← Κύπρος

T. ν. K., Αρ. Αίτησης 122/19, 19/4/2022

T. ν. K., Αρ. Αίτησης 122/19, 19/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLEM:2022:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ENΩΠΙΟΝ: Γ. Αντωνιάδη, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης 122/19 XXXX T., από την XXX και τώρα μόνιμος κάτοικος Λεμεσού Αιτητή-Καθ΄ ου η αίτηση ΚΑΙ XXXX K., από την XXXX και τώρα κάτοικος Λεμεσού Καθ' ής η αίτηση-Αιτήτρια ____________________________________________________ Αίτηση διά κλήσεως από Καθ΄ ης η αίτηση ημερομηνίας 24.2.22 για άδεια αντεξέτασης του Αιτητή Ημερομηνία: 19 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Καθ΄ ης η αίτηση-Αιτήτρια: κ. Χρίστος Αδάμου Για τον Αιτητή-Καθ΄ ου η αίτηση: κα Αίμιλη Κώστα για Λούντα Ζερβού ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτηση του ζήτησε από το Δικαστήριο: A. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει όπως να μην ισχύσει και/ή παύσει να ισχύει η αυτόματη αύξηση του ποσού που καταβάλλεται μηνιαίως ως διατροφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων XXXX T. από 1/06/2017 και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί, από την ημερομηνία κατά την οποία η διατροφή θα είχε εφαρμογή ή/και από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης ή/και όπως ήθελε ορίσει το Δικαστήριο. B. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το Διάταγμα ημερομηνίας 16/06/2015, το οποίο εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην Αίτηση Διατροφής με Αριθμό XXXXX/2014, ούτως ώστε το ποσό που καταβάλλει ο Αιτητής στην Καθ'ης η Αίτηση ως συνεισφορά του για την διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας του XXXX T., μειωθεί από τα €700.00 μηνιαίως, στο ποσό των €510.00 μηνιαίως και/ή σε οποιοδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο θα θεωρήσει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, από την ημερομηνία κατά την οποία η διατροφή θα είχε εφαρμογή ή/και από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης ή/και όπως ήθελε ορίσει το Δικαστήριο. Ολοκληρώθηκαν όλες οι διαδικασίες σύμφωνα με τη Δ.30 και ενώ η εναρκτήρια αίτηση θα οδηγείτο στις τελικές αγορεύσεις, η πλευρά της Καθ'ης η Αίτηση καταχώρισε την παρούσα αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητά: «α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την παρουσία του XXXX T., Αιτητή, στις 29/3/22 και η ώρα 11π.μ., για αντεξέταση σε ότι αφορά τις παραγράφους αρ. 11, αρ. 12, αρ. 13, αρ. 14, αρ. 15, αρ. 16, αρ. 18, αρ.19 & αρ. 20 της Έγγραφης Μαρτυρίας/Ένορκης Δήλωσης του ημερ. 13/1/22 κατά την ακρόαση της Αίτησις στις 29/3/22 και/ή σε οιανδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε το δικαστήριο ορίσει. β) Οποιονδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει εύλογο το Δικαστήριο ως ορθό και δίκαιο. γ) Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α..» Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.30 θ.7, Δ.38 θ.1 και 4, Δ.39 θ.1, Δ.48 θ.1-3, Δ.64 και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής-Καθ'ου η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία, καταχώρισε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Η παρούσα ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1, Δ.2, Δ.9, Δ.16, Δ.19 - 21, Δ.25, Δ.27, Δ.30 Θ. 6-7, Δ.38, Δ.39 θ. 1 - θ. 21, Δ.48 1-4(1-3), 8 και 9, Δ.55, Δ.57 - 59 και Δ.64, στα Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, Άρθρο 2, Άρθρα 21 -22, Άρθρο 29, Άρθρο 32 και Άρθρο 48, στον περί Αποδείξεως Νόμο (Κεφ. 9), Άρθρα. 1-3, Άρθρα 23-27, 33, 37, στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 23/90), Άρθρα 1-3, 11-16, 18 και 26, στον Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό του 1990 (2/1990), στην Νομολογία και Νομοθεσία, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές Επιείκειας, στις Γενικές Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στην γενική, συμφυή και πρακτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στους πιο κάτω λόγους: 1. Η παρούσα αίτηση είναι ελλιπής και/ή αντινομική και/ή παράνομη και/ή αντικανονική και/ή στερείται νομικής βάσης και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 2. Η αίτηση δεν έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.30 Θ. 7 (β-ε) και/ή η Δ.39 Θ. 1 και/ή Δ.48 Θ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  1. Δεν συντρέχει το στοιχείο του κατ' εξαίρεση για την έκδοση διατάγματος προφορικής εξέτασης και/ή αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή ως προνοεί η Δ.30 Θ.
  3. Ζητείται αντεξέταση της πλειοψηφίας των παραγράφων της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή κάτι το οποίο δεν συνάδει με τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  4. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή σκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης της εκδίκασης της κυρίως αίτησης σε σχέση με την έκδοση τελικού διατάγματος.
  5. Παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή να ακουστεί η κυρίως αίτησή του εντός εύλογου χρόνου.
  6. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα καταστρατηγούσε επί της ουσίας τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για ταχεία εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
  7. Η αίτηση της Αιτήτριας - Καθ' ης η αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση.
  8. Η Αιτήτρια - Καθ' ης η αίτηση δεν έχει δείξει οποιοδήποτε καλό και πειστικό λόγο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και δεν εξειδικεύει τα συγκεκριμένα σημεία στα οποία επιθυμεί να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή.
  9. Η Αιτήτρια - Καθ' ης η αίτηση η οποία φέρει και το βάρος απόδειξης, έχει αποτύχει να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  10. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος προκαλείται αδικία στον Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή για δίκαιη δίκη, ενώ σε περίπτωση μη έκδοσής του ουδεμία αδικία θα προκληθεί στην Αιτήτρια - Καθ' ης η αίτηση.
  11. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία για να αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα που αφορούν την κυρίως αίτηση.
  12. Η αίτηση είναι αυθαίρετη και καταχρηστική και καταπιεστική και κακόπιστη και σκοπό έχει την προσθήκη μαρτυρίας η οποία να καλύπτει κενά της Αιτήτριας - Καθ' ης η αίτηση στα δικόγραφά της.
  13. Η σκοπούμενη αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή δεν είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και δεν θα προσφέρει και δεν μπορεί να αποκρυσταλλώσει και/ή να διασαφηνίσει τα επίδικα ζητήματα της κυρίως αίτησης.
  14. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Διαταγές 30, 39 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου δεν μπορεί να επιτραπεί το αιτούμενο διάταγμα.
  15. Γενικά δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εξάσκηση της διακριτικής εξουσίας και ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. H ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή-Καθ'ου η Αίτηση η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης έγινε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Βασικό νομικό υπόβαθρο της αίτησης είναι η Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία παραπέμπει η Δ.48 θ.4
(2). Η Δ.39 θ.1 έχει ως ακολούθως: "Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination" Σε μετάφραση: «Σε αίτηση, μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής, δύναται, κατόπιν παράκλησης οποιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του ομνύσαντος για αντεξέταση». Το θέμα της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος, είναι θέμα το οποίο ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Είναι χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λευτέρη Μήλου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 280, 286: «(ι) Δεν έχει αμφισβητηθεί και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Στην Αίτηση του Rana Wahed Ali (Aρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660, τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια από το Δικαστήριο και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Επίσης, αναφέρθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Είναι χαρακτηριστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση: "Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών σύμφωνα με το οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Για τα κριτήρια άσκησης της διακριτικής αυτής ευχέρειας μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμη καθοδήγηση από τα κρατούντα στην Αγγλία. Σύμφωνα με την υποσημείωση (α) της παραγράφου 74 των Halsbury's Laws of England, 3rd Ed., Vol. 11, οι ενόρκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση στην αίτηση Habeas Corpus πρέπει να καταχωρούνται πριν από την ημερομηνία της ακρόασης. Πρόσθετες ένορκες δηλώσεις μπορεί να καταχωρούνται αν δοθεί άδεια κατά την ακρόαση και μπορεί να δοθεί άδεια σε οποιοδήποτε από τους διαδίκους να καταχωρήσουν πρόσθετες ένορκες δηλώσεις σε σχέση με ένα νέο ζήτημα το οποίο εγείρεται από τις ένορκες δηλώσεις του αντιδίκου. Αντεξέταση επί των ενόρκων δηλώσεων δεν επιτρέπεται (Βλ. R. v. Kent Justices ex parte Smith [1928] W.N. 137 και την σημείωση της Δ.59, θ.44 των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών). Σύμφωνα με αυτή τη σημείωση αντεξέταση επί των ενόρκων δηλώσεων πολύ σπάνια επιτρέπεται. Η σημείωση παραπέμπει στην R. v. Kent Justices (πιο πάνω) και στην R. v. Stokesley Justices [1956] 1 W.L.R. 254. Στην τελευταία αυτή υπόθεση αναφέρεται ότι «πιθανόν αυτή θα είναι η πρώτη υπόθεση στην πρόσφατη ιστορία στην οποία έγινε αίτηση σε διαδικασία προνομιακών ενταλμάτων για άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων. Άδεια δεν έχει ποτέ δοθεί ή τουλάχιστο δεν έχει δοθεί για μεγάλο αριθμό ετών». Στην Stokesley (πιο πάνω) γίνεται αναφορά στην Kent Justices (πιο πάνω) στην οποία λέχθηκαν τα εξής (σε δική μου μετάφραση): "Για περίπου 50 ή 60 χρόνια δεν έχει εκδοθεί διάταγμα για την αντεξέταση ομνύσαντος. Ήταν αρκετό να προστεθεί ότι δεν υπήρχε πιθανότητα να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα εκτός σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και ότι δεν έχουν αποδειχθεί τέτοιες εξαιρετικές περιστάσεις στην παρούσα υπόθεση." Στην Stokesley (πιο πάνω) έγινε δεκτό το αίτημα για αντεξέταση του ομνύσαντος. Κρίθηκε ότι επρόκειτο για αξιοπρόσεκτη και εξαιρετική περίπτωση στην οποία «ο αιτητής επιδιώκει να παραμερίσει διάταγμα το οποίο εξασφαλίστηκε πριν από 8 χρόνια και σε σχέση με το οποίο δεν είχε ενεργήσει ποτέ ο παραπονούμενος ο οποίος είχε εξασφαλίσει το διάταγμα». Λέχθηκε, επίσης, ότι υπάρχουν ζητήματα τα οποία προκάλεσαν στο Δικαστήριο μεγάλη ανησυχία και κάποια δυσαρέσκεια και έπρεπε να διερευνηθούν.» Oι ενόρκως δηλούντες έχουν καταχωρίσει την μαρτυρία τους δια των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων τους, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου αφού η υπόθεση είναι ταχείας εκδίκασης και εκδικάζεται με τη διαδικασία που προβλέπεται στη Δ.30 θ.5
(1),
(2)και
(5). Η παρούσα απόφαση θα εκδοθεί με συνοπτική αιτιολογία, ως προνοείται από τη Δ.30 θ.7(ε). Έχω διεξέλθει των μαρτυριών που κατατέθηκαν στην υπόθεση, δηλαδή της μαρτυρίας του Αιτητή, καθώς και τη μαρτυρία της Καθ'ης η Αίτηση. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην αίτηση για αντεξέταση ημερ. 24.02.22 καθώς και τους λόγους ένστασης και τη μαρτυρία που παρατίθεται προς υποστήριξή τους στην ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση ημερ. 22.3.
  1. Αναφορά στα δικόγραφα και τις έγγραφες μαρτυρίες θα γίνει κατωτέρω, μόνο στο βαθμό και την έκταση που απαιτείται για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης. Η Δ.30 θ.7 προνοεί ως ακολούθως: «
  2. Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα. (β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του. (γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του. (δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. (ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του. Νοείται ότι ο χρόνος που καθορίζεται για την εξέταση ή αντεξέταση κάθε διάδικου ή μάρτυρα δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά, αλλά το Δικαστήριο κατά τη διακρπική του ευχέρεια δύναται κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να επεκτείνει ανάλογα το χρόνο.» Αδιαμφισβήτητος σκοπός της νέας Δ.
  3. ειδικά με τη θέσπιση της διαδικασίας Ταχείας Εκδίκασης, είναι η οικονομία της δίκης και η εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού και δικηγορικού χρόνου και χρήματος, με ευρύτερο στόχο την πάταξη, σε βάθος χρόνου, του φαινομένου των καθυστερήσεων στην κυπριακή αστική δικαιοσύνη. Ως προς το γενικότερο στόχο της θέσπισης της νέας Διαταγής 30, υιοθετώ πλήρως την ανάλυση του αδερφού μου Χρ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. στην Αίτηση 8/16 του Ε.Δ. Λεμεσού, Αναφορικά με τον Νίκο Κακουλλή, ημερ. 7.2.
  4. «Οι τροποποιήσεις της [της νέας Διαταγής 30], στοχεύουν, ως διαφαίνεται και από την γενικής εφαρμογής πρόνοια του κ. 9 της τροποποιηθείσας Δ.30 των Θ. Π. Δ., στο να καταστήσουν πιο δίκαιη, ταχύτερη και ανέξοδη την διαδικασία εκδίκασης μίας υπόθεσης. Κατά πρώτον, με το να περιορίσουν τον αριθμό των ενδιάμεσων αιτήσεων, ή, εν πάση περιπτώσει, με το να επιβάλουν την υποβολή τους σε ένα σχετικά ώριμο, και από αυτή την άποψη, κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, δια της παροχής μίας διαδικασίας ανασκόπησης πριν η αγωγή οδηγηθεί στην ακρόαση της, μέσα από την οποία το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια, πέραν από την εξέταση των όποιων αιτημάτων των διαδίκων, ακριβώς προς επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, αυτεπάγγελτα, να εκδώσει και όποια άλλα διατάγματα ρυθμιστικά της διαδικασίας κρίνει απαραίτητα. Και κατά δεύτερον, με το να παράσχουν στο Δικαστήριο τον ρόλο διαχείρισης της υπόθεσης ως προς τον τρόπο εκδίκασης της (ειδικότερα ως προς τον τόπο παρουσίασης της μαρτυρίας). Αυτός ήταν διαχρονικά και εξακολουθεί να είναι ο σκοπός της διαδικασίας έκδοσης οδηγιών από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 των Θ. Π. Δ. και μέσα από το πνεύμα αυτού του σκοπού πρέπει να αντικρίζεται και η εφαρμογή του, τόσο από το Δικαστήριο που έχει το καθήκον εφαρμογής της, όσο και από τους διαδίκους που έχουν υποχρέωση υποβοήθησης του στην εξάσκηση των εξουσιών του κατά την εφαρμογή της·» Κατ' αρχάς, διαπιστώνω ότι η αίτηση καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με το Θ. 7(β), αφού αυτή είναι ημερομηνίας 24.02.22, ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 29.03.
  5. Κατά δεύτερο, αναφέρω ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, έχει όλα τα στοιχεία που η Δ.
  6. Θ.7(δ), πιο πάνω, αναφέρει ως προαπαιτούμενα. Υπάρχει αναφορά στον μάρτυρα που ζητείται να αντεξεταστεί και στις παραγράφους της μαρτυρίας που χρήζουν αντεξέτασης. Οι τυπικές προϋποθέσεις της αίτησης, επομένως, εν προκειμένω πληρούνται. Ως προς την ουσία της αίτησης, χρήσιμη καθοδήγηση σε σχέση με το πότε απαιτείται η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα μπορεί να αντληθεί από τη νομολογία σε σχέση με τη Δ.39 θ. 1, για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων σε ενδιάμεση αίτηση. Υπάρχει, εν τούτοις, μία ουσιώδης διαφορά η οποία πρέπει να τηρείται κατά νου και με την οποία ασχολούμαι εκτενέστερα στη συνέχεια. Είναι ότι ενώ στις ενδιάμεσες αιτήσεις το Δικαστήριο δεν ενδείκνυται, και στις πλείστες των περιπτώσεων δεν απαιτείται, να προβαίνει σε συμπεράσματα ως προς την ουσία της εναρκτήριας αίτησης, σε Ταχείας Εκδίκασης υποθέσεις όπως η παρούσα, το Δικαστήριο ακριβώς αυτό καλείται να πράξει. Να κρίνει την υπόθεση στην ουσία της και στο τελικό της στάδιο βάσει των γραπτών μαρτυρίων που καταχωρίστηκαν από τα μέρη και να διατυπώσει ευρήματα. Βάσει των Δ.
  7. Θ. 1 και Δ.48, Θ. 2, η διακριτική ευχέρεια ως προς την έγκριση ή απόρριψη αιτήματος για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα ανήκει στο Δικαστήριο (βλ. μεταξύ άλλων Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανικού Χατζηλοϊζου,
(2008)1Α Α.Α.Δ. 280) Το ίδιο ισχύει και για τη Δ.30, Θ.7, αφού η διακριτική ευχέρεια που κέκτηται το Δικαστήριο προνοείται ρητά στο εδάφιο (ε) αυτής. Το Δικαστήριο πρέπει να ασκεί αυτή τη διακριτική ευχέρεια, στη βάση εσωγενών, και όχι εξωγενών, της δίκης παραγόντων (βλ. ενδεικτικά Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12). Πάντοτε με γνώμονα την ορθή και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης καθώς και τις ανάγκες κάθε υπόθεσης, ως αυτές προκύπτουν μέσα από τα ιδιαίτερό της περιστατικά. Δια της αιτούμενης αντεξέτασης πρέπει, επίσης, να διαφαίνεται ότι θα αποκρυσταλλωθούν και θα διασαφηνισθούν τα επίδικα θέματα και όχι να συσκοτισθούν (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανικού Χατζηλοϊζου, ανωτέρω). Υπενθυμίζεται ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά διατάσσεται κατ' εξαίρεση, μόνο όταν τα θέματα επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος είναι περιορισμένα, όταν η αντεξέταση εξυπηρετεί τις ανάγκες της διαδικασίας και της δικαιοσύνης και όταν μέσα από αυτή υποβοηθείται το Δικαστήριο να εκδώσει την τελική του απόφαση, ικανοποιούμενο περί αυτής, κατά νόμο και κατά συνείδηση (βλ. τηρουμένων των αναλογιών Balraj Singh Samra ν. Ναταλίας Πατσαλίδου, Αγωγή 7123/2008, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 9.4.2009). Σε ταχείας Εκδίκασης υποθέσεις, όπου το Δικαστήριο καλείται να προβεί σε ασφαλή ευρήματα κρίνοντας την υπόθεση τελεσίδικα, η εξέταση ή η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα δικαιολογείται, ιδιαιτέρως, όπου οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί είναι αντίθετοι και απαιτείται να ακουστεί viva voce μαρτυρία ή αντεξέταση για να δύναται το Δικαστήριο να αποφασίσει επί της αξιοπιστίας συγκεκριμένου μάρτυρα. Είναι, δε, γεγονός ότι εάν τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα και ο εκάστοτε ενάγοντας δεν καταχωρίσει αίτηση για αντεξέταση μάρτυρα του εναγομένου, θα επωμιστεί τη δυσμένεια αυτής του της παράλειψης, όντας ο διάδικος που έχει το βάρος απόδειξης. Προεξάρχων βέβαια στοιχείο, από το οποίο καθοδηγείται το Δικαστήριο, είναι η αναγκαιότητα της εξέτασης ή αντεξέτασης. Ανάμεσα στους παράγοντες που δύνανται να καθοδηγήσουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι και οι εξής: - Η ήδη ύπαρξη ικανοποιητικής μαρτυρίας βάσει της οποίας μπορεί να αποφασισθεί το επίδικο θέμα. Εάν, με άλλα λόγια η αντεξέταση είναι αχρείαστη ή δεν θα εξυπηρετήσει κάποιο χρήσιμο σκοπό (βλ. τηρουμένων των αναλογιών Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παράγρ.878). - Εάν η αντεξέταση σκοπείται να γίνει επί άσχετων ή επουσιωδών θεμάτων. - Εάν το αίτημα για αντεξέταση έγινε με σκοπό την καθυστέρηση στην ακρόαση της αίτησης και επομένως κακόπιστα (βλ. Halsbury's Laws of England (ανωτέρω)). Τηρώντας τα πιο πάνω κατά νου προχωρώ να εξετάσω την αίτηση στην ουσία της. Ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτηση του και τη γραπτή μαρτυρία του, σύμφωνα με τη Δ.30 ζητά να μην ισχύσει και/ή να παύσει από 01.06.2017 να ισχύει η αυτόματη αύξηση επί του καταβαλλόμενου ποσού διατροφής για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων XXXX T., ως επίσης και την τροποποίηση του ισχύοντος διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 16.06.2015 και να μειωθεί από €700,00 μηνιαίως στο ποσό των €510,00 μηνιαίως. Κατά συνέπεια προκύπτουν σοβαρά θέματα και ως εκ των πιο πάνω, απαιτείται αντεξέταση του Αιτητή επί των σχετικών παραγράφων της μαρτυρίας του, ώστε το Δικαστήριο να δύναται βάσει της προφορικής του μαρτυρίας και της αξιολόγησης της, να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Συνακόλουθα, ενόψει των πιο πάνω, ασκώ τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης του Αιτητή αναφορικά με τις παραγράφους που αιτείται η Καθ'ης η αίτηση στην αίτηση της, ήτοι τις παραγράφους 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 19 και 20 της έγγραφης μαρτυρίας του ημερομηνίας 13.01.22. Η αντεξέταση του Αιτητή θα είναι διάρκειας 30 λεπτών, εκτός εάν ο χρόνος αυτός παραταθεί από το Δικαστήριο ανάλογα με τις ανάγκες της ακρόασης. Η Αίτηση ορίζεται για ακρόαση με την αντεξέταση του Αιτητή στις 6.5.22 στις 11:00. O Aιτητής να είναι παρών για να αντεξεταστεί. Αναφορικά με τα έξοδα της παρούσας αίτησης, θεωρώ δίκαιο όπως αυτά επιδικαστούν υπέρ της Καθ'ης η αίτηση-Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ............... Γ. Γ. Αντωνιάδης, Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.