Αίτηση υπό COUNTRY ROSE LIMITED ν. Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία «A. MESSIOS & SONS LIMITED», Αίτηση Αρ. 64/2019, 11/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A119 Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού Eνώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αίτηση Αρ. 64/2019 Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία «A. MESSIOS & SONS LIMITED» KAI Επί τοις αφορώσι τον περί Εταιρειών Νόμον Κεφ. 113 ΚΑΙ Αίτηση υπό COUNTRY ROSE LIMITED (Αιτητές) Ημερομηνία: 11.5.2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές - COUNTRY ROSE LIMITED: κα. Καραπατάκη Για Καθ' ης η Αίτηση - A. MESSIOS & SONS LIMITED: κος. Θρασυβούλου Αναφορικά με τον καθορισμό της διαδικασίας με την οποία θα εκδικαστεί η Αίτηση Εκκαθάρισης ημερομηνίας 12.2.19 (Η απόφαση του Δικαστηρίου αποστέλλεται μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος προς τα διάδικα μέρη κατόπιν λήψεως της ρητής συγκατάθεσής τους, κατ' εφαρμογή των διαδικαστικών κανονισμών που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο των μέτρων προς αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού (Covid-19) και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα) Ε ν δ ι ά μ ε σ η Α π ό φ α σ η Εισαγωγή Κατά τον προγραμματισμό της Αίτησης Εκκαθάρισης ημερομηνίας 12.2.19 για Ακρόαση, τα διάδικα μέρη διαφώνησαν ως προς τη διαδικασία που το Δικαστήριο πρέπει να ακολουθήσει. Οι μεν Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν όπως δοθούν οδηγίες για να προσκομιστεί προφορική μαρτυρία και η διαδικασία να διεξαχθεί δια ζώσης. Οι Αιτητές αντέτειναν ότι η Ακρόαση μπορεί να προχωρήσει στη βάση των καταχωρημένων ενόρκων δηλώσεων. Η διχογνωμία τούτη δημιούργησε την ανάγκη για έκδοση της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης. Οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, παρά το γεγονός ότι ερωτήθηκαν από το Δικαστήριο εάν προτίθεντο να το πράξουν, δήλωσαν ότι δεν θα υποβάλουν το αίτημά τους γραπτώς, μια και δεν θεωρούσαν ότι παρίστατο ανάγκη προς τούτο. Αμφότεροι δικηγόροι έθεσαν εαυτούς στη διάθεση του Δικαστηρίου προκειμένου να αγορεύσουν επί των σημείων που προφορικά ανέπτυξαν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση και επί αυτής της βάσης, το Δικαστήριο, έδωσε σχετικές οδηγίες όπως το πράξουν. Το έπραξαν, παραδίδοντας εμπεριστατωμένα γραπτά κείμενα. Οι δικηγόροι των - εδώ αιτούντων - Καθ' ων η Αίτηση επικαλούνται δικονομικό κενό και παρουσιάζουν ότι υπάρχουν διαθέσιμες διαφορετικές προσεγγίσεις επί του θέματος. Η δική τους θεώρηση, τουλάχιστον στην αρχή της αγόρευσής τους, είναι ότι η παρούσα είναι εναρκτήρια αίτηση και ως τέτοια «πρέπει» (σελίδα 2 της γραπτής αγόρευσης) να εκδικάζεται με προφορική μαρτυρία. Με αναφορά σε νομολογία υποστηρίζουν ότι η ένορκη δήλωση που στηρίζει την Αίτηση δεν αποτελεί απόδειξη ισχυρισμών γεγονότων και με το να τους επιτραπεί να καταχωρήσουν προφορική μαρτυρία επιδιώκουν, πρώτον, να κλητεύσουν μάρτυρα από την Τράπεζα Κύπρου προκειμένου να δείξει στο Δικαστήριο ότι οι Αιτητές δεν είναι πιστωτές των Καθ' ων η Αίτηση και δεύτερον, να προσφέρουν πρόσφατες πληροφορίες αναφορικά με το καθεστώς περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση την οποία το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη όταν αποφασίζει κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους. Καταλήγοντας, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν ότι η απόφαση στην υπόθεση Κασπαρής Σάββας Ιωάννη
(2013)1 Α.Α.Δ. 2476, δεν είναι δεσμευτική και παραπέμπουν σε ινδική απόφαση, στην οποία αναγνωρίζεται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέπει κατά περίπτωση προφορική μαρτυρία. Η επιχειρηματολογία κλείνει με το να ζητείται από το Δικαστήριο επιπροσθέτως όπως, σε περίπτωση που το αίτημα για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας δεν εγκριθεί, να επιτραπεί η αντεξέταση του ομνύσαντος στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Από την αντίπερα όχθη οι δικηγόροι των Αιτητών, αναφέρουν ότι η ακρόαση Αίτησης Εκκαθάρισης διεξάγεται, κατά κανόνα, στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που στηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση, εκτός εάν το Δικαστήριο επιτρέψει να δοθεί προφορική μαρτυρία. Υπάρχει, προτείνουν, διαφορά μεταξύ ακρόασης μίας αστικής αντιδικίας και μιας εταιρικής αίτησης όπως η παρούσα και συνεπώς το μέρος που αιτείται όπως η διαδικασία διεξαχθεί δια ζώσης με προφορική μαρτυρία, οφείλει να καταδείξει ότι συντρέχουν τέτοιοι λόγοι που να δικαιολογούν παρέκκλιση. Κάτι τέτοιο, ισχυρίζονται, δεν έχει γίνει από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση, μια και η πρόθεσή τους να κλητεύσουν μάρτυρα από την Τράπεζα Κύπρου, δεν ικανοποιεί το κριτήριο των εξαιρετικών περιστάσεων που υποδεικνύεται από την επί του θέματος αναφερόμενη Νομολογία και βιβλιογραφία. Επιπρόσθετα, είναι θέση των δικηγόρων των Αιτητών ότι δεν έχει αποδειχθεί η απροθυμία της Τράπεζας Κύπρου να δώσει γραπτώς μαρτυρία στην Αίτηση και ότι αποτελεί σχήμα οξύμωρο να εγείρεται η ανάγκη παρουσίασης μαρτυρίας από πλευράς άλλου πιστωτή των Καθ' ων η Αίτηση από εκείνους και όχι αυτοβούλως από τον ίδιο τον πιστωτή. Ως προς τη νομική πτυχή του θέματος παρατηρώ ότι, παρά την θέση των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Κασπαρής (ανωτέρω) δεν είναι δεσμευτική (σελίδα 8 παράγραφος 8 της γραπτής τους αγόρευσης), η διαμόρφωση, εν τέλει, της θέσης τους με την παράθεση της ινδικής νομολογίας που επικαλούνται μόλις λίγες γραμμές πιο κάτω, δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη διάσταση με τα όσα φαίνεται να ισχύουν στην Κύπρο και τα οποία μάλιστα τέθηκαν στην Κασπαρής (ανωτέρω). Διαπιστώνεται όμως αντιφατική διάσταση με την ίδια τη θέση που προωθούν οι Καθ' ων η Αίτηση μόλις στη σελίδα 2 της αγόρευσής τους. Ως καθίσταται σαφές, τόσο από την επικαλούμενη ινδική νομολογία, όσο και από την ίδια την Κασπαρής (ανωτέρω), αλλά και από την εκεί σχετική αναφορά στο σύγγραμμα Pennington 4η έκδοση, σελίδα 698, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει προφορική μαρτυρία όταν κρίνει ότι συντρέχουν προϋποθέσεις που δικαιολογούν απόκλιση από την κανονική εκδίκαση που πραγματοποιείται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Η θέση τούτη αντανακλά, θεωρώ, την ίδια τη δικονομική φύση μίας Αίτησης Εκκαθάρισης. Η Αίτηση Εκκαθάρισης χαρακτηρίζεται ως petition[1] και βάσει των όσων αναφέρονται στη σελίδα 921 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958, αυτού του τύπου αιτήσεις εκδικάζονται στη βάση των υποστηρικτικών ενόρκων δηλώσεων[2]. Αυτός έχει καθοριστεί και ισχύσει ως κανόνας στην Κύπρο. Απόκλιση από τον κανόνα επιτρέπεται από το Δικαστήριο, όταν όμως παρουσιάζεται ικανοποιητικός λόγος. Η θέση στην Αγγλία, τηρουμένων βέβαια των εκεί κανόνων που αφορούν την προσκόμιση μαρτυρίας, δεν φαίνεται να είναι ουσιωδώς διαφορετική. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law[3], στις σελίδες 898 - 900, εντοπίζονται τα εξής αποσπάσματα που σκιαγραφούν το εκεί διαδικαστικό πλαίσιο: «The Rules provide for the filing of an affidavit by the petitioner in general terms, stating, in effect, that the statements on the petition relating to his own acts and deeds are true» (σελίδα 898) και πιο κάτω «The object of the statutory affidavits is to prevent the abuse of putting upon the file long affidavits in support of the petition which may turn out to be unnecessary. Additional affidavits are, however, required where the petitioner alleges fraud or misconduct [.] or otherwise where the case is unusual rather than formal» (σελίδα 899) και τέλος «The petitioner may be cross-examined as well as the opposing deponents; [.] If necessary, witnesses who decline to make affidavits can be called and examined at the instance of any party interested» (σελίδες 899 - 900). Σημειώνεται ότι η κλήση μαρτύρων και στην Αγγλία μπορεί να επιτραπεί, εάν τούτο θεωρηθεί βεβαίως αναγκαίο, όταν μάρτυρας αρνείται να καταθέσει ένορκη δήλωση (βλ. απόσπασμα «if necessary, witnesses who decline [.]» πιο πάνω). Σε σχέση με την εφαρμογή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε αιτήσεις εκκαθάρισης, σχετική είναι η χαρακτηριστική αναφορά στην απόφαση K.M.C MOTORS LIMITED v. JOSEPHANCO TRADING AND CONTRACTING COMPANY
(1984)1 C.L.R. 390, στην οποία αναγνωρίστηκε η εφαρμογή με αναφορά στο σκεπτικό της προηγούμενης απόφασης στην υπόθεση Karaoglanian & Sons Ltd. v. Karaoglanian a.o.
(1976)- J.S.C.
- Παρομοίως η εφαρμογή προνοείται και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών Κανονισμών (εκκαθαρίσεις). Οποτεδήποτε δεν γίνεται ρητή πρόνοια είτε στο Κεφ. 113 είτε στους σχετικούς Κανονισμούς για διαδικαστικό θέμα, ο περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός, συμπεριλαμβανομένων και των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, δύναται να συμπληρώσει ανάλογα. Το ζήτημα αντεξέτασης ομνύσαντος σε δήλωση που καταχωρείται προς υποστήριξη είτε Αίτησης Εκκαθάρισης, είτε ένστασης σε αυτή, δεν ρυθμίζεται από το ειδικό διαδικαστικό πλαίσιο των Εταιρικών αιτήσεων. Συνεπώς η δυνατότητα αντλείται από τη Διαταγή 39 θεσμός 1 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού στην οποία προνοείται ότι το Δικαστήριο, δύναται κατόπιν αιτήματος διαδίκου, να διατάξει την παρουσία ομνύσαντα προς αντεξέταση. Το αίτημα για αντεξέταση, ως έχει νομολογηθεί, πρέπει «να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων[4]». Έχοντας κατά νουν τα όσα προβάλλονται ως νομική επιχειρηματολογία από τους δικηγόρους των διαδίκων και λαμβάνοντας υπόψη τα όσα τέθηκαν ως πραγματικό υπόβαθρο στην υπό κρίση περίπτωση, διαπιστώνω τα ακόλουθα: Τα κατά πόσο αίτηση εκκαθάρισης δύναται να εκδικαστεί αποκλειστικά με βάση τις ένορκες δηλώσεις που αντίστοιχα στηρίζουν και την αίτηση και την ένσταση είναι, κρίνω, καλά καθιερωμένο τόσο ως πρακτική, όσο και αναγνωρισμένο από την επί του θέματος Νομολογία. Η αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κασπαρής (ανωτέρω) δεν αφήνει χώρο για άλλη ερμηνεία. Η θέση των ευπαιδεύτων δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι εκείνη δεν είναι δεσμευτική, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Οι αναφορές τους δε στις αποφάσεις στην υπόθεση Αναφορικά με την Crazieno Holdings Ltd., Αίτηση 909/2011, ημερομηνιών 22.11.2012 και 9.12.2016 αντίστοιχα, εν προκειμένω δεν μπορούν να ερμηνευθούν ως να εισαγάγουν ένα άλλο δικονομικό πλαίσιο στην εκδίκαση Αίτησης Εκκαθάρισης. Ειδικότερα στη σχετική απόφαση του αδελφού μου Δικαστού κ. Θεοδώρου ημερομηνίας 22.11.2012, διαπιστώνω ότι, με τις εκεί στοχευμένες παραπομπές δεν προτείνεται η θέση που προβάλλεται στη 2η σελίδα της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν τίθεται, είτε επιτακτικά είτε ως κανόνας, η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας κατά την εκδίκαση αίτησης εκκαθάρισης, ως η θέση τους. Αντίθετα, είναι στη δυνατότητα προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας στην οποία φαίνεται η εν λόγω απόφαση να καταλήγει, με τις αναφορές στην Αγγλική νομολογία να αφορούν μάλιστα περιπτώσεις όπου εγείρονται σοβαρά ζητήματα όπως, λόγου χάρη, απάτης. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα της εν λόγω απόφασης (ημερομηνίας 22.11.2012) που προηγείται της παραγράφου στην οποία έχει προστεθεί από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση έμφαση, στη σελίδα 4 της γραπτής τους αγόρευσης. Καταλήγω ότι επαφίεται στους Καθ' ων η Αίτηση να καταδείξουν ότι συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις που να δικαιολογούν το αίτημά τους για κλήτευση μάρτυρα για να προσφέρει προφορική μαρτυρία. Πραγματικό υπόβαθρο για το αίτημα, δόθηκε μόνον δια στόματος του εμφανιζόμενου για τους Καθ' ων η Αίτηση δικηγόρου, μια και δεν καταχωρίστηκε γραπτή αίτηση για το θέμα. Αυτό εντοπίζεται στην σελίδα 6, παράγραφο 6 της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Για τους λόγους που πρόκειται αμέσως να εξηγήσω, τόσο ο πρώτος όσο και ο δεύτερος λόγος που προβάλλονται δεν είναι ικανοποιητικοί προκειμένου να ενεργοποιηθεί η ευχέρεια του Δικαστηρίου και να επιτραπεί παρέκκλιση από τον κανόνα εκδίκασης της Αίτησης. Πρώτον, ανατρέχοντας στις παραγράφους 8 - 11 και 20 - 21, που οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση παραπέμπουν, και χωρίς να υπεισέρχομαι με οποιοδήποτε τρόπο στην ουσία των ισχυρισμών που προβάλλονται εκεί, ούτε προκύπτει αλλ' ούτε καθίσταται σαφές ποια θα είναι η έκταση της μαρτυρίας που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση επρόκειτο να αναζητήσει από τον μάρτυρα τρίτου προσώπου και πως πρόκειται αυτή να διαφοροποιήσει την υπάρχουσα ήδη μαρτυρία ή εν πάση περιπτώσει τη θέση τους, ως παρουσιάζεται σε εκείνες τις παραγράφους. Συνεπώς δεν καταδεικνύεται με οποιαδήποτε σαφήνεια η αναγκαιότητα εξασφάλισης της προφορικής μαρτυρίας τούτης. Έχοντας καταλήξει στο ότι δεν καταδεικνύεται αναγκαιότητα, ενδεχομένως παράθεση του επόμενου λόγου να παρέλκει, αλλά παρατίθεται για σκοπούς πληρότητας. Ο δεύτερος λοιπόν λόγος για τον οποίο το αίτημα των Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, είναι ότι δεν έχει καταδειχθεί κατά πόσο η Τράπεζα Κύπρου ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο αρνήθηκαν να στηρίξουν ενόρκως την Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση αρκούνται στο να αναφέρουν ότι είναι «γνωστό και προφανές» ότι η μαρτυρία της Τράπεζας Κύπρου δεν θα ήτο δυνατό να εξασφαλιστεί, αλλά, με όλο το σεβασμό, η επισήμανσή τους με τη σειρά της, δεν αρκεί. Συνεπώς, δεν έχει καταδειχθεί ικανοποιητικά ούτε το γεγονός ότι η επιζητούμενη μαρτυρία δεν είναι διαθέσιμη στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Ερχόμενος στο τελευταίο εναπομείναν ζήτημα, δηλαδή το αίτημα που προβάλλεται από πλευράς Καθ' ων η Αίτηση στην παράγραφο 10 της γραπτής τους αγόρευσης, εν όψει των όσων τέθηκαν στην απόφαση Rana Wahed Ali (ανωτέρω) τούτο δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, αφενός λόγω του ότι γίνεται μόνον στο πλαίσιο γραπτής αγόρευσης και αφετέρου λόγω της προφανούς γενικότητας με την οποία υποβάλλεται. Οι αρχές που διέπουν την έγκριση αιτήματος για αντεξέταση ομνύσαντος είναι γνωστές και δεν χρήζουν επανάληψης. Κρίνω λοιπόν ότι δεν έχει υποβληθεί αίτημα ενώπιον του Δικαστηρίου με τρόπο που το Δικαστήριο να δύναται να κρίνει κατά πόσο η αντεξέταση ομνύσαντος είναι απαραίτητη ή όχι και δεν έχουν αναπτυχθεί οποιοιδήποτε λόγοι που να δικαιολογούν την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς εκείνη την κατεύθυνση. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, τα αιτήματα των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτονται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Η υπόθεση ορίζεται για Προγραμματισμό Ακρόασης στις 20.5.22 και ώρα 9.00 π.μ. με φυσική παρουσία των δικηγόρων των μερών ενώπιον του Δικαστηρίου. ........... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», Δεύτερη Έκδοση
(2015), σελίδα
- [2] «Evidence on motions, etc. (O. 38 r. 1).
- Upon any motion, petition or summons evidence may be given by affidavit; but the Court or Judge may, on the application of either party, order the attendance for cross-examination of the person making any such affidavit [.]». [3] Τόμος 1, 22η έκδοση
(1976), παράγραφος 81-23 [4] (βλ. Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο