← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΒΕΞΑΜ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αγωγή αρ. 1571/18, 14/3/2022

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΒΕΞΑΜ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αγωγή αρ. 1571/18, 14/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A81 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1571/18 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγόντων -και-

  1. ΒΕΞΑΜ ΛΙΜΙΤΕΔ, Α.Ε. 014669, Οδός Αγίου Αθανασίου 46, Interlink Hermes Plaza, 4ος όροφος, Αγ. Αθανάσιος, 4102 Λεμεσός
  2. DEZASA ESTATES LTD, A.E. 234089, Οδός Αγίου Αθανασίου 46, Interlink Hermes Plaza, 4ος όροφος, Αγ. Αθανάσιος, 4102 Λεμεσός
  3. ΧΧΧΧ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Α.Δ.Τ. XXXXX38, Οδός XXXXX 2, XXXXX XXXXX Λεμεσός
  4. X.N. INTERLINK HOLDINGS LTD, Α.Ε. 139641, Οδός Αγίου Αθανασίου 46, Interlink Hermes Plaza, 4ος όροφος, Αγ. Αθανάσιος, 4102 Λεμεσός Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερ. 17.2.22 Ημερομηνία: 14.3.2022 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 1/Αιτήτρια: κος Π. Κλεοβούλου Για την Gordian Holdings Ltd/Καθ' ης η Αίτηση: κα Α. Χατζηχαραλάμπους για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Εναγόμενη 1 εταιρεία (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Αιτήτρια) με την υπό εξέταση Αίτηση της αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να απαγορεύει την εκποίηση του ακινήτου της υπ' αριθμό εγγραφής Χ/ΧΧ251, Φύλλο/Σχέδιο Χ/Χ-ΧΧΧ-ΧΧΧ/2, Τεμάχιο Χ στον Δήμο Αγίου Αθανασίου, Άγιος Στυλιανός, (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το ενυπόθηκο ακίνητο), δυνάμει της Υποθήκης υπ' αρ. Χ/Υ/ΧΧΧ/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή της Αιτήτριας xxx. Νικολάου, καθώς και από την ένορκη δήλωση του xx Χατζηγιάννη, διευθυντή της εταιρείας G.S. Hadjiyiannis Logistics Ltd, η οποία είναι η ενοικιαστής του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο διευθυντής της Αιτήτριας στην ένορκη δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια το έτος 2011 προέβηκε σε δανεισμό από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Τράπεζα Κύπρου). Η αποπληρωμή του δανείου εξασφαλίστηκε, μεταξύ άλλων, με την υποθήκη υπ' αριθμό Υ XXX5/2011 η οποία ενεγράφη επί του ενυπόθηκου ακινήτου της Αιτήτριας. Το ρηθέν δάνειο, λόγω της οικονομικής κρίσης, παρουσίασε καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των δόσεων του και η Τράπεζα Κύπρου την 29.9.2015 το αναδιάρθρωσε, υποχρεώνοντας τους να δεχθούν ως υπόλοιπο χρέους το ποσό των €2.165.
  5. Μέχρι το έτος 2018 κατέβαλαν το συνολικό ποσό των €531.452,00, όμως η Τράπεζα Κύπρου με την καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής απαιτούσε το ποσό των €2.320.
  6. Κατά το 2018 προθυμοποιήθηκαν να αποπληρώσουν το ποσό του δανείου, υπό τον όρο ότι θα αφαιρούνταν από αυτό οι καταχρηστικές χρεώσεις, στην περίπτωση δε που αφαιρούνταν, το χρέος δεν μπορούσε να υπερβεί το ποσό των €1.700.
  7. Ενώ γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για εξόφληση του χρέους, η Τράπεζα Κύπρου, ενεργώντας αντισυμβατικά και δόλια, καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και στις 12.12.2018 εξασφάλισε δικαστική απόφαση εναντίον της Αιτήτριας και των εγγυητών της, χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό από τους ιδίους. Μετά από αίτηση την οποία καταχώρισαν, η ως άνω απόφαση παραμερίστηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 5.7.
  8. Στην ουσία αντικαταστάθηκε με απόφαση για το ποσό των €1.698.072,48 ενώ για το υπόλοιπο του αξιούμενου από την Τράπεζα Κύπρου ποσού, τους δόθηκε το δικαίωμα όπως υπερασπιστούν την αγωγή. Το ποσό για το οποίο είχε εκδοθεί απόφαση εξοφλήθηκε κατά την 12.11.
  9. Ένα περίπου μήνα μετά την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους, η Gordian Holdings Ltd, στην οποία είχε εκχωρηθεί το δάνειο της Αιτήτριας, τους επέδωσε Ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» με την οποία καθορίζεται ημερομηνία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Όπως τους συμβουλεύει ο δικηγόρος τους, το επιπλέον ποσό το οποίο αξιώνει η Τράπεζα Κύπρου είναι προϊόν καταχρηστικών χρεώσεων, κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται με την έκθεση του χρηματοοικονομικού συμβούλου κ. xxx Χρυσάνθου. Περαιτέρω, οι ως άνω καταχρηστικές χρεώσεις βασίζονται επί των διατάξεων του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμου, ο οποίος θεσπίστηκε το 1999, οι διατάξεις του οποίου επιτρέπουν στην Τράπεζα να ασκεί τοκογλυφία. Επιπρόσθετα, η Gordian Holdings Ltd, η οποία συνεχίζει να επιβαρύνει με παράνομους τόκους το χρέος της Αιτήτριας, δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα, γι' αυτό δεν εξαιρείται από πρόνοιες των άρθρων 314Α, 314Β και 314Γ του Ποινικού Κώδικα, τα οποία απαγορεύουν την τοκογλυφία. Για το λόγο αυτό ο δικηγόρος τους κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία και σε άλλες αρχές. Το ενυπόθηκο ακίνητο είναι βιομηχανικό ακίνητο και βρίσκεται στην βιομηχανική περιοχή Αγίου Αθανασίου. Η Αιτήτρια το υπενοικίασε στην εταιρεία G.S. Hadjiyiannis Logistics Ltd, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 26.3.
  10. Η ως άνω εταιρεία ανακαίνισε το κτίριο επί του ενυπόθηκου ακινήτου, δαπανώντας για το σκοπό αυτό ποσό €622.500 περίπου, κάτι το οποίο έπραξε με την προοπτική να αποκτήσει τα δικαιώματα της Αιτήτριας επί του ενυπόθηκου ακινήτου και, κατόπιν σχετικής διαπραγμάτευσης με το αρμόδιο Υπουργείο, εξασφάλισε τη σχετική άδεια. Η ως άνω εταιρεία απασχολεί προσωπικό 52 ατόμων και, σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα οδηγηθεί σε δικαστικές περιπέτειες, με ενδεχόμενο επίσης να αναγκαστεί να το εγκαταλείψει. Κατ' αυτόν τον τρόπο, τόσο η ως άνω εταιρεία, όσο και η Αιτήτρια, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Gordian Holdings Ltd (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η Καθ' ης η Αίτηση) με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, την οποία καταχώρισε, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  11. Η Αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν πληρούνται και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του Νόμου ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  12. Η Αιτήτρια δεν έχει λάβει υπόψη της τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965 και ειδικότερα τις διατάξεις του Μέρους VIA αυτού.
  13. Η Αιτήτρια δεν έχει λάβει υπόψη της τις διατάξεις του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου (81 (Ι)/2011).
  14. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει ακολουθήσει ορθά και νομότυπα την διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, εκδίδοντας και δεόντως επιδίδοντας τις υπό κρίση Ειδοποιήσεις τύπου «I» και «ΙΑ», σε πλήρη συμμόρφωση με τον τύπο, περιεχόμενο και απαιτήσεις των διατάξεων και προβλεπόμενων Τύπων του εν λόγω Νόμου και Κανονισμών.
  15. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν της εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη.
  16. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το Σύνταγμα και συγκεκριμένα τα άρθρα 23, 25, 26 και
  18. Δεν πληρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  19. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν είναι εύλογο και/ή ορθό και/ή δίκαιο να επιτραπούν.
  20. Η Καθ' ης η αίτηση είναι φερέγγυο νομικό πρόσωπο το οποίο θα μπορεί να αποζημιώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής καθώς οι Αξιώσεις της είναι χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να την αποζημιώσει, ούτε έχει προσκομιστεί οιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη φερεγγυότητα της Καθ' ης η Αίτηση.
  21. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, είναι καταπιεστική, ενοχλητική και άδικη προς την Καθ' ης η Αίτηση.
  22. O Νόμος 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί είναι καθ' όλα σύμφωνος με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
  23. Η Καθ' ής η Αίτηση έχει κάθε δικαίωμα να λάβει οποιονδήποτε μέτρο εκτέλεσης προς τον σκοπό να εισπράξει το λαβείν της.
  24. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της της απόρριψης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα διότι η Καθ' ης η Αίτηση θα αποστερηθεί των δικαιωμάτων της που απορρέουν από το Νόμο και/ή τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου να ανακτήσει το οφειλόμενο χρέος.
  25. Ο Ενόρκως Δηλών αναφέρει αναλήθειες και γεγονότα τα οποία τείνουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.
  26. Ο τίτλος της Αίτησης πάσχει και δεν ανταποκρίνεται στους σωστούς διαδίκους.
  27. Η Αιτήτρια προωθεί καταχρηστικά για το ίδιο θέμα δυο διαφορετικές διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του xxx Τσαγγάρη, εργοδοτούμενου της Καθ' ης η Αίτηση από την 18.1.
  28. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 12.7.2011 ενεγράφη από την Αιτήτρια στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, η Υποθήκη υπ' αρ. ΥXXX5/2011 προς εξασφάλιση του δανείου το οποίο παραχωρήθηκε στην Αιτήτρια από την Τράπεζα Κύπρου. Ενόψει του ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να καταβάλει τις καθορισθείσες με την συμφωνία δανείου δόσεις της, ο λογαριασμός του δανείου κατέστη ληξιπρόθεσμος καθότι έπρεπε να πληρωθεί το αργότερο μέχρι την 30.7.
  29. Η Αιτήτρια περί τον Νοέμβριο του 2021 κατέθεσε το ποσό των €1.698.072,48 έναντι των υποχρεώσεων της που απορρέουν από την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Ουσιαστικά κατέβαλε το ποσό το οποίο, με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 5.7.2019, δεν ήταν αμφισβητούμενο. Συνεπεία της μη εξόφλησης των εξασφαλιζομένων με την επίδικη υποθήκη ποσών, η Καθ' ης η Αίτηση ενεργοποίησε τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965, αφού πρώτα έλαβε τη γραπτή συγκατάθεση του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. Στις 8.4.2021 υπήρχε προγραμματισμένος πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου, ο οποίος όμως ακυρώθηκε για το λόγο ότι η Αιτήτρια είχε υπενοικιάσει το ενυπόθηκο ακίνητο στην εταιρεία G.S. Hadjiyiannis Logistics Ltd. Περί τον Δεκέμβριο του 2021, η Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε στην Αιτήτρια νέα Ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» με την οποία την πληροφορούσε ότι προτίθετο να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο με πλειστηριασμό ο οποίος ορίστηκε την 14.3.
  30. Πέραν της παρούσας Αίτησης, η Αιτήτρια καταχώρησε στις 24.2.2022 την Αίτητη/Έφεση υπ' αρ. 32/2022 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με την οποία αιτείται, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η ζημιά ή βλάβη που τυχόν προκληθεί στα έννομα συμφέροντα της Αιτήτριας από την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου θα είναι μηδαμινή, σε σύγκριση με την ζημιά ή βλάβη που θα επέλθει στα έννομα συμφέροντα της Καθ' ης η Αίτηση σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει τεράστια οικονομική επιφάνεια και είναι πολύ εύρωστη οικονομικά εταιρεία, κάτι το οποίο αντικατοπτρίζεται στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις της για το έτος
  31. Σύμφωνα με τις ρηθείσες οικονομικές καταστάσεις, η Καθ' ης η Αίτηση έχει περιουσιακά στοιχεία πέραν των €1.031.602.
  32. Ταυτόχρονα έχει καταθέσεις και ρευστά διαθέσιμα στις Τράπεζες ύψους €61.595.
  33. Το μετοχικό της κεφάλαιο ανέρχεται σε €1.000.000 και η αξία του «υπέρ το άρτιο» ποσού ανέρχεται σε €44.000.
  34. Συνεπώς η Καθ' ης η Αίτηση είναι σε θέση να ικανοποιήσει την οποιαδήποτε ζημιά την οποία τυχόν υποστεί η Αιτήτρια, σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι λανθασμένα πωλήθηκε το ενυπόθηκο ακίνητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 30, 31 και 32 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ. 1, 2, 3, 8 και
  35. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά. v. Κιταλίδης κ.ά. (Αρ. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση τους είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, μεταξύ άλλων, το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν διιστάμενων εκδοχών διαφαίνεται ως κοινός τόπος το ότι η Καθ' ης η Αίτηση τροχιοδρόμησε την προβλεπόμενη στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, επιδίδοντας τις σχετικές ειδοποιήσεις. Με την ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» η οποία επιδόθηκε στην Αιτήτρια και στους υπόλοιπους εναγόμενους καθορίστηκε ως ημερομηνία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου η 14.3.2022. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 θεωρώ ορθό να εξετάσω πρώτα το λόγο ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Έρεισμα του ως άνω λόγου ένστασης αποτελεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Αιτήτρια προωθεί παράλληλα και την Αίτηση/Έφεση υπ' αριθμό 32/2022 την οποία καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως του κ. Τσαγγάρη, η οποία υποστηρίζει την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης, η Αιτήτρια προωθεί δύο διαφορετικά ένδικα μέσα με μοναδικό σκοπό την ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού. Πρωτίστως θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του κ. Τσαγγάρη ότι με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται η ακύρωση της σκοπούμενης εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτό το οποίο στην ουσία επιδιώκει η Αιτήτρια είναι τη μέχρι την εκδίκαση της παρούσας Αγωγής απαγόρευση εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Είμαι της άποψης ότι οι διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/1965 είναι αυτές που παρέχουν το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να επιδιώξει την ακύρωση του πλειστηριασμού μέσω του προβλεπόμενου στο άρθρο 44Γ
(3)ένδικου μέσου της έφεσης. Αντίθετα, ό,τι μπορεί να επιδιώξει με ενδιάμεση αίτηση η οποία καταχωρείται στο πλαίσιο αγωγής είναι την απαγόρευση της εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο αφορά η αγωγή. Για να καταλήξω στην ανωτέρω άποψη μου έχω λάβει καθοδήγηση από την πρόσφατη απόφαση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολ. Έφεση Αρ. Ε176/2019 ημερ. 10/12/2019 από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: «Σημειώνουμε, εκ προοιμίου, ότι η αναστολή του πλειστηριασμού που ορίστηκε την 11.12.2019 και η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» ημερ. 15.7.2018 δεν ήταν θεραπείες που θα μπορούσαν να χορηγηθούν στην αγωγή ή στην αίτηση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε και προς τούτο ο Εφεσείοντας, όπως μας έχει πληροφορήσει, καταχώρησε έφεση στο Ε.Δ. Λάρνακας. Στην αίτηση στα πλαίσια της αγωγής ό,τι μπορούσε να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Στην προκείμενη περίπτωση επισημαίνεται ότι η Αιτήτρια με την Ανταξίωση της αξιώνει, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της επίδικης υποθήκης η οποία βαρύνει το ενυπόθηκο ακίνητο της. Συνεπώς έχει κάθε δικαίωμα να αξιώσει την απαγόρευση της εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και, συνακόλουθα, της ανταξίωσης της. Όπως δε επιμαρτυρεί το κείμενο της Αίτησης/Έφεσης υπ' αριθμό 32/2022 (Τεκμήριο 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Τσαγγάρη), αυτό το οποίο αξιώνεται από τις εκεί αιτήτριες είναι η ακύρωση της Ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ» και ο δυνάμει αυτής καθορισθείς για τις 14.3.22 πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου. Κάτω από τα δεδομένα που έχω παραθέσει πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι δεν πρόκειται για παράλληλες διαδικασίες με τις οποίες επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός. Συνεπώς, δεν θα μπορούσα να κάμω αποδεκτό το λόγο ένστασης της Καθ' ης η αίτηση ότι η προώθηση της παρούσας Αίτησης συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. [Έχοντας κατά νου τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω προχωρώ τώρα στην εξέταση του κατά πόσο η Αιτήτρια πέτυχε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις του άρθρου 32. Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, όπως είναι νομολογημένο, το Δικαστήριο κρίνει ποιο ή ποια είναι τα αγώγιμα δικαιώματα με βάση το κλητήριο ένταλμα. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση καταγράφεται η μαρτυρία, αλλά δεν είναι η ένορκη δήλωση που καθορίζει τα αγώγιμα δικαιώματα (Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph P. Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Από μια απλή ανάγνωση του δικογράφου της Υπεράσπισης και Ανταξίωσης των Εναγομένων την οποία καταχώρησαν στην παρούσα Αγωγή, έχω παρατηρήσει ότι αξιώνουν την ακύρωση της επίδικης δανειακής σύμβασης και των συνακόλουθων αυτής συμβάσεων υποθήκευσης του ενυπόθηκου ακινήτου και εγγύησης. Ως λόγους ακύρωσης επικαλούνται την αθέμιτη επιρροή, τη δόλια συμπεριφορά καθώς και την αμέλεια της Τράπεζας Κύπρου. Προβάλλουν επίσης ως λόγους ακύρωσης το ότι η επίδικη δανειακή σύμβαση εμπεριέχει καταχρηστικούς όρους και ρήτρες, περαιτέρω δε ότι χρεώνετο με τόκους οι οποίοι επιβάλλονταν δυνάμει αντισυνταγματικού Νόμου. Από τα όσα παρατίθενται πιο πάνω, διαφαίνεται ότι το δικόγραφο των Εναγομένων εμπεριέχει αναγνωρισμένες αιτίες αγωγής και, κατ' επέκταση, αποκαλύπτει μία συζητήσιμη υπόθεση. (Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα, Πολ. Έφεση Αρ. Ε143/2015, ημερ. 23.3.2017). Προχωρώ στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32. Πρωτίστως έχω να αναφέρω ότι, όπως διαφαίνεται από το κείμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 5.7.2019, η οποία είχε εκδοθεί στην αίτηση της Αιτήτριας και των υπόλοιπων Εναγομένων για παραμερισμό της εναντίον τους εκδοθείσας απόφασης λόγω παράλειψης τους να εμφανιστούν στην αγωγή, είχε δοθεί άδεια στην Αιτήτρια και στους υπόλοιπους Εναγόμενους να υπερασπιστούν την αγωγή σε σχέση με το μέρος μόνο της αξίωσης της Τράπεζας Κύπρου για το οποίο προβάλλετο ο ισχυρισμός ότι ήταν προϊόν υπερχρεώσεων. Για το υπόλοιπο του χρέους, το οποίο δεν αμφισβητείτο, είχε εκδοθεί απόφαση, η οποία στην ουσία αντικατέστησε την αρχική απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε λόγω της παράλειψης των Εναγομένων να εμφανιστούν. Συγκεκριμένα είχε εκδοθεί απόφαση για το ποσό των €1.698.072,48, αντί του ποσού των €2.317.199,75 για το οποίο είχε εκδοθεί η αρχική απόφαση. Όσον αφορά την εκποίηση της υποθήκης με την οποία βαρύνεται το ενυπόθηκο ακίνητο, εξακολούθησε να παραμένει ως επίδικο ζήτημα, εν σχέση μόνο με το ποσό για το οποίο είχε δοθεί άδεια στους εναγόμενους να υπερασπιστούν την αγωγή. Επί του σημείου αυτού θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο ο ισχυρισμός της ενόρκου δηλώσεως του κ. Νικολάου ότι με το λεκτικό της απόφασης ημερ. 5.7.2019 η Καθ' ης η Αίτηση δεν δικαιούται να προχωρήσει με την εκποίηση της υποθήκης. Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, κατά την άποψη μου, από το κείμενο της αιτιολογημένης απόφασης, η οποία άφησε ανεπηρέαστο το απορρέον από το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση, ως ενυπόθηκης δανειστού, να προχωρήσει με την εκποίηση της υποθήκης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Αιτήτρια, μέσω της ένορκης δήλωσης του διευθυντή της, ισχυρίζεται ότι το υπόλοιπο αξιούμενο αρχικά από την Τράπεζα Κύπρου και τώρα από την Καθ' ης η Αίτηση ποσό, πέραν του ποσού για το οποίο εκδόθηκε απόφαση, είναι προϊόν καταχρηστικών χρεώσεων. Προς τεκμηρίωση του ως άνω ισχυρισμού, παρουσιάζεται έκθεση του χρηματοοικονομικού συμβούλου της Αιτήτριας, Α. Χρυσάνθου, ημερομηνίας 19.3.2019 (Τεκμήριο ΙΒ της ενόρκου δηλώσεως του κ. Νικολάου). Μελετώντας την ως άνω έκθεση του κ. Χρυσάνθου, έχω παρατηρήσει ότι, με βάση τους δικούς του υπολογισμούς, όπως αυτοί αναλύονται λεπτομερώς, το συνολικά οφειλόμενο από την Αιτήτρια ποσό κατά την 31.12.2017 ανέρχετο σε €1.698.072,48 και όχι σε €2.252.577,55 με βάση τους υπολογισμούς της Τράπεζας Κύπρου. Χωρίς να αποφαίνομαι ως προς το κατά πόσο οι υπολογισμοί του κ. Χρυσάνθου θα γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο σε τελικό στάδιο, εντούτοις είμαι της άποψης ότι η έκθεση του είναι επαρκώς λεπτομερής και αιτιολογημένη, κατά τρόπο ώστε να καταδεικνύει το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας του ισχυρισμού της Αιτήτριας περί καταχρηστικών και παράνομων χρεώσεων. Με κάθε σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο της Καθ' ης η Αίτηση, δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της γραπτής αγόρευσης της ότι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί επιβολής εσφαλμένων χρεωπιστώσεων, παράνομων τόκων και υπερχρεώσεων παρέμεινε ασαφής, γενικός και αόριστος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί στην έκθεση του κ Χρυσάνθου παρατίθενται επαρκείς λεπτομέρειες των υπολογισμών, στη βάση των οποίων καταλήγει στο οφειλόμενο, κατ' αυτόν, ποσό. Ακόμα δε και στην περίπτωση που η τυχόν ύπαρξη των ισχυριζόμενων καταχρηστικών και παράνομων χρεώσεων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο για ακύρωση της επίδικης δανειακής σύμβασης καθ' ολοκληρία, εντούτοις η τυχόν αποδοχή από το Δικαστήριο της ύπαρξης τους σε τελικό στάδιο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην ακύρωση τους και, κατ' επέκταση, στην μη επιδίκαση του ποσού για το οποίο είχε δοθεί άδεια στους Εναγόμενους να υπερασπιστούν την παρούσα Αγωγή. Υπενθυμίζω ότι για το ποσό το οποίο δεν αμφισβητείτο από τους Εναγόμενους έχει ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Πέραν των πιο πάνω, στην ένορκη δήλωση του κ Νικολάου προβάλλεται ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμου 160
(1)/1999, στη βάση του οποίου η Τράπεζα Κύπρου προέβαινε σε χρεώσεις στο λογαριασμό δανείου της Αιτήτριας. Πιο συγκεκριμένα προβάλλεται ισχυρισμός ότι προσκρούει στην επιφύλαξη του Συντάγματος, όπου προνοεί επί λέξει ότι: «νόμος θέλει προβλέψει δια την πρόληψιν εκμεταλλεύσεως υπό προσώπων, άτινα διαθέτουσι ιδιάζουσαν οικονομικήν ισχύν». Προβάλλεται ακόμα από τον κ. Νικολάου ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η Αίτηση στην οποία εκχωρήθηκε η επίδικη δανειακή σύμβαση, ως μη συνιστώσα πιστωτικό ίδρυμα, δεν έχει το δικαίωμα να συνεχίζει την επιβολή χρεώσεων τις οποίες επέβαλλε η Τράπεζα Κύπρου επί του υπολοίπου χρέους της Αιτήτριας. Τα όσα έχω καταγράψει αμέσως πιο πάνω, όπως επεξηγούνται λεπτομερώς στην ένορκη δήλωση του κ. Νικολάου, καταδεικνύουν, κατά την άποψη μου, έτι περαιτέρω το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της ανταξίωσης της Αιτήτριας. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι η Αιτήτρια πέτυχε να ικανοποιήσει τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  1. Σειρά έχει τώρα η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
  2. Πρωτίστως θα πρέπει να αναφέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της ενόρκου δηλώσεως του διευθυντή της Αιτήτριας ότι τα Δικαστήρια είναι διστακτικά στο να εκδίδουν προσωρινά διατάγματα αναστολής εκποίησης. Τόσο το παρόν Δικαστήριο, όσο και όλα τα υπόλοιπα Δικαστήρια στις περιπτώσεις όπου δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος απαγόρευσης εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, δεν διστάζουν να το πράξουν. Στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε203/2013, ημερομηνίας 11/9/2019 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων.» Ο κ. Νικολάου στην ένορκη δήλωση του υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και αφεθεί η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει στην εκποίηση, το ενυπόθηκο ακίνητο θα περάσει στην ιδιοκτησία τρίτου αγοραστή με αποτέλεσμα να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά τόσο στην Αιτήτρια όσο και στην ενοικιάστρια εταιρεία, η οποία θα αναγκαστεί να το εγκαταλείψει. Οι ίδιοι ισχυρισμοί προβάλλονται και από το διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας, xxx Χατζηγιάννη, στη δική του ένορκη δήλωση. Υποστηρίζεται ακόμα από τον κ Νικολάου ότι αυτό το οποίο διαφοροποιεί την παρούσα υπόθεση από άλλες παρόμοιου είδους υποθέσεις και την καθιστά ιδιάζουσα είναι το ότι η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου προωθείται από την Καθ' ης η αίτηση με έντονα καταχρηστικό και δόλιο τρόπο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η βασική θεραπεία της Ανταξίωσης της Αιτήτριας συνίσταται στην έκδοση διατάγματος ακύρωσης της επίδικης δανειακής σύμβασης, όπως επίσης και της ακολουθούσας αυτήν σύμβασης υποθήκευσης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αναμφίβολα σε περίπτωση που η Καθ' ης η Αίτηση συνεχίσει τη διαδικασία εκποίησης, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η Αιτήτρια να απωλέσει το ενυπόθηκο ακίνητο, αφού αυτό θα περάσει στην ιδιοκτησία τρίτου προσώπου. Συνεπώς, εφόσον η Αιτήτρια δικαιωθεί σε τελικό στάδιο από το Δικαστήριο, ένα βασικό μέρος της ανταξίωσης της θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Είμαι της άποψης ότι στην προκείμενη περίπτωση καθίσταται αναγκαία η προστασία του ενυπόθηκου ακινήτου ώστε να καταστεί δυνατή η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε τελικό στάδιο. Το στοιχείο το οποίο, κατά την άποψη μου, διαφοροποιεί την παρούσα υπόθεση από άλλες παρόμοιου είδους υποθέσεις, είναι το ότι ένα σημαντικό μέρος της αξίωσης της Καθ' ης η Αίτηση, συγκεκριμένα το ποσό για το οποίο εξεδόθη η απόφαση ημερομηνίας 5.7.2019, εξοφλήθηκε από την Αιτήτρια. Αυτό το οποίο έχει παραμείνει προς εκδίκαση είναι το μέρος της αξίωσης της Καθ' ης η Αίτηση για το οποίο προβάλλονται ισχυρισμοί εκ μέρους της Αιτήτριας ότι αποτελεί προϊόν καταχρηστικών και παράνομων χρεώσεων. Σε περίπτωση δε που το Δικαστήριο αποφασίσει υπέρ της Αιτήτριας σε τελικό στάδιο, η απόφαση που θα εκδοθεί προς όφελος της δεν θα μπορεί να θεραπεύσει τη ζημιά που θα υποστεί λόγω της απώλειας του ενυπόθηκου ακινήτου. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση, ότι ακόμα και στην περίπτωση που η Αιτήτρια επιτύχει στην ανταξίωση της θα μπορεί να αποζημιωθεί από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είναι ένας φερέγγυος οργανισμός, για την οποιαδήποτε ζημιά τυχόν υποστεί από την απώλεια του ενυπόθηκου ακινήτου. Δεν θεωρώ ότι η επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού αποζημίωσης θα μπορούσε να αποκαταστήσει την ενδεχόμενη βλάβη της Αιτήτριας. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι είναι ορατός ο κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην Αιτήτρια εφόσον προχωρήσει η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, αφού στάθμισα όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τις εκατέρωθεν πλευρές και έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όπως αυτές επαναδιατυπώθηκαν στην πρόσφατη απόφαση Εκδόσεις «Αρκτινος» Λτδ κ.α. ν. Λοϊζίδου Π.Ε. 7/2018 ημερ. 21.3.2019, καταλήγω ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της Αιτήτριας. Είμαι της άποψης ότι η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει σ' αυτήν, συγκριτικά, πολύ μεγαλύτερη αδικία και ζημιά από αυτή την οποία τυχόν προκαλέσει στην Καθ' ης η Αίτηση η έκδοση του. Δεν με βρίσκει σύμφωνο ο ισχυρισμός της ενόρκου δηλώσεως του κ. Τσαγγάρη ότι η τυχόν επιτυχία της Αίτησης θα προκαλέσει στην Καθ' ης η Αίτηση ανεπανόρθωτη βλάβη. Η οποιαδήποτε αξίωση της Καθ' ης η Αίτηση είναι εξασφαλισμένη με την επίδικη σύμβαση υποθήκης, την οποία θα μπορεί να εκποιήσει σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον δικαιωθεί τελικά από το Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης παρέμεινε γενικός και αόριστος, αφού δεν επεξηγείται ποια είναι η βλάβη την οποία θα υποστεί η Καθ' ης η Αίτηση. Περαιτέρω, δεν με βρίσκει σύμφωνο ούτε και ο ισχυρισμός του κ. Τσαγγάρη ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα παραβιάσει συνταγματικά δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση. Θα πρέπει να επισημάνω ότι η απαγόρευση εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα είναι προσωρινή, μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας υπόθεσης, σε καμιά δε περίπτωση ματαιώνει το δικαίωμα της να προβεί στην εκποίηση του εφόσον τελικά δικαιωθεί από το Δικαστήριο. Η Καθ' ης η αίτηση με τους λόγους ένστασης της εγείρει ζήτημα λανθασμένου τίτλου της παρούσας Αίτησης ως μη ανταποκρινόμενου στους ορθούς διαδίκους Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κ. Τσαγγάρη, παρόλο που καταχωρίστηκε στο δικαστικό φάκελο ειδοποίηση εξαγοράς από την Καθ' ης η Αίτηση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων, στη βάση του άρθρου 18
(4)του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων Νόμου 169
(1)/2015, προγενέστερα της καταχώρησης της υπό εξέταση Αίτησης, εντούτοις η Αιτήτρια την προωθεί εναντίον της Τράπεζας Κύπρου. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζονται από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, στη θέση της Ενάγουσας στον τίτλο της παρούσας Αίτησης θα έπρεπε να ήταν η ίδια και όχι η Τράπεζα Κύπρου. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα ανωτέρω υποστηρίζονται από την Καθ' ης η Αίτηση. Ακόμα και αν αποδεχόμουν τη θέση της ότι θα έπρεπε να είχε αντικατασταθεί η Τράπεζα Κύπρου στον τίτλο της Αίτησης, κατά τρόπο ώστε να αναγράφεται η ίδια ως Ενάγουσα, εντούτοις η παράλειψη της Αιτήτριας να προβεί στην αντικατάσταση της Τράπεζας Κύπρου στον τίτλο της Αίτησης δεν θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την τύχη της Αίτησης της. Θεωρώ ότι πρόκειται για απλή παρατυπία και όχι για άκυρο δικονομικό μέτρο (David v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 208/2012, ημερ. 24.11.2017), ECLI:CY:AD:2017:A415. Επιπρόσθετα, δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθούν αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο οποιεσδήποτε οδηγίες για διόρθωση της παρατυπίας. Δεν τίθεται ζήτημα ασάφειας ή σύγχυσης ως προς το όνομα της ορθής Ενάγουσας εναντίον της οποίας στρέφεται η Αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κατ' εφαρμογή των όσων νομολογήθηκαν στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd v. Φυλακτίδη
(2009)1 Α.A.Δ. 317, η Αιτήτρια/Εναγόμενη 1 θα υπογράψει, μέσω του διευθυντή της Χρήστου Νικολάου, εγγύηση για το ποσό των €500.000 προς κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών οι οποίες ήθελαν προκληθεί στην Καθ' ης η Αίτηση Gordian Holdings Ltd από την έκδοση του διατάγματος. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς θα επιδικαστούν προς όφελος της Αιτήτριας. Με βάση τα πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Gordian Holdings Ltd να προχωρήσει στην εκποίηση του περιγραφόμενου στην παράγραφο Α της Αίτησης ακινήτου το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη X/Υ/XXX5/2011 μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ή και μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια/Εναγόμενη 1 θα υπογράψει, μέσω του διευθυντή της Χρήστου Νικολάου, εγγύηση για το ποσό των €500.000 προς κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών οι οποίες ήθελαν προκληθεί στην Καθ' ης η Αίτηση Gordian Holdings Ltd από την έκδοση του διατάγματος. Τα έξοδα της Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας/Εναγόμενης 1 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση Gordian Holdings Ltd, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................................... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.