← Κύπρος

ORAMATECH SERVICES LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5317/13, 10/6/2022

ORAMATECH SERVICES LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5317/13, 10/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A155 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5317/13 Μεταξύ: ORAMATECH SERVICES LTD Ενάγουσα και ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Εναγόμενος και ΡΩΜΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ Τριτοδιάδικος ------------------------------- Ημερομηνία: 10.06.2022 Για Ενάγουσα: κ. Χρ. Αδάμου Για Εναγόμενο: κ. Κ. Κουκούνης μαζί με κα Ν. Δημητρίου για Γεώργιος Κουκούνης ΔΕΠΕ και Δημόκριτος Αριστείδου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή συσχετίζεται με την αγωγή με αριθμό 4112/12 Ε.Δ. Λεμεσού και αφορά το ατύχημα που έλαβε χώρα στις 15.12.11 μεταξύ της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο Μ.Ε.4 και του οχήματος του Εναγόμενου. Συγκεκριμένα, η παρούσα αγωγή με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.28.09.16 συνενώθηκε με την αγωγή 4112/

  1. Το διάταγμα συνένωσης αφορούσε μόνο το ζήτημα της ευθύνης για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος, καθώς αυτό είναι κοινό στις δύο αγωγές. Το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 15.12.21 με την οποία αποφασίστηκε ότι ο Εναγόμενος ευθύνεται σε ποσοστό 60% για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και ο οδηγός της μοτοσυκλέτας (Μ.Ε.4) σε ποσοστό 40% και προχώρησε στην επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του Μ.Ε.4 - Ενάγοντα στην αγωγή 4112/
  2. Μετά την έκδοση της προαναφερόμενης απόφασης, οι αγωγές αποσυνενώθηκαν. Η Ενάγουσα, με την υπό εκδίκαση αγωγή, αξιώνει ως ειδικές αποζημιώσεις το συνολικό ποσό των €8.774, το οποίο διακρίνεται στο ποσό των €8.624 για τις ισχυριζόμενες ζημιές της μοτοσυκλέτας και στο ποσό των €150 για τα έξοδα του εκτιμητή. Σημειώνω εξαρχής, ότι κατά τη μαρτυρία του Μ.Ε.4 η Ενάγουσα περιόρισε την αξίωση της κατά €1.253,07, ποσό το οποίο αφορά το Φ.Π.Α που χρεώθηκε για την ισχυριζόμενη επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας. Συνεπώς, οι ειδικές αποζημιώσεις που διεκδικεί για τις ισχυριζόμενες ζημιές της μοτοσυκλέτας περιορίστηκαν στο ποσό των €7.520,
  3. Ο Εναγόμενος, στην Υπεράσπιση, αρνείται τις ειδικές αποζημιώσεις που διεκδικεί η Ενάγουσα, ισχυριζόμενος ότι αυτές είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και/ή απομακρυσμένες και δεν σχετίζονται με το επίδικο ατύχημα. Οι τελικές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολο τους και ειδική αναφορά σε αυτές θα γίνει πιο κάτω, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Σε αυτό το στάδιο περιορίζομαι να αναφερθώ στη διαδικασία Τριτοδιαδίκου, καθώς ο κ. Κουκούνης επανάφερε το εν λόγω ζήτημα με την αγόρευση του. Χρησιμοποίησα τη λέξη «επανάφερε», διότι το όλο ζήτημα επιλύθηκε στις 06.10.
  4. Την εν λόγω ημερομηνία, ζητήθηκαν οδηγίες από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγόμενου για τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου. Οι συνήγοροι των διαδίκων τοποθετήθηκαν επί του ζητήματος και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του αποφάσισε, ότι, ενόψει του διατάγματος συνένωσης της παρούσας με την αγωγή 4112/12 και ενόψει του ότι η απόφαση επί της ευθύνης στα πλαίσια της συνεκδίκασης θα είναι δεσμευτική για την παρούσα αγωγή, η διαδικασία Τριτοδιαδίκου κατέστη άνευ αντικειμένου. Ως εκ τούτου, παραμερίστηκε και δεν εκδόθηκαν οδηγίες σε σχέση με αυτήν. Μαρτυρία Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ 35). O Μ.Ε.1 διενήργησε για λογαριασμό της Ενάγουσας εκτίμηση της μοτοσυκλέτας στις 02.03.
  1. Συγκεκριμένα, κατά την πιο πάνω ημερομηνία επισκέφθηκε το συνεργείο στο οποίο βρισκόταν η μοτοσυκλέτα και, αφού την επιθεώρησε, κατέγραψε τις ζημιές και έλαβε σχετικές φωτογραφίες (δέσμη Τεκμηρίου 2). Μετά την καταγραφή των ζημιών επισκέφθηκε την αντιπροσωπεία της μοτοσυκλέτας και μαζί με τον υπεύθυνο εξαρτημάτων εντόπισε τα εξαρτήματα και τις τιμές τους. Στη συνέχεια συμφώνησε το ποσό των εργατικών με τον ιδιοκτήτη του συνεργείου - Μ.Ε.3 και ετοίμασε γραπτώς την εκτίμηση του (Τεκμήριο 1). Αντεξεταζόμενος, είπε ότι η πρώτη φορά που είδε τη μοτοσυκλέτα ήταν στις 02.03.
  2. Μετά την εν λόγω ημερομηνία δεν είδε ξανά τη μοτοσυκλέτα, ούτε και επιθεώρησε τη διαδικασία επιδιόρθωσης της. Συνεπώς, δεν γνωρίζει αν η μοτοσυκλέτα επιδιορθώθηκε και ποια εξαρτήματα αντικαταστάθηκαν. Επίσης, διευκρίνισε, ότι δεν είδε τιμολόγια ή αποδείξεις αγοράς εξαρτημάτων. Ως προς τις τιμές των εξαρτημάτων δήλωσε, ότι δεν τήρησε οποιοδήποτε έγγραφο στο οποίο να καταγράφονται. Οι τιμές εξακριβώθηκαν μαζί με τον υπεύθυνο εξαρτημάτων της αντιπροσωπείας και καταγράφηκαν από τον ίδιο. Αναφορικά με τη δέσμη Τεκμηρίου 2, είπε ότι οι φωτογραφίες δίδουν μία γενική εικόνα των ζημιών, αλλά οι εκτιμητές είναι αυτοί που καταγράφουν τις λεπτομέρειες των ζημιών. Διαφώνησε με τη θέση του κ. Κουκούνη, ότι ο σκελετός της μοτοσυκλέτας είναι ενιαίος και δεν διακρίνεται σε μπροστινό και πίσω μέρος. Επίσης, διαφώνησε, ότι η μοτοσυκλέτα θα έπρεπε να ήταν αποσυναρμολογημένη για να μπορέσει να καταγράψει τις ζημιές της και να ετοιμάσει την εκτίμηση του. Τέλος, αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση, ότι η εκτίμηση - Τεκμήριο 1 δεν είναι επαληθευμένη, καθώς και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να παρουσιάσει αναληθή εικόνα σε σχέση με την κατάσταση της μοτοσυκλέτας και τις ζημιές που υπέστη. Ο Μ.Ε.2 εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και κατέθεσε έγγραφα που τηρούνται στο προαναφερόμενο Τμήμα και αφορούν την εισαγωγή της μοτοσυκλέτας στην Κύπρο (δέσμη Τεκμηρίου 5). Περαιτέρω, δήλωσε ότι ιδιοκτήτρια της μοτοσυκλέτας είναι η Ενάγουσα (Τεκμήρια 6 και 7). Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στα στοιχεία που τηρούνται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα. Ο Μ.Ε.3 είναι ο μηχανικός στο συνεργείο του οποίου βρισκόταν η μοτοσυκλέτα κατά την επιθεώρηση της από τον Μ.Ε.
  3. Ο Μ.Ε.4 τον κάλεσε κατά την ημέρα του ατυχήματος να μεταβεί στον τόπο του ατυχήματος για να παραλάβει τη μοτοσυκλέτα. Παρέλαβε τη μοτοσυκλέτα και τη διατηρούσε υπό τη φύλαξη του μέχρι την επιδιόρθωση της. Μετά την εκτίμηση των ζημιών από τον Μ.Ε.1, έλαβε οδηγίες για την επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας. Για τις εργασίες που εκτέλεσε έκδωσε δύο τιμολόγια - δέσμη Τεκμηρίου
  4. Η Ενάγουσα εξόφλησε τα τιμολόγια. Δεν έκδωσε απόδειξη είσπραξης των τιμολογίων. Ο σκελετός της μοτοσυκλέτας αποτελείται από δύο μέρη, αν και το πίσω μέρος θεωρείται ως εξάρτημα - υποπλαίσιο και όχι πλαίσιο. Αντεξεταζόμενος δήλωσε, ότι παρήγγειλε τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας όταν συμφώνησαν με τον Μ.Ε.1 και την εκτίμηση που διενήργησε τελευταίος. Χρειάζεται χρόνος 7 - 10 ημερών για να παραληφθούν τα εξαρτήματα, καθώς εισάγονται από το εξωτερικό. Η εισαγωγή γίνεται, είτε μέσω της αντιπροσωπείας της μοτοσυκλέτας, είτε μέσω άλλων προμηθευτών. Στην προκείμενη περίπτωση παραγγέλθηκαν ανταλλακτικά τόσο μέσω της αντιπροσωπείας, όσο και μέσω άλλων προμηθευτών. Δεν είχε στην κατοχή του τιμολόγια αναφορικά με τα εξαρτήματα που παράγγειλε. Τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου 8 βρίσκονταν στην κατοχή του Μ.Ε.
  5. Δεν διατήρησε στην κατοχή του το βιβλιάριο από το οποίο εκδόθηκαν τα εν λόγω τιμολόγια. Αρνήθηκε τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εναγόμενου, ότι τα υπο αναφορά τιμολόγια συντάχθηκαν εκ των υστέρων προς υποβοήθηση της υπόθεσης της Ενάγουσας. Η εξόφληση των τιμολογίων της δέσμης Τεκμηρίου 8 έγινε μέσω επιταγής. Δεν κατέγραψε στα τιμολόγια τον αριθμό επιταγής, διότι εξαργύρωσε την επιταγή για να χρησιμοποιήσει τα χρήματα. Η επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας έγινε την επόμενη μέρα της εκτίμησης, διότι ήδη είχαν παραγγελθεί τα εξαρτήματα. Ήταν εμφανές ποια εξαρτήματα χρειάζονταν αλλαγή και για αυτό προχώρησε στην παραγγελία τους. Αυτό το οποίο ανέμενε από τον Μ.Ε.1 ήταν την επιβεβαίωση για να προχωρήσει στην επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας. Ο Μ.Ε.4 είναι διευθυντής, μέτοχος και υπάλληλος της Ενάγουσας και το πρόσωπο που οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα κατά τον χρόνο του ατυχήματος. Μετά το ατύχημα η μοτοσυκλέτα παραλήφθηκε από τον Μ.Ε.3 και παρέμεινε στην κατοχή του μέχρι τις 20.03.12, οπότε και την παρέλαβε από το συνεργείο του τελευταίου επιδιορθωμένη. Αναφορικά με την αξίωση της Ενάγουσας, ανέφερε ότι δεν διεκδικεί το ποσό του Φ.Π.Α. Τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου 8 τα εντόπισε πρόσφατα και τα παρέδωσε στον δικηγόρο της Ενάγουσας. Κατά την αντεξέταση του συμφώνησε, ότι στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων που υπέγραψε ο ίδιος στις 26.05.14, δήλωσε ότι δεν είχε στην κατοχή του οποιοδήποτε άλλο έγγραφο σχετικό με τα επίδικα θέματα της παρούσας, πλήν εκείνων που καταγράφηκαν στον συνημμένο κατάλογο. Στον εν λόγω κατάλογο δεν περιλαμβάνονταν τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου
  6. Δεν είχε στην κατοχή του αντίγραφα των επιταγών με τις οποίες η Ενάγουσα εξόφλησε τη δέσμη Τεκμηρίου
  7. Ούτε και διατήρησε τα λογιστικά βιβλία εκείνης της περιόδου. Κληθείς να παρουσιάσει κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού της Ενάγουσας για την επίδικη χρονική περίοδο, απάντησε ότι οι ζημιές στη μοτοσυκλέτα φαίνονται ξεκάθαρα από τις φωτογραφίες (προφανώς της δέσμης Τεκμηρίου 2). Αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση, ότι η ζημιά που υπέστη η μοτοσυκλέτα δεν ανέρχεται στο αξιούμενο ποσό. Επίσης, διαφώνησε με τον κ. Κουκούνη, ότι η Ενάγουσα δεν πλήρωσε το ποσό που καταγράφεται στη δέσμη Τεκμηρίου
  8. Ο Μ.Υ.1 εργάζεται ως Ανώτερος Τεχνικός στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Ο αριθμός πλαισίου ενός οχήματος αποτελείται από 17 ψηφία και είναι χαραγμένος πάνω στον σκελετό του. Σε περίπτωση κατά την οποία χρειάζεται να αλλαχθεί ο σκελετός ενός οχήματος, ο ιδιοκτήτης υποβάλλει σχετική αίτηση στο Τμήμα, η οποία, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να εγκριθεί. Από τα αρχεία του Τμήματος προκύπτει, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή αρ. πλαισίου σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα από την ημερομηνία εγγραφής της στην Κύπρο μέχρι σήμερα. Στην αντεξέταση του δήλωσε, ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο η μοτοσυκλέτα διαθέτει δύο σκελετούς, ούτε και γνωρίζει κατά πόσο ο αρ. πλαισίου στον συγκεκριμένο τύπο μοτοσυκλέτας καταγράφεται μόνο στο μπροστινό μέρος του σκελετού. Ο Μ.Υ.2 είναι εκτιμητής μηχανοκινήτων οχημάτων. Μελετώντας το Τεκμήριο 1 κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι καταγράφονται σε αυτό εξαρτήματα τα οποία ήταν αδύνατο να εξακριβωθεί η αναγκαιότητα αντικατάστασης τους, χωρίς να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσυκλέτα. Συγκεκριμένα, από την εξωτερική οπτική επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας δεν μπορεί κάποιος εκτιμητής να καταλήξει σε συμπέρασμα αντικατάστασης του σκελετού. Ομοίως δεν μπορεί να εξεταστεί η ανάγκη αντικατάστασης του μπροστινού και πίσω τροχού, καθώς και του σταυρού. Ειδικότερα, όσον αφορά τον σταυρό, ο τελευταίος για να αντικατασταθεί θα πρέπει να υποστούν ζημιά και οι μπροστινές αναρτήσεις για τις οποίες, όμως, δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στο Τεκμήριο
  9. Ο σκελετός μίας μοτοσυκλέτας είναι το πλαίσιο επί του οποίου αναγράφεται ο αρ. πλαισίου. Το πίσω μέρος, δεν ονομάζεται σκελετός, αλλά βάση της πίσω ανάρτησης και του πίσω τροχού. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε, ότι βλέποντας τις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 2 μπορεί να διαπιστωθεί η αναγκαιότητα αντικατάστασης κάποιων εξωτερικών εξαρτημάτων. Επανέλαβε, όμως, ότι δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν χρήζει αντικατάστασης ο σκελετός. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας υπέδειξε στον Μ.Υ.2 το Τεκμήριο 11 και την αναφορά σε "rear frame". Ο Μ.Υ.2 απάντησε, ότι δεν γνωρίζει γιατί περιγράφεται με αυτόν τον τρόπο στο Τεκμήριο
  10. Αυτό που απεικονίζεται στο εν λόγω Τεκμήριο είναι η βάση του καθίσματος της μοτοσυκλέτας. Όσον αφορά τον μπροστινό τροχό, αμφισβήτησε ότι ο τροχός που απεικονίζεται στη φωτογραφία 6 της δέσμης Τεκμηρίου 2 ανήκει στη μοτοσυκλέτα. Στη φωτογραφία 2 της δέσμης Τεκμηρίου 2 δεν διακρίνεται στον τροχό η ζημιά που υπάρχει στη φωτογραφία
  11. Δεν υπήρξε επανεξέταση του Μ.Υ.2 και σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που τέθηκαν από το Δικαστήριο είπε, ότι μπορεί να υπάρξει αντικατάσταση της πίσω βάσης ανάρτησης χωρίς να αντικατασταθεί ο σκελετός. Επίσης, δήλωσε ότι από τη φωτογραφία 5 της δέσμης Τεκμηρίου 2, δεν μπορεί να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ως προς την αναγκαιότητα αντικατάστασης ή επιδιόρθωσης της πίσω βάσης ανάρτησης. Από την εν λόγω φωτογραφία διακρίνει απλά μία ελαφρά κλίση της πινακίδας εγγραφής. Ο Μ.Υ.3 είναι υπεύθυνος ανταλλακτικών της αντιπροσωπείας της μοτοσυκλέτας στην επαρχία Λεμεσού. Από έλεγχο που διενεργήθηκε, διαπιστώθηκε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε εισαγωγή ή πώληση ανταλλακτικών από την αντιπροσωπεία σε σχέση με το μοντέλο της μοτοσυκλέτας για την περίοδο από 15.12.2011 μέχρι το τέλος του
  12. Αντεξεταζόμενος ανέφερε, ότι δεν διενήργησε ο ίδιος τον έλεγχο, αλλά αυτός έγινε από τα κεντρικά γραφεία στη Λευκωσία. Ούτε και είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε κατάσταση των πωλήσεων εξαρτημάτων του μοντέλου της μοτοσυκλέτας για την προαναφερόμενη περίοδο. Αξιολόγηση Από τη μη αμφισβητούμενη ή κοινά αποδεκτή μαρτυρία, αναδεικνύονται τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα: · Η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια της μοτοσυκλέτας. · Ο Μ.Ε.4 είναι διευθυντής της Ενάγουσας. · Η μοτοσυκλέτα εγγράφηκε στη Δημοκρατία στις 07.01.
  13. Από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι και την ημερομηνία εκδίκασης της παρούσας αγωγής δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στην ιδιοκτησία και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, περιλαμβανομένου του αρ. πλαισίου. · Η μοτοσυκλέτα, ως αποτέλεσμα του επίδικου ατυχήματος, υπέστη ζημιές στην αριστερή πλευρά της. · Ο Μ.Ε.1, μετά από οδηγίες της Ενάγουσας, διενήργησε επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας στις 02.03.12 και στις 19.03.12 ετοίμασε σχετική έκθεση. · Η Ενάγουσα κατέβαλε στον Μ.Ε.1 για τις υπηρεσίες του το ποσό των €150, σε σχέση με το οποίο ο τελευταίος εξέδωσε απόδειξη είσπραξης. Σύμφωνα με την Παπαλλής κ.α ν. Κυριακίδη
(2008)1Α Α.Α.Δ 83, είναι αχρείαστη η αξιολόγηση μαρτυρίας που δεν αμφισβητείται ή αποτελεί κοινό έδαφος. Επομένως, η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα γίνει μόνο επί των διιστάμενων εκδοχών με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, τη λογικότητα και τη συνοχή της μαρτυρίας τους, αλλά και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Μαυροσκούφη ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1Α Α.Α.Δ 839) Είναι καλά γνωστό, ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα, αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και Mustafa ν. Κακουρή κ.ά.
(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Θα ξεκινήσω την αξιολόγηση με τους μάρτυρες Μ.Ε.1 και Μ.Υ.2, οι οποίοι κλήθηκαν και κατέθεσαν ως εμπειρογνώμονες. Θα ακολουθήσει η αξιολόγηση της μαρτυρίας των Μ.Ε.2 και Μ.Υ.1, των οποίων η μαρτυρία εντάσσεται σε κοινή θεματική ενότητα. Στη συνέχεια θα γίνει η αξιολόγηση των Μ.Ε.3, Μ.Ε.4 και Μ.Υ.3. Ως προς το καθήκον των εμπειρογνωμόνων έναντι του Δικαστηρίου αναφέρονται τα ακόλουθα στο σύγγραμμα των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», έκδοση 2014, σελ. 580-581: «Tο καθήκον των πραγματογνωμόνων έναντι του Δικαστηρίου κατά τη μαρτυρία τους έγκειται στην αιτιολογημένη, αντικειμενική και αμερόληπτη παρουσίαση των αναγκαίων επιστημονικών κριτηρίων ώστε να δώσουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει ευχερώς την ακρίβεια των επίδικων συμπερασμάτων τους και να διαμορφώσει συναφώς τη δική του ανεξάρτητη άποψη δια της εφαρμογής των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα της υπόθεσης (Παναγρίτη ν Χαραλάμπους, ΠΕ320/08, ημ. 15.3.12, Σαρρής ν Καλλέγιας και Πιττάλης και Άλλων ν Ianira Enterprises Ltd και Άλλων
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 814, Philippou v Odysseos
(1989)1 CLR1).» Τα πιο πάνω επιβεβαιώνονται και από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεώργιος Ευριπίδου κ.ά.
(2015)2Α.Α.Δ 140, όπου σημειώθηκαν τα ακόλουθα: «Υπενθυμίζουμε ότι με βάση καλά εδραιωμένες νομολογιακές αρχές, η υποχρέωση ενός εμπειρογνώμονα είναι να προμηθεύσει το δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων του ώστε να σχηματίσει ίδιαν ανεξάρτητη γνώμη [βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298]. Ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας, δεν πρέπει επίσης να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του [βλ. Δημοκρατία ν. Ηροδότου Αγιώτου
(2000)1 ΑΑΔ 1020].» Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 στα ουσιώδη σημεία της χαρακτηρίζεται από αοριστία και έλλειψη τεκμηρίωσης. Συγκεκριμένα, ο Μ.Ε.1 κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 την εκτίμησή του. Σε αυτήν κατέγραψε τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που έχουν υποστεί ζημιά και την αξία για την αντικατάσταση τους. Περαιτέρω, προς τεκμηρίωση των ζημιών που κατέγραψε, παρουσίασε 8 φωτογραφίες (δέσμη Τεκμηρίου 2). Κατά τη μαρτυρία του κλήθηκε να συσχετίσει τις φωτογραφίες με τις ζημιές που κατέγραψε. Παρατηρώ, ότι κατά την εν λόγω διεργασία δεν υπήρξε οποιαδήποτε διασύνδεση των φωτογραφιών της δέσμης Τεκμηρίου 2 με τα ακόλουθα εξαρτήματα, όπως αυτά καταγράφονται στο Τεκμήριο 1: 2 προβολείς. 2 βάσεις κιβωτίου. 2 αυτοκόλλητα αριστερά. 2 κλειδωνιές. Μαξιλάρι ράχης. Βάση υποστήριξης. Πρακέτο υποστήριξης. Σταυρός. Σετ προστατευτικά χεριών. 2 πισινά αλουμίνια κάτω. Πλευρινό ενισχυτικό. Για όλες τις προαναφερόμενες ζημιές, ο Μ.Ε.1 δεν παρέπεμψε στις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 2 προκειμένου να τις υποδείξει. Προχωρώ στις ζημιές που κατέγραψε ο Μ.Ε.1 και ισχυρίστηκε ότι αποτυπώνονται στις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου
  1. Ξεκινώ από τον σκελετό, για τον οποίο έγινε αρκετός λόγος κατά την ακροαματική διαδικασία. Ο Μ.Ε.1 παρέπεμψε στις φωτογραφίες 3 και 5 της δέσμης Τεκμηρίου 2 δίδοντας έμφαση στη φωτογραφία 5 στην οποία παρουσιάζεται ο πίσω τροχός της μοτοσυκλέτας. Είναι γεγονός, ότι στη φωτογραφία 5 παρουσιάζεται μία κλίση του τροχού προς τα αριστερά, βλέποντας τη μοτοσυκλέτα από την πίσω πλευρά της. Σημειώνω, ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε φωτογραφία αυτού καθ' αυτού του σκελετού. Ο δε Μ.Ε.1 δεν επιθεώρησε τη μοτοσυκλέτα κατά το στάδιο των ισχυριζόμενων εργασιών επιδιόρθωσης της, ούτε και ζήτησε να δει τον χτυπημένο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, σκελετό. Ταυτόχρονα δεν επεξήγησε με ποιο τρόπο μπορούσε από την όψη του πίσω τροχού να διαπιστώσει το πρόβλημα του σκελετού. Περιορίστηκε απλώς να διαφωνήσει με τον συνήγορο του Εναγόμενου ως προς τη θέση του τελευταίου, ότι είναι αδύνατη η επιθεώρηση του σκελετού με τη μοτοσυκλέτα συναρμολογημένη. Πέραν, όμως, της διαφωνίας του με τον κ. Κουκούνη, δεν επεξήγησε ποια είναι η σχέση του πίσω τροχού με τον σκελετό και κατά πόσο τα δύο αυτά μέρη της μοτοσυκλέτας διασυνδέονται κατασκευαστικά, έτσι ώστε τυχόν ζημιά στον τροχό να επιμαρτυρεί και ζημιά στον σκελετό. Η κοινή λογική υπαγορεύει, ότι δεν είναι δυνατή η διαπίστωση ζημιάς σε ένα εξάρτημα, χωρίς την επιθεώρηση του. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας και όφειλε να εφοδιάσει το Δικαστήριο με εκείνες τις γνώσεις και δεδομένα, τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Δικαστήριο για να αξιολογήσει την ορθότητα των συμπερασμάτων του και να καταλήξει στα δικά του ευρήματα. Κάτι τέτοιο δεν έγινε από τον Μ.Ε.
  2. Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ευριπίδου κ.ά. (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας δεν πρέπει να αρκείται στην παρουσίαση της άποψής του με γυμνές δηλώσεις. Περαιτέρω, θα πρέπει να σημειώσω, ότι ούτε η φωτογραφία 3 της δέσμης Τεκμηρίου 2 βοηθά την εκδοχή του Μ.Ε.1 περί αναγκαιότητας αντικατάστασης του σκελετού. Η εν λόγω φωτογραφία αποτυπώνει απλά γδάρσιμο πάνω σε μία εξωτερική σωλήνα. Δεν μπορεί, επίσης, να παραμείνει χωρίς σχολιασμό, και η δήλωση του Μ.Ε.1 ότι στη μοτοσυκλέτα υπάρχουν δύο σκελετοί, ένας μπροστά και ένας πίσω. Καταρχάς, στο Τεκμήριο 1 δεν προβαίνει σε τέτοιο διαχωρισμό. Είναι, δε, αξιοσημείωτο, ότι για άλλα εξαρτήματα που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 προβαίνει στον σχετικό διαχωρισμό (π.χ. για τους τροχούς, το πατήδι, τα αλουμίνια, το φέαριγκ). Επίσης, η εν λόγω δήλωση του, πέραν του ότι δεν παρέθεσε οποιοδήποτε στοιχείο που να την υποστηρίζει, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε και στην υπόλοιπη μαρτυρία. Ακόμη και ο Μ.Ε.3, ο οποίος υποστήριξε ότι ο σκελετός της μοτοσυκλέτας αποτελείται από δύο μέρη, διευκρίνισε, ωστόσο, ότι το πίσω μέρος δεν θεωρείται ως πλαίσιο, αλλά ως εξάρτημα. Όσον αφορά το Τεκμήριο 11, το οποίο παρουσιάστηκε κατά τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, θα τύχει σχολιασμού πιο κάτω. Οι φωτογραφίες, τώρα, της δέσμης Τεκμηρίου 2 δεν επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς του Μ.Ε.1, ούτε και σε σχέση με το τιμόνι, τον μπροστά και πίσω τροχό, καθώς και το κιβώτιο αλουμινίου. Πιο συγκεκριμένα, ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε, ότι το τιμόνι είχε ζαβώσει και προς τούτο παρέπεμψε στη φωτογραφία
  3. Μέσα από αυτή τη φωτογραφία δεν μπορεί να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα. Για τον μπροστά τροχό παρέπεμψε στις φωτογραφίες 2 και
  4. Στη φωτογραφία 2 δεν είναι ευδιάκριτο οποιοδήποτε πρόβλημα στον τροχό. Στη φωτογραφία 6, στην οποία απεικονίζεται ένας αποσυναρμαλογημένος τροχός, φαίνεται όντως η ύπαρξη βλάβης στη ζάντα του τροχού. Δημιουργείται, ωστόσο, εύλογα το ερώτημα για τον λόγο που ο Μ.Ε.1 δεν αποτύπωσε την εν λόγω ζημιά και στη φωτογραφία 2 στην οποία ο τροχός ήταν επί της μοτοσυκλέτας. Σημειώνω, ότι στη φωτογραφία 2 απεικονίζεται η αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας, η οποία, σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, υπέστη ζημιές από το επίδικο ατύχημα. Περαιτέρω, παρατηρώ ότι στη φωτογραφία 2 είναι ευδιάκριτη η βαλβίδα αέρος του τροχού. Από τη φωτογραφία 6 προκύπτει, ότι η ζημιά βρίσκεται σε σημείο δίπλα από τη βαλβίδα αέρος. Τέτοια ζημιά, παρά το ότι το επίμαχο μέρος του τροχού είναι ορατό, δεν εντοπίζεται στη φωτογραφία
  5. Για τον πίσω τροχό, πέραν της φωτογραφίας 5 για την οποία έγινε λόγος πιο πάνω, δεν επεξηγήθηκε ποιο πρόβλημα αντιμετώπιζε έτσι ώστε να χρήζει αντικατάστασης. Ειδικότερα, στη φωτογραφία 5 δεν διακρίνεται οποιαδήποτε βλάβη στον τροχό. Για το κιβώτιο αλουμινίου, στη φωτογραφία 7 είναι ορατή η ύπαρξη ζημιάς στην πίσω πλευρά του. Προκύπτει, όμως, η εξής απορία. Πώς, διασυνδέεται η εν λόγω ζημιά με το επίδικο ατύχημα, αφ' ης στιγμής οι ζημιές που προκλήθηκαν στη μοτοσυκλέτα ήταν στην αριστερή πλευρά της; Δεν παραγνωρίζω, ότι ο μάρτυρας πέραν των φωτογραφιών επικαλέστηκε την εμπειρία και τη γνώση του, στοιχεία τα οποία σε συνάρτηση με την επί τόπου επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας, του επέτρεπαν, ως ισχυρίστηκε, να διαπιστώσει τις ζημιές που κατέγραψε στο Τεκμήριο
  6. Για τους λόγους, ωστόσο, που αναφέρθηκαν στις αμέσως προηγούμενες παραγράφους, δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στην εν λόγω δήλωση του Μ.Ε.
  7. Επαναλαμβάνω, ότι συγκεκριμένες ζημιές, για τις οποίες επικαλέστηκε φωτογραφίες, δεν τεκμηριώνονται από τη δέσμη Τεκμηρίου
  8. Παράλληλα, υπήρξαν καταγραφές ισχυριζόμενων ζημιών στο Τεκμήριο 1 οι οποίες, όμως, δεν αποτυπώνονται στις φωτογραφίες ή δεν παρέπεμψε ο Μ.Ε.1 σε φωτογραφίες. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί, ότι ο Μ.Ε.1 υποστήριξε ότι όλες οι ζημιές που κατέγραψε στο Τεκμήριο 1 ήταν εξωτερικά ορατές και δεν χρειαζόταν η αποσυναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε γιατί δεν φωτογραφήθηκε το σύνολο των ζημιών; Όσον αφορά τα κόστη των εξαρτημάτων που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, παρατηρώ ότι οι σχετικές αναφορές του μάρτυρα παρέμειναν ατεκμηρίωτες. Ο Μ.Ε.1 παρέπεμψε σε πρόχειρο σημειωματάριο, που κρατούσε κατά την επίσκεψη του στην αντιπροσωπεία της μοτοσυκλέτας, στο οποίο κατέγραψε τις τιμές των εξαρτημάτων μετά από έρευνα που διενήργησε με τον υπεύθυνο της αποθήκης. Το εν λόγω σημειωματάριο δεν το είχε στην κατοχή του, ούτε και παρουσίασε οποιοδήποτε στοιχείο σε σχέση με την έρευνα που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, διεξήγαγε για τον εντοπισμό των αξιών των εξαρτημάτων. Θα αναμενόταν, από έναν επαγγελματία εκτιμητή, να διατηρήσει αρχείο σε σχέση με τις αξίες των εξαρτημάτων που κατέγραψε στην εκτίμηση - Τεκμήριο
  9. Η μαρτυρία του Μ.Υ.2, τώρα, επικεντρώθηκε στη δυνατότητα διαπίστωσης βλάβης στον σκελετό και τον σταυρό της μοτοσυκλέτας, χωρίς αυτή να αποσυναρμολογηθεί. Ξεκινώντας από τον σκελετό, ο μάρτυρας υπήρξε κατηγορηματικός, ότι ουδείς εκτιμητής μπορεί να διαπιστώσει την ύπαρξη βλάβης και την ανάγκη αντικατάστασης του σκελετού, χωρίς να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσυκλέτα. Τόνισε, παράλληλα, ότι στις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 2 δεν απεικονίζεται ο σκελετός. Καταρχάς, είναι αδιαμφισβήτητο, ότι στη δέσμη Τεκμηρίου 2 δεν περιλαμβάνεται φωτογραφία του σκελετού της μοτοσυκλέτας. Υπενθυμίζω, ότι για την εν λόγω ζημιά ο Μ.Ε.1 επικαλέστηκε τη φωτογραφία
  10. Η άποψη του Μ.Υ.2 δεν χρειάζεται, κατά την άποψη μου, επιστημονική τεκμηρίωση. Η θέση του μάρτυρα συμβαδίζει με την απλή κοινή λογική. Πώς είναι δυνατόν να διαπιστωθεί η ύπαρξη βλάβης επί ενός σημείου της μοτοσυκλέτας το οποίο, κατά κοινή παραδοχή, δεν είναι ορατό με τη μοτοσυκλέτα συναρμολογημένη; Η σημασία της φωτογραφίας 5 σε σχέση με το ζήτημα του σκελετού είναι, κατά την άποψή μου, μηδαμινής αξίας για τους λόγους που επεξήγησα πιο πάνω. Άλλωστε, είναι αξιοσημείωτο, ότι ο Μ.Υ.2 δεν ρωτήθηκε οτιδήποτε κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τη φωτογραφία 5, παρά το ότι ζήτησε από τον συνήγορο της Ενάγουσας να του υποδείξει σε ποια φωτογραφία απεικονίζεται με βλάβη ο σκελετός. Δεν παραβλέπω, ότι κατά την αντεξέταση του Μ.Υ.2 προωθήθηκε η θέση, με αναφορά και στο Τεκμήριο 11, ότι η αντικατάσταση δεν αφορά τον σκελετό επί του οποίου καταγράφεται ο αρ. πλαισίου της μοτοσυκλέτας, αλλά το πίσω μέρος του σκελετού. Ο Μ.Υ.2 επεξήγησε, ότι το Τεκμήριο 11 είναι ένα σχεδιάγραμμα που απεικονίζει τη βάση του καθίσματος. Εν πάση περιπτώσει, η θέση του κ. Αδάμου, ότι το Τεκμήριο 11 κατονομάζεται ως πίσω σκελετός δεν είναι, κατά την άποψη μου, ορθή. Αυτό το οποίο κατά λέξη καταγράφεται στο Τεκμήριο 11 είναι "rear frame parts". Δεν αναφέρεται, επομένως, σε πίσω σκελετό, αλλά σε εξαρτήματα πίσω πλαισίου. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί, ότι το Τεκμήριο 11 αναφέρεται μεν σε μοτοσυκλέτα ιδίου τύπου με την επίμαχη, πλην όμως χρονολογίας
  11. Η μοτοσυκλέτα είναι χρονολογίας 2010 και δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία, ότι από το 2010 μέχρι το 2015 η δομή της μοτοσυκλέτας παρέμεινε η ίδια. Συνεπώς, ουδεμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί στο Τεκμήριο
  12. Επανέρχομαι στην ουσία της μαρτυρίας του Μ.Υ.2 και προχωρώ στο δεύτερο σκέλος της, το οποίο αφορούσε τον σταυρό. Το βασικό μέρος της μαρτυρίας του για το εν λόγω εξάρτημα συνίστατο στο ότι για να διαπιστωθεί βλάβη στον σταυρό θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσυκλέτα. Επ' αυτού του σημείου ο Μ.Υ.2 αντεξετάστηκε ακροθιγώς. Επεξήγησε, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι για να διαπιστωθεί βλάβη στον σταυρό χωρίς να αποσυναρμολογηθεί η μοτοσυκλέτα θα πρέπει οι αναρτήσεις να είναι τόσο ζαβές, ώστε να φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, ότι και ο σταυρός είναι ζαβός. Κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση δεν ισχύει. Ο κ. Αδάμου επικαλέστηκε τη βλάβη στον μπροστινό τροχό, όπως φαίνεται στη φωτογραφία 6 της δέσμης Τεκμηρίου 2, για να υποστηρίξει τη θέση της Ενάγουσας ότι υπέστη βλάβη και ο σταυρός. Έχω ήδη αναφερθεί πιο πάνω στη φωτογραφία 6 και τους λόγους για τους οποίους δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα σε αυτή. Ανεξαρτήτως τούτου, σημειώνω ότι, όσον αφορά τη θέση του Μ.Υ.2, ότι στη φωτογραφία 6 δεν φαίνεται βλάβη στον τροχό, ο μάρτυρας επεξήγησε ότι διατύπωσε την εν λόγω θέση διότι είχε επιθεωρήσει τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Κατά τα λοιπά δεν έχω διακρίνει αλλότρια κίνητρα στη μαρτυρία του Μ.Υ.2, ως η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Ενάγουσας. Υποδεικνύω, ότι ο Μ.Υ.2 δεν αρνήθηκε ότι η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιές. Αντιθέτως, παραδέχθηκε, ότι στη δέσμη Τεκμηρίου 2 απεικονίζονται ζημιές που είναι ορατές εξωτερικά. Οι Μ.Ε.2 και Μ.Υ.1 εργάζονται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Θεωρώ, ότι κατέθεσαν με αντικειμενικότητα και το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία τους. Η μαρτυρία του Μ.Ε.2 επικεντρώθηκε στα στοιχεία εγγραφής της μοτοσυκλέτας, στον ιδιοκτήτη της και στα τεχνικά χαρακτηριστικά της. Σημειώνω, ότι κατά την αντεξέτασή του δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση των όσων κατέθεσε. Ο Μ.Υ.1, από τη δική του πλευρά, αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθείται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών σε περιπτώσεις αντικατάστασης του σκελετού μιας μοτοσυκλέτας και του αρ. πλαισίου. Ομοίως, κατά την αντεξέτασή του, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση στα όσα κατέθεσε. Ως εκ των ανωτέρω, η μαρτυρία των Μ.Ε.2 και Μ.Υ.1 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Προχωρώ στη μαρτυρία του Μ.Ε.
  13. Η συνολική αποτίμηση της μαρτυρίας του οδηγεί, κατά την άποψή μου, στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα σε αυτήν. Για τους λόγους που θα επιχειρήσω να εξηγήσω αμέσως πιο κάτω, θεωρώ ότι ο Μ.Ε.3 δεν μετέφερε στο Δικαστήριο την πλήρη αλήθεια. Ο Μ.Ε.3 ισχυρίστηκε, αρχικά, ότι προχώρησε στην παραγγελία των εξαρτημάτων της μοτοσυκλέτας που έχρηζαν αντικατάστασης, αφού προηγουμένως συζήτησε με τον Μ.Ε.1 και τόσο ο ίδιος, όσο και ο Μ.Ε.1, διενήργησαν την έρευνά τους ως προς την αξία των εξαρτημάτων που έχρηζαν αντικατάστασης. Περαιτέρω, ως ο ίδιος ανέφερε, τα εξαρτήματα θα εισάγονταν από το εξωτερικό και χρειαζόταν διάστημα περί τις 7 ως 10 ημέρες για την εισαγωγή τους. Στην πορεία της αντεξέτασής του, διαφοροποίησε τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς του υποστηρίζοντας, ότι προχώρησε στην παραγγελία των εξαρτημάτων τα οποία ήταν προφανές ότι έχρηζαν αντικατάστασης. Η πιο πάνω διαφοροποίηση στους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Μ.Ε.3 έγινε, εμφανώς, στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τον χρόνο έκδοσης των τιμολογίων ‑ δέσμη Τεκμηρίου 8 σε σχέση με την ημερομηνία του Τεκμηρίου
  14. Συγκεκριμένα, ο Μ.Ε.1 επισκέφθηκε το συνεργείο του Μ.Ε.3 και επιθεώρησε τη μοτοσυκλέτα στις 02.03.
  15. Ακολούθως, αφού έκανε τη σχετική έρευνά του ως προς τα εξαρτήματα και τις τιμές τους, ετοίμασε την εκτίμησή του ‑ Τεκμήριο 1 στις 19.03.
  16. Οι εργασίες επιδιόρθωσης της μοτοσυκλέτας, σύμφωνα με τη δέσμη Τεκμηρίου 8, έγιναν και ολοκληρώθηκαν την ημερομηνία έκδοσης των τιμολογίων, ήτοι στις 20.03.
  17. Συνεπώς, θα ήταν αδύνατο να είχαν συμφωνηθεί τα εξαρτήματα που έπρεπε να αντικατασταθούν και η αξία τους στις 19.03.12, να παραγγελθούν και ακολούθως στις 20.03.12 να έχουν ήδη γίνει όλες οι επιδιορθώσεις στη μοτοσυκλέτα. Πολύ δε περισσότερο, από τη στιγμή που τα εξαρτήματα θα εισάγονταν από το εξωτερικό και χρειαζόταν χρονικό διάστημα τουλάχιστον 7‑10 ημερών. Όταν έγινε αντιληπτό από τον Μ.Ε.3, ότι οι προαναφερόμενες ημερομηνίες δεν μπορούσαν λογικά να συμβαδίζουν με την αρχική εκδοχή του, προχώρησε σε διαφοροποίηση της θέσης του προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι τα εξαρτήματα είχαν ήδη παραγγελθεί από τον ίδιο σε χρόνο προγενέστερο. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί, ότι ο Μ.Ε.3 δεν διευκρίνισε ποια από τα εξαρτήματα που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 1 είχαν ήδη παραγγελθεί εκ των προτέρων. Επισημαίνω, ότι στο Τεκμήριο 1 περιλαμβάνονται εξαρτήματα τα οποία έχουν ένα σημαντικό κόστος, όπως, για παράδειγμα, ο σκελετός, ο πίσω τροχός και ο σταυρός. Η αξία των εν λόγω εξαρτημάτων, σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, ανερχόταν στα ποσά των €1.075, €1.010 και €455 αντίστοιχα. Ο Μ.Ε.3 υποστήριξε, ότι η πληρωμή του συνόλου της δέσμης Τεκμηρίου 8, επομένως και των προαναφερόμενων εξαρτημάτων, έγινε στις 20.03.
  18. Δεν πρόβαλε οποιονδήποτε ισχυρισμό κατά τη μαρτυρία του, ότι υπήρξε προπληρωμή ορισμένων εξαρτημάτων από την Ενάγουσα. Δεν ήταν, κατά την άποψη μου, λογικό και αναμενόμενο, ο Μ.Ε.3 να αγοράσει εξαρτήματα τέτοιας αξίας σε χρόνο κατά τον οποίο δεν είχε καν δοθεί έγκριση για την αναγκαιότητα αντικατάστασής τους από τον εκτιμητή της Ενάγουσας και χωρίς, μάλιστα, να έχει προπληρώσει η Ενάγουσα την αξία τους. Επιπροσθέτως των πιο πάνω, προκαλούνται ερωτήματα και ως προς το αξιόπιστο του ισχυρισμού του Μ.Ε.3 περί εξόφλησης των τιμολογίων της δέσμης Τεκμηρίου
  19. Αυτό, διότι αφενός, ο μάρτυρας δεν παρουσίασε απόδειξη είσπραξης του εν λόγω ποσού. Αφετέρου, ενώ ισχυρίστηκε ότι η εξόφληση έγινε από την Ενάγουσα μέσω τραπεζικής επιταγής, εντούτοις, στη δέσμη Τεκμηρίου 8 σημειώθηκε ότι η πληρωμή έγινε «τοις μετρητοίς». Σε κάθε περίπτωση, στη δέσμη Τεκμηρίου 8 δεν αναγράφεται ο αριθμός της ισχυριζόμενης επιταγής. Δεν μου διαφεύγει η εξήγηση που έδωσε ο Μ.Ε.3 για τη μη αναγραφή του αριθμού επιταγής, ήτοι χρειαζόταν άμεσα τα χρήματα και ως εκ τούτου προχώρησε στην εξαργύρωση της επιταγής. Θεωρώ, ότι ο προαναφερόμενος ισχυρισμός δεν αποτελεί ικανοποιητική εξήγηση για την παράλειψη του να καταγράψει τον αριθμό επιταγής επί των τιμολογίων. Η ανάγκη άμεσης εξαργύρωσης της επιταγής δεν εμπόδιζε με οποιονδήποτε τρόπο τον Μ.Ε.3 από το να καταγράψει τον αριθμό της επιταγής επί της δέσμης Τεκμηρίου
  20. Επιπλέον, η αξιοπιστία του Μ.Ε.3 κλονίζεται και από το εξής γεγονός. Ισχυρίστηκε, ότι προμηθεύθηκε εξαρτήματα από την αντιπροσωπεία της μοτοσυκλέτας. Ο εν λόγω ισχυρισμός, ωστόσο, διαψεύδεται από τον Μ.Υ.3, ο οποίος δήλωσε ότι σε σχετικό έλεγχο που έγινε, διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε πώληση εξαρτημάτων σε σχέση με μοτοσυκλέτες ιδίου τύπου, ως η επίμαχη, για την περίοδο από την ημερομηνία του ατυχήματος (15.12.11) μέχρι το τέλος του έτους
  21. Ταυτόχρονα, επισημαίνω, ότι ο Μ.Ε.3 δεν είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε τιμολόγια ή αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν την αγορά των εξαρτημάτων που καταγράφονται στη δέσμη Τεκμηρίου
  22. Δεν αγνοώ, ότι από την ημερομηνία έκδοσης της δέσμης Τεκμηρίου 8 μέχρι και την ημερομηνία που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου παρήλθαν 10 περίπου έτη. Ωστόσο, ήταν εξαρχής γνωστό στον Μ.Ε.3 ότι η επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας δεν αφορούσε μια συνήθη περίπτωση ανάθεσης εργασίας επιδιόρθωσης. Αυτό επιμαρτυρείται από την εμπλοκή εκτιμητή στην όλη διαδικασία. Αυτή η εμπλοκή ήταν γνωστή στον Μ.Ε.3 από το 2012, καθώς, όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε, συναντήθηκε και συζήτησε τα της επιδιόρθωσης της μοτοσυκλέτας με τον Μ.Ε.
  23. Στη βάση αυτών των δεδομένων, ήταν, κατά την άποψή μου, λογικά αναμενόμενο ο Μ.Ε.3 να διατηρήσει στο αρχείο του αποδεικτικά στοιχεία σε σχέση με τα εξαρτήματα που αγόρασε για την επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας. Στη βάση όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Ε.
  24. Η μαρτυρία του Μ.Ε.4, επίσης, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Το πλέον ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας του αφορούσε την τιμολόγηση της Ενάγουσας για την επιδιόρθωση της μοτοσυκλέτας (δέσμη Τεκμηρίου 8) και την εξόφληση των τιμολογίων. Ξεκινώντας από τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου 8, παρατηρώ ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.4 περί της έκδοσης των εν λόγω τιμολογίων και παράδοσης τους στην Ενάγουσα έρχεται σε σύγκρουση με την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων της Ενάγουσας την οποία υπέγραψε ο ίδιος στις 26.05.
  25. Ανοίγω εδώ μία παρένθεση για να σχολιάσω τη σημασία της εν λόγω ένορκης δήλωσης σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.
  26. Θεωρώ, ότι αποτελεί στοιχείο που θα πρέπει να προσμετρηθεί στα πλαίσια της αξιολόγησης του μάρτυρα. Αυτό, διότι πρόκειται για ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου ημερ.14.02.14, αποτελεί μέρος του δικαστηριακού φακέλου και αφορά την απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας. Κλείνω την παρένθεση και επανέρχομαι στα της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων. Στον κατάλογο εγγράφων, καθώς και στα αντίγραφα των εγγράφων που επισυνάπτονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, δεν περιλαμβάνονται τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου
  27. Ο Μ.Ε.4 επιχείρησε να επεξηγήσει τον λόγο για τον οποίο τα τιμολόγια δεν συμπεριλήφθηκαν στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων ημερ.26.05.14, λέγοντας ότι πρόσφατα τα εντόπισε. Σε αυτό το σημείο, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την παράγραφο 2 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης του Μ.Ε.4: «Εξ όσων καλά γνωρίζω και πιστεύω δεν έχω και/ή ουδέποτε είχα στη κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο μου ή στη κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο οιονδήποτε άλλων προσώπων ή προσώπου εκ μέρους μου οιονδήποτε συμβόλαιο, λογαριασμό, απόδειξη πληρωμής, επιστολή, σημείωμα ή οιονδήποτε αντίγραφο οιουδήποτε τέτοιου εγγράφου ή οιονδήποτε άλλο έγγραφο σχετικά με τα εγειρόμενα ζητήματα σ' αυτή την αγωγή ή οιονδήποτε εξ' αυτών ή στα οποία έγινε οιαδήποτε καταχώρηση σχετική μετά τοιαύτα ζητήματα ή οιαδήποτε εξ' αυτών εκτός από τα έγγραφα τα οποία παραθέτω στο ρηθέντα κατάλογο δηλ. στο τεκμ. Αρ.1». Ο Μ.Ε.4 δήλωσε, επομένως, ενόρκως, ότι όχι μόνο δεν είχε στην κατοχή του τη δεδομένη χρονική στιγμή που υπέγραφε την ένορκη δήλωση οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, αλλά και ότι ουδέποτε είχε, δηλαδή και κατά το παρελθόν, στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του οποιοδήποτε άλλο έγγραφο σχετικό με τα εγειρόμενα θέματα της παρούσας αγωγής. Με άλλα λόγια, δεν ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωση του, ότι τα επίμαχα τιμολόγια βρίσκονταν στην κατοχή του κατά το παρελθόν, αλλά κατά τη δεδομένη χρονική στιγμή αδυνατούσε να τα εντοπίσει. Ούτε και διατύπωσε οποιαδήποτε επιφύλαξη σε σχέση με αυτά, παρά το ότι τα θεωρούσε ως σημαντικά για την απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας, όπως συνάγεται από την επιμονή του συνηγόρου της για τον εντοπισμό τους. Συνεπώς, η εξήγηση που έδωσε, ότι δεν έβρισκε τα επίμαχα τιμολόγια και ότι πρόσφατα τα εντόπισε, δεν συνάδει με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του. Σημειώνω, ότι ο Μ.Ε.4 δεν ισχυρίστηκε στη δια ζώσης μαρτυρία του, ότι αγνοούσε την ύπαρξη των τιμολογίων. Αντιθέτως, ισχυρίστηκε, ότι ο συνήγορος της Ενάγουσας επέμενε ότι θα έπρεπε να τα εντοπίσει. Από τα συμφραζόμενα προκύπτει, χωρίς αμφιβολία, ότι γνώριζε για την ύπαρξη των τιμολογίων. Η προαναφερόμενη θέση, όμως, δεν συνάδει με την ένορκη δήλωση του ημερ.26.05.
  28. Η καταχώρηση, τώρα, της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων στις 22.03.22 και η συμπερίληψη των τιμολογίων σε αυτήν, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, ούτε και αναιρεί τη δήλωση στην οποία προέβη ο Μ.Ε.4 στις 26.05.
  29. Στη βάση, επομένως, των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, αλλά και των όσων αναφέρθηκαν κατά την αξιολόγηση του Μ.Ε.3, ουδεμία αποδεικτική αξία μπορεί να δοθεί στη δέσμη Τεκμηρίου
  30. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Μ.Ε.4 περί εξόφλησης της δέσμης Τεκμηρίου 8, θεωρώ ότι δεν ήταν πειστικός. Ο μάρτυρας κλήθηκε να παρουσιάσει αντίγραφο της επιταγής με την οποία η Ενάγουσα εξόφλησε τα τιμολόγια. Δεν ήταν σε θέση να το πράξει. Κλήθηκε να παρουσιάσει λογιστικά βιβλία της Ενάγουσας, στα οποία να εμφαίνεται η χρέωση του επίδικου ποσού. Δεν το έπραξε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου ζήτησε από τον μάρτυρα να προσκομίσει από την Τράπεζα με την οποία διατηρούσε λογαριασμό η Ενάγουσα την κατάσταση λογαριασμού στην οποία παρουσιάζεται η χρέωση του επίδικου ποσού. Ο Μ.Ε.4 και πάλι δεν είχε στην κατοχή του την εν λόγω κατάσταση, αλλά ούτε και ζήτησε χρόνο για να την εξασφαλίσει και να την παρουσιάσει. Αντιθέτως, προσπάθησε να αποφύγει την πρόκληση που τέθηκε ενώπιον του επικαλούμενος τις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 2 στις οποίες παρουσιάζονται, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι επίδικες ζημιές της μοτοσυκλέτας. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, θεωρώ, ότι δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία του Μ.Ε.
  31. Ολοκληρώνω το κεφάλαιο της αξιολόγησης με τη μαρτυρία του Μ.Υ.3, η οποία κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Ο μάρτυρας κατέθεσε με αντικειμενικότητα σε σχέση με το γεγονός για το οποίο κλήθηκε να μαρτυρήσει, ήτοι για το κατά πόσο την περίοδο 15.12.11 μέχρι το τέλος του 2012 υπήρξε από την αντιπροσωπεία της μοτοσυκλέτας οποιαδήποτε πώληση ανταλλακτικών που αφορούν το μοντέλο της μοτοσυκλέτας. Ο Μ.Υ.3 απάντησε με ξεκάθαρο τρόπο, ότι δεν υπήρξε ούτε πώληση, αλλά ούτε και εισαγωγή ανταλλακτικών για το μοντέλο της μοτοσυκλέτας κατά την εν λόγω περίοδο. Σημειώνω, ότι η αντικειμενικότητα του Μ.Υ.3, αλλά και η ορθότητα των όσων δήλωσε, δεν αμφισβητήθηκαν από την Ενάγουσα, αφού κατά την αντεξέταση του υποβλήθηκαν μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις. Δεν παραβλέπω, ότι η απάντηση του μάρτυρα σε σχέση με την πώληση ανταλλακτικών της μοτοσυκλέτας συνιστά εξ ακοής μαρτυρία. Σύμφωνα με το άρθρο 24
(1)του Κεφ.9, η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία απλά και μόνο διότι αυτή είναι εξ ακοής. Στο άρθρο 27
(1)του Κεφ.9 αναφέρεται, ότι κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας. Στο δε άρθρο 27
(2)του Κεφ.9, παρατίθενται στοιχεία τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω παρατηρώ, ότι στην προκείμενη περίπτωση η πλευρά του Εναγόμενου έπραξε αυτό που όφειλε να πράξει για να παρουσιάσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Συγκεκριμένα, η αντιπροσωπεία της μοτοσυκλέτας είναι νομικό πρόσωπο. Όπως προκύπτει από την κλήση μάρτυρα που εκδόθηκε από τον Εναγόμενο, κλήθηκε αρμόδιος υπάλληλος της αντιπροσωπείας για να προσφέρει μαρτυρία σε σχέση με την πώληση και αγορά εξαρτημάτων που αφορούν τη μοτοσυκλέτα. Ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος ήταν αυτός ο υπάλληλος, έτσι ώστε να τον κατονομάσει. Έπραξε, δηλαδή, αυτό που όφειλε να πράξει για να παρουσιάσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Περαιτέρω, δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε ιδιαίτερη σχέση του Εναγόμενου, είτε με την αντιπροσωπεία, είτε με τον Μ.Υ.
  1. Συνεπώς, ούτε η αντιπροσωπεία, αλλά ούτε και ο Μ.Υ.3 είχαν οποιοδήποτε κίνητρο για να αποκρύψουν ή να παραποιήσουν την πραγματικότητα. Σημειώνω, ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Μ.Ε.4, ο τελευταίος είναι που διατηρεί επικοινωνία με την αντιπροσωπεία. Επιπροσθέτως, επαναλαμβάνω, ότι η αντικειμενικότητα και η ορθότητα της δήλωσης του Μ.Υ.3 ως προς την εισαγωγή και πώληση των εξαρτημάτων δεν αμφισβητήθηκε. Ειδικότερα, δεν τέθηκε στον Μ.Υ.3 η θέση, ότι είναι λανθασμένη η πληροφόρηση που έλαβε περί μη πώλησης ή εισαγωγής εξαρτημάτων του μοντέλου της μοτοσυκλέτας για την επίδικη περίοδο. Επομένως, το σύνολο των περιστάσεων, οδηγεί εύλογα στο συμπέρασμα ότι μπορεί να προσδοθεί αποδεικτική βαρύτητα στην εξ ακοής μαρτυρία του Μ.Υ.
  2. Ευρήματα Ως ήδη αναφέρθηκε, το θέμα της ευθύνης για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος αποφασίστηκε στα πλαίσια της συνεκδίκασης της παρούσας αγωγής με την αγωγή 4112/
  3. Συνεπώς, τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προς το ζήτημα της ευθύνης, τα οποία διατυπώθηκαν στα πλαίσια της συνεκδίκασης των αγωγών, καθίστανται και ευρήματα στην παρούσα υπόθεση. Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης παραθέτω το σχετικό απόσπασμα των ευρημάτων του Δικαστηρίου (επισημαίνεται ότι ο Ενάγων στην αγωγή 4112/12 είναι ο Μ.Ε.4 στην παρούσα): «Στις 15.12.11 και περί ώρα 08:00 - 08:15 ο Ενάγων οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα [ ] στην οδό Αγ. Ζώνης στη Λεμεσό ακολουθώντας νότια κατεύθυνση. Κατά τον ίδιο χρόνο και στον ίδιο τόπο ο Εναγόμενος οδηγούσε το όχημα [ ] ακολουθώντας, επίσης, νότια κατεύθυνση. Υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση. Τα οχήματα που κινούνταν με νότια κατεύθυνση βρίσκονταν σε ουρά και προχωρούσαν με χαμηλή ταχύτητα. Ο Ενάγων αποφάσισε να προσπεράσει το οχήματα που προπορεύονταν και βρίσκονταν σε ουρά. Προς τον σκοπό αυτό κινήθηκε δεξιότερα και ξεκίνησε να προσπερνά τα προπορευόμενα οχήματα από τα δεξιά ευρισκόμενος εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που κατευθυνόταν νότια. Αφού προσπέρασε 2 - 3 οχήματα και ενώ βρισκόταν μπροστά από την πόρτα του οδηγού του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγων, αντιλήφθηκε ότι ο τελευταίος ξαφνικά, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση, κινήθηκε δεξιά με σκοπό να εισέλθει στην οδό Πλάτωνος, η οποία βρισκόταν στα δεξιά τους σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσαν. Ο Ενάγων, ενστικτωδώς κινήθηκε δεξιότερα και εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας στην προσπάθεια του να αποφύγει τη σύγκρουση. Η σύγκρουση, όμως, δεν αποφεύχθηκε, καθώς το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγων συγκρούστηκε με την πίσω αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας. Από τη σύγκρουση, ο Ενάγων έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας, η οποία ανατράπηκε στην άσφαλτο και σύρθηκε μαζί με τον Ενάγοντα σε αυτήν μέχρι τη σύγκρουση της με το όχημα [ ] το οποίο κινούνταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Η ορατότητα στην οδό Αγ. Ζώνης είναι πέραν των 200μ σε αμφότερες τις κατευθύνσεις, δηλαδή τόσο βόρεια, όσο και νότια. Στο σημείο σύγκρουσης δεν υπάρχει επί του οδοστρώματος διαχωριστική γραμμή. Το πλάτος της οδού Αγ. Ζώνης στο σημείο σύγκρουσης είναι 8.90μ και επομένως το κέντρο του δρόμου εντοπίζεται στα 4,45μ. Το σημείο σύγκρουσης του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγων με τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο Εναγόμενος ήταν σε απόσταση 0,96μ από το κέντρο του δρόμου προς την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας». Η ευθύνη σε σχέση με την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος, επιμερίστηκε σε ποσοστό 60% στον Εναγόμενο και 40% στον οδηγό της μοτοσυκλέτας - Μ.Ε.
  4. Ιδιοκτήτρια της μοτοσυκλέτας είναι η Ενάγουσα. Η μοτοσυκλέτα εγγράφηκε στη Δημοκρατία στις 07.01.
  5. Από την ημερομηνία εγγραφής της μέχρι και την ημερομηνία εκδίκασης της παρούσας αγωγής δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στην ιδιοκτησία και στα τεχνικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, περιλαμβανομένου του αρ. πλαισίου. Ως αποτέλεσμα του επίδικου ατυχήματος, προκλήθηκαν ζημιές στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας. Η μοτοσυκλέτα μεταφέρθηκε σε συνεργείο επιδιόρθωσης, όπου, κατόπιν οδηγιών της Ενάγουσας, έγινε επιθεώρηση και εκτίμηση των ζημιών της από τον Μ.Ε.1 στις 02.03.
  6. Ο Μ.Ε.1, μετά την επιθεώρηση που διενήργησε, ετοίμασε σχετική έκθεση στις 19.03.
  7. Η Ενάγουσα κατέβαλε στον Μ.Ε.1 για τις προαναφερόμενες υπηρεσίες του το ποσό των €150, σε σχέση με το οποίο ο τελευταίος εξέδωσε απόδειξη είσπραξης. Η μοτοσυκλέτα παραδόθηκε στον Μ.Ε.4, ο οποίος είναι διευθυντής της Ενάγουσας, στις 20.03.
  8. Συμπεράσματα Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή, ότι η επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Στην Ismail και Αντωνίου κ.α.
(2014)1Α Α.Α.Δ 347 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με την πάγια νομολογία οι ειδικές ζημιές πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση, να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και ν' αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. (βλ. Παναγιώτου ν. Φραγκίσκου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1977)1 Α.Α.Δ. 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Λοϊζου ν. Μουρτζή
(1999)1 Α.Α.Δ. 883, Μουττά ν. Γεωργίου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1, Ζήνων Μερκής Λτδ. ν. Ελληνικής Τράπεζας
(1999)1 Α.Α.Δ. 1923, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ. 1083).» Επομένως, οι ζημιές δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα. Πρέπει να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η Ενάγουσα απέσεισε εν μέρει το βάρος απόδειξης των ειδικών αποζημιώσεων που διεκδικεί. Συγκεκριμένα, ως ήδη αναφέρθηκε, η Ενάγουσα αξίωσε δύο κονδύλια ειδικών αποζημιώσεων. Το ποσό των €7.520,93 (όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία) για τις ζημιές της μοτοσυκλέτας και το ποσό των €150, ως έξοδα της εκτίμησης που διενήργησε ο Μ.Ε.1. Ξεκινώ από το πρώτο κονδύλι. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους της Ενάγουσας αναφορικά με τις ζημιές που υπέστη η μοτοσυκλέτα και το ύψος αυτών, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας, δεν έγινε αποδεκτή. Επομένως, απουσιάζουν εκείνα τα στοιχεία στη βάση των οποίων το Δικαστήριο θα μπορούσε να επιδικάσει ειδικές αποζημιώσεις στην Ενάγουσα σε σχέση με τις ζημιές της μοτοσυκλέτας. Το γεγονός, ότι η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιές, δεν είναι από μόνο του ικανό για να οδηγήσει σε συμπέρασμα ως προς την έκταση των ζημιών και την αξία τους. Από την άλλη, δεν μου διαφεύγει η δήλωση του Μ.Υ.3, ότι, από τα εξαρτήματά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, δεν βρίσκονται στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας ο μπροστά και πίσω τροχός, ο σκελετός και ο σταυρός. Ακόμη και αν μπορούσε να θεωρηθεί, ότι μέσα από την προαναφερόμενη δήλωση, η πλευρά του Εναγόμενου αποδέχεται ότι όλα τα υπόλοιπα εξαρτήματα που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 υπέστηκαν ζημιές από το επίδικο ατύχημα, και πάλι δεν θα δικαιολογούνταν η απόδοση αποζημιώσεων στην Ενάγουσα. Παραμένει, το ανυπέρβλητο εμπόδιο της απόδειξης της αξίας των εν λόγω εξαρτημάτων. Η επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού, θα συνιστούσε, κατά την κρίση μου, μία αυθαίρετη διαδικασία εκ μέρους του Δικαστηρίου. Επισημαίνω, ότι η παρούσα δεν εμπίπτει σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου είναι δύσκολη η επιμέτρηση της ζημιάς. Αντιθέτως, θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει και να αποδειχθεί η επιμέτρηση. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν επιφορτίζεται με το καθήκον να πράξει ό,τι είναι καλύτερο και δικαιότερο υπό τις συνθήκες για να αποδώσει αποζημίωση στον διάδικο που υπέστη την απώλεια (Chaplin v. Hicks [1911] 2 ΚΒ 786). Η Ενάγουσα μπορούσε και όφειλε να αποδείξει τη ζημιά της. Ούτε και μέσα από τις φωτογραφίες της δέσμης Τεκμηρίου 2 μπορεί το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των προαναφερόμενων ζητημάτων. Άλλωστε, κάτι τέτοιο θα ήταν ανεπίτρεπτο, καθώς θα μετέτρεπε το Δικαστήριο σε εμπειρογνώμονα. Όσον αφορά τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμηρίου 8, για τους λόγους που επίσης επεξηγήθηκαν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, στερούνται οποιασδήποτε αποδεικτικής αξίας. Εν πάση περιπτώσει, η παρουσίαση τιμολογίων δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει το Δικαστήριο σε συγκεκριμένη απόφαση επί ζημιάς (Μ.Σ. Ιακωβίδης & Σία Λτδ κ.ά και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2015)1Β Α.Α.Δ 1593). Προχωρώ, στο δεύτερο κονδύλι το οποίο αφορά την αμοιβή του Μ.Ε.
  1. Η διενέργεια επιθεώρησης από τον Μ.Ε.1 και η είσπραξη της αμοιβής του εκ ποσού €150 για την εν λόγω εργασία του, δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο. Σε κάθε περίπτωση, η πληρωμή του ποσού επιμαρτυρείται και από το Τεκμήριο
  2. Το γεγονός, ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν έγινε αποδεκτή, δεν οδηγεί χωρίς άλλο και στη μη επιδίκαση του ποσού της αμοιβής του (Πολ. Έφεση αρ.263/12 ημερ.11.01.18, Χριστοδούλου και Hoffer). Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, αποτελεί κοινό έδαφος, ότι η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιές συνεπεία του επίδικου ατυχήματος. Αυτό, άλλωστε, επιβεβαιώνεται και από την αστυνομική έκθεση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 μετά από αίτημα του Εναγόμενου. Η διενέργεια εκτίμησης των ζημιών της μοτοσυκλέτας συνδέεται άμεσα με το επίδικο ατύχημα, αφού η αναγκαιότητα της προέκυψε ως απόρροια αυτού. Σημειώνω, ότι η αναγκαιότητα της δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
  3. Θεωρώ, επομένως, ότι πρόκειται για αποδεκτά έξοδα που δικαιούται να ανακτήσει η Ενάγουσα. Παραμένει το ζήτημα των εξόδων της παρούσας αγωγής. Στη βάση της πιο πάνω κατάληξης, θα εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας σε σχέση με τα έξοδα εκτίμησης τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €
  4. Με δεδομένο, ότι ο Εναγόμενος φέρει ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος σε ποσοστό 60%, το ποσό που δικαιούται η Ενάγουσα μειώνεται στα €
  5. Η επιδίκαση εξόδων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία κατά κανόνα ασκείται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Εν προκειμένω, θεωρώ, ότι δικαιολογείται παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα. Αυτό, διότι η μαρτυρία που προσφέρθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας δεν έγινε αποδεκτή. Η απόδοση θεραπείας στην Ενάγουσα επί ενός πολύ μικρού μέρους της συνολικής απαίτησης της, επιτεύχθηκε, ουσιαστικά, λόγω της μη αμφισβήτησης των εκτιμητικών εξόδων και της αναγκαιότητας τους από τον Εναγόμενο σε συνάρτηση με το κοινά αποδεκτό γεγονός της πρόκλησης ζημιών στη μοτοσυκλέτα ως αποτέλεσμα του ατυχήματος. Επομένως, στη βάση των ειδικών περιστάσεων της παρούσας διένεξης, κρίνω ορθό όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα δικά της έξοδα (Triumph Estates Ltd και Σάββα, Πολ. Έφεση αρ.259/14 ημερ.16.05.22). Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €
  6. Όσον αφορά τα έξοδα, εκδίδεται διαταγή όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.