ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5571/2012, 13/5/2022

(1984)1 C.L.R. 760, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 και A.B.P. Holdings Ltd v. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287). Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης αλλά αυτές είναι μόνο οριακής σημασίας. (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου και Αρχή Λιμένων Κύπρου ανωτέρω). Επίσης η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Σημειώνεται επίσης ότι μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others

(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Στην υπόθεση Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου

(1990)1 ΑΑΔ 284 σελ. 288 ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Πικής διατύπωσε τους πιο κάνω παράγοντες ως εξής: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου δικαστηρίου και την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διάδικου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι δυο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης» Η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης, επιτυγχάνεται με το «να μην μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια». Ο κίνδυνος να μείνει ο άλλος με κενά χέρια και/ή να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν επιτύχει στην έφεση του, θα πρέπει να αναδειχθεί και να προσδιοριστεί με συγκεκριμένα στοιχεία από τον διάδικο που επιδιώκει την αναστολή (βλ. The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. SS. Saphire Seas

(2001)1 A.A.Δ. 955). Στην προκείμενη περίπτωση ο λόγος που ζητείται η αναστολή εκτέλεσης είναι τα οικονομικά προβλήματα και προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η Αιτήτρια 2. Από τη μια υπάρχει ο ισχυρισμός ότι δεν επιθυμούν οι Αιτητές να στερήσουν στους Καθ'ών η Αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας τους αλλά επιθυμούν να διατηρήσουν τα δικαιώματα τους από την Έφεση και ζητούν αναστολή λόγω των προβλημάτων υγείας της Εναγόμενης 2 τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα ως ισχυρίζονται σήμερα να υπάρχει οικονομική αδυναμία εκτέλεσης της απόφασης. Από την άλλη υπάρχει ισχυρισμός ότι δεν τους περισσέυουν χρήματα ώστε να πληρωθεί η απόφαση και καλούν το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του αυτό το γεγονός γιατί αντιθέτως θα στερηθούν το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών μέσω της γραπτής όσο και προφορικής του αγόρευσης εισηγήθηκε ότι πρέπει να προστατευθεί το δικαίωμα τους για προσφυγή στο Δικαστήριο στη βάση της εφαρμογής του ευεργετήματος της πενίας. Δεν έχει τεθεί όμως στο Δικαστήριο πως τα προβλήματα υγείας αλλά και τα οικονομικά τους προβλήματα τους στερούν το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη τη στιγμή που έχουν ήδη καταχωρήσει Έφεση επί της απόφασης και έχουν ήδη προσφύγει στη δικαιοσύνη. Σαφώς και το άρθρο 30.1 του Συντάγματος προνοεί τη μη απαγόρευση σε οιονδήποτε το δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο. Όλοι έχουν το δικαίωμα διάγνωσης των ισχυρισμών τους από αρμόδιο Δικαστήριο. Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχουν στερηθεί οι Αιτητές το δικαίωμα τους για αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο ούτε έχει τεθεί κάτι τέτοιο ενώπιον μου. Η οικονομική δυσπραγία η οποία σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών τους εμποδίζει να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά δεν τους έχει στερήσει όμως τη δυνατότητα καταχώρησης της Έφεσης. Οι αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών αναφέρονται σε περιπτώσεις όπου λόγω οικονομικής αδυναμίας διαδίκων ζητήθηκε η απαλλαγή τους από την προκαταβολή εξόδων της διαδικασίας και/ή έξοδα παραστάσεως δικηγόρου. Το ευεργέτημα της πενίας για το οποίο έκανε αναφορά ο κος Κυπρίζογλου στην ουσία αφορά το θέμα χορήγησης νομικής αρωγής όταν συντρέχουν ορισμένες προυποθέσεις σε περιπτώσεις προσώπων που δε διαθέτουν οικονομικούς πόρους και ζητείται το ευεργέτημα για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Στην προκείμενη περίπτωση δεν τίθεται θέμα προσφυγής στη δικαιοσύνη. Αντιθέτως οι Αιτητές έχουν προσφύγει στη δικαιοσύνη και έχουν διορίσει δικηγόρο να τους εκπροσωπήσει στη διαδικασία της Έφεσης καθώς και στην παρούσα διαδικασία. Το γεγονός ότι δεν έχουν τα χρήματα να εξοφλήσουν τη δικαστική απόφαση δεν αποστερεί στους Αιτητές να έχουν αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Παρατηρώ επίσης ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με το βάσιμο της Έφεσης ούτε περιέχονται γεγονότα που να υποστηρίζουν ότι η Έφεση έχει πιθανότητες επιτυχίας. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης λαμβάνει υπόψη του και την προοπτική επιτυχίας της Έφεσης παρόλο όμως που είναι στοιχείο οριακής σημασίας και χωρίς καθοριστική επίπτωση (βλ.Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου ανωτέρω). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου και τη θέση της άλλης πλευράς ότι μέχρι σήμερα ουδέν ποσό έχει καταβληθεί έναντι της απόφασης, ότι δε θα πρέπει ο επιτυχών διάδικος να αποστερηθεί των καρπών της επιτυχίας του και ότι, γενικά, η Αίτηση δεν πληρεί τις προυποθέσεις με βάση τη νομολογία, για να δοθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Με βάση το Τεκμήριο Α (αντίγραφο Έφεσης) που επισυνάπτεται μέσω της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την Αίτηση η απόφαση εφεσιβλήθηκε για δύο λόγους, που ουσιαστικά αναφέρονται στο λανθασμένο της αποδοχής μαρτυρίας. Ουδέν ουσιαστικό εντοπίζεται ως προς τις πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης, η οποία, όπως έχει αναφερθεί προηγουμένως, βασίζεται κατά κύριο λόγο στην αξιολόγηση και αξιοπιστία των μαρτύρων. Δεν υπάρχει οτιδήποτε το οποίο έχει προταθεί ενώπιον μου που να δείχνει την προοπτική επιτυχίας της Έφεσης ή ότι σε περίπτωση επιτυχίας της δε θα μπορούσε να αποκατασταθεί η κατάσταση σε περίπτωση που τελικά εκτελεστεί η απόφαση και πληρωθούν τα επιδικασθέντα ποσά. Εξισορροπώντας του δύο παράγοντες κρίνω ότι η πλάστιγγα θα πρέπει να γείρει υπέρ των Καθ'ών η Αίτηση οι οποίοι δε θα πρέπει να στερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους. Σημειώνω ότι εν πάση περίπτωση μέσω της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1 δηλώνεται ότι δεν αποτελεί επιθυμία τους να αποστερήσουν από τους Καθ'ών η Αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας τους. Θεωρώ επίσης ότι η οικονομική δυσπραγία στην οποία αναφέρουν ότι έχουν περιέλθει δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο αποστέρησης από τους Καθ'ών η Αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας τους δηλαδή να προχωρήσουν και να λάβουν μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Ως έχει επίσης νομολογηθεί οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορεί να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση της αναστολής. Βλ. Βογαζιανού Πραξιτέλης v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1997)1 ΑΑΔ 591. Επιπρόσθετα κρίνω ότι η μη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εξανέμιση του δικαιώματος έφεσης, ούτε έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο. Στο σημείο αυτό κρίνω ορθό να αναφέρω ότι οι Αιτητές στην ουσία επικαλούνται αδυναμία εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Καθ'ών η Αίτηση. Δεν έχει τεκμηριωθεί όμως η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Κρίνω λοιπόν ότι δε συντρέχουν οι προυποθέσεις έκδοσης διατάγματος για αναστολή εκτέλεση της απόφασης. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Αιτητές επίσης ζητούν διάταγμα για αναστολή του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας. Όπως ορθά επισημαίνεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ΄ών η Αίτηση η Δ.40 Θ. 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης. Η Αίτηση έχει προωθηθεί με βάση τη Δ.35 θ.18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και το Δικαστήριο εξετάζοντας την Αίτηση με βάση τις πρόνοιες της Δ.35 θ. 18 κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις. Ως εκ των πραγμάτων θα συμπαρασυρθεί σε απόρριψη η Αίτηση στην ολότητα της. Εν πάση δε περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητών ασκείται κατ'αναλογία των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατ'εφαρμογή της Δ.35 Θ. 18 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. βλ. Anderson & Coltman Ltd v Sonco Canning Ltd

(1982)2 JSC 325 και Χαραλάμπους v A. Panayides Contracting Ltd

(2001)1 Γ Α.Α.Δ. 1978. Ως έχω ήδη αναφέρει δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Η τύχη της Αίτησης είναι προδιαγεγραμμένη. Δεν κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με τους λοιπούς λόγους Ένστασης. Με βάση τα πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ΄ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)....................................... Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο