ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΑΤΑΛΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 4012/2013, 31/3/2022

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΑΤΑΛΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 4012/2013, 31/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4012/2013 Μεταξύ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και ΧΧΧΧΧ ΑΤΑΛΙΩΤΗ Εναγόμενου 31 Μαρτίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Αβραάμ δια Έλενα Παπαριστοδήμου και Ελπίδα Σαββίδου Για Εναγόμενο: κ. Χρ. Νικολαΐδης δια Andreas L. Neocleous Chambers LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/Δικογραφημένες θέσεις. Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου ποσό €17.700 πλέον τόκο ως συμφωνημένη αμοιβή για υπηρεσίες που ισχυρίζεται ότι παρείχε στον Εναγόμενο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα εταιρεία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με οικοδομικές εργασίες. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι κατά ή περί τον Μάιο 2011 συμφώνησε με τον Εναγόμενο να αναλάβει και να εκτελέσει οικοδομικές εργασίες στα πλαίσια ανακαίνισης καταστήματος στη Λεμεσό όπου θα λειτουργούσε καφετέρια με την ονομασία «Caf? Molinari» (στο εξής το «Έργο» και το «Επίδικο Υποστατικό» αντίστοιχα). Οι εργασίες εκτελέστηκαν και παραδόθηκαν περί τον Αύγουστο

1. Είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων αρνείται ή παραλείπει να πληρώσει το ποσό των €17.700 που είναι το εγκεκριμένο κόστος των εργασιών, ως πιστοποιήθηκε από τον αρχιτέκτονα και επιμετρητή του Έργου. Ισχυρίζεται ότι απαίτησε πληρωμή με επιστολές ημερομηνίας 29.4.2013 και 30.7.2013 και ένεκα της μη πληρωμής από τον Εναγόμενο έχει εγείρει την παρούσα αγωγή. Στην Υπεράσπιση του, ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συμβλήθηκε προσωπικά με την Ενάγουσα εταιρεία αλλά πάντα ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited, της οποίας ήταν διευθυντής και η οποία ήταν η κάτοχος του Επίδικου Υποστατικού. Ισχυρίζεται ότι οι εργασίες έγιναν στα πλαίσια συμφωνίας αποκλειστικής διανομής (exclusive distribution agreement) μεταξύ της εν λόγω εταιρείας και της Ιταλικής εταιρείας Caffe Molinari S.P.A. για χρήση του εμπορικού σήματος και επωνυμίας «Caffe Molinari». Συνιστά επίσης θέση του Εναγόμενου ότι η Ενάγουσα «κακόβουλα ή/και καταχρηστικά» διεκδικεί το αξιούμενο ποσό από τον ίδιο αντί από την εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited «καθότι γνώριζαν ότι κατά το 2013 η εν λόγω εταιρεία αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και προς τούτο θέλησαν να δεσμεύσουν τον Εναγόμενο προσωπικά.» Σε αυτή τη βάση, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μαρτυρία/Παραδεκτά γεγονότα. Για σκοπούς της υπόθεσης εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: (α) Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα εγγεγραμμένη στη Δημοκρατία και ο Εναγόμενος είναι κάτοικος Λεμεσού. (β) Έγιναν οι δικογραφημένες οικοδομικές εργασίες στο Επίδικο Υποστατικό από την Ενάγουσα. (γ) Η αξία των εν λόγω εργασιών ανέρχεται στο ποσό των €17.700, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Ενόψει αυτών των παραδεκτών γεγονότων, παραμένει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο η Ενάγουσα εταιρεία είχε συμβληθεί με τον Εναγόμενο προσωπικά, ως η δική της θέση, ή κατά πόσο αντισυμβαλλόμενος ήταν η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited, ως η θέση του Εναγόμενου. Στην πρώτη περίπτωση η υποχρέωση προς πληρωμή βαραίνει τον Εναγόμενο. Στη δεύτερη περίπτωση, υπόχρεα προς πληρωμή είναι η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited. Προχωρώ σε μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε ένα μάρτυρα. Προς υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος και ακόμα ένα πρόσωπο. Για την Ενάγουσα και προς απόδειξη των αξιώσεων που εγείρει, έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη (ΜΕ1), μέτοχος και τεχνικός διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας, υπεύθυνος του Έργου και υιός του διευθυντή της κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΕ1 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί τον Μάρτιο 2011 η Ενάγουσα συμφώνησε με τον Εναγόμενο να αναλάβει εργασίες ανακαίνισης του Επίδικου Καταστήματος. Συνέχισε λέγοντας ότι η Ενάγουσα γνωστοποίησε στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων την ανάληψη των εργασιών αυτών αποστέλλοντας σχετική γνωστοποίηση ημερομηνίας 15.3.2011 (Τεκμήριο 1). Παρενθετικά να σημειώσω ότι το Τεκμήριο 1, είναι γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 38 του Ν. 29(Ι)/
2. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων, αναγράφεται στην παράγραφο 3 ως «Κύριος του έργου» ο «ΧΧΧΧΧ Αταλιώτης», εκ Λεμεσού και ένας αριθμός κινητού τηλεφώνου. Στο «είδος του έργου» αναγράφεται «Ανακαίνιση καφέ MOLINARI στον Εναέριο Λεμεσού». Ως «υπεύθυνο προσωπικό» και ως «Συντονιστής για θέματα ασφάλειας και υγείας κατά την εκτέλεση του έργου», αναγράφεται το όνομα του ΜΕ1 «ΧΧΧΧΧ Πετρίδης» καθώς και διεύθυνση και τηλέφωνο επικοινωνίας. Η γνωστοποίηση υπογράφεται από τον ΧΧΧΧΧ Πετρίδη για την Ενάγουσα εταιρεία. Επανέρχομαι στη μαρτυρία του ΜΕ1, ο οποίος συνέχισε λέγοντας ότι η Ενάγουσα ενημέρωσε για την αποστολή της γνωστοποίησης Τεκμήριο 1 και τον αρχιτέκτονα του έργου με σχετική επιστολή ημερομηνίας 16.3.2011 (Τεκμήριο 2), στην οποία επισυνάπτεται αντίγραφο της γνωστοποίησης Τεκμήριο
3. Ο ΜΕ1 παρουσίασε επίσης, μεταξύ άλλων: (α) επιστολή από τον επιμετρητή ποσοτήτων ΧΧΧΧΧ Παναγιωτίδη ημερομηνίας 25.4.2013 (Τεκμήριο 3), η οποία απευθύνεται προς την Ενάγουσα και με αυτήν ο επιμετρητής ποσοτήτων λέει ότι«επιβεβαιώνω ότι το ποσό της εκ μέρους σας εκτίμησης εκτελεσθείσας εργασίας ανέρχεται στις €15.000 (Ευρώ δεκαπέντε χιλιάδες) πλέον ΦΠΑ». Η επιστολή αυτή κοινοποιείται και στον «κ. Κώστα Αταλιώτη - (e-mail: costas@ataliotis.com)». (β) αντίγραφο τιμολογίου της Ενάγουσας ημερομηνίας 29.4.2013 προς «ΧΧΧΧΧ Αταλιώτης - Εργασία σε κατάστημα Caf? 'Molinari'», για ποσό €15.000 πλέον €2.700 ΦΠΑ, ήτοι σύνολο €17.700 (Τεκμήριο 5). (γ) επιστολή ημερομηνίας 29.4.2013 από την Ενάγουσα προς τον Εναγόμενο με την οποία αποστέλλεται το πιο πάνω τιμολόγιο και ζητείται εξόφληση του εντός 15 ημερών (Τεκμήριο 6). Η επιστολή αποστέλλεται προς «Κον ΧΧΧΧΧ Αταλιώτη, Ιδιοκτήτη caf? Molinari, Λεμεσός, e-mail: XXXXX@ataliotis.com». Σύμφωνα με τον ΜΕ1, ακολούθησε επιστολή από τους δικηγόρους της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο, ημερομηνίας 30.7.2013 (Τεκμήριο 7), με την οποία απαιτείται ξανά εξόφληση του επίδικου ποσού εντός περιόδου 7 ημερών από την ημερομηνία της επιστολής. Ο ΜΕ1 υποστήριξε ότι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι δεν είχε συμβληθεί προσωπικά με την Ενάγουσα αλλά μέσω της εταιρείας C.P. Ataliotis Etstates Limited, είναι ψευδής και προβάλλεται με σκοπό να αποφύγει ο Εναγόμενος την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Προσθέτει ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε ενημέρωσε την Ενάγουσα για την ύπαρξη της εν λόγω εταιρείας ενώ η Ενάγουσα δεν ενημερώθηκε για την ύπαρξη οποιασδήποτε εταιρείας ούτε από τον επιμετρητή ή τον αρχιτέκτονα του έργου. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι το επίδικο Έργο ήταν μια μικρής κλίμακας εργασία «είναι μικρό έργο το συγκεκριμένο που δεν χρήζει οποιουδήποτε ιδιαίτερου συμβολαίου ή οτιδήποτε άλλο.» Για να συνεχίσει σε μεταγενέστερο σημείο της αντεξέτασης λέγοντας ότι «όταν υπάρχουν τέτοιας φύσης μικρές εργασίες και λίγο απροσδιόριστες για το τι θα γίνουν ακριβώς, απλά συμφωνείται να γίνει εκτίμηση στο τέλος από τους υπεύθυνους τον αρχιτέκτονα, επιμετρητή και ανάλογα να γίνει η σχετική πληρωμή. Έτσι γίνεται συνήθως σε μικρής φύσης και απροσδιόριστες εργασίες όταν ξεκινάς τέτοιας φύσης έργο. Δεν είναι κάτι ασυνήθιστο.» Ανέφερε ότι πριν τη σύναψη της συμφωνίας για την ανάληψη του Έργου, «είχε προηγηθεί συνάντηση. Ήμουν στη συνάντηση. Δεν είμαι κάποιος υπάλληλος. Είμαι και μέτοχος, είμαι και τεχνικός διευθυντής και ήμουν και παρών σε όλες τις συναντήσεις. Ήμουν παρών. Είμαι υπάλληλος, μέτοχος και τεχνικός διευθυντής της εταιρείας συγκεκριμένα για αυτό το έργο, αλλά συνήθως και για όλα τα έργα είμαι παρών σε όλες τις συναντήσεις». Αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες προέκυψε η συμφωνία, έγινε η ακόλουθη συζήτηση κατά την αντεξέταση: «Ε: Άρα η πρώτη συνάντηση μαζί με τον Εναγόμενο πότε έγινε; Α: Αναφέρομαι περί τον Μάρτη. Δεν θυμούμαι ακριβώς ημερομηνία. Ε: Πριν τον Μάρτη λέτε ότι έγινε συμφωνία; Α: Μάλιστα. Ε: Άρα πότε συναντηθήκατε για πρώτη φορά. Α: Δεν θυμούμαι ακριβώς πότε συναντηθήκαμε. Ε: Και πριν αναλάβετε τις συγκεκριμένες εργασίες πόσες φορές είχατε συναντηθεί μαζί με τον Εναγόμενο; Α: Πριν τις εργασίες; Ε: Πριν ξεκινήσετε τις εργασίες. Α: Δεν τις έχω απαριθμημένες. Μπορεί να ήταν πέντε, μπορεί να είναι έξι. Ε: Αρκετές φορές δηλαδή; Α: Ναι. Ε: Ήσασταν σε όλες τις συναντήσεις παρών; Α: Μάλιστα. Ε: Σας υποβάλλω ότι λέτε ψέματα. Δεν είσαστε παρών σε καμιά συνάντηση. Α: Ήμουν παρών σε όλες τις συναντήσεις. Ε: Στη συνάντηση ήταν παρών ο πατέρας σου κύριος Αντώνης Πετρίδης. Α: Στη συνάντηση ήμουν παρών στις συναντήσεις. [.] Ε: Κύριε μάρτυς, είπετε ότι συναντηθήκετε πέντε, έξι φορές πριν ξεκινήσουν οι εργασίες. Πού γίνονταν οι συναντήσεις; Σε ένα συγκεκριμένο χώρο; Πού γίνονταν οι συναντήσεις; Α: Οι περισσότερες συναντήσεις έγιναν στον ίδιο τον χώρο. Ε: Στο υποστατικό που ανακαινίστηκε; Α: Μάλιστα. Ε: Άρα οι συναντήσεις σας έγιναν στη Λεμεσό; Α: Μάλιστα. Ε: Και ποιοι ήταν παρών στις συναντήσεις; Α: Μερικές φορές ήταν εγώ, ο πατέρας μου και ο κύριος Αταλιώτης. Άλλες φορές ήταν και ο αρχιτέκτονας, άλλες φορές ήταν και ο επιμετρητής. Ε: Στην πρώτη συνάντηση που πραγματοποιήσατε πριν ξεκινήσετε εργασίες τι ήταν ακριβώς η συζήτηση που κάνετε; Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, στην πρώτη συνάντηση που κάνατε αναφέρετε κάτι για τιμές; Για τη διεξαγωγή του έργου; Α: Για τιμές; Ε: Και κόστος. Α: Για κόστος εργασιών; Ε: Ναι. Α: Ναι, μας ανέφερε ο πελάτης ότι αν είχαμε, αν κάναμε αποδεκτό τον επιμετρητή του έργου να είναι ο κύριος ΧΧΧΧΧ Παναγιωτίδης και ανάλογα με την εκτίμηση του κόστους θα εγίνετουν σχετική πληρωμή, την οποία κάναμε αποδεκτή. Ε: Άρα ο κύριος Παναγιωτίδης ο επιμετρητής του έργου διορίστηκε πότε; Α: Ήταν πριν ξεκινήσουν οι εργασίες. Ε: Μάλιστα, Ο Εναγόμενος σας ανέφερε ότι ήθελε να. τι έργα ήθελε να γίνουν στον χώρο; Α: Μας εξήγησε τη φύση της δουλειάς στην αρχή, τον σκοπό τι ήθελε να κάνει, μας έδειξε το υποστατικό και ακολούθως μας ανέφερε ότι έχει και αρχιτέκτονα, ο οποίος θα μας επεξηγούσε ακριβώς και μαζί του τι εργασίες ακριβώς θα εκτελούσαμε. Ε: Γνωρίζετε για ποιο σκοπό ήθελε να γίνουν οι εργασίες, τι επιχείρηση θα λειτουργούσε στον χώρο; Α: Βεβαίως. Μας είπε ότι ήθελε να κάνει καφετέρια. Ε: Σας ανέφερε καθόλου το όνομα της καφετέριας; Α: Είχε αναφέρει μια επωνυμία απλά ότι θα έφερνε καφέδες. Μια επωνυμία Molinari. Αυτό μας είχε αναφέρει. Ε: Κύριε μάρτυς, ποια η σχέση σας με τον Εναγόμενο; Α: Η δική μου σχέση καμία. Γνωρίζονταν παλαιότερα με τον πατέρα μου. Ε: Όταν λέτε παλαιότερα τι εννοείτε; Α: Νομίζω από τα πιο μικρά χρόνια, όταν ήταν πιο νεαροί. Δεν γνωρίζω.» Ενόψει της θέσης του ΜΕ1 ότι ουδέποτε τους ανέφερε ο Εναγόμενος για κάποια εταιρεία, ερωτήθηκε τι τους είχε πει συγκεκριμένα, και ο ΜΕ1 απάντησε «Τι μας είπε συγκεκριμένα; 'Θέλω να κάνω μια καφετέρια, θα πάρω μια επωνυμία Molinari. Ως εκεί δεν ξέραμε περαιτέρω λεπτομέρειες παρά μόνο ότι ήθελε ο ίδιος να κάνει μια καφετέρια.» Ερωτήθηκε κατά πόσο είχαν ρωτήσει ποιος είναι ο νόμιμος κάτοχος του υποστατικού όπου θα γίνονταν οι εργασίες και ο μάρτυρας απάντησε «Δεν είναι συνήθης πρακτική να ρωτούμε. Υπάρχει αρχιτέκτονας, επιμετρητής. Δεν είναι δουλειά μας να συμφωνούμε ποιο είναι το υποστατικό παρά μόνο αυτός που μας τις αναθέτει και οι υπεύθυνοι του έργου αρχιτέκτονας επιμερητής. Δεν είναι στην υποχρέωση των εργοληπτικών εταιρειών να ψάχνουν ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού.» Ερωτήθηκε ακολούθως ο μάρτυρας γιατί το σχετικό τιμολόγιο εκδόθηκε τον Απρίλιο 2013 ενώ οι εργασίες στο έργο είχαν ολοκληρωθεί το καλοκαίρι
4. Απάντησε ότι για ένα έργο αυτής της έκτασης, που χαρακτήρισε «μικρό», δεν εκδίδονται ενδιάμεσα τιμολόγια καθώς «εκδίδουμε πιο άμεσα τιμολόγιο όταν είναι πιο μεγάλα τα ποσά, όταν είναι πιο μεγάλα τα έργα. Όταν είναι πιο μικρής φύσεως δεν βιαζόμαστε να εκδώσουμε άμεσα τιμολόγιο.» Πρόσθεσε ότι «το θεωρούμε λογικό [το χρονικό διάστημα που διέρρευσε] και από την άλλη ήθελε και κάποια πίστωση χρόνου ο Εναγόμενος.» Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο είχαν ερωτήσει τον Εναγόμενο που να εκδώσουν το τιμολόγιο, ο ΜΕ1 απάντησε «ουδέποτε μας ανέφερε οτιδήποτε άλλο ο Εναγόμενος για να τον ρωτήσουμε που να εκδώσουμε. Θεωρείτο αυτονόητο ότι θα εκδοθεί στο όνομα του. [.] Ούτε στην αρχή του έργου, ούτε στην πορεία του έργου μας αναφέρθηκε οποιαδήποτε εταιρεία παρά μόνο ο ίδιος μας ανάθεσε τις εργασίες.» Αυτό ήταν το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσίασε η πλευρά της Ενάγουσας. Για σκοπούς υπεράσπισης, έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Εναγόμενος και ακόμα δύο πρόσωπα. Θα ξεκινήσω με μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία του Εναγόμενου (ΜΥ1). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ξεκίνησε αναφέροντας ότι ήταν και είναι διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited (σχετικό το Τεκμήριο 8). Η εταιρεία αυτή κατά τον επίδικο χρόνο είχε «δικαίωμα αντιπροσωπίας (Franchise) της ιταλικής εταιρείας Caffe Molinari S.P.A. στην Κύπρο για καφεστιατόρια και αποκλειστικό δικαίωμα εισαγωγής και πώλησης των προϊόντων της.» Παρουσίασε συμφωνία ημερομηνίας 21.2.2011 που τιτλοφορείται «international exclusive distributorship agreement» μεταξύ των δύο εταιρειών (Τεκμήριο 9) καθώς και συμφωνία ημερομηνίας 24.2.2011 με την οποία η εταιρεία του απέκτησε δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του εμπορικού σήματος και της εμπορικής επωνυμίας Caffe Molinari στην Κύπρο (Τεκμήριο 10). Πρόσθεσε ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν υπογραφεί στην Ιταλία. Συνέχισε λέγοντας ότι μετά την επιστροφή του από την Ιταλία συναντήθηκε με τους ιδιοκτήτες του Επίδικου Υποστατικού και η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited υπέγραψε μαζί με την ιδιοκτήτρια εταιρεία συμφωνία ενοικίασης στις 11.3.2011 (Τεκμήριο 11). Ανέφερε επίσης στην κυρίως εξέταση του ότι όλα τα έξοδα που αφορούσαν το Επίδικο Κατάστημα «καταβάλλοντο από την C.P. Ataliotis Limited, η οποία ήταν η νόμιμη κάτοχος του εν λόγω χώρου βάσει της συμφωνίας ενοικιάσεως». Παρουσίασε, στο σημείο αυτό, καταστάσεις λογαριασμού κοινοχρήστων εξόδων (Τεκμήριο 12) και αποδείξεις εξόφλησης κοινοχρήστων (Τεκμήριο 13). Στο σημείο αυτό να αναφέρω παρενθετικά ότι το Τεκμήριο 12 είναι δύο καταστάσεις κοινοχρήστων για την περίοδο από 31.12.2011 μέχρι 22.1.
