Βρυώνη κ.α. ν. Μαρίας Σταύρου, Αρ. Αγωγής: 1682/21, 24/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1682/21 Μεταξύ:
- XXX Βρυώνη
- XXX Γεωργίου Βρυώνη
- XXX Βρυώνη Εναγόντων και Μαρίας Σταύρου Εναγομένης -------------------- Αίτηση ημερ. 10.12.2021 για προδικαστική εκδίκαση Ημερομηνία: 24.5.2022 Για Εναγόμενη/Αιτήτρια: κ. Λαζάρου για Σ.Α. ΘΩΜΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: κ. Αγαθοκλέους για Agathokleous - Neophytou & Co LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες (στο εξής «Καθ' ων η αίτηση») ισχυρίζονται ότι είναι συνιδιοκτήτες κατά 5/24 μερίδια έκαστος του ακινήτου επί του οποίου έχει ανεγερθεί οικοδομή στην οποία βρίσκεται διαμέρισμα που αποτέλεσε την οικογενειακή στέγη του Καθ' ου η αίτηση 1 και της Εναγόμενης (στο εξής «Αιτήτρια»). Μεταξύ του Καθ' ου η αίτηση 1 και της Αιτήτριας επήλθε διάσταση, με αποτέλεσμα ο πρώτος να εγκαταλείψει το διαμέρισμα. Μετά τη διάσταση, οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν από την Αιτήτρια την παράδοση του διαμερίσματος, αλλά η τελευταία αρνείται και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κατακρατά παράνομα την περιουσία των Καθ' ων η αίτηση και να διαπράττει το αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Η Αιτήτρια στην Υπεράσπιση της ισχυρίζεται, ότι προσέφερε χρηματικά ποσά στη διατήρηση και ανακαίνιση του διαμερίσματος στη βάσει των διαβεβαιώσεων του Καθ' ου η αίτηση 1 ότι το διαμέρισμα ανήκε στον ίδιο. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση 1 την διαβεβαίωσε ότι το διαμέρισμα ανήκε και στην ίδια, εφόσον αποτελούσε την οικογενειακή τους στέγη. Στις 07.12.21 καταχωρήθηκε Απάντηση από τους Καθ' ων η αίτηση, στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί της Έκθεσης Απαίτησης. Μετά την καταχώρηση της Απάντησης και συγκεκριμένα στις 10.12.21 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία η Αιτήτρια ζητά την προδικαστική εκδίκαση του νομικού σημείου που ήγειρε στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Θεωρώ χρήσιμη την αυτούσια παράθεση της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης: «
- Η Εναγόμενη εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή δεν δύναται να προχωρήσει ως έχει και θα πρέπει να απορριφθεί δια τους κάτωθι λόγους: α. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλην δικαιοδοσία να επιληφθεί της διαφοράς. β. Η Εναγόμενη και ο Ενάγοντας 1 την 04/06/2016 τέλεσαν θρησκευτικό γάμο. γ. Η επίδικη οικία χρησιμοποιείτο από τον Ενάγοντα 1 και την Εναγόμενη ως οικογενειακή στέγη από τα τέλη του 2012 και/ή αρχές του
- δ. Η Εναγόμενη, με βάση τις διαβεβαιώσεις του Ενάγοντα 1 ότι η οικία ήταν δική του, προσέφερε χρηματικά στην διατήρηση και ανακαίνιση της επίδικης οικίας, με αποτέλεσμα την αύξηση της περιουσίας του Ενάγοντα
- ε. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε πριν την λύση του γάμου του Ενάγοντα 1 με την Εναγόμενη και αφορά την χρήση οικογενειακής στέγης. Αρμοδιότητα για διαφορές που αφορούν την χρήση οικογενειακής κατοικίας διαρκούντος του γάμου, έχει το Οικογενειακό Δικαστήριο.» Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία αναφέρει, ότι το διαμέρισμα εμπίπτει στις περιουσιακές διαφορές που δημιουργήθηκαν από τον γάμο που τέλεσε με τον Καθ' ου η αίτηση
- Ως εκ τούτου, αρμοδιότητα για το διαμέρισμα έχει το Οικογενειακό Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο Νόμος της δίδει το δικαίωμα να καταχωρήσει αίτηση στο πιο πάνω Δικαστήριο ζητώντας την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης μέχρι την έκδοση διαζυγίου. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν συμμερίζονται τη θέση της Αιτήτριας. Καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρουν 10 λόγους ένστασης. Αυτοί μπορούν να συνοψισθούν, αφενός στο ότι η προδικαστική ένσταση που εγείρει η Αιτήτρια δεν αποτελεί αμιγώς νομικό ζήτημα και αφετέρου, στο ότι είναι εσφαλμένη η θέση της ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας εκδίκασης της επίδικης διαφοράς. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος, ανάμεσα σε άλλα, ισχυρίζεται ότι μέχρι το 2014 ήταν ιδιοκτήτης των 15/24 μεριδίων του ακινήτου. Κατά το εν λόγω έτος μεταβίβασε από 5/24 μερίδια στα παιδιά του, Καθ' ων η αίτηση 1 και
- Μέχρι το 2012 το διαμέρισμα ενοικιαζόταν. Ακολούθως, το εγκατέλειψε ο ενοικιαστής που το κατείχε και ο Καθ' ου η αίτηση 1 τον παρακάλεσε όπως του παραχωρήσει την κατοχή του διαμερίσματος προκειμένου να διαμείνει σε αυτό με την Αιτήτρια μέχρι να μπορέσουν να κτίσουν την οικία τους. Δέχθηκε και του παραχώρησε την κατοχή του διαμερίσματος χαριστικά, χωρίς την πληρωμή ενοικίου. Το διαμέρισμα ολοκληρώθηκε το 2009 με δικά του αποκλειστικά έξοδα. Ουδέποτε αναφέρθηκε στην Αιτήτρια, είτε από τον ίδιο, είτε από τον Καθ' ου η αίτηση 1, ότι το διαμέρισμα θα ανήκε εξ ολοκλήρου στον τελευταίο. Ο ίδιος και η Καθ' ης η αίτηση 3 δεν μπορούν να αποταθούν στο Οικογενειακό Δικαστήριο και να ζητήσουν θεραπεία σε σχέση με το διαμέρισμα. Άλλωστε, το διαμέρισμα, λόγω του ιδιοκτησιακού του καθεστώτος, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο σε διαδικασία στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Εν κατακλείδι, ο Καθ' ου η αίτηση 2 ισχυρίζεται, ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποταθεί στο Οικογενειακό Δικαστήριο για να ζητήσει αποκλειστική χρήση του διαμερίσματος παρά την πάροδο δύο ετών από την ημερομηνία διάστασης με τον Καθ' ου η αίτηση
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν με τις γραπτές αγορεύσεις τους την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη των θέσεων τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει μελετηθεί και θα γίνει αναφορά σε αυτό εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.27 θ.θ. 1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αρχές που διέπουν την προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις συνοψίζονται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ., μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki ν. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 C.L.R. 176, Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949 και Παπαθανασίου και Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου κ.α. Πολ. Έφεση αρ.Ε178/14 ημερ.11.08.20). Η νομολογία υποδεικνύει, ότι η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο εάν αποφασιστεί υπέρ του διαδίκου που το εγείρει, αποφασίζεται όλη η υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα αυτής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες όπου τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση της ουσίας. Επιπρόσθετα, η νομολογία υπογραμμίζει ότι νομικό σημείο δεν εκδικάζεται προδικαστικά όταν τα γεγονότα επί των οποίων θα αποφασιστεί είναι αμφισβητούμενα (βλ. ανωτέρω Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ). Συνεπώς, η εκδίκαση προδικαστικού ζητήματος είναι εφικτή εάν και εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα και τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά (Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α
(1991)1 Α.Α.Δ. 225). Συμπεράσματα Σε διαδικασίες αυτής της φύσης δύο είναι τα ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Πρώτον, κατά πόσο το εγειρόμενο ζήτημα είναι κατάλληλο για να τύχει προδικαστικής εκδίκασης και δεύτερον, κατά πόσον, επί της ουσίας πλέον, ευσταθεί η εγερθείσα προδικαστική ένσταση. Προέχει, επομένως, η εξέταση του πρώτου ζητήματος. Η αντιπαραβολή της Έκθεσης Απαίτησης με την Υπεράσπιση, αλλά και των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, αναδεικνύει την ύπαρξη αμφισβητούμενων γεγονότων. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται, ότι είναι συνιδιοκτήτες του ακινήτου επί του οποίου ανεγέρθηκε η οικοδομή στην οποία περιλαμβάνεται και το διαμέρισμα (βλ., μεταξύ άλλων, παράγραφοι 1 - 3 της Έκθεσης Απαίτησης και 3 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση 2). Από την άλλη, η Αιτήτρια στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης (με την οποία εγείρει το επίμαχο νομικό σημείο) και συγκεκριμένα στην υποπαράγραφο (δ) αυτής ισχυρίζεται, ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 την διαβεβαίωσε ότι το διαμέρισμα ανήκει στον ίδιο. Παράλληλα, με την παράγραφο 3 της Υπεράσπισης αρνείται τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση περί συνιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου, ενώ στην παράγραφο 5 ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 την διαβεβαίωσε ότι το διαμέρισμα θα ήταν και δικό της. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ως προς τον τρόπο με τον οποίο περιήλθε στην κατοχή του Καθ' ου η αίτηση 1 το διαμέρισμα. Επιπρόσθετα, υπάρχει ασάφεια ως προς τον χρόνο ανέγερσης του. Σε σχέση με το τελευταίο ζήτημα, στα δικόγραφα δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά, ενώ στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση 2, ο τελευταίος ισχυρίζεται, ότι το διαμέρισμα οικοδομήθηκε περί το έτος 2009 με δικά του αποκλειστικά έξοδα. Σημειώνω, ότι ο γάμος του Καθ' ου η αίτηση 1 και της Αιτήτριας τελέστηκε το 2016 και χρησιμοποίησαν το διαμέρισμα ως οικογενειακή στέγη από τα τέλη του 2012 και/ή αρχές του 2013. Όλα τα πιο πάνω καθιστούν, κατά την κρίση μου, σαφές ότι απουσιάζει το κοινό υπόβαθρο γεγονότων που θα επέτρεπε την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της δικαιοδοσίας που εγείρεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Σημειώνω, ότι η έννοια «περιουσία» στο άρθρο 2 του Ν.232/91 ερμηνεύεται ως η «κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους». Το άρθρο 14
(2)(α) του Ν.232/91 ορίζει, ότι δεν υπολογίζεται στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων οτιδήποτε απέκτησαν δυνάμει δωρεάς, κληρονομίας, κληροδοσίας ή άλλης χαριστικής αιτίας. Το δε άρθρο 11
(2)(ε) του Ν.23/90, αναφέρει ότι τα Οικογενειακά Δικαστήρια έχουν εξουσία να επιλαμβάνονται υποθέσεων που αφορούν «θέματα γονικής μέριμνας, διατροφής, αναγνώρισης τέκνου, υιοθεσίας, περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά, εφόσον οι διάδικοι ή ένας από αυτούς έχουν τη διαμονή τους στη Δημοκρατία». Επομένως, το ιδιοκτησιακό καθεστώς του διαμερίσματος, ο χρόνος ανέγερσης του αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ο Καθ' ου η αίτηση 1 απέκτησε την κατοχή του διαμερίσματος αποτελούν, κατά την κρίση μου, ζητήματα καίριας σημασίας για να αποφασιστεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Επαναλαμβάνω, ότι επ' αυτών δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας στην αγόρευση της δεν σχολιάζει την πιο πάνω ουσιώδη διάσταση στις θέσεις των διαδίκων. Περιορίζεται, να υπερθεματίσει, αφενός το γεγονός της μη λύσης του γάμου του Καθ' ου η αίτηση 1 και της Αιτήτριας και αφετέρου, το ότι το διαμέρισμα αποτέλεσε την οικογενειακή τους στέγη. Αυτά, όμως, τα δεδομένα, ενόψει των προαναφερόμενων αμφισβητούμενων γεγονότων, δεν αποκρυσταλλώνουν το ζήτημα της δικαιοδοσίας σε αμιγώς νομικό. Ειδικά, όσον αφορά το επιχείρημα ότι το διαμέρισμα αποτέλεσε την οικογενειακή στέγη του Καθ' ου η αίτηση 1 και της Αιτήτριας, σημειώνω, ότι το διάταγμα αποκλειστικής χρήσης οικογενειακής στέγης που μπορεί να εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 17
(1)του Ν.23/90 αφορά μόνο τους συζύγους. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν έχουν τέτοια σχέση με την Αιτήτρια. Αυτή η πτυχή δεν λήφθηκε καθόλου υπόψη από την Αιτήτρια. Αντιθέτως, η όλη δομή της υπό κρίση αίτησης και της επιχειρηματολογίας που αναπτύχθηκε από την Αιτήτρια, παραγνωρίζει το γεγονός, ότι διάδικοι στην παρούσα αγωγή δεν είναι μόνο ο Καθ' ου η αίτηση 1 και η Αιτήτρια, αλλά και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της καθ' ύλη δικαιοδοσίας του, εφόσον δεν υπάρχει κοινό υπόβαθρο γεγονότων. Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο