← Κύπρος

P.M.C. TOURIST DEVELOPMENTS LIMITED ν. ΝΙΚΟΣ ΒΡΑΧΙΜΗΣ κ.α., Αγωγή αρ. 115/2021, 6/6/2022

P.M.C. TOURIST DEVELOPMENTS LIMITED ν. ΝΙΚΟΣ ΒΡΑΧΙΜΗΣ κ.α., Αγωγή αρ. 115/2021, 6/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 115/2021 I-JUSTICE P.M.C. TOURIST DEVELOPMENTS LIMITED Ενάγουσα v.

  1. ΝΙΚΟΣ ΒΡΑΧΙΜΗΣ
  2. ΝΑΝΤΙΑ ΒΡΑΧΙΜΗ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 04.05.2021 για παραπομπή Ημερομηνία: 06 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: Σ. Στυλιανού (κα) για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Ν. Θρασυβούλου για Νικόλας Θρασυβούλου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Αμφότερες οι πλευρές συμφωνούν ότι η αγωγή της Ενάγουσας, δια της οποίας εγείρεται απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον των εγγυητών της (συμβατικής) μίσθωσης, για δεδουλευμένα ενοίκια, μετά από την έξωση της ενοικιάστριας εταιρείας και την παράδοση του μίσθιου (για την οποία είχε προηγηθεί διαδικασία στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων), στη βάση της Cedrus Estates Limited v. Πισσαρίδη

(1994)1 Α.Α.Δ. 590, δεν εκφεύγει από την υλική αρμοδιότητα του ειδικού δικαστηρίου απλώς επειδή παραδόθηκε το μίσθιο, και ότι εκ λάθους καταχωρίστηκε αγωγή για τη διαφορά αυτή στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Συνεπώς, με την αίτησή της, στην οποίαν οι Εναγόμενοι συναινούν, η Ενάγουσα ζητά τη διακοπή της αγωγής και την παραπομπή της στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων ως το καθ' ύλη αρμόδιο Δικαστήριο για να επιληφθεί της διαφοράς. Αυτό προτίθεται να πράξει το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τη συμφωνία των διαδίκων, αλλά και με βάση την προαναφερόμενη απόφαση και ό,τι έχει εκτεθεί ενώπιον του, και το άρθρο 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Οι δύο πλευρές διαφώνησαν ως τα έξοδα. Η πλευρά της Ενάγουσας, που έχει τη θέση ότι τυχόν έξοδα της αίτησης υπέρ των Εναγόμενων δεν θα πρέπει να είναι άμεσα πληρωτέα, υποστηρίζει τη δυνατότητα να τεθεί όρος όπως τυχόν έξοδα της αίτησης είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, ασχέτως εάν η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου θα διακοπεί με αυτή την απόφασή του. Από την άλλη, η πλευρά των Εναγόμενων θέλει τα μέχρι σήμερα έξοδα υπέρ της και άμεσα πληρωτέα και υποστηρίζει πως, εφόσον τελειώνει η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, δεν υπάρχει η δυνατότητα να τεθεί όρος ως προς την πληρωμή των ενώπιον του εξόδων να πληρωθούν σε άλλον χρονικό ορίζοντα. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν για το θέμα αυτό. Ο κύριος Θρασυβούλου αναφέρεται προφανώς στα έξοδα της αγωγής μέχρι σήμερα και στη Μαχλουζαρίδης ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου, Αγωγή Ναυτοδικείου 9/2019, ημερομηνίας 03.03.2022, ECLI:CY:AD:2022:D101, όπου, κατά την παραπομπή από το Ναυτοδικείο (που για τους σκοπούς του άρθρου 64Α του Νόμου 14/1960 θεωρείται δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας) στο Επαρχιακό Δικαστήριο, επιδικάστηκαν τα μέχρι στιγμής έξοδα. Στην υπόθεση αυτή, βεβαίως, όπως και στην Γρηγορίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2013)1 ΑΑΔ 2448 επί της οποίας βασίστηκε, και στην οποίαν επίσης παραπέμπει ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων, δεν φαίνεται να απασχόλησε και αίτημα σχετικά με τον χρόνο πληρωμής. Ούτε στις πρωτόδικες αποφάσεις που προσκόμισε ο κύριος Θρασυβούλου φαίνεται να αποφασίζεται σχετικό ζήτημα. Η κύρια Στυλιανού, που αναφέρθηκε κυρίως στα έξοδα της αίτησης για παραπομπή, υποστήριξε πως θα πρέπει να ακολουθηθεί η πρακτική που ακολουθείται στις ενδιάμεσες αιτήσεις, αναφέροντας τη Σάββα ν. Salamis Tours Ltd, Αγωγή Ναυτοδικείου 3/2017, ημερομηνίας 24.05.2017, που επικυρώθηκε στην Σάββα ν. Salamis Tours Ltd, Πολιτική Έφεση 184/2017, ημερομηνίας 05.06.2018, ECLI:CY:AD:2018:A269, όπου εκεί το Δικαστήριο είχε ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ως προς το να μην επιδικάσει καθόλου έξοδα, λόγω της συναινετικής παραπομπής, κρίση που εφετειακά θεωρήθηκε ορθή. Έχω ακούσει με προσοχή τα λεγόμενα και των δύο δικηγόρων, αλλά δεν θα πρέπει το ένα θέμα να εμπλέκεται με το άλλο. Ένα θέμα είναι εάν θα υπάρχει διαταγή για τα έξοδα, άλλο θέμα είναι εάν αυτή θα αφορά είτε στα έξοδα της αγωγής μέχρι την διακοπή είτε και στα έξοδα της αίτησης για παραπομπή, και άλλο θέμα είναι, εάν υπάρξει οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα, να συνοδεύεται από κάποιαν αναστολή εκτέλεσής της· γιατί περί αναστολής της απόφασης για τα έξοδα πρόκειται. Ως προς τα έξοδα της αγωγής μέχρι την διακοπή της, η πλευρά της Ενάγουσας παραδέχεται πως δεν θα έπρεπε να καταχωρίσει την αγωγή αυτή στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Γι' αυτό θα διακοπεί η αγωγή, ασχέτως της δυνατότητας παραπομπής της υπόθεσης. Οι Εναγόμενοι υπέστησαν έξοδα στο Επαρχιακό Δικαστήριο, και, εφόσον η ενώπιον του διαδικασία θα διακοπεί, δεν βλέπω λόγο γιατί τα έξοδα της αγωγής να μην επιδικαστούν υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ως προς τα έξοδα της αίτησης για παραπομπή, που καταχωρίστηκε από την Ενάγουσα για να μπορέσει το Δικαστήριο, στη βάση κάποιων πραγματικών δεδομένων, να παραπέμψει, και στην οποίαν υπήρξε συγκατάθεση των Εναγόμενων, δεν θεωρώ πως είναι δίκαιο να επιβαρυνθεί οποιοσδήποτε εκ των διαδίκων τα έξοδά της, και δεν θα εκδοθεί διαταγή για έξοδα και για την αίτηση για παραπομπή. Ως προς τον χρόνο πληρωμής των εξόδων της αγωγής, είναι κατανοητό πως πρόκειται για διαδικαστικά έξοδα εξαιτίας καταχώρισης σε αναρμόδιο δικαστήριο, και αυτή η συνθήκη ενδεχομένως να ηχεί προκλητικά στην Ενάγουσα, ότι δεν απονέμεται δικαιοσύνη, εάν εκλάβει ότι η ίδια εγείρει απαίτηση για λαβείν, αλλά εν τέλει, πριν ακουστεί επί της ουσίας, αντί να πληρωθεί, πρέπει να πληρώσει. Αυτή η παράμετρος, όμως, δεν αρκεί από μόνη της για να ανασταλεί η απόφαση για την πληρωμή των εξόδων. Δυστυχώς, το διαδικαστικό κόστος κάθε δικαστικής διαδικασίας είναι παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, ιδίως όταν προωθείται αξίωση για χρηματική οφειλή. Υπάρχουν διαδικαστικοί χειρισμοί που το αυξάνουν. Το να μην καθίσταται άμεσα πληρωτέο και άρα αισθητό στον διάδικο που το επιβαρύνεται, κατά τον χρόνο που δημιουργείται, το να παραμένει άγνωστο ή κρυφό, δεν συνιστά - εξ αντιδιαστολής με την προαναφερόμενη οπτική του πιστωτή που έχει λαβείν - δικαιότερη προσέγγιση· με τη διαφάνεια που αρμόζει και επιβάλλει κάθε διάδικος να γνωρίζει, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, το διαδικαστικό κόστος που φέρει, από πού προήλθε και πώς διαμορφώνεται και εάν εξοικονομείται καθόλου, για να μπορεί να αποφασίζει, εάν και πώς επιθυμεί να συνεχίσει την υπόθεσή του. Ως προς την οφειλή της Ενάγουσας που δημιουργείται από έξοδα, εάν οι Εναγόμενοι προς όφελος των οποίων έχουν επιδικαστεί δεν συμφωνούν να ανασταλεί η πληρωμή τους (μέχρι το τέλος κάποιας διαδικασίας ενώπιον άλλου Δικαστηρίου ή μέχρι άλλο χρονικό σημείο αναφοράς), το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαπλάσει και να επιβάλει τέτοια συμφωνία. Η διακριτική ευχέρεια του εξαντλείται στην επιδίκαση των εξόδων της ενώπιον του διαδικασίας, που διακόπτεται. Δεν εμποδίζεται η Ενάγουσα, εάν θεωρεί ότι συντρέχουν λόγοι αναστολής εκτέλεσης της απόφασης για τα έξοδα, να υποβάλει σχετική αίτηση, με κατάλληλη νομική βάση και σχετικό πραγματικό υπόβαθρο. Συνακόλουθα των ανωτέρω, η αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού διακόπτεται και παραπέμπεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων της Λεμεσού. Τα μέχρι σήμερα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο (ένα σετ εξόδων). Ως προς τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης, καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.