ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΜΥΡΙΛΛΗ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1470/2018, 3/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A152 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1470/2018 Μεταξύ:
- ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΜΥΡΙΛΛΗ, από τη Λεμεσό
- ΖΩΗ ΑΝΤΩΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από τη Λεμεσό Εναγόντων και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό Εναγόμενων ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25/6/2021 για επαναφορά της αγωγής και για παράταση του χρόνου καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες. 3 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη - Καθ΄ης η Αίτηση : κ. Χρ. Ιωάννου Κίτσιος για Α.Ι. ΚΙΤΣΙΟΣ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Το δικαστήριο στις 6/3/2020 απέρριψε την παρούσα αγωγή με το ακόλουθο σκεπτικό: «Τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί. Η περίοδος των 90 ημερών που προνοείται στη Δ.30 Θ.1 έχει λήξει χωρίς να έχει εκδοθεί η προνοούμενη στην Δ.30 Θ.1 κλήση για οδηγίες από τον ενάγοντα ή τον εναγόμενο. Η αγωγή απορρίπτεται ως εγκαταληφθείσα δυνάμει την Δ.30 Θ.1(γ) με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο». Μετά την πιο πάνω κατάληξη, λανθασμένα βέβαια, έγιναν διάφορα διαβήματα στην υπόθεση εκ μέρους των διαδίκων. Στις 22/5/2020, 8 μήνες μετά την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης και 2 μήνες μετά που η αγωγή απορρίφθηκε, οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση των εναγόμενων και την ίδια ημέρα κλήση για οδηγίες, η οποία ορίστηκε στις 3/11/
- Οι εναγόμενοι στη συνέχεια καταχώρησαν το παράρτημα τους και το Δικαστήριο στις 3/11/2020 όταν επιλήφθηκε της κλήσης, με βάση τις δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων, έδωσε διάφορες οδηγίες στη βάση των παραρτημάτων τους. Το δικαστήριο όπως προκύπτει από τις ενέργειες του δεν αντιλήφθηκε τι είχε προηγηθεί. Στις 23/2/2021 και αφού υπήρξε συμμόρφωση με τις οδηγίες του δικαστηρίου για αποκάλυψη εγγράφων, δόθηκαν περαιτέρω οδηγίες από το Δικαστήριο που αφορούσαν την κατάθεση του καταλόγου μαρτύρων των διαδίκων με σύνοψη της μαρτυρίας τους και η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες δύο φορές ώστε να υπάρξει συμμόρφωση. Οι κατάλογοι των μαρτύρων των εναγόντων και των εναγόμενων μαζί με την σύνοψη της μαρτυρίας τους κατατέθηκαν στις 27/4/
- Το δικαστήριο, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, στις 14/5/2021 έθεσε την υπόθεση ενώπιον του και έδωσε οδηγίες όπως οι συνήγοροι των διαδίκων εμφανιστούν στο Δικαστήριο στις 10/6/2021, δηλαδή πριν από την ημερομηνία που είχε ορίσει την υπόθεση για οδηγίες (η υπόθεση ήταν ορισμένη την 28/09/2021) , ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με την κατάθεση των καταλόγων των μαρτύρων. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία, δηλαδή στις 10/6/2021 το Δικαστήριο στην παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων ανάφερε τα ακόλουθα: «Από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου διαφαίνεται ότι η παρούσα αγωγή απερρίφθη την 6/3/2020 λόγω παράληψης καταχώρησης κλήσης για οδηγίες εντός του καθορισμένου χρόνου, παρ' όλα αυτά μετά την απόρριψη της αγωγής, λήφθηκαν δικαστικά διαβήματα με την καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση και της κλήσης για οδηγίες την 22/5/
- Καθίσταται φανερό ότι οποιαδήποτε δικαστικά διαβήματα λήφθηκαν μετά την απόρριψη της αγωγής είναι ανυπόστατα ως εκ τούτου ακυρώνονται. Ακυρώνεται επίσης και ημερομηνία 28/9/2021 που δόθηκε για οδηγίες» Να σημειωθεί ότι όλα τα πιο πάνω, διαδραματίστηκαν ενώ ήδη έξω από τον φάκελο της υπόθεσης είχε τοποθετηθεί η σφραγίδα που έφερε την ένδειξη «απορρίπτεται ημερ. 6.3.20». Δηλαδή το Πρωτοκολλητείο αποδέχτηκε την καταχώρηση δικογράφου, της Απάντησης των εναγόντων στην υπεράσπιση των εναγόμενων και κλήσης για οδηγίες των εναγόντων ενώ η υπόθεση είχε ήδη απορριφθεί. Μετά τα πιο πάνω, στις 25.6.2021 οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, η οποία στηρίζεται στις Δ.17, Δ.26 Θ.13
(1),
(2),
(3)και
(14), Δ.48 Θ.1 - 4, 8 και 9, Δ.57, Δ.63., Δ.64 και Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ζητούν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α) Διάταγμα επαναφοράς της αγωγής. Β) Διάταγμα με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης της κλήσης οδηγιών. Γ) Διάταγμα με το οποίο να άρεται η παρατυπία της εκπρόθεσμης καταχώρησης της απάντησης και της κλήσης οδηγιών των διαδίκων. Η αίτηση των εναγόντων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Σπύρου Βασιλείου στην οποία, αφού παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης, στις παρ. 7 μέχρι 10 αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Όπως φαίνεται από τον φάκελο της δικογραφίας και οι πλευρές δικηγορών θεωρούσαμε την αγωγή ενεργή και καταχωρούσαμε δικόγραφα και εμφανιζόμασταν ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς να γνωρίζουνε ότι απορρίφθηκε η αγωγή και επομένως είναι άδικο να μην επαναφερθεί η αγωγή και για τις δύο πλευρές.
- Για τους λόγους που εξηγώ ανωτέρω και σε περίπτωση που εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα αυτό θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα και δε θα επισυμβεί οποιαδήποτε βλάβη ούτε στους εναγόμενους αφού και αυτοί χωρίς να φταίξουν έχουν προσφέρει υπηρεσίες για την υπόθεση προς όφελος των πελατών τους χωρίς να γνωρίζουν ότι απορρίφθηκε η αγωγή και δεν υπήρχε καμία πρόθεση περιφρόνησης του Δικαστηρίου.
- Η αγωγή απορρίφθηκε αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο χωρίς οποιαδήποτε αίτηση των δικηγορών των εναγομένων και είναι άδικο και για τις δύο πλευρές να απωλέσουν την εργασία τους που έχει γίνει και για τους ενάγοντες που θα χρειαστεί να ξεκινήσουν από την αρχή την αγωγή τους και να χάσουν τόσο χρόνο. Η παρέλευση της προθεσμίας καταχώρησης της κλήσης οδηγιών ήταν λόγω του ότι όπως με πληροφορεί ο κύριος Πουτζιουρής είχαν μετακομίσει γραφεία και ο παρόν φάκελος παρέπεσε/χάθηκε και δεν ανευρέθηκε έγκαιρα για να καταχωρηθεί η απάντηση και η κλήση οδηγιών.
- Ως εκ των ανωτέρω υπό τις περιστάσεις είναι ορθό, λογικό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης, η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο να επαναφερθεί και δεν θα προκληθεί καμία αδικία στην άλλη πλευρά αλλά αντίθετα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως επαναφερθεί η αγωγή και να θεωρούνται ότι όλα τα δικόγραφα και αιτήσεις έχουν καταχωρηθεί από τους διαδίκους εμπρόθεσμα.» Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση με την οποία ως λόγους ένστασης προβάλλουν, ότι δεν υπάρχει δυνατότητα επαναφοράς της αγωγής, ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, κακόπιστη, καταχρηστική, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την παράταση προθεσμίας και ότι καταστρατηγούνται οι πρόνοιες της Δ.
- Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Χρ. Αγά η οποία εργάζεται στους εναγόμενους - καθ΄ ων η αίτηση, με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης των εναγόμενων. Σε ότι αφορά την ακρόαση της αίτησης, αυτή διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, ενώ οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν παρουσιάσει την επιχειρηματολογία τους με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων το περιεχόμενο των οποίων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο. Τα όσα αφορούν την απόρριψη της αγωγής αυτής και το αίτημα των εναγόντων σχετίζονται με την Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παραθέτω συνεπώς το μέρος εκείνο της εν λόγω Διαταγής που εδώ μας ενδιαφέρει. «ΔΙΑΤΑΓΗ 30 : ΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΟΔΗΓΙΕΣ
- (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ 30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.
- (α)........................................... (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Στην περίπτωση που εξετάζεται από καμία πλευρά δεν αμφισβητείται ότι στις 6/03/2020, όταν ο φάκελος της υπόθεσης τέθηκε στο Δικαστήριο, οι προθεσμίες που προνοεί η Δ.30 κ.1.(γ) ως προς την έκδοση της κλήση για οδηγίες είχαν παρέλθει. Τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί με την παρέλευση της προθεσμίας για την καταχώρηση της απάντησης στην υπεράσπιση των εναγόμενων (η οποία δεν είχε καταχωρηθεί) και ο φάκελος της υπόθεσης τέθηκε στο Δικαστήριο πολύ πιο μετά την λήξη της προθεσμίας της Δ.30 κ.1.(γ). Το όλο ζήτημα και το αίτημα των εναγόντων θα εξεταστεί στη βάση των δυνατοτήτων που παρέχονται σε μια τέτοια περίπτωση όταν δηλαδή μια αγωγή ή ανταπαίτηση απορρίπτεται από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 κ1.(γ). Οι δε λόγοι της ένστασης των εναγόμενων θα εξεταστούν κατά προτεραιότητα και εάν υπάρξει τέτοια ανάγκη αφού ο κύριος λόγος της ένστασης των εναγόμενων αφορά την ίδια την δυνατότητα επαναφοράς της αγωγής που όπως ισχυρίζονται δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα. Αναφορικά με την εφαρμογή της Διαταγής 30, σχετική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Γεωργίου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 185/2017, 18.4.2018 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα υπό του κ. Τ. Οικονόμου, Δ, που εξέδωσε την απόφαση: «Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι η Δ.30, κ.1 (γ) δεν παρείχε περιθώρια για διάσωση της αγωγής εάν δεν ετηρούντο οι προβλεπόμενες ως άνω προθεσμίες ( «η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο»). Εάν όντως είχαν παρέλθει οι προβλεπόμενες προθεσμίες, το Δικαστήριο δεν είχε άλλη επιλογή». Και στη συνέχεια της ίδιας απόφασης: « Ορθά ενήργησε υπό τα δεδομένα το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η αυστηρή διατύπωση του εδαφίου (γ) δεν άφηνε περιθώριο αναδρομής στους σκοπούς και το πνεύμα της Δ.30 γενικότερα». Η Δ.30 προβλέπει με τρόπο ξεκάθαρο πως μια αγωγή ή μια ανταπαίτηση η οποία απορρίφθηκε συνεπεία παράληψης καταχώρησης κλήσης για οδηγίες δυνάμει των προνοιών της δύναται να επανέλθει, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την καταχώρηση νέας αγωγής η οποία μάλιστα θα φέρει και ειδική ένδειξη προς τούτο καταβάλλοντας επιπλέον ο ενάγων διπλάσια τέλη για την καταχώρηση της. Ουδεμία πρόνοια γίνεται ως προς τη δυνατότητα επαναφοράς της απορριφθείσας αγωγής. Η μόνη θεραπεία που χορηγεί η Δ.30 είναι η επανακαταχώριση της αγωγής υπό προϋποθέσεις. Ως εκ τούτου δυνάμει της Δ.30 αποκλείεται η επαναφορά αγωγής ή ανταπαίτησης. Η απορριφθείσα αγωγή συνεπώς δεν δύναται να επανέλθει με σχετικό διάταγμα επαναφοράς δυνάμει των προνοιών της της Δ.
- Στην υπόθεση Χρίστου κ.α. ν. Χατζησολωμή, Πολιτική Έφεση 175/2017, ημερ. 6.2.2018 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι «.το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε τη Δ.30 με υπέρμετρη αυστηρότητα και διέπραξε σφάλμα θεωρώντας ότι η Κλήση για οδηγίες είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και ότι η αγωγή υπόκειτο σε απόρριψη, και απορρίπτοντάς την.», Στην υπόθεση Χαραλάμπους (πιο πάνω) το Ανώτατο εξήγησε το σκεπτικό της Χατζησολωμή (πιο πάνω) ως εξής, «.Εκεί το πρωτόδικο Δικαστήριο κακώς δεν είχε λάβει υπόψιν του, για σκοπούς έναρξης της σχετικής προθεσμίας, την απάντηση (reply) που οι ενάγοντες-εφεσείοντες είχαν καταχωρίσει. Είχε μεν καταχωριστεί εκπρόθεσμα και χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, υπήρχε όμως συγκατάθεση της άλλης πλευράς να εκληφθεί ως εμπρόθεσμη, με παράταση χρόνου. Τούτο, όπως υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο, ήταν θεμιτό οπότε η προθεσμία της Δ.30 άρχιζε από τον χρόνο καταχώρισης της Απάντησης. Επρόκειτο για περίπτωση όπου, με δεδομένο τον κανόνα ότι η προθεσμία αρχίζει από της συμπλήρωσης των δικογράφων μεταξύ ενάγοντα-εναγόμενου, κρίθηκε ότι ο χρόνος συμπλήρωσης των δικογράφων ήταν μεταγενέστερος.» Εδώ βέβαια η περίπτωση διαφέρει από τα πιο πάνω αφού η απάντηση των εναγόντων και τα όσα ακολούθησαν έγιναν πολύ πιο μετά που η αγωγή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Το γεγονός ότι στην υπό κρίση περίπτωση λήφθηκαν διάφορα διαβήματα εκ μέρους των διαδίκων και η υπόθεση προχωρούσε κανονικά ωσάν να μην είχε απορριφθεί, δεν διαφοροποιεί την όλη κατάσταση και ούτε θεραπεύει την παράληψη των εναγόντων που είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη της αγωγής τους. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με το χρόνο που έλαβαν γνώση του πιο πάνω γεγονότος τόσο οι ενάγοντες όσο και οι εναγόμενοι. Η πλευρά των εναγόντων δεν μπορεί παρά να γνώριζε όταν «προωθούσε» την αγωγή της ότι η προθεσμία για την καταχώρηση της κλήσης είχε παρέλθει προ καιρού και δεν έπραξε τίποτε για αυτό. Οι ενάγοντες όφειλαν κατά την άποψη μου, όταν καταχωρούσαν την απάντηση τους και εξέδωσαν κλήση για οδηγίες, να μεριμνούσαν, εφόσον δεν μπορεί παρά να γνώριζαν για το ότι η προθεσμία της έκδοσης της κλήσης είχε προ πολλού παρέλθει, να ενημερωθούν σε πιο στάδιο βρισκόταν η υπόθεση τους και εάν αυτή είχε οδηγηθεί σε απόρριψη. Όφειλαν το λιγότερο και εάν ακόμα δεν έκαναν την σχετική έρευνα για να ανακαλύψουν τι έγινε, προτού καταχωρήσουν την απάντηση τους και εκδώσουν κλήση για οδηγίες, αφού είχαν παρέλθει οι προθεσμίες και το γνώριζαν, να ζητήσουν έστω, υποβάλλοντας σχετικό αίτημα, παράταση των προθεσμιών. Οι ενάγοντες ουδέν έπραξαν. Συνεπώς δεν μπορούν σήμερα οι ενάγοντες να επικαλούνται άγνοια γεγονότων και ότι θα απωλέσουν χρόνο και εργασία η οποία διενεργήθηκε εκ μέρους τους στην υπόθεση. Θεωρώ υπό τις περιστάσεις πως το μόνο δικονομικό μέτρο που παρέχεται στην προκειμένη περίπτωση είναι η καταχώρηση νέας αγωγής και δεν υφίσταται δυνατότητα επαναφοράς της αγωγής αυτής είτε δυνάμει των προνοιών της της Δ.17 είτε της Δ.26 οι οποίες περιλαμβάνονται στην νομική βάση της αίτησης των εναγόντων. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό κρίνεται και αχρείαστη η απασχόληση του Δικαστηρίου με την εξέταση των άλλων λόγων της ένστασης των εναγόμενων. Ως εκ τούτου η αίτηση των εναγόντων απορρίπτεται. Στην προκειμένη περίπτωση αποφασίζω να μην επιδικάσω έξοδα στην βάση της καθιερωμένης αρχής που επιβάλει ότι αυτά τα δικαιούται το επιτυχόν μέρος καθότι και η πλευρά των εναγόμενων συνέτεινε στην προώθηση της υπόθεσης αυτής ενώ είχε απορριφθεί. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) K. Κουνίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο