MOTOBU ENTERPRISES LTD ν. AMBER VOYAGE LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 3146/2020, 6/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 3146/2020 MOTOBU ENTERPRISES LTD Ενάγουσα v.
- AMBER VOYAGE LIMITED
- ΠΑΥΛΟΣ ΟΣΙΠΙΔΗΣ Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 06.07.2021 για συνοπτική απόφαση Ημερομηνία: 06 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: Αν. Αριστείδου (κα) Για Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Κ. Μαραβελάκη (κα) για Ν. Παπαθεοχάρους & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα, με την αγωγή της, αξιώνει ποσό €40.000,00, πλέον τόκο προς 10% ετησίως, από την 12.03.2016 μέχρι εξόφλησης. Ισχυρίζεται πως η Εναγόμενη 1 ανέλαβε να της πληρώσει το ποσό αυτό μέχρι την 30.07.2016, βάσει εγγράφου που υπογράφθηκε την 12.03.2016 και συνιστά γραμμάτιο συνήθους τύπου. Την υποχρέωση πληρωμής εγγυήθηκε ο Εναγόμενος
- Διαζευκτικά, επικαλείται τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Την 23.04.2021, οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης. Με την υπό εξέταση αίτησή της, η Ενάγουσα ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η αίτησή της υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις του διευθυντή της Ενάγουσας, κύριου Γιαννάκη Θωμά, ημερομηνιών 06.07.2021 και 04.04.2022, ο οποίος δηλώνει προσωπική γνώση για τα γεγονότα, και βεβαιώνει το αληθές τους. Αναφέρει πως η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο (Τεκμήριο 1). Την 12.03.2016, υπέγραψε γραμμάτιο συνήθους τύπου για €40.000,00, στο όνομα της Ενάγουσας (Τεκμήριο 2), ως αντάλλαγμα για δάνειο που έλαβε από την Ενάγουσα, με την εγγύηση του Εναγόμενου
- Ο Εναγόμενος 2, διευθυντή της Εναγόμενης 1, υπέγραψε το έγγραφο αυτό εκ μέρους της Εναγόμενης 1, αλλά και ως εγγυητής, στα γραφεία της εταιρείας Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC, στη Λεμεσό, στην παρουσία του ενόρκως δηλούντος, της τότε μετόχου της Ενάγουσας, και δύο υπαλλήλων της δικηγορικής εταιρείας που κατονομάζει. Οι μετοχές της Ενάγουσας μεταβιβάστηκαν μεταγενέστερα σε άλλο πρόσωπο (Τεκμήρια 3 και 4), ενώ η αρχική μέτοχος απεβίωσε την 06.10.
- Όπως, όμως, εκείνη είχε αναφέρει στον ενόρκως δηλούντα, το γραμμάτιο δεν είχε σχέση με οποιεσδήποτε υπηρεσίες του Εναγόμενου 2, αλλά με δάνειο που χορήγησε η Ενάγουσα στην Εναγόμενη
- Ήταν όρος πως, εάν το ποσό των €40.000,00 δεν πληρώνονταν μέχρι την 30.07.2016, θα έφερε τόκο 10% ετησίως, από την 12.03.2016 μέχρι την εξόφλησή του. Η Ενάγουσα κάλεσε πολλές φορές τους Εναγόμενους 1 και 2 να πληρώσουν το ποσό αυτό, πλην όμως δεν υπάρχει ανταπόκριση, ούτε μέχρι σήμερα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, με την ένστασή τους, που υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του Εναγόμενου 2, ως διευθυντή της (Τεκμήριο 5) και γνώστη των γεγονότων, ισχυρίζονται πως δεν θα πρέπει να εκδοθεί συνοπτική απόφαση γιατί η αίτηση της Ενάγουσας είναι αντικανονική και δεν βεβαιώνει θετικά τη νομική και ουσιαστική βάση της αγωγής, ώστε να μεταφέρει το βάρος στους Εναγόμενους 1 και 2 να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση. Επίσης, οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν σε κάθε περίπτωση καλή υπεράσπιση. Ειδικότερα, το Τεκμήριο 2 που παρουσιάζεται ως γραμμάτιο συνήθους τύπου, είναι η θέση των Εναγόμενων, δεν έχει τα συστατικά ενός γραμματίου συνήθους τύπου με βάση τον νόμο. Φέρει τόκο 10%, αντίθετα με τον νόμο που ορίζει ανώτατο όριο τόκου 9%, ενώ ο ενόρκως δηλών εκ μέρους της Ενάγουσας δεν αποδεικνύει την παρουσία δύο συγκεκριμένων μαρτύρων, με δυνατότητα ελέγχου της δικαιοπρακτικής τους ικανότητας. Επίσης, δεν αναγράφεται σε αυτό οποιαδήποτε αντιπαροχή ή προειδοποίηση λήψης μέτρων, εφόσον, ως γεγονός, δεν ελήφθη και οποτεδήποτε δάνειο €40.000,00 από την Ενάγουσα (η αξίωση της οποίας δεν είναι εκκαθαρισμένη). Υπάρχουν, κατά τους Εναγόμενους, ζητήματα νομικά και πραγματικά που πρέπει να εκδικαστούν σε πλήρη δίκη. Στην πραγματικότητα, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, την 18.03.2016, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε στην Εναγόμενη 1 επιταγή (Τεκμήριο 6) σε διαταγή της Εναγόμενης 1, ποσού €20.000,00, κατόπιν εντολής της τότε εύρωστης μετόχου της, με την οποίαν ο Εναγόμενος 2 διατηρούσε χρόνιες φιλικές σχέσεις. Ήταν πληρωμή που έγινε χαριστικά, ως ένδειξη φιλίας και καλών σχέσεων, και χωρίς την υπογραφή κάποιου εγγράφου, γιατί ο Εναγόμενος 2 είχε επιβλέψει την αποπεράτωση της πολυτελούς οικίας της στο Νέα Χωριό, της Επαρχίας Πάφου. Ουδέποτε υπογράφθηκε το Τεκμήριο
- Ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται πως η υπογραφή στο Τεκμήριο 2 δεν είναι η δική του, και ότι πρόκειται για ένα πλαστό έγγραφο. Το μόνο έγγραφο που υπογράφθηκε στα γραφεία της δικηγορικής εταιρείας που ανέφερε η Ενάγουσα, όπως λέει, ήταν την 06.05.2016, ένα παρόμοιο έγγραφο για €50.000,00, που είχε κατατεθεί στην αγωγή 3147/2000 Ε.Δ. Πάφου, σε παρόμοιας φύσης υπόθεση της Ενάγουσας. Δεν οφείλεται, κατά τους Εναγόμενους, κάποιο ποσό, εφόσον το ποσό των €20.000,00, και όχι των €40.000,00, είχε δοθεί χαριστικά. Όταν ελήφθη η αγωγή, ο Εναγόμενος 2 είχε εκπλαγεί και επικοινωνήσει με την τότε μέτοχο της Ενάγουσας, που του ανέφερε πως ήταν πολύ άρρωστη και δεν μπορούσε να μιλήσει. Θεωρούν, οι Εναγόμενοι, την αίτηση της Ενάγουσας καταχρηστική, και πως δι' αυτής αποσκοπεί να τους στερήσει το δικαίωμα σε κανονική δίκη. Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της Ενάγουσας και των Εναγόμενων. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, καταθέτοντας κείμενες αγορεύσεις. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί. Η αίτηση της Ενάγουσας βασίζεται στη Δ.18 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), που περιέχεται στη νομική βάση της αίτησής της και προσδίδει επαρκώς τη δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να την εξετάσει. Όπως έτυχε επανάληψης και στη νομολογία, ανάμεσα στην οποία και η Μιχαηλίδου-Φατσίτα ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12.07.2016, ECLI:CY:AD:2016:A353 ή και η Χαραλάμπους (Καρούσου) ν. Μελά, Πολιτική Έφεση Ε242/2014, ημερομηνίας 03.09.2020, προκύπτει και από το ίδιο το κείμενο της Δ.18 ΚΠΔ, η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, δηλαδή σπάνιο· όσο σπάνιο βεβαίως θα έπρεπε να είναι και το φαινόμενο της προσπάθειας κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με την καταχώριση υπερασπίσεων που δεν έχουν ουσία. Δίδει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να επιτύχει την έκδοση απόφασης, παρακάμπτοντας την πολύ σημαντική διαδικασία της δίκης. Κατ' επέκταση, μπορεί να εκδοθεί τέτοια συνοπτική απόφαση μόνον όταν η υπόθεσή του ενάγοντος είναι τόσο ξεκάθαρη, και παράλληλα ο εναγόμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας, ή ο εναγόμενος δεν έχει αποκαλύψει ικανοποιητικά γεγονότα, για να του δίνουν ουσιαστικά δικαίωμα υπεράσπισης. Ό,τι απαιτείται από τον εναγόμενο, είναι να δείξει πως έχει ένα δικάσιμο θέμα (triable issue). Όταν έχει ένα δικάσιμο θέμα, το Δικαστήριο θα του επιτρέψει να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ασχέτως εάν η υπεράσπισή του έχει και προοπτικές να επιτύχει. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχει λεπτομέρειες σε μια λογική έκταση[1]. Στη Λαζάρου ν. Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817, 822, λέχθηκε πως «όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση». Η ευχέρεια που παρέχει η Δ.18 ΚΠΔ για εξασφάλιση απόφασης χωρίς υπεράσπιση εξετάζεται υπό το φως της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει ως προς τα δικαιώματα των διαδίκων βάσει των προνοιών του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ[2]. Η απαίτηση της Ενάγουσας, στην προκειμένη περίπτωση, περιέχεται σε Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και οι Εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης. Έπειτα, ο διευθυντής της Ενάγουσας βεβαίωσε το αληθές της αιτίας αγωγής της εναντίον των Εναγόμενων δια της ένορκης του δήλωσης. Ο ίδιος εκθέτει προσωπική γνώση ως προς τα γεγονότα που καταθέτει και δήλωσε επίσης πως, κατά τη θέση του, οι Εναγόμενοι δεν έχουν οποιαδήποτε υπεράσπιση, και εξηγεί τους λόγους. Προσκομίζει έγγραφη μαρτυρία επί της οποίας βασίζει την απαίτησή της η Ενάγουσας, που εάν δεν υπήρχε αμφισβήτηση από πλευράς των Εναγόμενων, δυνατόν να οδηγούσε σε απόδειξή της. Έχουν, κατά τη γνώμη μου, εκπληρωθεί οι τυπικές και κατ' επέκταση δικαιοδοτικές προϋποθέσεις της Δ.18,κ.1 ΚΠΔ, ώστε το βάρος να μετατίθεται πλέον στην πλευρά των Εναγόμενων, να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση. Το ζητούμενο δεν είναι εάν τα γεγονότα είναι πράγματι όπως ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, αλλά κατά πόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλουν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την άδεια να υπερασπιστούν την υπόθεσή τους, σε σχέση πάντα με την συγκεκριμένη απαίτηση της Ενάγουσας, παραπέμποντας τη διαφορά σε μια κανονική δίκη (trial). Μέσα από τη μαρτυρία της Ενάγουσας, φαίνεται πως προωθεί την απαίτησή της στη βάση του γραμματίου συνήθους τύπου. Όπως γνωρίζουμε και από το άρθρο 78 