CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS ν. ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, Συν. Αγω

CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS ν. ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, Συν. Αγωγές: 100/2013, 2356/2012, 4662/2012 και 837/2011, 7/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A161 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. Συν. Αγωγές: 100/2013, 2356/2012, 4662/2012 και 837/2011 Αρ. Αγωγής: 100/2013 Μεταξύ: CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS Εναγόντων και [ ] ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εναγομένου -------------------------- Αρ. Αγωγής: 2356/2012 Μεταξύ: CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS Εναγόντων και [ ] ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εναγομένου -------------------------- Αρ. Αγωγής: 4662/2012 Μεταξύ: CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS Εναγόντων και [ ] ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εναγομένου -------------------------- Αρ. Αγωγής: 837/2011 Μεταξύ: CARETAKING COMMITTEE PISSOURI BEACH APARTMENTS Εναγόντων και [ ] ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ Εναγομένου -------------------------- 7 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Αργυρού για N. Pirilides & Associates LLC Για Εναγόμενο: κος Μ. Θεοδοσίου ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν αίτησης των Εναγόντων και συνακόλουθου διατάγματος ημερομηνίας 22.11.2017 οι υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγές συνενώθηκαν. Με τις συνεκδικαζόμενες αγωγές οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου ποσά τα οποία διατείνονται ότι αντιπροσωπεύουν αναλογία του Εναγόμενου ως κύριου μονάδων στη συμμετοχή και/ή συνεισφορά του, στη συντήρηση και/ή αποκατάσταση και/ή διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και/ή των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας Pissouri Beach Apartments, (στο εξής «η πολυκατοικία») η οποία βρίσκεται στο χωριό Πισσούρι της Επαρχίας Λεμεσού (σε σχέση με τις Αγωγές Αρ.100/2013, 2356/2012 και 837/2011) και στην επιδιόρθωση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και/ή των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας (σε σχέση με την Αγωγή Αρ.4662/2012) και/ή διαζευκτικά λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή ως ποσό που πληρώθηκε από τους Ενάγοντες για λογαριασμό του Εναγομένου. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς που περιέχονται στις Εκθέσεις Απαιτήσεων, οι Ενάγοντες συνιστούν δεόντως συσταθείσα διαχειριστική επιτροπή. Είναι η διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας και έχει εκλεγεί δεόντως από τη Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας. Ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και συνεχίζει να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας με αριθμό Δ.1 και αριθμό εγγραφής 0/[ ], Δ.7 και αριθμό εγγραφής 0/[ ] και Ζ4 και αριθμό εγγραφής 00/[ ] (στο εξής «τα επίδικα διαμερίσματα»). Ο Εναγόμενος είναι περαιτέρω συνιδιοκτήτης, μαζί με τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, των κοινόκτητων χώρων και κοινόχρηστων τμημάτων ή εγκαταστάσεων της πολυκατοικίας. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας (στο εξής «η Γενική Συμφωνία») μεταξύ των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων, όλοι οι ιδιοκτήτες είναι υπόχρεοι να συνεισφέρουν και/ή συμμετέχουν στις δαπάνες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και των κοινόχρηστων και κοινόκτητων χώρων (στο εξής «τα κοινόχρηστα έξοδα») κατ' αναλογία και/ή με βάση το εμβαδό του διαμερίσματος τους σε σχέση με το συνολικό εμβαδό των διαμερισμάτων. Αποτελεί ρητό όρο της Γενικής Συμφωνίας και/ή της απόφασης της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 7.2.2004, ότι ο Εναγόμενος υποχρεούται να πληρώνει προκαταβολικά τα κοινόχρηστα έξοδα που του αναλογούσαν εντός 2 μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης του ποσού. Σε περίπτωση παράλειψης ή άρνησης πληρωμής εντός της προαναφερόμενης προθεσμίας οι Ενάγοντες θα δικαιούνται τόκο προς 9% επί του ποσού. Η αναλογία του μεριδίου του Εναγόμενου, για τα κοινόχρηστα έξοδα ανερχόταν, Ø για την περίοδο 2012 - 2013, στο ποσό των €5.490, (στην Αγωγή Αρ.100/2013), Ø για την περίοδο 1.4.211 - 31.3.2012, στο ποσό των €5.310, (στην Αγωγή Αρ.2356/2012), Ø για την περίοδο 1.4.2010 - 31.3.2011, στο ποσό των €5.175, (στην Αγωγή Αρ.837/2011) και Ø για την επιδιόρθωση και αποκατάσταση των φθορών της πολυκατοικίας και/ή των κοινόχρηστων χώρων, στις οποίες προέβησαν οι Ενάγοντες μετά από απόφαση σε Έκτακτη Συνέλευση ημερομηνίας 4.2.2012, στο ποσό των €8.550 (στην Αγωγή Αρ.4662/2012). Οι Ενάγοντες, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους στις Αγωγές Αρ.100/2013, 2356/2012 και 837/2011, προέβησαν στις πιο πάνω δαπάνες στα πλαίσια της νομικής τους υποχρέωσης και/ή των νομίμων αρμοδιοτήτων τους και/ή είχαν έννομο συμφέρον στην καταβολή των προαναφερόμενων ποσών, προκειμένου να συντηρηθεί και/ή λειτουργήσει η πολυκατοικία και σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους στην Αγωγή Αρ.4662/12, προκειμένου να επιδιορθωθεί η πολυκατοικία. Αποτελεί περαιτέρω και/ή διαζευκτικό ισχυρισμό των Εναγόντων ότι ο Εναγόμενος έχει πλουτίσει αδικαιολόγητα σε βάρος τους με τα προαναφερόμενα ποσά και/ή ότι κατέβαλαν τα εν λόγω ποσά σαν νόμιμοι αντιπρόσωποι του και/ή για λογαριασμό του χωρίς οποιαδήποτε χαριστική πρόθεση, ενώ ο Εναγόμενος έχει αποκομίσει οφέλη και υποχρεούται ως εκ τούτου να αποζημιώσει τους Ενάγοντες. Περαιτέρω οι Ενάγοντες, ισχυρίζονται ότι απέστειλαν στον Εναγόμενο επιστολές με τις οποίες τον καλούσαν και/ή αξίωναν μεταξύ άλλων όπως καταβάλει προς αυτούς τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά. Ο Εναγόμενος όμως παρέλειψε και/ή αρνήθηκε και/ή αμέλησε να συμμορφωθεί μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα να οφείλει αυτά πλέον τόκο 9% τα οποία και αξιώνουν. Συγκεκριμένα αξιώνουν: Ø με την Αγωγή Αρ.100/2013, ποσό €5.490 πλέον τόκο 9% από 1.7.2012 μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης και/ή νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Ø με την Αγωγή Αρ.2356/2012, ποσό €5.310 πλέον τόκο 9% από 1.8.2011 μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης και/ή νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Ø με την Αγωγή Αρ.4662/2012, ποσό €8.550 πλέον τόκο 9% από 1.6.2012 μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης και/ή νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Ø με την Αγωγή Αρ.837/2011, ποσό €5.175 πλέον τόκο 9% από 1.8.2010 μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης και/ή νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Στον αντίποδα ο Εναγόμενος με τις Υπερασπίσεις του, αρνείται ότι οι Ενάγοντες είναι διαχειριστική επιτροπή δεόντως συσταθείσα ή και εγγραφείσα σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία ή ότι έχει δεόντως ή νομότυπα εκλεγεί. Παραδέχεται ότι είναι ο ιδιοκτήτης των επίδικων διαμερισμάτων. Παραδέχεται επίσης ότι είναι συνιδιοκτήτης μαζί με τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων της πολυκατοικίας των κοινόκτητων χώρων και κοινόχρηστων τμημάτων ή εγκαταστάσεων της πολυκατοικίας, πλην στην Υπεράσπιση του στην Αγωγή Αρ.4662/2012 στην οποία δηλώνει ότι παραδέχεται μόνο ότι είναι ιδιοκτήτης των επίδικων διαμερισμάτων. Αρνείται την εγκυρότητα, δεσμευτικότητα ή και την ισχύ της Γενικής Συμφωνίας. Ενώ διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι εάν ήθελε αποδειχθεί ότι η Γενική Συμφωνία και ή κανονισμοί υφίστανται, αυτοί δεν είναι δεσμευτικοί καθότι δεν έχουν εγγραφεί σύμφωνα με το σχετικό νόμο και/ή κανονισμούς. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβε γνωστοποίηση ή ειδοποίηση ή ενημερώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο, σχετικά με τα εκάστοτε έξοδα ή και δαπάνες που αφορούσαν την ισχυριζόμενη κοινόκτητη ιδιοκτησία. Στην Υπεράσπιση του στην Αγωγή Αρ.4662/12, διατείνεται περαιτέρω ότι η ισχυριζόμενη Έκτακτη Γενική Συνέλευση (προφανώς αναφέρεται στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 7.2.2004 η οποία αποτελεί μέρος της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης και όχι της παραγράφου 3 ως αναφέρει) εάν αυτή συγκλήθηκε, δεν ήταν νόμιμη ή νομότυπη ή έγκυρη ή με δεσμευτικές αποφάσεις, ούτε νομιμοποιούνταν να επιβάλουν και/ή να τον χρεώσουν με τον ισχυριζόμενο τόκο ή οποιοδήποτε άλλο τόκο. Περαιτέρω, στις Υπερασπίσεις του, αρνείται ότι οι Ενάγοντες προέβησαν στις δαπάνες και/ή έξοδα. Επίσης αρνείται ότι οι ισχυριζόμενες δαπάνες και/ή έξοδα αφορούσαν τη συντήρηση ή επιδιόρθωση ή αποκατάσταση ή τη διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά ισχυρίζεται πως σε περίπτωση που οι Ενάγοντες αποδείξουν ότι έγιναν οι ισχυριζόμενες δαπάνες ή και ότι αυτές αφορούσαν την κοινόκτητη ιδιοκτησία ή και τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, ισχυρίζεται ότι οι δαπάνες αυτές δεν ήταν αναγκαίες ή λογικά αναγκαίες και/ή ήταν παράλογα και/ή αδικαιολόγητα μεγάλες, δαπανηρές και υπερβολικές και ότι έγιναν αυθαίρετα και αδικαιολόγητα και/ή χωρίς καμία εξουσιοδότηση ή τη δέουσα ή νόμιμη εξουσιοδότηση ή απόφαση. Περαιτέρω και άνευ βλάβης των ανωτέρω, διατείνεται ότι για τον καθορισμό της ορθής και/ή νόμιμης και/ή δίκαιης αναλογίας του μεριδίου του και/ή του κάθε διαμερίσματος του στην πολυκατοικία στις ισχυριζόμενες δαπάνες δεν λήφθηκε υπόψη το ορθό και/ή πραγματικό εμβαδό του καθενός διαμερίσματος και/ή καταστήματος και/ή μονάδας καθώς και του συνολικού εμβαδού όλων των διαμερισμάτων και καταστημάτων και/ή μονάδων της πολυκατοικίας και/ή τα εμβαδά αυτά δεν υπολογίσθηκαν σωστά και/ή δίκαια και/ή με βάση το σχετικό Νόμο και/ή κανονισμό και/ή ο υπολογισμός της αναφερόμενης αναλογίας είναι λανθασμένος και/ή αυθαίρετος. Πέραν των ανωτέρω, στα πλαίσια της Υπεράσπισης του στην Αγωγή Αρ.2356/12, ο Εναγόμενος αρνείται ότι στις 4.2.2012 συνήλθε νομότυπα και/ή έγκυρα και/ή νόμιμα η ισχυριζόμενη Έκτακτη Γενική Συνέλευση ή ότι εκδόθηκε απόφαση ή νομότυπη απόφαση για επιδιόρθωση ή αποκατάσταση φθορών στην πολυκατοικία ή ότι υπήρξε η ισχυριζόμενη μελέτη. Ενώ σε περίπτωση που αποδειχθεί κάτι τέτοιο, αναφέρει ότι το ισχυριζόμενο κόστος δεν ήταν λογικά αναγκαίο και/ή λογικό υπό τις περιστάσεις, αλλά, υπήρξε αδικαιολόγητα μεγάλο και υπερβολικό. Επίσης ισχυρίζεται ότι οι επιδιορθώσεις που έγιναν στην πολυκατοικία και/ή το κτιριακό συγκρότημα δεν ήταν καλές και/ή καλότεχνες και/ή δεν έγιναν με τη γενικά αναγνωρισμένη πρακτική. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι αναφερόμενες επιδιορθώσεις έγιναν επιπόλαια και/ή σε ορισμένα σημεία της πολυκατοικίας προς εξυπηρέτηση των διαμερισμάτων ορισμένων ενοίκων ή ιδιοκτητών και/ή δεν εκτελέστηκαν με γενικό και/ή καθολικό τρόπο και/ή προς όφελος όλης της πολυκατοικίας και/ή διαμερισμάτων και/ή ιδιοκτητών. Επίσης ισχυρίζεται ότι οι εξωτερικοί τοίχοι και/ή κοινόκτητοι και/ή κοινόχρηστοι χώροι που είχαν σχέση με τα διαμερίσματα του δεν επιδιορθώθηκαν ή αποκαταστάθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο ενώ κάτι τέτοιο ήταν αναγκαίο. Παρενθετικά σημειώνω ότι, ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση του στην Αγωγή Αρ.2356/12 και συγκεκριμένα στην παράγραφο 5 αναφέρει ότι αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Εναγόντων που περιέχονται στις παραγράφους 5 μέχρι 11, ωστόσο στην Έκθεση Απαίτησης της εν λόγω αγωγής, οι παράγραφοι αριθμούνται από το 1 έως το 8 και σε αυτές ουδεμία αναφορά υπάρχει σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 4.2.2012 η οποία να αφορά τη λήψη απόφασης για επιδιόρθωση ή αποκατάσταση φθορών στην πολυκατοικία. Τέτοιοι ισχυρισμοί αποτελούν μέρος της Έκθεσης Απαίτησης στην Αγωγή Αρ.46621/12 οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 5 μέχρι και

Περαιτέρω, στα πλαίσια των Υπερασπίσεων του, στις Αγωγές Αρ.2356/12 και 837/11, διατείνεται ότι οι ισχυριζόμενες δαπάνες, συντήρηση, επιδιόρθωση και αποκατάσταση έγιναν παράνομα, αυθαίρετα, επιπόλαια και αδικαιολόγητα και/ή χωρίς την προηγούμενη αναγκαία και/ή κατάλληλη έρευνα και/ή μελέτη και/ή η επιδιόρθωση αυτή είναι άχρηστη και/ή αναποτελεσματική και/ή απέτυχε ο σκοπός για τον οποίο αυτή έγινε και/ή δεν έγινε με επιμέλεια και/ή με καλό και/ή καλότεχνο τρόπο και/ή με βάση γενικά αναγνωρισμένη και/ή παραδεκτή πρακτική και/ή πρότυπα. Ο Εναγόμενος περαιτέρω αρνείται ότι έλαβε τις επιστολές που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ότι του απέστειλαν. Επίσης ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση των αγωγών και αιτείται την απόρριψη τους. Οι Ενάγοντες με τις Απαντήσεις τους στις Υπερασπίσεις του Εναγομένου, αρνούνται τους ισχυρισμούς που αντιβαίνουν στους δικούς τους ισχυρισμούς και επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους ως αυτές αναφέρονται στις Εκθέσεις Απαιτήσεως τους. Προσκομισθείσα Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων, κατέθεσε στο Δικαστήριο ένας μάρτυρας και συγκεκριμένα ο [ ] Clayton (M.E.1). Ενώ για σκοπούς Υπεράσπισης, κατέθεσαν στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες και συγκεκριμένα ο [ ] Περικλέους (Μ.Υ.1), η [ ] Marshall (Μ.Υ.2), ο [ ] Παναγιώτου (Μ.Υ.3), ο [ ] Φουτά (Μ.Υ.4) και ο [ ] Βρυωνίδη (Μ.Υ.5). Ο [ ] Clayton (Μ.Ε.1), στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι είναι ο Πρόεδρος των Εναγόντων από το 2013, ενώ ήταν ο ταμίας αυτών από το 2003 μέχρι το
Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε γραπτή δήλωση του, (Τεκμήριο 1 στην αγγλική γλώσσα και πιστή μετάφραση αυτής στην ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 2) στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τις θέσεις τις οποίες προέβαλαν οι Ενάγοντες στις Εκθέσεις Απαιτήσεως τους. Περαιτέρω παρουσίασε τα αναφερόμενα σε αυτήν έγγραφα ως Τεκμήρια 1 -
Πιο συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, αναφέρεται στη σύσταση των Εναγόντων ως διαχειριστική επιτροπή της πολυκατοικίας. Επίσης αναφέρεται στα επίδικα διαμερίσματα της πολυκατοικίας των οποίων ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης σημειώνοντας περαιτέρω ότι ο Εναγόμενος είναι συνιδιοκτήτης μαζί με τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, των κοινόκτητων χώρων και όλων των κοινόχρηστων τμημάτων ή εγκαταστάσεων τους. Περαιτέρω, αναφέρεται στη Γενική Συμφωνία, (Τεκμήριο 4), κάνοντας μνεία στην υποχρέωση όλων των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων, στην κατ' αναλογία συνεισφορά τους στο σύνολο των κοινόχρηστων εξόδων, η οποία καθορίζεται βάσει των ψήφων που κατέχουν επί του συνόλου των δικαιωμάτων ψήφου. Αναφέρεται στον τρόπο καθορισμού των ψήφων κάθε ιδιοκτήτη και συγκεκριμένα ότι ο αριθμός των ψήφων καθορίζεται βάσει των τετραγωνικών μέτρων που κατέχονται από τον ιδιοκτήτη. Εξηγεί ότι το σύνολο των τετραγωνικών μέτρων που κατέχει ο κάθε ιδιοκτήτης διαμερίσματος και οι ψήφοι που του αντιστοιχούν βάσει των εν λόγω τετραγωνικών, περιλαμβάνονται σε κατάσταση (Τεκμήριο 5) που περιήλθε στην κατοχή των Εναγόντων από την προηγούμενη διαχειριστική επιτροπή. Υποστηρίζει ότι με βάση ρητό όρο της Γενικής Συμφωνίας, ο Εναγόμενος υποχρεούτο όπως πληρώσει την κατ' αναλογία συνεισφορά του στις δαπάνες εντός 15 ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης από τους Ενάγοντες προς αυτόν του εν λόγω ποσού. Ενώ σε περίπτωση παράλειψης εξόφλησης του εν λόγω ποσού πέραν της διάρκειας των 2 μηνών από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου και από την ημερομηνία που το ποσό καθίστατο οφειλόμενο, υποστηρίζει ότι οι Ενάγοντες ως αποφασίστηκε στη Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 7.2.2004 (Τεκμήριο 6) θα δικαιούνταν να χρεώνουν τόκο προς 9% ετησίως επί του οφειλόμενου ποσού. Αναφέρεται επίσης στην αναλογία του μεριδίου του Εναγόμενου στα κοινόχρηστα έξοδα, καθώς και στην εισφορά του στο πάγιο ταμείο. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ανέρχεται στο ποσό των: (α) €5.175, για την περίοδο από 1.4.2010 μέχρι 31.3.2011, ήτοι €1.840 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.415 για το διαμέρισμα Δ.7 και €920 για το διαμέρισμα Ζ
Τα πιο πάνω ποσά, ο Εναγόμενος κλήθηκε να τα πληρώσει μέχρι τις 30.6.2010 με επιστολές των Εναγόντων ημερομηνίας 31.5.2010 (Τεκμήριο 7). (β) €5.310, για την περίοδο 1.4.2011 μέχρι 31.3.2012, ήτοι €1.888 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.478 για το διαμέρισμα Δ.7 και €944 για το διαμέρισμα Ζ
Τα πιο πάνω ποσά, ο Εναγόμενος κλήθηκε να τα πληρώσει μέχρι τις 30,6,2011 με επιστολές των Εναγόντων ημερομηνίας 31.5.2011 (Τεκμήριο 12). (γ) €5.490, για την περίοδο 1.4.2012 μέχρι 31.3.2013, ήτοι €1.952 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.562 για το διαμέρισμα Δ.7 και €976 για το διαμέρισμα Ζ
Τα πιο πάνω ποσά, ο Εναγόμενος κλήθηκε να τα πληρώσει μέχρι τις 30.6.2012 με επιστολές των Εναγόντων ημερομηνίας 1.6.2012 (Τεκμήριο 17). Πέραν των ανωτέρω, αναφέρεται στα έξοδα που προέκυψαν κατά το έτος 2012, ένεκα των εμφανών φθορών που παρουσίασε η πολυκατοικία στις αρχές του 2011 και στις ενέργειες που προέβηκαν οι Ενάγοντες για σκοπούς επιδιόρθωσης τους. Αναφέρεται στην μελέτη που έλαβαν από την εταιρεία Floros Panteli and Associates Consulting Engineers περί τις 15.9.2011 (Τεκμήριο 22) σύμφωνα με την οποία η πολυκατοικία παρουσίαζε φθορές, όπως ρωγμές, υγρασία και διάβρωση. Επίσης αναφέρεται στην ανάθεση της επιδιόρθωσης και συντήρησης της πολυκατοικίας στην εταιρεία P. Hadjipieris Fixico Ltd. Υποστηρίζει ότι ένεκα της άμεσης ανάγκης για επιδιόρθωση των φθορών που παρουσίασε η πολυκατοικία, με ομόφωνη απόφαση στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών ημερομηνίας 4.2.2012, αφού διευκρίνισε ότι εκ λάθους αναφέρεται στη γραπτή δήλωση του 7.2.2012, (Τεκμήρια 24 και 25), συμφωνήθηκε όπως εγκριθεί το συνολικό ποσό χρηματοδότησης ύψους €95.000, το οποίο θα επωμίζονταν οι ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας ανά €190 τη ψήφο, προς το σκοπό πληρωμής των δύο προαναφερόμενων εταιρειών. Αναφέρεται, περαιτέρω στην αναλογία του μεριδίου του Εναγόμενου στις δαπάνες για την επιδιόρθωση και αποκατάσταση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και των κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικία, η οποία ανέρχεται στο ποσό των €8.550, ήτοι €1.520 για το διαμέρισμα Δ.1, €3.990 για το διαμέρισμα Δ.7 και €3.040 για το διαμέρισμα Ζ
Τα πιο πάνω ποσά, διατείνεται ότι, ο Εναγόμενος κλήθηκε να τα πληρώσει μέχρι τις 31.3.2012 με επιστολές των Εναγόντων ημερομηνίας 13.2.2012 (Τεκμήριο 23). Αναφέρεται επίσης στην άρνηση του Εναγόμενου να καταβάλει τα πιο πάνω ποσά, παρά τις οχλήσεις των Εναγόντων προς αυτόν, με αποτέλεσμα να οφείλεται ολόκληρο το ποσό των €15.975 πλέον 9% μέχρι πλήρους εξόφλησης και το ποσό των €8.550 πλέον 9% μέχρι πλήρους εξόφλησης. Πέραν της γραπτής δήλωσης του, ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε στον αριθμό των διαμερισμάτων και συγκεκριμένα ανέφερε ότι αρχικά τα διαμερίσματα ήταν 50, αλλά λόγω ενοποίησης τεσσάρων διαμερισμάτων σε δύο τα διαμερίσματα είναι
Επίσης ανέφερε ότι οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων είναι 35 ή 36 καθότι κάποιοι εξ αυτών είναι ιδιοκτήτες πέραν του ενός διαμερίσματος. Επίσης αναφέρθηκε στον τρόπο υπολογισμού των κοινόχρηστων εξόδων, στον τρόπο καθορισμού της συνεισφοράς των ιδιοκτητών στα εν λόγω έξοδα και στον τρόπο ενημέρωσης τους για τις οφειλές τους αναφορικά με αυτά. Περαιτέρω, ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε στα συνήθη κοινόχρηστα έξοδα και πότε αυτά είναι πληρωτέα. Στον τρόπο ενημέρωσης των ιδιοκτητών για τις Γενικές Συνελεύσεις και τη διαδικασία που ακολουθείται για τη λήψη αποφάσεων κατά τις Γενικές Συνελεύσεις. Αναφορικά με τον Εναγόμενο και τον καθορισμό της κατ' αναλογίας συνεισφοράς του στα κοινόχρηστα έξοδα, αναφέρθηκε στο εμβαδό καθενός εκ των διαμερισμάτων του και τον τρόπο υπολογισμού των ψήφων που του αναλογούν. Είπε επίσης ότι με τη στρογγυλοποίηση των εμβαδών των διαμερισμάτων κατά τον υπολογισμό των ψήφων, ο κάθε ιδιοκτήτης έχει μείωση 1.7% στη συνεισφορά του στα κοινόχρηστα έξοδα. Σημειώνοντας ότι την περίπτωση του Εναγόμενου, ενώ το συνολικό εμβαδό των διαμερισμάτων του είναι 466τ.μ. χρεώνεται για 450τ.μ.. Ως εκ τούτου ήταν η θέση του ότι οποιαδήποτε επαναμέτρηση των εμβαδών θα ήταν σε βάρος του Εναγόμενου. Περαιτέρω ο Μ.Ε.1 στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε ως Τεκμήρια 8, 13 και 18 τις Ετήσιες Εκθέσεις και Λογαριασμών της πολυκατοικίας για τα έτη που τελείωναν την 31.3.2011, 31.3.2012 και 31.3.2013 αντίστοιχα. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήρια 9, 14 και 19 αντίγραφα των πρακτικών των Ετήσιων Γενικών Συνελεύσεων των Εναγόντων ημερομηνίας 28.5.2011, 26.5.2012 και 25.5.2013 αντίστοιχα, στα οποία ως ανέφερε εγκρίνεται το μέρος των εσόδων και εξόδων των Ετήσιων Εκθέσεων και Λογαριασμών. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήρια 10, 15 και 20 αντίγραφα των εκθέσεων «Nominal Activity» για την περίοδο 1.4.2010 μέχρι 31.3.2011, 1.4.2011 μέχρι 31.3.2012 και 1.4.2012 μέχρι 31.3.2013 αντίστοιχα καθώς επίσης και αντίγραφα των εγγράφων «Trial Balance» για τα έτη 2010-2011, 2011-2012 και 2012-2013 ως Τεκμήρια 11, 16 και 21 αντίστοιχα. Ως Τεκμήριο 26 κατέθεσε δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από δύο τιμολόγια της εταιρείας Floros Panteli and Associates Consulting Engineers και δύο αποδείξεις που αφορούν πληρωμή της εν λόγω εταιρείας από τους Ενάγοντες. Ως Τεκμήριο 27 κατέθεσε δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από τέσσερα τιμολόγια της εταιρείας P. Hadjipieris Fixico Ltd και τέσσερεις αποδείξεις που αφορούν πληρωμή της εν λόγω εταιρείας από τους Ενάγοντες. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνισε ότι οι κανονισμοί που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 4 δεν έγιναν από τον ίδιο αλλά από τους αρχικούς ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, οι οποίοι ως υποστήριξε, έκτοτε έγιναν αποδεχτεί από τους ιδιοκτήτες. Ο ίδιος ως ανέφερε το 1985 δεν ήταν ιδιοκτήτης διαμερίσματος στην πολυκατοικία και άρχισε να συμμετέχει στη διαχειριστική επιτροπή ως ιδιοκτήτης διαμερίσματος το
Υποστήριξε περαιτέρω ότι η οικοδομή είναι κοινόκτητη οικοδομή αν και δεν γνωρίζει κατά πόσο έχει εγγραφεί το 1985, σημειώνοντας ωστόσο ότι γνωρίζει, ως του έχει λεχθεί, ότι έχει εγγραφεί. Κληθείς να αναφέρει τι σημαίνει η αναφορά στο Τεκμήριο 6 το οποίο αφορά ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 7.2.2004, «Approve application to register Pissouri Beach Apartments Caretaking Committee as a Register Body», είπε μεταξύ άλλων ότι, οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων, τότε, είχαν αποφασίσει να προχωρήσουν με την εγγραφή της Επιτροπής στο Κτηματολόγιο, διευκρινίζοντας όμως ότι δεν γνωρίζει τι έγινε μετά την εν λόγω απόφαση. Σε υποβολή ότι τίποτα δεν έγινε αναφορικά με την καταχώρηση αίτησης για την εγγραφή της Επιτροπής ως εγγεγραμμένο σώμα, είπε ότι ο ίδιος είχε καταλάβει ότι η Επιτροπή ενεγράφη το 1985 στο Κτηματολόγιο και τούτο προκύπτει από το Τεκμήριο 3 το οποίο, ως ανέφερε, αφορά έγγραφα που κατέθεσε η Διαχειριστική Επιτροπή στο Κτηματολόγιο στις 20.8.
Αναφορικά με τα επίδικα διαμερίσματα, κατόπιν σχετικής ερώτησης, είπε ότι βρίσκονται όλα στο Block B, το οποίο είναι πίσω από το Block A, τα οποία αν και διαχωρίζονται από δημόσιο δρόμο αποτελούν ένα ενιαίο συγκρότημα το οποίο έχει κοινές υπηρεσίες. Είπε ακόμη ότι το συνολικό εμβαδό του Block A και Block B είναι 10.000τ.μ. και συγκεκριμένα οι κοινόχρηστοι χώροι είναι 5.000τμ. και οι ιδιωτικοί χώροι 5.086τ.μ. Είπε ακόμη ότι υπάρχουν συνολικά 50 διαμερίσματα, 14 διαμερίσματα υπάρχουν στο Block A και άρα 36 διαμερίσματα στο Block B. Σε σχέση με τα κοινόχρηστα έξοδα επανέλαβε ότι αυτά υπολογίζονται κατ' αναλογία του εμβαδού του κάθε διαμερίσματος. Στο εμβαδό του διαμερίσματος, ανέφερε ότι, υπολογίζεται ο εσωτερικός καλυμμένος χώρος, τα εξωτερικά μπαλκόνια και οι ιδιωτικές αυλές του. Ήταν επίσης η θέση του ότι η καταμέτρηση των εμβαδών των διαμερισμάτων έγινε μία φορά και αυτή έγινε αποδεκτή από τους ιδιοκτήτες. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με το εμβαδό των διαμερισμάτων Δ.1 και Δ.7 και αφού του υποδείχθηκε ότι οι τίτλοι ιδιοκτησίας των εν λόγω διαμερισμάτων (Τεκμήριο 29 και 30 αντίστοιχα) είναι τα μόνα επίσημα έγγραφα που αποκαλύπτουν τα εμβαδά των εν λόγω διαμερισμάτων, προέβαλε τη θέση ότι αυτά είναι λανθασμένα, σημειώνοντας περαιτέρω ότι δεν μπορεί ένα διαμέρισμα να έχει «0» εμβαδό, εμμένοντας στη θέση του ότι τα διαμερίσματα έχουν εμβαδά και αυτά είναι ως εμφαίνονται στο Τεκμήριο
Λανθασμένη υποστήριξε ότι είναι και η σημείωση στο Τεκμήριο 31 που αποτελεί Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Κτηματολογίου, η οποία αναφέρει ότι η οικοδομή για την οποία εκδόθηκαν οι τίτλοι ιδιοκτησίας και αφορά μεταξύ άλλων και τα επίδικα διαμερίσματα, δεν είναι εγγεγραμμένη ως κοινόκτητη οικοδομή. Θέση του ήταν επίσης ότι τα κοινόχρηστα έξοδα, υπολογίζονται ετήσια. Για την ετοιμασία του προϋπολογισμού των εξόδων εξήγησε ότι η διαχειριστική επιτροπή μελετά τα έξοδα της προηγούμενης χρονιάς και με βάση αυτή την εμπειρία και έχοντας γνώση οποιασδήποτε δαπάνης που μπορεί να προκύψει την επόμενη χρονιά καταλήγει σε ένα συμπέρασμα για τη συνολική δαπάνη της επόμενης χρονιάς. Ήταν επίσης η θέση του ότι όλοι οι ιδιοκτήτες αποδέχονται τον προϋπολογισμό πλην ο Εναγόμενος, ο οποίος όμως ουδέποτε τον αμφισβήτησε. Ως προς τον υπολογισμό της αναλογίας στα κοινόχρηστα έξοδα κάθε ιδιοκτήτη, επανέλαβε ότι αυτός γίνεται με βάση τους ψήφους που του αναλογούν οι οποίοι καθορίζονται με βάση το εμβαδό του διαμερίσματος του. Δηλαδή ένας ψήφος για κάθε 10τ.μ. Ενώ υποστήριξε περαιτέρω ότι ο κάθε ιδιοκτήτης ενημερώνεται με επιστολή για τους ψήφους που δικαιούται με βάση το εμβαδό του διαμερίσματος του. Κληθείς να εξηγήσει πώς προέκυψε το ποσό των €115 για κάθε ψήφο για το έτος 2010, το ποσό των €118 για κάθε ψήφο για το έτος 2011 και το ποσό των €122 για κάθε ψήφο για το έτος 2012, επανάλαβε ότι κάθε χρονιά η διαχειριστική επιτροπή κάνει μία εκτίμηση της δαπάνης για την επόμενη χρονιά, η οποία επηρεάζεται από τον πληθωρισμό και από την πρόβλεψη για οποιαδήποτε ειδικά έξοδα πέραν των κανονικών εξόδων που αναμένονται. Εξήγησε επίσης ότι ο καθορισμός των πιο πάνω ποσών, αποφασίζεται στις Ετήσιες Γενικές Συνελεύσεις, όπου παρουσιάζεται ο προϋπολογισμός στους ιδιοκτήτες και οι οποίοι συμφώνησαν και αποδέχτηκαν τα πιο πάνω ποσά. Σε σχέση με μία έκταση κήπου που υπάρχει στο νότιο μέρος του Block A, αφού ρωτήθηκε σχετικά, είπε ότι αυτή η έκταση περιλαμβάνεται στα 5.000τ.μ., την οποία διαχειρίζεται η διαχειριστική επιτροπή. Αρνήθηκε υποβολή ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου διαχειρίζεται ολόκληρο τον κήπο, επισημαίνοντας ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου διαχειρίζεται την περιοχή που κατέχει το ίδιο και η διαχειριστική επιτροπή διαχειρίζεται την περιοχή που κατέχει αυτή. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με τα έξοδα που αφορούν την καθαρίστρια, τον κηπουρό, την αποχέτευση λυμάτων, αρνήθηκε υποβολή ότι τα ποσά που αναφέρει είναι λανθασμένα και υποστήριξε ότι για κάθε δαπάνη υπάρχει χαρτί που υπογράφει το πρόσωπο που παρέχει την υπηρεσία. Σε σχέση με τα έξοδα που αφορούν την επιδιόρθωση και αποκατάσταση των φθορών της πολυκατοικίας, αρνήθηκε υποβολή ότι καμία απόφαση δεν πάρθηκε στις 24.2.2012, σημειώνοντας ότι οι ιδιοκτήτες ήταν παρόντες και η συνεδρίαση άρχισε αφού πρώτα αναβλήθηκε για 30 λεπτά. Ήταν επίσης η θέση του ότι το όφελος του Εναγόμενου από τις οικοδομικές εργασίες ήταν μεγάλο. Το κόστος σημείωσε ότι ανήλθε στις €105.
Αναφορικά με τις ειδοποιήσεις που αποστέλλονται για τις συνελεύσεις που πραγματοποιεί η διαχειριστική επιτροπή και για τα κοινόχρηστα έξοδα, σε σχέση με τον Εναγόμενο, ο Μ.Ε.1 υποστήριξε ότι ο Εναγόμενος αρνήθηκε να τους δώσει στοιχεία για το που διαμένει, γι' αυτό όλες οι ειδοποιήσεις παραδίδονταν στον αδελφό του Εναγομένου, ο οποίος, ως ανέφερε, έκανε πολλές προσπάθειες για να αποφύγει να λάβει τις ειδοποιήσεις. Ο [ ] Περικλέους (Μ.Υ.1), αδελφός του Εναγομένου, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε ως μέρος αυτής το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης του (Τεκμήριο 28). Στη γραπτή δήλωση του μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο Εναγόμενος είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των επίδικων διαμερισμάτων. Αναφέρει ακόμη ότι ενεργεί ως διαχειριστής των διαμερισμάτων του Εναγόμενου λόγω του ότι αυτός είναι μόνιμος κάτοικος Αμερικής. Δηλώνει, περαιτέρω ότι δεν αναγνωρίζει τους Ενάγοντες ως διαχειριστική επιτροπή δεόντως συσταθείσα και εγγραφείσα και ότι έχει νομίμως και νομοτύπως εκλεγεί. Τούτο γιατί η πολυκατοικία δεν είναι εγγεγραμμένη ως κοινόκτητη οικοδομή, δεν διεξάγεται σωστή διαχείριση και δεν ενημερώνεται για τα αναγκαία και λογικά έξοδα και δαπάνες που αφορούν την οικοδομή. Θέση του είναι ακόμη ότι οι Ενάγοντες δεν είναι συγκροτημένο σώμα και δεν μπορούν να ενάγουν. Περαιτέρω αναφέρει ότι σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού (Τεκμήριο 31) ημερομηνίας 26.6.2019, η οικοδομή η οποία βρίσκεται στο τεμάχιο 145, που είναι το Block B δεν είναι εγγεγραμμένη ως κοινόκτητη οικοδομή. Ως προς το εμβαδό των επίδικων διαμερισμάτων, αναφέρει ότι δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει ούτε είναι σε θέσει να γνωρίζει το δικό του μερίδιο στο Block B και συνεπώς δεν είναι συνιδιοκτήτης της οικοδομής, επισημαίνοντας ότι στους τίτλους ιδιοκτησίας των επίδικων διαμερισμάτων δεν προσδιορίζονται τα εμβαδά σε τετραγωνικά μέτρα, ούτε το μερίδιο του στην ισχυριζόμενη κοινόκτητη ιδιοκτησία. Ενώ, υποστηρίζει ότι, τα τελευταία 20 χρόνια πάρα πολλοί ιδιοκτήτες διαμερισμάτων του Block B έχουν προβεί σε προσθηκομετατροπές με αποτέλεσμα τα εμβαδά τους να έχουν αυξηθεί και να μην έχουν διαφοροποιήσει ή προσθέσει τα επιπλέον τετραγωνικά μέτρα στα εμβαδά τους και να επιβαρύνονται με περαιτέρω έξοδα. Αναφέρει ακόμη ότι ο Εναγόμενος ενημερώθηκε για τα ποσά που αξιώνουν οι Ενάγοντες μόνο όταν έγινε επίδοση των αγωγών, υποστηρίζοντας ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε έλαβε οποιουσδήποτε φακέλους, πρακτικά, καταστάσεις, λογαριασμούς αποδείξεις, τιμολόγια, συμφωνίες, προσφορές ή τραπεζικούς λογαριασμούς που να φαίνονται οποιαδήποτε έξοδα ή δαπάνες που αφορούν το Block B. Ενώ, προβάλλει περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι τα αντίγραφα λογαριασμών και καταστάσεων που κατέθεσε ο Μ.Ε.1 ως τεκμήρια είναι αποτέλεσμα πληροφοριών και κατασκεύασμα από τρίτα άσχετα και μη εξουσιοδοτημένα πρόσωπα, ενώ ο Μ.Ε.1 ήταν η θέση του ότι δεν έχει ιδέα για τα έξοδα και δαπάνες της οικοδομής γιατί δεν διαμένει μόνιμα στην Κύπρο αλλά έρχεται για μικρή περίοδο το καλοκαίρι. Σε σχέση με την Γενική Συμφωνία, αναφέρει ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε έχει υπογράψει αυτή και ουδέποτε έχει συμφωνήσει και αποδεχτεί το περιεχόμενο της. Αναφέρει ακόμη ότι τα εμβαδά που αναφέρουν οι Ενάγοντες, είναι λανθασμένα και ο τρόπος υπολογισμού τους είναι λανθασμένος. Θέση του είναι ότι για όλα τα διαμερίσματα γινόταν αυθαίρετος υπολογισμός των ισχυριζόμενων κοινόχρηστων εξόδων σε βάρος των ιδιοκτητών. Επιπλέον η χρέωση 9% και 25% επιπρόσθετο πρόστιμο, αναφέρει ότι είναι παράνομη και αυθαίρετη. Ως προς τους προϋπολογισμούς των κοινόχρηστων εξόδων, θέση του είναι ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε συμφώνησε ότι αποδέχεται να γίνεται ο προϋπολογισμός (θεωρητικά) για κάθε χρόνο αφού οι υπολογισμοί αυτοί δεν έχουν ως δεδομένο τα πραγματικά έξοδα στη βάση των αναγκαίων δαπανών, αλλά έχουν ως βάση κάποιο υποθετικό ή φανταστικό ποσό. Επίσης αναφέρει ότι πουθενά δεν αναλύονται οι χρεώσεις λογαριασμών ή τα έξοδα που οι Ενάγοντες αυξάνουν αυθαίρετα, αδικαιολόγητα και χωρίς αποδεικτά στοιχεία το ύψος των κοινοχρήστων. Αναφέρει ακόμη ότι ο Εναγόμενος μέσω του ιδίου έχει παραπονεθεί πολλές φορές και ζήτησε επανειλημμένα τα πρακτικά από διάφορους ιδιοκτήτες στα οποία να φαίνεται ότι έχει εγκριθεί αυτός ο εσφαλμένος και αυθαίρετος τρόπος υπολογισμού αλλά ακόμη και μέχρι σήμερα ουδέποτε τον έχουν προμηθεύσει. Υποστηρίζει ακόμη ότι ουδέποτε του έχει επιτραπεί να παρευρεθεί σε Γενική Συνέλευση. Ενώ οι Γενικές Συνελεύσεις δεν γνωστοποιούνταν στους ιδιοκτήτες. Οι δε Ενάγοντες δεν κατέχουν οποιοδήποτε πληρεξούσιο όπως υποστηρίζουν γι' αυτό και δεν έχουν προσκομίσει τέτοια μαρτυρία. Υποστηρίζει ότι οι Ενάγοντες προέβαιναν μόνοι τους σε παράνομες διαδικασίες και αποφάσιζαν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες δεν προσδιορίζουν για ποια οικοδομή ενεργούν ως ισχυρίζονται ως διαχειριστική επιτροπή, ενώ οι οικοδομές στο Block A και Block B δεν βρίσκονται στο ίδιο εγγεγραμμένο τεμάχιο γης αλλά αποτελούν δύο διαφορετικές οικοδομές με διαφορετικές άδειες οικοδομής. Ούτε έχουν ξεκαθαρίσει για ποια από τις δύο οικοδομές ζητούν τα ισχυρισμένα έξοδα. Ενώ από τα αντίγραφα των λογαριασμών και καταστάσεων που παρουσιάζουν οι Ενάγοντες, είναι η θέση του ότι, δεν διαφαίνεται ή διαχωρίζονται τα έξοδα και οι δαπάνες που αφορούν οι δύο οικοδομές Block A και Block B. Περαιτέρω, αρνείται ότι οι Ενάγοντες έχουν προβεί στις δαπάνες και/ή έξοδα που ισχυρίζονται και αφορούσαν τα κοινόχρηστα, την αναγκαία συντήρηση ή επιδιόρθωση ή αποκατάσταση ή τη διαχείριση της οικοδομής Block B. Επίσης, είναι η θέση του ότι, παρά τα επανειλημμένα παράπονα του Εναγόμενου για τη σοβαρή καθίζηση που έχουν πάρει τα διαμερίσματα του Δ.7 και Ζ4 δεν έχουν ενδιαφερθεί ή συνεισφέρει στις ζημιές που έχει υποστεί. Αντίθετα ο Εναγόμενος έχει επιδιορθώσει με δικά του έξοδα τα συγκεκριμένα διαμερίσματα με δαπάνες και έξοδα που ξεπερνούν τις €20.
Ενώ έχει επίσης υποστεί και άλλες σοβαρές ζημιές στα διαμερίσματα του λόγο της μη συντήρησης της οικοδομής, τις οποίες έχει με δικά του έξοδα συντηρήσει και επιδιορθώσει κατά τους επίδικους χρόνους και μέχρι σήμερα συντηρεί και επιδιορθώνει. Αναφορικά με τη δαπάνη ύψους €95.000 είναι η θέση του ότι ουδέποτε τον ενημέρωσαν για την εν λόγω δαπάνη, η οποία δεν ήταν αναγκαία ή λογικά αναγκαία και ήταν παράλογη και αδικαιολόγητα μεγάλη, δαπανηρή και υπερβολική η οποία έγινε αυθαίρετα και χωρίς καμιά εξουσιοδότηση. Υποστηρίζει, επίσης ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε έστειλαν στον Εναγόμενο οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πρόσκληση για τη διεξαγωγή της ισχυριζόμενης συνέλευσης αλλά ούτε έλαβαν οποιαδήποτε ενημέρωση για το αποτέλεσμα της. Ενώ υποστηρίζει ότι εξ όσων πληροφορήθηκε από άλλο ιδιοκτήτη, οι παρευρισκόμενοι ιδιοκτήτες στην εν λόγω συνέλευση ψήφισαν εναντίον της προαναφερόμενης επιδιόρθωσης. Υποστηρίζει ακόμη πως ακόμη και εάν οι Ενάγοντες έχουν προβεί σε κάποια επιδιόρθωση ή αποκατάσταση, αυτή είναι παράνομη για το λόγο ότι δεν έχουν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες άδειες οικοδομής και έγιναν χωρίς εξουσιοδότηση και ο Εναγόμενος δεν έχει ωφεληθεί αφού τόσο για την επιδιόρθωση της ταράτσας των διαμερισμάτων του όσο και της καθίζησης και άλλων ζημιών έχει προβεί σε διορθώσεις με δικά του έξοδα. Επίσης αναφέρει ότι οι ισχυριζόμενες επιδιορθώσεις έγιναν παράνομα, επιπόλαια και αδικαιολόγητα και χωρίς την προηγούμενη αναγκαία και κατάλληλη έρευνα, μελέτη. Περαιτέρω οι διάφορες δαπάνες και έξοδα, υποστηρίζει ότι δεν ήταν αναγκαίες και έχουν μοναδικό σκοπό να επωφεληθούν συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες οι οποίοι έχουν διαμερίσματα πολύ κοντά στο γειτονικό ξενοδοχείο και επιζητούν την αναβάθμιση τους για την αύξηση της αξίας πώλησης και ενοικίασης τους. Τέλος αναφέρει ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου και η αγωγή είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και ζητά την απόρριψη της. Πέραν των όσων ανέφερε στη γραπτή του δήλωση, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι το Block B αποτελείται από 37 διαμερίσματα και βρίσκεται στο τεμάχιο 145 ενώ σημείωσε ότι οι τίτλοι ιδιοκτησίας των διαμερισμάτων δεν καθορίζουν το εμβαδό τους. Ως προς το Τεκμήριο 5, είπε ότι είναι ένα από τα στοιχεία το οποίο τον φέρνει σε μεγάλη ρήξη με τους Ενάγοντες αφού αυτό δεν έγινε από το Κτηματολόγιο ούτε από Κυβερνητική Υπηρεσία και σε αυτό αναφέρονται 49 διαμερίσματα και όχι 37 ενώ εξέφρασε την απορία πώς ένα σώμα έχει δικαίωμα να διαχειρίζεται δύο ξεχωριστά τεμάχια. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος έχει βγάλει αρχιτεκτονικά σχέδια από τα οποία φαίνεται ότι τον χρεώνουν τα τριπλάσια τετραγωνικά μέτρα. Υποστήριξε περαιτέρω ότι ποτέ δεν του στάληκαν οι επιστολές που ανέφερε ο Μ.Ε.1, αλλά ούτε έλαβε οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο να καλείτο να πληρώσει τα ποσά που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες. Ήταν η θέση του ότι αυτό γίνεται για εκδικητικούς λόγους προς το πρόσωπο του και του Εναγόμενου. Είπε ακόμη ότι ο Εναγόμενος δεν είχε καμία απολύτως επικοινωνία με κανένα από τα μέλη που ισχυρίζονται ότι είναι η διαχειριστική επιτροπή, προσθέτοντας ότι αυτά τα άτομα απουσιάζουν στο εξωτερικό και είναι άλλα τα άτομα που εκτελούν, τα οποία δεν είναι αυτά που νομίμως είχαν επιλεγεί. Υποστήριξε περαιτέρω ότι το Block A και το Block B είναι δύο διαφορετικές, ανεξάρτητες οικοδομές οι οποίες βρίσκονται σε διαφορετικό τεμάχιο γης. Το Block Α αποτελείται από 13 διαμερίσματα και το Block B από 37 διαμερίσματα. Το δε εμβαδό του τεμαχίου 145 στο οποίο βρίσκονται τα διαμερίσματα του Εναγόμενου είναι 2.620 τ.μ. και όχι 5.086 όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες. Αντεξεταζόμενος, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης των επίδικων διαμερισμάτων για περισσότερο από 20 χρόνια. Υποστήριξε ότι αρχικά ο Εναγόμενος πλήρωνε για τα κοινόχρηστα έξοδα σε σχέση με την πολυκατοικία πολύ περισσότερα από ότι έπρεπε. Ενώ σε σχέση με τα έξοδα που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ότι έγιναν, ήταν η θέση του ότι έγιναν για άλλα διαμερίσματα και όχι για τα δικά τους διαμερίσματα. Κληθείς να διευκρινίσει κατά πόσο ο Εναγόμενος όταν πλήρωνε αναγνώριζε τους Ενάγοντες, ενώ σήμερα δεν τους αναγνωρίζει, είπε ότι η διαχειριστική επιτροπή όταν πλήρωνε ο Εναγόμενος αποτελείτο από διαφορετικά άτομα. Τα ποσά επίσης που πλήρωνε ο Εναγόμενος ήταν Λ.Κ.90 για το μονάρι και Λ.Κ.110 για το δυάρι ενώ όταν ανέλαβαν αυτοί οι άνθρωποι το ποσό μετατράπηκε σε €2.700 το χρόνο. Παρόλα αυτά επέμεινε ότι ο Εναγόμενος δεν είχε καμία επικοινωνία με κανέναν και ότι ο ίδιος πλήρωνε υπό μορφή δανείου προς κάποια κυρία ονόματι Ροζίτα για να μπορούν να συντηρούν την πολυκατοικία. Η εν λόγω κυρία ήταν στη διαχειριστική επιτροπή όμως στη συνέχεια έφυγε, έπαιρνε χρήματα κάποιος κύριος ονόματι Vangoy ο οποίος έπαιρνε τα χρήματα και έφευγε και ακολούθως ο Μ.Ε.1 μαζί με άλλο πρόσωπο έβαλαν αντιπρόσωπο επειδή οι ίδιοι δεν βρίσκονταν στην Κύπρο και γι' αυτό επειδή δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με τα αρμόδια πρόσωπα οποιασδήποτε διαχειριστικής επιτροπής σταμάτησε να πληρώνει. Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος πάντοτε ενημερωνόταν για τις οφειλές του, πλην όμως αδιαφορούσε πλήρως, με αποτέλεσμα να οφείλει μέχρι και σήμερα τα αξιούμενα ποσά, είπε ότι δεν είναι ο Εναγόμενος που αδιαφορούσε πλήρως, αλλά οι Ενάγοντες γιατί τα δύο διαμερίσματα είχαν πάρει καθίζηση και ξόδεψε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να τα επαναφέρει σε κατάσταση η οποία να είναι ικανή να ζει κάποιος εκεί. Συμφώνησε ότι ένας ιδιοκτήτης μονάδας σε μία κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να πληρώνει τις υποχρεώσεις του ως προς τα κοινόχρηστα έξοδα, πλην όμως ήταν η θέση του ότι πρέπει να πληρώνει τα σωστά ποσά που του αναλογούν με στοιχεία και τεκμηριωμένα. Προέβαλε δε τη θέση ότι τόσο ο Εναγόμενος όσο και ο ίδιος αλλά και όλοι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, αναμένουν να γίνει μία ορθολογιστική κατάσταση σε όλη την πολυκατοικία, να καταγραφούν τα πραγματικά μέτρα και όχι κάποιοι να πληρώνουν διπλάσια και άλλοι να επωφελούνται. Αρνήθηκε υποβολή ότι όλοι οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων στην πολυκατοικία πληρώνουν πλην από τον ίδιο και τον Εναγόμενο, αναφέροντας τα ονόματα ιδιοκτητών άλλων πέντε διαμερισμάτων που κατ' ισχυρισμό του δεν πληρώνουν και σημειώνοντας ότι εκδικητικά αγωγές έχουν κινηθεί μόνον εναντίον του και εναντίον του Εναγόμενου. Δεν διαφώνησε ότι ο Εναγόμενος έχει υποχρέωση να πληρώνει κάτι στην διαχειριστική επιτροπή για τα κοινόχρηστα έξοδα, πλην όμως σημείωσε ότι η υποχρέωση τους είναι να πληρώνουν το σωστό ποσό που αναλογεί στα διαμερίσματα τους και το ποσό το οποίο αναφέρουν οι Ενάγοντες δεν έχει καμία σχέση με το σωστό εμβαδόν. Επιβεβαίωσε ότι ο Εναγόμενος δεν έχει πληρώσει τα οφειλόμενα έξοδα σε κοινόχρηστα για τα έτη 2010 - 2011, 2011 - 2012 και 2012 -2013, σημειώνοντας ότι ο Εναγόμενος έχει πληρώσει τριπλάσια τα προηγούμενα έτη, τα οποία πρέπει να αναλογήσουν στα επόμενα έτη καθώς και ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν ξοδεύσει χρήματα και δεν έχουν κάνει τίποτα από όσα ισχυρίζονται αλλά όλα γίνονται από τους ίδιους με δικά τους έξοδα. Ως προς τις μελέτες για τις εργασίες επιδιόρθωσης και αποκατάστασης της πολυκατοικίας που έγιναν περί το 2012 από ειδικούς επί του θέματος σύμφωνα με τη θέση των Εναγόντων, ο Μ.Υ.1 είπε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία γνωμάτευση και κανένας δεν του ζήτησε να ανοίξει οποιοδήποτε διαμέρισμα το οποίο έχει πρόβλημα. Είπε ακόμη ότι είναι το ξενοδοχείο Columbia που έκανε τις επιδιορθώσεις στον τοίχο του Block Β ο οποίος συνορεύει με αυτό, με δικά του έξοδα και όχι η διαχειριστική επιτροπή. Επίσης διαφώνησε με υποβολή ότι τα έξοδα για την επιδιόρθωση της πολυκατοικίας ήταν απόλυτα αναγκαία και απαραίτητα, λέγοντας περαιτέρω ότι οι επιδιορθώσεις στα δύο διαμερίσματα του Εναγόμενου οι οποίες ήταν αναγκαίες να γίνουν έγιναν με δικά του έξοδα. Διαφώνησε επίσης με επιβολή ότι οι Ενάγοντες έχουν νομότυπα και νόμιμα συσταθεί, προβάλλοντας ότι δεν έχουν κάνει καμία νόμιμη διαδικασία ώστε να γίνουν νόμιμοι. Διαφώνησε ακόμη και με υποβολή ότι οι Ενάγοντες λειτουργούν σύμφωνα με τους κανονισμούς που απορρέουν από τη Γενική Συμφωνία (Τεκμήριο 4) λέγοντας ότι δεν σημαίνει ότι επειδή υπάρχουν αυτοί οι κανονισμοί σημαίνει ότι οι Ενάγοντες είναι νόμιμοι να κάνουν αυτό που κάνουν. Ερωτηθείς κατά πόσο γνωρίζει αν ο Εναγόμενος έχει προμηθεύσει τους Ενάγοντες με οποιανδήποτε διεύθυνση διαμονής, ηλεκτρονική διεύθυνση ή φαξ για επικοινωνία, είπε ότι δεν γνωρίζει. Ωστόσο διαφώνησε με υποβολή ότι ο Εναγόμενος ενημερωνόταν δεόντως τόσο για οποιεσδήποτε συνελεύσεις των Εναγόντων όσο και για τις οφειλές του, πλην όμως αδιαφορούσε πλήρως με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να οφείλει μέχρι και σήμερα τα αξιούμενα ποσά, λέγοντας ότι προηγουμένως του ειπώθηκε ότι δεν είχαν τη διεύθυνση του Εναγόμενου. Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος ειδοποιείτο και εξακολουθεί να ειδοποιείται δεόντως για οποιεσδήποτε συνελεύσεις των ιδιοκτητών, πλην όμως ο ίδιος αδιαφορεί και ως προς το να παρευρεθεί και ως προς τις οφειλές του, είπε ότι δεν το πιστεύει αυτό, υποστηρίζοντας ότι δεν αδιαφορεί καθόλου και ότι όταν έρχεται στην Κύπρο προσπαθεί να επικοινωνήσει με τα αρμόδια πρόσωπα και ποτέ μα ποτέ του δεν βρίσκει κανέναν. Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος δεν παρευρίσκεται στο Δικαστήριο πέραν από του ότι αδιαφορεί αλλά και επειδή θέλει να εκμεταλλεύεται τις υπηρεσίες που προσφέρονται σε βάρος των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας, είπε ότι διαφωνεί και περαιτέρω επανέλαβε ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες που πληρώνουν πιο λίγα λεφτά από τα σωστά και ο Εναγόμενος έχει πληρώσει τα τριπλάσια για πολλά χρόνια χωρίς να έχει καμία απολύτως επικοινωνία με οποιονδήποτε άνθρωπο για να τοποθετήσει σωστά τα εμβαδά της πολυκατοικίας. Είπε ακόμη ότι θέλουν να πληρώνουν αλλά να πληρώνουν τα σωστά λεφτά που πρέπει να πληρώνουν και όχι άλλοι να πληρώνουν περισσότερα και άλλοι πιο λίγα. Αντεξεταζόμενος ως προς το εμβαδό του κάθε διαμερίσματος του Εναγόμενου, κληθείς να πει ο ίδιος ποιο είναι το εμβαδό αυτών, αφού διαφωνεί με τα εμβαδά που αναγράφονται στο Τεκμήριο 5, είπε ότι δεν είναι ειδικός και ότι οι Ενάγοντες έπρεπε να προχωρήσουν με εμβαδομέτρηση. Είπε επίσης ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το εμβαδόν των διαμερισμάτων αλλά το εμβαδόν ολόκληρης της οικοδομής βάση του οποίου υπολογίζονται οι ψήφοι. Σε υποβολή ότι ο υπολογισμός της αναλογίας του Εναγομένου στα κοινόχρηστα είναι ορθός και απόλυτα δικαιολογημένος και πάντοτε είναι σύμφωνα με τα τετραγωνικά μέτρα των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, είπε ότι είναι λάθος, καθότι ακόμη και με βάση την εμβαδομέτρηση των Εναγόντων, για το συνολικό εμβαδό στο Τεκμήριο 5 λέει ότι είναι 5.086, ενώ στη μαρτυρία τους είπαν ότι είναι 5.000, σε άλλη περίπτωση είπαν ότι είναι 10.000 και σε άλλη 2.
Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο Εναγόμενος πλήρωνε τα κοινόχρηστα του μέχρι το
Αρνήθηκε υποβολή ότι πλήρωνε μέχρι το 2003 και στη βάση των ψήφων που προκύπτουν από το Τεκμήριο 5, εμμένοντας στη θέση του ότι πλήρωνε ως προανέφερε, δηλώνοντας περαιτέρω ότι οι ψήφοι δεν είναι ορθά κατανεμημένοι. H [ ] Μάρσιαλ (Μ.Υ.2) ανέφερε ότι διαμένει στο διαμέρισμα Α5 που βρίσκεται στο τεμάχιο 144 από το
Ο σύζυγος της είναι ιδιοκτήτης του προαναφερόμενου διαμερίσματος καθώς επίσης και των διαμερισμάτων Α11 και Α
Είπε ακόμη ότι η διαμονή της στο διαμέρισμα Α5 από το 2010 μέχρι το 2013 ήταν μερικώς. Ως προς το εμβαδό των διαμερισμάτων του συζύγου της είπε ότι στους τίτλους ιδιοκτησίας δεν υπάρχει σχετική πληροφόρηση. Αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 5, είπε ότι ο σύζυγος της ουδέποτε αποδέχτηκε τα στοιχεία και τους αριθμούς που αναγράφονται στο εν λόγω έγγραφο, προβάλλοντας τη θέση ότι ο σύζυγος της στις Γενικές Συνελεύσεις το 2012 και 2013 υπέβαλλε ερώτηση για το πώς το όλο σύστημα έχει υπολογιστεί. Είπε ακόμη ότι για τις Γενικές Συνελεύσεις τους αποστέλνονταν έγγραφα τόσο ταχυδρομικώς στη διεύθυνση τους στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, σημειώνοντας περαιτέρω ότι έχει παραστεί και η ίδια σε Γενικές Συνελεύσεις κατά την περίοδο 2010 με
Ήταν επίσης η θέση της ότι στην 27η Ετήσια Γενική Συνέλευση (Τεκμήριο 14) τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της ήταν παρόντες. Στα πλαίσια αυτής, υποστήριξε ότι συζητήθηκε η μέθοδος χρεώσεων για τα κοινόχρηστα ανά τετραγωνικό μέτρο, το σύστημα παρακολούθησης, οι εργασίες επιδιορθώσεων του συγκροτήματος, η διαφάνεια των ενεργειών της διαχειριστικής επιτροπής λόγω του ότι ουδέποτε οι ιδιοκτήτες είδαν οποιαδήποτε τιμολόγια, αποδείξεις από αυτήν. Σε σχέση με το Τεκμήριο 24 ανέφερε ότι αυτό το έγγραφο αφορά την έγκριση για την επιδιόρθωση ολόκληρου του συγκροτήματος και το κόστος του έργου ήταν €95.
Υποστήριξε περαιτέρω ότι στις περιουσίες τους δεν έγινε αυτό το έργο και το ίδιο πιστεύει ισχύει και για της περιουσίες του Εναγόμενου και του Μ.Υ.
Είπε ακόμη ότι ο λόγος που για την περίοδο 2010 με 2013 πλήρωσαν μέρος των κοινόχρηστων εξόδων ήταν γιατί πάντοτε ζητούσαν πληροφόρηση για τις χρεώσεις, επίσης γιατί πιστεύουν ότι για τον υπολογισμό τους βασίζονται σε λάθος μετρήσεις και γιατί τα διαμερίσματα τους για πολλά χρόνια δεν συντηρούνταν από την διαχειριστική επιτροπή. Ενώ για τις επιδιορθώσεις που έγιναν και αφορούσαν το έργο των €95.000 είπε ότι πλήρωσαν το ποσό που αντιστοιχούσε στα δικά τους διαμερίσματα. Αντεξεταζόμενη, σε σχέση με το Τεκμήριο 5, επέμεινε ότι το είχε ξαναδεί, πλην όμως ως ανέφερε δεν θυμόταν πότε το είδε, ποιος της το έδειξε, αλλά, γνωρίζει το περιεχόμενο του γιατί το έχει στο σπίτι της. Είπε ακόμη ότι αμφισβητεί το Τεκμήριο 5 γιατί τα τετραγωνικά μέτρα του διαμερίσματος Α5 που καταγράφονται σε αυτό δεν σχετίζονται με οποιαδήποτε επίσημα έγγραφα ή οι τίτλοι δεν αναφέρουν οποιαδήποτε πληροφορία. Είπε επίσης ότι είναι αναγκαίο να υπάρχουν σωστές μετρήσεις των διαμερισμάτων για να χρεώνονται τα σωστά κοινόχρηστα. Ήταν ακόμη η θέση της ότι έγραψαν αρκετές επιστολές αναφορικά με το σύστημα ύδρευσης, τη χρέωση κοινοχρήστων, τη γενική συντήρηση του κτηρίου, τη διαφάνεια της διαχειριστικής επιτροπή. Κληθείς να εξηγήσει τότε αφού δεν είδαν ποτέ τιμολόγια, στη βάση ποιων εγγράφων πληρώνονταν τα κοινόχρηστα τους τόσα χρόνια, είπε ότι τους ταχυδρομούνταν από την διαχειριστική επιτροπή και τους ζητείτο να πληρώσουν. Σε υποβολή ότι τα τετραγωνικά μέτρα και οι ψήφοι που παρουσιάζονται στο Τεκμήριο 5 είναι ορθοί, είπε ότι δεν το πιστεύει γιατί δεν έχει δει οποιαδήποτε επίσημα έγγραφα. Ο [ ] Παναγιώτου (Μ.Υ.3), Κτηματολογικός Λειτουργός Α, υπεύθυνος του κλάδου εγγραφής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, αφού του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 29, 30 και 32 είπε ότι αυτά είναι πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας τα οποία αφορούν μονάδες για τις οποίες δεν υπάρχει καταχωρημένο το εμβαδόν στα αρχεία του Κτηματολογίου, ούτε έχει υπολογιστεί το μερίδιο της για το κάθε ακίνητο της κοινόκτητης ιδιοκτησίας γιατί δεν υπήρξε αίτηση για εγγραφή της κοινόκτητης οικοδομής σύμφωνα με το Μέρος ΙΙΑ του Κεφ.
Είπε ακόμη ότι οι μονάδες αυτές βρίσκονται στο Τεμάχιο 145 του Φυλ./Σχ.[ ]/
Ήταν ακολούθως η θέση του ότι για την εγγραφή μίας οικοδομής ως κοινόκτητη, για την οποία εκδόθηκε άδεια οικοδομής πριν από τις 12.2.1993 θα πρέπει να κατατεθεί αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Είπε ακόμη ότι τα εμβαδά υπολογίζονται με βάση κάποια στοιχεία που έχει το Κτηματολόγιο τα οποία συγκεντρώνει κατά την έκδοση των πιστοποιητικών εγγραφής. Κληθείς να αναφέρει κατά πόσο αυτά τα στοιχεία υπάρχουν για την οικοδομή Pissouri Beach Apartments Block B, είπε ότι για όλες τις οικοδομές που έχουν εκδοθεί τίτλοι υπάρχουν αυτά τα στοιχεία. Για τα επίδικα ακίνητα που αφορούν τα Τεκμήρια 29, 30 και 32 είπε ότι ενώ έχουν εκδοθεί τίτλοι δεν έχουν καταχωρηθεί και υπολογιστεί τα εμβαδά. Τούτο γιατί σύμφωνα με το Μέρος ΙΙ του Κεφαλαίου 224 για να υπολογιστούν τα εμβαδά των μονάδων και το μερίδιο στην κοινόκτητη οικοδομή θα πρέπει να κατατεθεί αίτηση από ένα κύριο μονάδας. Το συνολικό εμβαδό του Τεμαχίου [ ] σύμφωνα με το Τεκμήριο 30 είπε ότι είναι 2620τ.μ. και του Τεμαχίου [ ] σύμφωνα με Πιστοποιητικό Έρευνας είναι 2416τ.μ. Είπε ακόμη ότι στο τεμάχιο 145 υπάρχουν 37 μονάδες και στο τεμάχιο [ ] υπάρχουν 12 μονάδες. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του ο Μ.Υ.3 αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 ως μία επιστολή προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού η οποία αφορούσε αίτηση για τροποποίηση των κανονισμών, για σημείωση στο κτηματικό μητρώο. Είπε ότι με βάση την πιστοποίηση που υπογράφεται από υπάλληλο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, καταχωρήθηκαν τροποποιήσεις κανονισμού στο Κτηματολόγιο και ζητήθηκε πιστό αντίγραφο. Συμφώνησε ότι για να υπάρχουν κανονισμοί υπάρχει και μία διαχειριστική επιτροπή, καθώς και ότι για να υπάρχει διαχειριστική επιτροπή θα πρέπει να υπάρχει και κοινόκτητη οικοδομή. Δεν συμφώνησε όμως ότι για να θεωρείται μία οικοδομή ως κοινόκτητη, πρέπει να υπάρχουν πάνω από 5 διαμερίσματα στην οικοδομή, λέγοντας ότι η νομοθεσία εφαρμόστηκε μετά τις 12.2.1993 και αφορά κοινόκτητες οικοδομές οι οποίες ενεγράφηκαν σύμφωνα με το Μέρος ΙΙΑ του Κεφ.224, ενώ υπάρχουν και κοινόκτητες οικοδομές οι οποίες δεν έχουν εγγραφεί σύμφωνα με τον προαναφερόμενο Νόμο. Αφού του υποδείχθηκε ότι η ερώτηση αφορούσε απλά για κοινόκτητη οικοδομή όχι εγγεγραμμένη κοινόκτητη οικοδομή, είπε ότι κοινόκτητη οικοδομή είναι και μία οικοδομή με δύο μονάδες. Συμφώνησε στη συνέχεια ότι η οικοδομή στο τεμάχιο 145 δεδομένου ότι σε αυτήν υπάρχουν 37 μονάδες αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, προσθέτοντας όμως ότι δεν έχει εγγραφή σύμφωνα με το Μέρος ΙΙΑ του Κεφ.
Συμφώνησε ωστόσο ότι για τη νόμιμη και νομότυπη σύσταση μίας διαχειριστικής επιτροπής μίας κοινόκτητης οικοδομής δεν είναι απαραίτητο να εγγράφεται μια κοινόκτητη οικοδομή στο Κτηματολόγιο σύμφωνα με το Μέρος ΙΙΑ του Κεφ.
Δεν αμφισβήτησε επίσης ότι οι Ενάγοντες αποτελούν διαχειριστική επιτροπή δεόντως συσταθείσα και εγγραφείσα σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Ως προς τα εμβαδά της κάθε μονάδας που εμφαίνονται στο Τεκμήριο 5 κληθείς να αναφέρει κατά πόσο είναι σε θέση να γνωρίζει εάν αυτά είναι ορθά έδωσε αρνητική απάντηση. Αρνητική απάντηση έδωσε και στην ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει κάτι που τον κάνει να πιστεύει ότι είναι λάθος. Ο [ ] Φουτά (Μ.Υ.4), γραμματέας του Κοινοτικού Συμβουλίου Πισσουρίου, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι γνωρίζει που βρίσκονται οι οικοδομές Pissouri Beach Apartments και ότι πρόκειται για δύο συγκροτήματα τα οποία βρίσκονται στα τεμάχια [ ] και [ ]. Είπε ακόμη ότι ως Κοινοτικό Συμβούλιο μεταξύ άλλων υπηρεσιών που παρέχουν στις συγκεκριμένες οικοδομές είναι και η καθαριότητα και συντήρηση έκτασης 77τ.μ. που ανήκουν στο τεμάχιο [ ] και εφάπτονται δημόσιου χώρου πρασίνου. Ο λόγος που προσφέρουν αυτές τις υπηρεσίες, ως ανέφερε, είναι γιατί η διαχειριστική επιτροπή του συμπλέγματος δεν έχει ενεργήσει καμία φορά για αυτά. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του, υποστήριξε ότι υπήρχε σιωπηλή συγκατάθεση από τη διαχειριστική επιτροπή για να παρεμβαίνει το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου στα 77τ.μ. συντηρώντας το γρασίδι για 20 χρόνια. Κληθείς να διευκρινίσει κατά πόσο τους είπε κάποιος να πληρώνει το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου για να συντηρείται η έκταση των 77τ.μ., είπε μεταξύ άλλων ότι θα ήταν παράλογο να συντηρείτο το υπόλοιπο μέρος και αυτό να το άφηναν πίσω. Σε υποβολή ότι καμία υπηρεσία δεν προσφέρεται από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου σε σχέση με τα 77τ.μ., υποστήριξε ότι υπάρχουν τιμολόγια, αποδείξεις και προσφορές. Ερωτηθείς κατά πόσο έχει ζητήσει το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου να αποζημιωθεί για τα οποιαδήποτε έξοδα που ισχυρίζεται ότι κατέβαλε, έδωσε αρνητική απάντηση. Ο [ ] Βρυωνίδης (Μ.Υ.5), τοπογράφος μηχανικός στο επάγγελμα, είπε ότι κλήθηκε από τον Εναγόμενο στις 5.3.2021 να προβεί σε εμβαδομέτρηση των διαμερισμάτων Δ.1, Δ.3, Ζ4 και Δ.7 που βρίσκονται στον κόλπο Πισσουρίου στην παραλία και προς τούτου ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 34) στο περιεχόμενο της οποίας έκανε αναφορά. Εξήγησε ότι η αναφορά του στο Τεκμήριο 34 «indoors» περιλαμβάνει τους κλειστούς χώρους των διαμερισμάτων, η αναφορά του «outdoors» περιλαμβάνει τις εξωτερικές βεράντες και η αναφορά του «extra patios» αφορά μια ακάλυπτη αυλή η οποία δεν γνωρίζει αν ανήκει στον Εναγόμενο. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του ο Μ.Υ.5 κληθείς να αναφέρει πόσα είναι τα συνολικά τετραγωνικά μέτρα του διαμερίσματος Δ.1 με βάση το Τεκμήριο 5, είπε ότι είναι 166,47τ.μ. ενώ σύμφωνα με το Τεκμήριο 34 ο ίδιος τα υπολόγισε σε 65,61τ.μ. Κληθείς να αναφέρει πόσους χώρους στάθμευσης έχει το συγκεκριμένο διαμέρισμα είπε ότι δεν ασχολήθηκε με τους χώρους στάθμευσης κανενός εκ των διαμερισμάτων. Ούτε με το εμβαδόν οποιασδήποτε αποθήκης αυτών. Εξήγησε ότι ο λόγος που δεν μέτρησε τα εμβαδά των χώρων στάθμευσης και των αποθηκών ήταν γιατί δεν του δόθηκε τέτοια εντολή. Ενώ συμφώνησε ακολούθως πως αν υπολόγιζε και τα τετραγωνικά μέτρα αυτών των χώρων θα προέκυπτε ένα διαφορετικό συνολικό εμβαδό για κάθε διαμέρισμα. Επίσης δεν διαφώνησε με υποβολή ότι οι μετρήσεις που έκανε και που συμπεριλαμβάνουν και τις αυλές των διαμερισμάτων είναι πάρα πολύ κοντά στις μετρήσεις που έκαναν οι Ενάγοντες και εάν μετρούσε και τους χώρους στάθμευσης και τις αποθήκες ότι θα ήταν ακόμη πιο κοντά. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες και εξέτασα τα λεχθέντα τους σε συνδυασμό με την έγγραφη μαρτυρία, τα δικόγραφα και τις εισηγήσεις των μερών με σκοπό την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων και ευρημάτων, με περαιτέρω στόχο την επίλυση των επίδικων ζητημάτων. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ. 165). Ο Μ.Ε.1 άφησε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και σταθερότητα, βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων και επιβεβαιώνεται από τα τεκμήρια τα οποία έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Εδώ είναι κατάλληλο να λεχθεί ότι δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα ως προς τη δεκτότητα των εγγράφων αυτών, με αποτέλεσμα όλα τα έγγραφα να γίνονται δεκτά. Οι θέσεις που προβάλλονται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγομένου αναφορικά με τη δεκτότητα των εγγράφων που παρουσίασε ο Μ.Ε.1 στο πλαίσιο της τελικής αγόρευσης του δεν χωρούν εξέτασης σε αυτό το στάδιο (βλ. Βίκτωρος ν. Χριστοδούλου

(1992)1(A) Α.Α.Δ. 512 και Federal Bank of Lebanon (SAL) ν. Νίκου Κ. Σιακόλα

(2002)1 Α.Α.Δ.223 ). Ό,τι παραμένει είναι η αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας αυτής. Σημειώνω περαιτέρω ότι δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική αγόρευση του ότι ο Μ.Ε.1 δεν ήθελε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με αριθμητικές λεπτομέρειες και ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει εξηγήσεις σχετικά με συγκεκριμένες δαπάνες. Αντίθετα, ο Μ.Ε.1 ήταν ετοιμόλογος στις τοποθετήσεις του και δεν δυσκολεύτηκε αλλά ούτε δίστασε να απαντήσει με ευθύτητα και πειστικότητα όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν από την Υπεράσπιση δίδοντας κάθε διευκρίνιση που του είχε ζητηθεί. Επίσης παρέμεινε σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του, παρά τη μακράν αντεξέταση, χωρίς αμφιταλαντεύσεις και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις ουσίας. Ούτε έδειξε σε καμία στιγμή να επιχειρεί να συσκοτίσει γεγονότα ή να αποκρύψει την αλήθεια. Η πολυετής και μεγάλη εμπλοκή του με τη διαχείριση της πολυκατοικίας σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του, με έπεισαν τόσο για τη γνώση του αναφορικά με τον τρόπο που ειδοποιούνταν οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων για τις Γενικές Συνελεύσεις, τον τρόπο με τον οποίον λαμβάνονταν οι αποφάσεις των Εναγόντων, τον τρόπο καθορισμού του συνολικού ποσού των κοινόχρηστων εξόδων, τι ανάγκες για τις οποίες προορίζονταν, τον τρόπο χρέωσης των κοινόχρηστων εξόδων σε κάθε ιδιοκτήτη διαμερίσματος, την πραγματοποίηση των εξόδων που τα κοινόχρηστα έξοδα αφορούσαν και ορθότητα των χρεώσεων όσο και για τον καθολικό τρόπο λειτουργίας της διαχειριστικής επιτροπής. Αξιοσημείωτο είναι ότι η μαρτυρία του ως προς την πολυετή και μεγάλη εμπλοκή του με τη διαχείριση της πολυκατοικία δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του και οι περί του αντιθέτου θέσεις του Μ.Υ.1 δεν τέθηκαν στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του για να τοποθετηθεί. Ο Μ.Ε.1 θεωρώ ότι ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που δεν δίστασε να παραδεχθεί ευθαρσώς κατά την αντεξέταση πως δεν είχε προσωπική γνώση ως προς κατά πόσο η διαχειριστική επιτροπή και οι Κανονισμοί που διέπουν την πολυκατοικία ενεγράφηκαν στο Κτηματολόγιο και πότε. Υποστήριξε ωστόσο ότι τόσο η διαχειριστική επιτροπή όσο και οι Κανονισμοί είχαν εγγραφεί. Η θέση του δε αυτή δεν ήταν αυθαίρετη, αλλά στηριζόταν στο Τεκμήριο 3, σύμφωνα με το οποίο ως υποστήριξε φαίνεται ότι η διαχειριστική επιτροπή καταχώρησε πιστοποιημένο αντίγραφο τροποποίησης των Κανονισμών στο Κτηματολόγιο. Ο εν λόγω ισχυρισμός του Μ.Ε.1 επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Υ.3, ο οποίος, όπως θα διαφανεί κατωτέρω, έδωσε αξιόπιστη μαρτυρία επί τούτου και συγκεκριμένα ανέφερε ότι, η εν λόγω επιστολή αφορούσε αίτηση για τροποποίηση των κανονισμών και σημείωση τους στο Κτηματικό Μητρώο, ενώ η πιστοποίηση που φέρει στο πίσω μέρος αφορά αίτημα για παραχώρηση πιστού αντιγράφου των καταχωρηθέντων τροποποιηθέντων κανονισμών. Κρίνω ορθό στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική αγόρευση του ότι σε σχέση με αυτό το έγγραφο ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι η πιστοποίηση στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 6 (προφανώς αναφέρεται στο Τεκμήριο 3) δεν αφορά την ισχυριζόμενη εγγραφή της διαχειριστικής επιτροπής ή της οικοδομής εντός του τεμαχίου 145 αλλά κάποιο άλλο θέμα, δεν επιβεβαιώνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου. Αξίζει περαιτέρω να σημειωθεί ότι παρά τη δικογραφημένη θέση του Εναγομένου περί μη εγγραφής των Κανονισμών σύμφωνα με το Νόμο και παρά την αμφισβήτηση της σχετικής μαρτυρίας του Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση, προβληματίζει το Δικαστήριο το γεγονός ότι αντεξετάστηκε επί συγκεκριμένων όρων των Κανονισμών και υποβλήθηκε σε αυτόν ότι ενήργησε κατά παρέκκλιση αυτών. Αυτή η υποβολή από πλευράς Υπεράσπισης εύλογα εγείρει το ερώτημα αν τελικά αναγνωρίζεται από πλευράς Εναγομένου η ύπαρξη των Κανονισμών, διαφορετικά δεν υπάρχει λογική να υποβάλλεται μία τέτοια θέση όταν αμφισβητείται η ισχύ των εν λόγω Κανονισμών. Παρόλο που η αξιολόγηση του Μ.Υ.1 θα γίνει σε κατοπινό στάδιο της απόφασης, εντούτοις θεωρώ ορθό στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η θέση του ότι ο Εναγόμενος δεν υπέγραψε τη Γενική Συμφωνία των Κανονισμών δεν δικογραφείται και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ.551). Δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η πιο πάνω εκδοχή του Μ.Υ.1 πρόκειται για ουσιώδεις ισχυρισμό που δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του ώστε να τοποθετηθεί επί τούτης. Ενώ πέραν των ανωτέρω αξιοσημείωτο είναι ότι κατά την αντεξέταση του ο Μ.Υ.1 παραδέχθηκε την ύπαρξη των κανονισμών υποστηρίζοντας όμως ότι η ύπαρξη τους δεν σημαίνει ότι η διαχειριστική επιτροπή είναι νόμιμη να κάνει αυτό που κάνει. Το μοναδικό εύλογο συμπέρασμα που εξάγεται από τις πιο πάνω θέσεις που προέβαλε ο Μ.Υ.1 είναι ότι ο ισχυρισμός του για μη υπογραφή των Κανονισμών από τον Εναγόμενο αποτελεί προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων του και αυτό δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το έπραξε συνειδητά στην απέλπιδα προσπάθεια του, ανεπιτυχή βεβαίως, να υποστηρίξει ότι ο Εναγόμενος δεν δεσμεύεται από τους εν λόγω Κανονισμούς. Αναφορικά με τη θέση που προωθήθηκε από πλευράς του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης κατά το στάδιο αντεξέτασης του Μ.Ε.1 και συγκεκριμένα ότι η πολυκατοικία δεν αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή, κατ' αρχάς σημειώνω ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα και συνεπώς δεν δύναται να τύχει εξέτασης. Οι γενικοί διαζευκτικοί ισχυρισμοί της Υπεράσπισης ότι η διαχειριστική επιτροπή δεν είναι δεόντως συσταθείσα ή και εγγραφείσα ή ότι έχει δεόντως ή νομότυπα εκλεγεί δεν ισοδυναμούν με ισχυρισμό περί μη εγγραφής της πολυκατοικίας ως κοινόκτητης οικοδομής. Αυτός ο ισχυρισμός θα έπρεπε να προβαλλόταν συγκεκριμένα και με σαφήνεια στην Υπεράσπιση, ούτως ώστε η θέση της Υπεράσπισης να ήταν γνωστή τόσο προς την αντίδικη πλευρά όσο και προς το Δικαστήριο. Το γεγονός πως αυτή η μαρτυρία επιτράπηκε στη ροή των ερωτήσεων κατά την αντεξέταση δεν διαφοροποιεί τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ούτε την καθιστά επιτρεπτή. Χρήσιμη καθοδήγηση επί του θέματος προσφέρουν οι υποθέσεις Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)

(1991)1 Α.Α.Δ.

Εν πάση περιπτώσει, οι εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης δεν βρίσκουν έρεισμα στην προκειμένη περίπτωση όπως θα διαφανεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Υ.3 ο οποίος έδωσε και επί τούτου του ζητήματος αξιόπιστη μαρτυρία υποστηριζόμενη και από έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τις χρεώσεις των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων με τα κοινόχρηστα έξοδα, σημειώνω ότι ο Μ.Ε.1 με σταθερό και πειστικό λόγο έδωσε όλες τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον τρόπο υπολογισμού των κοινόχρηστων εξόδων για έκαστην επίδικη περίοδο, τα οποία ουσιαστικά προέκυπταν, ως εξήγησε, από προϋπολογισμό ο οποίος στηριζόταν στον προϋπολογισμό του προηγούμενου έτους με κάποιο ποσοστό αύξησης, ενώ για αναγκαίες δαπάνες που προέκυπταν μετά και αφορούσαν μεγάλα ποσά συγκαλείτο νέα Γενική Συνέλευση όπου εγκρίνονταν με απόφαση. Από την άλλη η αμφισβήτηση από πλευράς Υπεράσπισης, της ορθότητας του τρόπου υπολογισμού των κοινόχρηστων εξόδων, ήτοι ότι καθορίζονται στη βάση των εξόδων της προηγούμενης χρονιάς και επομένως ήταν ενδεικτικά έξοδα, δεν τεκμηριώθηκε με οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία. Πέραν τούτου, η μαρτυρία του Μ.Ε.1 ως προς την αναγκαιότητα των δαπανών και την πραγματοποίηση αυτών δεν έχει αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση του. Επισημαίνεται ότι δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 ότι τα ποσά που χρέωναν οι Ενάγοντες υπερέβαιναν τις αναγκαίες δαπάνες για τη συντήρηση και διαχείριση της πολυκατοικίας ή ότι έτυχαν κακοδιαχείρισης και δεν χρησιμοποιήθηκαν για δαπάνες που αφορούσαν την πολυκατοικία. Ενώ παρέμεινε επίσης αναντίλεκτη η μαρτυρία του ως προς το ύψος των εξόδων και το σκοπό για τον οποίον αυτά αφορούσαν και ότι όντως έχουν καταβληθεί από τους Ενάγοντες τα ποσά που αναφέρουν. Σημειώνω επίσης ότι το γεγονός ότι τα ποσά που καθορίζονται στους προϋπολογισμούς ως κοινόχρηστα έξοδα έχουν καταβληθεί, πέραν από την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.1 επιβεβαιώνεται και από τις οικονομικές καταστάσεις οι οποίες εγκρίθηκαν και έγιναν αποδεκτές από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων στις Γενικές Συνελεύσεις (βλ. Τεκμήρια 8, 13, 18 και 9,14 και 19 αντίστοιχα). Από πλευράς Υπεράσπισης πέραν από κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις που αφορούσαν τον καταρτισμό των οικονομικών καταστάσεων δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 η μαρτυρία επί των εν λόγω τεκμηρίων. Ενώ οι υποβολές σε σχέση με τα ποσά που αφορούσαν τα έξοδα καθαρίστριας, κηπουρού και αποχέτευσης λυμάτων ότι είναι λανθασμένα παρέμειναν σε επίπεδο απλών υποβολών χωρίς ίχνος μαρτυρίας που να τις τεκμηριώνει και να αντικρούει την κατηγορηματική και καθ' όλα πιστευτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 σε σχέση με αυτά. Το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1 δεν είχε στην κατοχή του αποδείξεις ή άλλα έγγραφα όπως συμφωνίες ανάθεσης εργασιών ή τιμολόγια σε σχέση με συγκεκριμένα έξοδα για τα οποία του ζητήθηκε, θεωρώ ότι δεν αναιρεί την αλήθεια του ισχυρισμού του ότι διενεργήθηκαν οι εργασίες που ανέφερε για τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας και ότι αυτά αφορούσαν κοινόχρηστα έξοδα που σχετίζονται με τις επίδικες οφειλές του Εναγομένου. Η προσπάθεια της Υπεράσπισης να καταρρίψει τον ισχυρισμό του περί ορθότητας των χρεώσεων που αφορούσαν τα κοινόχρηστα έξοδα έπεσε στο κενό, αφού πέραν της πειστικής μαρτυρίας του Μ.Ε.1, οι θέσεις της Υπεράσπισης χαρακτηρίζονταν από γενικότητα και αοριστία και παρέμειναν σε επίπεδο υποβολών. Αναφορικά με τον υπολογισμό της αναλογίας του μεριδίου του Εναγομένου στα κοινόχρηστα έξοδα και τα έξοδα επιδιόρθωσης των φθορών της πολυκατοικίας, ο Μ.Ε.1 κατέθεσε με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο ως προς τη διαδικασία υπολογισμού τους. Παρουσίασε και κατέθεσε το Τεκμήριο 5 στο οποίο ως εξήγησε αναγράφονται τόσο τα τετραγωνικά μέτρα κάθε διαμερίσματος όσο και οι ψήφοι που αντιστοιχούν σε κάθε ιδιοκτήτη διαμερίσματος. Η Υπεράσπιση επιχείρησε να αμφισβητήσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, προβάλλοντας ότι στους τίτλους ιδιοκτησίας των διαμερισμάτων του Εναγόμενου το εμβαδό είναι «0». Επί τούτου αξίζει να σημειωθεί ότι είναι αντίθετο με κάθε ανθρώπινη λογική να δεχθεί κανείς ότι ενώ δεν αμφισβητείται η ύπαρξη των επίδικων διαμερισμάτων το εμβαδό αυτών είναι «0». Ενώ περαιτέρω σημειώνω ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.5 ο οποίος κλήθηκε να καταθέσει ως ειδικός, με τη μαρτυρία του οποίου θα ασχοληθώ στη συνέχεια, ανεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι τα εμβαδά των διαμερισμάτων ως αυτά καταγράφονται στο Τεκμήριο 5 συμπεριλαμβανομένων των εμβαδών των αυλών των διαμερισμάτων, φαίνεται ότι είναι πάρα πολύ κοντά με τις δικές του μετρήσεις ενώ σε περίπτωση που συνυπολογιζόταν και το εμβαδό των χώρων στάθμευσης και αποθηκών θα ήταν ακόμη πιο κοντά. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μ.Υ.3 εξήγησε γιατί στους τίτλους ιδιοκτησίας δεν παρουσιάζονται τα εμβαδά των διαμερισμάτων, χωρίς ποτέ με τη μαρτυρία του να υποστηρίξει ότι το εμβαδό αυτών είναι «0». Σημειώνεται περαιτέρω ότι, ο τρόπος χρέωσης των κοινοχρήστων ως επεξηγήθηκε από τον Μ.Ε.1 είναι σύμφωνος με τον όρο 7 του Τεκμηρίου
Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1, την μη αποδοχή της μαρτυρίας του Μ.Υ.5 για τους λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια, αλλά και έχοντας υπόψη ότι ο Εναγόμενος δεν αντέκρουσε με οποιαδήποτε άλλη αποδεκτή μαρτυρία τα όσα περιέχονται στο Τεκμήριο 5, αποτελεί κατάληξη μου ότι τα όσα καταγράφονται σε αυτό αποτελούν τα ορθά τετραγωνικά μέτρα για σκοπούς υπολογισμού των ψήφων του Εναγομένου και ακολούθως του αναλογούντος μεριδίου του. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι στους τίτλους ιδιοκτησίας των επίδικων διαμερισμάτων δεν αναγράφεται το εμβαδό αυτών. Το γεγονός όμως τούτο δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα διαμερίσματα έχουν «0» εμβαδό, έχοντας υπόψη τη μαρτυρία του Μ.Υ.3 ο οποίος εξήγησε τις περιπτώσεις που εκδίδονται τίτλοι ιδιοκτησίας με μηδενικό εμβαδό. Αναφορικά με την επιδιόρθωση των φθορών της πολυκατοικίας που έλαβαν χώρα το 2012, η οποία σχετίζεται με τη χρέωση ύψους €8.550, σημειώνω ότι ως προκύπτει από την αντεξέταση του Μ.Ε.1, το γεγονός ότι διενεργήθηκαν οι εργασίες που αναφέρθηκαν από τον Μ.Ε.1 σε σχέση με την επιδιόρθωση των φθορών της πολυκατοικίας δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε αμφισβητήθηκε η αναγκαιότητα των εργασιών που αυτή η δαπάνη αφορούσε. Ούτε ακόμη αμφισβητήθηκε η ετοιμασία μελέτης από συγκεκριμένη εταιρεία σε σχέση με τις φθορές της πολυκατοικίας. Επί τούτης της δαπάνης σημειώνω ότι η μαρτυρία του ΜΕ.1 ήταν πειστική και πλαισιωμένη από σχετικά τεκμήρια (Τεκμήρια 22, 24, 25, 26 και 27), το περιεχόμενο των οποίων ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, τα οποία τεκμηρίωναν τις θέσεις του. Επίσης σημειώνω ότι δεν υπήρξε αμφισβήτηση ούτε ως προς το κόστος της δαπάνης και ότι τα ποσά αυτά όντως δαπανήθηκαν για το σκοπό αυτό. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι η θέση του Μ.Υ.1 ότι η επιδιόρθωση του τοίχου αντιστήριξης, την οποία συσχέτισε με τις φθορές της πολυκατοικίας που επιδιορθώθηκαν το 2012, έγινε από τη ξενοδοχειακή μονάδα που γειτνιάζει με την πολυκατοικία και όχι από τους Ενάγοντες, πέραν του ότι ούτε αυτή η θέση του δεν δικογραφείται και ως εκ τούτου δεν δύναται να ληφθεί υπόψη (βλ. Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ.551), αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι δεν παρουσιάστηκε ίχνος μαρτυρίας που να την τεκμηριώνει και να αντικρούει την κατηγορηματική και καθ' όλα πιστευτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 ως προς την εκτέλεση των εργασιών επιδιόρθωσης των φθορών της πολυκατοικίας, το κόστος των οποίων πλήρωσαν οι Ενάγοντες. Η πιο πάνω θέση του Μ.Υ.1 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του ώστε να τοποθετηθεί επί τούτης. Ως προς την ενημέρωση του Εναγόμενου για τις χρεώσεις των κοινοχρήστων, ο Μ.Ε.1 υποστήριξε ότι όλοι οι ιδιοκτήτες περιλαμβανομένου και του Εναγόμενου ενημερώνονταν με επιστολές οι οποίες τους κοινοποιούνταν είτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, είτε κανονικού ταχυδρομείου είτε δίδοντας τους αυτές δια χειρός. Αξίζει να σημειωθεί ότι πέραν της ακλόνητης και κατηγορηματικής θέσης του Μ.Ε.1 ως προς τον τρόπο ενημέρωσης όλων των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων, η μαρτυρία του αυτή επιβεβαιώθηκε και από την Μ.Υ.

Στην περίπτωση δε του Εναγομένου, διευκρίνισε ότι οι επιστολές δίδονταν στον Μ.Υ.1 ο οποίος είναι ο αδελφός του, δεδομένου ότι δεν γνώριζαν τη διεύθυνση του Εναγομένου αλλά ούτε το ηλεκτρονικού του ταχυδρομείο. Η δε μαρτυρία του Μ.Ε.1 επί τούτου του ζητήματος παρέμεινε αταλάντευτη και κατηγορηματική, ενώ η μαρτυρία του Μ.Υ.1 ως θα διαφανεί κατωτέρω ουδόλως έπεισε το Δικαστήριο. Εν όψει των πιο πάνω, κρίνω τον Μ.Ε.1 αξιόπιστο και δέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του, την οποία υιοθετώ πλήρως ως μέρος των ευρημάτων μου, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η επανάληψη αυτής σε όλη της την έκταση προς τον σκοπό αυτό. Όσον αφορά τον Μ.Υ.1 έχει, πιστεύω καταστεί ήδη αντιληπτό ότι η γενική εικόνα που σχημάτισα για αυτόν δεν είναι θετική. Ο Μ.Υ.1 δεν μου προξένησε καλή εντύπωση και χωρίς δισταγμό, απορρίπτω τη μαρτυρία του, στο βαθμό και την έκταση που διαφέρει από την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.
Η εικόνα η οποία αναδύεται από την παρουσία του στο Δικαστήριο και τη μαρτυρία του είναι πως οι απαντήσεις που έδιδε, χαρακτηριζόταν από έλλειψη σαφήνειας και θετικότητας. Γενικά δεν μου προκάλεσε την εντύπωση ανθρώπου ο οποίος με καλή πίστη παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να πει την αλήθεια. Αντίθετα, δεν έχω τον παραμικρό δισταγμό να πω ότι σκοπός της παρουσίας του στο Δικαστήριο ήταν πάση θυσία να μην επιτύχουν οι Ενάγοντες στις αξιώσεις τους εναντίον του Εναγομένου. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να προωθήσει την οποιαδήποτε εκδοχή έκρινε ότι μπορεί να βοηθήσει την υπεράσπιση του Εναγόμενου, ακόμα και θέσεις οι οποίες κάποιες ήταν εκτός δικογράφων, κάποιες αντιφατικές και κάποιες άλλες μη πειστικές. Ενώ, περαιτέρω, σημειώνεται ότι θέσεις που προέβαλε και οι οποίες κρίνονται ουσιώδεις πέραν του ότι δεν δικογραφούνται, δεν τέθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο στον Μ.Ε.1 ενόσω εκείνος κατέθετε για να τοποθετηθεί. Συμπληρωματικά των όσων σημειώνονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, παρατηρώ ότι ο ισχυρισμός του M.Y.1 πως οι Ενάγοντες προωθούν αγωγές μόνον εναντίον του Εναγομένου και του ίδιου εκδικητικά ενώ υπάρχουν και άλλοι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων που δεν πληρώνουν τα κοινόχρηστα έξοδα, πέραν του ότι δεν δικογραφείται και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ.551) δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η πιο πάνω εκδοχή του Μ.Υ.1 δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του ώστε να τοποθετηθεί επί τούτης. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ της θέσης του Μ.Υ.1 ότι οι Ενάγοντες για εκδικητικούς λόγους προς το πρόσωπο του και το πρόσωπο του Εναγομένου έχουν προωθήσει τις υπό εκδίκαση αγωγές. Σε σχέση με τους λόγους που επικαλείται για την μη αναγνώριση των Εναγόντων ως διαχειριστική επιτροπή δεόντως συσταθείσα και εγγραφείσα καθώς και ότι έχει νομίμως και νομότυπα εκλεγεί, κατ' αρχάς παρατηρώ ότι εκφεύγουν πλήρως των δικογράφων και δεν επιτρέπεται καν ενασχόληση με αυτούς βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. Έλληνας κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας, Πολ. Έφ.87/13, ημερ.3.12.19). Συγκεκριμένα στην Υπεράσπιση γίνεται μεν αναφορά ότι οι Ενάγοντες δεν είναι διαχειριστική επιτροπή δεόντως συσταθείσα ή εγγραφείσα σύμφωνα με το Νόμο ή ότι δεν έχει δεόντως ή νομίμως και νομοτύπως συσταθεί, αλλά σαφώς η πιο πάνω δικογραφημένη θέση του Εναγομένου δεν συνδέεται με τη θέση που προέβαλε ο Μ.Υ.1 ήτοι ότι η πολυκατοικία δεν είναι εγγεγραμμένη ως κοινόκτητη οικοδομή, δεν διεξάγει σωστή διαχείριση και δεν τον ενημερώνουν για τα αναγκαία και λογικά έξοδα που αφορούν την οικοδομή. Με δεδομένο ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν συνάδουν με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, δεν δύναται να ληφθούν υπόψη. Αναφορικά με τη διαδικασία εκλογής της διαχειριστικής επιτροπής και την αμφισβήτηση αυτής από πλευράς του Μ.Υ.1, σημειώνω ότι ουδόλως η μαρτυρία του αντέκρουσε την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.

Κατ' αρχάς αξίζει να σημειωθεί ότι όπως ο Μ.Υ.1 ανέφερε ουδέποτε παρευρέθηκε στις Γενικές Συνελεύσεις. Πέραν αυτού δεν έδωσε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες γεγονότων για να δείξει στο Δικαστήριο από ποια άποψη έπασχαν οι εκλογικές διαδικασίες, ώστε να είναι παράνομες. Ούτε προσδιόρισε ποια από όλες τις εκλογικές διαδικασίες, ήτοι ποιας χρονιάς, ήταν παράτυπες. Οι ισχυρισμοί του ήταν εντελώς αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. Ενώ περαιτέρω είναι άξιο επισήμανσης ότι στην κυρίως εξέτασης του παραδέχεται ότι νομίμως είχαν επιλεγεί κάποια πρόσωπα που αποτελούσαν τη διαχειριστική επιτροπή πλην όμως προβάλει τον ισχυρισμό ότι αυτά τα άτομα απουσίαζαν στο εξωτερικό. Αναφορικά περαιτέρω με τον ισχυρισμό του περί μη εγγραφή της διαχειριστικής επιτροπής, σχετική είναι η μαρτυρία του Μ.Υ.3 ο οποίος, όπως θα διαφανεί κατωτέρω, έδωσε αξιόπιστη μαρτυρία επί τούτου και δεν υποστηρίζει τη θέση του Μ.Υ.
Εν κατακλείδι θεωρώ πως το σύνολο των θέσεων του Μ.Υ.1 επί αυτού του ζητήματος καταδεικνύουν χωρίς δυσκολία την αδυναμία του να προσφέρει συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες θέσεις, οι δε ισχυρισμοί του ήταν αστήρικτοι, μη πειστικοί. Εκείνο όμως το οποίο πραγματικά ξενίζει το Δικαστήριο, σε σχέση με τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς και θέσεις του Μ.Υ.1 αλλά και με τη διαφωνία του ως προς το εμβαδό των διαμερισμάτων ως αυτό προσδιορίζεται στο Τεκμήριο 5 και τον τρόπο υπολογισμού των κοινόχρηστων εξόδων, είναι ότι από τη μια δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει τους Ενάγοντες ως διαχειριστική επιτροπή γιατί ως αναφέρει δεν έχει εγγραφεί ως κοινόκτητη οικοδομή, ενώ από την άλλη αναγνωρίζει ότι η πολυκατοικία αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή και ότι ο Εναγόμενος οφείλει να πληρώνει το μερίδιο που του αναλογεί για τα κοινόχρηστα έξοδα, πράγμα που ως ο ίδιος αναφέρει ο Εναγόμενος έπραττε, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι προέβαινε και σε υπερπληρωμές και σταμάτησε να πληρώνει όταν η διαχειριστική επιτροπή άρχισε να απαρτίζεται από ξένους. Εύλογα επομένως προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: ποιος είναι τελικά ο λόγος που ο Εναγόμενος δεν αναγνωρίζει τους Ενάγοντες ως διαχειριστική επιτροπή και ποια είναι τα άτομα που νομίμως έχουν επιλεγεί και γιατί σταμάτησε να πληρώνει τα κοινόχρηστα έξοδα δεδομένου ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 είναι επί του Τεκμήριου 5 που υπολογιζόταν η αναλογία του μεριδίου συνεισφοράς των ιδιοκτητών από ανέκαθεν και γιατί ο Εναγόμενος δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ προς τη διαχειριστική επιτροπή για όλα όσα σήμερα προβάλει ως δικαιολογία για τη μη πληρωμή των κοινόχρηστων εξόδων. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι ο ισχυρισμός του Μ.Υ.1 ότι ο Εναγόμενος μέσω του ιδίου έχει παραπονεθεί πολλές φορές πέραν του ότι δεν έπεισε το Δικαστήριο, δεν συνάδει ούτε με τον ισχυρισμό του ότι τα άτομα που ενεργούν για τη διαχειριστική επιτροπή δεν ήταν αυτά που είχαν νομίμως επιλεγεί και απουσίαζαν στον εξωτερικό. Ενώ αξίζει να σημειωθεί πως παρά την μη αναγνώριση των Εναγόντων ως διαχειριστική επιτροπή για τους λόγους που ανέφερε και σημειώνονται ανωτέρω, κατά την αντεξέταση απέρριψε υποβολή ότι ο Εναγόμενος ειδοποιείται δεόντως για οποιεσδήποτε συνελεύσεις πλην όμως ο ίδιος αδιαφορεί να παρευρεθεί και αδιαφορεί και ως προς τις οφειλές του, λέγοντας ότι όταν έρχεται στην Κύπρο προσπαθεί να επικοινωνήσει με τα αρμόδια πρόσωπα και ποτέ μα ποτέ δεν βρίσκει κανένα. Εύλογα, προκύπτει το ερώτημα πώς είναι δυνατόν ο Εναγόμενος να προσπαθούσε να βρει τα αρμόδια πρόσωπα για να μιλήσει μαζί τους όταν κατά τα άλλα δεν αναγνωρίζει αυτά και ουδέποτε ενημερώθηκε για τα κοινόχρηστα έξοδα και την απαίτηση τους από τους Ενάγοντες. Οι πιο πάνω θέσεις του Μ.Υ.1 είναι τόσο αντιφατικές και αντικρουόμενες μεταξύ τους που στην πραγματικότητα δεν μπορεί να δοθεί λογική εξήγηση άλλη από το ότι αποτελούν προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων. Αναφορικά με τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 σε σχέση με την νομική υπόσταση των Εναγόντων και την ικανότητα τους να εγείρουν τις συνεκδικαζόμενες αγωγές, σημειώνω ότι αφορούν νομικά ζητήματα επί των οποίων δεν επιτρέπεται να εκφέρει άποψη ο μάρτυρας. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι δεν είναι συνιδιοκτήτης της οικοδομής, κατ' αρχάς παρατηρώ ότι αναφέρεται στο πρόσωπο του και όχι στον Εναγόμενο, σε κάθε περίπτωση σημειώνω ότι στις Υπερασπίσεις του ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι είναι συνιδιοκτήτης των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας πλην στην Αγωγή Αρ. 4662/2012 όπου και πάλι αξίζει να σημειωθεί ότι προβάλει μία γενική άρνηση του εν λόγω ισχυρισμού των Εναγόντων. Σε σχέση τώρα με τη μαρτυρία του που αφορά τα εμβαδά των επίδικων διαμερισμάτων και την αμφισβήτηση της ορθότητας τούτων ως εμφανίζονται στο Τεκμήριο 5, παρατηρώ ότι η μαρτυρία του ήταν γενική, αόριστη, ατεκμηρίωτη και αντιφατική. Κατ' αρχάς ενώ από την μία υποστηρίζει ότι τα εμβαδά ως αυτά παρουσιάζονται από τους Ενάγοντες είναι λανθασμένα από την άλλη δηλώνει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα εμβαδά των διαμερισμάτων τους, επισημαίνοντας ότι δεν προσδιορίζονται στους τίτλους ιδιοκτησίας. Η προαναφερόμενη ωστόσο θέση του περί άγνοιας των εμβαδών των διαμερισμάτων του Εναγομένου, την οποία επανέλαβε και κατά την αντεξέταση, δεν συνάδει με τη θέση του ότι ο ίδιος έχει βγάλει αρχιτεκτονικά σχέδια από τα οποία φαίνεται ότι τον χρεώνουν τα τριπλάσια τετραγωνικά μέτρα. Πέραν του ότι δεν έπεισε για την αλήθεια του ισχυρισμού του ότι δεν έχει γνώσει για τα εμβαδά των διαμερισμάτων του Εναγομένου, ακόμη όμως και έτσι να είναι, εγείρεται εύλογα το ερώτημα πώς τότε διαφωνεί με τα εμβαδά που εμφανίζονται στο Τεκμήριο 5 αφού δεν γνωρίζει τα εμβαδά των διαμερισμάτων του Εναγομένου. Αυτή η στάση του Μ.Υ.1 είναι πλήρως αποκαλυπτική της προσπάθειας του να βοηθήσει την υπεράσπιση και καταδεικνύει ότι η αμφισβήτηση των εμβαδών των επίδικων διαμερισμάτων προβάλλεται στην απέλπιδα προσπάθεια του, ανεπιτυχή βεβαίως, να υποστηρίξει ότι οι Ενάγοντες προέβαιναν σε λανθασμένο υπολογισμό της αναλογίας συνεισφοράς του Εναγομένου στα κοινόχρηστα έξοδα. Σε ό,τι δε αφορά τη θέση του Μ.Υ.1 ότι ο Εναγόμενος δεν ενημερωνόταν από τους Ενάγοντες για τις οφειλές του, σημειώνω ότι στερείται οποιασδήποτε λογικής αλλά και πειστικότητας. Τούτο γιατί η μαρτυρία του ως προς αυτές του τις θέσεις ήταν ασαφής αλλά και αντιφατική. Παρατηρώ εν πρώτοις ότι στην αντεξέταση του απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση γιατί θεωρεί ότι δεν ενημερωνόταν, προτρέποντας τους συνηγόρους των Εναγόντων να ρωτήσουν τον ίδιο τον Εναγόμενο. Ενώ στη συνέχεια διερωτήθηκε πώς να ξέρει ο ίδιος αν οι Ενάγοντες ενημέρωναν τον Εναγόμενο. Τούτα, ενώ η αρχική του θέση ήταν ότι ο Εναγόμενος δεν ενημερωνόταν από τη διαχειριστική επιτροπή σε σχέση με τις οφειλές του. Ούτε βεβαίως έπεισε η εκδοχή του ότι ο Εναγόμενος δεν ειδοποιείτο για τις συνελεύσεις των Εναγόντων ενώ άλλοι ιδιοκτήτες ενημερώνονταν. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να πω περισσότερα, ούτε να δώσω περισσότερα παραδείγματα της μαρτυρίας του Μ.Υ.
Είναι κατά την άποψη μου, έκδηλο από το σύνολο της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 ότι δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο, ενώ η εκδοχή του επί των ουσιωδών της υπόθεσης γεγονότων ήταν προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων και κατασκευάσματα με σκοπό να μην επιτύχουν οι Ενάγοντες στις αξιώσεις τους και να βοηθήσει έτσι την Υπεράσπιση του Εναγόμενου. Ερχόμενη στη μαρτυρία της Μ.Υ.2 η εντύπωση που μου έδωσε ήταν ότι ήρθε στο Δικαστήριο ώστε με τη μαρτυρία της να βοηθήσει τον Εναγόμενο, πρόθεση η οποία ήταν ξεκάθαρη καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της. Η δε μαρτυρία της στο μεγαλύτερο μέρος της ήταν γενική και αόριστη, εκφράζοντας την προσωπική της εκτίμηση και άποψη, χωρίς ίχνος μαρτυρία που να την τεκμηριώνει. Ενδεικτικά σημειώνω ότι ως τέτοια ήταν η μαρτυρία της σε σχέση με την ορθότητα των τετραγωνικών μέτρων που αναγράφονται στο Τεκμήριο 5 συμπεριλαμβανομένων και των διαμερισμάτων του συζύγου της. Το πιο εντυπωσιακό όμως και συνάμα αξιοπερίεργο έως παράδοξο είναι το ότι ενώ διατείνεται ότι ο σύζυγος της αμφισβήτησε αρκετές φορές την ορθότητα των τετραγωνικών μέτρων των διαμερισμάτων του, αλλά και του υπολογισμού των κοινόχρηστων εξόδων γιατί βασίζονται σε λανθασμένες μετρήσεις, εντούτοις πλήρωναν τα κοινόχρηστα έξοδα. Επίσης ο ισχυρισμός της ότι δεν έγινε στις περιουσίες τους το έργο που αφορούσε σε επιδιορθώσεις ολόκληρου του συγκροτήματος το κόστος του οποίου ήταν €95.000.-, στερείται πειστικότητας γιατί εάν όντως έτσι ήταν τα πράγματα, εύλογα εγείρεται το ερώτημα γιατί πλήρωσαν το ποσό που αντιστοιχούσε στα διαμερίσματα του συζύγου της. Η δικαιολογία δε που προσπάθησε να δώσει, δεδομένης της προαναφερόμενης θέσης της, ότι δηλαδή πλήρωναν γιατί καλούνταν να το πράξουν από τους Ενάγοντες, δεν αντέχει τη βάσανο της λογικής. Ούτε βέβαια μπορώ να δεχθώ τις εικασίες της ότι οι εργασίες αυτές δεν έγιναν ούτε στις περιουσίες του Εναγόμενου και Μ.Υ.1, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμένη μαρτυρία για κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα όταν αυτές αντιστρατεύονται της αξιόπιστης μαρτυρίας του Μ.Ε.
Ενώ περαιτέρω, σημειώνεται ότι οι πιο πάνω θέσεις της δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και για τον πρόσθετο λόγο ότι πρόκειται για ουσιώδεις ισχυρισμούς που δεν τέθηκε στον Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση του ώστε να τοποθετηθεί επί αυτών. Στη βάση των πιο πάνω δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία της σε όποιο μέρος αυτή διαφέρει από την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Ε.
Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Υ.3, εν πρώτοις αυτό που θα πρέπει να λεχθεί είναι ότι με σαφήνεια και θετικότητα κατέθεσε ότι η επίδικη οικοδομή αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή σύμφωνα με τον Νόμο καθώς και ότι για τη νόμιμη και νομότυπη σύσταση μίας διαχειριστικής επιτροπής μίας κοινόκτητης οικοδομής δεν είναι απαραίτητο να εγγράφεται μια κοινόκτητη οικοδομή στο Κτηματολόγιο σύμφωνα με το Μέρος ΙΙΑ του Κεφ.
Η θέση του αυτή επιβεβαιώνεται και σε επιστολή ημερομηνίας 29.5.019 την οποία κατέθεσε στα πλαίσια της αντεξέτασης του ως Τεκμήριο 33 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού στην οποία ρητά αναφέρεται ότι δεν υπάρχει στον σχετικό Νόμο πρόνοια για εγγραφή των διαχειριστικών επιτροπών. Όσον αφορά την μη εγγραφή της πολυκατοικίας ως κοινόκτητη, επαναλαμβάνω ότι δεν αποτέλεσε δικογραφημένο ισχυρισμό του Εναγομένου, αντίθετα στις Υπερασπίσεις του ο Εναγόμενος αποδέχεται ότι η πολυκατοικία είναι κοινόκτητη με αναφορές στην πολυκατοικία ως κοινόκτητη οικοδομή και προβάλλοντας συγκεκριμένους ισχυρισμούς αναφορικά με τα κοινόχρηστα έξοδα και δαπάνες σε σχέση με τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, οπότε δεν θα πρέπει να απασχολήσουν τα όσα ο Μ.Υ.3 ανέφερε σχετικά με το θέμα αυτό. Τέλος κρίνω ορθό να σημειώσω ότι τα πρακτικά του Δικαστηρίου δεν επιβεβαιώνουν ούτε τον ισχυρισμό του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική αγόρευση του ότι στη μαρτυρία του Μ.Υ.3 ανέφερε ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα οποιαδήποτε αίτηση για εγγραφή της πολυκατοικίας ως κοινόκτητη οικοδομή και ότι δεν υπάρχει στο Κτηματολόγιο φάκελος για την πολυκατοικία. Συνεπώς, με τις διευκρινίσεις που προβαίνω ανωτέρω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.
Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Υ.4 λέω εξαρχής ότι δεν έπεισε το Δικαστήριο για την αλήθεια της εκδοχής του. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς, κατά την άποψη μου, να δείξει ότι οι Ενάγοντες δεν προσέφεραν υπηρεσίες κηπουρού και καθαριότητας σε σχέση με μία έκταση γης που βρίσκεται στο νότιο μέρος του Block A και προς τούτο ισχυρίστηκε ότι αυτές τις υπηρεσίες προσφέρει επί σειρά ετών το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου. Δεν είναι δυνατό να πιστέψει κάποιος πως για 20 χρόνια ένα Κοινοτικό Συμβούλιο επωμιζόταν τα έξοδα καθαριότητας μίας ιδιωτικής περιουσίας χωρίς ποτέ να αξιώσει τούτο να πράττει ο ιδιοκτήτης ή έστω να αποζημιωθεί από τον ιδιοκτήτη αυτής. Ούτε βεβαίως πείθει η αναφορά του ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου όφειλε να το συντηρεί γιατί αποτελεί ο χώρος αυτός την ομορφιά της τουριστικής περιοχής. Ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η θέση του αυτή δεν συνάδει με το λόγο που προέβαλε για την προσφορά αυτών των υπηρεσιών, δηλαδή ότι θα ήταν παράλογο να συντηρείτο το υπόλοιπο μέρος και να άφηναν αυτό πίσω. Ακόμα και έτσι να πίστευαν, το λογικό και πάλι ήταν να καλούσαν τους ιδιοκτήτες να πληρώσουν για το κόστος αυτής της υπηρεσίας που προσέφεραν. Δεν θεωρώ καθόλου λογική την αναφορά του αυτή. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, επί των αμφισβητουμένων της υπόθεσης σημείων, η μαρτυρία του Μ.Υ.4 δεν γίνεται αποδεκτή. Ο Μ.Υ.5 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως εμπειρογνώμονας. Οι αρχές με βάση τις οποίες αξιολογείται η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων είναι πολύ καλά γνωστές και δεν θεωρώ ότι απαιτείται εξαντλητική παράθεσή τους. Αρκεί να λεχθεί πως όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Μελικίδης ν. Παπαγεωργίου

(2013)1(Α) Α.Α.Δ.832 για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που ισχύουν στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα. Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, επιστημονικές πληροφορίες, ούτως ώστε το δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας αυτές τις πληροφορίες στα αποδειχθέντα ενώπιον του γεγονότα, να σχηματίσει τη δική του κρίση (βλ. Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.2298). Το διαφοροποιητικό στοιχείο σε σχέση με άλλους, συνήθεις μάρτυρες, είναι πως οι εμπειρογνώμονες δύνανται να αναφέρουν τα συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από γεγονότα και περαιτέρω, τη γνώμη τους για θέματα τα οποία όμως άπτονται της ειδικότητας ή της εμπειρίας τους (βλ. "Το Δίκαιο της Απόδειξης", Ηλιάδης και Σάντης, 2014, σελ. 573). Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν αποδυναμώνει την υποχρέωση στοιχειοθέτησης των γεγονότων επί των οποίων ο κάθε εμπειρογνώμονας στηρίζεται, του υποβάθρου δηλαδή στο οποίο βασίζει τα συμπεράσματά του. Εάν ο εμπειρογνώμονας αντλεί τη γνώση του όχι από διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει μετά από δική του έρευνα αλλά από πληροφόρηση την οποία του έδωσαν άλλοι, τότε είναι πιθανόν να μην είναι στέρεη η δική του γνώμη και να απορριφθεί ( βλ. Παύλου ν. Ανδρέου Πολ. Έφ.185/09, ημερ. 26.3.14). Στην παρούσα περίπτωση παρατηρείται εν πρώτοις ότι η εμπειρογνωμοσύνη του δεν έχει αμφισβητηθεί. Ανεξαρτήτως αυτού, από πλευράς μου σημειώνω ότι ο Μ.Υ.5 ανέφερε ότι είναι απόφοιτος του Πολυτεχνείου Αθηνών και ασκεί το επάγγελμα του τοπογράφου μηχανικού από το

Είναι επίσης εγγεγραμμένος στο Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου. Από τα στοιχεία αυτά, έχω ικανοποιηθεί ότι ο ΜΥ5 είναι πραγματογνώμονας επί των θεμάτων για τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη μου τις αρχές αξιολόγησης εμπειρογνώμονα κρίνω ότι ο Μ.Υ.5 δεν εφοδίασε το Δικαστήριο με επαρκή στοιχεία τα οποία να οδηγούν σε σαφή ευρήματα γεγονότων. Όλη η μαρτυρία του και ειδικότερα η εκτίμησή του παρουσιάζει κενά και αδυναμίες που προβληματίζουν σε μεγάλο βαθμό το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα ξεκινώντας από το Τεκμήριο 34, αυτό αποτελείται από κατόψεις των διαμερισμάτων του Εναγόμενου αλλά και του διαμερίσματος Δ.3, τέσσερεις πίνακες στους οποίους καταγράφονται εμβαδά για τα προαναφερόμενα διαμερίσματα, δύο πίνακες κάτω από τον τίτλο «The Square meters of P.B.A. «Committee» και δύο πίνακες κάτω από τον τίτλο « The Square meters in reality». Επίσης καταγράφονται δύο πίνακες με αναφορά σε εμβαδά στα προαναφερόμενα διαμερίσματα κάτω από τον τίτλο «Difference!» και τέσσερεις φωτογραφίες στις οποίες σημειώνονται τα επίδικα διαμερίσματα. Αυτά σε συνδυασμό με την προφορική του μαρτυρία ότι στην έκθεση του δεν καταγράφει το πάχος των εξωτερικών τοίχων καθώς και ότι κατά την εμβαδομέτρηση των προαναφερόμενων διαμερισμάτων εφάρμοσε μία απλή μέθοδο, την οποία δεν επεξήγησε αλλά ούτε κατέγραψε στην έκθεση του, ούτως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει τα συμπεράσματα του, είναι προφανές πως δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Μ.Υ.5 έχει εκπληρώσει το καθήκον το οποίο έχει απέναντι στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Προτού προχωρήσω κρίνω ορθό να σημειώσω ότι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική αγόρευση του ότι ο Μ.Υ.5 ανέφερε ότι οι μετρήσεις έγιναν με επιτόπια πραγματική εμβαδομέτρηση των διαμερισμάτων, ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε ήταν η αναλυτική μέθοδος και ότι χρησιμοποίησε το πρόγραμμα ACAD, δεν επιβεβαιώνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου. Πέραν των όσων σημειώνονται ανωτέρω, όσον αφορά τα συμπεράσματα του σημειώνω επίσης ότι ως ο ίδιος παραδέχθηκε κατά τις μετρήσεις του δεν συνυπολόγισε το εμβαδό των χώρων στάθμευσης, ούτε το εμβαδό των αποθηκών των διαμερισμάτων του Εναγομένου. Είναι προφανές πως συνεπεία αυτής της παράλειψης η τελική θέση του ως προς το εμβαδό των διαμερισμάτων του Εναγομένου δεν αφορά όλα τα μέρη που αποτελούν την ιδιοκτησία του Εναγομένου. Η εξήγηση που προέβαλε κατά την αντεξέταση, ως προς το μη υπολογισμό των τετραγωνικών μέτρων των χώρων στάθμευσης και αποθηκών που αφορούν τα διαμερίσματα του Εναγόμενου, ήτοι ότι ήταν εκτός των όρων εντολής του, δεν είναι ικανή, κατά την κρίση μου, να καλύψει το κενό της εμβαδομέτρησης που έκανε για την ιδιοκτησία του Εναγομένου για σκοπούς της παρούσας. Ενώ περαιτέρω διακρίνεται και αβεβαιότητα στα συμπεράσματα του. Συγκεκριμένα ερωτηθείς για την αναφορά στα «extra patios» στην έκθεση του, είπε ότι αυτή η στήλη αφορά την ακάλυπτη αυλή έξω από το κάθε διαμέρισμα που μέτρησε, αλλά δεν γνωρίζει εάν αυτή η αυλή του κάθε διαμερίσματος ανήκει στον Εναγόμενο, αλλά την μέτρησε. Η θέση αυτή δημιουργεί έντονα το ερώτημα ως προς την εντολή που είχε ο Μ.Υ.5 αλλά και την ορθότητα των συμπερασμάτων του. Αυτό όμως που ξενίζει το Δικαστήριο και προκαλεί ερωτηματικά ως προς την αντικειμενικότητα του Μ.Υ.5, είναι το γεγονός ότι ως προκύπτει από την έκθεση του αλλά και την προφορική του μαρτυρία, προέβηκε σε σύγκριση των τετραγωνικών μέτρων που εξήγαγε ο ίδιος από τις μετρήσεις του, με τις μετρήσεις που καταγράφονται στο Τεκμήριο 5, καταγράφοντας και τη διαφορά που προκύπτει. Αυτή του δε η διεργασία δεν συνάδει με τη θέση του στην αντεξέταση ότι η εντολή του ήταν να εμβαδομετρήσει τα διαμερίσματα για να έχει αντίληψη ο Εναγόμενος τι έχει και ότι δεν «ανακάτωσε» διαχειριστικές επιτροπές. Η ουσία είναι πως από όλα τα πιο πάνω, είναι εμφανές ότι τα στοιχεία που έλαβε υπόψη για την ετοιμασία της έκθεσης του, η μέθοδος που ακολούθησε για την εξαγωγή των συμπερασμάτων του δεν παρέχουν στο Δικαστήριο το απαραίτητο υπόβαθρο εμπειρογνώμονης μαρτυρίας για να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα και εν πάση περιπτώσει, οι εγγενείς αδυναμίες και τα παρατηρηθέντα κενά πλήττουν την ποιότητα της μαρτυρίας του. Υπό αυτές τις περιστάσεις και για τους πιο πάνω λόγους δεν κρίνεται ασφαλής η εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος στη βάση της μαρτυρίας του Μ.Υ.
Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα των συνεκδικαζόμενων αγωγών: Ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και συνεχίζει να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των διαμερισμάτων με αριθμό Δ.1 και αριθμό εγγραφής 0/[ ], Δ.7 και αριθμό εγγραφής 0/[ ] και Ζ4 και αριθμό εγγραφής 00/[ ] στην πολυκατοικία με την ονομασία Pissouri Beach Apartments η οποία βρίσκεται στο χωριό Πισσούρι της Επαρχίας Λεμεσού. Επίσης ο Εναγόμενος είναι συνιδιοκτήτης, μαζί με τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, των κοινόκτητων χώρων και κοινόχρηστων τμημάτων ή εγκαταστάσεων της. Η πολυκατοικία αποτελεί μέρος κτηριακού συγκροτήματος που αποτελείται από 48 συνολικά διαμερίσματα. Το συνολικό εμβαδό των οικοδομών του συγκροτήματος υπερβαίνει τις 5.000τ.μ.. Οι Ενάγοντες είναι η διαχειριστική επιτροπή του προαναφερόμενου συγκροτήματος συμπεριλαμβανομένης και της πολυκατοικίας. Με βάση απόφαση σε έκτακτη Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 9.6.1985 αποφασίστηκε η τροποποίηση της Γενικής Συμφωνίας των κανονισμών η οποία καταρτίστηκε από τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Στις 20.8.2002 οι τροποποιήσεις καταχωρήθηκαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για εγγραφή στο σχετικό μητρώο του Κτηματολογίου. Σύμφωνα με τον όρο 7 της Γενικής Συμφωνίας οι κύριοι των μονάδων του συγκροτήματος, περιλαμβανομένου και του Εναγόμενου, έχουν υποχρέωση συνεισφοράς στις αναγκαίες δαπάνες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση και την εν γένει διαχείριση του συγκροτήματος. Επίσης στη Γενική Συμφωνία καθορίζονται οι κοινόχρηστοι χώροι της οικοδομής. Οι Ενάγοντες κατά την εικοστή πέμπτη Ετήσια Γενική Συνέλευση στις 29.5.2010 αποφάσισαν με βάση προϋπολογισμό που έκαναν και εγκρίθηκε όπως τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο 01.04.2010 - 31.03.2011 θα ανέρχονται στο ποσό των €115 για κάθε ψήφο του ιδιοκτήτη ο οποίος καθορίζεται με βάση τα τετραγωνικά μέτρα έκαστου διαμερίσματος ως αυτά αναφέρονται στο Τεκμήριο
Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 το εμβαδό του διαμερίσματος Δ.1 είναι 166.47τμ. και οι ψήφοι που κατέχει ο Εναγόμενος για το εν λόγω διαμέρισμα είναι
Το εμβαδό του διαμερίσματος Δ.7 είναι 211.98 τ.μ. και οι ψήφοι που κατέχει ο Εναγόμενος για το εν λόγω διαμέρισμα είναι
Το εμβαδό του διαμερίσματος Ζ4 είναι 85.68 και οι ψήφοι που κατέχει ο Εναγόμενος για το εν λόγω διαμέρισμα είναι
Η συνολική συνεισφορά του Εναγόμενου για τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο 01.04.2010 - 31.03.2011 ανήλθε στο ποσό €5.175.-, ήτοι €1.840 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.415 για το διαμέρισμα Δ.7 και €920 για το διαμέρισμα Ζ
Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 31.5.2010 μεταξύ άλλων ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για την ως άνω συνεισφορά του καθώς και ότι το ποσό είναι πληρωτέο μέχρι τις 30.6.
Οι Ενάγοντες κατά την εικοστή έκτη Ετήσια Γενική Συνέλευση στις 28.5.2011 αποφάσισαν με βάση προϋπολογισμό που έκαναν και εγκρίθηκε όπως τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο 01.04.2011 - 31.03.2012 θα ανέρχονται στο ποσό των €118 για κάθε ψήφο του ιδιοκτήτη. Η συνολική συνεισφορά του Εναγόμενου για τα κοινόχρηστα έξοδα για την προαναφερόμενη περίοδο ανήλθε στο ποσό των €5.310, ήτοι €1.888 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.478 για το διαμέρισμα Δ.7 και €944 για το διαμέρισμα Ζ
Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 31.5.2011 μεταξύ άλλων ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για την ως άνω συνεισφορά του καθώς και ότι το ποσό είναι πληρωτέο μέχρι τις 30.6.
Οι Ενάγοντες σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση στις 4.2.2012 αποφάσισαν την έγκριση χρηματοδότησης ποσού ύψους €95.000 για την επιδιόρθωση των φθορών που παρουσίαζε η πολυκατοικία. Οι Ενάγοντες αποφάσισαν ότι το ποσό που θα επωμίζονταν οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων για την εν λόγω δαπάνη ανέρχεται στο ποσό των €190 για κάθε ψήφο του ιδιοκτήτη. Η αναλογία του μεριδίου του Εναγομένου για την εν λόγω δαπάνη ανήλθε στο ποσό των €1.520 για το διαμέρισμα Δ.1, €3.990 για το διαμερίσματα Δ.7 και €3.040 για το διαμέρισμα Ζ4, ήτοι συνολικά στο ποσό των €8.
Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 13.2.2012 μεταξύ άλλων ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για την ως άνω αναλογία του μεριδίου του καθώς και ότι το ποσό αυτό είναι πληρωτέο μέχρι στις 31.3.
Οι Ενάγοντες κατά την εικοστή έβδομη Ετήσια Γενική Συνέλευση στις 26.5.2012 αποφάσισαν με βάση προϋπολογισμό που έκαναν και εγκρίθηκε όπως τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο 01.04.2012 - 31.03.2013 θα ανέρχονται στο ποσό των €122 για κάθε ψήφο του ιδιοκτήτη. Η συνολική συνεισφορά του Εναγόμενου για τα κοινόχρηστα έξοδα για την προαναφερόμενη περίοδο ανήλθε στο ποσό των €5.490.-, ήτοι €1.952 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.562 για το διαμέρισμα Δ.7 και €976 για το διαμέρισμα Ζ
Οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 01.06.2012 μεταξύ άλλων ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για την ως άνω συνεισφορά του καθώς και ότι το ποσό είναι πληρωτέο μέχρι τις 30.6.
Ο υπολογισμός της αναλογίας του μεριδίου του Εναγομένου στα κοινόχρηστα έξοδα και στις δαπάνες επιδιόρθωσης των φθορών που παρουσίαζε η πολυκατοικία που πιο πάνω αναφέρονται, έγινε βάσει του αριθμού των ψήφων που κατέχει ο Εναγόμενος για έκαστο διαμέρισμα σε συνάρτηση με τον συνολικό αριθμό των ψήφων και ο αριθμός των ψήφων καθορίστηκε με βάση το εμβαδό του κάθε διαμερίσματος του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε με οποιοδήποτε τρόπο στις προαναφερόμενες επιστολές και δεν κατέβαλε τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά στους Ενάγοντες. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα Όπως είναι καλά γνωστό, στις πολιτικές υποθέσεις, η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το αν ο Ενάγοντας θα παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία με την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιήσει το εφαρμοζόμενο βάρος απόδειξης. Το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι η πιο πιθανή από εκείνη του αντιδίκου του αλλά κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αν ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης αποτύχει να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο, τότε θεωρείται ότι δεν το απέσεισε έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή από εκείνη του αντίδικου του (βλέπε μεταξύ άλλων Σοφοκλέους ν Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 665 και Μαρσέλ και Άλλων ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, Πολιτική Έφεση 398/2011, απόφαση ημερομηνίας 12.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:A71 και Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Ηλιάδη και Σάντη στη σελίδα 196). Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα, απομένει να εξεταστεί κατά πόσον οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει τις αξιώσεις τους εναντίον του Εναγομένου. Οι συνεκδικαζόμενες αγωγές των Εναγόντων εδράζονται στον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος δεν έχει πληρώσει για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους τα κοινόχρηστα έξοδα και αναγκαίες δαπάνες για την επιδιόρθωση της πολυκατοικίας, που αναλογούσαν στα διαμερίσματα της πολυκατοικίας Δ.1, Δ.7 και Ζ4, των οποίων είναι ιδιοκτήτης. Από πλευράς Υπεράσπισης το πρώτο ζήτημα, το οποίο εγείρεται υπό μορφή προδικαστικής ένστασης άπτεται της υπόστασης των Εναγόντων ως υπαρκτό πρόσωπο και επομένως τη δυνατότητα τους να εγείρουν τις συνεκδικαζόμενες αγωγές. Είναι γεγονός ότι η ύπαρξη διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την όποια διεκδίκηση (βλ. K.N.G. Autoparts Ltd v. Ιωάννου

(1996)1 Α.Α.Δ. 689). Έχει, ωστόσο, νομολογηθεί ότι η αμφισβήτηση της ύπαρξης του ενάγοντα χωρεί μόνο προδικαστικά, με τον προβλεπόμενο από τη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας τρόπο, καθώς και ότι το ορθό δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου, παρέχεται από τη Δ.27 θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Lioufis and Co Ltd v. Μιχάλη Ανδρονίκου ν. Πανίκου Παναγίδη

(1996)1Α Α.Α.Δ. 773 λέχθηκαν επί του προαναφερόμενου θέματος τα ακόλουθα: «Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank ν. ComptoirD'Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (HL). Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα - (βλ. The Annual Practice 1958, σελ. 574 και 575). Η Δ.27, θ.3, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου.» Ο δικαστικός λόγος της Lioufis and Co Ltd v. Μιχάλη Ανδρονίκου ν. Πανίκου Παναγίδη (ανωτέρω) υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd

(2003)1 A.Α.Δ. 990, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 σελ. 574, 575 "αν ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα πρέπει να αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα στο αρχικό στάδιο, δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία με την υπεράσπιση του, ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη". Η πιο πάνω αρχή έχει διατυπωθεί στην Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D' Escompte de Mulhouse

(1925)A.C. 112 (HL) στην οποία λέχθηκαν τα εξής: ". I do not think that it is open to the defendants to raise this question by way of defence to the action. If the defendants desired to dispute the authority of Mr Jones to commence these proceedings in the name of the plaintiff company, their proper course was to move at an early stage of the action to have the name of the company struck out as plaintiff and so to bring the proceedings to an end.» Συνακόλουθα, η αμφισβήτηση της ύπαρξης των Εναγόντων θα έπρεπε να προωθηθεί από τον Εναγόμενο προδικαστικά και όχι να αφεθεί το ζήτημα προς εξέταση στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, για σκοπούς πληρότητας, κρίνω ορθό να σημειώσω ότι σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου η πολυκατοικία αποτελείται από περισσότερα των 5 διαμερισμάτων και συγκεκριμένα 48 διαμερίσματα. Επομένως δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως η πολυκατοικία αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή εν τη εννοία του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ.224 και συγκεκριμένα το Μέρος ΙΙΑ (στο εξής «ο Νόμος») (βλ. άρθρο 38Β του Νόμου). Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως ούτως ή άλλως αυτό επιβεβαιώνεται και από τα Τεκμήρια 29, 30 και 32 τα οποία η ίδια η Υπεράσπιση παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα εν λόγω τεκμήρια αποτελούν τους τίτλους ιδιοκτησίας των επίδικων διαμερισμάτων στα οποία γίνεται ρητή αναφορά στην οικοδομή που βρίσκονται τα διαμερίσματα σε κοινόκτητη οικοδομή. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι η μη προσκόμιση θετικής μαρτυρίας από τους Ενάγοντες αναφορικά με την τυχόν εγγραφή της πολυκατοικίας ως κοινόκτητη οικοδομή δεν καθιστά τους Ενάγοντες ανύπαρκτους αφού μία τέτοια εγγραφή δεν είναι απαραίτητη για το σκοπό αυτό με βάση τις διατάξεις του Κεφ.224. Όπως, άλλωστε, υποδείχθηκε στην υπόθεση Ταλιάνου ν. Διαχειριστική Επιτροπή Belmar Complex

(2002)1 Α.Α.Δ. 102, η εκ του Νόμου συγκρότηση διαχειριστικής επιτροπής αποτελεί αφ' εαυτής στοιχείο νομιμοποιητικό της διαχειριστικής επιτροπής ως ενάγουσας. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΒ του Νόμου κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει διαχειριστική επιτροπή για τη ρύθμιση και διαχείριση των υποθέσεων της και η διαχειριστική επιτροπή συνίσταται και ενεργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους ΙΙΑ και Κανονισμών. Στην προκειμένη περίπτωση ότι προέβαλε στην Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος ήταν πως η διαχειριστική επιτροπή δεν έχει δεόντως συσταθεί ή εγγραφεί σύμφωνα με τον Νόμο. Αυτά βέβαια ως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσάχθηκε από πλευράς Υπεράσπισης δεν υποστηρίχθηκαν με μαρτυρία. Αντίθετα, προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 και την έγγραφη μαρτυρία ήτοι τα πρακτικά των Γενικών Συνελεύσεων των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ημερομηνίας 28.5.2011, 26.5.2012 και 23.5.2013 (Τεκμήρια 9, 14 και 19 αντίστοιχα ) η επανεκλογή μελών και η εκλογή νέων μελών της διαχειριστικής επιτροπής και η λήψη αποφάσεων από αυτούς κατά τις επίδικες περιόδους. Οι Ενάγοντες είναι συνεπώς εκ του Νόμου υπεύθυνοι για τη συντήρηση και διαχείριση των κοινόχρηστων χώρων του συγκροτήματος που αποτελούνται, μεταξύ άλλων, από σκάλες, διαδρόμους και κήπους και καθ' όλη την επίδικη περίοδο διαχειρίζονταν και συντηρούσαν την κοινόκτητη οικοδομή. Σημειώνω περαιτέρω ότι το άρθρο 38ΚΣτ του Νόμου, προνοεί μεταξύ άλλων ότι η διαχειριστική επιτροπή θα ενεργεί εκ μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων και θα ενάγει και ενάγεται σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά την κοινόκτητη οικοδομή. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, η διαχειριστική επιτροπή μπορεί να συνάπτει σύμβαση σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά τη συντήρηση και διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής. Το δε άρθρο 38ΚΖ του Νόμου καθορίζει τις υποχρεώσεις της διαχειριστικής επιτροπής, ενώ στο άρθρο 38ΚΗ του Νόμου προνοείται ότι μεταξύ των εξουσιών της διαχειριστικής επιτροπής είναι να διατηρεί ταμείο για τα έξοδα διαχείρισης της οικοδομής, να καθορίζει από καιρό σε καιρό τα ποσά που πρέπει να εισπράττονται για τη διαχείριση της οικοδομής, να εισπράττει τα καθορισμένα με τον τρόπο αυτό ποσά με την επιβολή συνεισφοράς στους κυρίους των μονάδων δυνάμει του άρθρου 38ΙΑ του Νόμου και να ανακτά με αγωγή από τον κύριο μονάδας οποιοδήποτε ποσό χρημάτων που δαπανήθηκε από τη διαχειριστική επιτροπή για επιδιορθώσεις ή εργασίες που έγιναν. Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 38ΙΑ του Νόμου, οι κύριοι όλων των μονάδων θα συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και η αναλογία του μεριδίου κάθε κυρίου στις δαπάνες θα καθορίζεται από τους Κανονισμούς με βάση το εμβαδόν κάθε μονάδας. Σύμφωνα δε το 38ΙΘ του Νόμου οι κύριοι των μονάδων κοινόκτητων οικοδομών μπορούν να συντάξουν Κανονισμούς τους οποίους μπορούν να τροποποιούν, να αναθεωρούν, αντικαθιστούν ή ανακαλούν με απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 38Κ εδάφιο

(1)του Νόμου όλοι οι Κανονισμοί που γίνονται σύμφωνα με το άρθρο ΙΘ του Νόμου και κάθε τροποποίηση, αναθεώρηση ή αντικατάσταση τους θα εγγράφονται δυνάμει του εδαφίου

(2)του άρθρου 38Κ του Νόμου, και αφού γίνει η εγγραφή θα δεσμεύουν κάθε κύριο μονάδας και κάθε μεταγενέστερο κύριο μονάδας. Η εγγραφή των Κανονισμών διενεργείται αφού η διαχειριστική επιτροπή καταθέσει δεόντως πιστοποιημένο αντίγραφο τους στο Διευθυντή και ο Διευθυντής θα καταχωρήσει σχετικό σημείωμα στο Κτηματικό Μητρώο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου στη βάση της αποδεκτής μαρτυρίας του Μ.Ε.1 οι Ενάγοντες, κατήρτισαν το Τεκμήριο 4, το οποίο σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 το έγγραφο αυτό αποτελεί τη Γενική Συμφωνία των Κανονισμών ημερομηνίας 9.6.

Επίσης οι Ενάγοντες κατέθεσαν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού επιστολή (Τεκμήριο 3) ημερομηνίας 20.08.2002 δια της οποίας κοινοποιούσαν πιστοποιημένο αντίγραφο τροποποίησης των Κανονισμών τους με σκοπό να καταχωρηθεί σχετικό σημείωμα στο Κτηματικό Μητρώο. Η εν λόγω επιστολή φέρει ενυπόγραφη πιστοποίηση με το εξής περιεχόμενο «Πιστό φωτοτυπικό αντίγραφο του εγγράφου κατάθεσης της Διαχειριστικής Επιτροπής που έχει κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και καταχωρήθηκε με αρ. 4/
Εκδόθηκε στη Λεμεσό στις 4/9/15 σύμφωνα με Β4/[ ]/15.». Περαιτέρω, σημειώνω ότι στον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος Δ.1 (Τεκμήριο 29) και στον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος Δ.7 (Τεκμήριο 30) κάτω από τον τίτλο «ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ» αναγράφεται ότι «Η ρύθμιση & διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής θα διέπεται από τους κανονισμούς ημερ.20/12/1993 που καταχ. Στο φακ. Β585/1993 (5/ΕΣ/547984/1980)». Επίσης στον τίτλο ιδιοκτησίας του διαμερίσματος Ζ4 (Τεκμήριο 32) κάτω από τον χειρόγραφο τίτλο «ΣΗΜΕΙΩΣΗ» αναγράφεται η ίδια πιο πάνω αναφορά. Στη βάση των ανωτέρω, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι οι Ενάγοντες έχουν συσταθεί νόμιμα και σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας και Κανονισμών. Περαιτέρω, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως οι Ενάγοντες προχώρησαν με την εγγραφή των Κανονισμών που συνέταξαν σύμφωνα με το άρθρο 38Κ του Νόμου. Παρατηρώ, τέλος, ως προς την δικογραφημένη θέση της Υπεράσπισης περί μη εγγραφής των Εναγόντων ότι στον Νόμο δεν υπάρχει πρόνοια για εγγραφή των διαχειριστικών επιτροπών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης στην τελική αγόρευση του ότι οι Ενάγοντες δεν απέδειξαν την ύπαρξη τους και συνεπώς δεν μπορούσαν να ενάγουν δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μετά την πιο πάνω κατάληξη μου, προχωρώ στην εξέταση κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν καταφέρει να αποδείξουν τις απαιτήσεις τους εναντίον του Εναγομένου στον απαιτούμενο βαθμό, ήτοι με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία, αποφασίστηκε νομότυπα στις εκάστοτε Γενικές Συνελεύσεις τόσο το ποσό των κοινόχρηστων εξόδων όσο και σε έκτακτη Γενική Συνέλευση το ποσό των εξόδων επιδιόρθωσης των φθορών της πολυκατοικίας. Επίσης με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε.1 προκύπτει με βεβαιότητα ότι οι Ενάγοντες ενεργούσαν στα πλαίσια των καθηκόντων και των εξουσιών που τους αποδίδει ο Νόμος και Κανονισμοί της Γενικής Συμφωνίας, οι οποίοι επαναλαμβάνω ότι έχουν κατατεθεί στο σχετικό μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού. Επομένως ο Εναγόμενος ως ιδιοκτήτης των επίδικων διαμερισμάτων και κατ' επέκταση ως κύριος μονάδων, είχε υποχρέωση δυνάμει του Νόμου (βλ. άρθρο 38ΙΑ) και των Κανονισμών της Γενικής Συμφωνίας (βλ. όρο 7) για καταβολή του ποσού που του αναλογεί στις δαπάνες που διενεργήθηκαν για σκοπούς της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Εξετάζοντας κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει το ακριβές ύψος των οφειλόμενων ποσών, έχοντας υπόψη την μαρτυρία του Μ.Ε.1 αναφορικά με το τι καλύπτει η χρέωση έκαστου έτους και σε σχέση με την επιδιόρθωση των φθορών της πολυκατοικίας σε συνδυασμό με τα τεκμήρια που κατέθεσε, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί η συνολική οφειλή του Εναγομένου ύψους €5.175.- για τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο από 1.4.2010 μέχρι 31.3.2011, ήτοι €1.840 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.415 για το διαμέρισμα Δ.7 και €920 για το διαμέρισμα Ζ
Επίσης έχει αποδειχθεί η συνολική οφειλή του Εναγομένου ύψους €5.310 για τα κοινόχρηστα έξοδα για την περίοδο 1.4.2011 μέχρι 31.3.2012, ήτοι €1.888 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.478 για το διαμέρισμα Δ.7 και €944 για το διαμέρισμα Ζ4 και η συνολική οφειλή του για τα κοινόχρηστα έξοδα ύψους €5.490.- για την περίοδο 1.4.2012 μέχρι 31.3.2013, ήτοι €1.952 για το διαμέρισμα Δ.1, €2.562 για το διαμέρισμα Δ.7 και €976 για το διαμέρισμα Ζ
Επίσης έχει αποδειχθεί η οφειλή του Εναγομένου για τα έξοδα επιδιόρθωσης των φθορών της πολυκατοικίας για το συνολικό ποσό των €8.550, ήτοι €1.520 για το διαμέρισμα Δ.1, €3.990 για το διαμέρισμα Δ.7 και €3.040 για το διαμέρισμα Ζ
Όσον αφορά το ζήτημα του τόκου οι Ενάγοντες αξιώνουν διαζευκτικά τόκο προς 9% ή νόμιμο τόκο. Παρατηρώ ότι δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία εκ μέρους των Εναγόντων η οποία να επεξηγεί πως δικαιολογείται η χρέωση τόκου σε ποσοστό 9% με βάση την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 7.2.
Στην απουσία οποιασδήποτε σχετικής μαρτυρίας θεωρώ υπό τις περιστάσεις ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί επί των προαναφερόμενων ποσών νόμιμος τόκος από την ημερομηνία καταχώρισης κάθε αγωγής. Κατάληξη Στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω οι αγωγές επιτυγχάνουν και εκδίδεται διάταγμα απόσυνένωσης των αγωγών και εκδίδονται αποφάσεις στην κάθε υπόθεση ξεχωριστά ως ακολούθως: Στην Αγωγή Αρ. 100/2013 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των € 5.490.- με νόμιμο τόκο από 11.1.
Στην Αγωγή Αρ. 2356/2012 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €5.310.- με νόμιμο τόκο από 29.5.
Στην Αγωγή Αρ.4662/2012 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €8.550.- με νόμιμο τόκο από 17.10.
Στην Αγωγή Αρ. 837/2011 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €5.175.- με νόμιμο τόκο από 22.3.
Ερχόμενη, τέλος, στο ζήτημα των εξόδων κρίνω ότι ενόψει της συνένωσης των τεσσάρων αγωγών και με δεδομένη την εκπροσώπηση των διαδίκων από τους ίδιους δικηγόρους δικαιολογείται η επιδίκαση εξόδων ως ακολούθως: Στην Αγωγή Αρ. 100/2013, ως η υπόθεση οδηγός, επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στην Αγωγή Αρ. 2356/2012 επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μόνο σε σχέση με όσα έξοδα προέκυψαν κατά την περίοδο 29.5.2012 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι 22.11.2017 (διατάγματος συνένωσης των αγωγών). Στην Αγωγή Αρ. 4662/2012 επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μόνο σε σχέση με όσα έξοδα προέκυψαν κατά την περίοδο 17.10.2012 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι 22.11.2017 (διατάγματος συνένωσης των αγωγών). Στην Αγωγή Αρ. 837/2011 επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μόνο σε σχέση με όσα έξοδα προέκυψαν κατά την περίοδο 22.3.2011 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής) μέχρι 22.11.2017 (διατάγματος συνένωσης των αγωγών). (Υπ.) ............ Χρ. Παρπόττα, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.