5. Απευθύνονται σε «Ataliotis Estates». Η μία έχει ημερομηνία 22.1.2013 και η δεύτερη έχει ημερομηνία 14.1.
6. Οι αποδείξεις Τεκμήριο 13 αφορούν πληρωμές προς εξόφληση των κοινοχρήστων και έχουν και οι δύο ημερομηνία 14.2.
7. Σε αυτές αναγράφεται ότι τα αντίστοιχα ποσά πληρώθηκαν από «Ataliotis Estates Ltd». Στη συνέχεια, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι «για λόγους λειτουργίας του καφεστιατορίου προχώρησα υπό την ιδιότητα μου ως διευθυντής της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited» σε συμφωνία με την εταιρεία τηλεφωνίας Primetel για την παροχή διαδικτύου και τηλεφωνίας. Παρουσίασε σχετικά τιμολόγιο που απεστάλη ηλεκτρονικά προς την εταιρεία με ημερομηνία 24.6.2011 (Τεκμήριο 14). Αναφορικά με τη συνεργασία με την Ενάγουσα εταιρεία, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι: «Οταν επέστρεψα στην Κύπρο επικοινώνησα μαζί με τον κ. ΧΧΧΧΧ Παναγιωτίδη, ο οποίος είναι αδελφότεκνος μου και επιμετρητής εις το επάγγελμα, καθ' ότι ήθελα την καθοδήγηση του και να με συμβουλέψει που να αποταθώ για κατάλληλο προσωπικό που θα διενεργούσε τις εργασίες που απαιτούντο να γίνουν στο πιο πάνω κατάστημα. Ο κ. Παναγιωτίδης μου εισηγήθηκε τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη τον οποίον, ως ανέφερα πιο πάνω, τον γνώριζα και ήμασταν φίλοι από τα σχολικά μας χρόνια. Έτσι ο κ. Παναγιωτίδης με έφερε σε επαφή μαζί με τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη όπου συνοπτικά του ανέφερα περίπου το είδος των εργασιών που θα χρειαστεί να πραγματοποιηθούν και συνεννοηθήκαμε όπως πραγματοποιηθεί συνάντηση στον χώρο του καταστήματος όπου παρών ήταν επίσης ο επιμετρητής κ. Παναγιωτίδης και ο αρχιτέκτονας κ. ΧΧΧΧΧ Ποταμίτης με σκοπό να τους παρουσιάσω επακριβώς τι θα γίνει στο χώρο και να εξηγήσω τι εργασίες θα χρειαστεί να πραγματοποιηθούν.» Πράγματι μετά από λίγες μέρες ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης, ο κ. Παναγιωτίδης, ο κ. Ποταμίτης και εγώ συναντηθήκαμε στο χώρο του ενοικιαζόμενου καταστήματος, όπου προχώρησα στην παρουσίαση του έργου που πρέπει να πραγματοποιηθεί στο χώρο. Κατά την εν λόγω παρουσίαση, εξήγησα ότι τα έργα που θα γίνουν πρέπει να συνάδουν με τις προδιαγραφές που έθεσε η ιταλική εταιρία Caffe Molinari S.P.A. βάσει συμφωνίας που υπογράφτηκε με την οποία συμφώνησε η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited για να λάβει τα δικαιώματα της αντιπροσωπίας (franchise) της Caffe Molinari SPA στην Κύπρο και να ανοίξει καφεστιατόριο στην Λεωφόρο Μακαρίου. Επιπλέον εξήγησα στον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν θα είναι απλά ένα καφεστιατόριο αλλά θα είναι το πρώτο καφεστιατόριο της αλυσίδας καφεστιατορίων Caf? Molinari και του τόνισα ότι μετέβηκα στην Ιταλία και συναντήθηκα μαζί με τους διευθυντές της Ιταλικής εταιρείας και πλέον η εταιρεία μου είναι η αποκλειστική διανομέας του εν λόγω καφέ στην Κύπρο. Στη συνέχεια του ανέφερα ότι μέρος της συμφωνίας που έγινε στην Ιταλία, ήταν όπως η εταιρεία μου ανοίξει τουλάχιστον ακόμα 3 καφεστιατόρια στην Κύπρο, κάτι που του έκανε θετική εντύπωση, και συμφωνήσαμε όπως η εταιρεία του, δηλαδή η Ενάγουσα αναλάβει τις οικοδομικές εργασίες προς όφελος της εταιρείας μου C.P. Ataliotis Estates Limited, αναφορικά και για τα μελλοντικά καφεστιατόρια που θα άνοιγε η πιο πάνω αλυσίδα καφεστιατορίων στην Κύπρο. Περαιτέρω δε, ο διευθυντής της Ενάγουσας μου ανέφερε ότι μπορεί να βοηθήσει με τις υπόλοιπες εργασίες που έπρεπε να γίνουν στο χώρο και πρότεινε όπως ζητήσει προσφορές από υπεργολάβους που συνεργάζετο η Ενάγουσα. Αναφορικά με την χρέωση των εργασιών που θα πραγματοποιούντο στο κατάστημα, συμφωνήσαμε όπως με την ολοκλήρωση των εργασιών, η Ενάγουσα να αποστείλει κατάλογο εργασιών και κόστους προς τον επιμετρητή κ. Παναγιωτίδη, ο οποίος θα έπρεπε να προχωρήσει σε εκτίμηση των εργασιών που θα εκτελεστούν στο κατάστημα και λόγω της εμπιστοσύνης που υπήρχε προς τον εν λόγω επιμετρητή και οι δύο εταιρείες συμφωνήσαμε όπως δεσμευτούμε με το αποτέλεσμα της εκτίμησης που αυτός θα μας παραδώσει.» Ο Εναγόμενος ανέφερε επίσης ότι η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited είχε συμφωνήσει στη σύναψη δανείου με την USB Bank PLC και παρουσίασε τη σχετική συμφωνία ημερομηνίας 19.12.2012 (Τεκμήριο 15) αναφέροντας ότι «τα έξοδα για όσα προϊόντα είχαν εισαχθεί με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στο συγκεκριμένο ενοικιαζόμενο καφεστιατόριο καταβλήθηκαν από τον λογαριασμό που διατηρούσε η C.P. Ataliotis Estates Limited στην USB Bank PLC». O Εναγόμενος παρουσίασε διάφορα τιμολόγια από την Caffe Molinari SPA προς την CP Ataliotis Estates Ltd για αγορά προϊόντων σχετικών με την αντιπροσωπεία (Τεκμήριο 16), τα οποία αφορούν την περίοδο από 12.4.2011 μέχρι 21.2.
8. Τελικά, σε σχέση με τις εργασίες που εκτελέστηκαν στο Επίδικο Κατάστημα, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι «συμφωνήσαμε προφορικώς μαζί με τον ΧΧΧΧΧ Πετρίδη όπως η εταιρεία της Ενάγουσας πραγματοποιήσει μόνο τις οικοδομικές εργασίες προς όφελος της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited, ως αρχικώς ήτο η συμφωνία μας, χωρίς να έχει την υποχρέωση να ανεύρει υπεργολάβους για τις υπόλοιπες εργασίες, κάτι το οποίο θα αναλάμβανα εγώ υπό την ιδιότητα μου ως διευθυντής της εταιρείας.» Σχετικά με τον ΜΕ1, η θέση του Εναγόμενου ήταν ότι «δεν είχε παρευρεθεί κατά την πρώτη συνάντηση που έγινε τον Μάρτιο 2011 ούτε φυσικά παρευρέθηκε σε άλλες συναντήσεις που είχα μαζί με τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη. Ειδικότερα, τον ΧΧΧΧΧ Πετρίδη μου τον σύστησε ο ΧΧΧΧΧ Πετρίδης ως υιό του, όταν είχαν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες στο ενοικιαζόμενο κατάστημα. Θυμάμαι μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τον XXXXX Πετρίδη να μεταφέρει εργάτες και εργαλεία στο χώρο του καταστήματος από την Πάφο στην Λεμεσό. Συνεπώς είναι άξιο απορίας πως ο ΧΧΧΧΧ Πετρίδης έχει γνώση για την προφορική συμφωνία που είχε η εταιρεία του πατέρα του μαζί με την εταιρεία μου, καθότι το μοναδικό πρόσωπο από την Ενάγουσα εταιρεία που συζητούσα τα θέματα των εργασιών στο ενοικιαζόμενο κατάστημα ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης.» Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, οι εργασίες στο Επίδικο Κατάστημα ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο 2011 όμως δεν εκδόθηκε τιμολόγιο παρά μόνο στον Απρίλιο
9. Στο διάστημα που μεσολάβησε, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι ο «ΧΧΧΧΧ Πετρίδης επισκεπτόταν συχνά τον χώρο του καφεστιατορίου μαζί με διάφορους συναργάτες του και εκεί συναντιόμασταν και συζητούσαμε, με πολύ φιλικό κλίμα, διάφορα θέματα, λόγω της μακράς φιλίας που μας συνέδεε και σε αρκετές περιπτώσεις είχα αναφέρει στον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ότι το καφεστιατόριο δεν είχε την πορεία που αναμέναμε και ουσιαστικά δεν είναι κεδροφόρο, κάτι το οποίο παρατηρούσε και ο ίδιος ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης ως συχνός επισκέπτης του εν λόγω καφεστιατορίου.» Συνέχισε λέγοντας ότι από τις αρχές 2012 η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited ξεκίνησε να αντιμετωπίζει προβλήματα με την πληρωμή των ενοικίων του Επίδικου Καταστήματος με αποτέλεσμα η ιδιοκτήτρια εταιρεία να αποστείλει διάφορες επιστολές διαμαρτυρίας (Τεκμήριο 18) και να καταχωρήσει αίτηση έξωσης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού, η οποία τελικά διευθετήθηκε εξωδίκως με την πώληση του καφεστιατορίου. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, περί τον Απρίλιο 2013 ενημερώθηκε από τον επιμετρητή κ. Παναγιωτίδη ότι η Ενάγουσα είχε ζητήσει να γίνει εκτίμηση των εργασιών που είχαν εκτελεστεί στο Επίδικο Υποστατικό, η οποία έγινε αποδεκτή από την Ενάγουσα και από τον ίδιο, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της C.P. Ataliotis Estates Limited. Ακολούθως «περί τα τέλη Απριλίου 2013 η Ενάγουσα εταιρεία μας κοινοποίησε το τιμολόγιο τους, το οποίο προς έκπληξη μου είχε εκδοθεί επ' ονόματι μου, κάτι που ήταν αντίθετο με την προφορική συμφωνία που είχε γίνει τον Μάρτιο του
10. Αμέσως τηλεφώνησα στο διευθυντή της Ενάγουσας κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη, από τον οποίο ζήτησα εξηγήσεις για το πιο πάνω περιστατικό και απαίτησα όπως εκδοθεί το σχετικό τιμολόγιο προς την εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited, ως η προφορική συμφωνία. Παρά τις εκκλήσεις μου και παρόλο που ο διευθυντής της Ενάγουσας γνώριζε ότι οι εργασίες που πραγματοποίησε η Ενάγουσα έγιναν προς όφελος της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited στην οποίαν ήμουν και εξακολουθώ να είναι διευθυντής, ο ίδιος επέμενε όπως το τιμολόγιο παραμείνει προσωπικά επ' ονόματι μου και παρά το ότι είχα ευθύς εξ αρχής ζητήσει να διορθωθεί το τιμολόγιο αφού οι συγκεκριμένες εργασίες δεν θα μπορούσαν να γίνουν προς όφελος μου αλλά μόνο προς όφελος της εταιρείες C.P. Ataliotis Estates Limited. Ειδικότερα, ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας μου ανέφερε ότι το τιμολόγιο εκδόθηκε στο όνομα μου καθότι ο ίδιος γνώριζε ότι το καφεστιατόριο πωλήθηκε και η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited είχε πολλά χρέη, άρα αυτός από ποιόν θα πληρώνετο για τις εργασίες που έκανε η εταιρεία του στο κατάστημα;» Ο Εναγόμενος παρουσίασε και ταχυδρομικό φάκελο με ημερομηνία 4.6.2013 (Τεκμήριο 19) δια του οποίου ανέφερε ότι είχε αποστείλει η Ενάγουσα αλληλογραφία προς την Εναγόμενη, επισημαίνοντας ότι στον φάκελο καταγράφεται ως παραλήπτης «Molinarin Cafe». Κατά την αντεξέταση του, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι γνώριζε τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη από το γυμνάσιο. Μετά το σχολείο έχασαν επαφή γιατί ο ίδιος είχε μετοικήσει για κάποια χρονικά διαστήματα στο εξωτερικό και συναντήθηκαν ξανά στα πλαίσια του επίδικου Έργου. Σε σχέση με την εταιρεία CP. Ataliotis Estates Limited, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι συστάθηκε περί το 1987 αλλά ήταν ανενεργή και δεν εξασκούσε εργασίες μέχρι το
11. Τη «εγγράψαμε για να χρησιμοποιήσω για γενικούς σκοπούς [.] για οτιδήποτε θα χρειαζόμουν μια εγγεγραμμένη εταιρεία». Πρόσθεσε ότι αποφάσισε να την ενεργοποιήσει στις αρχές το 2011 «όταν συμφώνησα με το Molinari να πάρω την αντιπροσωπεία για την Κύπρο.» Ερωτώμενος σχετικά απάντησε ότι η εταιρεία αυτή, από την εγγραφή της και την περίοδο που ήταν ανενεργή ετοίμαζε μηδενικές οικονομικές καταστάσεις και ήταν εγγεγραμμένη στον Φόρο Εισοδήματος. Δεν είχε εγγραφεί η εταιρεία στον ΦΠΑ αναφέροντας ότι «η εταιρεία δεν είχε έσοδα για να καταβάλει ΦΠΑ. Για να χρειαστεί να εγγραφεί στο ΦΠΑ.» Πρόσθεσε ότι την χρησιμοποίησε για σκοπούς της ανακαίνισης αλλά όχι για τις εργασίες του καφεστιατορίου γιατί «με τη συμβουλή του λογιστή μου γράψαμε άλλη εταιρεία η οποία θα εμπορεύετουν τα προϊόντα του Molinari και της καφετέριας [.] Ataliotis Coffee Ltd». Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 20 αντίγραφο του μητρώου του Εφόρου εταιρειών σύμφωνα με το οποίο η εν λόγω εταιρεία Ataliotis Coffee Limited ενεγράφη στις 15.6.
12. Απάντησε όταν ρωτήθηκε σχετικά ότι για την άδεια που η C.P. Ataliotis Estates Limited παραχώρησε στην Ataliotis Coffee Limited δεν απαιτείτο εγγραφή στο ΦΠΑ γιατί τα δικαιώματα του franchise συνέχισαν να παραμένουν στην C.P. Ataliotis Estates Limited. Για την πώληση της επιχείρησης σου καφεστιατορίου στα πλαίσια συμβιβασμού της αίτησης έξωσης, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι νομίζει ότι από εκείνη τη συναλλαγή δεν προκύπτει ΦΠΑ. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, η C.P. Ataliotis Estates Limited δεν είχε υπαλλήλους. Ανέφερε επίσης ότι η C.P. Ataliotis Estates Limited είχε πληρώσει για αρχιτεκτονικά σχέδια της καφετέριας καθώς και άλλους υπεργολάβους όμως δεν είχε στην κατοχή του στοιχεία σχετικά για να παρουσιάσει αναφέροντας ότι «αν μου δοθεί ο καιρός μπορώ να σας παρουσιάσω να μπω να βρω τα κιβώτια που είναι μέσα [.] είχα κάνει τρεις όπως σας είπε ο δικηγόρος μου είχαμε κάνει τρεις μετακομίσεις και αυτήν την στιγμή που μιλούμε κάνουμε τέταρτη μετακόμιση σε νέα αποθήκη.» Πρόσθεσε ότι για την πληρωμή των ποσών των ενοικίων, η C.P. Ataliotis Estates Limited χρησιμοποίησε τα χρήματα από δάνειο που είχε λάβει από την UBS Bank Ltd. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, ούτε η δική του οικονομική κατάσταση είναι καλή και δεν είναι σε θέση να πληρώσει το αξιούμενο ποσό. Ερωτήθηκε γιατί στη συμφωνία Τεκμήριο 7 που υπογράφτηκε στην Ιταλία αναφέρει ότι το καφεστιατόριο θα λειτουργεί στην οδό Μακαρίου στη Λεμεσό ενώ δεν είχε ακόμα ενοικιαστεί το κατάστημα. Ο Εναγόμενος απάντησε ότι είχε ήδη μιλήσει και συνεννοηθεί με την αδερφή, ότι η ιδιοκτήτρια εταιρεία του Επίδικου Υποστατικού είναι δικών της συμφερόντων και γνώριζε ότι θα ακολουθούσε η υπογραφή του ενοικιαστήριου εγγράφου. Τέλος, κατά την αντεξέταση του, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι σε μια από τις συναντήσεις του με τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη, του είχε δείξει τις δύο συμφωνίες Τεκμήρια 9 και
13. και είχαν συζητήσει το ενδεχόμενο ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης ή κάποιος φίλος του να αναλάβει την καφετέρια Molinari στην Πάφο. Αυτή ήταν μια σύνοψη της μαρτυρίας του Εναγόμενου. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Παναγιωτίδης, επιμετρητής ποσοτήτων (ΜΥ2). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, αναφέρθηκε στην εμπειρία του στον τομέα αυτό και πρόσθεσε ότι ο Εναγόμενος είναι θείος του, αδερφός της μητέρας του. Πρόσθεσε επίσης ότι γνωρίζει και τον κ. Πετρίδη αφού συνεργάστηκαν σε διάφορα έργα με αποτέλεσμα η σχέση τους να εξελιχθεί σε φιλική. Αναφορικά με τις επίδικές εργασίες, ανέφερε ότι ο δικός του ρόλος ήταν «επιμετρητής ποσοτήτων αμοιβαία αποδεκτός και από τις δύο πλευρές ούτως ώστε να παρακολουθώ την εξέλιξη των εργασιών και να εκτιμώ το κόστος της εκτελεσθείσας εργασίας». Σε σχέση με την επίδικη συμφωνία, έγινε η εξής συζήτηση στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ΜΥ2: «Α: .η συμφωνία που έγινε μεταξύ τους ήταν προφορική στον χώρο του υπό ανακαίνιση καταστήματος όπως προχωρήσουν οι εργασίες σύμφωνα με τα σχέδια και τις οδηγίες της ιταλικής εταιρείας. Ε: Κύριε μάρτυς γνωρίζεται μεταξύ ποιων έγινε η συμφωνία; Ποιων προσώπων έγινε η συμφωνία; Α: Η συμφωνία ήταν μεταξύ των εταιρειών των δύο μερών. Ε: Εσείς πως το γνωρίζετε αυτό που μας λέτε; Α: Το γνωρίζω κατ' αρχήν για τους Ενάγοντες ότι ο κύριος Πετρίδης πάντοτε εκπροσωπούσε την εργοληπτική του εταιρεία και ομοίως ο ΧΧΧΧΧ ο Αταλιώτης εκπροσωπούσε και αυτός τη δική του την εταιρεία. Ε: Όταν λέτε κύριος Πετρίδης για ποιον κύριο Πετρίδη αναφέρεστε; Α: Ο κύριος ΧΧΧΧΧ Πετρίδης. Ε: Εσείς πώς γνωρίζετε ότι η συμφωνία ήταν προφορική; Α: Όταν βρεθήκαμε στον χώρο της ανακαίνισης την πρώτη φορά συμφώνησαν αμοιβαία όπως προχωρήσουν και όταν ξεκίνησα εγώ να λέω τη διαδικασία τη σωστή και επίσημη για να διεκπεραιωθεί ένα οικοδομικό συμβόλαιο και οι δύο ταυτόχρονα είπαν ότι 'είμαστε παιδικοί φίλοι, σου έχουμε και οι δύο την ίδια εμπιστοσύνη και προχώρα να κάμεις τη δουλεία σου και ότι αποφασίσεις σε σχέση με ο κόστος της εργασίας το αποδεχόμαστε'. Κάτι το οποίο θεωρώ μιλώντας στο ενδιάμεσο και με τους δύο δεν αμφισβητείται. Ε: Κύριε μάρτυς αναφέρατε την 'πρώτη συνάντηση' εντός εισαγωγικών. Α: Ναι. Ε: Πότε ήταν αυτή; Α: Πρέπει να έγινε αρχές του Μάρτη. Του '
14. Ε: Είχατε συναντηθεί ποτέ προηγουμένως; Α: Οι τρεις εννοείτε; Ε: Να επαναδιατυπώσω. Ποιοι ήσασταν παρών σ' εκείνη τη συνάντηση; Α: Ο ΧΧΧΧΧ Αταλιώτης, ο ΧΧΧΧΧ Πετρίδης και εγώ. Ε: Αν θυμάστε, γνωρίζετε τον ΧΧΧΧΧ Πετρίδη; Α: Βεβαίως. Ε: Ποιος είναι; Ξέρετε; Α: Ο γιός του κυρίου Πετρίδη. Ε: Ήταν παρών ο κύριος ΧΧΧΧΧ Πετρίδης στη συνάντηση αυτήν που αναφέρατε; Α: Τη συγκεκριμένη μέρα όχι.» Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο ΜΥ2 αναγνώρισε την επιστολή Τεκμήριο 3 ως την εκτίμηση που είχε ετοιμάσει ο ίδιος. Αναφορικά με το ποιοι ήταν οι αντισυμβαλλόμενοι, ο ΜΥ2 ανέφερε στο τέλος της κυρίως εξέτασης του ότι «Εξακολουθώ να είμαι σταθερός στην απάντηση μου και να λέω ότι ο καθένας εκ των δύο εκπροσωπούσε την εταιρεία του σύμφωνα με το τι ήξερα και τι εξακολουθώ να ξέρω χωρίς να έχω γνώση ειλικρινέστατα τι εξελίσσεται παράλληλα στην απουσία μου.» Κατά την αντεξέταση του ΜΥ2 έγινε αναφορά στον φάκελο που διατηρεί ο μάρτυρας σε σχέση με το επίδικο Έργο. Διαφάνηκε ότι εντός του φακέλου υπήρχε αριθμός εγγράφων κάποια από τα οποία απευθύνονταν από τρίτα πρόσωπα στον Εναγόμενο προσωπικά και κάποια στην εταιρεία C.P.Ataliotis Estates Limited. Σε σχέση με τα όσα είχε αναφέρει για την ταυτότητα των αντισυμβαλλομένων, έγινε η ακόλουθη συζήτηση με τον συνήγορο της Ενάγουσας, κατά την αντεξέταση του: «Ε: Σ' αυτή τη συνάντηση, την οποία λέτε ότι έγινε και ήσασταν παρών, αναφέρθηκε οποιοσδήποτε εκ των, είτε από τους Ενάγοντες, είτε από τον κύριο Πετρίδη είτε από τον κύριο Αταλιώτη ότι 'είναι η εταιρεία μου που θα κάνει αυτό το έργο' ή εσείς είναι θέση δική σας ότι εκπροσωπούν τις εταιρείες τους επειδή και οι δύο είχαν εταιρείες; [.] Α: Η ερώτηση εννοεί κατά πόσο κατέθεσαν προφορικά και συγκεκριμένα κατά πόσο 'είμαι εγώ και εκπροσωπώ την εταιρεία μου' και οι δύο ή κατά πόσο ήταν δική μου αντίληψη κατά πόσο όταν μιλούσαν οι δύο εκπροσωπούσαν τις εταιρείες τους. Ε: Συμφωνώ. Α: Η απάντηση είναι η δεύτερη, αλλά με κάποιους τον κύριο Πετρίδη που τον ξέρω στις δουλειές του πολύ πριν από ότι ήξερα στις δουλειές του τον κύριο Αταλιώτη, πάντοτε ήταν μέσω της εταιρείας του και με τον ΧΧΧΧΧ Αταλιώτη όταν μιλούσα πάντοτε αναφερόταν στις εταιρείες του. Τη συγκεκριμένη στιγμή της συμφωνίας κανένας εκ των δύο δεν κατάθεσε συγκεκριμένα ότι είμαι εγώ εδώ και μιλώ εκ μέρους της τάδε εταιρείας μου.» Ερωτήθηκε ακολούθως ο ΜΥ2 κατά πόσο γνωρίζει «αν συστάθηκε εταιρεία, η οποία σχετίζεται με τη διαχείριση αυτής της καφετέριας της επίδικης καφετέριας για την οποία μιλάμε». Ο ΜΥ2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Ερωτήθηκε συγκεκριμένα εάν γνωρίζει την εταιρεία Ataliotis Coffee Limited και ο μάρτυρας απάντησε ότι «γνωρίζω την ονομασία της εταιρείας. Δεν γνωρίζω πώς διατηρεί ο ΧΧΧΧΧ Αταλιώτης τες επιχειρηματικές του δραστηριότητες σε οποιανδήποτε εταιρεία. Όσες ερωτήσεις και να μου κάνετε σ' αυτό το θέμα ειλικρινά σας λέω δεν το γνωρίζω.» Ο συνήγορος πρόσθεσε ότι «ο λόγος που προηγήθηκε αυτή η ερώτηση είναι για να σας ρωτήσω κατά πόσο εσείς όταν θεωρούσατε όπως εξηγήσατε στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι οι δύο τους εκπροσωπούν τις εταιρείες τους κατά πόσο γνωρίζετε ποια εταιρεία εκπροσωπούσε ο Κώστας ο Αταλιώτης». Ο μάρτυρας απάντησε «δεν μπορώ να ξέρω.» Αυτό ήταν το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση. Τελικές αγορεύσεις. Μετά το πέρας της παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς στις τελικές τους αγορεύσεις συνόψισαν αυτήν και εξήγησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έχω ακούσει και εξετάσει τα όσα ανέφεραν και τη νομολογία στην οποία έχουν παραπέμψει. Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Έχω επίσης εξετάσει και το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Προσεγγίζω το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας με γνώμονα το ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα, όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. ΜΕ
15. Ξεκινώντας από τον ΜΕ1, η γενική εντύπωση που έχει αφήσει είναι θετική. Θεωρώ ότι έχει καταθέσει με τρόπο θετικό και άμεσο τα γεγονότα που γνώριζε και τη δική του εμπλοκή. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και παρέμεινε σταθερός και κατά την αντεξέταση του. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του αφού δεν διέκρινα αντιφάσεις, ασυνέπειες ή υπερβολές. Οι απαντήσεις του ήταν ευθείς και λογικές, χωρίς υπεκφυγές. Η εκδοχή του είναι πειστική και λογική, ενώ συνάδει και με το περιεχόμενο των εγγράφων που παρουσίασε και ειδικότερα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 που είναι έγγραφο σύγχρονο με τα επίδικα γεγονότα. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων και χαρακτηριστικών της μαρτυρίας του, κρίνω ότι ήταν αξιόπιστος μάρτυρας και τον αποδέχομαι ως τέτοιο. Εναγόμενος/ΜΥ
16. Προχωρώ στη μαρτυρία του Εναγόμενου. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, εστίασα ειδικότερα στην εσωτερική συνοχή, πειστικότητα και λογική των όσων κατέθεσε. Έχοντας εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας του, καταλήγω ότι θα ήταν ακροασφαλές να την αποδεχτώ ως αξιόπιστη. Ο λόγος που καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα είναι διότι η ουσία της εκδοχής του δεν είναι πειστική, ούτε στέκει στη βάσανο της λογικής. Αντίθετα, αυτό το οποίο διέκρινα ήταν μια προσπάθεια παρουσίασης διαφόρων δεδομένων και εγγράφων, μεταγενέστερων του χρόνου σύναψης της επίδικης συμφωνίας, ώστε να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να αποπροσανατολίσουν από το κεντρικό ζήτημα. Το κεντρικό ζήτημα είναι κατά πόσο είχε αποκαλύψει ρητά στον κ. Αντώνη Πετρίδη ότι η Ενάγουσα εταιρεία θα συμβληθεί με την C.P. Ataliotis Estates Ltd και όχι προσωπικά με τον ίδιο και ότι αυτή η εταιρεία θα είναι υπεύθυνη για την πληρωμή της αμοιβής για τις εργασίες που θα εκτελούσε. Τέτοια ρητή δήλωση από μέρους του Εναγόμενου δεν υπήρξε. Εξήγησε με λεπτομέρεια κατά την κυρίως εξέταση του ότι είχε συζητήσει με τον κ. Αντώνη Πετρίδη τα πλάνα του για τις καφετέριες που είχε πρόθεση να ανοίξει στην Κύπρο, για τις συμφωνίες που υπογράφηκαν με την Caffe Molinari SPA, για τα σχέδια του για το Επίδικο Υποστατικό. Όλα αυτά τα εξήγησε με λεπτομέρεια και σε έκταση. Λείπει όμως από τη μαρτυρία του το απλό και ουσιώδες. Δηλαδή, δεν κατέθεσε ότι ενημέρωσε με σαφήνεια και ρητά τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ότι δεν συμβάλλεται προσωπικά αλλά αντισυμβαλλόμενος της Ενάγουσας θα είναι εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited. Το γεγονός ότι παρουσιάζει τη σχέση του με τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ως φιλική από τα παιδικά τους χρόνια παραπέμπει στο ότι η εικόνα και εντύπωση που είχε δημιουργήσει προς τον ΧΧΧΧΧ Πετρίδη είναι ότι συναλλάσσεται με τον ίδιο προσωπικά. Συνεχίζω σημειώνοντας ότι οι καταστάσεις κοινοχρήστων (Τεκμήριο 12), αποδείξεις πληρωμής τους (Τεκμήριο 13), τιμολόγιο της Primetel (Τεκμήριο 14), συμφωνία χρηματοδότησης από USB Bank Plc (Τεκμήριο 15), τιμολόγια από Caffe Molinari SPA (Τεκμήριο 16) και τα υπόλοιπα έγγραφα που παρουσίασε, είναι όλα έγγραφα μεταγενέστερα του χρόνου σύναψης της επίδικης συμφωνίας. Πρόκειται για έγγραφα τα οποία είναι πρακτικά αδύνατο να είχε υπόψη του ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας. Συνεπώς, δεν είναι βοηθητικά ως προς τη διαμόρφωση κρίσης για το τί ακριβώς είχε στο μυαλό του ο ΧΧΧΧΧ Πετρίδης κατά τη σύναψη της συμφωνίας. Θεωρώ ότι παρουσίασε τη σωρεία αυτών των εγγράφων σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η C.P. Ataliotis Estates Limited λειτουργούσε και είχε εμπορικές δραστηριότητες. Ενόψει όμως του ότι τα έγγραφα αυτά είναι μεταγενέστερα, η προσπάθεια του αυτή δεν επιτυγχάνει. Συνεπώς, στο βαθμό που ο Εναγόμενος παρουσίασε αυτά τα έγγραφα για να στοιχειοθετήσει ότι η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited ήταν ενεργή και διεξήγε εργασίες κατά τον χρόνο σύναψης της επίδικης σύμβασης, Η αδυναμία ή η παράλειψη του να παρουσιάσει αντίστοιχα στοιχεία, σύγχρονα με τη σύναψη της συμφωνίας μάλλον την αντίθετη εικόνα δημιουργούν και αποδυναμώνουν το επιχείρημα του. Η δικαιολογία ότι δεν ανευρίσκονται τέτοια στοιχεία λόγω μετακόμισης, παρά μόνο ανευρέθηκαν εκείνα που παρουσίασε, δεν πείθει. Επιπρόσθετα, κατά δική του μαρτυρία η C.P. Ataliotis Estates Limited δεν εγγράφηκε στο μητρώο Φ.Π.Α. Αυτό παρά το ότι, ως ισχυρίστηκε, λειτουργούσε επιχείρηση καφεστιατορίου. Δεν διέθετε, επίσης, υπαλλήλους ενώ υπέβαλε μηδενικές φορολογικές δηλώσεις. Ο Εναγόμενος συνέχισε υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία αυτή, το 20012, πώλησε το καφεστιατόριο σε εταιρεία συνδεδεμένη με την ιδιοκτήτρια του Επίδικου Υποστατικού. Παρά την πώληση αυτή, όμως, η C.P. Ataliotis Estates Limited συνέχισε να λαμβάνει τιμολόγια (Τεκμήριο 16) στο όνομα της από την Caffe Molinari SPA για αγορά προϊόντων. Η δικαιολογία που έδωσε ο Εναγόμενος για το γεγονός αυτό ήταν ότι χρησιμοποιούσε την εταιρεία αυτή για σκοπούς της ανακαίνισης και όχι για τις εργασίες του καφεστιατορίου. Στα πλαίσια της ανακαίνισης, ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία προέβη σε πληρωμές προς άλλους εργολάβους και τεχνικούς όμως δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει στοιχεία γιατί δεν εντοπίζονταν συνεπεία των μετακομίσεων που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα. Ακολούθως, πρόβαλε τη θέση ότι για τις εργασίες του καφεστιατορίου, στις 15.6.2011 σύστησε την εταιρεία Ataliotis Coffee Limited (Τεκμήριο 20). Τα πιο πάνω στερούνται λογικής και πειστικότητας. Δεν εξηγούν γιατί η C.P. Ataliotis Estates Limited δεν είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο ΦΠΑ. Ούτε εξηγούν από ποια πηγή εισοδημάτων η C.P. Ataliotis Estates Limited ανέμενε να πληρώσει τις εργασίες ανακαίνισης. Περαιτέρω, η θέση του Εναγόμενου είναι ότι η Ενάγουσα εταιρεία εξέδωσε το 2013 στο όνομα του το επίδικο τιμολόγιο και τον ενάγει προσωπικά γιατί γνώριζε ότι η καφετέρια δεν πήγαινε καλά και άρα η C.P. Ataliotis Estates Limited δεν θα μπορούσε να πληρώσει. Επανέρχομαι σε αυτό που έχω επισημάνει πιο πάνω. Με τα δεδομένα και τον τρόπο οργάνωσης της επιχείρησης όπως τον έχει ο ίδιος ο Εναγόμενος περιγράψει, ποια προοπτική υπήρχε να ήταν καλή η οικονομική εικόνα της C.P. Ataliotis Estates Limited; Από τη στιγμή που η επιχείρηση του καφεστιατορίου είχε μεταφερθεί στην Ataliotis Coffee Ltd από τον Ιούνιο 2011 - αυτός ήταν ο λόγος που είχε συσταθεί εκείνη η εταιρεία σύμφωνα με τον ίδιο - γιατί συσχετίζει την πορεία του καφεστιατορίου με την οικονομική κατάσταση της C.P. Ataliotis Estates Limited. Το επιχείρημα του εξασθενεί περαιτέρω ενόψει της θέσης του ότι ούτε η οικονομική κατάσταση του ιδίου είναι καλή και επομένως ούτε από τον ίδιο υπάρχει προοπτική πληρωμής. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, αυτό ακυρώνει το επιχείρημα ότι ενάγεται προσωπικά για να υπάρχει προοπτική πληρωμής της οφειλής. Ενόψει των πιο πάνω, δεν έχω πειστεί ότι ο Εναγόμενος κατέθεσε την αλήθεια. Αντίθετα, η εντύπωση που έχει αφήσει είναι ότι προσπάθησε, άστοχα, να προβάλλει στοιχεία και επιχειρήματα που δεν στέκουν στη βάσανο της λογικής επιδιώκοντας να αποφύγει την προσωπική του εμπλοκή με την επίδικη συμφωνία. Τελειώνοντας σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εναγόμενου πρέπει να σημειώσω ότι το γενικό βάρος απόδειξης της βάση αγωγής και του αξιούμενου ποσού είναι και παραμένει στους ώμους της Ενάγουσας και δεν μετατίθεται στον Εναγόμενο[3]. Οι πιο πάνω αναφορές μου για τη μαρτυρία του Εναγόμενου αφορούν το περιεχόμενο, την πειστικότητα και την ποιότητα της μαρτυρίας του και δεν αντιστρέφουν το βάρος απόδειξης. ΜΥ
17. Παραμένει η αξιολόγηση του ΜΥ
18. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι είχε εμπλακεί στο επίδικο έργο υπό την ιδιότητα του ως επιμετρητής ποσοτήτων. Εξήγησε επίσης τη συγγενική του σχέση με τον Εναγόμενο καθώς και την επαγγελματική του σχέση με την Ενάγουσα εταιρεία και φιλική σχέση με τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη. Έχοντας υπόψη τη γενική εικόνα της μαρτυρίας του, θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας αμερόληπτος και αξιόπιστος που είχε πρόθεση να καταθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο και όχι να παραπλανήσει ή να παραποιήσει γεγονότα. Παρά τη διαπίστωση αυτή όμως, κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική ως προς την απόφαση μου επί των επίδικων θεμάτων. Και εξηγώ γιατί καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα. Η ουσία της μαρτυρίας του δεν αφορούσε την ιδιότητα του ως επιμετρητή ποσοτήτων, καθώς η αξία των Επίδικων Εργασιών έγινε παραδεκτή. Η πλευρά του Εναγόμενου τον παρουσίασε στο Δικαστήριο, ως μάρτυρα γεγονότων, ώστε να αποδείξει τη δικογραφημένη θέση της ότι αντισυμβαλλόμενος της Ενάγουσας εταιρείας ήταν η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited και όχι ο Εναγόμενος, προσωπικά. Ο ΜΥ2 αναφέρθηκε σε μια συνάντηση στο επίδικο κατάστημα στην οποία ήταν παρών όπου ο Εναγόμενος και ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης συζήτησαν για τις επίδικες εργασίες. Εκεί, είχε αρχικά αναφέρει, οι δύο τους λειτουργούσαν ως εκπρόσωποι των εταιρειών τους. Κατά την αντεξέταση όμως, του ΜΥ2 διαφάνηκε ότι αυτό συνιστούσε την άποψη ή εντύπωση που είχε διαμορφώσει ο μάρτυρας. Δεν άκουσε τον Εναγόμενο να δηλώνει ότι ενεργεί εκ μέρους της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited. Ούτε άκουσε τον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη να συμφωνεί όπως αντισυμβαλλόμενος είναι η εταιρεία αυτή. Οι απόψεις, τα συμπεράσματα ή η ερμηνεία γεγονότων ή προθέσεων από ένα μάρτυρα γεγονότων δεν ισούνται με θετική μαρτυρία ως προς τα γεγονότα αυτά. Σε αυτή την περίπτωση, οι πιο πάνω απόψεις του ΜΥ2 δεν επηρεάζουν και δεν λαμβάνονται υπόψη προς διαμόρφωση του αποτελέσματος. Επιπρόσθετα, στα πλαίσια ης μαρτυρίας του ΜΥ2, έγινε αναφορά στον φάκελο που ο ίδιος διατηρούσε σε σχέση με το επίδικο έργο. Διαφάνηκε ότι στον φάκελο του περιλαμβάνεται αλληλογραφία και έγγραφα σχετικά με το Έργο. Κάποια εξ αυτών απευθύνονται προς τον Εναγόμενο προσωπικά ενώ άλλα προς την εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited. Επιπρόσθετα, ο μάρτυρας διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του ότι δεν γνωρίζει τον τρόπο οργάνωσης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του Εναγόμενου, τα ονόματα των εταιρειών του και το είδος των εργασιών που εξασκεί η κάθε εταιρεία. Τα πιο πάνω με έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα που προ-ανέφερα σε σχέση με τον συγκεκριμένο μάρτυρα, ότι δηλαδή η μαρτυρία του δεν είναι βοηθητική σε σχέση με τη διαμόρφωση ευρημάτων για τα επίδικα θέματα. Το μόνο ουσιαστικό στοιχείο της μαρτυρίας του επί των επίδικων θεμάτων, ήταν η σαφής απάντηση που έδωσε κατά την αντεξέταση ότι κατά την συνάντηση στην οποία ήταν παρών, δεν άκουσε τον ΜΥ2 να δηλώσει στον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ότι ενεργεί εκ μέρους συγκεκριμένης εταιρείας. Έγγραφη μαρτυρία. Πριν ολοκληρώσω την αξιολόγηση, θα αναφερθώ επιγραμματικά και στα διάφορα έγγραφα που παρουσιάστηκαν και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Σ' ότι αφορά αυτά τα έγγραφα, δεν έχουν τεθεί στοιχεία ενώπιον μου που να θέτουν σε αμφισβήτηση ότι τα εν λόγω έγγραφα συντάχθηκαν από τα πρόσωπα που φαίνονται στην όψη τους ως συντάχτες, ούτε ότι υπογράφονται από τα πρόσωπα που φαίνονται ως υπογράφοντες. Επίσης παρά την κάποια αμφισβήτηση του συνηγόρου της Ενάγουσας σε σχέση με τις υπογραφές και σφραγίδες κάποιων εκ των συμφωνιών που εγέρθηκαν στα πλαίσια της αντεξέτασης του ΜΥ1, δεν έχω συγκεκριμένα στοιχεία που να με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το περιεχόμενο εγγράφων μπορεί να έχει παραποιηθεί ή αλλοιωθεί επί σκοπού. Ευρήματα. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, πρέπει να καταγραφούν οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν τα επίδικα θέματα. Τα ευρήματα αυτά είναι επιπρόσθετα των γεγονότων που έχουν καταστεί παραδεκτά για σκοπούς της υπόθεσης όπως τα καταγράφω στην αρχή της απόφασης μου. Πέραν των πιο πάνω, από τη μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή προκύπτουν τα εξής: 1 Ο Εναγόμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited. Ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης ήταν κατά τον επίδικο χρόνο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας και ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης (ΜΕ1) ήταν μέτοχος και τεχνικός διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας. Ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης είναι υιός του κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη. Ο κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδης και ο Εναγόμενος γνωρίζονταν από τα παιδικά τους χρόνια. 2 Στις 21.2.2011 υπογράφηκε μεταξύ της C.P. Ataliotis Estates Limited και της Caffe Molinari SPA, η συμφωνία Τεκμήριο 9, με περιεχόμενο όπως περιγράφω πιο πάνω. 3 Στις 11.3.2011 υπογράφηκε μεταξύ της C.P. Ataliotis Estates Limited και της ιδιοκτήτριας του Επίδικου Υποστατικού η συμφωνία ενοικίασης Τεκμήριο 11, με περιεχόμενο ως περιγράφω πιο πάνω. 4 Στις 24.2.2011 υπογράφηκε μεταξύ της C.P. Ataliotis Estates Limited και της Caffe Molinari SPA η συμφωνία Τεκμήριο 10, με περιεχόμενο όπως περιγράφω πιο πάνω. 5 Περί τις αρχές Μαρτίου 2011 πραγματοποιήθηκε αριθμός συναντήσεων μεταξύ του Εναγόμενου και του κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη όπου συζητήθηκαν η ανάληψη από την Ενάγουσα των εργασιών ανακαίνισης του Επίδικου Υποστατικού ώστε να λειτουργήσει ως καφεστιατόριο με την ονομασία Caf? Molinari. 6 Μια εκ των συναντήσεων έγινε στην παρουσία του ΜΥ
19. Κατά τη συνάντηση εκείνη δεν ήταν παρών ο ΜΕ
20. Εκεί, συζητήθηκαν οι εργασίες που έπρεπε να γίνουν στα πλαίσια της ανακαίνισης. Ο Εναγόμενος δεν ανέφερε στον κ. ΧΧΧΧΧ Πετρίδη ότι συζητούσε εκ μέρους ή υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής συγκεκριμένης εταιρείας ούτε ότι υπεύθυνη για την πληρωμή της αμοιβής της Ενάγουσας θα ήταν συγκεκριμένη εταιρεία. 7 Οι υπόλοιπες συναντήσεις γίνονταν στην παρουσία του ΜΕ
21. Στα πλαίσια των συναντήσεων γίνονταν συζητήσεις για τις εργασίες που θα διενεργούνταν στα πλαίσια της ανακαίνισης του Επίδικου Υποστατικού. Ούτε κατά τις συναντήσεις εκείνες ο Εναγόμενος ανέφερε ότι συζηετούσε εκ μέρους ή υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εταιρείας C.P. Ataliotis Estates Limited ούτε ότι υπεύθυνη για την πληρωμή της αμοιβής της Ενάγουσας θα ήταν εκείνη η εταιρεία. 8 Στα πλαίσια των προαναφερόμενων συναντήσεων, συμφωνήθηκε όπως η Ενάγουσα αναλάβει τις εργασίες ανακαίνισης σύμφωνα με τις υποδείξεις του αρχιτέκτονα του έργου και ότι η αμοιβή για τις εργασίες που θα διεκπεραιώνονταν θα καθοριζόταν μετά από μελέτη του επιμετρητή ποσοτήτων ΜΥ
22. Αυτά έγιναν πριν τις 15.3.2011 9 Στις 15.3.2011, η Ενάγουσα απέστειλε προς το Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών την γνωστοποίηση Τεκμήριο 1 με περιεχόμενο ως αναφέρω πιο πάνω. 10 Οι εργασίες στο Επίδικο Υποστατικό ολοκληρώθηκαν περί τον Αύγουστο
23. 11 Στις 25.4.2013, ο ΜΥ2 απέστειλε προς την Ενάγουσα την επιστολή Τεκμήριο 3, με τη βεβαίωση του ποσού αμοιβής της. Το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου είναι ως περιγράφω πιο πάνω. 12 Στις 29.4.2013 η Ενάγουσα εξέδωσε και απέστειλε προς τον Εναγόμενο το τιμολόγιο Τεκμήριο
24. Την ίδια μέρα, η Ενάγουσα απέστειλε προς τον Εναγόμενο την επιστολή Τεκμήριο
25. Το περιεχόμενο των εν λόγω Τεκμηρίων είναι ως αναφέρω πιο πάνω. 13 Στις 30.7.2013, η Ενάγουσα απέστειλε μέσω του δικηγόρου της προς τον Εναγόμενο την επιστολή Τεκμήριο 7 με περιεχόμενο ως αναφέρω πιο πάνω. 14 Ο Εναγόμενος δεν έχει εξοφλήσει το τιμολόγιο Τεκμήριο 5, ούτε έχει προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή προς την Ενάγουσα σε σχέση με τις επίδικες εργασίες. Διευκρινίζω, όπως έχω ήδη σημειώσει ότι, για τα υπόλοιπα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στα οποία δεν υπάρχει ειδική αναφορά πιο πάνω, αποδέχομαι ότι συντάχθηκαν και, αντίστοιχα, υπογράφησαν από τα πρόσωπα που εμφαίνονται σε αυτά ως υπογράφοντες ή συντάχτες, με το αυτό περιεχόμενο, ως περιγράφεται πιο πάνω. Αυτά είναι τα ευρήματα μου αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Ανάλυση. Παραμένει να εξεταστεί εάν τα γεγονότα στοιχειοθετούν επαρκώς τη βάση αγωγής που επικαλείται η Ενάγουσα και τις αξιώσεις που εγείρει. Η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το κατά πόσο η πλευρά της Ενάγουσας έχει παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία, η οποία έχει την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να αποσείσει το βάρος απόδειξης. Δηλαδή, να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η δική της εκδοχή είναι πιο πιθανή παρά όχι[4]. Όπως διαφαίνεται από τα πιο πάνω και σε συνέχεια της αποδοχής της μαρτυρίας του ΜΕ1, η εκδοχή της Ενάγουσας εταιρείας ως προς τα γεγονότα έχει γίνει αποδεκτή. Η αγωγή εδράζεται ουσιαστικά στη θέση της Ενάγουσας είναι ότι, κατά παράβαση συμφωνηθέντων, ο Εναγόμενος αμελεί ή αρνείται να εξοφλήσει οφειλόμενο προς αυτήν ποσό. Τα ευρήματα δείχνουν ότι είχε συναφθεί μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενου, συμφωνία για εκτέλεση εργασιών ανακαίνισης καταστήματος έναντι χρηματικής αμοιβής το ύψος της οποίας θα καθοριζόταν με συμφωνημένο τρόπο. Δηλαδή υπήρχε συμφωνία με την ελεύθερη συναίνεση των μερών, για νόμιμο σκοπό και για νόμιμη αντιπαροχή[5]. Αυτό επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 1, το μόνο έγγραφο που είναι σύγχρονο με τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας, όπου καταγράφεται η γνήσια αντίληψη της Ενάγουσας ότι ιδιοκτήτης του έργου και αντισυμβαλλόμενος της ήταν ο Εναγόμενος προσωπικά. Ένα από τα ζητήματα που έχει εγείρει η πλευρά του Εναγόμενου είναι ότι κανένα όφελος είχε ο Εναγόμενος από τη συμφωνία αυτή εφόσον δεν ήταν ο δικαιούχος του Επίδικου Υποστατικού, το οποίο είχε ενοικιάσει η εταιρεία C.P. Ataliotis Estates Limited. Η ίδια εταιρεία ήταν επίσης και αντισυμβαλλόμενη της Caffe Molinari SPA στις συμφωνίες Τεκμήρια 9 και
26. Όμως ο Εναγόμενος ήταν διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας και, με αυτή την ιδιότητα, μπορούσε να έχει έμμεσο όφελος από την εκτέλεση των επίδικων εργασιών. Όπως ο ίδιος είχε αναφέρει στα πλαίσια της μαρτυρίας του, αυτή η εταιρεία καθώς και η εταιρεία Ataliotis Coffee Limited είχαν συσταθεί από τον ίδιο ως σχήματα για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Επίσης, καμία υποχρέωση είχε η Ενάγουσα, ως εργολάβος, να αναζητήσει ή να διερευνήσει ποιος είναι ο νόμιμος δικαιούχος του Επίδικου Υποστατικού. Σε κάθε περίπτωση, δεν συνιστά προϋπόθεση μιας σύμβασης η αντιπαροχή να προέρχεται από το πρόσωπο που θα αποκομίσει το όφελος της σύμβασης. Αντίθετα, το άρθρο 2