← Κύπρος

SI CAPITAL PARTNERS LIMITED ν. SI FOODS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 1094/21, 7/6/2022

SI CAPITAL PARTNERS LIMITED ν. SI FOODS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 1094/21, 7/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A160 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1094/21 Μεταξύ: SI CAPITAL PARTNERS LIMITED, με έδρα της τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους Ενάγουσας -και-

  1. SI FOODS LIMITED, με έδρα της της την Λεμεσό
  2. SI FOODS HOLDINGS LIMITED, με έδρα της την Λεμεσό
  3. DMITRY RAZORENOV, από τη Μόσχα
  4. MIKHAIL DUBININ, από το Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
  5. ALEXANDER ORLOV, από τη Μόσχα, Ρωσία
  6. ΙΩΑΝΝΑ ΕΛΛΗΝΑ, από τη Λεμεσό
  7. ENW SERVICES LIMITED, με έδρα της τη Λεμεσό
  8. ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΚΥΠΡΗ, από τη Λεμεσό
  9. HERON TRADE & INVEST LIMITED, με έδρα της τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους
  10. FROZY CORPORATION LIMITED, με έδρα της την Λεμεσό
  11. APRIATI ENTERPRISES LIMITED, με έδρα της την Λευκωσία
  12. MICHAEL O'NEILL, από την Τουρκία
  13. KILILO ASSETS LTD, με έδρα της τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους
  14. FORCE SERVICES LIMITED, με έδρα της τις Νήσους Μάρσαλ
  15. HOLBRAGH FINANCE S.A., με έδρα της τον Παναμά
  16. TOM SEEPERS, από το Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
  17. EVGENIY BORODKIN, από την Αθήνα, Ελλάδα Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερ. 14.10.2021 Ημερομηνία: 7.6.2022 Για τους Εναγόμενους 12 και 16/Αιτητές: κ. Χ. Πογιατζής για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κα Ν. Λιασίδου για D. Katsis LLC (για να ακούσει απόφαση η κα Η. Καραβιώτου) ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι 12-16 (στη συνέχεια θα αναφέρονται ως οι Αιτητές), με την υπό εξέταση Αίτηση τους επιδιώκουν τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερ. 21.9.2021 με το οποίο επιτράπηκε η προς αυτούς υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος της παρούσας αγωγής, της Ενδιάμεσης Αίτησης ημερ. 23.6.2021 και της Ειδοποίησης ημερ. 15.7.2021 δια της επιδόσεως τους στο δικηγορικό γραφείο των κκ. Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Επιδιώκουν επίσης τον παραμερισμό της κατά τον ως άνω τρόπο επίδοσης των ανωτέρω περιγραφομένων εγγράφων. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Κυριακίδου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Σ' αυτή αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 30.9.2021 επισκέφθηκε το γραφείο τους ιδιώτης επιδότης και επέδωσε σε δικηγόρο τα ανωτέρω περιγραφόμενα έγγραφα, αναφέροντας τους ότι, βάσει δικαστικού διατάγματος ημερ. 21.9.2021, θα έπρεπε να τα επιδώσει στη διεύθυνση του δικηγορικού τους γραφείου για τους Αιτητές. Όπως φαίνεται δε, η ίδια η μονομερής αίτηση ημερ. 17.9.2021, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσβαλλόμενο διάταγμα, εκ παραδρομής δεν τους επιδόθηκε. Ο δικηγόρος ο οποίος παρέλαβε τα ανωτέρω περιγραφόμενα έγγραφα, ανέφερε στον ιδιώτη επιδότη ότι τα παραλαμβάνει υπό διαμαρτυρία για το λόγο ότι οι Αιτητές είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού και ο ίδιος δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να αποδεχθεί την επίδοση για λογαριασμό τους. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ/ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Ενάγουσα με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης την οποία καταχώρησε προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  18. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή στηρίζεται επί ελλιπούς νομικής βάσης.
  19. Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, οι οποίες καθιστούν δυνατή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  20. Η επίδοση των περιγραφομένων στην Αίτηση εγγράφων στους Αιτητές έγινε νομότυπα και/ή κανονικά και/ή αποτελεί καλή επίδοση.
  21. Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν επαρκείς και/ή καλούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  22. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει την ύπαρξη υπεράσπισης με αποτέλεσμα να μην δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  23. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ενάγουσα.
  24. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι αντίθετη με την ανάγκη ταχείας εκδίκασης και απονομής της δικαιοσύνης.
  25. Οι Αιτητές έλαβαν πλήρη γνώση της διαδικασίας ενόψει της καθ' όλα νομότυπης προς αυτούς επίδοσης.
  26. Η οποιαδήποτε διεθνής και/ή διμερής σύμβαση μεταξύ της Κύπρου και οποιασδήποτε άλλης χώρας δεν καταργεί τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  27. Οι Αιτητές δεν υπέστηκαν ζημιά και/ή κανένα δικαίωμα τους έχει επηρεαστεί από τη διαδικασία επίδοσης η οποία έλαβε χώρα νομότυπα.
  28. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι αντικανονική και/ή δεν αποτελεί επαρκές και/ή ικανοποιητικό υπόβαθρο για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  29. Η Αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της διαδικασίας έκδοσης κατ' επειγόντων ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων.
  30. Οι Αιτητές βαρύνονται με αδικαιολόγητη και/ή μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης.
  31. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει στην Ενάγουσα ανεπανόρθωτη ζημιά Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Νικολαϊδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 17.9.2021 η Ενάγουσα προχώρησε στην καταχώριση αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 3-5, 9, 12-
  32. Καθόσον αφορά τους Αιτητές, ζητήθηκε η υποκατάστατη επίδοση των περιγραφομένων στην Αίτηση εγγράφων δια της επιδόσεως τους στο δικηγορικό γραφείο κκ. Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Η ανωτέρω αίτηση συνοδευόταν από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Χατζηαβραάμ. Με βάση τις πρόνοιες του εκδοθέντος διατάγματος, η Ενάγουσα προχώρησε στην επίδοση των ρηθέντων εγγράφων προς τους Αιτητές δια της επιδόσεως τους στη διεύθυνση του ανωτέρω περιγραφόμενου δικηγορικού γραφείου. Μαζί με τα περιγραφόμενα στην Αίτηση έγγραφα, επιδόθηκε στον δικηγόρο κ. Πογιατζή και η αίτηση ημερ. 17.9.2021 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται από τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη κ. Ευτυχίου, ημερ. 4.10.2021, οι οποίες βρίσκονται στο δικαστικό φάκελο. Όπως επεξηγείται και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, οι ίδιοι οι δικηγόροι των Αιτητών με επιστολές τους ημερ. 2.7.2021 και 20.7.2021, ενημέρωσαν τους δικηγόρους της Ενάγουσας ότι εμφανίζονται και ενεργούν εκ μέρους των Αιτητών. Οι ανωτέρω επιστολές είναι επισυνημμένες και στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζηαβραάμ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.5, Δ.5Α, Δ.5Β, Δ.6, Δ.16 θ.9, Δ.48 θθ.1-4, Δ.51 θ.1, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Άρθρο 6 και στη Σύμβαση της Χάγης περί της Εν Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με το Νόμο 40/
  33. Από τα έγγραφα που εμπεριέχονται στο δικαστικό φάκελο διαφαίνεται ότι η Ενάγουσα, στη βάση μονομερούς αίτησης ημερ. 17.9.21, εξασφάλισε διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των περιγραφόμενων στην Αίτηση εγγράφων. Εν αντιθέσει με τους Εναγόμενους 3-5, 9, 13, 14, 15 και 17, για τους οποίους εξασφαλίστηκε διάταγμα για επίδοση των ανωτέρω εγγράφων στις διευθύνσεις τους στο εξωτερικό, καθόσον αφορά τους Αιτητές εξασφαλίστηκε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση τους εντός δικαιοδοσίας, συγκεκριμένα στη διεύθυνση του δικηγορικού γραφείου που έχει αναφερθεί πιο πάνω. Αποτελεί δε κοινό τόπο ότι οι Αιτητές κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθούν να είναι κάτοικοι εξωτερικού. Στο κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής περιγράφονται οι διευθύνσεις τους σε Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο αντίστοιχα. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το σώμα της αίτησης ημερομηνίας 17.9.21, το αίτημα για υποκατάστατη επίδοση των ρηθέντων εγγράφων προς τους Αιτητές, δεν φαίνεται να βασίστηκε στη Σύμβαση της Χάγης Περί της Εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων στις Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία κύρωσε με το Νόμο 40/1982, παρά το ότι αυτή περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης. Αυτό διαφαίνεται από το ότι, ενώ στις παραγράφους της αίτησης που αφορούν την επίδοση προς συγκεκριμένους Εναγόμενους στο εξωτερικό αναφέρεται ρητά ότι η άδεια ζητείται με βάση την ανωτέρω Σύμβαση, στην παράγραφο Ε που αφορά την υποκατάστατη επίδοση προς τους Αιτητές δεν γίνεται ανάλογη αναφορά σ' αυτήν. Ορθά κατά την άποψη μου το συγκεκριμένο αίτημα δεν στηρίζεται επί της ανωτέρω Σύμβασης, αφού η επίδοση προς τους Αιτητές θα γινόταν εντός δικαιοδοσίας και όχι στο εξωτερικό. Το ότι η Σύμβαση της Χάγης δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση εγγράφων που πρόκειται να επιδοθούν εντός δικαιοδοσίας, παρά το ότι το πρόσωπο ή τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνονται είναι κάτοικοι χώρας ή χωρών που έχουν προσχωρήσει στη Σύμβαση, όπως η περίπτωση των Αιτητών, διαφαίνεται ξεκάθαρα από το άρθρο 1 όπου αναφέρεται ρητά ότι «Η παρούσα Σύμβαση θα τυγχάνει εφαρμογής εις πάσαν περίπτωση..οσάκις υπάρχει ανάγκη επιδόσεως εν τη αλλοδαπή δικαστικού ή ετέρου τινός εγγράφου.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο η θέση της ενόρκου δηλώσεως της κας Κυριακίδου ότι η διαδικασία επίδοσης δικαστικών εγγράφων σε κατοίκους εξωτερικού με βάση διεθνείς συμβάσεις θα πρέπει να ακολουθείται πιστά. Από την άλλη όμως δεν συμμερίζομαι τη θέση της ότι στην προκείμενη περίπτωση, ενόψει του ότι η εν λόγω διαδικασία δεν ακολουθήθηκε με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης, η επίδοση των περιγραφομένων στην Αίτηση εγγράφων προς τους Αιτητές έχει καταστεί άκυρη. Όπως έχει ήδη επεξηγηθεί, ενόψει του ότι η επίδοση προς τους Αιτητές θα γινόταν εντός δικαιοδοσίας δεν απαιτείτο να ακολουθηθούν οι πρόνοιες της ανωτέρω Σύμβασης. Είμαι της άποψης ότι στην προκείμενη περίπτωση το ζήτημα της επίδοσης διέπεται κατ' αποκλειστικότητα από τη Δ.6 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Η Δ.6 ρυθμίζει τα της επίδοσης κλητηρίου εντάλματος, όπως και άλλων δικαστικών εγγράφων, εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Όπως ειδικότερον αναφέρθηκε στην υπόθεση Philippou v. Philippou

(1986)1 C.L.R. 689, η Δ.6 δεν συνεπάγεται ένα απλό θέμα διαδικασίας αλλά επέκταση της δικαιοδοσίας. Δεν μπορεί να γίνει υποκατάστατη επίδοση εντός της δικαιοδοσίας εάν, κατά το χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου, δεν μπορούσε, κατά το νόμο, να επιτευχθεί έγκυρη προσωπική επίδοση γιατί ο εναγόμενος δεν βρισκόταν εντός της δικαιοδοσίας (Porter v. Freudenberg [1915] 1K.B. 857, 887-888). Στη Philippou (ανωτέρω) ο εφεσείων ήταν κάτοικος Αυστραλίας. Η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια, δυνάμει της Δ.5 θ.9, για υποκατάστατη επίδοση της αίτησης για διατροφή την οποία καταχώρισε εναντίον του εφεσείοντα, με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνσή του στην Αυστραλία. Δεν είχε εξασφαλιστεί, όμως, άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας όπως προβλέπεται από τη Δ.6. Το Εφετείο παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία επιτράπηκε η ως άνω υποκατάστατη επίδοση, τονίζοντας ότι η επίδοση της αίτησης στον εφεσείοντα κατά τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω, χωρίς την προηγούμενη λήψη άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν συνιστούσε απλή παρατυπία αλλά καθιστούσε την επίδοση άκυρη. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι Αιτητές κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν κάτοικοι εξωτερικού. Από τη στιγμή λοιπόν που βρίσκονταν εκτός δικαιοδοσίας, η Ενάγουσα όφειλε να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας έστω κι αν η επίδοση θα γινόταν εντός δικαιοδοσίας, συγκεκριμένα στη διεύθυνση του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Θεωρώ χρήσιμο να μεταφέρω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Φραγκέσκου κ.ά. ν. Γρηγορίου
(2000)1 Γ Α.Α.Δ. 1765: «Στο Supreme Court Practice 1999, σελ. 1293, υποδεικνύεται με αναφορά στην Western etc. Building Society v. Rucklidge [1905] 3 Ch. 472 ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση σε πρόσωπο εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά μπορεί να είναι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, και με αναφορά στην Myerson (πιο πάνω), υποδεικνύεται - στην ίδια σελίδα - ότι η σχετική διακριτική ευχέρεια πρέπει να ασκείται με τρόπο που θα αποφεύγει σύγκρουση με τη Δ.11 θ.1. Στο Annual Practice, 1960, σελ. 1977, με αναφορά στις υποθέσεις Fry v. Moore [1889] 23 Q.B.D. 395, Wilding v. Bean [1891] 1 Q.B. 100, De Bernales v. New York Herald [1893] 2 Q.B. και Worcester City Banking Co. v. Firbank [1894] 1 Q,B. 784, υποδεικνύεται ότι αν ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας κατά το χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος και δεν είχε δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση. Η Western etc Building Society (πιο πάνω) έτυχε εφαρμογής στην Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36 (απόφαση Πική, Δ., όπως ήταν τότε) στην οποία υποδείχθηκε (βλ. σελ. 40): ″Όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός δικαιοδοσίας αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας (βλ. Ford v. Shephard [1885] 34 W.R. 63 Western etc., Building Society v. Rucklidge [1905] 2 Ch. D., 472).″» Στην προκείμενη περίπτωση, αποτέλεσε κοινό τόπο ότι η Ενάγουσα, με το διάταγμα ημερομηνίας 21.9.21 εξασφάλισε την άδεια του Δικαστηρίου για να επιδώσει στους Αιτητές τα περιγραφόμενα στην Αίτηση έγγραφα εκτός δικαιοδοσίας. Όπως διαφαίνεται δε από την ένορκη δήλωση του κ. Χατζηαβραάμ που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 17.9.21, το αίτημα της Ενάγουσας για να επιδώσει τα ανωτέρω έγγραφα στο δικηγορικό γραφείο των κκ. Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. βασίστηκε κατ' ουσίαν σε δύο επιστολές του εν λόγω δικηγορικού γραφείου ημερ. 2.7.2021 και 20.7.2021 αντίστοιχα, οι οποίες επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χατζηαβραάμ, όπως επίσης και στην ένορκη δήλωση του κ. Νικολαϊδη, η οποία υποστηρίζει την Ένσταση της Ενάγουσας στην υπό εξέταση Αίτηση (Τεκμήρια 1 και 1Α της ενόρκου δηλώσεως). Οι εν λόγω επιστολές, σύμφωνα με το αδιαμφισβήτητο περιεχόμενο τους, απευθύνονται προς τους δικηγόρους της Ενάγουσας και έχουν ως θέμα, και οι δυο, την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Με την πρώτη χρονικά επιστολή ενημερώνονται οι δικηγόροι της Ενάγουσας ότι το δικηγορικό γραφείο Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. θα εμφανιστεί για Αιτητές, όπως και για άλλους Εναγόμενους, στην Αίτηση της Ενάγουσας ημερ. 23.6.21 για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων και θα καταχωρήσει άμεσα σημείωμα εμφάνισης. Κάτω από τα δεδομένα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι ορθά το Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και επέτρεψε την επίδοση των περιγραφομένων στην Αίτηση εγγράφων στους δικηγόρους των Αιτητών, αντί στις διευθύνσεις των Αιτητών στο εξωτερικό. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην ένορκη δήλωση της κας Κυριακίδου, η οποία υποστηρίζει την υπό εξέταση Αίτηση, δεν αμφισβητείται ότι το ανωτέρω δικηγορικό γραφείο είχε οδηγίες από τους Αιτητές για να τους εκπροσωπήσει στην παρούσα αγωγή. Αυτό το οποίο προβάλλεται από την ενόρκως δηλούσα είναι ότι οι δικηγόροι των Αιτητών δεν είχαν εξουσιοδότηση ή/και συγκατάθεση για να αποδεχτούν την επίδοση των ανωτέρω εγγράφων για λογαριασμό των Αιτητών, γι' αυτό και η ανωτέρω επιτευχθείσα επίδοση πάσχει, κατά την ενόρκως δηλούσα. Είμαι της άποψης ότι δεν απαιτείτο η εξουσιοδότηση των Αιτητών ώστε η κατά τον ως άνω τρόπο γενόμενη επίδοση να θεωρηθεί ως έγκυρη. Υπενθυμίζεται ότι η ανωτέρω επίδοση έγινε στη βάση δικαστικού διατάγματος, το οποίο στην ουσία εξουσιοδότησε την κατά τον ως άνω τρόπο γενόμενη επίδοση. Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κarim v. Kονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36: «Η δήλωση του δικηγόρου του κ. Παναγιώτου ότι δεν έχει οδηγίες να εκπροσωπήσει τον εναγόμενο και για το λόγο αυτό δεν μπορούσε να αποδεκτεί εκ μέρους του επίδοση της αγωγής δεν αποκλείει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ' αυτόν ως υποκατάστατου τρόπου επίδοσης στον εναγόμενο.» Στην ανωτέρω υπόθεση αναφέρθηκε επίσης ότι «το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του Εναγόμενου.» Στην προκείμενη περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο ανωτέρω σκοπός επιτεύχθηκε στο έπακρο. Η καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης από τους Αιτητές καταδεικνύει ότι, χωρίς καμιά αμφιβολία, η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, όπως και η ενδιάμεση αίτηση ημερ. 23.6.21, περιήλθαν εις γνώση τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών στη γραπτή του αγόρευση, αναφερόμενος στην επιστολή του ανωτέρω δικηγορικού γραφείου ημερ. 2.7.21, υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι στην εν λόγω επιστολή οι δικηγόροι των Αιτητών δήλωσαν ότι θα τους εκπροσωπήσουν και θα καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης, τρεις μήνες σχεδόν πριν την προς αυτούς επίδοση των περιγραφομένων στην Αίτηση εγγράφων, δεν αποτελεί πλέον ένα δεσμευτικό και βέβαιο γεγονός, ότι δηλαδή τελικά θα τους εκπροσωπήσουν και/ή ότι θα τους ενημερώσουν για την ύπαρξη του κλητηρίου εντάλματος. Τα όσα ανωτέρω αναφέρονται αποτελούν απλές εικασίες που δεν φαίνεται να υποστηρίζονται από οποιαδήποτε μαρτυρία. Συνεπώς δεν θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην ένορκη δήλωση της κας Κυριακίδου, ουδόλως αμφισβητείται ότι οι δικηγόροι των Αιτητών έχουν οδηγίες από Αιτητές για να τους εκπροσωπήσουν στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Επιπρόσθετα, ουδόλως αμφισβητείται ότι έχουν επικοινωνία με τους Αιτητές. Υποστηρίζεται επίσης από την κα Κυριακίδου στην ένορκη δήλωση της ότι, από τη στιγμή που οι διευθύνεις των Αιτητών ήταν γνωστές στην Ενάγουσα και περιγράφονται στο κλητήριο ένταλμα, δεν ήταν δυνατό να γίνει επίδοση σε άλλη διεύθυνση, πόσο μάλλον στο δικηγορικό τους γραφείο, χωρίς να αιτιολογούνται επαρκώς οι λόγοι που θα επέτρεπαν την κατ' εξαίρεση επίδοση σε δικηγόρο αντί στις διευθύνσεις των ιδίων των Αιτητών στο εξωτερικό. Έχει ήδη αναφερθεί ο λόγος επί του οποίου βασίστηκε η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να επιτρέψει την επίδοση στους δικηγόρους των Αιτητών αντί στις διευθύνσεις των ιδίων των Αιτητών στο εξωτερικό. Ο λόγος ήταν η ενημέρωση που είχαν οι δικηγόροι της Ενάγουσας ότι το ανωτέρω δικηγορικό γραφείο θα εκπροσωπήσει τους Αιτητές στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και θα καταχωρίσουν αμέσως εμφάνιση. Ο λόγος αυτός αποτελούσε, κατά την άποψη μου, επαρκή δικαιολογία για να επιτραπεί η υποκατάστατη επίδοση στους δικηγόρους των Αιτητών, αντί στους ίδιους τους Αιτητές στις διευθύνσεις τους στο εξωτερικό. Θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι τα γεγονότα της υπόθεσης Bunkernet Ltd v. PNO Shipmanagement Ltd κ.α.
(2014)1 Α.Α.Δ. 609, την οποία επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών στη γραπτή του αγόρευση, είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη ακυρώθηκε η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, η οποία έγινε εντός δικαιοδοσίας προς τις Εναγόμενες 2 και 3 εταιρείες, οι οποίες είχαν την έδρα τους στο εξωτερικό, για το λόγο ότι δεν είχε ληφθεί η άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Ένας άλλος λόγος τον οποίο εγείρουν οι Αιτητές, για τον οποίο η γενόμενη προς τους δικηγόρους τους επίδοση πάσχει, όπως ισχυρίζονται, είναι και το ότι δεν τους έχει επιδοθεί η αίτηση ημερ. 17.9.2021, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Όπως ειδικότερα αναφέρεται από την κα Κυριακίδου στην ένορκη δήλωση της, η ως άνω παράλειψη προσβάλλει τους κανόνες και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, ενώ συγχρόνως παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών, συγκεκριμένα τα προστατευόμενα από το άρθρο 30 δικαιώματα τους. Στην αντίπερα όχθη η πλευρά της Ενάγουσας αρνείται ότι δεν επιδόθηκε στους δικηγόρους των Αιτητών και η αίτηση ημερ. 17.9.2021 μαζί με τα υπόλοιπα έγγραφα, παραπέμπει δε στις ενόρκους δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Ευτυχίου, οι οποίες βρίσκονται καταχωρημένες στο δικαστικό φάκελο. Πράγματι στον δικαστικό φάκελο υπάρχουν δύο ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Ευτυχίου, ημερ. 4.10.2021, οι οποίες επιμαρτυρούν ότι στις 30.9.2021 επέδωσε στον δικηγόρο κ. Πογιατζή, για λογαριασμό των Αιτητών, τόσο το διάταγμα ημερ. 21.9.2021 όσο και τη μονομερή αίτηση ημερ. 17.9.2021 στη βάση της οποίας εκδόθηκε το ρηθέν διάταγμα. Στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις επισυνάπτονται αντίγραφα του διατάγματος ημερ. 21.9.2021, καθώς και της αίτησης ημερ. 17.9.2021, με την υπογραφή επ' αυτών του προσώπου που φέρεται να τα παρέλαβε. Το ως άνω υλικό αντικρούει, κατά την άποψη μου, τον ισχυρισμό της ενόρκου δηλώσεως της κας Κυριακίδου ότι δεν τους είχε επιδοθεί η αίτηση ημερ. 17.9.2021 μαζί με τα υπόλοιπα έγγραφα. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην ένορκη δήλωση της κας Κυριακίδου δεν σχολιάζονται καν οι ρηθείσες ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη. Ούτε και μετά την καταχώριση της Ένστασης της Ενάγουσας ζητήθηκε από τους Αιτητές η άδεια του Δικαστηρίου για να απαντηθούν, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι ισχυρισμοί της ενόρκου δηλώσεως του κ. Νικολαϊδη ότι η επίδοση της αίτησης ημερ. 17.9.2021 στον κ. Πογιατζή επιβεβαιώνεται από τις καταχωρισθείσες στον δικαστικό φάκελο ένορκες δηλώσεις επίδοσης του ιδιώτη επιδότη. Όμως, ακόμα και στην περίπτωση που πράγματι η αίτηση ημερ. 17.9.2021 δεν είχε επιδοθεί στους δικηγόρους των Αιτητών, η παράλειψη αυτή δεν θα μπορούσε, κατά την άποψη μου, να αποτελέσει λόγο ακύρωσης του διατάγματος ημερ. 21.9.2021. Όπως η ίδια η κα Κυριακίδου αναφέρει στην ένορκη δήλωση της, από έρευνα την οποία πραγματοποίησαν στον δικαστικό φάκελο της υπόθεσης έλαβαν γνώση του περιεχομένου της αίτησης. Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι η αίτηση περιήλθε εις γνώση των Αιτητών γι' αυτό και η κα Κυριακίδου στην ένορκη δήλωση της προβαίνει σε σχολιασμό του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως του κ. Χατζηαβραάμ που υποστηρίζει την αίτηση. Ένας εκ των λόγων Ένστασης της Ενάγουσας είναι το ότι η Αίτηση δεν στηρίζεται επί ορθής νομικής βάσης. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Ενάγουσας, η νομική βάση της Αίτησης δεν περιλαμβάνεται τη Δ.48 θ.8
(4)[1] παράλειψη η οποία, κατά τους ευπαίδευτους συνηγόρους, καθιστά την Αίτηση άκυρη. Είναι γεγονός ότι στη νομική βάση της Αίτησης δεν περιλαμβάνεται η συγκεκριμένη δικονομική διάταξη, η οποία βασικά προνοεί για το δικαίωμα οποιουδήποτε επηρεαζόμενου από ένα διάταγμα προσώπου, το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, να αιτηθεί την ακύρωση του με δια κλήσεως αίτηση. Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις ο καθορισμός των θεσμών επί των οποίων στηρίζεται το δικονομικό μέτρο θα πρέπει να ακολουθείται αυστηρά (Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 96). Στην προκείμενη περίπτωση όμως η παράλειψη των Αιτητών να περιλάβουν τη συγκεκριμένη δικονομική διάταξη δεν θα μπορούσε να αποτελέσει, κατά την άποψη μου, λόγο για ακύρωση της Αίτησης. Δεν φαίνεται να προκλήθηκε οποιαδήποτε σύγχυση στην Ενάγουσα, ούτε και υπέστηκε οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό συνεπεία της ως άνω παράλειψης. Η υπό εξέταση Αίτηση είναι σαφής τόσο ως προς τις επιδιωκόμενες θεραπείες, όσο και ως προς το πραγματικό τους υπόβαθρο (David κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 208/2012, ημερ. 24.11.2017), ECLI:CY:AD:2017:A415. Ούτε και ο λόγος ένστασης της Ενάγουσας ότι οι Αιτητές βαρύνονται με αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός. Τα γεγονότα της υπόθεσης G.J. Magdon Ltd v. A.L. Metal Trading Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 2064, την οποία επικαλούνται οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Ενάγουσας προς επίρρωση της ανωτέρω θέσης, είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση εκείνη η αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής καταχωρίστηκε μετά από πάροδο εννέα μηνών από την καταχώριση του υπό αίρεση σημειώματος εμφάνισης, δεδομένο το οποίο οδήγησε το πρωτόδικο δικαστήριο σε απόφανση ότι η εφεσείουσα είχε δεχθεί και υπαχθεί στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους τους οποίους προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διαδίκου. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 12 και 16/Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΛ [1] Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.