← Κύπρος

ΚΚΟΥΜΟΥΡΗΣ ν. REGUARDO BAKERY LTD., Αρ. Αγωγής 420/18, 16/5/2022

ΚΚΟΥΜΟΥΡΗΣ ν. REGUARDO BAKERY LTD., Αρ. Αγωγής 420/18, 16/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 420/18 Μεταξύ: XXX ΚΚΟΥΜΟΥΡΗΣ Ενάγοντα - και - REGUARDO BAKERY LTD., Εναγόμενης Ημερομηνία: 16η Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κος. Μιχαήλ με κα. Χριστοφή Για τον Εναγόμενο: κα. Πέτρου με κο. Νεοκλέους Α Π Ο Φ Α Σ Η (Η απόφαση του Δικαστηρίου αποστέλλεται στους διαδίκους μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος κατ' εφαρμογή των διαδικαστικών κανονισμών που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο των μέτρων προς αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού (Covid-19) και κατόπιν λήψης της ρητής συγκατάθεσής τους και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα) Εισαγωγή και έγγραφες προτάσεις

  1. Την 10η Νοεμβρίου του 2017 ο Ενάγοντας μετέβηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού παραπονούμενος για φούσκωμα στην κοιλιά, αναγούλες και αναφέροντας ότι είχε κάνει εμετό. Οι παθήσεις του οφείλονται, σύμφωνα με τον ίδιο, στο γεγονός ότι κατανάλωσε ρόφημα που αγόρασε από κατάστημα της Εναγόμενης και το οποίο ήταν ληγμένο και χαλασμένο. Με την Αγωγή αυτή απαιτεί αποζημιώσεις για το περιστατικό από την κατ' ισχυρισμό υπαίτιο Εναγόμενη.
  2. Στην Έκθεση Απαίτησης, όπως τροποποιήθηκε με τη σύμφωνο γνώμη της πλευράς της Εναγόμενης μετά και από την καταχώριση των γραπτών μαρτυριών, ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι την επίδικη ημερά αγόρασε από αρτοποιείο της Εναγόμενης στην οδό Μίλτωνος 85 στη Λεμεσό, ρόφημα γάλακτος τύπου «Incolac Strawberry Drink» και αφού το κατανάλωσε ένιωσε έντονες ενοχλήσεις και πόνους. Κοιτάζοντας τη συσκευασία διαπίστωσε ότι το ρόφημα που αγόρασε είχε λήξει. Η συσκευασία, ισχυρίζεται, αναγράφει ημερομηνία λήξης 16.6.2016 αλλά οι ημερομηνίες παραγωγής και λήξης σε αυτό είναι αντεστραμμένες. Στο Νοσοκομείο, του χορηγήθηκε αγωγή προς αντιμετώπιση της συμπτωματολογίας του. Καταλογίζει στην Εναγόμενη αμέλεια και παράβαση νόμιμων καθηκόντων επειδή διέθεσε το ληγμένο ή και χαλασμένο ρόφημα προς πώληση και ζητά ειδική αποζημίωση ανερχόμενη στο ποσό των €302 και γενικές αποζημιώσεις για πόνο και ταλαιπωρία λόγω των συμπτωμάτων τροφικής δηλητηρίασης, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα.
  3. Η Εναγόμενη, με την Υπεράσπιση που καταχώρισε, δέχθηκε μόνο ότι διατηρεί το κατάστημα που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και αρνήθηκε τους λοιπούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Προτάσσει ότι λειτουργεί το κατάστημά της τηρώντας πιστά τους κανονισμούς, τη Νομοθεσία και τις υποχρεώσεις απέναντι στους καταναλωτές και ισχυρίζεται ότι έστω και να είχε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας ο Ενάγοντας, αυτό δεν σχετίζεται με προϊόν που αγόρασε από το κατάστημα της και άρα δεν οφείλει να τον αποζημιώσει. Μαρτυρία
  4. Η Αγωγή εκδικάστηκε με ταχεία διαδικασία σύμφωνα με τη Διαταγή 30 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Έγγραφη μαρτυρία για την πλευρά του Ενάγοντος καταχώρησαν ο ίδιος και ο Δρ. XXX Περικλέους («Μ.Ε.1») και για την πλευρά της Εναγόμενης ο κ. XXX Πάντζιαρος («Μ.Υ.1»). Η μαρτυρία και των τριών είναι γραπτή και δεν χρήζει επανάληψης. Αποσπάσματα αυτής χρησιμοποιούνται όπου κρίνεται σκόπιμο προς επεξήγηση συγκεκριμένων σημείων της απόφασης του Δικαστηρίου.
  5. Ο Ενάγων με τη μαρτυρία του επανέλαβε ουσιαστικά τη δικογραφημένη θέση του και παρέθεσε 3 συνολικά τεκμήρια, δηλαδή το ιατρικό πιστοποιητικό που έλαβε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού (Τεκμήριο 1), την άδεια ασθενείας του (Τεκμήριο 2) και φωτογραφία της συσκευασίας του ροφήματος που κατανάλωσε (Τεκμήριο 3). Ο Μ.Ε.1 επιβεβαίωσε από πλευράς του ότι την επίδικη ημέρα εξέτασε τον Ενάγοντα ο οποίος του ανέφερε ότι είχε καταναλώσει το επίδικο ρόφημα και του περιέγραψε πως αισθανόταν. Στην παράγραφο 6 της δήλωσής του αναφέρει ότι «διαγνώσθηκε η πόση ληγμένου ροφήματος/επιγαστραλγία». Μοναδικό τεκμήριο στη δήλωση του Μ.Ε.1 αποτέλεσε η ιατρική του έκθεση που ουσιαστικά αντανακλά τα όσα αναφέρει και στη μαρτυρία του.
  6. Ο Μ.Υ.1 είναι διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης εταιρείας που λειτουργεί το αρτοποιείο από το οποίο ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι αγόρασε το επίδικο ρόφημα γάλακτος. Υποστηρίζει ότι η μακρόχρονη λειτουργία της Εναγόμενης την εφοδιάζει με την απαιτούμενη πείρα για να διενεργεί ποιοτικούς ελέγχους στα προϊόντα που διαθέτει. Το επίδικο ρόφημα είναι παστεριωμένο με διάρκεια ζωής περίπου 1 έτος και το συγκεκριμένο που απεικονίζεται στο Τεκμήριο 3 του Ενάγοντα είχε ημερομηνία παραγωγής 21.6.2017 και ημερομηνία λήξης 16.6.2018 και δεν ήταν ληγμένο. Παρόμοια προϊόντα απεικονίζονται και στο Τεκμήριο 3 (στις σελίδες 3 έως 5 του Τεκμηρίου 3 φαίνονται και οι αναγραφόμενες ημερομηνίες παραγωγής και λήξης) που παραθέτει ο Μ.Υ.
  7. Χαρακτηρίζει την Αγωγή ως προσπάθεια του Ενάγοντα να εκμαιεύσει χρηματικά ποσά από την Εναγόμενη και ως προσφιλή του συνήθεια και αρνείται ότι η Εναγόμενη έχει οποιαδήποτε ευθύνη για οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό δηλητηρίαση υπέστη ο Ενάγοντας. Ακρόαση και αγορεύσεις
  8. Ουδείς εκ των τριών μαρτύρων αντεξετάστηκε από το δικηγόρο της άλλης πλευράς και οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Από πλευράς Ενάγοντα, ο δικηγόρος του, με αγόρευση που καταλαμβάνει 10 πυκνογραμμένες σελίδες, ανασκοπεί τη δικογραφία, αναλύει τη μαρτυρία, υπερθεματίζοντας ότι τόσο ο πελάτης του όσο και ο Μ.Ε.1 μαρτύρησαν την αλήθεια και ψέγει την αντίδικη πλευρά, χαρακτηρίζοντας την μαρτυρία της ως άσχετη, γενική και αόριστη με έμφαση στο γεγονός ότι ο ισχυρισμός της περί διάρκειας ζωής του επίδικου προϊόντος μέχρι την 16.6.18 συγκρούεται με το Τεκμήριο 3 της έγγραφης μαρτυρίας του Ενάγοντα που κατ' ισχυρισμό απεικονίζει το επίδικο ρόφημα. Η νομική πτυχή της αγόρευσης εστιάζεται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, το οποίο διέπραξε, κατά τον ισχυρισμό του, η Εναγόμενη εις βάρος του πελάτη του προκαλώντας του ζημιά. Παραπέμπει σε σχετικά πρόσφατη πρωτόδικη απόφαση προκειμένου να προσδιορίσει το μέτρο των αποζημιώσεων.
  9. Με ίδιας έκτασης αγόρευση, η δικηγόρος της Εναγόμενης, με τη σειρά της παρουσιάζει αντίθετη θεώρηση των γεγονότων της υπόθεσης. Υποστηρίζει ότι η ημερομηνία λήξης του προϊόντος που κατ' ισχυρισμό αγόρασε ο Ενάγοντας από την Εναγόμενη και κατανάλωσε και η οποία απεικονίζεται στο Τεκμήριο 3 του Ενάγοντος είναι 16.6.2018 και η ημερομηνία παραγωγής του 21.6.
  10. Συνεπώς η όλη θέση του Ενάγοντα περί αντεστραμμένης αναγραφής των ημερομηνιών παραγωγής και λήξης και ότι η ημερομηνία που αναγράφεται στο Τεκμήριο 3 είναι 16.6.2016 και όχι 16.6.2018 είναι μια απέλπιδα προσπάθεια εκ μέρους του να περισώσει την υπόθεσή του. Καταλογίζει στην μαρτυρία του Ενάγοντα ασυνέπεια και ασάφειες, αποδιδόμενες στον αρχικό ισχυρισμό του Ενάγοντος περί κατανάλωσης ροφήματος με γεύση σοκολάτα και την μετέπειτα αναφορικά σε γεύση φράουλα και στις συνεχείς αναφορές του σε ημερομηνία λήξης του προϊόντος στις 21.6.2017 χωρίς αναφορά στην ημερομηνία παραγωγής και στην μετέπειτα μεταβολή σε 16.6.2016 και τον ισχυρισμό περί αντεστραμμένων ημερομηνιών. Η αγόρευση της συγκλίνει με εκείνη του συνηγόρου του Ενάγοντα ως προς στη νομική ανάλυση, με τη δικηγόρο της Εναγόμενης όμως να επεκτείνεται στο καθήκον του Ενάγοντος να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που φέρει. Καταλήγει ότι η μαρτυρία του Ενάγοντος ήτο ελλιπής και ανίκανη να συνδέσει τους πελάτες της με τη ζημιά που αυτός ισχυρίστηκε ότι υπέστη. Νομική πτυχή
  11. Σε υποθέσεις αστικής φύσεως, ο Ενάγων φέρει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι[1]. Το βάρος αποσείεται αποκλειστικά με μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο[2]. Παρατηρείται ότι ο Μ.Ε.1 είναι ιατρός. Η ιδιότητά του δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Εναγόμενης, αλλά τα προσόντα του δεν αναφέρθηκαν συγκεκριμένα στο Δικαστήριο. Παραπέμπω στην απόφαση Christakis Evangelou a.o. v. Stavros G. Ambizas a.o.

(1982)1 CLR 41 στην οποία αναφέρθηκε ότι μάρτυρας θεωρείται κάποιος ο οποίος, λόγω της γνώσης και προσόντων του σε ένα συγκεκριμένο τομέα, είναι καταρτισμένος στο βαθμό που είναι ασφαλές η γνώμη του να γίνει δεκτή ως μαρτυρία αναφορικά με το επίδικο θέμα[3]. Παρά ταύτα δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ την ιδιότητά του Μ.Ε.1 και παράλληλα υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο αξιολογεί μαρτυρία πραγματογνώμονα με τους ίδιους κανόνες που εφαρμόζονται σε οποιοδήποτε μάρτυρα και δεν γίνεται η μαρτυρία του κατά κανόνα αποδεχτή μόνον επειδή ήταν και ο μόνος πραγματογνώμονας στην υπόθεση[4]. 9. Σύμφωνα με ερμηνευτική για το θέμα νομολογία, «αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης [.] εφόσο η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια[5]». Στην κλασσική δε υπόθεση ΣΤΡΑΤΜΑΡΚΟ ΛΤΔ. ν. Πέτρου Μιχαήλ
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 453, στην οποία αμφότεροι οι συνήγοροι με παρέπεμψαν, διατυπώθηκε η αρχή ότι «βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του "μέσου συνετού ανθρώπου" και του "πλησίον" διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας της οποίας όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος». Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα
  1. Λόγω της ταχείας φύσεως της διαδικασίας το Δικαστήριο δεν παρακολούθησε δια ζώσης τους μάρτυρες για να σχηματίσει εντυπώσεις για τη συμπεριφορά εκάστου στο εδώλιο. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας λοιπόν έγινε στη βάση των όσων κατατέθηκαν ενόρκως και η μαρτυρία προσεγγίζεται με αναλογική προσαρμογή των επί του θέματος καθιερωμένων Νομολογιακών θέσεων. Αναφέρεται για σκοπούς πληρότητας ότι η μαρτυρία συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την «αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων» χωρίς μικροσκοπική κρίση ή απομόνωση των λεγόμενων των μαρτύρων από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας[6]. Αξιολογούνται, υπό το πρίσμα αυτό, το περιεχόμενο, η ποιότητα, η πειστικότητα και η σύγκριση κάποιας μαρτυρίας στην υπόθεση με την υπόλοιπη[7]. Σημειώνονται τέλος αφενός η προσοχή με την οποία η μαρτυρία προσεγγίζεται όταν μάρτυρες έχουν συμφέρον στο αποτέλεσμα της δίκης και αφετέρου η δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχθεί μερικώς τη μαρτυρία μάρτυρα στην υπόθεση[8] νοουμένου ότι η μερική αποδοχή αιτιολογείται[9].
  2. Η μαρτυρία του Ενάγοντα παρουσιάζει ελλείψεις και ασάφειες. Ως πρόκειται να εξηγήσω πιο κάτω, μπορώ να βασιστώ μόνο σε συγκεκριμένα σημεία αυτής για να προβώ σε ευρήματα. Το γεγονός της μετάβασης του Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού επιμαρτυρείται τόσο από τον ίδιο όσο και από τον Μ.Ε.1 και δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την πλευρά της Εναγόμενης. Ομοίως και το ζήτημα της εξέτασης που ο Ενάγων φαίνεται να έτυχε από τον Μ.Ε.
  3. Οι ισχυρισμοί τούτοι συνεπικουρούνται επίσης και από τα Τεκμήρια, αμφότερα φέροντα τον αριθμό 1, στις έγγραφες μαρτυρίες του Ενάγοντα και του Μ.Ε.1 αντίστοιχα. Δέχομαι επίσης ότι ο Ενάγων παραπονείτο κατά την εξέτασή του από τον Μ.Ε.1 για τις παθήσεις που αναφέρονται στα πιο πάνω αναφερόμενα Τεκμήρια με αριθμό
  4. Πέραν της ίδιας της μαρτυρίας του Ενάγοντος, δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου με την οποία να υποστηρίζεται ο ισχυρισμός ότι εκείνος αγόρασε τη συγκεκριμένη μέρα το συγκεκριμένο προϊόν, το οποίο απεικονίζεται στο Τεκμήριο 3 της δήλωσής του και δη από το κατάστημα της Εναγόμενης. Παρά ταύτα, εν όψει και της παράθεσης της φωτογραφίας του προϊόντος το οποίο φαίνεται να προσομοιάζει με το κατ' ισχυρισμό ρόφημα που ο Ενάγων κατανάλωσε την επίδικη ημέρα - διακρίνεται η αναγραφή Incolac και το κόκκινο χρώμα στην ετικέτα της απεικονιζόμενης συσκευασίας - αλλά και εν όψει του γεγονότος ότι από πλευράς της Εναγόμενης δεν αμφισβητήθηκε πέραν της άρνησης της θέσης αυτής, δέχομαι ότι ο Ενάγων αγόρασε από το κατάστημα της Εναγόμενης ένα ρόφημα με την περιγραφή που δίδεται στην παράγραφο 5 της δήλωσής του.
  5. Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις, ο Ενάγοντας δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία με την οποία να υποστηρίζει τον ισχυρισμό που ο ίδιος εισήγαγε με την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησής του ότι οι ημερομηνίες στην απεικονιζόμενη στο Τεκμήριο 3 της δήλωσής του συσκευασία είναι αντεστραμμένες, ότι δηλαδή η ημερομηνία παραγωγής είναι η 16.06.2016 και η ημερομηνία 21.06.2017 είναι η ημερομηνία λήξης και όχι αντίστροφα. Αυτό το σημείο της μαρτυρίας του Ενάγοντος κρίνεται καθοριστικό στο κατά πόσο αποδεικνύεται η απαίτηση του εναντίον της Εναγόμενης. Ως φαίνεται από το Τεκμήριο 3 η αναγραφόμενη ημερομηνία παραγωγής του ροφήματος, με την ένδειξη «PR», είναι η 21.6.
  6. Το ότι αυτό είναι που αναγράφεται στην αντίστοιχη ένδειξη δεν αμφισβητήθηκε από τα μέρη. Εκείνο που αμφισβητείται είναι η αναγραφή της ημερομηνίας λήξης. Από την πλευρά του Ενάγοντος, ο ίδιος διατείνεται αφενός ότι η ημερομηνία αυτή είναι η 16.06.2016 ενώ η πλευρά της Εναγόμενης ότι είναι η 16.06.
  7. Ομολογουμένως, στο Τεκμήριο 3 που παρατίθεται, με το τρόπο που η φωτογραφία έχει ληφθεί και λόγω του σχήματος της συσκευασίας, δεν είναι απόλυτα ευδιάκριτοι και ευανάγνωστοι οι τελευταίοι αριθμοί στις δύο αριθμοί. Καθήκον και βάρος όμως παρουσίασης μαρτυρίας ικανής να αποδείξει την απαίτηση και τους αντίστοιχους ισχυρισμούς που τη συνθέτουν φέρει ο Ενάγοντας, ο οποίος επέλεξε, αφενός να λάβει τη συγκεκριμένη φωτογραφία από τη συγκεκριμένη γωνία και αφετέρου να παρουσιάσει μόνον αυτή στο Δικαστήριο ως απόδειξη για τον ισχυρισμό του. Υπάρχει και κάτι άλλο. Προκειμένου ο Ενάγοντας να ολοκληρώσει το επιχείρημά του δεν αρκούσε να αποδείξει ότι το ρόφημα είχε λήξει, ως ο ισχυρισμός του την 21.06.2017, μια και η εν λόγω ημερομηνία αναφέρεται δίπλα από την ένδειξη της ημερομηνίας παραγωγής, αλλά και ότι αντίστοιχες ημερομηνίες ήταν αντεστραμμένες. Δεν εξήγησε που βασίζει τη θέση του αυτή, εκτός από την προφανή συνάφεια που εκ των υστέρων θα προσέδιδε τούτο στον ισχυρισμό του ότι το προϊόν ήταν ήδη ληγμένο και άρα κατά λογική αντιστοιχία η ημερομηνία λήξης δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη βάσει των αριθμών που φαίνονται να αναγράφονται στη συσκευασία. Κατά συνέπεια κρίνω ότι ο Ενάγοντας δεν απέδειξε τον ισχυρισμό του ότι το απεικονιζόμενο προϊόν στο Τεκμήριο 3 της δήλωσής του, το οποίο ισχυρίστηκε ότι κατανάλωσε ήταν ληγμένο, ούτε ότι οι ημερομηνίες παραγωγής και λήξης ήταν αντεστραμμένες αλλ' ούτε και ότι η ημερομηνία παραγωγής του εν λόγω προϊόντος είναι η 16.06.
  9. Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το επίδικο προϊόν ήταν χαλασμένο, ο οποίος φαίνεται να προβάλλεται στη δικογραφία διαζευκτικά από τον ισχυρισμό ότι αυτό ήταν ληγμένο, ούτε αυτός αποδεικνύεται με οποιοδήποτε τρόπο από την πλευρά του Ενάγοντος, αλλά ούτε και προωθήθηκε ειδικά. Πέραν των όσων αναφέρει ότι ένιωσε μετά την κατανάλωση, ο Ενάγων, δεν αναφέρει που εδράζεται ο ισχυρισμός του ότι η αιτία για τις παθήσεις του ήταν ότι το εν λόγω προϊόν ήταν χαλασμένο. Ο διαζευκτικός ισχυρισμός ότι το προϊόν ήταν χαλασμένο φαίνεται εν τέλει να συνδέεται από τον ίδιο τον Ενάγοντα με το, κατ' ισχυρισμό, γεγονός ότι ήταν ληγμένο, ζήτημα που το Δικαστήριο έχει ήδη πραγματευτεί αμέσως πιο πάνω.
  10. Το κατά πόσο το επίδικο προϊόν ήταν ληγμένο αφορά και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, ο οποίος τόσο στην ιατρική έκθεση ημερομηνίας 24.11.2017 όσο και στην δήλωσή του, αναφέρει ότι διαγνώστηκε η πόση «ληγμένου» ροφήματος. Ο τρόπος με τον οποίο ο Μ.Ε.1 κατέληξε στην εν λόγω διάγνωση δεν επεξηγείται. Συνεπώς ούτε η επιλογή της λέξης «ληγμένου» από τον Μ.Ε.1 αιτιολογείται καθ' οιονδήποτε τρόπο καθιστώντας τον ισχυρισμό αυτό επισφαλή για την εξαγωγή αντίστοιχου ευρήματος. Εν όψει τούτου από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 αποδέχομαι μόνον ότι ο ίδιος εξέτασε τον Ενάγοντα κατά την επίδικη ώρα και μέρα. Αποδέχομαι επίσης ότι διενήργησε στον Ενάγοντα κλινική εξέταση από την οποία προέκυψαν τα όσα αναφέρονται στην αντίστοιχη παράγραφο που φέρει τον τίτλο «Κλινική Εξέταση» στην ιατρική έκθεση ημερομηνίας 24.11.2017 και τέλος ότι χορήγησε στον Ενάγοντα αφενός την αγωγή που αναφέρει στην ίδια την έκθεση, δηλαδή ότι έγινε πλύση στομάχου με τοποθέτηση ρυνογαστρικού καθετήρα και του χορηγήθηκε ενεργός άνθρακας και αφετέρου τη άδεια ασθενείας μεταξύ των ημερομηνιών 10.11.17 και 13.11.
  12. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1, στο πιο καίριο επίδικο θέμα της παρούσας Αγωγής, δεν κινήθηκε επί των δικογραφημένων θέσεων που κατέθεσε η πλευρά της Εναγόμενης. Ξέφυγε αυτών προσπαθώντας να εισαγάγει ισχυρισμό που δεν συγκεκριμενοποιήθηκε στην Υπεράσπιση, δηλαδή τη θέση που προβλήθηκε περί της διάρκειας ζωής των ροφημάτων όπως το επίδικο στην παράγραφο 8 της γραπτής του δήλωσης. Είναι καλά καθιερωμένη η αρχή ότι μαρτυρία που εκφεύγει του πλαισίου των δικογράφων δεν λαμβάνεται υπόψη[10]. Στο σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacobs Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδα 1228 αναφέρεται ότι: «[.] if the defendant intends not merely to traverse the plaintiff's case, but to raise an affirmative case or to raise facts which might otherwise take the plaintiff by surprise, to show that he was not negligent, he should specifically raise such case or the facts relied on [.]». Εν όψει των πιο πάνω, από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 δέχομαι ότι η Εναγόμενη είναι εταιρεία που λειτουργεί αρτοποιεία στη Λεμεσό από το έτος 1996 και διατηρεί και το επίδικο κατάστημα στην οδό Μίλτωνος
  13. Δέχομαι επίσης ότι περί τις αρχές του Δεκεμβρίου του 2017 η Εναγόμενη παρέλαβε επιστολή από δικηγόρο που ενεργούσε για τον Ενάγοντα και η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην έγγραφη μαρτυρία του. Ευρήματα και κατάληξη
  14. Συνεκτιμώντας και έχοντας αναλύσει όλα τα πιο πάνω, αποτελούν ευρήματά μου ότι η Εναγόμενη εταιρεία διατηρεί αρτοποιεία στη Λεμεσό, μεταξύ αυτών και το αρτοποιείο που βρίσκεται στην οδό Μίλτωνος 65, από το οποίο στις 10.11.2017, ο Ενάγων αγόρασε ρόφημα γάλακτος τύπου Incolcal Strawberry Drink. Την ίδια μέρα, ο Ενάγων, μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου εκεί έτυχε εξέτασης από τον Μ.Ε.1, ο οποίος είναι γιατρός και παραπονέθηκε για φούσκωμα στο επιγάστριο, αναγούλες και ότι έκανε εμετό μια φορά. Του χορηγήθηκε θεραπευτική αγωγή και άδεια ασθενείας από τις 10.11.2017 μέχρι και τις 13.11.
  16. Πέραν των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, καταλήγω στο ότι ο Ενάγοντας δεν κατάφερε να αποδείξει ότι το ρόφημα που κατ' ισχυρισμό κατανάλωσε ήταν είτε ληγμένο είτε χαλασμένο ούτε και ότι ως αποτέλεσμα της κατανάλωσής εκείνου του συγκεκριμένου ροφήματος οδηγήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού αναφέροντας τις παθήσεις που κατέγραψε ο ιατρός που τον εξέτασε. Συνεπώς, ο Ενάγοντας δεν προσκόμισε ικανοποιητική μαρτυρία προκειμένου να αποσείσει το βάρος που του αναλογεί και να καταδείξει ότι αιτία για τις ζημιές που υπέστη ήταν η αμέλεια της Εναγόμενης δια της πώλησης σε αυτόν ροφήματος που δεν ήταν κατάλληλο προς κατανάλωση.
  17. Η Αγωγή δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον του Ενάγοντος. ........... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] (βλ. Χρύσανθου ν Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295) [2] (βλ. Χ" Παυλή κ.ά v. Αβραάμ
(2000)1 ΑΑΔ 220) [3] «[.] To qualify as an expert, it must first be established that a witness, on account of his knowledge and experience in a given field of knowledge, is qualified to the extent that it is safe to admit his opinion as evidence of the fact in issue». [4] (βλ. Γιαννάκης Πελεκάνος κ.α. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1746) [5] (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου Λάμπρου Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475) [6] (βλ. Ανδρέας Χρ. Στυλιανίδης ν. Κωνσταντίνου Χατζηπιέρα
(1999)1 Α.Α.Δ. 1056) [7] (βλ. Όμηρος Σάββα Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506) [8] (βλ. Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454) [9] (βλ. Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506) [10] (βλ. Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 A.A.Δ. 24) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.