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149, «γραμμάτιο συνήθους τύπου» είναι γραπτή υπόσχεση, που παρέχεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογράφεται από το πρόσωπο που την παρέχει στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε ορισμένο χρόνο ή σε προσδιορίσιμο μέλλοντα χρόνο προς πρόσωπο το οποίο ορίζεται στο γραμμάτιο, ποσού χρημάτων, πλέον τόκο που ορίζεται σε αυτό κατά ανώτατο όριο προς 9,00% ετησίως, και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων επ' αυτού, τα συναφή έξοδα, και αναφέρει την αντιπαροχή για την οποίαν παρέχεται η υπόσχεση. Το πρόσωπο που παρέχει την υπόσχεση καλείται «οφειλέτης χρέους» ενώ το πρόσωπο στο οποίο παρέχεται η υπόσχεση καλείται «πιστωτής». Σε περιπτώσεις όπου ένα έγγραφο πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 78 τότε τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 80 το οποίο προνοεί πως σε κάθε δικαστικό μέτρο που λήφθηκε βάσει γραμματίου συνήθους τύπου, το περιεχόμενο του εν λόγω γραμματίου συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται σε αυτό, αλλά σε οποιοδήποτε τέτοιο δικαστικό μέτρο, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση το γεγονός ότι η υπογραφή του οφειλέτη χρέους ή άλλου που υπόγραψε το γραμμάτιο δεν είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή του, ή ότι η έκδοση του γραμματίου επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού ή απάτης ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη. Ως έχει επίσης νομολογηθεί[3], το Δικαστήριο, στις υποθέσεις γραμματίου συνήθους τύπου, που συνιστά ιδιάζουσα νομική οντότητα, δεν εξετάζει τη δεδηλωμένη αντιπαροχή. Ερμηνεύει όμως αυστηρά τις νομοθετικές διατάξεις, ενόψει και του ότι, εάν πληρούνται οι νομοθετημένες προϋποθέσεις, δημιουργείται αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται στο γραμμάτιο, και οι μόνες υπερασπίσεις που επιτρέπονται είναι ότι το γραμμάτιο λήφθηκε κατόπιν δόλου ή ότι η υπογραφή του χρεώστη ή άλλου μέρους δεν είναι στην πραγματικότητα η δική του. Οι Εναγόμενοι αμφισβητούν και τη δυνατότητα της Ενάγουσας να απαιτεί δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου, καθότι, πλην των υπογραφών των δύο μαρτύρων, αυτοί δεν κατονομάζονται στο Τεκμήριο 2, όσο και τη δυνατότητα της Ενάγουσας να απαιτεί γενικότερα στη βάση του εγγράφου του Τεκμηρίου 2, ασχέτως του νομικού προσδιορισμού του ως γραμμάτιο συνήθους τύπου ή άλλου είδους έγγραφο. Το έγγραφο αυτό, όπως οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται, ουδέποτε υπογράφθηκε και δεν πληροί τις προϋποθέσεις ενός γραμματίου συνήθους τύπου, εφόσον φέρει τόκο 10%, αντί 9%, που προβλέπει ο νόμος, και δεν δηλώνεται η αντιπαροχή, σύμφωνα με τον νόμο. Έναντι αυτής της αμφισβήτησης των Εναγόμενων, αποκτά σημασία το γεγονός ότι και η Ενάγουσα, παρά το ότι καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση δια της οποίας κατονόμασε τους μάρτυρες, υποδεικνύοντας και την ικανότητά τους να συμβάλλονται, δεν απαντήθηκαν και οι θέσεις των Εναγόμενων ότι στο Τεκμήριο 2 δεν δηλώνεται η αντιπαροχή και αναφέρεται τόκος 10%. Πέραν του ότι τα στοιχεία που προσκόμισε με την αίτησή της η Ενάγουσα, υπό την συγκεκριμένη αμφισβήτηση των Εναγόμενων, τίθενται σε εύλογη αμφιβολία, οι Εναγόμενοι προβάλλουν και πρόσθετους θετικούς υπερασπιστικούς ισχυρισμούς σε σχέση με το Τεκμήριο 2 αλλά και τη χρηματική απαίτηση της Ενάγουσας· ότι το Τεκμήριο 2, που εξ όψεως δεν φέρει και σφραγίδα της Εναγόμενης 1, δεν περιέχει ούτε τη υπογραφή του Εναγόμενου 2, και αυτή που φαίνεται επί του εγγράφου ως υπογραφή του Εναγόμενου 2 για την εταιρεία και ως εγγυητής, δεν του ανήκει - υπεράσπιση εντός της εμβέλειας του άρθρου 80. Χωρίς να αξιολογείται η μαρτυρία στο στάδιο αυτό ως σε δίκη[4], και χωρίς βεβαίως το Δικαστήριο να πρέπει να μπει στον ρόλο γραφολόγου ή να προβεί σε ευρήματα, είναι συγκεκριμένοι οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων, πλαισιώνονται από λεπτομέρεια και είναι επαρκείς και ικανοί να επισκιάσουν την απαίτηση της Ενάγουσας, σε βαθμό και κατά τρόπο που να οδηγεί το Δικαστήριο στην ανάγκη να διεξαχθεί μια κανονική δίκη στην προκειμένη περίπτωση, για να διαπιστωθεί η αλήθεια. Η ανάγκη διεξαγωγής κανονικής δίκης δεν θα πρέπει να θεωρείται από την Ενάγουσα ταυτόσημη με την πιθανότητα καθυστέρησης στη διεξαγωγή της. Επειδή οι Εναγόμενοι έχουν καταφέρει να αποδείξουν, στο επίπεδο που απαιτείται σε αυτή τη διαδικασία, ότι έχουν μια δικάσιμη υπεράσπιση που θα πρέπει να τους επιτραπεί να προβάλουν, η αίτηση της Ενάγουσας για το εξαιρετικό μέτρο της συνοπτικής απόφασης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Δίδεται άδεια στους Εναγόμενους να καταχωρίσουν την Έκθεση Υπεράσπισής τους. Οι Εναγόμενοι να καταχωρίσουν την Έκθεση Υπεράσπισής τους εντός 14 ημερών από σήμερα. Δεν κρίνω πως πρέπει να τεθούν άλλοι όροι. Τα έξοδα της διαδικασίας αυτής να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] N. V. Caterchef v. P.C.P Electronics Ltd
(1999)ΑΑΔ 1912. Βλ. και Hermes Insurance v. Theodorides
(1983)1 CLR 333, Εθνική Τράπεζα ν. Χατζηνέστωρος
(1989)1 ΑΑΔ 204, Trans Middle East Trading v. Tlais
(1991)1 ΑΑΔ 239, Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 ΑΑΔ 408 και Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 ΑΑΔ 148. [2] Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1968, J. & M. Loizides Agencies Ltd ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 1280, Ironfx Global Limited v. Χριστάκης Αλεξάνδρου & Υιοί Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε338/2016, ημερ. 23.03.2017. [3] Σαλαχώρης ν. Παναγιωτίδου, Πολιτική Έφεση 257/2010, ημερομηνίας 01.03.2016, ECLI:CY:AD:2016:A129, Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 ΑΑΔ 148, Λεωνίδου ν. Σπυριδάκη
(2012)1 ΑΑΔ 1694, Παύλου ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(1990)1 ΑΑΔ 483, Χαραλάμπους ν. Χρηματοδοτήσεις Πάνθηρας Λίμιτεδ
(2000)1 ΑΑΔ 733, Παπαστράτης ν. Οικονόμου
(1971)1 ΑΑΔ 11, Raif v. Dervish
(1971)1 ΑΑΔ 158. [4] Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. (Αρ.1)
(2001)1 ΑΑΔ 418. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο