ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «GALAXY COURT» ν. ΑΝΘΟΥΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, Αγωγή αρ. 1612/2020, 18/7/2022

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «GALAXY COURT» ν. ΑΝΘΟΥΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, Αγωγή αρ. 1612/2020, 18/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A149 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1612/2020 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «GALAXY COURT» Ενάγουσα v. ΑΝΘΟΥΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ Εναγόμενος Ημερομηνία: 18 Ιουλίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Φ.Τ. Αποστολίδης Για Εναγόμενο: Κ. Κωσταρά (κα) για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα, που διαχειρίζεται την κοινόκτητη οικοδομή «Galaxy Court», που πληρέστερα περιγράφει στην αγωγή της, αξιώνει από τον Εναγόμενο, ιδιοκτήτη μονάδας σε αυτήν, ποσό €3.132,96, που ισχυρίζεται πως οφείλεται, με βάση την αναλογία της μονάδας του, για δαπάνες ανακαίνισης και κοινοχρήστων, για την περίοδο από 01.01.2019 μέχρι 03.07.2020, για τις οποίες, όπως είναι η θέση της Ενάγουσας, ο Εναγόμενος είχε ενημερωθεί δεόντως. Ο Εναγόμενος, παρόλο που, με το δικόγραφό του, αρνείται την ιδιότητα της Ενάγουσας, ακόμα και τη δική του, παραδέχεται πως η Ενάγουσα τον ειδοποίησε για τις εργασίες στις οποίες θα προέβαινε, και ότι αυτός πλήρωσε ποσά έναντι. Ωστόσο, επειδή, κατά τη θέση του, συμφώνησε να πληρώνει με μηνιαίες δόσεις €100,00, τις οποίες πλήρωνε κανονικά, χωρίς οποτεδήποτε να έχει παραβιάσει τη συμφωνία αυτή, θεωρεί την αγωγή της Ενάγουσας καταχρηστική και απορριπτέα. Αυτή τη θέση απορρίπτει η Ενάγουσα, με απαντητικό δικόγραφο, στο οποίο ισχυρίζεται πως κάποιος διακανονισμός να πληρώνεται το χρέος με τον μήνα, επειδή ο Εναγόμενος δεν είχε την οικονομική ικανότητα να το πληρώσει εφάπαξ, δεν συνιστά συμφωνία που αποκλείει το δικαίωμα της Ενάγουσας να ενάγει για το οφειλόμενο ποσό. Με τη συμφωνία των δύο πλευρών, η ακρόαση της αγωγής έγινε με τη διαδικασία της ταχείας εκδίκασης που προβλέπεται στη Δ.30,κ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Κατέθεσαν τη μαρτυρία τους γραπτώς, εκ μέρους της Ενάγουσας, ο κύριος Σάββας Χριστοφίδης (ΜΕ1), και ο ίδιος Εναγόμενος (ΜΥ1) για την υπεράσπισή του, χωρίς αντεξέταση. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί, ακόμα κι αν δεν επαναλαμβάνεται το περιεχόμενό του. Ο ΜΕ1 είναι, όπως αναφέρει, ο ταμίας της Διαχειριστικής Επιτροπής, και είναι εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα να δώσει μαρτυρία. Σε σχέση με τα επίδικα θέματα, αναφέρει τις ιδιότητες της Ενάγουσας και του Εναγόμενου. Η Ετήσια Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών των μονάδων για το 2018 έγινε, όπως αναφέρει, την 03.03.2018 (Τεκμήριο 1) και η Ετήσια Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών των μονάδων για το 2019 έγινε την 12.10.2019 (Τεκμήριο 2). Λόγω της πανδημίας και των περιοριστικών μέτρων, για το 2020, δεν συγκλήθηκε Ετήσια Γενική Συνέλευση. Η Ετήσια Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών των μονάδων για το 2021 έγινε την 31.07.2021 (Τεκμήριο 3). Καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο, ο Εναγόμενος ήταν ο ιδιοκτήτης μίας μονάδας εμβαδού 71 τ.μ., με ποσοστό συμμετοχής στην κοινόκτητη οικοδομή 1,19% (Τεκμήριο 4). Η Ενάγουσα προέβη σε δαπάνες και πληρωμές για την ασφάλιση, συντήρηση, λειτουργία, ανακαίνιση, αποκατάσταση, αντικατάσταση ανελκυστήρα και διαχείριση της πολυκατοικίας και την εξασφάλιση όλων των αναγκαίων υπηρεσιών που καθορίζονται στον νόμο, κατά την χρονική περίοδο 01.01.2019 μέχρι 03.07.2020, και ενημέρωσε τον Εναγόμενο, γνωστοποιώντας του τις καταστάσεις κοινοχρήστων, τόσο για το ύψος των δαπανών και πληρωμών όσο και των εισπράξεων και της αναλογίας του μεριδίου κάθε ιδιοκτήτη με βάση το εμβαδόν της μονάδας του (Τεκμήριο 5). Η Ενάγουσα αξίωσε, με την αγωγή της, το ποσό €3.132,96, που είναι το υπόλοιπο οφειλόμενο με βάση την κατάσταση λογαριασμού του Τεκμηρίου

1. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, μετά την καταχώριση της αγωγής, ο Εναγόμενος κατέβαλε, σε διάφορες ημερομηνίες, το συνολικό ποσό των €1.352,70, μέχρι τον Ιανουάριο 2022, και, κατά τον χρόνο καταχώρισης της γραπτής μαρτυρίας του ΜΕ1, η οφειλή ήταν πλέον €1.780,
2. Είχαν ανταλλαχθεί μηνύματα μεταξύ του ΜΕ1 και του Εναγόμενου, προερχόμενα από τη δήλωση του Εναγόμενου πως δεν μπορούσε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό εφάπαξ, οπότε έγινε διακανονισμός να πληρώνει με τον μήνα (Τεκμήριο 7). Το μόνο που ήθελε η Ενάγουσα, όπως λέει ο ΜΕ1, ήταν να εξασφαλίσει δικαστική απόφαση για το χρέος. Ο Εναγόμενος, ΜΥ1, με τη δική του μαρτυρία, παραδέχεται πως είναι ιδιοκτήτης μονάδας στην πολυκατοικία. Την 08.09.2020, ενώ ανταποκρίνονταν κανονικά στις υποχρεώσεις του αναφορικά με τα κοινόχρηστα και τα κόστη ανακαίνισης, ως ανέκαθεν ήταν συνεπής προς τις υποχρεώσεις του και ενίοτε με προπληρωμές που βοηθούσαν στο έργο της διαχείρισης (Τεκμήριο 8), προς έκπληξή του, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση, του επιδόθηκε αγωγή. Την 06.12.2019, όντως, είχε ενημερωθεί από τον ΜΕ1 για την αύξηση των κοινοχρήστων στο ποσό των €24,85 και ζητούσε να καθορίσει πάγια εντολή (Τεκμήριο 9). Παρόλο που ουδέποτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής του ανελκυστήρα ή τιμολόγιο που να δείχνει το κόστος του, και τη δική του αναλογία, ο ίδιος, καλόπιστα, αποδέχθηκε ότι το μερίδιό του ανέρχονταν στο ποσό που ανέγραφαν οι καταστάσεις κοινοχρήστων που εξέδιδε η Ενάγουσα. Με απαντητικό ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 02.01.2020, ο Εναγόμενος ζήτησε από τον ΜΕ1 να του επιβεβαιώσει ότι ο καθορισμός πάγιας μηνιαίας εντολής για €100,00 έναντι των κοινοχρήστων και του κόστους των εργασιών ήταν ικανοποιητικός (Τεκμήριο 10). Θεωρεί, ο ΜΥ1, ότι καταρτίστηκε συμφωνία την 02.01.2020, για πληρωμή €100,00 μηνιαίως, προκειμένου ο Εναγόμενος να ελέγχει την πορεία της ανακαίνισης. Ο ίδιος τηρεί ανελλιπώς τη συμφωνία αυτή. Δεν του ζητήθηκε εξόφληση κάποιου ποσού. Την 09.09.2020, απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον ΜΕ1, με το οποίο του ανέφερε τις θέσεις του (Τεκμήριο 11). Η απάντηση του ΜΕ1 ήταν ότι προχώρησαν στην αγωγή επειδή υπήρχε κίνδυνος παραγραφής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που δημιουργεί η δικογραφία· δεν βαίνει εκτός αυτής[1]. Σκοπεί στην εύρεση των πραγματικών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Αξιολογείται το περιεχόμενο της μαρτυρίας[2], από το οποίο προκύπτουν αναγκαστικά και κρίσεις αναφορικά και με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λόγω του τρόπου παρουσίασης της μαρτυρίας στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, το πλέγμα των κλασικών νομολογιακών αρχών σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας προσαρμόζεται κατά τρόπο ανάλογο. Πρόκειται για κρίσεις απαλλαγμένες από εξωτερικές εντυπώσεις εκ της άμεσης συμπεριφοράς ή των αντιδράσεων στο εδώλιο του μάρτυρα[3] ή αντίστοιχα που να παρεμβάλλουν εκ του ύφους, της έκτασης ή των εξωτερικών γνωρισμάτων της γραφής ή της αφηγηματικής ικανότητας του συγγράψαντος την κάθε κείμενη εκδοχή. Η πληρότητα και η σαφήνεια ή η ελλειμματικότητα και η αοριστία επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η αμεσότητα ή η υπεκφυγή, οι συμπτώσεις και η λογική ή η ύπαρξη ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών[4], εν τέλει η πειστικότητα ή όχι της εκδοχής, είναι κριτήρια περιεχομένου που μπορούν να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη, συναρτώμενα με το σύνολο της μαρτυρίας, ασχέτως του έγγραφου ή έμμεσου τρόπου του λόγου των μαρτύρων, την απουσία ζωντανής ατμόσφαιρας και την αναγκαστική απόσταση του Δικαστηρίου από τον μάρτυρα και τους τρόπους συμπεριφοράς (demeanour) ή τα έκδηλα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Στην οριζόντια ιδιοκτησία, οι συνιδιοκτήτες έχουν αναγκαστική συγκυριότητα στους χώρους που είναι κοινόχρηστοι. Έτσι, είναι νόμιμη υποχρέωση κάθε κύριου μονάδας σε κοινόκτητη οικοδομή, όπως αδιαμφισβήτητα είναι και η πολυκατοικία Galaxy Court, που απορρέει από το άρθρο 38ΙΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, να συμμετέχει στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται στον νόμο και τους Κανονισμούς. Η συμμετοχή στα κοινά βάρη εκφράζεται με την καταβολή κοινοχρήστων και άλλων αναλογούντων χρεώσεων που επιβάλλει η Διαχειριστική Επιτροπή. Εάν δεν το πράττει ο κύριος κάθε μονάδας, εάν δηλαδή δεν ανταποκρίνεται στα κοινά βάρη, θεωρείται παραβάτης του νόμου, με την παράβασή του να πλήττει συμφέροντα της συνιδιοκτησίας, κατ' επέκταση που συνυφαίνονται με το περιουσιακό δικαίωμα όλων των υπόλοιπων συνιδιοκτητών της κοινόκτητης οικοδομής. Αυτή η νόμιμη υποχρέωση κάθε κύριου μονάδας να συνεισφέρει στα κοινά βάρη, εκτός εάν καθοριστεί διαφορετικά με κάποιον Κανονισμό ή σύμφωνη γνώμη όλων των κυρίων των μονάδων (π.χ. ότι για τα έξοδα συντήρησης του ανελκυστήρα, για παράδειγμα, δεν θα υπάρχει αναλογία στις μονάδες που είναι καταστήματα, κ.λπ.), δεν υπόκειται σε προϋποθέσεις ούτε αίρεται ή περιορίζεται. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΒ του Κεφ.224, κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει Διαχειριστική Επιτροπή για τη ρύθμιση και διαχείριση των υποθέσεών της. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΣΤ, η Διαχειριστική Επιτροπή ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων και είναι υπεύθυνη για την επιβολή των Κανονισμών, έχει εξουσίες (άρθρο 38ΚΗ), υποχρεώσεις και καθήκοντα (άρθρο 38ΚΖ), και μπορεί μεταξύ άλλων, εκ του νόμου, να ενάγει σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά στην κοινόκτητη ιδιοκτησία ή την εφαρμογή του νόμου, όπως και να συμβάλλεται. Σύμφωνα με τους πρότυπους Κανονισμούς, η Διαχειριστική Επιτροπή τηρεί καταστάσεις εσόδων και εξόδων και τις υποβάλλει προς έγκριση με όλες τις σχετικές αποδείξεις και στοιχεία στην τακτική γενική συνέλευση. Κάθε κύριος μονάδας μπορεί, σε εύλογο χρόνο, να επιθεωρεί τις καταστάσεις εσόδων και εξόδων και τις σχετικές αποδείξεις και στοιχεία, και έτσι να ελέγχει ο ίδιος το έργο της Διαχειριστικής Επιτροπής, που βασικά εκπροσωπεί το μερίδιό του στην κοινόκτητη ιδιοκτησία. Όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 1, 2 και 3, που δεν αμφισβητήθηκαν ότι συνιστούν τα πρακτικά των γενικών συνελεύσεων της πολυκατοικίας, η Ενάγουσα εξελέγη ως Διαχειριστική Επιτροπή μέσα από τη γενική συνέλευση της 12.10.2019, και γι' αυτό νομιμοποιείται να ενάγει ιδιοκτήτες μονάδων, όπως αδιαμφισβήτητα είναι και ο Εναγόμενος (Τεκμήριο 4), για την είσπραξη ποσών που επέβαλε σε μονάδα[5]. Ο Εναγόμενος, ως κύριος μονάδας, θα μπορούσε να ζητήσει επιθεώρηση, εάν είχε αμφιβολίες ως προς τα κοινόχρηστα ή άλλα βάρη που χρεώθηκαν στη μονάδα του. Θα μπορούσε, επίσης, να παραστεί σε κάποιαν ετήσια γενική συνέλευση και να θέσει θέμα ή ακόμα και να εκφράσει την αδικία που μπορεί να αισθάνεται για θέματα της διαχείρισης ή αναφορικά με τον τρόπο συμμετοχής της μονάδας του. Ο ΜΥ1 δεν αναφέρει οτιδήποτε που θα μπορούσε να δώσει στο Δικαστήριο μια τέτοια διάσταση πραγμάτων, να υπεισέλθει στους λογαριασμούς της Ενάγουσας. Μέσα από τη μαρτυρία του, ο ΜΥ1, περισσότερο προκαλεί την αποδεικτική ικανότητα της Ενάγουσας. Και αυτό, υπό τη δυσαρέσκειά του που, ενώ πλήρωνε με μηνιαίες δόσεις το χρέος του στην Ενάγουσα, παρέλαβε αγωγή και υποβλήθηκε σε πρόσθετα έξοδα. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 5, πέραν των κοινόχρηστων εξόδων, υπήρξαν χρεώσεις: την 01.01.2019, ποσού €1.065,00, για την αντικατάσταση του ανελκυστήρα, και €213,00 για την επιδιόρθωση της ταράτσας, και την 01.07.2019 ποσού €3.763,00 για την ανακαίνιση. Τα ποσά αυτά, που συμποσούνται σε €5.041,00, χρεώθηκαν στην ίδια κατάσταση λογαριασμού των κοινοχρήστων. Όταν το χρεωστικό υπόλοιπου του λογαριασμού της μονάδας του Εναγόμενου κατέστη αρνητικό, με την χρέωση των προαναφερόμενων εξόδων της 01.01.2019, ο Εναγόμενος άρχισε αμέσως να καταβάλλει κάποια ποσά μηνιαίως, ώστε την 11.06.2019 να έχει μετατρέψει το υπόλοιπο και πάλι σε πιστωτικό (εξ ου και η αναφορά του ΜΕ1 στο Τεκμήριο 10 ότι πληρώθηκε ο ανελκυστήρας από προπληρωμές). Τότε, χρεώθηκε το ποσό των €3.763,00, για τα έξοδα ανακαίνισης, και, με αφαίρεση από το ποσό αυτό του ποσού των €19,99, που ήταν πίστωση στον λογαριασμό του, προέκυψε το χρεωστικό υπόλοιπο €3.743,
3. Ο Εναγόμενος συνέχισε να καταβάλλει €21,00 μηνιαίως, και, όταν άρχισαν να χρεώνονται και περαιτέρω κοινόχρηστα, αύξησε το ποσό της δόσης του σε €100,
4. Κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής, όντως, υπήρχε χρεωστικό υπόλοιπο €3.132,96, με βάση το Τεκμήριο
5. Ο Εναγόμενος δεν έχει αμφισβητήσει την ορθότητα του Τεκμηρίου 5, ούτε ο ίδιος προσκόμισε διαφορετική κατάσταση σε σχέση με τις χρεωπιστώσεις της μονάδας του. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, δεν φαίνεται να συνάφθηκε «συμφωνία» μεταξύ του Εναγόμενου και όλων των συνιδιοκτητών της κοινόκτητης οικοδομής, δια της Διαχειριστικής Επιτροπής, για πίστωση χρόνου ή σε σχέση με την αποπληρωμή του χρέους, όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος. Τα ποσά που επιβάλλονται από τη Διαχειριστική Επιτροπή για τις μονάδες της κοινόκτητης οικοδομής είναι άμεσα πληρωτέα ή πληρωτέα στον χρόνο που καθορίζει η Διαχειριστική Επιτροπή. Μόνον εάν και όπου το επιτρέπει ο νόμος ή ο κανονισμός συνιδιοκτησίας της πολυκατοικίας, εάν υπάρχει, μπορεί να συναφθεί «συμφωνία» μεταξύ της Διαχειριστικής Επιτροπής και οποιουδήποτε συνιδιοκτήτη σε σχέση με την πληρωμή των δαπανών συντήρησης· ή με την σύμφωνη γνώμη όλων των συνιδιοκτητών. Το γεγονός ότι τα κοινόχρηστα ή συναφή έξοδα συντήρησης καταχωρούνται σε λογαριασμό χρεωπιστώσεων που τηρεί η Διαχειριστική Επιτροπή, δεν αφαιρεί από την ανάγκη αυτά να πληρώνονται άμεσα ή στον καθορισμένο χρόνο. Δεν παρέχεται πίστωση χρόνου, ούτε ο Εναγόμενος τα πληρώνει οποτεδήποτε ο ίδιος θέλει. Η επιθυμία του Εναγόμενου να «ελέγχει την πρόοδο της ανακαίνισης» δεν σχετίζεται με το γεγονός ότι εκείνος θα έπρεπε να πληρώσει τα ποσά που του επέβαλε η Διαχειριστική Επιτροπή, άμεσα ή στον καθορισμένο χρόνο. Προσπαθούσε, βεβαίως, ο Εναγόμενος, να αποπληρώσει σταδιακά τα ποσά που επέβαλε η Διαχειριστική Επιτροπή, δια μηνιαίων δόσεων, γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει τα έξοδα αυτά για την κοινοκτησία, που ξαφνικά, λόγω των εργασιών ανακαίνισης, ήταν αυξημένα. Παράλληλα, και η Ενάγουσα φαίνεται πως είχε την ανάγκη να εισπράξει τα ποσά που αφορούσαν στην ανακαίνιση, χωρίς ιδιαίτερες καθυστερήσεις. Η προσπάθεια του Εναγόμενου να εξοφλήσει δια μηνιαίων δόσεων, και η αποδοχή από την Ενάγουσα της καθυστερημένης ή σταδιακής πληρωμής, ασχέτως εάν μπορεί να βαίνει εις βάρος όλων των συνιδιοκτητών (που στις γενικές συνελεύσεις τους, για τους λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν και δεν καταγράφεται κάπου παρουσία ή διαφωνία του Εναγόμενου, φαίνεται να αποφάσισαν να ενάγουν τους ιδιοκτήτες μονάδων που καθυστερούν, χωρίς οποιαδήποτε εξαιρετική αναφορά στην μονάδα του Εναγόμενου ή στον Εναγόμενο), δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει το χρέος, που ήταν πληρωτέο δι' αυτής της επιβολής των εξόδων. Η Διαχειριστική Επιτροπή δεν χρειάζεται να προβαίνει σε απαίτηση πληρωμής των εξόδων διαχείρισης που χρεώνει σε κάθε μονάδα, για να είναι πληρωτέα. Άλλο να υπάρχει συμφωνία και άλλο να υπάρχει κώλυμα συμπεριφοράς. Ούτε, όμως, κώλυμα συμπεριφοράς υπάρχει, ως ισχυρίζεται η πλευρά του Εναγόμενου, δια της αγόρευσης της συνηγόρου του, με εκτενή νομική ανάλυση. Η Ενάγουσα, δεν φαίνεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, να υποσχέθηκε στον Εναγόμενο ή να τον διαβεβαίωσε ότι δεν απαιτεί να πληρωθεί ολόκληρο το ποσό που χρεώθηκε στην κατάσταση λογαριασμού που τηρούνταν για τη μονάδα του Εναγόμενου ή ότι δεν θα καταχωρίσει αγωγή εναντίον του Εναγόμενου για την είσπραξή του, βάσει της οποίας, ο Εναγόμενος, που άλλως πώς θα πλήρωνε ολόκληρο το χρέος του άμεσα, επέλεξε να το πληρώνει δια μηνιαίων δόσεων, εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο αγωγής, εξαιτίας της συμπεριφοράς της Ενάγουσας. Το γεγονός ότι μπορεί να μην χρειάζονταν αγωγή εναντίον του Εναγόμενου, υπό τις περιστάσεις, για την είσπραξη του χρέους, είναι ένα θέμα. Άλλο θέμα είναι εάν υπήρχε νομικά δικαίωμα της Ενάγουσας να ενάγει για την είσπραξή του. Δικαίωμα της Ενάγουσας να ενάγει για την είσπραξή του υπήρχε, εφόσον επιβλήθηκε και δεν εισπράχθηκε άμεσα, ασχέτως των προσπαθειών του Εναγόμενου να το εξοφλήσει τμηματικά. Απλώς, με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια περισσότερο, εφόσον ο Εναγόμενος ανταποκρίνονταν σε αυτό το χρέος εξωδικαστικά και οι ενδείξεις ήταν ότι το χρέος αυτό θα εξοφλούνταν, αλλά και η Ενάγουσα, όπως η ίδια αναφέρει, δεν είχε τόσο μεγάλο πρόβλημα να εισπράττει το χρέος με καθυστέρηση δια τμηματικών δόσεων, και δεν προβλέπονταν να υπήρχε διαφορετικό αποτέλεσμα με την αγωγή, ίσως να μην χρειάζονταν να καταχωρίσει αγωγή εναντίον του Εναγόμενου. Εκ των πραγμάτων, βεβαίως, δημιουργήθηκαν περαιτέρω έξοδα, μιας δικαστικής διαδικασίας, που θα μπορούσαν - η επακόλουθη σκέψη - να αποφευχθούν. Ιδίως εάν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, που εξαναγκάζει τον Εναγόμενο - ή άλλους ιδιοκτήτες μονάδων - να πληρώνει τμηματικά, δεν εξυπηρετεί η υποβολή του σε περαιτέρω έξοδα. Ο Εναγόμενος, με τη σειρά του, αισθανόμενος - όχι τόσο άδικα - θιγμένος από την εξέλιξη αυτή, ενέτεινε και ο ίδιος το πρόβλημα, προσπαθώντας να αναγάγει την εκλαμβανόμενη ως καταχρηστική συμπεριφορά της Ενάγουσας, σε σχέση με τη δημιουργία των δικαστικών εξόδων, σε ουσιαστικό δικαίωμα και υπεράσπισή του, για απαλλαγή του από την απαίτηση της Ενάγουσας, για ένα χρέος που υπάρχει και ο ίδιος πληρώνει· δημιουργώντας περαιτέρω έξοδα. Το επιχείρημα της επικείμενης παραγραφής που οδήγησε την Ενάγουσα να καταχωρίσει αγωγή δεν έπεισε το Δικαστήριο. Από την άλλη, δεν φαίνεται στο Δικαστήριο πως η Ενάγουσα καταχώρισε την αγωγή της για να χρησιμοποιηθεί η δικαστική διαδικασία για αλλότριους σκοπούς ή για να ταλαιπωρήσει τον Εναγόμενο ή καταχρηστικά. Ως Διαχειριστική Επιτροπή, που εκπροσωπεί όλους τους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, θεώρησε ορθό να εξαναγκάσει στην άμεση πληρωμή ολόκληρου που ποσού που επείγονταν να πληρωθεί, ασχέτως εάν η οικονομική ικανότητα του Εναγόμενου ήταν τέτοια που θα επέτρεπε και στη συνέχεια την τμηματική πληρωμή του χρέους (θα ήταν, η εκτέλεση, υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου). Όπως φαίνεται από τα πρακτικά των γενικών συνελεύσεων που κατατέθηκαν, ήταν απόφαση όλων των συνιδιοκτητών να εναχθούν όσοι καθυστερούν πληρωμές. Απλώς η διαφορά, που γνήσια υπήρχε (υπήρξε το χρέος), ήταν τέτοια που μπορούσε να επιλυθεί και εξωδικαστικά. Το κόστος του χρόνου που αναλώθηκε, ιδίως από τους δικηγόρους των διαδίκων, υπερβαίνει την αξία της διαφοράς. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6, κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής, υπήρχε χρεωστικό υπόλοιπο €3.132,96, αλλά ο Εναγόμενος συνέχισε να πληρώνει €100,00 μηνιαίως και μετά το χρονικό αυτό σημείο που το χρεωστικό υπόλοιπο είναι €3.132,96, ενώ στην κατάσταση λογαριασμού της μονάδας του χρεώνονταν και τα κοινόχρηστα των μηνών που ακολούθησαν. Εάν θεωρηθεί πως όλες οι πληρωμές που έγιναν από τον Εναγόμενο μετά από την 01.08.2020 (ημερομηνία όπου υπάρχει το χρεωστικό υπόλοιπο €3.132,96) και μέχρι την 03.01.2022 καταλογίζονται πρώτα έναντι της απαίτησης στην οποίαν αφορά η αγωγή (και όχι στα άλλα τρέχοντα κοινόχρηστα), πληρώθηκε έναντι του χρέους συνολικό ποσό €1.800,
6. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου για οποιεσδήποτε άλλες πληρωμές, πλην αυτών του Τεκμηρίου 6, που θα πρέπει να καταλογιστούν έναντι του χρέους της αγωγής. Το ποσό των €1.800,00, αφαιρούμενο από το ποσό των €3.132,96, δίδει υπόλοιπο €1.332,
7. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €1.332,96 πλέον νόμιμος τόκος. Όσον αφορά τα έξοδα της αγωγής, όπως λέχθηκε, η αγωγή, μπορεί να μην ήταν πραγματικά χρήσιμη για την είσπραξη του συγκεκριμένου χρέους, αλλά η Ενάγουσα είχε νόμιμο δικαίωμα στην καταχώρισή της και δεν την καταχώρισε για επιδίωξη αλλότριου σκοπού. Υπήρχαν δικονομικές επιλογές και εργαλεία που θα μπορούσαν να περιορίσουν τα έξοδα (λ.χ. εάν ήταν παραδεκτό το χρέος και ήταν θέμα χρόνου η πληρωμή του δια τμηματικών δόσεων). Δεν χρησιμοποιήθηκαν. Ο Εναγόμενος, αμφισβητώντας την απαίτηση της Ενάγουσας, δημιούργησε περαιτέρω έξοδα, ακόμα και έξοδα δίκης, για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο εάν υπάρχει ή όχι ένα χρέος, που ο ίδιος ο Εναγόμενος (αποδεχόμενος αυτό) πληρώνει με δόσεις. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Courtis and Others v. Iasonides