Μ. Σ. Κ. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Έφεση 125/2022, 31/5/2022

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 («ο Νόμος 9/1965» ή «ο Νόμος»), η Ειδοποίηση ΙΑ ημερομηνίας 11.03.2022 με την οποία η Εφεσίβλητη εξήγγειλε τον πλειστηριασμό του ακινήτου (κατοικία αρ.[ ] στο ισόγειο) με αριθμό εγγραφής 0/[ ], Φ./Σχ.57/14, Τμήμα 0, Τεμάχιο [ ], στο Πισσούρι, στην Επαρχία Λεμεσού, που επιβαρύνεται με την υποθήκη [ ]/1995 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση ΙΑ επισυνάπτεται στην Έφεση και σημειώνεται ως Τεκμήριο Α. Ο πλειστηριασμός προγραμματίστηκε για την 01.06.2022 ώρα 10:00. Οι λόγοι Έφεσης που προβάλλονται είναι βασικά αυτοί που προβλέπονται στις περιπτώσεις (α) και (β) του άρθρου 44Γ

(3), ότι δηλαδή η επιδοθείσα Ειδοποίηση ΙΑ δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις και δεν επιδόθηκε δεόντως. Εξειδικεύονται από την Εφεσείουσα ως προς το ότι τόσο η Ειδοποίηση ΙΑ είχε επιδοθεί απευθείας με ιδιώτη δικαστικό επιδότη, χωρίς να προηγηθεί αποστολή με συστημένη επιστολή, ότι επιδόθηκε στον πρώην σύζυγό της χωρίς προηγούμενη προσπάθεια εντοπισμού της ίδιας, ότι δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, και ότι η προγενέστερη Ειδοποίηση Ι δεν συνοδεύονταν από κατάσταση λογαριασμού στην οποία να επεξηγούνται με σαφήνεια τα οφειλόμενα ποσά και αναγράφει λανθασμένο υπόλοιπο. Με την Έφεση, η Εφεσείουσα, προβάλλει και άλλους λόγους, που όμως το Δικαστήριο δεν εξετάζει στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του, όπως το ουσιαστικό δικαίωμα της Εφεσίβλητης να εκποιήσει την υποθήκη, ενώ ισχυρίζεται και αντισυνταγματικότητα του Νόμου 9/1965 ως τροποποιήθηκε γιατί, κατά τη θέση της, παραβιάζει το περιουσιακό της δικαίωμα, το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι, το δικαίωμα στην ισότητα, το δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη και την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων. Η Εφεσείουσα, με την ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την Έφεσή της, εξηγεί περαιτέρω πως την 25.07.2001 εκδόθηκε δικαστική απόφαση, στο πλαίσιο της αγωγής 5599/1999 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, προς όφελος της Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, η οποία περιλάμβανε και διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η Τράπεζα ή και η Εφεσίβλητη δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε διαδικασία για αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης αυτής, ούτε σε διαδικασία για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό. Λόγω του χρόνου που παρήλθε, δεν γνωρίζει εάν η Εφεσίβλητη κατέχει άδεια εκτέλεσης της απόφασης αυτής. Ο εν διαστάσει σύζυγός της, όπως την ενημέρωσε, δεν έλαβε ειδοποίηση ότι η διαχείριση του ενυπόθηκου χρέους και η υποθήκη έχουν μεταβιβαστεί στην Εφεσίβλητη. Περί την 07.04.2022, επιδόθηκαν στον εν διαστάσει σύζυγό της με ιδιώτη επιδότη δύο Ειδοποιήσεις ΙΑ με ημερομηνία 11.03.2022, μαζί με το Δελτίο Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, δια των οποίων εξαγγέλλονταν ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου και άλλου. Ενώ η Ειδοποίηση ΙΑ απευθύνονταν στην ίδια, επιδόθηκε στον εν διαστάσει σύζυγό της και η ίδια έλαβε γνώση, μέσω του, την 24.05.

1. Όπως πιστεύει, η επίδοση θα έπρεπε να γίνει στην ίδια όσο και στον εν διαστάσει σύζυγό της ως από κοινού πρωτοφειλέτες και ενυπόθηκοι οφειλέτες, καθώς και σε άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Δεν προηγήθηκε συστημένη επιστολή και γι' αυτό πιστεύει πως υπάρχει παρανομία, ενώ και η ιδιωτική επίδοση δεν έγινε νομότυπα, εφόσον δεν προηγήθηκε ανεπιτυχής προσπάθεια εντοπισμού της στον χώρο διαμονής της. Δεν έλαβε, επίσης, Ειδοποίηση Ι ή Ειδοποίηση Θ. Θεωρεί, επίσης, πως με την Ειδοποίηση ΙΑ, επιδιώκεται ο εξαναγκασμός της σε πληρωμή διογκωμένου χρέους χωρίς αφαίρεση χρεώσεων που αμφισβητεί, ενώ και η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου δεν εκτιμήθηκε ορθά. Εξάλλου, όπως είναι η θέση της, ο Νόμος 9/1965 εφαρμόστηκε αναδρομικά και ενώ, όταν συστάθηκε η υποθήκη δεν υπήρχε η δυνατότητα ιδιωτικού πλειστηριασμού, ο πιστωτής άσκησε νέο δικαίωμα, που απολήγει σε παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της. Γι' αυτό, θεωρεί πως θα πρέπει να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός. Στην Ειδοποίηση ΙΑ που προσβάλλεται, αναφέρεται πως το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την υποθήκη κατέστη πληρωτέο από την 14.08.1998 και 02.12.1998 και ότι το ποσό που κατέστη πληρωτέο δυνάμει της υποθήκης ανέρχεται σε €85.430,08 πλέον €0,00 τόκο πλέον €0,00 έξοδα. Γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι το ενυπόθηκο χρέος και η υποθήκη έχουν μεταβιβαστεί στην Εφεσίβλητη, σύμφωνα με προηγούμενη ειδοποίηση. Ένσταση Με την ένστασή της, η Εφεσίβλητη, υποστηρίζει αφενός το μη παραδεκτό της Έφεσης, που είναι εκπρόθεσμη, αφετέρου την νομιμότητα και ορθότητα της διαδικασίας που ακολούθησε, με αναφορά στο Μέρος VIA του Νόμου, μέσα από περισσότερους λόγους ένστασης, αλλά και την ένορκη δήλωση του κύριου [ ] Γρηγορίου, λειτουργού στις υπηρεσίες της Εφεσίβλητης. Η Εφεσίβλητη εξηγεί πως, κατ' εφαρμογή του άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου 169(Ι)/2015 και των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού, που επικυρώθηκε την 04.06.2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και τέθηκε σε ισχύ την 08.06.2021, στο πλαίσιο της αίτησης 320/2021, αντικατέστησε και υποκατέστησε την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και στα δικαιώματα που απορρέουν από την υποθήκη [ ]/1995 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού και σε αυτά που απορρέουν από τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής 5599/1999 Ε.Δ. Λευκωσίας. Η [ ]/1995 είχε παραχωρηθεί από την Εφεσείουσα προς όφελος της Τράπεζας, και πλέον της Εφεσίβλητης, προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων των εταιρειών Milkitro Trading Limited και L. Kitromilides Shooting Ltd, εγγυητής στις οποίες ήταν ο Ν. Κ.. Η L. Kitromilides Shooting Ltd διαλύθηκε. Η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στην προαναφερόμενη αγωγή, εκ συμφώνου, είναι εκτελεστή, η δε ύπαρξή της απαλλάσσει την Εφεσίβλητη από την υποχρέωση να αποστείλει και Ειδοποίηση Θ. Την 15.11.2019, εκδόθηκαν από την Τράπεζα, που τότε ασκούσε τα σχετικά δικαιώματα, Ειδοποιήσεις Ι, που στάλθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με συστημένο ταχυδρομείο, ήτοι στην πρωτοφειλέτρια εταιρεία Milkitro Trading Limited, που εξακολουθούσε να υφίσταται, δια του Επίσημου Παραλήπτη και εκκαθαριστή της, στην Εφεσείουσα, και στον εγγυητή. Η Ειδοποίηση Ι είχε παραδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη την 12.02.2020, αλλά όχι στην Εφεσείουσα και στον εγγυητή. Προσκομίζονται σχετικές αποδείξεις παρακολούθησης της συστημένης αποστολής, μαζί με πιστοποιητικό έρευνας στο Κτηματολόγιο, όπου φαίνεται η δηλωμένη διεύθυνση της Εφεσείουσας. Στην Εφεσείουσα και στον εγγυητή, η Ειδοποίηση Ι επιδόθηκε με ιδιωτική επίδοση. Η επίδοση, όσον αφορά την Εφεσείουσα, έγινε στον σύζυγό της, που βρίσκεται στην ίδια πόλη, καθότι η ίδια ουδέποτε ενημέρωσε ότι τελεί σε διάσταση. Εξάλλου, όπως επισημαίνει η Εφεσίβλητη, η Εφεσείουσα χρησιμοποιεί γενικά και αόριστα αυτή τη δικαιολογία, χωρίς να διευκρινίζει από πότε βρίσκεται σε διάσταση και χωρίς να δίδει περισσότερες πληροφορίες ως προς την πραγματική σχέση τους. Την 30.09.2020, εκδόθηκαν και Ειδοποιήσεις ΙΒ που επιδόθηκαν, επίσης, σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Όσον αφορά τον πλειστηριασμό, την 11.03.2022, εκδόθηκαν Ειδοποιήσεις ΙΑ που στάλθηκαν αρχικά με συστημένο ταχυδρομείο στις τελευταίες γνωστές διευθύνσεις των μερών, και ειδικά όσον αφορά την Εφεσείουσα, στην τελευταία δηλωμένη της διεύθυνση, που είναι η ίδια που είναι δηλωμένη στο Κτηματολόγιο. Επειδή στο μεταξύ είχε γίνει η υποκατάσταση της Τράπεζας από την Εφεσίβλητη, η Ειδοποίηση ΙΑ στάλθηκε και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία είχαν σταλεί οι προηγούμενες ειδοποιήσεις και, πρόσθετα, στην Τράπεζα. Επειδή η Ειδοποίηση ΙΑ δεν παραλήφθηκε από την Εφεσείουσα και τον εγγυητή δια συστημένου ταχυδρομείου, έγινε χρήση ιδιωτικής επίδοσης, που έγινε με τον ίδιο τρόπο όσον αφορά την Εφεσείουσα, την 07.04.2022, στον σύζυγό της, που βρίσκεται στην ίδια πόλη. Η επίδοση, κατά την Εφεσίβλητη, είναι νομότυπη, και κατ' επέκταση η Έφεση είναι εκπρόθεσμη, εφόσον παρήλθε η προθεσμία για καταχώρισή της, από την 07.04.
2. Ακολουθήθηκε, σύμφωνα με τη θέση της Εφεσίβλητης, κανονικά η διαδικασία που προβλέπει ο Νόμος, και ουδεμία παρατυπία υπάρχει. Η Εφεσίβλητη προσκομίζει έγγραφα για όλα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κύριου Γρηγορίου. Διαδικασία Η ακρόαση της Έφεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της Εφεσείουσας και της Εφεσίβλητης αντίστοιχα, χωρίς την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας. Πρόκειται για μια διαδικασία που διεξήχθη σε χρονική διάρκεια δύο ημερών, λόγω του ότι η Εφεσείουσα καταχώρισε την Έφεσή της την 27.05.2022, ορίστηκε την 30.05.2022, η ένσταση καταχωρίστηκε την 31.05.2022, όπως και οι αγορεύσεις των συνηγόρων, και το Δικαστήριο αποφαίνεται τώρα αυθημερόν. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί στην Έφεση και στην ένσταση, ακόμα κι αν δεν αναπαράγεται αυτολεξεί, όπως και στις αγορεύσεις των συνηγόρων των μερών. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου και η νομολογία και οι κανόνες ερμηνείας. Πραγματικό πλαίσιο Το παραδεκτό της Έφεσης, που περιλαμβάνει και τη διαπίστωση εάν αυτή καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα ή εκπρόθεσμα, συμπλέκεται με πραγματικά γεγονότα και αυτά με λόγο Έφεσης, γι' αυτό θα συνεξεταστεί, αναγκαστικά. Από αυτό το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνεται υπόψη η μαρτυρία που είναι σχετική με τα υπό εξέταση ζητήματα και τη δικαιοδοσία αυτή. Εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση ως προς τα πραγματικά δεδομένα, το Δικαστήριο αξιολογεί την μαρτυρία, για να βρει ποια είναι η αξιόπιστη, πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί, για να διαγνώσει τι πραγματικά συνέβη. Μέσα από τη μαρτυρία που εκτέθηκε στο Δικαστήριο, προκύπτει ότι η Εφεσείουσα παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ την υποθήκη [ ]/1995 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού που επιβαρύνει το ακίνητο (κατοικία αρ.[ ] στο ισόγειο) με αριθμό εγγραφής 0/[ ], Φ./Σχ.57/14, Τμήμα 0, Τεμάχιο [ ], στο Πισσούρι, στην Επαρχία Λεμεσού, για το ποσό των Λ.Κ.25.000,00 (Λίρες Κύπρου) (που αντιστοιχεί σε €42.715,04) πλέον τόκο προς 8,5% από την εγγραφή της, προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων των Milkitro Trading Ltd και/ή L. Kitromilides Shooting Ltd, από κοινού και/ή κεχωρισμένα. Ο ενυπόθηκος τίτλος ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του Εγγράφου Υποθήκης που συνάπτεται σε αυτήν, στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, πως, από τη στιγμή που καταστεί πληρωτέο, σε πρώτη ζήτηση, κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη, ο ενυπόθηκος οφειλέτης υποχρεούται να πληρώσει το ποσό αυτό, κι αν παραλείψει, ο ενυπόθηκος πιστωτής δικαιούται να προχωρήσει με διαδικασία εκποίησης, με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και απευθείας. Η υποθήκη μεταβιβάστηκε στην Εφεσίβλητη. Δεν αμφισβητήθηκε ότι, λόγω παράβασης των όρων της πιστωτικής συμφωνίας που εξασφαλίζονται με την υποθήκη, ο ενυπόθηκος πιστωτής απαίτησε την πληρωμή ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου και ότι εν τέλει λήφθηκαν και δικαστικά μέτρα που κατέληξαν σε δικαστική απόφαση η οποία περιλαμβάνει διάταγμα εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Επειδή το εξασφαλιζόμενο χρέος, ως προς το οποίο προηγήθηκαν όλα τα ανωτέρω, παρέμεινε να υφίσταται και ήταν υπερήμερο για χρονική περίοδο που υπερβαίνει τις 120 ημέρες, η Εφεσίβλητη αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, για να εκποιήσει την εμπράγματη εξασφάλιση με βάση τον τίτλο της. Επειδή εκδόθηκε ήδη δικαστική απόφαση, δεν χρειάστηκε να εκδώσει Ειδοποίηση Θ. Την 15.11.2019, η Εφεσίβλητη εξέδωσε Ειδοποίηση Ι με την οποία καλούσε την Εφεσείουσα και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να πληρώσουν το ποσό των €85.430,08 χωρίς πρόσθετους τόκους και έξοδα, εντός 30 ημερών. Η Ειδοποίηση Ι συνοδεύονταν από κατάσταση λογαριασμού, στην οποία αναφέρονταν ότι εκ του απαιτούμενου ποσού, το ποσό των €42.715,04 είναι το ποσό εγγραφής (Λ.Κ.25.000,00) και το ποσό των €42.715,04 (μέχρι το διπλάσιο) είναι τόκοι, δίδοντας συνολικά €85.430,08, ενώ το εξασφαλιζόμενο χρέος, που απαντά σε τρεις λογαριασμούς, είναι πολύ μεγαλύτερο. Στην Ειδοποίηση Ι, καλούνταν οι παραλήπτες, εάν έχουν διαφορετική γνώμη, να πληροφορήσουν γραπτώς την Εφεσίβλητη εντός της τασσόμενης προθεσμίας των 30 ημερών από την παραλαβή, στην διεύθυνση που δόθηκε. Η Ειδοποίηση Ι επιδόθηκε στην Εφεσείουσα με ιδιωτική επίδοση, εφόσον δεν παραλήφθηκε με συστημένη επιστολή. Δεν φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα να υπήρξε επικοινωνία με την Εφεσίβλητη εντός 30 ημερών ή οποτεδήποτε, για τους σκοπούς της Ειδοποίησης Ι. Στο μεσοδιάστημα, η Εφεσίβλητη εξέδωσε Ειδοποίηση ΙΒ για σκοπούς εκτίμησης. Την 11.03.2022, η Εφεσίβλητη εξέδωσε Ειδοποίηση ΙΑ και Δελτίο, που επέδωσε στην Εφεσείουσα και όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα, με την οποία ενημερώνονταν ότι το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζεται με την υπό αναφορά υποθήκη έχει καταστεί πληρωτέο από την 14.08.1998 και 02.12.1998 και γι' αυτό προτίθεται να προχωρήσει με πώληση την 01.06.2022, το δε ποσό που κατέστη απαιτητό ανέρχεται σε €85.430,08 χωρίς περαιτέρω τόκο και έξοδα. Η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε στην Εφεσείουσα την 07.04.2022 με παράδοση στον σύζυγό της που βρίσκεται στην ίδια πόλη. Στην ένορκη δήλωση του επιδότη αναγράφεται «σύζυγος και υπεύθυνος παραλαβής εγγράφων της πιο πάνω εναγόμενης στην ίδια πόλη». Εξέταση της Έφεσης Διαπιστώνεται καταρχάς πως η Εφεσείουσα είναι πρόσωπο που αναμφίβολα νομιμοποιείται να επιδιώξει την αναθεώρηση της Ειδοποίησης ΙΑ με Έφεση. Η προθεσμία, όπως προαναφέρθηκε, θα συνεξεταστεί. Ως προς τις νομικές πτυχές, να λεχθεί πως ο τύπος της Ειδοποίησης ΙΑ που εκδίδει ο ενυπόθηκος πιστωτής καθορίζεται στον Τύπο ΙΑ που περιέχεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου. Το ότι ακολουθείται ο νόμιμος τύπος διασφαλίζει ότι η Ειδοποίηση ΙΑ πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 44Γ

(2), δηλαδή ότι κάνει αναφορά σε ό,τι χρειάζεται. Ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(α) δεν σημαίνει βεβαίως απλά σύγκριση της Ειδοποίησης ΙΑ με τον Τύπο ΙΑ που περιέχει το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, εάν είναι ίδια κείμενα ή εάν αποκλίνουν σε λέξεις ή γράμματα. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να βάλει το Δικαστήριο σε τόσο επιφανειακό ρόλο, να προβαίνει σε συγκρίσεις εγγράφων που εκδίδει ο ενυπόθηκος πιστωτής με νόμιμους τύπους, θα το έλεγε χωρίς πρόσθετη ρητή αναφορά σε απαιτούμενες (από τον Νόμο) προϋποθέσεις περιεχομένου. Αναφερόμενος και σε προϋποθέσεις περιεχομένου, δίδει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο - δυνατότητα που συνυφαίνεται με την ιδιότητά του ως Δικαστήριο που ενεργεί ως Εφετείο, όπως σε κάθε άλλη περίπτωση και κατά πράξεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου για τους σκοπούς του Νόμου 9/1965 ή του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224, που ασκεί αναθεωρητικό έλεγχο - να ασκήσει και εδώ τέτοιο αναθεωρητικό έλεγχο. Να ελέγξει εάν ο ενυπόθηκος πιστωτής που χρησιμοποιεί τη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ενήργησε νόμιμα και ορθά ως προς την έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ με την οποία όρισε πλειστηριασμό, με βάση ό,τι δικαιούται να πράξει στο πλαίσιο του Νόμου 9/1965. Ειδικότερα, η αναφορά σε απαιτούμενες προϋποθέσεις περιεχομένου παραπέμπει σε ό,τι απαιτείται από τον Νόμο να περιέχει η Ειδοποίηση ΙΑ, όχι μόνο σε ό,τι απαιτείται να αναφέρει ως διατυπωμένο κείμενο. Και ό,τι ουσιαστικά περιέχει, ως δεύτερη ειδοποίηση που εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας του Μέρους VIA, συναρτάται αναγκαστικά με τη διαδικασία έκδοσής της. Το Δικαστήριο ελέγχει έτσι όλη την αλυσίδα των ενεργειών του ενυπόθηκου πιστωτή μέχρι την έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ, περιλαμβανομένου και του εάν η απαίτηση πληρωμής που έγινε δια της Ειδοποίησης Ι (και αναφέρεται στην Ειδοποίηση ΙΑ) έγινε με τρόπο που δικαιολογεί την έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ. Με κάποια διαφορετική ερμηνευτική προσέγγιση, θα μπορούσε ο ενυπόθηκος πιστωτής να εκδίδει απλά Ειδοποίηση ΙΑ και χωρίς να έχει καν προηγηθεί οποιαδήποτε άλλη διαδικασία (να μην έχει εκδώσει ούτε Ειδοποίηση Ι), μόνον επειδή η Ειδοποίηση ΙΑ συνάδει απόλυτα με τον νόμιμο τύπο ΙΑ, να προτάσσεται στον Εφεσείοντα ότι δεν μπορεί να ανακόψει τον πλειστηριασμό που εξαγγέλλεται δια της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης ΙΑ, επειδή οι λόγοι Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)δεν προβλέπουν ρητά κάτι τέτοιο. Το άρθρο 44Β προβλέπει πως, σε περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27 ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου πιστωτή ανασταλεί. Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους η οποία αποστέλλεται από ενυπόθηκο πιστωτή που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου 66(Ι)/1997 προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία αποστέλλεται μόνο μία φορά· δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Οι διατάξεις του Μέρους VIA περιλαμβάνουν το στάδιο της Ειδοποίησης Ι και το στάδιο της Ειδοποίησης ΙΑ. Οι λόγοι Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)είναι μεν περιορισμένοι, αλλά μαζί οι λόγοι Έφεσης των περιπτώσεων (α) και (β) και (γ) του άρθρου αυτού συνιστούν ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου της διαδικασίας έκδοσης Ειδοποίησης ΙΑ, μέχρι δηλαδή το στάδιο που ο πλειστηριασμός εξαγγέλλεται για να γίνει. Ο δικαστικός έλεγχος των πράξεων του ενυπόθηκου πιστωτή σε σχέση με την Ειδοποίηση ΙΑ, ή και σε ένα επόμενο στάδιο σε σχέση με τον τρόπο διάθεσης του προϊόντος της πώλησης με βάση το άρθρο 44Ι

(3), όπως και ο αναθεωρητικός έλεγχος των αποφάσεων ή ειδοποιήσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου με το ίδιο ένδικο μέσο και αναφορικά με τον Νόμο 9/1965, ως φύσει αναθεωρητικός (judicial review), δεν περιορίζεται σε έλεγχο της πιστότητας της αντιγραφής τύπων· αφορά τόσο στη νομιμότητα όσο και στην ουσιαστική ορθότητα της Ειδοποίησης ΙΑ. Συναφώς και ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) δεν αναφέρεται μόνο σε επίδοση που έγινε ή δεν έγινε (ως γεγονός) με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί να συνιστά «επίδοση», αλλά εάν έγινε «δεόντως», όπου το «δεόντως» περιλαμβάνει (εφόσον δεν εξαιρεί) και τον χρόνο επίδοσης, την καταλληλότητα του σταδίου επίδοσης μιας Ειδοποίησης ΙΑ, τα πρόσωπα στα οποία θα πρέπει να γίνει επίδοση. Το άρθρο 44ΙΕ είναι απλώς ερμηνευτική διάταξη, που ορίζει την έννοια της «επίδοσης» στα κείμενα του όλου Μέρους VIA, λέγοντας τι σημαίνει «επίδοση» στο Μέρος VIA. Σημαίνει την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή που απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Σημαίνει και την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο που μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους ΚΠΔ, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Σημαίνει και την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας που μπορεί να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία. Σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο που έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, σημαίνει και την αποστολή στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο. Ως ερμηνευτική διάταξη, το άρθρο 44ΙΕ, που εννοιοδοτεί - ευρέως - την «επίδοση», όπως εννοιοδοτεί και άλλους όρους, δεν καθορίζει τρόπο επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ, ή το δέον της επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ, ούτε προτεραιοποιεί έναν τρόπο επίδοσης έναντι άλλου. Η χρήση της φράσης «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» δεν διαβάζεται ότι πρώτα θα πρέπει να σταλεί συστημένη επιστολή, και μόνον εάν αποτύχει η παράδοση με συστημένη επιστολή (με την έννοια του μη εφικτού να ταυτίζεται με την έννοια της αποτυχημένης προσπάθειας επίδοσης), τότε μόνον επιτρέπεται η ιδιωτική επίδοση. Eάν δεν είναι εφικτή η παράδοση ειδοποιήσεων και επικοινωνιών του Μέρους VIA που χρήζουν επίδοσης με συστημένη επιστολή (που είναι ένας φθηνός και εύκολος τρόπος), ο ενυπόθηκος πιστωτής, που θα πρέπει πάντως να επιδώσει ειδοποιήσεις και επικοινωνίες στο πλαίσιο του Μέρους VIA, μπορεί να χρησιμοποιήσει ιδιωτική δικαστική επίδοση. Είναι προς διευκόλυνση του ενυπόθηκου πιστωτή να θεωρείται πως επιδίδει ακόμα και με συστημένη επιστολή σε οποιαδήποτε από τις διευθύνσεις του προσώπου στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία (τελευταία γνωστή διεύθυνση κατοικίας ή εγγεγραμμένου γραφείου ή ακόμα και διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Κτηματολογίου), χωρίς και πάλι να προτεραιοποιείται η επίδοση με συστημένη επιστολή στη μία διεύθυνση και μετά στην άλλη διεύθυνση ή και χωρίς να πρέπει να αποστείλει με αποτυχία συστημένες επιστολές πρώτα σε όλες αυτές τις διευθύνσεις. Για να μπορεί ο ενυπόθηκος πιστωτής να χρησιμοποιήσει την συστημένη επιστολή, για οποιαδήποτε εκ των ειδοποιήσεων ή επικοινωνιών του Μέρους VIA, θα πρέπει να μπορεί να γίνει και παράδοση με αυτήν. Εάν είναι εφικτή ή ανέφικτη η παράδοση, είναι βασικά στην κρίση του. Σε κανένα σημείο της νομοθετικής διατύπωσης υποχρεώνεται ο ενυπόθηκος πιστωτής να λάβει βεβαίωση από το ταχυδρομείο ότι δεν έχει παραληφθεί κάποια συστημένη επιστολή, και δεν ακολουθείται ερμηνεία δια της οποίας προστίθεται νομική υποχρέωση στον ενυπόθηκο πιστωτή. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να προϋποθέσει την αποτυχημένη προσπάθεια παράδοσης με συστημένη επιστολή, για να δοθεί η δυνατότητα επίδοσης με ιδιωτική δικαστική επίδοση, θα το πρόβλεπε, με την ανάλογη διατύπωση (π.χ. «εκτός εάν», «δεν θα», κ.λπ.), όπως και εάν ήθελε να θέσει τέτοια προϋπόθεση ειδικότερα για την Ειδοποίηση ΙΑ. Δεν προκύπτει, πάντως, από την ανάγνωση του άρθρου αυτού, ότι απαγορεύεται η επίδοση να γίνει απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Δεν υπάρχει απαγορευτική διατύπωση, ούτε τίθεται, με τη φράση «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό», όρος ή προϋπόθεση χρήσης της ιδιωτικής δικαστικής επίδοσης· η δε έννοια της «επίδοσης» δίδεται με τρόπο που διασφαλίζει ότι θα λάβει γνώση το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία, που είναι και το μόνο ζητούμενο. Ευλόγως, εάν πρόκειται να επιδοθεί Ειδοποίηση Ι ή Ειδοποίηση ΙΑ, οι οποίες επηρεάζουν καθοριστικά τη διαδικασία πλειστηριασμού και η παράδοση στο πρόσωπο όπου απευθύνονται θα πρέπει να βεβαιώνεται, για να αρχίζουν να μετρούν προθεσμίες ή να ασκούνται δικαιώματα, που δεν συνιστούν απλές ειδοποιήσεις ή επικοινωνίες στο πλαίσιο του Μέρους VIA, ο ενυπόθηκος πιστωτής μπορεί να θεωρήσει μη εφικτή την παράδοση με συστημένη επιστολή, που θα εξαρτάται από τον ίδιο τον αποδέκτη εάν θα παραλάβει ή όχι, και να επιδώσει με ιδιωτική δικαστική επίδοση, που (πλέον) περιλαμβάνεται στην έννοια της επίδοσης για τους σκοπούς του Μέρους VIA. Συναφώς, και εάν το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή επικοινωνία βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας και αυτό είναι γνωστό στον ενυπόθηκο πιστωτή, θα προχωρήσει με επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς να προηγηθεί άλλη διαδικασία. Η προσέγγιση της φράσης «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» ως όρος ή προϋπόθεση για να διενεργηθεί ιδιωτική δικαστική επίδοση είναι κατανοητό πως είναι στο πλαίσιο μιας κάπως πιο δικαιωματικής αντιμετώπισης της επίδοσης, στον βαθμό που συναρτάται με τον συγκεκριμένο λόγο Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) και την Ειδοποίηση ΙΑ. Ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(β) δεν σημαίνει τον έλεγχο από το Δικαστήριο εάν στάλθηκε η Ειδοποίηση ΙΑ πρώτα με συστημένη επιστολή ανεπιτυχώς και εάν μετά έγινε ιδιωτική επίδοση (εάν έγινε). Εξουσιοδοτεί το Δικαστήριο, ως Εφετείο, να ελέγξει εάν η Ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκε και με τρόπο που εμπίπτει στην έννοια της επίδοσης, αλλά και δεόντως, με βάση ό,τι ο Νόμος ορίζει σε σχέση με την επίδοση Ειδοποίησης ΙΑ. Με βάση το όλο άρθρο 44Γ υπάρχει δυνατότητα επίδοσης Ειδοποίησης ΙΑ εφόσον: (α) επιδοθεί πρώτα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ειδοποίηση Ι, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 45 ημερών - που πριν από τον Νόμο 61(Ι)/2020 ήταν 30 ημέρες - από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, και με ενημέρωση ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος πιστωτής μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA, και συνοδευόμενη από Ειδοποίηση Θ όπου χρειάζεται, και (β) εφόσον ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Ι. Άρα, ο έλεγχος του δέοντος της επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ περιλαμβάνει και τον έλεγχο των ανωτέρω. Έπειτα, η Ειδοποίηση ΙΑ επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Έτσι, ελέγχεται, στο πλαίσιο του δέοντος της επίδοσης, εάν επιδόθηκε όντως στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Με ό,τι η έννοια της επίδοσης περιλαμβάνει για να θεωρηθεί ότι γίνεται επίδοση για τους σκοπούς του Νόμου. Ο λόγος Έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)(γ), ότι η Ειδοποίηση ΙΑ έχει αποσταλεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, βεβαιώνει τη συστημική λειτουργία των τριών περιπτώσεων (α), (β) και (γ) του άρθρου 44Γ

(3), όπως και της παραγράφου

(3)στο όλο άρθρο 44Γ, και του άρθρου αυτού στο όλο Μέρος VIA, αλλά και την έκταση του δικαστικού ελέγχου μέσω της αναθεώρησης, δια Έφεσης. Ουσιώδες σε αυτό τον λόγο Έφεσης, της περίπτωσης (γ), είναι να εξαντληθεί η προθεσμία εντός της οποίας ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιλογής να πληρώσει, για να διασωθεί η ενυπόθηκη περιουσία από τον πλειστηριασμό. Εξ ου και ελέγχεται η διαδικασία που προηγήθηκε της Ειδοποίησης ΙΑ, εάν δηλαδή δόθηκε καθόλου αυτή η προθεσμία δια της Ειδοποίησης Ι, κατ' επέκταση και εάν παρήλθε. Έχοντας κατά νου τα προαναφερόμενα, καταρχάς, όσον αφορά την Ειδοποίηση Ι και την Ειδοποίηση ΙΑ που εκδόθηκαν στην προκειμένη περίπτωση συνάδουν με τους νόμιμους τύπους Ι και ΙΑ αντίστοιχα, που περιέχονται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, και δεν παρατηρείται κάποια απόκλιση που να τις καθιστά παράτυπες σε σημείο που να πρέπει να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός λόγω του περιεχομένου τους. Δεν πάσχει ουσιαστικά ή νομικά η απόφαση της Εφεσίβλητης να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία του Μέρους VIA για ένα τέτοιο υπερήμερο χρέος. Ο τρόπος αναφοράς των οφειλόμενων ποσών και του τόκου, είτε στην Ειδοποίηση Ι είτε στην Ειδοποίηση ΙΑ, επίσης, δεν αποκλίνουν σε βαθμό παρατυπίας ικανής να ματαιώσει τον πλειστηριασμό. Αναφέρεται η οφειλή με βάση τους Τύπους Ι και ΙΑ αντίστοιχα. Με τρόπο που καθίσταται ξεκάθαρο τι οφείλει ο παραλήπτης της Ειδοποίησης Ι να πληρώσει, εάν επιθυμεί, για να μην εκποιηθεί το ακίνητο. Ο λόγος για το ποσό εγγραφής της υποθήκης και τους τόκους που περιορίστηκαν μέχρι το διπλάσιο. Δεν προκύπτει ασάφεια η αμφιβολία ως προς το τι πρέπει να πληρωθεί. Μπορεί ασφαλώς να διαφωνεί η Εφεσείουσα με το ύψος του χρέους ή με τον τρόπο υπολογισμού του ενυπόθηκου χρέους, αλλά το Δικαστήριο σε αυτή την δικαιοδοσία δεν ελέγχει την ορθότητα των υπολογισμών του ενυπόθηκου πιστωτή και δεν μπαίνει σε διαδικασία να διαγνώσει το ύψος του ενυπόθηκου χρέους· ελέγχει εάν δόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας τυχόν νομοθετημένη δυνατότητα αμφισβήτησης του χρέους (π.χ. δια των της Ειδοποίησης Θ, όπου αποστέλλεται, ή δια της Ειδοποίησης Ι). Επίσης, επιδόθηκαν και οι δύο ειδοποιήσεις, Ι και ΙΑ, με ιδιωτική δικαστική επίδοση, που, πέραν του ότι ακολούθησε αποδεδειγμένα ανεπιτυχή συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή και καταχωρισμένη στο Κτηματολόγιο διεύθυνση της Εφεσείουσας, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, περιλαμβάνεται στην έννοια της «επίδοσης», με επίδοση που είναι νομότυπη σύμφωνα με την Δ.5,κ.2 ΚΠΔ, έχοντας υπόψη τα γεγονότα που εκτέθηκαν στο Δικαστήριο, αλλά και μεταξύ άλλων στην Θεοδώρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 Α.Α.Δ. 1305, που εξηγεί περαιτέρω την έννοια του «μέλους της οικογένειας» για σκοπούς επίδοσης. Η Εφεσείουσα, όπως αναφέρει, έχει επικοινωνία με τον σύζυγό της, παρά τη μεταξύ τους συζυγική διάσταση, και επί της ουσίας έλαβε και γνώση της Ειδοποίησης ΙΑ, που πρόσβαλε. Η δε επίδοση, για τους σκοπούς της διαδικασίας, θεωρείται πως έγινε στην Εφεσείουσα την 07.04.

1. Τούτο σημαίνει πως η Έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, με ό,τι τούτο συνεπάγεται ως προς το αποτέλεσμά της. Αλλά, ακόμα κι αν το Δικαστήριο θεωρούσε ότι είναι εμπρόθεσμη, και την εξέταζε περαιτέρω, δεν φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα να αφέθηκε πίσω πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρείται ενδιαφερόμενο πρόσωπο και στην άγνοια του οποίου θα διεξαχθεί ο πλειστηριασμός. Η έκδοση της Ειδοποίησης ΙΑ φαίνεται πως έγινε την 11.03.2022, μετά από τη λήξη της προθεσμίας που τέθηκε με την Ειδοποίηση Ι. Με την Ειδοποίηση Ι, απαιτήθηκε η πληρωμή χρέους που κατέστη υπερήμερο για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τις 120 ημέρες. Νοουμένου ότι έχει εξασφαλιστεί δικαστική απόφαση, δεν χρειάζονταν Ειδοποίηση Θ. Η έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης ΙΑ έγινε εφόσον δεν υπήρξε συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Ι για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει την τασσόμενη προθεσμία, και εντός του οποίου, όπως είναι κατανοητό, η Εφεσείουσα και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εάν βεβαίως υπήρχε η πρόθεση και ιδίως η δυνατότητα, θα ανταποκρίνονταν στο περιεχόμενο της Ειδοποίησης Ι. Παρόλο που δεν έτυχε πληρέστερης ανάλυσης αυτό το μέρος της Έφεσης, στην αγόρευση της συνηγόρου της Εφεσείουσας, να λεχθεί πως, ο τρόπος πλειστηριασμού, εάν είναι δημόσιος ή ιδιωτικός, δεν επιδρά από μόνος του σε κάποιο δικαίωμα της Εφεσείουσας. Η Εφεσείουσα παραχώρησε το ενυπόθηκο ακίνητο στον ενυπόθηκο πιστωτή για να το πλειστηριάσει, εάν δεν πληρωθεί το ποσό εγγραφής της υποθήκης, όταν απαιτηθεί. Εάν ο πλειστηριασμός μπορεί να επιτευχθεί ευχερέστερα με μια νεότερη διαδικασία ή και με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα, δεν ερμηνεύεται πως, εάν η Εφεσείουσα γνώριζε ως πιθανές τις νομοθετικές και τεχνολογικές εξελίξεις, δεν θα υποθήκευε το ακίνητο, ούτε πως το υποθήκευσε γνωρίζοντας ενδόμυχα τις δυσκολίες να υλοποιηθεί ένας πλειστηριασμός, και αντλώντας συμβατικό όφελος από τις δυσκολίες αυτές. Εξάλλου, το έγγραφο υποθήκης αναφέρεται και σε απευθείας πώληση. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να απαγορεύει στην Εφεσείουσα να προσφύγει στη δικαιοσύνη, αναζητώντας θεραπείες. Φαίνεται, όμως, πως δεν προσέφυγε στη δικαιοσύνη για να αμφισβητήσει το κύρος της υποθήκης (ως προς το οποίο εξάλλου μαρτυρά και η εκ συμφώνου δικαστική απόφαση που περιλαμβάνει το διάταγμα εκποίησης) ή το δικαίωμα της Εφεσίβλητης που υποκατέστησε τον ενυπόθηκο πιστωτή. Το ότι η Εφεσείουσα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα τα ένδικα μέσα με τον ίδιο τρόπο, μια Έφεση και μια αγωγή, και το καθένα έχει τον σκοπό και την εμβέλειά του, δεν σημαίνει παραβίαση κάποιου δικαιώματος της Εφεσείουσας να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Δεν παραβιάζεται γενικότερα οποιοδήποτε δικαίωμα της Εφεσείουσας με την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο πιστωτή· τούτη είναι η αναγκαστική συνέπεια, όταν απαιτηθεί το χρέος, δοθεί το δικαίωμα επιλογής διάσωσης του ακινήτου με πληρωμή (ποσό εγγραφής και τόκοι), και δεν πληρωθεί. Εάν η Εφεσείουσα θερωρεί ότι υπόκειται σε ζημιά, λόγω παράβασης καθηκόντων του ενυπόθηκου πιστωτή έναντί της, που σχετίζονται με τη διαδικασία, μπορεί να αξιώσει σχετικές αποζημιώσεις σε κατάλληλη διαδικασία, αλλά στο στάδιο αυτό, με αυτή την Έφεση και τη δική της αναθεωρητική εμβέλεια, το Δικαστήριο δεν διαπιστώσει πρόβλημα στη νομιμότητα ή στην ορθότητα της διαδικασίας που ακολούθησε ο ενυπόθηκος πιστωτής, στο πλαίσιο του Νόμου 9/
2. Κατάληξη Η Έφεση είναι εκπρόθεσμη, για τον λόγο που εξηγήθηκε, και χρήζει απόρριψης ως απαράδεκτη (inadmissible), χωρίς καν ανάγκη περαιτέρω ενασχόλησης με τους λόγους Έφεσης. Όμως, ακόμα και αναθεωρώντας τη διαδικασία έκδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ από την Εφεσίβλητη σύμφωνα με τους λόγους Έφεσης της Εφεσείουσας, σε συνάρτηση με τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, διαπιστώνεται πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Εφεσίβλητη είναι σύμφωνη με τον Νόμο 9/1965 και ορθή, ότι δεν παραβιάζεται οποιοδήποτε δικαίωμα της Εφεσείουσας, και ότι γενικότερα δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος δικαστικής παρέμβασης για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης ΙΑ ή για την ακύρωση του εξαγγελθέντος δι' αυτής πλειστηριασμού την 01.06.
3. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, η Έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ακολουθώντας τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο