THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. Νεοφύτου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1868/19, 20/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1868/19 Μεταξύ: THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Εναγόντων και
- Χxxxxxxxx Νεοφύτου
- Βxxxxxxx Νεοφύτου Εναγομένων -------------------- Αίτηση διά κλήσεως ημερ.12.04.2022 Ημερομηνία: 20.05.2022 Για Εναγόμενους - Αιτητές: κα Ιωάννου Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Γαντζίδου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Εναγόμενοι (στο εξής «Αιτητές») επιδιώκουν με την υπό κρίση αίτηση την έκδοση διατάγματος με το οποίο να επιτρέπεται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Ενάγουσας (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») ημερ.04.04.
- Συγκεκριμένα, οι Αιτητές επιθυμούν να αντεξετάσουν επί του περιεχομένου των παραγράφων 6.1, 6.2, 6.4, 8, 10.1, 10.2, 11, 12, 13.2, 13.3, 13.4, 13.5, 13.6, 14.3, 19, 24, 20.1, 25 και 26 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης και επί των Τεκμηρίων1-6 και 11-15 που επισυνάπτονται σε αυτήν. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, ισχυρίζεται ότι είναι αναγκαία η αντεξέταση, ώστε να φανεί το βάσιμο ή αβάσιμο των ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα, καθώς και η αλήθεια των πραγματικών περιστατικών που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ούτως ώστε το Δικαστήριο να σχηματίσει πληρέστερη εικόνα πριν να εκδώσει την απόφαση του. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση περιλαμβάνονται ψευδείς και παραπλανητικοί ισχυρισμοί που αφορούν, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη νόμιμων χρεώσεων στους επίδικους λογαριασμούς, τη διαγραφή χρεώσεων, την απουσία καταχρηστικών ρητρών και υπερχρεώσεων, τη διαπραγμάτευση των επίδικων συμφωνιών δανείων, υποθηκών και εγγυήσεων και την υπογραφή αυτών με ελεύθερη βούληση. Επίσης, ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί σε σχέση με τον ισχυρισμό του, ότι το ενδιαφέρον των Αιτητών για διευθέτηση των επίδικων λογαριασμών είναι όψιμο. Καταληκτικά, ο Αιτητής 1 υποστηρίζει ότι η αντεξέταση θα διαφωτίσει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η Καθ' ης η αίτηση εκδήλωσε τη διαφωνία της καταχωρώντας ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείροντας 9 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται στο ότι δεν καθορίζονται με επάρκεια τα σημεία επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση, δεν προβάλλονται ικανοποιητικοί λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθώς και ότι τυχόν έκδοση τους θα οδηγήσει σε προκαταρκτική εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης επί της οποίας ζητείται η αντεξέταση είναι διατυπωμένο κατά τέτοιο τρόπο που επιτρέπει στο Δικαστήριο να καταλήξει στα συμπεράσματα του, χωρίς να είναι αναγκαία η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Επιπροσθέτως, η αιτούμενη αντεξέταση έχει ως σκοπό να πλήξει την αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα, καθώς επεκτείνεται σε θέματα που αφορούν την ουσία της παρούσας διαφοράς, πράγμα ανεπίτρεπτο στα πλαίσια εκδίκασης προσωρινού διατάγματος. Εν κατακλείδι, ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους. Νομική Πτυχή Η Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας εδράζεται η υπό κρίση αίτηση, έχει ως εξής: "
- Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Σύμφωνα, επομένως, με τη Δ.39 θ.1 παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να διατάξει την παρουσία οποιουδήποτε προσώπου έχει προβεί σε ένορκη δήλωση για σκοπούς αντεξέτασής του. Η προαναφερόμενη δυνατότητα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χ'' Λοΐζου
(2008)1Α A.Α.Δ 280). Στο Annual Practice του 1956, σελ.677 κ.ε, όπου αναλύεται η Διαταγή 38 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών η οποία είναι αντίστοιχη με τη δική μας Δ.39, επεξηγούνται οι τρόποι άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου. Τονίζεται, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης, αλλά είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση. Συμπεράσματα Θεωρώ, ότι σημαντικός παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας ζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Εν προκειμένω, η άδεια για αντεξέταση επιδιώκεται στα πλαίσια αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Κατά την ακρόαση αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, το οποίο δεν εκδόθηκε μονομερώς, το Δικαστήριο εξετάζει τις τρεις προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και εφόσον αυτές ικανοποιηθούν, προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή, ότι κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση αντικρουόμενης μαρτυρίας ή σε βάθος εξέτασή της ή σε διατύπωση ευρημάτων, εκτός μόνο για την εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων του προαναφερόμενου άρθρου (Κυρίλλου v. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Πρόσφατα, στην απόφαση Zondrvan Group Ltd και Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.α Πολ. Έφεση αρ.Ε64/2015 ημερ.20.07.21, επαναλήφθηκαν τα πιο πάνω και τονίστηκε ότι θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια η αρχή, ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια προσωρινού διατάγματος δεν εκδικάζει την ουσία της υπόθεσης και δεν επιτρέπεται να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μιας ή της άλλης εκδοχής. Στην υπό κρίση περίπτωση η εκτεταμένη αντεξέταση που επιδιώκουν οι Αιτητές, αποσκοπεί στο να πλήξει την αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα. Αυτό, καθίσταται ξεκάθαρο από τα ζητήματα που επιθυμούν οι Αιτητές να αντεξετάσουν, όπως αυτά καταγράφονται στο σώμα της αίτησης, αλλά και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει. Είναι χαρακτηριστικές οι αναφορές του Αιτητή 1 στις παραγράφους 4, 5 και 12 της ένορκης δήλωσης του. Συγκεκριμένα, στις εν λόγω παραγράφους ο Αιτητής 1 υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι είναι αναγκαία η αντεξέταση για να φανεί το βάσιμο και η αλήθεια των ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα, καθώς και τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά. Ως ήδη αναφέρθηκε, το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, δεν αξιολογεί μαρτυρία και επομένως δεν θα ελέγξει την αξιοπιστία του προσώπου που προέβη σε ένορκη δήλωση υποστηρίζοντας την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση στην έκδοση προσωρινού διατάγματος. Επισημαίνω, ότι σε διαδικασία χορήγησης ή οριστικοποίησης προσωρινού διατάγματος σπάνια δίδεται άδεια για αντεξέταση. Στις Πολ. Εφέσεις 312/10 και 351/11 ημερομηνίας 17.07.14, ΚΟΥΠΠΑΣ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ κ.ά, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου......... Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων.» Πριν τη διατύπωση της κατάληξης, σημειώνω τα ακόλουθα αναφορικά με τη θέση των Αιτητών ότι είναι αναγκαία η αντεξέταση σε σχέση με τη δήλωση του ενόρκως δηλούντα ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι φερέγγυο νομικό πρόσωπο. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, δεν συναρτάται αποκλειστικά και μόνο με τη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης (ZENA COMPANY LTD v. DEMENIAN CATERING LTD
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ 1848). Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η οικονομική ευρωστία της Καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο. Ως εκ τούτου δεν είναι αναγκαία και η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επί του εν λόγω σημείου. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο