← Κύπρος

Κυπριανού κ.α. ν. K.M. IPSONAS OPTICAL CENTRE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 367 /2020, 21/3/2022

Κυπριανού κ.α. ν. K.M. IPSONAS OPTICAL CENTRE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 367 /2020, 21/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A84 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 367 /2020 Μεταξύ:

  1. XXXXX Κυπριανού, από τον Υψωνα
  2. XXXXX Αδωνη Κυπριανού, από τον Υψωνα
  3. XXXXX Αδωνη Κυπριανου, από τον Υψωνα
  4. XXXXX Αδωνη Κυπριανού, από τον Υψωνα
  5. XXXXX Κυπριανού, από τον Υψωνα Ενάγοντες /Aιτητές και
  6. K.M. IPSONAS OPTICAL CENTRE LTD, από τη Λεμεσό
  7. XXXX Καραμανίδης, από τη Λεμεσό
  8. XXXX Μακαρίτης, από τη Λεμεσό Εναγομένων/ Καθ'ών η Αίτηση Ημερομηνία: 21/03/2022 Για Ενάγoντες: κος Θωμάς Χατζηστερκώτης Για Εναγόμενους 1 και 2: κος Θρασυβούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αναφορικά με τα έξοδα) Η διαφωνία των μερών ως προς το ποιος εκ των διαδίκων δικαιούται έξοδα μετά την απόσυρση της Αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2(στο εξής ως "η Αίτηση") απέληξε στην έκδοση της παρούσης. Περί την 02/02/2022 οι Ενάγοντες -Αιτητές (στο εξής "ως οι Αιτητές") καταχώρησαν εναντίον και των τριών Εναγόμενων αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής ως οι "Καθ'ών η Αίτηση") καταχώρησαν αρχικά ειδοποίηση περί προθέσεως ένσταση στην Αίτηση περί την 25/02/2022 την οποία απέσυραν την 18/03/2022 και εν τέλει καταχώρησαν Υπεράσπιση. Οι Εναγόμενοι 3 ζήτησαν από το Δικαστήριο χρόνο για να καταχωρήσουν Υπεράσπιση. Σε σχέση με τους Εναγόμενους 1 και 2 ενόψει της καταχώρησης της Υπεράσπισης που σύμφωνα με το συνήγορο τους καταχωρήθηκε ενώ βρίσκονταν ενώπιον μου ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών απέσυρε την Αίτηση εναντίον τους μετά από άδεια του Δικαστηρίου ζητώντας τα έξοδα του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ'ών η Αίτηση αντιδρώντας στην τοποθέτηση του συναδέλφου του περι την επιδίκαση των εξόδων της Αίτησης υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών ισχυρίστηκε ότι τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 ή τουλάχιστον η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. Ενόψει της διαφωνίας των μερών το Δικαστήριο επέτρεψε στους συνηγόρους των διαδίκων όπως αγορεύσουν σχετικά επί του ζητήματος. Ο συνήγορος των Αιτητών ισχυρίστηκε ότι το θέμα επιδίκασης εξόδων είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ενεργεί με γνώμονα το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Παράπεμψε σε νομολογία και ισχυρίστηκε ότι αφ ής στιγμής αποσύρθηκε η Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης (στο εξής "ως η Αίτηση") θεωρείται επιτυχών διάδικος και δικαιούται στα έξοδα του. Ο συνήγορος των Καθ'ών η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε την περίοδο αναστολής των προθεσμιών δυνάμει του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικού) (Αρ. 1) Διαδικαστικού Κανονισμού
  9. Σύμφωνα με τη θέση του αυτό αποτελεί ειδική περίσταση στο να μην επιδικαστούν έξοδα υπέρ των Αιτητών. Επίσης είναι η θέση του ότι δε δικαιούνταν οι Αιτητές να καταχωρήσουν Αίτηση και ότι η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε επειδή καταργήθηκε ο Διαδικαστικός Κανονισμός. Δεν ευθύνονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 για τα έξοδα που δημιουργήθηκαν σήμερα. Σύμφωνα με το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/1960, ως ετροποιήθη, «Τα έξoδα oιασδήπoτε πoλιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμεvα πρoς αυτήv, εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, εκτός εάv άλλως πρoβλέπεται υπό oιoυδήπoτε εκάστoτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό τηv διακριτικήv εξoυσίαv τoυ δικαστηρίoυ και τo δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv vα απoφασίζη υπό τιvoς και κατά τιvα έκτασιv τα τoιαύτα έξoδα θα πληρωθώσι.». Περαιτέρω, σύμφωνα με την Δ.59, Θ 1, "Subject to the provisions of any law or Rules, the costs of any incident to any proceeding shall be in the discretion of the Court or Judge, who may authorize an executor, administrator or trustee who has not unreasonably instituted, or carried on, or resisted any proceeding, to have his costs paid out of a particular estate or fund." Η βασική αρχή όπως αποτυπώνεται στο ισχύον νομικό πλαίσιο ως επεξηγήθηκε στην νομολογία μας αποτελεί το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Μαρία Μαυρονικόλα ν. Άντης Ξάνθου, Πολιτική Έφεση αρ. 9/2014, απόφαση ημερομηνίας 7/06/2016, ECLI:CY:DOD:2016:4, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Το θέμα των εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία πρέπει να ασκείται δικαστικά και όχι αυθαίρετα. Ο κανόνας ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, τυγχάνει εφαρμογής και σε ενδιάμεσες αποφάσεις, όπως αυτή του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η οποία επέλυσε οριστικά το ζήτημα της παρακοής στο διάταγμα του Δικαστηρίου που τέθηκε με την αίτηση του εφεσίβλητου (βλ. Δημοκρατία ν. Milouca Motor Trading Ltd

(2000)1 A.A.Δ. 630). Απόκλιση από τον κανόνα δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι, οι οποίοι ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης του συνόλου ή μέρους των εξόδων της δίκης, όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση που διάδικος συνέβαλε αδικαιολόγητα στη διόγκωση των εξόδων της δίκης για λόγους που δεν σχετίζονταν με το αποτέλεσμα (βλ. Spinneys Cyprus Ltd v. Χρίστου κ.ά
(2004)1 Α.Α.Δ. 1833, Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 A.A.Δ. 12 και Μάριου Δημητράκη Χρυσοστόμου ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, Πολ. Έφ. 341/2010, ημερομηνίας 15.10.2015).» Συνεπώς, όπως προκύπτει εκ των ανωτέρω, τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν υπάρχουν λόγοι ικανοί για απόκλιση από τον κανόνα. Βλ. Νίτσα Θρασυβούλου ν. Arto Estates Limited,
(1993), 1 A.A.Δ.
  1. Προτού αποφανθώ επί του θέματος κρίνω ορθό και δικαιο να αναφέρω ότι η υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε την 14/02/
  2. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 περί την 24/02/2020 ως φαίνεται απο το φάκελο του Δικαστηρίου καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης. Στις 28/02/2020 είχε καταχωρηθεί αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης για την οποία εκδόθηκε απόφαση την 22/12/
  3. Το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερ. 22/12/2021 απορρίπτοντας την αίτηση για συνοπτική απόφαση στην ουσία επέτρεψε στους Εναγόμενους όπως προβάλουν την Υπεράσπιση τους. Δεν είχε καθοριστεί προθεσμία που αυτό σημαίνει ότι η Υπεράσπιση των Εναγόμενων θα έπρεπε να καταχωρηθεί εντός περιόδου 8 ημερών μετά την έκδοση της απόφασης. Σχετικό προς τούτο είναι η Δ.21 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών όπου αναφέρει τα εξής: "Δ.21 θ. 2 Όπου έχει δοθεί άδεια σε Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του σύμφωνα με τη Διαταγή 18 θα πρέπει να καταχωρήσει και παραδώσει την υπεράσπιση του (εάν έχει) εντός του χρόνου που καθορίζεται από το διάταγμα που του δίνει άδεια να προβάλει την υπεράσπιση του ή αν δεν καθορίζεται χρόνος στο διάταγμα, εντός οκτώ ημερών μετά την έκδοση του διατάγματος." Σύμφωνα επίσης με τον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών (Τροποποιητικό) Κανονισμό Αρ. 1 του 2022 στο εξής ως «ο Διαδικαστικός Κανονισμός»: «Οπουδήποτε στο Βασικό Διαδικαστικό Κανονισμό ή κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, προνοούνται χρονικές προθεσμίες για την καταχώρηση οποιουδήποτε δικογράφου ή άλλου εγγράφου ή αιτήσεως, ή γενικά για την τέλεση ή την διεκπεραίωση οποιουδήποτε δικονομικού βήματος, αυτές αναστέλλονται λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και μέχρι την έκδοση νέου σχετικού Διαδικαστικού Κανονισμού που θα καταργεί την παρούσα διάταξη, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. » Δεν παραβλέπω επίσης το γεγονός ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε το Φεβρουάριο 2022 και ενόσω εκκρεμουσε περίοδος αναστολής αλλά εχω τη γνώμη ότι είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν την Αίτηση οι Ενάγοντες και να ζητήσουν να προχωρήσουν σε απόδειξη της απαίτησης τους αφού η προθεσμία των Εναγόμενων 1 και 2 για καταχώρηση Υπεράσπισης εξέπνευσε προ της περιόδου της αναστολής. Η αναστολή των προθεσμιών άρχισε την 19/01/
  4. Στις 22/12/2021 εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου. Εντός 8 ημερών βάσει της Δ.21 θ.2 ανωτέρω θα έπρεπε να καταχωρηθεί η Υπεράσπιση των Εναγόμενων. Η προθεσμία αυτή σαφώς παρήλθε πριν την 19/01/
  5. Συνεπώς δεν είχε ανασταλεί. Θα είχα διαφορετική γνώμη εάν επιδίδετο αγωγή σε εναγόμενο εντός της περιόδου αναστολής. Ο Διαδικαστικός Κανονισμός προφανώς σκοπό είχε να βοηθήσει τους διαδίκους να μην βρεθούν προ τετελεσμένων και να απωλέσουν μια χρονική προθεσμία είτε αυτή προέκυπτε από το Βασικό Διαδικαστικό Κανονισμό είτε μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν πρόκειται για προθεσμία που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για ένα εναγόμενο αφού ως αναφέρεται ανωτέρω είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία. Έχω επίσης τη γνώμη ότι ο Διαδικαστικός Κανονισμός δεν έχει αναστείλει το δικαίωμα των Αιτητών για να καταχωρήσουν την Αίτηση για απόφαση. Ο Διαδικαστικός Κανονισμός ανάστειλε διαδικασίες για τις οποίες προνοούνται χρονικές προθεσμίες. Δεν προνοείται χρονική προθεσμία για καταχώρηση Αίτησης για απόφαση δυνάμει της Δ.26 θ. 10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Κρίνω λοιπόν ότι αφού καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση και αποσύρθηκε η Αίτηση το δίκαιο είναι να επωμιστούν τα έξοδα οι Εναγόμενοι 1 και
  6. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η καταχώρηση της Αίτησης είναι αποτέλεσμα παράλειψης των Εναγόμενων να καταχωρήσουν την Υπεράσπιση τους. Ευθύνη λοιπόν για τα προκληθέντα έξοδα έχουν οι Εναγόμενοι 1 και
  7. Με βάση τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια επιδικάζω τα εξοδα της Αίτησης υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Νοείται ότι, αναφορικά με την διαδικασία που ακολούθησε μετά την απόσυρση της Αίτησης και κατέληξε στην έκδοση της παρούσας απόφασης για τα έξοδα θα ισχύσει το «κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδά της». (Υπ.)......................................... Μ-Α Στυλιανού Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.