ΖΗΝΩΝΟΣ ν. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1559/2020, 6/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A115 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1559/2020 ΜΕΤΑΞΥ: XXXX ΖΗΝΩΝΟΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑ και
- XXXX ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
- D. KARAVIOTIS LIMITED
- ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ Αίτηση ημερομηνίας 29/07/2021 Ημερομηνία: 06/ 05/2022 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ.κ. Κ.Μ. Χατζηπιέρας Για Ενάγουσα-Καθ' ής η Αίτηση: κκ Ανδρέας Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Λόγω των υγειονομικών μέτρων που είναι σε ισχύ για την αντιμετώπιση του Covid-19, αλλά και με βάση τον Κανονισμό 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα.) Έναυσμα για την έκδοση της παρούσης, αποτέλεσε η Αίτηση ημερομηνίας 29/07/2021 (στο εξής ως "η Αίτηση") με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος για διαγραφή της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης ως σκανδαλώδης, ενοχλητικής, ανεπίτρεπτης και αχρείαστης προκαλούσας αμηχανίας αλλά και βλάβη στους Εναγόμενους και ότι τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Να σημειωθεί ότι κλητήριο γενικά οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε την 31/07/
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε την 14/04/2021 και Υπεράσπιση την 29/06/
- Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε ένα μήνα μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης. Συνοπτικά να αναφερθεί ότι η υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εδράζεται κυρίως στο αστικό αδίκημα της αμέλειας. Ζητούνται ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για ζημιές τις οποίες ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα έχει υποστεί ως αποτέλεσμα της αμέλειας και/ή παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας των Εναγόμενων. Σύμφωνα με την Ενάγουσα περί την 15/03/2019 ήταν επιβάτης στο Λεωφορείο το οποίο οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 στα πλαίσια της εργασίας του και ως υπηρέτης των Εναγόμενων 2 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού. Κατά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας του Εναγόμενου 1 πάντα σύμφωνα με τη θέση της Ενάγουσας, αυτός προσέκρουσε και συγκρούστηκε βίαια σε προπορευόμενο όχημα και ενεπλάκη σε ατύχημα. Στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης παρατίθενται λεπτομέρειες Αμέλειας του Εναγομένου
- Στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης παρατίθενται λεπτομέρειες Αμέλειας των Εναγόμενων
- Στην παράγραφο 8 για την οποία ζητείται η διαγραφή της αναφέρεται αυτολεξεί: "Ανεξάρτητα και επιπρόσθετα από τα πιο πάνω αναφορικά με το θέμα της αμέλειας των Εναγόμενων και/ή οποιωνδήποτε εξ αυτών, η Ενάγουσα θα βασιστεί επίσης και/ή επιφυλάσσει τα δικαιώματα της να βασιστεί στην καταδίκη και/ή στα αποτελέσματα σχετικής ποινικής υπόθεσης εναντίον του Εναγομένου 1 και/ή των Εναγομένων 2 αναφορικά με το Ατύχημα και/ή την αμελή οδήγηση του Εναγόμενου 1". Στην Υπεράσπιση των Εναγόμενων μέσω της παραγράφου 10 γίνεται αναφορά ότι η παράγραφος 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως είναι σκανδαλώδης και απαράδεκτη και ως τέτοια θα ζητηθεί η διαγραφή της. H Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μιχαέλας Παναγιωτίδου δικηγόρου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους. Σύμφωνα με την κα Παναγιωτίδου η Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων περιέχει ισχυρισμό κατά απόκλιση των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος είναι σκανδαλώδης, αχρείαστος, τείνει να εκτρέψει την ομαλή πορεία της δίκης που έχει ως σκοπό να επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων και ότι σκοπό έχει την στρέβλωση της υπόθεσης. Οι ισχυρισμοί δεν έχουν κάποια σχέση με την αξίωση αποζημίωσης. Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης της (στο εξής "ως η Ένσταση") η Ενάγουσα- Καθ'ής η Αίτηση εγείρει 8 λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη, ότι δε συντρέχουν οι προυποθέσεις έκδοσης διατάγματος ούτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τη διαγραφή της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζεται ότι η παράγραφος 8 δεν είναι σκανδαλώδης ή ενοχλητική ή ανεπίτρεπτη ή ότι θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα και εάν εγκριθεί θα αποτελέσει εκτροχιασμό στην αγωγή, καθυστέρηση αλλά και παραβίαση της αρχής της Δίκαιης Δίκης ως καθορίζεται από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ αλλά και άρθρο 30 του Συντάγματος. Μέσω της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την Ένσταση υιοθετούνται στην ουσία οι λόγοι ένστασης. Επιπροσθέτως η Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση τονίζει ότι όχι μόνο δεν επηρεάζονται δυσμένως τα δικαιώματα των Εναγόμενων αλλά σκοπός τους είναι να επιτύχουν διαγραφή παραγράφων για να μην παρουσιαστεί με σαφήνεια η διαφορά. Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης αποτελούν πραγματικά γεγονότα που σχετίζονται με το θέμα της αμέλειας και συγκεκριμένα με την αμελή οδήγηση του Εναγόμενου 1.Οι ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και αν δεν δικογραφείτο ο ισχυρισμός δε θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την ακροματική διαδικασία. Υπάρχει επίσης ισχυρισμός ότι υπάρχει σαφής σύνδεση της οποιασδήποτε ποινικής υπόθεσης εναντίον των Εναγόμενων αναφορικά με την αμελή οδήγηση του Εναγόμενου 1, με τα επίδικα θέματα. H ακρόαση της Αίτησης διεξήχθηκε επί των όσων οι Αιτητές και η Καθ'ής η Αίτηση αναφέρουν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα. Επίσης οι συνήγοροι εφοδίασαν το Δικαστήριο με γραπτό κείμενο αγόρευσης. Η νομική βάση επί της οποίας μπορεί να στηριχθεί αίτηση για διαγραφή είναι η Δ.19, Θ.26 (βλ. Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1852). Επίσης είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα προδιαγραφεί η δίκη. Η Δ.19, Θ.4 καθορίζει ότι στα δικόγραφα πρέπει να περιλαμβάνονται μόνο γεγονότα και όχι μαρτυρία αλλά και ότι τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά να είναι ουσιώδη και σχετιζόμενα με τα επίδικα θέματα που τίθενται προς εκδίκαση (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,
(1996)1(Α) ΑΑ. 530, Γεωργίου Καψού
(1997)1(Α) ΑΑΔ 164. Ακόμη δυνάμει των προνοιών της Δ.19 Θ.4, μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται, τα οποία είναι και σχετικά με τα επίδικα θέματα, το τι είναι δε σχετικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με την απόφαση Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 All E.R. 294, η λέξη «material», η οποία χρησιμοποιείται στον αντίστοιχο αγγλικό θεσμό 19.4, σημαίνει «necessary for the purpose of formulating a complete statement of claim»(βλ. The Annual Practice 1956, σελ.336-338. Στις έγγραφες προτάσεις δεν περιλαμβάνεται μαρτυρία (βλ. Havariyoun ν. Ρουσή
(2008)1Α ΑΑΔ 406, 410 και T. & E. Tofinis Estates Ltd ν. Παπαλεοντιου
(2009)1Β ΑΑΔ 1540, 1544). Η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο. Αν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ, v Σοφοκλή Σαββίδη
(1997)1 ΑΑΔ 685 σελ. 689). Στην προκείμενη περίπτωση παρατηρώ ότι στο δικόγραφο της Ενάγουσας στις παραγράφους 6 και 7 παρατίθενται σύμφωνα με τη θέση της Ενάγουσας οι λεπτομέρειες αμέλειας των Εναγόμενων. Στο Annual Practice 1958 σελ. 456 αναφέρεται ότι σε αγωγές αμέλειας στο δικόγραφο του Ενάγοντα για να συνάδει αυτό με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων πρέπει να παρατίθενται σ'αυτό οι λεπτομέρειες αμέλειας και/ή τα γεγονότα που κατά τη θέση του Ενάγοντα στοιχειοθετούν αμέλεια. Συγκεκριμένα η έκθεση απαίτησης πρέπει να θέτει όλα τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υποχρέωση επιμέλειας του Εναγόμενου προς τον Ενάγοντα και η παραβίαση αυτή και/ή τα γεγονότα που σχετίζονται με την ισχυριζόμενη αμέλεια των Εναγόμενων . Στην προκείμενη περίπτωση πέραν των λεπτομερειών αμέλειας που δικογραφεί η Ενάγουσα περαιτέρω στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης της αναφέρει ότι σε σχέση με το θέμα της αμέλειας θα στηριχθεί στην καταδίκη και/ή σε αποτελέσματα ποινικής υπόθεσης εναντίον του Εναγόμενου 1 ή και των Εναγόμενων
- Να διευκρινιστεί ότι στο στάδιο αυτό δεν εξετάζεται η βασιμότητα των ισχυρισμών αλλά κατά πόσο αυτοί οι ισχυρισμοί και η δικογράφηση της παραγράφου 8 συνάδει με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Έχω την άποψη ότι η θέση της Ενάγουσας ότι θα βασιστεί αναφορικά με την αμέλεια γενικά σε αποτέλεσμα ποινικής διαδικασίας έχει τεθεί εκ του περισσού. Στην πραγματικότητα η Ενάγουσα μέσω της παραγράφου 8 δε θέτει κάποιο γεγονός αλλά επιφυλάσσει το δικαίωμα της να βασιστεί δηλαδή να παρουσιάσει μαρτυρία προς απόδειξη του αστικού αδικήματος της αμέλειας σε αποτελέσματα ποινικής διαδικασίας δηλαδή θα βασιστεί σε απόφαση άλλου Δικαστηρίου. Αυτό που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο είναι επιτρεπτό και συμβατό να δικογραφεί τη μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει η Ενάγουσα σε σχέση με το θέμα της αμέλειας. Μαρτυρία προς απόδειξη οποιουδήποτε από τα επίδικα θέματα γενικά δε χωρεί σε δικόγραφο βλ. Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ, v Σοφοκλή Σαββίδη ανωτέρω και Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. v. Davies [1938] 1 K.B. 196,
- Αντίθετη άποψη θα είχα εάν στο δικόγραφο της Ενάγουσας δικογραφούνταν γεγονότα και τυχόν αποτελέσματα σχετικά με αυτά τα γεγονότα όπως και τυχόν επίπτωση τους στην παρούσα διαδικασία. Στην προκείμενη περίπτωση ως εξηγώ ανωτέρω η Ενάγουσα δεν εισάγει κάποιο ισχυρισμό γεγονότος μέσω του δικογράφου της για να δοθεί και η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να αμφισβητήσει το γεγονός αυτό και/ή να προβάλει την Υπεράσπιση της αλλά παραπέμπει στη μαρτυρία που προτίθεται να παρουσιάσει. Πέραν τούτου δε γίνεται ξεκάθαρο μέσω της παραγράφου 8 εάν έχει προκύψει καταδίκη μετά από παραδοχή ή μετά από ακρόαση αλλά τίθεται γενικά και αόριστα η θέση ότι προτίθεται να βασιστεί σε καταδίκη και/ή αποτελέσματα ποινικής διαδικασίας εναντίον των Εναγόμενων. Ως έχουν τεθεί οι ισχυρισμοί δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό πώς θα μπορούσε εν πάση περίπτωση η άλλη πλευρά να τους αμφισβητήσει. Θεωρώ λοιπόν ότι ως έχουν τεθεί οι ισχυρισμοί προκαλούν αμηχανία στην αλλη πλευρά αλλά και σύγχυση αφού δεν είναι ξεκάθαρο σε τι ακριβώς αναφέρεται η Ενάγουσα για να μπορούσαν οι Εναγόμενοι να προβάλουν την Υπεράσπιση τους. Συμφωνώ με τη θέση της Ενάγουσας ότι η παραδοχή ενώπιον ποινικού Δικαστηρίου για ποινικό αδίκημα καθίσταται σχετική σε αστική υπόθεση με την έννοια της παραδοχής των γεγονότων που τη στοιχειοθετούν και μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία στα πλαίσια αστικής διαδικασίας (βλ. Πούρικκος ν. Βασιλείου
(1993)1 ΑΑΔ 256). Εάν γινόταν ξεκάθαρα αναφορά στο δικόγραφο με αναφορά σε γεγονότα ήτοι την ύπαρξη ποινικής διαδικασίας και/ή τα αποτελέσματα αυτής της ποινικής διαδικασίας με δεδομένο τη σχετικότητα της εν λόγω διαδικασίας με τα επίδικα θέματα ενδεχομένως το Δικαστήριο να είχε διαφορετική γνώμη. Συνεπώς οι πιο πάνω ισχυρισμοί όπως έχουν τεθεί δεν μπορούν να αποτελέσουν μέρος της βάσης αγωγής της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα δε χρειάζεται να δικογραφεί τη μαρτυρία που προτίθεται να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Αντιθέτως έχει κάθε δικαίωμα να παρουσιάσει κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία σχετική και νομικώς αποδεκτή προς απόδειξη του αστικού αδικήματος της αμέλειας. Το πως θα αποδείξει την απαίτηση της ή που θα βασιστεί για να αποδείξει την αμέλεια δεν αποτελεί θέση στο δικόγραφο της. Κρίνω ότι με βάση την κατάληξη μου ότι δηλαδή ως είναι διατυπωμένη η παράγραφος 8 είναι αντίθετη με τον τρόπο σύνταξης δικογράφων αφού δεν αφορά σε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός αλλά στον τρόπο που θα αποδείξει την απαίτηση της δηλαδή σε μαρτυρία, ότι δε χρειάζεται να επεκταθώ στην περαιτέρω ανάλυση και εξέταση του θέματος. Με βάση τα πιο πάνω η Αίτηση γίνεται αποδεκτή και διατάσσεται η διαγραφή της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Τα έξοδα της παρούσης Αίτησης λοιπόν επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων-Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο