πισίνα. Αφού είχε νερό μέσα η πισίνα και λειτουργούσε». Πρόσθεσε ότι ήταν παρών κατά το γέμισμα της πισίνας από το βυτιοφόρο και «λειτουργούσε η πισίνα. Έκανε και την ανακύκλωση τζιαι ούλλα». Ανέφερε ότι αυτό είχε γίνει τον Ιούνιο 2012 και ότι ο ίδιος είχε ελέγξει ότι γινόταν η ανακύκλωση του νερού και ότι κατά το γέμισμα της πισίνας υπήρχε προσωρινή παροχή ρεύματος. Επέμενε ότι βεβαιώθηκε ότι η πισίνα λειτουργούσε κανονικά πριν ο ίδιος την παραλάβει από την Ενάγουσα εταιρεία. Σε σχέση με τη δική του εμπλοκή ως εργολάβος στην κατοικία αναφέρθηκε ότι αφορούσε σε εξωτερικές εργασίες της πισίνας και πλακόστρωτα και πρόσθεσε ότι σωλήνες, πρόνοιες, μηχανοστάσιο «εξ ολοκλήρου το έργο της κατασκευής της πισίνας ήταν της [Ενάγουσας εταιρείας]». Πρόσθεσε ότι η πισίνα είχε λειτουργήσει πριν τοποθετηθεί λέβητας θέρμανσης του νερού, και ότι η τοποθέτηση του λέβητα είχε γίνει μετά που ο ίδιος αποχώρησε από το έργο. Πρόσθεσε τέλος ότι είχε παρακολουθήσει σεμινάριο στη Γαλλία για την κατασκευή πισίνων. Αυτή ήταν η μαρτυρία του ΜΕ
15. Προχωρώ στην τρίτη μάρτυρα για την Ενάγουσα που ήταν η κα ΧΧΧΧΧ Σύζινου, η οποία εργάζεται στο λογιστήριο της Ενάγουσας εταιρείας (ΜΕ3). Στα πλαίσια της μαρτυρίας της αναφέρθηκε σε αριθμό τιμολογίων που είχαν εκδοθεί από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη. Εξηγώντας την κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 3, η ΜΕ3 αναφέρθηκε σε τιμολόγιο που εκδόθηκε στις 2.1.2021 για ποσό €10.000 το οποίο πληρώθηκε στις 31.1.2012 και στην αντίστοιχη χρέωση και πίστωση που παρουσιάζεται στην κατάσταση λογαριασμού. Συνέχισε λέγοντας ότι στις 3.7.2012 είχε εκδοθεί τιμολόγιο για ποσό €12.382,60 (μέρος του Τεκμηρίου 12) το οποίο ακυρώθηκε στη συνέχεια γιατί, σύμφωνα με τη μάρτυρα, δεν έπρεπε να είχε χρεωθεί ΦΠΑ και εκδόθηκε νέο τιμολόγιο. Την ίδια ημερομηνία εκδόθηκε και τιμολόγιο για €3.300 που αφορούσε τη 2η Συμφωνία για τον λέβητα θέρμανσης του νερού καθώς και ένα τιμολόγιο στις 30.7.2012 για ποσό €93 που αφορούσε «κάποια χημικά που έχουν αγοραστεί από την εταιρεία.» Η ΜΕ3 κατέληξε ότι η Εναγόμενη εταιρεία οφείλει συνολικό ποσό €13.976,43, που παρουσιάζεται ως χρεωστικό υπόλοιπο στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
16. Αυτή ήταν η μαρτυρία της ΜΕ
17. Προχωρώ στη μαρτυρία που έχει παρουσιάσει η πλευρά της Εναγόμενης εταιρείας και ξεκινώ από μια συνοπτική αναφορά στα όσα κατέθεσε ο κ. ΧΧΧΧΧ Παχωμίου, διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας (ΜΥ1). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΥ1 υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του δήλωσης στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι είναι αρχιτέκτονας και μέλος του ΕΤΕΚ. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην υπογραφή της Συμφωνίας Τεκμήριο 1 καθώς και στην πληρωμή του ποσού των €10.000 στις 31.1.2012, με την ολοκλήρωση των εργασιών του σκυροδέματος της πισίνας. Συνέχισε λέγοντας ότι περί τις αρχές Ιουνίου 2012, ξεκίνησε η τοποθέτηση της ψηφίδας στο μέρος όπου θα υπήρχε υπερχείλιση της πισίνας. Αναφέρει ότι «με την ολοκλήρωση της τοποθέτησης μικρής επιφάνειας ψηφίδας στο σημείο που η υδατοδεξαμενή θα έπρεπε να υπερχειλίζει ενημέρωσα τηλεφωνικώς τον υπεύθυνο της [Ενάγουσας εταιρείας] ότι δεν ήμουν καθόλου ικανοποιημένος με την ποιότητα της εργασίας και ότι έδωσα οδηγίες στον τεχνίτη να σταματήσει τις εργασίες άμεσα.» Έγινε επιτόπια συνάντηση με τον κ. ΧΧΧΧΧ Ανδρέου και ο ΜΥ1 του υπέδειξε τις παρατηρήσεις του και εισηγήσεις για τον τρόπο επίλυσης προβλημάτων που διέκρινε ενώ του υπέδειξε και «τις κακοτεχνίες στις κάθετες επιφάνειες μιας και δεν υπήρχε οποιαδήποτε ομοιομορφία στη τοποθέτηση και στην ένωση των δύο επιφανειών.» Ακολούθως οι εργασίες άρχισαν ξανά «με την υπόσχεση ότι οι τεχνίτες της [Ενάγουσας εταιρείας] θα επιδείξουν συνέπεια στις παρατηρήσεις μου» Στη συνέχεια, «κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης εντόπισα ότι οι εργασίες της ψηφίδας ολοκληρώθηκαν με αρκετές παρατηρήσεις και προβλήματα. Ενημέρωσα τηλεφωνικώς την [Ενάγουσα εταιρεία] και επέστησα την προσοχή τους ότι η υπερχείλιση δεν είχε οριζοντοποιηθεί και ότι θα υπάρχει πρόβλημα με την υπερχείλιση του νερού και ότι οι κάθετες επιφάνειες δεν είχαν γίνει όπως είχε συμφωνηθεί.» Ακολούθως ο ΜΥ1 αναφέρει στη δήλωση του ότι «περί τα μέσα Ιουλίου 2012, η [Ενάγουσα εταιρεία] με ενημέρωσε ότι με την ολοκλήρωση της τοποθέτησης του πλαστικού στον πυθμένα της υδατοδεξαμενής και την τοποθέτηση των μηχανημάτων στο μηχανοστάσιο θα μπορούσαν προσωρινά να ενεργοποιήσουν τον μηχανισμό και ότι θα έπρεπε να μεριμνήσω για την παροχή νερού στην υδατοδεξαμενή όπως πρόβλεπε η συμφωνία. Ο τεχνικός κύριος XXXXX της [Ενάγουσας εταιρείας] που ήταν υπεύθυνος για τα μηχανήματα στο μηχανοστάσιο και την ενεργοποίηση της υδατοδεξαμενής, έδωσε οδηγίες όπως το νερό τοποθετηθεί μόνο στον πυθμένα για προφύλαξη του πλαστικού και όχι στο κανάλι υπερχείλισης μιας και τα μηχανήματα χρειάζονται τριφασική παροχή ρεύματος κάτι που δεν ήταν διαθέσιμη ακόμη μιας και οι εργασίες ηλεκτρικής εγκατάστασης δεν είχαν επιθεωρηθεί από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου σε εκείνο το στάδιο. Για σκοπούς διατήρησης της ποιότητας του νερού ο τεχνικός έβαλε μερικά χημικά και ενεργοποίησε σποραδικά την ηλεκτρική εγκατάσταση για ανακύκλωση του νερού.» Σύμφωνα με τον ΜΥ1 την ίδια περίοδο τοποθετήθηκε ο λέβητας για σκοπούς θέρμανσης του νερού της πισίνας «αλλά δεν είχε ενωθεί με τις παρακείμενες πρόνοιες της ηλεκτρικής εγκατάστασης διότι είχα ενημερωθεί από τον τεχνικό ότι θα πρέπει να έλθει ο παροχέας του λέβητα να ολοκληρώσει την εγκατάσταση. Ο λέβητας είχε ενωθεί με τη σωλήνα που καταλήγει στο μηχανοστάσιο.» Στη συνέχεια, «αφού είχε εγκατασταθεί η τριφασική ηλεκτρική εγκατάσταση στα τέλη Ιουλίου 2012, σε συνεννόηση με τον τεχνικό κύριο XXXXX της [Ενάγουσας εταιρείας] με ακόμη ένα βυτιοφόρο γέμισε το κανάλι υπερχείλισης της υδατοδεξαμενής ως και επιπρόσθετο νερό στον πυθμένα της για την ορθολογική λειτουργία της με υπερχείλιση. Με την ενεργοποίηση του μηχανισμού ήταν φανερό ότι η επιφάνεια στο σημείο που η υδατοδεξαμενή έπρεπε να υπερχειλίζει δεν έχει οριζοντοποιηθεί με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα η υδατοδεξαμενή μόνο από ένα μικρό κομμάτι της καταφέρνει να υπερχειλίζει, στα βορειοδυτικά.» Στη συνέχεια αναφέρει ότι το βράδυ 7.8.2012 «η περιοχή δυτικά και νότια του καναλιού πλημμύρισε με νερό από την υδατοδεξαμενή. Ενημέρωσα με βίντεο και φωτογραφίες μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων από το κινητό μου τον κύριο Γιώργο Ανδρέου και μέσω e-mail την [Ενάγουσα εταιρεία]. Την επομένη μου εξήγησε ο τεχνικός της [Ενάγουσας εταιρείας] ότι ο λόγος της απώλειας νερού ήταν διότι το νερό στη δεξαμενή δεν ήταν ελεγχόμενο λόγω αμέλειας του να ολοκληρώσει τις εργασίες σωστά στο φρεάτιο παροχής νερού. Έγιναν κάποιες διορθώσεις από τον τεχνικό αλλά συνέχεια καθημερινώς νερό δεκάδων τόνων χανόταν. Τους επέστησα την προσοχή ότι αυτό είναι αδικαιολόγητο αλλά αυτοί επέμεναν ότι θα ρυθμιστεί. Τελικά οι τεχνικοί της [Ενάγουσας εταιρείας] είχαν κατανοήσει ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα και κλείσανε διάφορες παροχές ανακύκλωσης νερού για αποφυγή περαιτέρω απώλειας νερού. Ταυτοχρόνως κατανόησαν ότι η οπή που είχαν δημιουργήσει στο κανάλι υπερχείλισης στα νότια της υδατοδεξαμενής θα έπρεπε να τοποθετηθεί παραδεξάμενο με ελεγχόμενη βαλβίδα για παροχή νερού. Σε όλο αυτό το διάστημα το νερό της υδατοδεξαμενής δεν κρατούσε την κρυσταλλοποίηση του και δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κολύμπι.» Σύμφωνα με τον ΜΥ1, για να επιλυθεί το πρόβλημα «ο τεχνικός της [Ενάγουσας εταιρείας] έκλεισε τις παροχές από το μηχανοστάσιο και από τον πυθμένα του καναλιού υπερχείλισης και τοποθέτησε επιφανειακές πλαστικές σωλήνες παίρνοντας παροχές από το λέβητα θέρμανσης της υδατοδεξαμενής.» Για επίλυση του προβλήματος, σύμφωνα με τον ΜΥ1, στις 17.8.2012 ο τεχνικός της Ενάγουσας εταιρείας «μερίμνησε για την κατασκευή του παραδεξάμενου με ελεγχόμενη βαλβίδα για παροχή νερού αφού το κανάλι ήταν τελείως άδειο. Να σημειώσω ότι η προχειρότητα που κατασκευάστηκε το παραδεξάμενο η βαλβίδα που ελέγχει τη ροή του νερού είναι σε τέτοιο σημείο που ακόμη και σήμερα υπερχειλίζει το κανάλι. Ταυτοχρόνως, αποσύνδεσε την παροχή νερού στον πυθμένα του καναλιού από το μηχανοστάσιο και σφράγισε την οπή στον πυθμένα. Επέκτεινε τη σωλήνα από τον λέβητα για να τροφοδοτεί την υδατοδεξαμενή με νερό από το μηχανοστάσιο. Ως εκ τούτου ο λέβητας δεν μπορούσε να ενεργοποιηθεί λόγω της διαφοροποίησης της παροχής νερού και λειτουργίας.» Όταν ενεργοποιήθηκε το κανάλι υπερχείλισης «και αφού ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός ήταν φανερό ότι στο σημείο υπερχείλισης υπήρχε πρόβλημα λόγω της μη οριζοντικοποίησης της επιφάνειας όπως τους είχα υποδείξει στο αρχικό στάδιο.» Τότε, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο ΜΥ1, η Ενάγουσα τοποθέτησε επιπρόσθετη ψηφίδα για να οριζοντοποιηθεί η επιφάνεια. Ο ΜΥ1 παραπονείται ότι «η τοποθέτηση σιλικόνης με συνδυασμό κομμάτια ψηφίδας όχι μόνον δεν είχαν διορθώσει τα προβλήματα αλλά σήμερα το νερό φαίνεται να εισχωρεί κάτω από τις ψηφίδες με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί σοβαρά προβλήματα στην επιφάνεια των ψηφίδων και τυχόν στο μπετόν της υδατοδεξαμενής.» Αναφέρθηκε σε υποσχέσεις της Ενάγουσας εταιρείας ότι αυτή η ρύθμιση ήταν προσωρινή και θα επανέρχονταν σύντομα για να αφαιρέσουν και να επανατοποθετήσουν την ψηφίδα, όμως αυτό δεν έχει γίνει. Συνέχισε λέγοντας ότι είχε συνεχείς επικοινωνίες με τον κ. ΧΧΧΧΧ Ανδρέου από τον οποίο ζητούσε «να επιληφθούν άμεσα όλες τις κακοτεχνίες και να παραδώσουν την υδατοδεξαμενή και λέβητα στη σωστή κατασκευαστική μορφή που να ανταποκρίνεται στις οδηγίες μου. Δεν είχα πάρει καμία θετική ανταπόκριση στο κάλεσμα μου και ταυτοχρόνως δεν μπορούσα να εξουσιοδοτήσω τρίτους να επιληφθούν των εργασιών που θεωρούσα κακοτεχνίες, μιας και τέτοια εμπλοκή θα είχε επιπτώσεις στην εγγύηση της όλης κατασκευής από την [Ενάγουσα εταιρεία] που τυχόν να επιρρίψουν ευθύνες σε τρίτους.» Αναφέρει ότι στις περιοχές της υπερχείλισης που δεν καλύπτονται με νερό, υπάρχει φθορά στις επιφάνειες της ψηφίδας «αφού αυτή είναι μόνιμα εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες χωρίς την επικάλυψη της με νερό που θα την προστάτευε». Παράλληλα υπάρχει αποκόλληση ψηφίδων στον πυθμένα με αποτέλεσμα «τη φθορά του μπετόν της υδατοδεξαμενής και την απώλεια νερού καθημερινά. Η αποκόλληση των ψηφίδων δεν περιορίζεται μόνο στον πυθμένα του καναλιού αλλά και σε άλλες κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες των επιφανειών της υπερχείλισης.» Αναφέρθηκε στην λήψη της επιστολής της Ενάγουσας Τεκμήριο
18. Καθώς και στην απάντηση του με την επιστολή Τεκμήριο 10 καθώς και στην επιστολή του Τεκμήριο 7, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Περαιτέρω, στα πλαίσια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της έκθεσης Τεκμήριο 8 που αφορά την εκτίμηση του κ. ΧΧΧΧΧ Ιωάννου (ΜΥ2) για το κόστος επιδιόρθωσης των ελαττωμάτων και κακοτεχνιών του συστήματος υπερχείλισης της πισίνας. Αναφέρει τέλος στην γραπτή του δήλωση ότι πρόσφατα είχε κληθεί η Ενάγουσα να επιθεωρήσει την πισίνα όμως η θέση της Ενάγουσας ήταν ότι δεν υπάρχουν κακοτεχνίες. Πρόσθεσε ότι οι κακοτεχνίες και ο τρόπος που εμποδίζουν την ορθή λειτουργία της πισίνας αποτυπώνονται και στην έκθεση Τεκμήριο 9 του ΧΧΧΧΧ Αντωνίου (ΜΥ3). Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στις φωτογραφίες που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου
19. Ο ΜΥ1 εξήγησε ότι οι φωτογραφίες είχαν ληφθεί από το ίδιο στο στάδιο εκτέλεσης των εργασιών για να αποτυπώσει την πρόοδο τους και ακολούθως για να αποτυπώσει τις διάφορες κακοτεχνίες που υποστήριξε ότι είχε εντοπίσει. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν ο αρχιτέκτονας του έργου. Αποδέχτηκε ότι η Ενάγουσα και η Εναγόμενη είχαν υπογράψει τη Συμφωνία και τη 2η Συμφωνία. Επανέλαβε τη θέση του ότι εφόσον εκκρεμούν κακοτεχνίες που δεν έχουν επιδιορθωθεί, η Εναγόμενη δεν οφείλει οποιοδήποτε περαιτέρω ποσό στην Ενάγουσα δυνάμει των συμφωνιών αυτών. Συγκεκριμένα, ανέφερε τα εξής «Άρα εφόσον εκκρεμούν αυτές οι κακοτεχνίες και ωσότου αυτές οι κακοτεχνίες διεκπεραιωθούν της σωστής αρέσκειας μου όχι ως διευθυντής αλλά ως αρχιτέκτονας του έργου τότε, τότε η εταιρεία θα πληρώσει εκείνα, τα οποία θα πληρώσει. Αλλά οι κακοτεχνίες είναι καταγραμμένες οι κακοτεχνίες. Επανειλημμένα καλέσαμε να διορθωθούν και άρα δεν οφείλει οτιδήποτε η εταιρεία αυτήν την στιγμή [.] Το υπόλοιπο είναι ένα υπόλοιπο το οποίο προβλέπει αποπλήρωση στην παράδοση της υδατοδεξαμενής με σωστούς κανονισμούς την στιγμή που η πισίνα δεν έχει κατασκευαστεί μέσα σ' εκείνα τα πλαίσια, τα σωστά πλαίσια κατασκευής, ως εκ τούτου θεωρούνται κακοτεχνίες και έχω το δικαίωμα βάσει του βασικού κανονισμού της νομοθεσίας για κατασκευαστικό έργο να απορρίψω εκείνες τις κατασκευές και έχω και το δικαίωμα ως αρχιτέκτονας να αναθέσω σε τρίτους την κατασκευή, επιδιόρθωση αυτών των κατασκευών. Άρα το ποσό, το οποίο η [Ενάγουσα εταιρεία] λέει ότι είναι για πληρωμή αυτό κατακρατείται ωσότου είτε έρθει να το διορθώσει, είτε εμείς προχωρήσουμε και διορθώσουμε την πισίνα με έξοδα, τα οποία θα πλήρωνε η [Εναγόμενη εταιρεία] στην [Ενάγουσα εταιρεία]. [.] Είχαμε καλέσει από τη μέρα, η οποία έγινε η αρχική παράδοση της πισίνας και από τη μέρα, την οποία είχαν υποδειχθεί όλες εκείνες οι κακοτεχνίες και σε κανένα στάδιο η [Ενάγουσα εταιρεία] είχε μεριμνήσει στην ολοκλήρωση εκείνων των εργασιών και ως εκ τούτου τη στιγμή που οι εργασίες δεν έχουν γίνει η εταιρεία δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Διότι η πισίνα δεν ήταν κατασκευασμένη μέσα στις σωστές προδιαγραφές. Αν η [Ενάγουσα εταιρεία] στο κάλεσμα μας ερχόταν τον Μάρτιο ή και τον Αύγουστο του '12 και διόρθωνε εκείνες τις εργασίες όπως έπρεπε να διορθωθούν τότε θα πληρωνόταν, αλλά ουδέποτε αποδέκτηκε ότι υπάρχουν κακοτεχνίες.» Ερωτώμενος εάν έχει προβεί έκτοτε σε επιδιορθώσεις, ο ΜΥ1 απάντησε αρνητικά εξηγώντας ότι «είχα πάρει εκείνη την επαγγελματική ευθύνη ότι θα πρέπει να προβώ να διορθώσω την πισίνα για αποφυγή πρώτα περαιτέρω ζημιών στο σύνολο του έργου. Κάλεσα μέσω του δικηγόρου τον ενημέρωσα για τα θέματα και η απόψη του που έγινε θα ήταν καλά να καλέσουμε την [Ενάγουσα εταιρεία] να διορθώσει εκείνες τις κακοτεχνίες διότι μπορεί μεταγενέστερα να μην δεχθεί τις κακοτεχνίες. Καθυστέρησα, είχα πάρει και προσφορές για να διορθώσω αυτήν την πισίνα καλέστηκε η [Ενάγουσα εταιρεία] ήρθε και με επιστολή μέσω του δικηγόρου της αποκαλεί ότι δεν υπάρχουν ζημιές. Και ο δικηγόρος μου με καλούσε ότι έχω τώρα το δικαίωμα να προχωρήσω να διορθώσω για αποφυγή ζημιών της πισίνας περαιτέρω. Ήμουν στα πρόθυρα να προχωρήσω να κάνω αυτή τη διαδικασία και είμαι στην ευχάριστη θέση να βρίσκομαι εδώ κοντά σήμερα για να γίνει η ακρόαση και να δοθεί αυτή η δικαιοσύνη για να ξέρω πως θα προχωρήσουμε αναλόγως.» Ερωτήθηκε και σε σχέση με το ΦΠΑ επί των ποσών που ανταπαιτεί η Εναγόμενη. Ειδικότερα, τέθηκε στον ΜΥ1 ότι με βάσει του ισχύοντες κανονισμούς, σε συναλλαγές μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης εφαρμόζεται μηδενικός συντελεστής ΦΠΑ. Ο ΜΥ1 συμφώνησε, ανέφερε όμως ότι η Εναγόμενη διεκδικεί ΦΠΑ, σε περίπτωση που αυτός καταστεί πληρωτέος. Σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι στο σημείο ένωσης του μπετόν και του PVC liner της πισίνας «ο τοίχος εκεί πέρα έχει φουσκώσει που λέμε στα κυπριακά που πίσω από την ψηφίδα. Υπάρχει υποψία ότι νερό πηγαίνει πίσω και ως εκ τούτου έχει δημιουργηθεί αυτό το φούσκωμα. Αυτό το φούσκωμα δεν ξέρω αν είναι επιφανειακό εκεί που είναι η πισίνα ή οτιδήποτε άλλο.» Ο ΜΥ1 συμφώνησε ότι το μπετόν για την κατασκευή της πισίνας είχε προσκομιστεί από την Εναγόμενη. Σε σχέση με αυτή την αναφορά, τέθηκε στον ΜΥ1 ότι εάν υπάρχει πρόβλημα στο μπετόν αυτό αφορά την ποιότητα του μπετόν. Ο ΜΥ1 διαφώνησε. Σε σχέση με την αναφορά του ΜΕ2 ότι είχε παραλάβει την πισίνα και ότι αυτή ήταν σε λειτουργία όταν αποχώρησε από το εργοτάξιο, ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ανέφερε ότι «ο εργολάβος εγκατέλειψε το εργοτάξιο πριν τα τέλη Ιουλίου. Η πισίνα ενεργοποιήθηκε μετά όταν ελέγχθηκε η ηλεκτρική εγκατάσταση από την Αρχή Ηλεκτρισμού. Ενεργοποιήθηκε η τριφασική και ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός του μηχανοστασίου της πισίνας. Ο εργολάβος σ' εκείνο το στάδιο ουδέποτε παράλαβε και δεν ήταν στην υποχρέωση του εργολάβου έτσι κι' αλλιώς να παραλάβει.» Σε σχέση με τις εξουσίες του ως αρχιτέκτονας του έργου, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι «είναι το αυθαίρετο δικαίωμα του αρχιτέκτονα, το αυθαίρετο δικαίωμα του αρχιτέκτονα να αξιολογήσει τις εργασίες που είχαν γίνει και αν δεν γίνουν βάσει της καλής πρακτικής όπως προβλέπει αυτή η τακτική να φέρει στη γνώση της [Ενάγουσας εταιρείας], το οποίο έχω κάνει [.] Την στιγμή που η [Ενάγουσα εταιρεία] φαινόταν πολύ ξεκάθαρα ότι δεν είχε πρόθεση να έρθει και να διορθώσει και να υλοποιήσει τις συμβατικές τις υποχρεώσεις έναντι της εταιρείας δεν είχα άλλη επιλογή παρά να κρατήσω εκείνο το ποσό, το υπολειπόμενο ωσότου να έρθει να κάνει τις διορθώσεις. [.] Επειδή η [Ενάγουσα εταιρεία] δεν είχε φέρει σε πέρας τη συμφωνία που προβλέπει τη σωστή κατασκευή της πισίνας με υπερχείλιση, τοποθέτηση των υλικών με σωστό γνώμονα κατασκευής και την τοποθέτηση του λέβητα του ζεστού νερού βάσει εκείνων των δεδομένων. Άρα όλα αυτά ήταν τέτοιας εμβέλειας και επαναλαμβάνω εμβέλειας που το ποσό, το οποίο ήταν το υπόλοιπο δικαιολογείτο στο ακέραιο.» Ακολούθως, ζητήθηκε από τον μάρτυρα να δικαιολογήσει γιατί κατακρατεί ποσό μεγαλύτερο από το ποσό που ανταπαιτεί η Εναγόμενη για τις επιδιορθώσεις των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Ο ΜΥ1 απάντησε ότι «αυτό φαίνεται και η αξιοπιστία του κειμένου του κόστους ότι το κόστος έγινε χωρίς γνώμονα το τι είναι το υπολειπόμενο ποσό. Το κόστος είναι το κόστος και δεν είναι μόνο το κόστος είναι και η πρόθεση να έρθουν να επιδιορθώσουν. Το κόστος τώρα σας λέω είναι περισσότερο από εκείνο το κόστος που κάναμε το '
20. [.] Εδώ έχουμε συμβατική υποχρέωση η [Ενάγουσα εταιρεία] να κατασκευάσει και να παραδώσει, δεν το έκανε. Αν οι εργασίες που έχουν σχέση με τη σωστή κατασκευή της πισίνας είναι πιο χαμηλές από το ποσό, το οποίο ήταν για πληρωμή αυτό δεν έχει σημασία. Καθόλου.» Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία του ΜΥ
21. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Ιωάννου, επιμετρητής ποσοτήτων (ΜΥ2). Σύμφωνα με τον ΜΥ2, ο ΜΥ1 του ανέθεσε περί τις αρχές 2014 «να εκτιμήσω το κόστος επιδιόρθωσης του συστήματος υπερχείλισης της κολυμβητικής δεξαμενής της οικίας του» και συνέταξε σχετικά την έκθεση Τεκμήριο
22. Αναφορικά με τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε για την εκτίμηση του, παρέπεμψε στην έκθεση του Τεκμήριο 8, όπου αναφέρει ότι αυτή ετοιμάστηκε με βάση: «
23. Πληροφορίες και προδιαγραφές που έχουν δοθεί από τον αρχιτέκτονα του έργου κ. ΧΧΧΧΧ Παχωμίου την 26ην Ιανουαρίου
25. Κατάσταση προόδου εργασιών, κακοτεχνιών και φωτογραφιών όπως αναφέρεται στην επιστολή του αρχιτέκτονα ημερομηνίας 05 Μαρτίου 2013 [Τεκμήριο 7].
26. Συγκριτικές δαπάνες από παρόμοιες εργασίες που εκτελέστηκαν πρόσφατα.» Κατά την αντεξέταση, τέθηκε στον ΜΥ2 ότι δεν επιθεώρησε επί τόπου την πισίνα αλλά βασίστηκε στις πιο πάνω πηγές. Ο ΜΥ2 διαφώνησε αναφέροντας «όχι, επήα μετά στην πισίνα», διευκρινίζοντας ότι πήγε μετά, αφού είχε ετοιμάσει την έκθεση του Τεκμήριο
27. Ανέφερε σχετικά ότι «έτσι και αλλιώς εμείς είναι από τα σχέδια τις παραπάνω φορές που μετρούμε και κάνουμε εκτιμήσεις. Είχα πληροφορίες, είχα διαστάσεις. Εμείς είναι τετραγωνικά που μετρούμε και βάζουμε το κόστος. Δεν θα κρίνω εγώ κάτι άλλο. [.] Εμένα δουλεία μου είναι να κάνω εκτιμήσεις με βάση δεδομένα που έχω μπροστά μου. Αυτό έπραξα. Δεν είναι δουλειά μου να αποφασίσω αν υπάρχει πρόβλημα ή όχι τη στιγμή που υπάρχει έκθεση και μου λέει έχει αυτό το θέμα. Εγώ μπορώ να βάλω μια τιμή.» Σε σχέση με τον καθορισμό του κόστους που καταγράφει στην έκθεση του, Τεκμήριο 8, ο ΜΥ2 εξήγησε ότι δεν έχει δει και δεν έλαβε υπόψη τη Συμφωνία των μερών. Εξήγησε ότι «βάζω ένα υλικό που θεωρώ είναι καλό, κατάλληλο για τέτοιου είδους εργασία.» Ως παράδειγμα έδωσε την εισήγηση του στην έκθεση Τεκμήριο 8 για χρήση συγκεκριμένης μάρκας σιλικόνης, για την οποία ο ΜΥ2 εισηγείται ότι είναι κατάλληλη για πισίνες. Αναφορικά με την υπερχείλιση της πισίνας είπε ότι ο ίδιος βασίστηκε στις πληροφορίες από τον ΜΥ1 ότι υπήρχε πρόβλημα. Είπε ότι στον δικό του υπολογισμό έλαβε υπόψη το σύνολο των μέτρων των πλευρών της πισίνας όπου σύμφωνα με τα σχέδια η πισίνα θα υπερχείλιζε. Δεν έλαβε υπόψη μόνο το μέρος για το οποίο υπήρχε ισχυρισμός ότι δεν γινόταν κανονικά η υπερχείλιση. Πρόσθεσε όμως ότι «όπως και να έχει όταν κάμεις μια διόρθωση μονώσεων δεν μπορείς να απομονώσεις ένα κομματάκι, δεν θα κάνεις τίποτε στο τέλος της ημέρας. Πρέπει να αλλαχτεί ολόκληρη η επιφάνεια που επηρεάζεται και ειδικά οι μονώσεις που έπρεπε να βρέχονται και με τον καιρό μπορεί να έχουν δημιουργήσει και άλλο πρόβλημα, οπότε πρέπει να αλλάξει όλο το ανάπτυγμα που αποτελούσε μέρος της υπερχείλισης. [.] Η οικοδομική βιομηχανία και οι οικοδομικές εργασίες δεν είναι ρομποτικό. Είναι όλα αλληλένδετα. Δεν μπορεί να κόψει τη μόνωση από τη μέση και δεξιά η υπερχείλιση από τη μέση και αριστερά είναι καλή. Πάλι θα χάσεις. Θα τα διορθώσεις και θα έχεις απώλειες πάλι.» Σε σχέση με το κόστος των €40 ανά τετραγωνικό μέτρο για την ψηφίδα που εισηγείται στην έκθεση του Τεκμήριο 8, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι «έχω ορίσει την ποιότητα με βάση την τιμή, έγραψα αγοραστικής αξίας €
28. Αν βάλετε κάτι άλλο είναι ψηφίδα αυτό, δηλαδή μπορεί να, μπορεί μια πιο ακριβή ψηφίδα, μπορεί πιο φτηνή, εγώ το καθόρισα λέω είναι 40 που σκέφτηκα μπορεί να αγοράσεις μια ψηφίδα που είναι 40 είναι θέμα των μερών να αποφασίσουν, εγώ μια έκθεση έκανα.» Σε σχέση με το ποσό των €850 που αφορούν απώλεια νερού, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι προέρχεται από πληροφορίες που έλαβε από τον ΜΥ1, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος αν αυτή είναι η ορθή αξία ή πως έχει προκύψει η απώλεια του νερού. Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία του ΜΥ
29. Προχωρώ στον τελευταίο μάρτυρα που ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου, αρχιτέκτονας μηχανικός (ΜΥ3). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι τον Απρίλιο 2021 του ανατέθηκε από τον ΜΥ1 να επισκεφθεί το ακίνητο της Εναγόμενης για να επιθεωρήσει την επίδικη πισίνα και «για να διαπιστώσω εάν υπάρχουν προβλήματα τα οποία εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία της πισίνας.» Σύμφωνα με τον ΜΥ3, προέβη σε επιτόπια εξέταση στις 5.4.2021 και «διαπίστωσα όντως την ύπαρξη κακοτεχνιών, οι οποίες, όπως μου λέχθηκε από τον κ. ΧΧΧΧΧ Παχωμίου, έγιναν από την Ενάγουσα εταιρεία κατά την εκτέλεση των εργασιών κατασκευής της πισίνας. Όπως διαπίστωσα και ο ίδιος κατά την μετάβαση μου στον χώρο πράγματι υπήρξαν κακοτεχνίες κατά το στάδιο κατασκευής της πισίνας οι οποίες εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να υφίστανται και οι οποίες εμποδίζουν την ομαλή και ορθή λειτουργία της πισίνας και ιδιαίτερα δεν επιτρέπουν την ορθή λειτουργία του συστήματος υπερχείλισης της πισίνας.» Πρόσθεσε ότι κατέγραψε τις κακοτεχνίες που εντόπισε στην έκθεση του Τεκμήριο
30. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΥ3 ανέφερε ότι «επιθεώρησα την πισίνα, δεν μπήκα στο μηχανοστάσιο ας πούμε. Και ότι φαίνεται με γυμνό οφθαλμό.» Ερωτήθηκε για τις αναφορές στην έκθεση του σε σιλικόνη και ανέφερε τα εξής «οι σιλικόνες εφόσον είναι προστατευμένες που νερό δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα. Πρόβλημα δημιουργείται όταν αυτές είναι εκτεθειμένες στον ήλιο απευθείας, το οποίο τις καταστρέφει. Μια πισίνα, η οποία ας πούμε είναι γεμάτη, υπερχειλίζει κανονικά στα δύο, τρία χρόνια δεν ισχύει [ότι πρέπει να συντηρείται ή να αλλάζει η σιλικόνη], χρειάζεται σίγουρα, εφόσον δημιουργηθεί πρόβλημα να επιδιορθωθεί. Άρα θα δημιουργείται πιο σπάνια πρόβλημα εφόσον λειτουργά κανονικά.» Αναφορικά με το θέμα της συντήρησης της πισίνας, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι «συντήρηση για το οποιοδήποτε πράγμα πρέπει να γίνεται και είναι ακόμα πιο δύσκολο εφόσον δεν λειτουργεί σωστά κάτι που δυσχεραίνει την όλη κατάσταση. Δηλαδή ξανά, εφόσον δεν είναι καλυμμένα τα οποιαδήποτε, δηλαδή η πισίνα μόλις γεμίσει, μόλις κατασκευαστεί πρέπει να γεμίσει με νερό γιατί απευθείας δημιουργείται πρόβλημα από τον ήλιο εφόσον δεν έχει νερό από πάνω της. Την ώρα που είναι ακόμα πιο επείγον να γίνει συντήρηση προφανώς αλλά μια συντήρηση που να διορθώσει τη σιλικόνη. Αλλά αν συνεχίσει να υπάρχει το πρόβλημα με την υπερχείλιση, δεν βοηθά κάτι στο τέλος. [.] Η συντήρηση παίζει κάποιο ρόλο αλλά δεν είναι ο λόγος που υπάρχουν τα οποία προβλήματα. [.] Απλά το να δημιουργηθεί πρόβλημα υπερχείλισης ξαφνικά δεν μπορεί να συμβεί. Δηλαδή είναι κάτι που αν φτιαχθεί από την αρχή η υπερχείλιση σωστά δεν μπορεί στην πορεία της να χαλάσει η υπερχείλιση για άλλο λόγο εκτός εξ αρχής κακώς κατασκευαστικό τρόπο.» Πρόσθεσε ότι δεν είναι αρμόδιος να καθορίσει το κόστος αποκατάστασης των κακοτεχνιών που καταγράφει στην έκθεση του Τεκμήριο 9 και ότι αρμόδιος θα ήταν κάποιος επιμετρητής ποσοτήτων. Διευκρίνισε ότι δεν προέβη σε μηχανολογικό έλεγχο του συστήματος υπερχείλισης ή άλλου συστήματος λειτουργίας της πισίνας γιατί δεν είναι μηχανολόγος. Ο ίδιος είπε ότι προέβη σε «επιτόπια έρευνα του χώρου της πισίνας και πως αυτήν την βλέπεις. Δηλαδή το πρόβλημα που βλέπεις μπροστά σου. Σε μηχανοστάδιο δεν μπήκα ούτε και στη διαδικασία του τρόπου λειτουργίας της πισίνας.» Πρόσθεσε ότι κατά την επιτόπια εξέταση του η πισίνα ήταν σε λειτουργία και ότι δεν γνωρίζει πως ήταν κατά την παράδοση της το
31. Πρόσθεσε ότι είχε δει τα αρχιτεκτονικά σχέδια και ενώ στα σχέδια παρουσιάζεται υπερχείλιση από τρεις πλευρές, κατά την εξέταση του διαπίστωσε ότι η πισίνα υπερχείλιζε «σε ένα σημείο [.] σε μια πλευρά στη γωνιά κιόλας πολλά συγκεκριμένα σε μια άκρη. Δηλαδή οι περισσότερες πλευρές δεν υπερχείλιζαν.» Συνέχισε λέγοντας ότι δεν μπορούσε να υπολογίσει πόσος χρόνος θα απαιτείτο για την επιδιόρθωση αυτού του ζητήματος γιατί «είναι με γυμνό οφθαλμό που το είδα, δεν μέτρησα να δω πόσο είναι τα προβλήματα για να σας αναφέρω συγκεκριμένα. [.] αλλά δεν χρειάζεται για να δεις ότι δεν υπερχειλά μια πισίνα κάτι άλλο [.] Ο λόγος που δεν υπερχειλούσε, αν γνωρίζεται πως είναι κατασκευαστικά μια υπερχείλιση, η υπερχείλιση είναι συγκεκριμένη τομή τέλος πάντων, η οποία έχει συγκεκριμένα υψόμετρα που μιλούμε για διαφορές μιλιμέτρων. Αν δεν είναι φάδι η μια πλευρά ώστε να αφήσει το νερό να ξεχειλίσει σήμερα το σταματά και δεν το αφήνει, οπότε δεν πρέπει να μετρήσω κάτι για να καταλάβω, ότι αυτό είναι το πρόβλημα αν το νερό δεν μπορεί να περάσει πάνω από τον τοίχο, είναι πιο ψηλός ο τοίχος. Είναι απλό.» Διευκρίνισε ότι οι οδηγίες του από τον ΜΥ1 ήταν να καταγράψει τις κακοτεχνίες που θα εντόπιζε «το τι μου ζητήθηκε δεν είναι να καταγράψω τον λόγο, αλλά τι βλέπω σαν κακοτεχνία. Αν μου ζητηθεί να πάω επιτόπου και θα κάνω έκθεση για το τι ενέργειες πρέπει να γίνουν μπορώ να το κάνω. Σήμερα βλέπω ένα τελειωμένο πράγμα με ψηφίδα πάνω, δεν μπορώ να ξέρω αν είναι ο τοίχος από κάτω είναι προβληματικός, πάντως level στις ψηφίδες δεν υπήρχε. [.] Γνωρίζω επίσης από τις αναφορές του κ. Παχωμίου ότι έγινε προσπάθεια επιδιόρθωσης του level της πισίνας γιατί και τις σιλικόνες να τις αλλάξουν το level και πάλιν δεν θα επιδιορθωθεί το πρόβλημα, οπόταν προφανώς μπορεί να είναι και κάτι άλλο κάτω από την ψηφίδα.» Σε σχέση με τις αναφορές στο Τεκμήριο 7 σε πρόβλημα με το παραδεξάμενο, και ερωτώμενος γιατί δεν υπάρχει αντίστοιχη παρατήρηση στην δική του έκθεση, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι «δεν ήταν κάτι που μπορούσα να διαπιστώσω απλά βλέποντας το. Δηλαδή αν υπάρχει ένα πρόβλημα με ένα παραδεξάμενο είναι κάτι που πρέπει να δει ο μηχανολόγος γιατί αφορά μηχανολογικές εργασίες και επειδή δεν θεωρούσα ότι ήταν κάτι κομμάτι δικό μου δεν το κατέγραψα στην έκθεση μου [.] Το σύστημα παροχών υδραυλικών σχεδιάζεται ακόμα και τα σχέδια της πισίνας σχεδιάζονται από μηχανολόγο μηχανικό και όχι από αρχιτέκτονα. [.] Η αρμοδιότητα του αρχιτέκτονα είναι τα τελειώματα της πισίνας, τα μεγέθη, ακριβείς διαστάσεις και που τζιαμέ τζιαι τζει μηχανολογικά όταν λέμε ξανά δηλαδή τα μηχανήματα που θα μπουν και ο τρόπος που συνδέονται μεταξύ τους αφορά μηχανολογική εργασία, όχι θέματα υπερχείλισης, όχι θέμα ψηφίδων, όχι μονώσεων, όχι τέτοια πράγματα.» Αυτό ήταν το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Τελικές αγορεύσεις. Οι συνήγοροι της κάθε πλευράς, προέβησαν σε σύνοψη της προσαχθείσας μαρτυρίας και ανέπτυξαν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα τους σε γραπτές αγορεύσεις. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων καθώς και τη νομολογία στην οποία παρέπεμψαν οι συνήγοροι. Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Όπως έχω ήδη αναφέρει, εξέτασα επίσης και το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Προσεγγίζω το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας με γνώμονα το ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα, όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. ΜΕ
32. Ξεκινώ από τον ΜΕ
33. Σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος. Το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά την συνομολόγηση της Συμφωνίας και της 2ης Συμφωνίας υποστηρίζεται και συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και
34. Το ίδιο ισχύει και για την πληρωμή που έγινε από την Εναγόμενη έναντι του συμφωνημένου αντιτίμου (σχετικό το Τεκμήριο 3) καθώς και για την αποστολή της επιστολής, Τεκμήριο
35. Αυτό το μέρος της μαρτυρίας του γίνεται, επομένως, αποδεκτό ως αξιόπιστο. Όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, η μαρτυρία του μπορεί να γίνει αποδεκτή εν όλω ή εν μέρει. Στην προκειμένη περίπτωση, έχοντας κατά νου το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΕ1, δεν μπορώ να την αποδεχτώ στην ολότητα της. Υπάρχουν σημεία στα οποία θεωρώ ότι δεν ήταν ειλικρινής. Ενόψει της θέση του ΜΕ1 στην Ενάγουσα εταιρεία, ως ιδιοκτήτη και διευθυντή αυτής, δεν μπορώ να δεχτώ ως αληθινές τις αναφορές του ότι δεν είχε ενημερωθεί για τα παράπονα του ΜΥ
36. Δεν ήταν πειστικός σε αυτές τις αναφορές του. Ούτε φαντάζει λογικό να μην γνώριζε τον λόγο που η Εναγόμενη δεν πλήρωνε τη συμφωνηθείσα αμοιβή, ότι δηλαδή ο ΜΥ1 ήταν δυσαρεστημένος με τις εργασίες που εκτελέστηκαν. Η δίκη του θέση ήταν ότι προσεγγίστηκε από τον ΜΥ1 για να ξεκινήσουν συνεργασία. Η συνεγρασία θα ξεκινούσε με την επίδικη πισίνα και θα επεκτεινόταν στην κατασκευή πισίνων σε ακόμα 8-9 κατοικίες. Ο ΜΕ1 υποστήριξε ουσιαστικά ότι όχι μόνο η συνεργασία δεν προχώρησε στις 8-9 κατοικίες αλλά η Ενάγουσα ούτε καν έλαβε την πληρωμή της για την πρώτη πισίνα. Καθόλου λογικό κρίνω ο ΜΕ1 να μην γνώριζε γιατί και να μην ενδιαφέρθηκε να ενημερωθεί γιατί. Τέλος, πρέπει να σημειώσω ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική. Αυτό γιατί πέραν των ζητημάτων που ήταν, ουσιαστικά, κοινώς αποδεκτά (δηλαδή η συνομολόγηση των συμφωνιών, η πληρωμή που έγινε και η επιστολή που στάλθηκε από την Ενάγουσα) δεν ήταν σε θέση να διαφωτίσει αναφορικά με τις εργασίες κατασκευής της επίδικης πισίνας. Σύμφωνα με τα όσα σχετικά κατέθεσε, τα οποία αποδέχομαι, δεν είχε επισκεφθεί το έργο κατά τη διάρκεια της κατασκευής αλλά ούτε και αργότερα, δεν γνώριζε τον τρόπο που εκτελέσθηκαν οι διάφορες εργασίες, εάν υπήρχαν προβλήματα, κατά πόσο η υπερχείλιση γινόταν κανονικά, κατά πόσο είχε τεθεί σε λειτουργία ο λέβητας θέρμανσης του νερού. Αυτά τα κενά παραμένουν μετά την μαρτυρία του. Ειδικότερα, δεν ήταν σε θέση να προσφέρει θετική μαρτυρία ότι η υπερχείλιση λειτουργούσε κανονικά και χωρίς πρόβλημα, ούτε ότι ο λέβητας θέρμανσης του νερού είχε εγκατασταθεί και τεθεί σε λειτουργία. Παράλληλα, μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε τον σχολιασμό του περιεχόμενου της επιστολής Τεκμήριο 7 καθώς και των εκθέσεων Τεκμήρια 8 και
37. Αυτά αφορούσαν καταγραφή ισχυριζόμενων κακοτεχνιών και εκτίμηση της αξίας αποκατάσταση τους. Καταλήγω ότι δεν μπορώ να αποδώσω βαρύτητα στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Για να μπορεί να ληφθεί υπόψη μαρτυρία που αφορά την άποψη ή εισηγήσεις ενός μάρτυρα, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας αυτός διαθέτει τέτοιο υπόβαθρο γνώσεων, είτε λόγω ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, είτε λόγω επαγγελματικής πείρας ή κατάρτισης, ώστε να θεωρείται εμπειρογνώμονας. Για να θεωρηθεί ένας μάρτυρας ως εμπειρογνώμονας πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα απαιτούμενα προσόντα, γνώσεις ή και εμπειρίες επί των ζητημάτων που καταθέτει. Το βάρος απόδειξης ότι ένας μάρτυρας είναι πραγματογνώμονας το φέρει ο διάδικος που τον καλεί και απλή δήλωση του μάρτυρα ότι θεωρεί τον εαυτό του εμπειρογνώμονα, δεν επαρκεί για να τον καταστήσει τέτοιο[3]. Ο ΜΕ1 καμία αναφορά έκανε στα ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά του προσόντα που θα μου επέτρεπαν να τον θεωρήσω ως ειδικό, εμπειρογνώμονα σε ότι αφορά την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών, στον εντοπισμό και διάγνωση κατασκευαστικών κακοτεχνιών ή στην εκτίμηση των ποσών που θα απαιτηθούν για την αποκατάσταση τους. Η αναφορά και μόνο ότι είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής εταιρείας που δραστηριοποιείται στον κλάδο κατασκευής πισίνων, δεν είναι αρκετή για να τον καταστήσει εμπειρογνώμονα. Ενόψει αυτού, δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε αποδεικτική αξία ή βαρύτητα στις απόψεις και θέσεις που εξέφρασε αναφορικά με τις παρατηρήσεις που καταγράφονται στις εκθέσεις Τεκμήρια 8 και 9 ή στην άποψη του για την αξία αποκατάστασης οποιωνδήποτε κακοτεχνιών. ΜΕ
38. Προχωρώ στον ΜΕ
39. Αναφορικά με τον συγκεκριμένο μάρτυρα, καταλήγω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του. Φάνηκε από τη μαρτυρία του ότι η σχέση του με την Εναγόμενη και τον ΜΥ1, ειδικότερα, ήταν εχθρική. Ανέφερε ότι η συνεργασία τους τερματίστηκε όταν ο ίδιος «εκδιώχθηκε» από το έργο. Ανέφερε ότι παραβιάστηκε το εργοτάξιο από τον κ. Παχωμίου (ΜΥ1) και προέβη σε καταγγελίες στην αστυνομία για το γεγονός αυτό. Οι διαφορές με την Εναγόμενη και τον ΜΥ1 εκκρεμούσαν ακόμα όταν έδινε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Το σύνολο της μαρτυρίας του με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είχε αλλότρια κίνητρα όταν κατέθετε στο Δικαστήριο. Βασική επιδίωξη του δεν ήταν να παρουσιάσει τα γεγονότα, πιστά και ειλικρινώς. Η εντύπωση που άφησε η μαρτυρία του ήταν ότι αυτό που επιδίωκε ήταν, όχι τόσο να βοηθήσει την υπόθεση της Ενάγουσας, αλλά μάλλον να προδιάθεσει αρνητικά για την Εναγόμενη και για τον ΜΥ
40. Οι δικές του διαφορές με την Εναγόμενη και τον ΜΥ1 επισκίασαν την μαρτυρία του και, κρίνω ότι, υπερκέρασαν την υποχρέωση του να καταθέσει την αλήθεια. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων δεν μπορώ να αποδεχτώ ως αληθινή τη μαρτυρία του. Επιπρόσθετα, ακόμα και αν είχα θεωρήσει τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη, αυτή δεν ήταν βοηθητική. Η ουσία της μαρτυρίας του αφορούσε το ότι η επίδικη πισίνα λειτουργούσε κανονικά και χωρίς προβλήματα όταν εκείνος ήταν στο έργο. Έχω ήδη εξηγήσει πιο πάνω τα στοιχεία που πρέπει να έχει ενώπιον του το Δικαστήριο πριν αποφασίσει ότι ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας και να μεταχειριστεί τη μαρτυρία του ως τέτοια. Ο ΜΕ2 δεν παρουσίασε στοιχεία που να τεκμηριώνουν οποιαδήποτε ειδική γνώση στον τομέα της κατασκευής πισίνων. Η αόριστη αναφορά του σε σεμινάριο στη Γαλλία που ήταν σχετικό με πισίνες, δεν επαρκεί. Συνεπώς, η θέση του ότι η πισίνα «λειτουργούσε κανονικά» δεν θα είχε οποιαδήποτε επίπτωση στα ευρήματα μου. Τέλος, κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ανέφερε επανειλημμένα ότι «παρέλαβε την πισίνα». Αυτή η θέση όμως επίσης παρέμεινε τελείως ατεκμηρίωτη. Κανένα στοιχείο παρουσίασε αλλά ούτε και ανέφερε ότι είχε εξουσιοδοτηθεί από οποιοδήποτε από τα μέρη να «παραλάβει» την πισίνα. Αντίθετα, το κοινώς αποδεκτό υπόβαθρο είναι ότι η επίδικη διαφορά προκύπτει από συμβατική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης. ΜΕ
41. Προχωρώ στην τελευταία μάρτυρα για την πλευρά της Ενάγουσας, η οποία άφησε θετική εντύπωση. Η μαρτυρία της περιορίστηκε ουσιαστικά στην επεξήγηση της κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο 3 και στην έκδοση των σχετικών τιμολογίων και αντίστοιχων χρεωπιστώσεων. Αυτό το έπραξε με σαφήνεια, σταθερότητα, χωρίς αντιφάσεις ούτε υπεκφυγές. Συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο βαθμό βεβαίως που αφορά γεγονότα για τα οποία έχει ίδια γνώση. Αυτή ήταν η εμπλοκή της στην υπόθεση και δεν γνώριζε οτιδήποτε περαιτέρω. ΜΥ
42. Προχωρώ στην μαρτυρία του ΜΥ
43. Όπως και στην περίπτωση του ΜΕ1, σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι πρόκειται για μάρτυρα αξιόπιστο. Φάνηκε κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ότι τα συμβάντα του προκάλεσαν και συνεχίζουν να του προκαλούν, αναστάτωση και αισθάνεται θυμό και αγανάκτηση γιατί θεωρεί ότι είχε αντιμετωπιστεί με έλλειψη επαγγελματισμού από την πλευρά της Ενάγουσας. Αυτά τα συναισθήματα διαφάνηκαν κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του και συνάγοντα από το σύνολο των όσων έχει καταθέσει. Ουσιαστικές αντιφάσεις ή ασυνέπειες στη μαρτυρία του δεν έχω εντοπίσει, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό που να καθιστούν τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Παράλληλα, δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ειδικότερα, υπήρχαν σημεία της μαρτυρίας του όπου οι θέσεις που εξέφραζε δεν ήταν λογικές, ούτε πειστικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο τρόπος που προσπάθησε να εξηγήσει το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, 10 περίπου χρόνια μετά την κατασκευή της πισίνας, δεν έχουν διενεργηθεί οποιεσδήποτε επισκευές ή άλλες εργασίες. Αυτό ενώ παρουσιάζει με δραματικό τρόπο την έκταση και φύση των κακοτεχνιών που ισχυρίζεται, σε βαθμό που εμποδίζουν τη λειτουργικότητα της πισίνας και προκαλούν απώλεια νερού. Έχω παραθέσει πιο πάνω αυτούσιο το απόσπασμα μιας απάντησης που είχε δώσει αναφορικά με αυτό το θέμα η οποία θεωρώ ότι εξηγεί αυτή μου την παρατήρηση. Η ίδια έλλειψη πειστικότητας παρουσιάστηκε και στην προσπάθεια του να απαντήσει γιατί η Εναγόμενη δεν πληρώνει οποιοδήποτε ποσό στης αξίωσης ενώ το ποσό που ανταπαιτεί για την αποκατάσταση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών είναι μικρότερο. Και πάλιν έχω παραθέσει πιο πάνω χαρακτηριστικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του που δείχνει την προσπάθεια υπεκφυγής του. Θεωρώ ότι δεν κατέθεσε την αλήθεια σε εκείνα τα σημεία της μαρτυρίας του. Μάλλον παρασύρθηκε από την επιθυμία του να υποστηρίξει την ανταπαίτηση και να αρνηθεί την αξίωση παρά να δώσει ειλικρινείς απαντήσεις. Επιπρόσθετα, όπως συνέβη και με τον ΜΕ1 αλλά και με τον ΜΕ2, ούτε ο συγκεκριμένος μάρτυρας έχει παρουσιάσει στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι έχει τις γνώσεις να γνωμοδοτεί αναφορικά με τις σωληνώσεις, την υδραυλική ή την ηλεκτρική και μηχανολογική εγκατάσταση μιας πισίνας. Σχετικές αναφορές υπάρχουν τόσο στη δια ζώσης μαρτυρία του όσο και στην επιστολή του Τεκμήριο
44. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα παραπέμπω στα όσα έχω αναφέρει κατά την αξιολόγηση του ΜΕ1 για το πότε ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί εμπειρογνώμονας. Επίσης, δεν μπορώ να αγνοήσω τη μαρτυρία του ΜΥ
45. Ο ΜΥ3, αρχιτέκτονας και μηχανικός, επέμενε ότι ζητήματα που αφορούν την υδραυλική και ηλεκτρική εγκατάσταση και το μηχανοστάσιο γενικά μιας πισίνας απαιτούν γνώσης μηχανολογίας και είναι εκτός του πεδίου γνώσεων ενός αρχιτέκτονα. Τέτοιες γνώσεις μηχανολογίας ο ΜΥ1 δεν έχει. Η μαρτυρία του ΜΥ1 και του ΜΥ3 είναι αντιφατική και συγκρουόμενη επί αυτού. Πως να δεχτώ τις απόψεις του ΜΥ1 για ζητήματα που η ίδια η πλευρά της Εναγόμενης (μέσω του ΜΥ3) υποστηρίζει ότι μόνο ένας μηχανολόγος μπορεί να γνωμοδοτεί; Να προσθέσω ότι ο ΜΥ1 δεν έχει ισχυριστεί ότι ήταν παρών κατά την σωλήνωση ή υδραυλική ένωση της πισίνας και άρα δεν μπορώ να συναχθεί ότι έχει ίδια γνώση για το τι ακριβώς έγινε. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε λεπτομερώς σε διαπιστώσεις, ενέργειες και παραινέσεις του στα πλαίσια στης τοποθέτησης της ψηφίδας της πισίνας και όχι στα προηγούμενα στάδια κατασκευής. Ούτε και στα μεταγενέστερα. Για τα υπόλοιπα, βασίζεται, εν μέρει, σε ισχυριζόμενες συζητήσεις με τον κ. Γιάγκου, υπάλληλου της Ενάγουσας, ο οποίος δεν έδωσε μαρτυρία. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις συνεπάγονται ότι τα σχετικά σημεία της μαρτυρίας του και αντίστοιχα σημεία του Τεκμηρίου 7 δεν μπορούν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Εξαίρεση αποτελούν τα σημεία της επιστολής Τεκμήριο 7 και της μαρτυρίας του που αφορούν παρατηρήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν με απλή παρατήρηση, χωρίς να απαιτείται ειδική μηχανολογική γνώση. Στα σημεία αυτά κάνω ειδική αναφορά στην πορεία της απόφασης μου. Να προσθέσω και το εξής αναφορικά με τη μαρτυρία του. Προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί είχε αποφασίσει να μην πληρώσει την Ενάγουσα αναφέρθηκε σε πρόνοια της Συμφωνίας ότι η πληρωμή του υπόλοιπου τελούσε υπό την αίρεση ότι οι εργασίες θα ήταν της αρεσκείας του. Παράλληλα υποστήριξε ότι ως αρχιτέκτονας του έργου είχε το «αυθαίρετο», όπως το χαρακτήρισε, δικαίωμα να κατακρατήσει όποιο ποσό έκρινε ο ίδιος λογικό μέχρι να γίνουν οι επιδιορθώσεις που ήθελε. Αυτό το επιχείρημα δεν βρίσκει έρεισμα στη Συμφωνία, το κείμενο της οποίας δεν του παρέχει τέτοια εξουσία αλλά ούτε σε άλλη νομοθεσία ή κανονισμό, όπως επικαλέστηκε. Στο κείμενο και στις πρόνοιες της Συμφωνίας θα αναφερθώ στην πορεία. Αυτό στο οποίο καταλήγω σε σχέση με την αξιολόγηση του ΜΥ1, είναι ότι αυτές οι αναφορές του ήταν μάλλον προσπάθεια να κατασκευάσει ένα επιχείρημα ώστε να δικαιολογήσει την απόφαση του να μην πληρώσει οποιοδήποτε άλλο ποσό στην Ενάγουσα παρά συνιστούσαν ειλικρινείς πεποιθήσεις του. Ασφαλώς, τα εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις, συμβατικά ή εκ του νόμου, είναι ζητήματα που θα αποφασιστούν από το παρόν Δικαστήριο και όχι από μάρτυρες. Συνεπώς, για τους λόγους που εξήγησα, η μαρτυρία του γίνεται μερικώς αποδεκτή. ΜΥ
46. Θεωρώ ότι ο ΜΥ2 ήταν αξιόπιστος μάρτυρας. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις που έδινε, εξήγησε με σαφήνεια την εμπλοκή του και τις ενέργειες του στην ετοιμασία της έκθεσης Τεκμήριο
47. Στο βαθμό που η πληροφόρηση του προερχόταν από τον ΜΥ1 και από την επιστολή Τεκμήριο 7, ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ1, αυτό επηρεάζει και την αποδεικτική αξία της δικής του έκθεσης, Τεκμήριο
48. Σε αυτό θα επανέλθω πιο κάτω στην απόφαση μου. Θεωρώ όμως ότι ήταν μάρτυρας που κατέθεσε την αλήθεια, χωρίς πρόθεση να παραπλανήσει. ΜΥ
49. Οι ίδιες περίπου παρατηρήσεις ως για τον ΜΥ2, ισχύουν και στην περίπτωση του ΜΥ
50. Απαντούσε με ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια. Εξήγησε με καθαρότητα τον τρόπο που ετοίμασε την έκθεση του Τεκμήριο 9 και το βαθμό εμπλοκής του με τα γεγονότα. Θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος. Στην αποδεικτική αξία και βαρύτητα που αποδίδω στην έκθεση του Τεκμήριο 9, θα αναφερθώ στην πορεία όμως αποδέχομαι ότι εκεί καταγράφει στοιχεία που ο ίδιος παρατήρησε κατά την επί τόπια εξέταση του στην επίδικη πισίνα. Ευρήματα. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας καθώς και των ζητημάτων για τα οποία υπάρχει κοινό έδαφος εκ των δικογράφων ή διαφάνηκε κοινό έδαφος στα πλαίσια της ακρόασης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση: 1 Η Ενάγουσα εταιρεία ασχολείται με την κατασκευή κολυμβητικών δεξαμενών και ο ΜΕ1 είναι ο ιδιοκτήτης και διευθυντής αυτής. Η Εναγόμενη εταιρεία δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό κλάδο και ο ΜΥ1 είναι διευθυντής αυτή. 2 Στις 30.11.2011, ο ΜΕ1 εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας και ο ΜΥ1 εκ μέρους της Εναγόμενης εταιρείας, υπέγραψαν τη Συμφωνία Τεκμήριο 1, που αφορούσε την κατασκευή της επίδικης πισίνας. Η πισίνα θα κατασκευαζόταν σε ανεγειρόμενη κατοικία της Εναγόμενης εταιρείας. 3 Η πισίνα θα κατασκευαζόταν σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια Τεκμήριο
51. Οι εργασίες κατασκευής της πισίνας ξεκίνησαν μετά την υπογραφή της Συμφωνίας και στις 31.1.2012, η Εναγόμενη εταιρεία πλήρωσε προς την Ενάγουσα ποσό €10.
52. Σχετικό τιμολόγιο είχε εκδοθεί από την Ενάγουσα για το ποσό αυτό. 4 Οι εργασίες κατασκευής της πισίνας προχωρούσαν παράλληλα με την κατασκευή της κατοικίας και περί τον Ιούλιο 2012 τοποθετήθηκε η ψηφίδα στα σημεία της πισίνας όπου σύμφωνα με τα σχέδια θα γινόταν υπερχείλιση του νερού. 5 Περί τα τέλη Ιουλίου 2012, αφού τέθηκε σε λειτουργία ο μηχανισμός υπερχείλισης της πισίνας διαπιστώθηκε ότι η υπερχείλιση γινόταν από τη γωνία μιας εκ των πλευρών αντί από τρεις πλευρές ως τα αρχιτεκτονικά σχέδια. 6 Έγινε προσπάθεια αποκατάστασης του προβλήματος υπερχείλισης με την προσθήκη σιλικόνης και επιπρόσθετων ψηφίδων. Το πρόβλημα δεν επιλύθηκε. Η πισίνα λειτουργεί έκτοτε χωρίς η υπερχείλιση να γίνεται κανονικά. 7 Τον Αύγουστο 2012, η Ενάγουσα και η Εναγόμενη υπέγραψαν τη 2η Συμφωνία που αφορούσε την προμήθεια και εγκατάσταση λέβητα θέρμανσης του νερού της πισίνας. Η Ενάγουσα προμήθευσε τον λέβητα ως η 2η Συμφωνία. Ο λέβητας ουδέποτε τέθηκε σε λειτουργία ούτε συνδέθηκε με τις απαραίτητες παροχές. 8 Πέραν του ποσού των €10.000 που αναφέρεται στην παράγραφο 3 πιο πάνω, κανένα άλλο ποσό πλήρωσε η Εναγόμενη για τη Συμφωνία και 2η Συμφωνία. 9 Στις 3.12.2012, η Ενάγουσα απέστειλε προς την Εναγόμενη, την επιστολή Τεκμήριο
53. 10 Στις 25.1.2013 επιδόθηκε στον ΧΧΧΧΧ Ανδρέου, υπάλληλο της Ενάγουσας εταιρείας η επιστολή της Εναγόμενης ημερομηνίας 23.1.2013 (Τεκμήριο 10). 11 Στις 5.3.2013, ο ΜΥ1 απέστειλε με ηλεκτρονικό στην Ενάγουσα την επιστολή Τεκμήριο
54. Η ίδια επιστολή παραδόθηκε και δια χειρός στις 6.3.2013 (Τεκμήριο 6) ενώ η εν λόγω επιστολή μαζί με συνημμένο αριθμό φωτογραφιών που έλαβε ο ΜΥ1 της επίδικης πισίνας, των εργασιών και ισχυριζόμενων κακοτεχνιών κατατέθηκαν ως δέσμη, Τεκμήριο
55. 12 Στις 28.1.2014 ο επιμετρητής ποσοτήτων ΧΧΧΧΧ Ιωάννου (ΜΥ2) ετοίμασε την έκθεση «Εκτίμησης δαπάνης επιδιόρθωσης συστήματος υπερχείλισης κολυμβητικής δεξαμενής», Τεκμήριο
56. Ο ΜΥ2 δεν επισκέφθηκε την πισίνα πριν την ετοιμασία της έκθεσης του. Βασίστηκε στις πηγές που καταγράφει στην έκθεση του. 13 Τον Απρίλιο 2021 ο αρχιτέκτονας μηχανικός ΧΧΧΧΧ Παναγιώτης (ΜΥ3) ετοίμασε την «Έκθεση κακοτεχνιών κολυμβητικής υδατοδεξαμενής», Τεκμήριο
57. Είχε προηγηθεί επιτόπια επίσκεψη του στην πισίνα. Τα όσα εκεί διαπίστωσε και καταγράφει στην έκθεση του Τεκμήριο 9 συνιστούν και δικά μου ευρήματα. 14 Αναφορικά με τις συναλλαγές της με την Εναγόμενη εταιρεία, η Ενάγουσα διατηρούσε την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 3 και είχε εκδώσει τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμήριο
58. Το τιμολόγιο υπ' αριθμό SP 12000116 της δέσμης, Τεκμήριο 12, ακυρώθηκε μετά την έκδοση του και εκδόθηκε νέο τιμολόγιο, για το ίδιο αρχικό ποσό, με μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ. 15 Ο ΜΕ1 ουδέποτε επισκέφθηκε την επίδικη πισίνα. Ανάλυση. Παραμένει να εξεταστεί, αν στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων, στοιχειοθετείται επαρκώς η αξίωση που εγείρει η Ενάγουσα και ανταπαίτηση που εγείρει η Εναγόμενη. Σημειώνω ότι το βάρος για απόδειξη των δικογραφημένων ισχυρισμών στους οποίες εδράζεται η αξίωση και η ανταξίωση βρίσκεται, αντίστοιχα, στους ώμους της κάθε πλευράς που τους επικαλείται και που οφείλει να αποσείσει το βάρος αυτό στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Αγωγή. Θα ξεκινήσω με την αγωγή, δια της οποίας η Ενάγουσα αξιώνει να της επιδικαστεί ποσό €13.976,43 ως συμφωνημένη αμοιβή στη βάση της Συμφωνίας και της 2ης Συμφωνίας. Συμφωνία, Τεκμήριο
59. Για την κατασκευή της επίδικης πισίνας η Ενάγουσα και η Εναγόμενη υπέγραψαν τη Συμφωνία Τεκμήριο
60. Η κατασκευή της πισίνας δεν αμφισβητείται. Αυτό προκύπτει από τα ευρήματα αλλά είναι αποδεκτό και από την πλευρά της Εναγόμενης. Το παράπονο της Εναγόμενης ήταν η ύπαρξη ισχυριζόμενων ελαττωμάτων και κακοτεχνιών κατά την κατασκευή της. Για αυτό εγείρει ανταπαίτηση διεκδικώντας τα ποσά που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύουν το κόστος αποκατάστασης των ελαττωμάτων αυτών. Η ανταπαίτηση θα εξεταστεί στην πορεία. Το σημαντικό για σκοπούς της απαίτησης είναι ότι η πισίνα κατασκευάστηκε αλλά και λειτουργεί έκτοτε[4], ασχέτως της παρουσίας οποιωνδήποτε κακοτεχνιών ή ελαττωμάτων. Η Συμφωνία προνοούσε για αμοιβή ύψους €22.
61. Στο ποσό αυτό περιλαμβανόταν χρέωση ΦΠΑ. Η Εναγόμενη πλήρωσε ποσό €10.000 έναντι της συμφωνημένης αμοιβής. Όπως εξήγησε η ΜΕ3, στο ποσό εκείνο ήταν πληρωτέο ΦΠΑ. Όταν κατέστη πληρωτέο το υπόλοιπο ποσό, ένεκα αλλαγής στους ισχύοντες κανονισμούς, ο συντελεστής ΦΠΑ ήταν μηδενικός. Συνεπώς, το επόμενο τιμολόγιο που εκδόθηκε προς εξόφληση της συμφωνημένης αμοιβής δεν περιλάμβανε χρέωση ΦΠΑ. Το αντίστοιχο ποσό αφαιρέθηκε από το συμφωνημένο υπόλοιπο των €12.
62. Το ποσό που παραμένει και διεκδικεί με την αγωγή η Ενάγουσα ανέρχεται σε €10.583,42 (σχετικό το Τεκμήριο 3). Η ορθότητα του ποσού αυτού δεν έχει αμφισβητηθεί από την Εναγόμενη. Το πιο πάνω ποσό ήταν πληρωτέο «με την αποπεράτωση» της πισίνας, σύμφωνα με τη Συμφωνία Τεκμήριο
63. Σύμφωνα με τα ευρήματα η πισίνα είχα παραδοθεί στην Εναγόμενη περί το τέλος Ιουλίου 2012 και τέθηκε σε λειτουργία. Περαιτέρω, η Ενάγουσα απαίτησε την πληρωμή του (όπως και του ποσού που αντιστοιχεί στην 2η Συμφωνία στην οποία θα αναφερθώ ακολούθως), με την επιστολή της ημερομηνίας, 3.12.2012, Τεκμήριο 4, στην οποία δίδεται χρονικό περιθώριο 3 εβδομάδων για να καταβληθεί το υπόλοιπο. Η προθεσμία παρήλθε χωρίς να γίνει πληρωμή. Η άρνηση της Εναγόμενης να πληρώσει το ποσό που συμφώνησε συνιστά παράβαση της Συμφωνίας για την οποία η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημίωση[5]. Το ύψος της αποζημίωσης στο οποίο δικαιούται ισούται στα πλαίσια της Συμφωνίας με το υπόλοιπο της συμφωνημένης αμοιβής της, μείον το ποσό που αναλογούσε σε ΦΠΑ επί της δεύτερης δόσης για το οποίο η Ενάγουσα ουσιαστικά έχει εγκαταλείψει την απαίτηση της. Δηλαδή, η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημίωση €10.583,
64. 2η Συμφωνία, Τεκμήριο
65. Μέρος του ποσού που αξιώνει η Ενάγουσα αφορά ποσό €3.300, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, που αφορούσε τη συμφωνημένη αμοιβή της για την προμήθεια και εγκατάσταση αντλίας θέρμανσης («provision and installation of heating pump») του νερού της επίδικης πισίνας. Η αμοιβή αυτή καθοριζόταν ρητά στη 2η Συμφωνία, Τεκμήριο
66. Προκύπτει από τα ευρήματα ότι κανένα ποσό έχει πληρώσει η Εναγόμενη σε σχέση με τη 2η Συμφωνία. Για να αποδείξει το μέρος της αξίωσης της που αφορά τη 2η Συμφωνία, η Ενάγουσα πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι η ίδια έχει εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις προμηθεύοντας και εγκαθιστώντας τον λέβητα θέρμανσης του νερού. Ακολούθως πρέπει να αποδείξει ότι η Εναγόμενη παρέβηκε τις δικές της υποχρεώσεις αρνούμενη να προβεί στην πληρωμή της συμφωνημένης αμοιβής[6]. Συνιστά εύρημα ότι η Ενάγουσα έχει προμηθεύσει τον λέβητα θέρμανσης του νερού. Παράλληλα όμως, όπως έχω επισημάνει πιο πάνω, συνιστά επίσης εύρημα ότι δεν λειτούργησε ποτέ ο λέβητας καθώς δεν έχει ενωθεί με τις απαραίτητες παροχές. Επισημαίνω ότι θετική μαρτυρία περί του αντιθέτου δεν παρουσιάστηκε από την πλευρά της Ενάγουσας. Ο ΜΕ1, σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του ερωτήθηκε σχετικά με το ζήτημα αυτό και δεν ήταν σε θέση να δώσει θετική μαρτυρία ότι ο λέβητας είχε ενωθεί και λειτουργήσει. Συνεπώς, η πλευρά της Ενάγουσας, με τη μαρτυρία που παρουσίασε δεν κατάφερε να αποδείξει ότι εκπλήρωσε στην ολότητα τους τις συμβατικές της υποχρεώσεις για προμήθεια και εγκατάσταση του λέβητα. Τα ευρήματα δεικνύουν ότι εκπλήρωσε μόνο την υποχρέωση της για προμήθεια του λέβητα. Το επόμενο που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η 2η Συμφωνία της δίνει τη δυνατότητα να διεκδικεί αποζημίωση σε σχέση με το μέρος των υποχρεώσεων της που έχει εκπληρώσει. Θυμίζω ότι η δικογραφημένη της θέση είναι ότι δικαιούται σε αποζημώσεις στη βάση συμφωνημένης αμοιβής. Δεν υπάρχει αξίωσης για απόδοση εύλογης αμοιβής. Στρέφομαι επομένως στο κείμενο της 2ης Συμφωνίας όπου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι εκ της συνολικής αμοιβής, ποσό €1.650 είναι πληρωτέο προκαταβολικά («on advance») και ποσό €1.650 πληρωτέο με την εγκατάσταση («on installation»). Το λεκτικό αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτό που τα μέρη είχαν συμφωνήσει είναι ότι το ποσό αμοιβής που αναλογεί στην εγκατάσταση του λέβητα ήταν €1.650 και το υπόλοιπο ποσό αφορούσε στην προμήθεια του. Η εγκατάσταση δεν έγινε. Η προμήθεια έγινε. Να προσθέσω ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο λέβητας ήταν ελαττωματικός ή ακατάλληλος. Το μόνο παράπονο αφορούσε ότι δεν έγινε εγκατάσταση του. Συνεπώς, εκ του συνολικού ποσού των €3.300 της 2ης Συμφωνίας, η Ενάγουσα έχει αποδείξει ότι δικαιούται να της επιδικαστεί ποσό των €1.
67. Αξιούμενο ποσό. Όπως έχω σημειώσει πιο πάνω, η Ενάγουσα αξιώνει ποσό €13.976,
68. Ως προς το σύνολο του ποσού, η θέση της Ενάγουσας είναι ότι αυτό είναι το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσιάζει η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
69. Στη μαρτυρία της, που κρίθηκε αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή, η ΜΕ3 εξήγησε ότι το ποσό αυτό είναι το άθροισμα του υπολοίπου της Συμφωνίας (€10.583,42), ολόκληρο το ποσό της 2ης Συμφωνίας (€3.300) καθώς και ένα ποσό €93.01 για το οποίο η ΜΕ3 ανέφερε ότι πρέπει να φορά κάποια χημικά που είχαν παραγγελθεί για την πισίνα. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, έχω καταλήξει ότι η Ενάγουσα απέδειξε το μέρος της αξίωσης της που αφορά το υπόλοιπο της Συμφωνίας (€10.583,42) καθώς και ποσό €1.650 που προκύπτει από τη 2η Συμφωνία. Παραμένει το ποσό των €93.
70. Το ποσό των €93.01, φαίνεται να χρεώθηκε στον λογαριασμό στις 30.7.
71. Παρουσιάστηκε και αντίγραφο του σχετικού τιμολογίου, μέρος του Τεκμηρίου
72. Θεωρώ όμως δεν μπορεί να αποδοθεί το συγκεκριμένο ποσό. Αυτό διότι κανένας δικογραφημένος ισχυρισμός υπάρχει στην έκθεση απαίτησης για συμφωνία προμήθειας χημικών για την πισίνα ενώ ούτε θετική μαρτυρία παρουσιάστηκε ότι η Εναγόμενη ζήτησε ή συμφώνησε με την αγορά αυτών των χημικών. Συνεπώς, εκ του συνολικού αξιούμενου ποσού η Ενάγουσα έχει καταφέρει να αποδείξει μέρος αυτού. Πρόκειται για το ποσό των €10.583,42 που προκύπτει ως υπόλοιπο οφειλόμενο δυνάμει της Συμφωνίας πλέον το ποσό των €1.650 που προκύπτει από τη 2η Συμφωνία, ήτοι σύνολο €12.233,
73. Ανταπαίτηση. Στρέφομαι τώρα στην ανταπαίτηση που έχει εγείρει η Εναγόμενη, η οποία αξιώνει συνολικά ποσό €11.260 πλέον ΦΠΑ, ισχυριζόμενη ότι αφορά το κόστος αποκατάστασης των διαφόρων κακοτεχνιών και ελλείψεων. Για να επιτύχει επομένως στην ανταπαίτηση της, η Εναγόμενη πρέπει πρώτα να αποδείξει την ύπαρξη των κακοτεχνιών που επικαλείται, και ακολούθως πρέπει να αποδείξει ότι τα ποσά που αξιώνει αντιπροσωπεύουν το πραγματικό κόστος αποκατάσταση τους. Η Εναγόμενη ουσιαστικά εδράζει την ανταπαίτηση της στην έκθεση του ΜΥ2, επιμετρητή ποσοτήτων κ. Χρίστου Ιωάννου. Στην έκθεση του περιλαμβάνει κατάλογο 14 σημείων που αφορούν κακοτεχνίες ή προβλήματα σε σχέση με την επίδικη πισίνα και τη δαπάνη που θα απαιτηθεί για το κάθε ένα. Τα σημεία αυτά περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της Εναγόμενης. Τα σημεία 1-4 και 9-11 της έκθεσης, Τεκμήριο 8, αφορούν εργασίες προς αποκατάσταση κακοτεχνιών στο σύστημα υπερχείλισης της πισίνας. Συνιστά εύρημα ότι η πισίνα έπρεπε να κατασκευαστεί με βάσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια, Τεκμήριο 11, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τα σχέδια, η πισίνα έπρεπε να υπερχειλίζει από τρεις πλευρές, ως εκεί παρουσιάζεται. Συνιστά επίσης εύρημα ότι η υπερχείλιση της πισίνας επιτυγχάνεται μόνο από μέρος της μιας πλευράς. Αυτό προέκυψε από τη μαρτυρία του ΜΥ1 αλλά και από τη μαρτυρία του ΜΥ
74. Το κατά πόσο επιτυγχάνεται ή όχι υπερχείλιση είναι ζήτημα που μπορεί να διακριβωθεί δια γυμνού οφθαλμού, ως θέμα γεγονότων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του αρχιτέκτονα μηχανικού ΧΧΧΧΧ Αντωνίου (ΜΥ3) και την έκθεση Τεκμήριο 9 που έχει ετοιμάσει, κατά την επιτόπια εξέταση του στην κατοικία διαπίστωσε ότι: «
75. Οι επιφάνειες στα σημεία που η πισίνα έπρεπε να υπερχειλίζει δεν έχουν οριζοντοποιηθεί με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα η πισίνα μόνο από ένα μικρό κομμάτι της στην βορειοδυτική πλευρά να καταφέρνει να υπερχειλίζει, με όλες τις προς τούτο αρνητικές συνέπειες. Το παραπάνω είναι εμφανές και με γυμνό οφθαλμό.
76. Στις πιο πάνω αναφερόμενες επιφάνειες φαίνεται να έγινε προσπάθεια να διορθωθεί η όποια κακοτεχνία στην τοποθέτηση της ψηφίδας. Δεν μπορώ να αναγνωρίζω με ποιο ακριβώς τρόπο επιχειρήθηκε η διόρθωση, αλλά φαίνονται παχύματα με σιλικόνες που με την πάροδο του χρόνου έχουν αλλοιωθεί. Πάντως ακόμα και με την παραπάνω προσπάθεια το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν έγινε κατορθωτό.
77. Διαπίστωσα ότι η παραπάνω προσπάθεια όχι μόνο δεν επίλυσε το πρόβλημα, αλλά έχει δημιουργήσει περαιτέρω προβλήματα αφού φαίνεται ότι μέσω των σημείων που μπήκε αρχικά η όποια επιπλέον σιλικόνη, που όπως ανέφερα έχει πλέον φθαρεί, εισχωρεί κάτω από τις ψηφίδες νερό που δημιούργησε θέματα υγρασιών στους τοίχους που έχουν φουσκώσει, σπρώχνοντας την ψηφίδα προς τα έξω.
78. Στις περιοχές της υπερχείλισης όπου αυτή δεν επιτυγχάνεται, έχει παρουσιαστεί φθορά στις επιφάνειες της ψηφίδας αφού αυτή πλέον είναι μόνιμα εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες χωρίς την επικάλυψη της με νερό που θα την προστάτευε.» Υπενθυμίζω ότι οι πιο πάνω διαπιστώσεις συνιστούν μέρος και των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Να προσθέσω περαιτέρω ότι αντίστοιχες διαπιστώσεις αναφορικά με την τοποθέτηση των ψηφίδων, την υπερχείλιση και την ανεπιτυχή προσπάθεια διόρθωσης της περιλαμβάνονται και στην επιστολή του ΜΥ1, Τεκμήριο
79. Η θέση της Εναγόμενης είναι ότι το γεγονός ότι δεν επιτυγχάνεται η υπερχείλιση με τον επιθυμητό τρόπο οφείλεται σε αμέλεια από πλευράς της Ενάγουσας. Η μαρτυρία και τα ευρήματα στοιχειοθετούν επαρκώς αυτή τη θέση. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης, η πλευρά της Εναγόμενης δικαιούται σε αποζημίωση για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών αυτών. Επανέρχομαι στα σημεία 1-4 και 9-11 της έκθεσης Τεκμήριο 8 όπου αναγράφονται, σχετικά, τα εξής, ακολουθώντας την αρίθμηση του Τεκμηρίου 8: «