Λεωνίδου κ.α. ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση Έφεση Aρ. 41/2022, 16/3/2022

(3)του Μέρους VIA του Νόμου ως έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 87(Ι)/2018, είναι η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ». Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Ως ανέφερα και πιο πάνω η Αίτηση εδράζεται σε πληθώρα λόγων. Δεν κρίνω σκόπιμο να κάνω καν αναφορά στους λόγους αυτούς καθότι οι πλείστοι δεν καλύπτονται από τις πιο πάνω πρόνοιες. Οι μόνοι λόγοι που καλύπτονται από τις διατάξεις του Νόμου, είναι οι πιο κάτω: Ι. Η επίδοση της Ειδοποίησης του Τύπου ΙΑ δεν έγινε με τον τρόπο που προβλέπεται στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, ήτοι δεν προηγήθηκε η αποστολή της Ειδοποίησης με συστημένη επιστολή προτού αυτή επιδοθεί με ιδιώτη επιδότη. ΙΙ. Στην Ειδοποίηση 'ΙΑ', κάτω από τον Πίνακα με τα στοιχεία των ακινήτων, φαίνεται απλά μια υπογραφή, χωρίς να διευκρινίζεται ποιός υπογράφει, ούτε αναφέρεται η φράση 'ενυπόθηκος δανειστής', ως ρητά προνοεί ο Νόμος στο Δεύτερο Παράρτημα. Αρχίζοντας από τον πρώτο λόγο διαπιστώνω ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η επίδοση έγινε σε όλα τα πρόσωπα με ιδιώτη επιδότη, χωρίς να προηγηθεί επίδοση με συστημένη επιστολή. Σχετική επί του θέματος της επίδοσης είναι η πρόνοια του άρθρου 44 ΙΕ του Νόμου. Το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, ως είχε τροποποιηθεί από το Νόμο 142(Ι)/2014 προνοούσε τα πιο κάτω: «επίδοση» σημαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή με ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Το πιο πάνω άρθρο αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από νέο άρθρο, σχετικός είναι ο Νόμος 87(Ι)/2018. Παραθέτω, αμέσως πιο κάτω, το νέο ορισμό της επίδοσης, που ισχύει σήμερα. «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι πριν την τροποποίηση του Νόμου η επίδοση μπορούσε να γίνει με δύο τρόπους, με την αποστολή συστημένης επιστολής ή με ιδιωτική επίδοση. Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορούσε να επιλέξει ένα από τους δύο πιο πάνω τρόπους. Στη συνέχεια όμως οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου τροποποιήθηκαν και αυτό αντικαταστάθηκε με το νέο άρθρο που παρέθεσα αμέσως πιο πάνω. Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο ενυπόθηκος δανειστής εξακολουθεί να έχει δικαίωμα να επιλέξει μια εκ των δύο μεθόδων για να επιδώσει τα αναγκαία έγγραφα και δεν απαιτείται να προηγηθεί της ιδιωτικής επίδοσης, η αποστολή συστημένης επιστολής. Βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Στις λέξεις πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους. Τα Δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το Νόμο αποτελεσματικό οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή πιο επιθυμητή από αυτή που προβλέπει η σχετική διάταξη. Μόνο στις περιπτώσεις που η γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης είναι αντίθετη με ρητή πρόθεση ή δηλωμένο σκοπό του νομοθετήματος ή οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. ( Βλέπετε σχετικά Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 683, Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Βουλή των Αντιπροσώπων, Αναφορά 4/20, ημερομηνίας 24.10.2011 και Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 ). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές προχωρώ να εξετάσω τη συγκεκριμένη πρόνοια, ήτοι τον ορισμό της «επίδοσης». Διαπιστώνω ότι με βάση το νέο άρθρο δεν δίδεται επιλογή στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέξει μια εκ των δύο μεθόδων επίδοσης. Με βάση τις πρόνοιες του σχετικού νομοθετήματος η παράδοση των Ειδοποιήσεων πρέπει να γίνεται με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου και μόνο «. σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό», η παράδοση μπορεί να επιτευχθεί με ιδιώτη επιδότη. Αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να δώσει επιλογή στον ενυπόθηκο δανειστή να επιλέγει ο ίδιος μια εκ των δύο μεθόδων, ως ίσχυε προηγουμένως, δεν είχε λόγο να προβεί σε τροποποίηση της συγκεκριμένης πρόνοιας και να προσθέσει την φράση «σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό». Καταλήγω ότι επίδοση με ιδιώτη επιδότη μπορεί να γίνει μόνο σε περίπτωση που η παράδοση των εγγράφων με συστημένη επιστολή δεν είναι εφικτή. Η πιο πάνω κατάληξη μου είναι καθοριστικής σημασίας για την έκβαση της Αίτησης και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να προχωρήσω και να εξετάσω το δεύτερο λόγο. Εκδίδονται διατάγματα ως οι παραγράφοι Α και Β της Αίτησης, με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο