Δημήτρη Κουτρουκίδη κ.α. ν. Aphrodite Hotels Limited, εμπορευόμενοι υπό την εμπορική ονομασία «Intercontinental Aphrodite Hills Resort Hotel Cyprus», Αρ. Αγωγής 347/14, 22/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 347/14 Μεταξύ: Δημήτρη Κουτρουκίδη, από τη Λεμεσό Ειρήνης Ρεντζούλη, από τη Λεμεσό Ανδρέα Κουτρουκίδη, από τη Λεμεσό Μαρούλλας Κουτρουκίδου, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και - Aphrodite Hotels Limited, εμπορευόμενοι υπό την εμπορική ονομασία «Intercontinental Aphrodite Hills Resort Hotel Cyprus», από τη Λεμεσό Εναγόμενων Ημερομηνία: 22η Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα. Αντωνίου Για τους Εναγόμενους: κος. Κουντούρης Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή και δικογραφία Η ημέρα γάμου των Εναγόντων 1 και 2 δεν κύλησε όπως οι ίδιοι την ανέμεναν. Μαζί με τους γονείς του Ενάγοντος 1, Ενάγοντες 3 και 4, θεωρούν υπεύθυνους γι' αυτό τους Εναγόμενους, οι οποίοι λειτουργούν το ξενοδοχείο στο οποίο η τελετή, η δεξίωση και το γαμήλιο δείπνο έλαβαν χώρα. Όλοι μαζί απαιτούν, με την παρούσα Αγωγή, επιστροφή των €650 που καταβλήθηκαν στους Εναγόμενους ως μέρος του συμφωνηθέντος ποσού για τη διοργάνωση του γάμου των Εναγόντων 1 και 2 και αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη, ταλαιπωρία, για παράβαση σύμβασης καθώς και για αμέλεια. Στη δικογραφία προτείνεται ότι οι Ενάγοντες προγραμμάτισαν να τελέσουν γάμο και γαμήλια δεξίωση στις 25.5.2013 στο «Aphrodite Hills Resort Hotel» (το «Ξενοδοχείο»), το οποίο διαχειρίζονταν οι Εναγόμενοι. Οι Ενάγοντες προώθησαν ότι, αφενός κατά το χρόνο υποβολής της προσφοράς, οι Εναγόμενοι τους επεξήγησαν ότι σε περίπτωση που θα επέλεγαν εξωτερικό χώρο για τη διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου ήταν πρακτική τους να γίνεται και κράτηση εσωτερικής αίθουσας (παράγραφος 5 της Έκθεσης Απαίτησης) και αφετέρου ότι εν τέλει, στη βάση της προαναφερθείσας προσφοράς συμφώνησαν με τους Εναγόμενους ότι, κατά την ημέρα του γάμου οι δεύτεροι θα τους είχαν διαθέσιμους και τον υπαίθριο εξωτερικό χώρο, αλλά και την εσωτερική αίθουσα και αναλόγως των καιρικών συνθηκών θα είχαν την δυνατότητα να επιλέξουν χώρο διεξαγωγής του γαμήλιου δείπνου (παράγραφος 7(η) της Έκθεσης Απαίτησης). Ανέμεναν επίσης ότι οι Εναγόμενοι θα τηρούσαν σχετικούς κανόνες υγιεινής σε σχέση με το φαγητό που θα πρόσφεραν στο γαμήλιο δείπνο και ότι θα ήταν σε θέση να προβάλουν συγκεκριμένο βίντεο σε σύστημα προβολής. Αν εν τέλει ο γάμος θα γινόταν στον επιλεγμένο εξωτερικό χώρο, οι Εναγόμενοι θα παραχωρούσαν στους Ενάγοντες και στους καλεσμένους τους, για να συνεχίσουν τους εορτασμούς σε επιδείπνια διασκέδαση, εσωτερικό χώρο, άλλον από εκείνον που κατ' ισχυρισμό θα χρησιμοποιείτο ως εναλλακτικός σε περίπτωση κακοκαιρίας, έναντι του επιπλέον ποσού των €
- Κατά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, την ημέρα του γάμου, έπνεαν δυνατοί άνεμοι και είχε κρύο στην περιοχή του Ξενοδοχείου και οι Εναγόμενοι αθέτησαν τις υποσχέσεις τους προς τους Ενάγοντες και ήτο συνάμα και αμελείς, με αποτέλεσμα να μην είναι διαθέσιμος ο εσωτερικός χώρος που κατ' ισχυρισμό είχαν συμφωνήσει να κρατήσουν για το ενδεχόμενο τούτο. Ως εκ τούτου, κατά τους Ενάγοντες, μεγάλος αριθμός καλεσμένων στο γάμο, είτε αποχώρησαν χωρίς καν να παρευρεθούν στο γαμήλιο δείπνο, είτε αποχώρησαν νωρίς από αυτό. Ο φωτισμός στα τραπέζια των καλεσμένων, ο οποίος σχεδιάστηκε και αποτελείτο από κεριά, δεν άντεχε τον άνεμο και καλεσμένοι δειπνούσαν στο σκοτάδι. Επιπρόσθετα, οι Εναγόμενοι τοποθέτησαν τα φαγητά μακριά από τα τραπέζια των καλεσμένων και δεν τα κάλυψαν, έτσι ώστε αυτά ήταν εκτεθειμένα γενικώς, αλλά και συγκεκριμένα στις προαναφερθείσες καιρικές συνθήκες. Η προγραμματισμένη προβολή βίντεο κατά το γαμήλιο δείπνο καθυστέρησε για λόγους που αφορούσαν τους Εναγόμενους και, τέλος, κατά τη διάρκεια του γαμήλιου δείπνου ενεργοποιήθηκε, σε κοντινή απόσταση από τα τραπέζια των καλεσμένων, σύστημα αυτόματου ποτίσματος. Είναι επίσης θέση των Εναγόντων, ότι οι Εναγόμενοι γνώριζαν εκ των προτέρων περί των καιρικών φαινομένων και είχαν επαρκείς προειδοποιήσεις προς τούτο. Παρά ταύτα, δεν παραχώρησαν στους Ενάγοντες, ως συμφώνησαν, τον εσωτερικό χώρο (στο εξής «αίθουσα Morpheas»). Έτι δε περαιτέρω, δεν διέθεσαν θερμάστρες για τον εξωτερικό χώρο στον οποίο εν τέλει πραγματοποιήθηκε το γαμήλιο δείπνο (στο εξής το «Clubhouse») και δεν διέθεσαν αρκετές πετσέτες στους καλεσμένους για να προστατευθούν από τον άνεμο και το κρύο. Πέραν των ισχυρισμών περί παράβασης της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας αλλά και την πλήρους αποτυχίας του ανταλλάγματος από μέρους των Εναγόμενων, οι Ενάγοντες προώθησαν δικογραφικά και διαζευκτικούς ισχυρισμούς, με λεπτομέρειες, ότι οι Εναγόμενοι ήτο αμελείς και λόγω της αμέλειάς τους, υπέστησαν ζημιά. Οι Εναγόμενοι, με την Υπεράσπισή τους καταχώρισαν αρχικά και Ανταπαίτηση, την οποία απέσυραν στις 27.6.2014, με σχετική άδεια του Δικαστηρίου. Με την Υπεράσπιση έγειραν δύο προδικαστικές ενστάσεις ισχυριζόμενοι ότι αφενός το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού δεν έχει κατά τόπο δικαιοδοσία και ότι αφετέρου οι Ενάγοντες 3 και 4 δεν έχουν οποιαδήποτε συμβατική σχέση με τους Εναγόμενους. Αρνήθηκαν τους κύριους ισχυρισμούς των Εναγόντων και αντέτειναν ότι δεν συμφώνησαν με τους Ενάγοντες ότι θα τους διέθεταν και εσωτερική αίθουσα παράλληλα με την εξωτερική. Όσα συμφώνησαν με τους Ενάγοντες 1 και 2 καταγράφηκαν εξαντλητικά στη γραπτή προσφορά, στη γραπτή συμφωνία και στο γραπτό προτιμολόγιο. Σε εκείνα, ισχυρίστηκαν, φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι συμφώνησαν με τους Ενάγοντες 1 και 2 όπως τους παραχωρήσουν εκκλησία για να τελέσουν το μυστήριο του γάμου τους, το Clubhouse καθώς και τον εσωτερικό χώρο του Clubhouse για επιδείπνια διασκέδαση. Αρνήθηκαν ειδικά ότι υποσχέθηκαν στους Ενάγοντες ότι θα ήταν διαθέσιμη και η αίθουσα Morpheas σε περίπτωση κακοκαιρίας. Την επιλογή της αίθουσας Morpheas την προσέφεραν μαζί με άλλες αίθουσες και εξωτερικούς χώρους στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, αλλά εν τέλει οι ίδιοι οι Ενάγοντες επέλεξαν το Clubhouse. Γι' αυτό και δεν χρεώθηκε το δικαίωμα χρήσης της αίθουσας Morpheas στο προτιμολόγιο που οι ίδιοι εξέδωσαν. Υποστήριξαν ότι το ζήτημα του καιρού είναι υποκειμενικό και επέρριψαν ευθύνη τόσο στους Ενάγοντες, όσο και στους καλεσμένους τους οι οποίοι, παρά τις προειδοποιήσεις, δεν ήτο κατάλληλα ντυμένοι για να παρευρεθούν σε δεξίωση σε εξωτερικό χώρο και δη στο συγκεκριμένο εξωτερικό χώρο, ο οποίος είναι ημιορεινός και σε κοντινή απόσταση από αιολικό πάρκο και ειδικότερα, κατά το μήνα Μάιο. Σε σχέση με τους λοιπούς ισχυρισμούς των Εναγόντων, ανέφεραν ότι δεν είχαν εμπλοκή στη διακόσμηση και φωτισμό των τραπεζιών του γαμήλιου δείπνου και ότι δεν είχε συμφωνηθεί ούτε να προσφερθούν θερμάστρες εξωτερικού χώρου, ούτε πετσέτες ή κουβέρτες στους καλεσμένους των Εναγόντων. Δεν αποδέχθηκαν τους ισχυρισμούς των Εναγόντων σε σχέση με την κάλυψη των φαγητών και θεώρησαν το ζήτημα της προβολής του βίντεο διογκωμένο. Η δικογραφία της υπόθεσης συμπληρώθηκε με την Απάντηση των Εναγόντων με την οποία διευκρινίστηκε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει κατά τόπο δικαιοδοσία καθότι αφενός η πληρωμή της προκαταβολής έγινε μέσω τραπεζικής μεταφοράς και αφετέρου οι ίδιοι οι Εναγόμενοι ήγειραν άλλη Αγωγή εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 εις το ίδιο Δικαστήριο. Υποστήριξαν επίσης οι Ενάγοντες ότι η συμφωνία έγινε με όλους τους Ενάγοντες, περιλαμβανομένων και των Εναγόντων 3 και
- Στη συμφωνία τους, ή και εν πάση περιπτώσει στα λοιπά έγγραφα που επικαλούνται οι Εναγόμενοι, δεν ήταν δυνατό να αποτυπωθεί ολόκληρη η συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων, η οποία είναι εκείνη που οι Ενάγοντες περιέγραψαν στην Έκθεση Απαίτησης. Διευκρινίστηκε επίσης ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε όρος ότι θα υπήρχε ξεχωριστή χρέωση για την αίθουσα Morpheas, αλλά αυτή κρατήθηκε παράλληλα με το Clubhouse. Σε σχέση με τις καιρικές συνθήκες, οι Ενάγοντες απάντησαν ότι οι προειδοποιήσεις δόθηκαν στους Εναγόμενους έγκαιρα, αλλά ότι, σε κάθε περίπτωση, αυτοί όφειλαν να τις γνωρίζουν και να εκπληρώσουν τις ανάλογες υποσχέσεις έναντι των Εναγόντων. Επανέλαβαν δε ότι για τα ζητήματα που προέκυψαν κατά τη γαμήλια δεξίωση ευθύνονται οι Εναγόμενοι, οι οποίοι αθέτησαν την υποχρέωσή τους να διατηρούν διαθέσιμη την αίθουσα Morpheas. Μαρτυρία Στη δια ζώσης ενώπιον μου διαδικασία, κατέθεσαν τρείς μάρτυρες για την πλευρά των Εναγόντων, δηλαδή οι Ενάγοντες 1 και 3 και ο Γιώργος Χαραλαμπίδης (στο εξής «ΜΕ3») και ένας μάρτυρας για την πλευρά των Εναγόμενων, ο Νικόλας Κιττής (στο εξής «ΜΥ1»). Η μαρτυρία όλων είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, έχει ληφθεί υπόψη στο σύνολό της και δεν θα επαναληφθεί αυτολεξεί. Το Δικαστήριο περιορίζεται στη σύνοψη των ουσιωδών σημείων της μαρτυρίας των μαρτύρων, εκτός όπου θεωρείται χρήσιμη η επανάληψη του λεκτικού όπως αυτό καταγράφηκε στα πρακτικά[1]. Ο Ενάγοντας 3 κατέθεσε πρώτος και ανέγνωσε γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 1). Ανέφερε ότι οι προετοιμασίες για το γάμο των Εναγόντων 1 και 2 ξεκίνησαν πολλούς μήνες πριν την ημέρα του γάμου. Υποστήριξε ότι κατά το στάδιο της προσφοράς, οι Εναγόμενοι διαβεβαίωσαν τους Ενάγοντες ρητώς ότι, σε περίπτωση που επέλεγαν εξωτερικό χώρο για την τέλεση του γαμήλιου δείπνου, τότε θα διατηρούσαν και εσωτερική αίθουσα ελεύθερη και «έτοιμη προς άμεση χρήση» για να χρησιμοποιηθεί εάν οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν την τέλεση σε εξωτερικό χώρο. Στην βάση συγκεκριμένης προσφοράς (Τεκμήριο 2) επετεύχθη εν τέλει συμφωνία με τους Εναγόμενους, όροι της οποίας ήταν, μεταξύ άλλων, ότι: «κατά την 25/5/2013 και κατά το χρόνο που θα λάμβανε χώρα το γαμήλιο δείπνο να ήταν διαθέσιμοι και ελεύθεροι προς χρήση [.] τόσο ο εξωτερικός χώρος του Ξενοδοχείου [.] «Golf Club House» όσο και η εσωτερική αίθουσα δεξιώσεων «Morpheas Ballroom»» (παράγραφος 9(vii) της Γραπτής Δήλωσης Ενάγοντος 3) και «[Σ]ε περίπτωση που στην περιοχή του Ξενοδοχείου επικρατούσαν ή προβλέπονταν να επικρατούν κατά την 25/5/2013 και κατά το χρόνο που θα λάμβανε χώρα το γαμήλιο δείπνο οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες και γενικότερα συνθήκες που θα επέτρεπαν το γαμήλιο δείπνο να πραγματοποιηθεί σε εξωτερικό χώρο του Ξενοδοχείου, οι Εναγόμενοι θα διέθεταν και παραχωρούσαν [.] τον εξωτερικό χώρο με την ονομασία «Golf Club House», σε αντίθετη δε περίπτωση [.] οι Εναγόμενοι θα προετοίμαζαν και θα παραχωρούσαν [.] την εσωτερική αίθουσα «Morpheas Ballroom»» (παράγραφος 9(viii) της Γραπτής Δήλωσης Ενάγοντος 3). Στη βάση των όσων συμφωνήθηκαν, πληρώθηκε το ποσό των €1000 έναντι ως προκαταβολή (Τεκμήριο 4). Υποστήριξε επίσης ότι οι Εναγόμενοι θα φρόντιζαν να ακολουθήσουν τις διατάξεις τραπεζιών και αντίστοιχους καταλόγους καλεσμένων τόσο για το Clubhouse όσο και για την αίθουσα Morpheas, που ο ίδιος κατ' ισχυρισμό ετοίμασε και απέστειλε στους Εναγόμενους με το Τεκμήριο
- Στην παράγραφο 11 της γραπτής του δήλωσης, ο Ενάγοντας 3 ισχυρίζεται ότι, παρά τις κακές καιρικές συνθήκες κατά την ημέρα του γάμου, οι Εναγόμενοι δεν διέθεσαν στους Ενάγοντες και στους καλεσμένους τους την αίθουσα Morpheas, αλλά το Clubhouse, με αποτέλεσμα το γαμήλιο δείπνο να εκτυλιχθεί όπως περιγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης, επιπρόσθετα των λοιπών παραλείψεων και λαθών που καταλογίζει στους Εναγόμενους και τα οποία καταγράφονται επίσης στην Έκθεση Απαίτησης. Στην παράγραφο 14 της γραπτής του δήλωσης δε, ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι ενώ είχαν και τη «λίστα» και τη «διάταξη του εσωτερικού χώρου» για την αίθουσα Morpheas, δεν διέθεσαν αυτή στους Ενάγοντες, επειδή την είχαν διαθέσει σε τρίτα πρόσωπα. Εν όψει των πιο πάνω, οι Ενάγοντες, υποστηρίζει, υπέστησαν ηθική βλάβη, ψυχική οδύνη, αναστάτωση, απογοήτευση, ενόχληση, ανησυχία, δυσχέρεια, φυσική ταλαιπωρία, δυσφορία, ταπείνωση, εξευτελισμό και ανεπανόρθωτη ζημιά στην εικόνα τους. Γι' αυτά, οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολές παραπόνων στους Εναγόμενους (Τεκμήρια 5 και 6). Επίσης στην κυρίως εξετασή του, ο Ενάγοντας 3, υποστήριξε ότι η προσφορά, Τεκμήριο 2, ήταν το αποτέλεσμα προφορικών επαφών και προφορικών ανταλλαγών διαφόρων σκέψεων για να προγραμματιστεί το σύνολο των δραστηριοτήτων για το γάμο, με επισκέψεις των Εναγόντων στους χώρους του Ξενοδοχείου και διαπραγματεύσεων με την συντονίστρια του γάμου που όρισαν οι Εναγόμενοι. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3, ανέφερε ότι τα επισυνημμένα έγχρωμα σχεδιαγράμματα τα απέστειλε στη συντονίστρια του γάμου και πιθανώς και στον διευθυντή του Ξενοδοχείου, (μετέπειτα κατέστη ΜΥ1), και επεξήγησε ότι ο λόγος που υπήρχαν δύο διατάξεις ήταν ότι η πιθανότητα να διεξαχθεί το γαμήλιο δείπνο είτε στον υπαίθριο χώρο είτε στο κλειστό ήταν υπαρκτή, μια και αυτό εξαρτάτο από τις καιρικές συνθήκες της συγκεκριμένης μέρας. Τέλος, όσων αφορά την επίδικη ημέρα του γάμου ανέφερε ότι η σύζυγος του αντάλλασσε, από το πρωί της ημέρας εκείνης, «τηλεφωνικά» μηνύματα με τη συντονίστρια του γάμου σε σχέση με τις ανησυχίες της για τον καιρό, μια και κακές καιρικές συνθήκες παρατηρούντο τόσο στη Λεμεσό όσο και στη Λευκωσία. Κατά την αντεξέτασή του, ο Ενάγοντας 3 επανέλαβε ότι η επιλογή του χώρου εξαρτάτο από τις κρατούσες καιρικές συνθήκες, δηλαδή εάν είχε καλό καιρό τότε το δείπνο θα γινόταν έξω και εάν όχι θα γινόταν μέσα. Συμφώνησε με το συνήγορο των Εναγόμενο ότι οι τελετές που γίνονται σε εξωτερικούς χώρους είναι πιο εντυπωσιακές, αλλά διευκρίνισε ότι οι ίδιοι ήθελαν να κάνουν ένα γάμο «καθώς πρέπει». Ερωτηθείς να αναφέρει από που προκύπτει στο Τεκμήριο 2, που ο ίδιος κατέθεσε, ότι υπήρχε εναλλακτική λύση για τη διεξαγωγή του δείπνου στον εσωτερικό χώρο, ανέφερε ότι προκύπτει «εθιμικά» και ότι δεν προκύπτει γραπτώς από οπουδήποτε. Αναρωτήθηκε, ρητορικώς, εάν υπήρχε καταιγίδα σε ποιο μέρος θα γινόταν ο γάμος και πρόσθεσε ότι άλλα ξενοδοχεία είχαν σχετική πρόνοια. Σε ερώτηση εάν οι Ενάγοντες έλαβαν προτιμολόγιο μετά τη λήψη της προσφοράς, ο Ενάγοντας 3 απάντησε μόνο ότι συμφωνήθηκε μια προκαταβολή €1000 χωρίς να αποδέχεται ή να απορρίπτει ξεκάθαρα την ερώτηση του δικηγόρου των Εναγόμενων. Συμφώνησε ότι εκ των κυριότερων εγνοιών των Εναγόντων ήταν οι καιρικές συνθήκες, αλλά διαφώνησε με την υποβολή ότι δεν υπήρξε ρητή προς τούτο πρόνοια για εναλλακτική κλειστή αίθουσα. Ερωτηθείς εάν ζήτησαν οι Ενάγοντες να τους δοθεί γραπτώς τέτοια πρόνοια ανέφερε ότι ζήτησαν αλλαγή τόσο την προηγουμένη όσο και τη μέρα του γάμου, αλλά η συντονίστρια τους καθησύχαζε, μετά τους ενημέρωσε ότι δεν προφτάνουν να μετακινήσουν το δείπνο και εν τέλει ότι ο εσωτερικός χώρος δεν ήταν διαθέσιμος. Διευκρίνισε ότι οι ενδείξεις που είχαν περί των καιρικών συνθηκών, παρά το ότι ουδείς εκ της οικογένειας του διαμένει στην περιοχή του Ξενοδοχείου, ήταν ότι από την προηγουμένη μέρα του γάμου είχαν εκδηλωθεί άνεμοι. Υπολόγισε, όντας χημικός μηχανικός, 9 μποφόρ, 120 χιλιόμετρα ανά ώρα ανά ριπές. Την ημέρα του γάμου οι άνεμοι έπνεαν από την ώρα άφιξής τους στο Ξενοδοχείο, περί τις 17:00, και δυνάμωσαν σταδιακά. Σχετικά με τη «πρόβλεψη» που ανέφερε στην παράγραφο 11 της γραπτής του δήλωσης, διευκρίνισε ότι αυτή έγινε από τους ίδιους τους Ενάγοντες κρίνοντας από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στη Λεμεσό και από άλλους καλεσμένους που ήταν στο χώρο του Ξενοδοχείου και ότι εξ όσων γνωρίζει δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε προβλέψεις από τη μετεωρολογική υπηρεσία και κακοκαιρία. Ερωτηθείς, σε αυτό το σημείο, γιατί, αφού είχαν προβλέψεις αλλά και ιδία γνώση, δεν ζήτησαν με την άφιξή τους να μεταφερθεί το δείπνο σε εσωτερική αίθουσα και βασίστηκαν στις διαβεβαιώσεις τις συντονίστριας, ο Ενάγοντας 3 επέμεινε ότι το είχαν ζητήσει, αλλά η συντονίστρια είχε εξαφανιστεί και όταν επανήλθε του ανέφερε ότι δεν πρόφταναν να γίνει αλλαγή. Ανέφερε ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 είχαν επισκεφθεί το Ξενοδοχείο την προηγούμενη και ανέφεραν κακές καιρικές συνθήκες και σε υποβολή ότι κανένας δεν ανέφερε ρητά για αλλαγή του χώρου απάντησε ότι η Ενάγουσα 4 είχε ανησυχίες αλλά η συντονίστρια την διαβεβαίωνε περί του αντιθέτου. Περιέγραψε ότι, υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες, από τους περίπου 280 καλεσμένους που εν τέλει προσήλθαν στο γάμο, γύρω στους 15 - 20 δεν παρευρέθηκαν καθόλου στο δείπνο, λόγω του κρύου, ενώ γύρω στους μισούς καλεσμένους αποχώρησαν εντός μίας με μιάμιση ώρας από την ώρα έναρξης του δείπνου. Ανέφερε ότι στο προσκλητήριο του γάμου, ως χώρος διεξαγωγής του γαμήλιου δείπνου καθορίστηκε το Clubhouse, χωρίς να γίνεται αναφορά για το Morpheas και ότι οι καλεσμένοι στο δείπνο γνώριζαν που έπρεπε να παν. Σε σχέση με την ενεργοποίηση του αυτόματου συστήματος ποτίσματος, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι αυτό ενεργοποιήθηκε μετά το σερβίρισμα του φαγητού, αλλά ότι αυτό δεικνύει και έλλειψη επιμέλειας από πλευράς των Εναγόμενων. Συμφώνησε με το δικηγόρο των Εναγόμενων ότι τόσο η θρησκευτική τελετή, όσο και η δεξίωση αλλά και το γαμήλιο δείπνο δείπνο έγιναν, λαμβανομένων υπόψη των ισχυρισμών των Εναγόντων, αλλά διαφώνησε έντονα με το ότι προσφέρθηκαν οι υπηρεσίες από τους Εναγόμενους στους Ενάγοντες. Ακολούθησε η μαρτυρία του Ενάγοντα 1, ο οποίος με τη σειρά του κατέθεσε γραπτή δήλωση. Τα όσα ο Ενάγων 1 ανέφερε ακολούθησαν πιστά τη μαρτυρία του πατέρα του Ενάγοντα
- Διαπιστώνεται ότι στην παράγραφο 8 της γραπτής του δήλωσης επαναλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ότι ήταν όρος της συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγόμενων, ότι την ημέρα του γάμου, οι Εναγόμενοι θα είχαν έτοιμους και το Clubhouse και την αίθουσα Morpheas και σε περίπτωση που οι καιρικές συνθήκες το επέτρεπαν, το γαμήλιο δείπνο θα λάμβανε χώρα στο Clubhouse, ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα χρησιμοποιείτο η αίθουσα Morpheas. Πρόσθεσε δε ότι 2 με 3 μέρες πριν την ημέρα του γάμου ο ίδιος επισκέφθηκε το Ξενοδοχείο και διαπίστωσε ότι στην περιοχή επικρατούσε κρύο, αλλά η υπεύθυνη διοργάνωσης εκ μέρους των Εναγόμενων τον διαβεβαίωσε εκ νέου ότι σε κάθε περίπτωση η εσωτερική αίθουσα Morpheas θα ήταν διαθέσιμη. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2 και 3 ως τη βάση για τη συμφωνία και ως τις διατάξεις τραπεζιών τόσο για τον εσωτερικό όσο για τον εξωτερικό χώρο, αντίστοιχα. Στην αντεξέτασή του, ο Ενάγοντας 1 διευκρίνισε ότι ακόμα και το πρωί της ημέρας του γάμου, τόσο η σύζυγός του Ενάγουσα 2 όσο και ο πατέρας του Ενάγοντας 3, ζήτησαν και είχαν διαβεβαιώσεις ότι θα ήταν διαθέσιμη η εσωτερική αίθουσα. Το ζήτησαν ξανά το μεσημέρι. Από τα ηλεκτρονικά μηνύματα φαίνεται, ανέφερε, ότι και οι δύο αίθουσες θα ήτο διαθέσιμες. Παρά το ότι από προηγούμενη επίσκεψή του στο χώρο του Ξενοδοχείου αντιλήφθηκε ότι ο καιρός να μην ήταν κατάλληλος και παρά το ότι ζήτησε από τότε από τη συντονίστρια να μεταφερθεί το δείπνο σε εσωτερικό χώρο εκείνη αφενός διαβεβαίωνε ότι ο καιρός ήταν καλός και αφετέρου ότι σε κάθε περίπτωση θα ήταν διαθέσιμη και η εσωτερική αίθουσα. Παραδέχθηκε ότι κάποιοι καλεσμένοι έμειναν στο δείπνο, αλλά δεν ήξερε να πει αν κάποιοι δεν είχαν παράπονο. Δεν αποδέχθηκε ότι ενδεχομένως οι Εναγόμενοι να τους είχαν αναφέρει ότι θα κρατούσαν την εσωτερική αίθουσα διαθέσιμη μέχρις ότου οι ίδιοι καταλήξουν στο που θα ήθελαν να λάβει χώρα το γαμήλιο δείπνο τους. Ως τελευταίος μάρτυρας για τους Ενάγοντες κατέθεσε ο ΜΕ
- Είναι οικογενειακός φίλος των Εναγόντων και παρευρέθηκε στον επίδικο γάμο. Περιέγραψε παραστατικά τις καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του γαμήλιου δείπνου. Θυμήθηκε μάλιστα ότι, αφικνούμενος στο χώρο του Clubhouse, αναζήτησε άτομο να του ετοιμάσει τσάι και ότι κι άλλοι καλεσμένοι διαμαρτύρονταν. Ο ίδιος ήταν που ζήτησε από τους Εναγόμενους να φέρουν πετσέτες στους καλεσμένους. Έφυγε νωρίς από το γάμο λόγω του κρύου. Γνωρίζει ότι οι Ενάγοντες δεν πέρασαν καλά στο γάμο που διοργάνωσαν και θυμάται ότι ο Ενάγοντας 3 ήταν αγχωμένος. Αντεξεταζόμενος θυμήθηκε επίσης ότι ο καιρός στη Λεμεσό ήταν καλύτερος από όπως ήταν στο Ξενοδοχείο την ημέρα του γάμου. Ο ίδιος δεν είχε μάθει από πριν ότι επικρατούσαν κακές καιρικές συνθήκες στο Ξενοδοχείο. Ανέφερε ότι στο γάμο της κόρης του, που έλαβε χώρα στο ίδιο Ξενοδοχείο, αλλά μήνα Ιούλιο, δεν ζήτησαν να υπάρχει εσωτερική αίθουσα και δεν θυμόταν άλλο γάμο ο οποίος μεταφέρθηκε από εξωτερικό σε εσωτερικό χώρο. Από την πλευρά των Εναγόμενων κατέθεσε μόνον ο ΜΥ1, γενικός διευθυντής και υπεύθυνος για την καθημερινή λειτουργία του Ξενοδοχείου από το έτος
- Στη γραπτή δήλωση που κατέθεσε παραδέχεται ότι όταν οι Εναγόμενοι ενημέρωσαν τους Ενάγοντες ότι διαθέσιμη ημερομηνία για τέλεση του γάμου ήταν μόνο η 25.5.2013 και οι δεύτεροι εξέφρασαν ανησυχίες για τις καιρικές συνθήκες. Οι Εναγόμενοι απάντησαν ότι την εν λόγω εποχή δεν παρατηρούνται συνήθως ιδιαίτερα προβλήματα με τον καιρό. Αναφέρει κατηγορηματικά ότι ουδέποτε προσφέρθηκε στους Ενάγοντες η διαθεσιμότητα εναλλακτικής αίθουσας σε περίπτωση που οι καιρικές συνθήκες καλές. Και οι τέσσερεις χώροι που οι Εναγόμενοι προσέφεραν για διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου θα ήταν διαθέσιμοι μέχρι να επιλέξουν οι Ενάγοντες το χώρο που οι ίδιοι επιθυμούσαν. Οι Ενάγοντες επέλεξαν εξωτερικό χώρο. Πάντα κατά τον ΜΥ1, τον Ιούλιο του 2012 συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι το γαμήλιο δείπνο θα λάμβανε χώρα στο Clubhouse και στο προτιμολόγιο που απεστάλη στον Ενάγοντα 3 στις 22/03/2013 (Τεκμήριο 7) δεν υπάρχει οποιαδήποτε χρέωση για την ενοικίαση της αίθουσας Morpheas. Αν και οι Εναγόμενοι διαπίστωσαν ότι οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν οι συνήθεις, δεν είχαν οποιαδήποτε πρόβλεψη ή προειδοποίηση από την μετεωρολογική υπηρεσία περί ακραίων συνθηκών. Τις προηγούμενες μέρες δεν είχαν διαπιστώσει ή προειδοποιηθεί για οποιεσδήποτε προβληματικές καιρικές συνθήκες. Οι Ενάγοντες ουδέποτε ζήτησαν γραπτώς ή επισήμως να μεταφερθεί το γαμήλιο δείπνο σε εσωτερικό χώρο. Πιθανολογεί ότι στην πραγματικότητα η συντονίστρια προσπάθησε έστω και την υστάτη και παρά το ότι δεν υπήρχε τέτοια υποχρέωση, να μεταφερθεί το δείπνο σε εσωτερικό χώρο. Λόγω της έλλειψης διαθεσιμότητας, αλλά και για τεχνικούς λόγους που αφορούν την εφαρμογή συστήματος ασφάλειας τροφίμων, το δείπνο δεν θα μπορούσε να μεταφερθεί. Δέχθηκε ότι, σταδιακά, υπήρχε αύξηση στην ένταση του ανέμου κατά τη διάρκεια του δείπνου και δημιουργούνταν προβλήματα, αλλά οι Εναγόμενοι έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν υπό τις περιστάσεις. Θεωρεί ότι στην περιοχή του Ξενοδοχείου δεν μπορεί να αναμένεται να επικρατούν οι ίδιες καιρικές συνθήκες με τη Λεμεσό. Δέχθηκε επίσης ότι όντως παρουσιάστηκαν ζητήματα με την προβολή του βίντεο και με την μετακίνηση του φαγητού. Αποδίδει αυτά στους άνεμους που έπνεαν κατά τη διάρκεια του γαμήλιου δείπνου. Πιθανολογεί ότι εκεί οφείλεται και η ενδεχόμενη μεταφορά σταγονιδίων από το αυτόματο σύστημα ποτίσματος παρακείμενου χώρου που δεν ελέγχεται από τους Εναγόμενους. Δεν δέχεται όμως ότι οι Εναγόμενοι έφεραν ευθύνη για οποιοδήποτε ζήτημα που είχαν οι Ενάγοντες με το φωτισμό, ο οποίος ήταν δική τους επιλογή και απορρίπτει ότι οι καλεσμένοι των Εναγόντων δείπνησαν στο σκοτάδι. Οι ίδιοι παρείχαν φωτισμό σύμφωνα με τους κανόνες ασφάλειας. Η παροχή θερμαστρών εξωτερικού χώρου και πετσετών δεν αποτελούσαν μέρος της συμφωνίας των διαδίκων. Ότι έπραξαν οι Εναγόμενοι το έπραξαν με διάθεση να βοηθήσουν. Επιρρίπτει παράλληλα ευθύνη και σε μερίδα των ιδίων των καλεσμένων των Εναγόντων, οι οποίοι ενώ γνώριζαν ότι το δείπνο θα λάμβανε χώρα σε εξωτερικό χώρο δεν προσήλθαν κατάλληλα ντυμένοι. Στην αντεξέτασή του ανέφερε ότι ήταν η συντονίστρια είχε επικοινωνία με τους Ενάγοντες και ότι εκείνη συναντιόταν μαζί τους. Ο ίδιος, ως γενικός διευθυντής, δεν παρευρισκόταν. Αναγνώρισε ότι το Τεκμήριο 2 αποτελεί συνηθισμένη προσφορά που αποστέλλεται από τους Εναγόμενους. Δεν θυμόταν πότε αυτή στάλθηκε στους Ενάγοντες και ανέφερε ότι την αλληλογραφία την χειριζόταν η συντονίστρια. Γνωρίζει όμως ότι οι πελάτες του Ξενοδοχείου επιλέγουν το χώρο, τα μενού και τις τιμές βάσει τις προσφοράς και ότι αποστέλλει τις επιλογές του στο Ξενοδοχείο γραπτώς. Δεν είχε όμως μαζί του τη γραπτή απάντηση των Εναγόντων. Πιθανολόγησε ότι ο λόγος που το προτιμολόγιο αποστάλθηκε στον Ενάγοντα 3 ήταν επειδή αυτό θα πληρωνόταν από εκείνον, ο οποίος ήταν γονέας του Ενάγοντα
- Λογικά, θεωρεί, ότι οι Ενάγοντες ενημέρωσαν περί τη διάταξη των τραπεζιών 48 ώρες πριν την τελετή, μια και οι ήξεραν που θα κάθονταν. Αν και οι προβλέψεις για τον καιρό την ημέρα του γάμου δεν ήταν εκείνες που οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν, παραδέχθηκε ότι υπήρχαν άνεμοι, αλλά δεν ήταν ζήτημα που να έχρηζε άλλων ενεργειών. Δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε παραχωρήθηκε η αίθουσα Morpheas σε τρίτα πρόσωπα. Αντικρύζοντας το Τεκμήριο 3, ανέφερε ότι τα σχεδιαγράμματα πιθανόν να ετοιμάστηκαν από τους Ενάγοντες (οι αναφορά του ΜΥ1 για τους Ενάγοντες ή εν πάση περιπτώσει κάποιων εξ αυτών ήταν «διοργανωτές»), αλλά ότι δεν υπήρχε λόγος να σταλούν καθότι δεν υπήρχε συζήτηση για χρήση εσωτερικού χώρου. Ερωτηθείς να εξηγήσει το σημείο, ανέφερε ότι αποστάλθηκαν από πρωτοβουλία των Εναγόντων, αλλά θεωρεί ότι η συντονίστρια θα έπρεπε να απαντήσει. Διευκρίνισε ότι εάν οι Ενάγοντες πίεζαν λόγω του καιρού, η συντονίστρια προσπαθούσε να βοηθήσει, επεξηγώντας τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 18 της δήλωσής του. Στο κατά πόσο δεν ακολουθήθηκε το «πλάνο» των Εναγόντων ανέφερε ότι ακολουθήθηκε αλλά όταν είδαν τις συνθήκες, ο σεφ είχε ευθύνη να μεταφέρει τα μπουφέ για την ασφάλεια και ομαλή λειτουργία του δείπνου. Ανέφερε επίσης ότι η συνήθης πρακτική του Ξενοδοχείου είναι να βοηθούν και εν προκειμένω οι σεφ βοήθησαν με το φαγητό και γενικά δόθηκε κάποιος ρουχισμός στους καλεσμένους. Όμως δεν μεταφέρεται το δείπνο από τον ένα χώρο σε άλλο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι αυτό θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί μόνον εάν υπήρχε αλλαγή στην τιμή. Ο ίδιος δεν είχε μαζί του να παρουσιάσει οτιδήποτε άλλο που να έδειχνε ότι η χρέωση αφορούσε μόνο εξωτερικό χώρο. Σε υποβολή ότι οι Ενάγοντες είχαν ζητήσει πριν τη τελετή του γάμου να μεταφερθεί το δείπνο σε εσωτερικό χώρο, ανέφερε ότι αυτό που του είπε η συντονίστρια ήταν ότι αυτό ζητήθηκε μετά την τελετή του γάμου στην εκκλησία. Αντιμέτωπος με υποβολή ότι η συμφωνία μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενων ήταν να είναι και η εσωτερική αίθουσα διαθέσιμη, ο ΜΥ1 επεξήγησε ότι ουδέποτε είχε γίνει οποιαδήποτε τέτοια δέσμευση, ότι αυτό ήταν πρακτικά αδύνατο επειδή δεν υπάρχει δυνατότητα να στηθεί το μπουφέ και να μεταφερθεί, ούτε να μαγειρευτούν δύο φορές τα φαγητά. Αρνήθηκε όλες τις υποβολές της συνηγόρου των Εναγόντων που αφορούσαν τους ισχυρισμούς επί τους οποίους κινήθηκε η Αγωγή από τους πελάτες της. Στην επανεξέτασή του διευκρίνισε ότι εργάζεται στο σχετικό τομέα 35 χρόνια και δεν γνωρίζει οποιοδήποτε Ξενοδοχείο που να έχει πολιτική κράτησης δύο χώρων ταυτόχρονα. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτά κείμενα αγορεύσεων. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων με αγόρευση που καταλαμβάνει 37 σελίδες, πέραν της επανάληψης της δικογραφίας και παράθεση της μαρτυρίας ως την κατέγραψε, εστιάζει, κατά μεγάλο βαθμό, στη μαρτυρία του ΜΥ
- Προκρίνει, μεταξύ άλλων, ότι ο ΜΥ1 δεν παρουσίασε μαρτυρία ικανή για να αποδείξει τον ισχυρισμό του περί συμφωνίας των διαδίκων για χρήση του Clubhouse και ότι η επικοινωνία μεταξύ των Εναγόμενων και όλων των Εναγόντων καταδεικνύει ότι και οι Ενάγοντες 3 και 4 είχαν συμβληθεί με τους Εναγόμενους. Το γεγονός ότι το στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 7 δεν φαίνεται ξεχωριστή χρέωση για την αίθουσα Morpheas, αποτελεί αντιφατική θέση του ΜΥ1, μια και ούτε για άλλους χώρους φαίνεται χρέωση. Υποστηρίζει την θέση ότι δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι έγινε κράτηση μόνο του εξωτερικού χώρου (σελίδα 19 της Αγόρευσης) και επεξηγεί ότι η μη απάντηση των Εναγόμενων στο ηλεκτρονικό μήνυμα που ο Ενάγοντας 3 κατ' ισχυρισμό απέστειλε σε αυτούς ενισχύει τη θέση ότι αυτό που είχε συμφωνηθεί ήταν πράγματι η κράτηση δύο αιθουσών. Θεωρεί ότι με την απάντηση του Ενάγοντος 3 κατά την αντεξέτασή του ότι το θέμα της κράτησης της εσωτερικής αίθουσας προκύπτει εθιμικά, ο μάρτυρας ουσιαστικά είπε ότι αυτό εξυπακούεται από τα όσα έγιναν μεταξύ των διαδίκων. Οι παραδοχές δε εκ μέρους του ΜΥ1 όσων αφορά τον καιρό, το γεγονός της μη διαθεσιμότητας της αίθουσας Morpheas, την μη έγκαιρη προβολή του βίντεο, την μετακίνηση με απόφαση του σεφ των μπουφέ σε άλλο σημείο, όλες συνάδουν με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Θεωρεί ότι οι θέσεις που εν τέλει προωθήθηκαν από τον ΜΥ1 δεν τέθηκαν στους μάρτυρες Εναγόντων για να τοποθετηθούν, ενώ οι Ενάγοντες από πλευράς τους απέδειξαν ότι οι Εναγόμενοι διέρρηξαν τη συμφωνία τους με τους Ενάγοντες. Με αναφορά στο άρθρο 51, υποπαραγράφους
(1)και
(2)(ε) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, προκρίνει επίσης ότι οι Εναγόμενοι είχαν υποχρέωση όντας επαγγελματίες, απέναντι τους Ενάγοντες πελάτες τους. Αναφερόμενη σε νομολογία εισηγείται παράλληλα ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει εντός εκείνων στις οποίες δικαιολογείται η επιδίκαση αποζημιώσεων για αναστάτωση, απογοήτευση ή θλίψη και γενικότερα ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Με μικρότερης έκτασης κείμενο αγόρευσης ο συνήγορος των Εναγόμενων υποστηρίζει, με αναφορά στο άρθρο 9 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφάλαιο 149, ότι δεν υπάρχει ρητός όρος περί παραχώρηση εσωτερικής αίθουσας. Ούτε προφορική υπόσχεση υπήρξε, στηρίζει, μια και τούτο δεν συνάγεται από τη μαρτυρία. Με παραπομπή σε σχετικό σύγγραμμα και νομολογία υποστηρίζει ότι ούτε νομοθετικά, ούτε εθιμικά, αλλ' ούτε και από το κοινοδίκαιο προκύπτει οποιοσδήποτε εξυπακουόμενος τέτοιος όρος στην επίδικη συμφωνία. Είναι η θέση του συνηγόρου ότι η όλη συμπεριφορά των Εναγόντων δεικνύει ότι οι ίδιοι ανέλαβαν το ρίσκο να διοργανώσουν το γάμο κατά την επίδικη ημέρα στο συγκεκριμένο χώρο. Παρά τις ανησυχίες τους για τον καιρό, οι οποίες αποτέλεσαν και κεντρικό σημείο της μαρτυρίας τους, δεν ζήτησαν οτιδήποτε περί τούτου γραπτώς αλλ' ούτε ζήτησαν εξ' αρχής να διεξαχθεί το γαμήλιο δείπνο σε εσωτερική αίθουσα. Οι Ενάγοντες, εισηγείται, δεν προσκόμισαν το παραμικρό που να αποδεικνύει ότι υπήρξε πρόγνωση για κακοκαιρία την ημέρα του γάμου, ούτε και οτιδήποτε που να ενισχύει τις υποκειμενικές αντιλήψεις περί κακοκαιρίας κάποιων εκ των καλεσμένων, αλλά ούτε και έδωσαν μια απλή εντολή για μεταφορά του δείπνου σε εσωτερική αίθουσα. Συμπεραίνει ότι μια και το προσκλητήριο ανέφερε ότι το δείπνο θα γινόταν σε εξωτερικό χώρο και οι Ενάγοντες και οι καλεσμένοι τους γνώριζαν περί των καιρικών συνθηκών και ανησυχούσαν, τότε ο κάθε ένας έφερε και την ευθύνη να ντυθεί κατάλληλα. Καταλήγει ότι, όχι μόνο οι Εναγόμενοι δεν αθέτησαν τις υποσχέσεις τους απέναντι στους Ενάγοντες, αλλά αντίθετα, υπό τις συνθήκες, για τις οποίες οι Εναγόμενοι δεν ευθύνονται, έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν για να τους εξυπηρετήσουν. Σημειώνεται ότι στις αγορεύσεις τους, ουδείς εκ των συνηγόρων αναφέρθηκε στο ζήτημα των προδικαστικών ενστάσεων που δικογραφήθηκαν από πλευράς Εναγόμενων. Νομική πτυχή και βάρος απόδειξης Σύμφωνα με τη Νομολογία, ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι[2]. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης, προσκόμισε ικανοποιητική μαρτυρία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι[3]. Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει όμως να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το πρώτο είναι πάντοτε στους ώμους του Ενάγοντος και δεν μεταφέρεται. Το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο[4]. Τα δικόγραφα καθορίζουν και το πλαίσιο της δίκης. Τυχόν διάσταση της μαρτυρίας με αυτά ενδεχομένως να επηρεάζουν και την αξιοπιστία του μάρτυρα[5]. Γενικά σε υποθέσεις όπου ο ενάγοντας αξιώνει θεραπεία για παράβαση σύμβασης από τον εναγόμενο, ο ενάγοντας φέρει το βάρος να αποδείξει τη σύμβαση, την εκτέλεση των ουσιωδών όρων, την παράβαση αλλά και τη συνεπακόλουθη ζημιά που υπέστη. Παρομοίως και επίσης γενικά. σε υποθέσεις όπου ο ενάγοντας απαιτεί αποζημιώσεις για ζημιά που υπέστη λόγω της αμέλειας του εναγόμενου, ο ενάγοντας φέρει το βάρος να αποδείξει το καθήκον επιμέλειας, τη διάρρηξη του καθήκοντος και τη συνεπακόλουθη ζημιά που υπέστη[6] εκτός των περιπτώσεων κατά τις οποίες το βάρος απόδειξης αντιστρέφεται. Στο Άρθρο 10 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, προνοείται ότι σύμβαση μπορεί να καταρτιστεί γραπτώς, προφορικά, μερικώς γραπτά και μερικώς προφορικά αλλά και να συναχθεί από τη συμπεριφορά των μερών. Ο λόγος που κρίνεται χρήσιμη εδώ η αναφορά του εν λόγω Άρθρου 10, είναι η απουσία μιας γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, και ειδικότερα η απουσία γραπτής συμφωνίας ή όρου που να καταγράφει ότι πρόθεση αμφότερων των διαδίκων ήταν η κράτηση και εξωτερικού και εσωτερικού χώρου για τη διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου ζήτημα το οποίο φάνηκε να αποτελεί το κυριότερο εκ των αμφισβητούμενων γεγόντων. Καθήκον όμως του Δικαστηρίου δεν είναι να αναζητήσει τις πραγματικές προθέσεις των μερών, αλλά να αποφασίσει τι έκαστο λογικά εδικαιούτο να συμπεράνει από τη συμπεριφορά του άλλου[7]. Πέραν την απαίτησης επί τη βάση της παράβασης σύμβασης, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι ήτο και αμελείς, όντας επαγγελματίες ξενοδόχοι και αναλαμβάνοντας να παρέχουν υπηρεσίες στους Ενάγοντες. Στο Άρθρο 51
(2)(ε) του περι Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αναφέρεται ότι πρόσωπο που ασκεί με αμοιβή επάγγελμα, επιτήδευμα ή ασχολία ή παρέχει υπηρεσίες σε άλλο πρόσωπο υπέχει υποχρέωση να μην επιδεικνύει αμέλεια, η οποία, κατά το Άρθρο 51(β) επίσης του Κεφ. 148, συνίσταται στην παράλειψη καταβολής επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο που έχει τα προσόντα του επαγγέλματος θα κατέβαλλε υπό της περιστάσεις και στη πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής. Σημειώνεται ότι η δυνατότητα του ενάγοντος να επικαλείται και να απαιτεί θεραπεία στη βάση παράβασης σύμβασης, αλλά και ταυτόχρονα στη βάση αστικού αδικήματος, νοουμένου ότι το αστικό αδίκημα προκύπτει ως ξεχωριστή βάση αγωγής, είναι γνωστή στο κοινοδίκαιο[8]. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, οι Ενάγοντες απαιτούν επιστροφή του ποσού των €650 και στη βάση των αρχών του αδικαιoλόγητου πλουτισμού αλλά της αρχής ότι αυτό αποτελεί αντιπαροχή για την οποία αντάλλαγμα απέτυχε πλήρως. Η κρατούσα νομική θέση μέσα από Αγγλική κυρίως νομολογία είναι ότι η απαίτηση εδράζεται στο δίκαιο της αποκατάστασης και στο σκεπτικό ότι θα πρέπει να αποτρέπεται κάποιος από το να κατακρατεί χρήματα τα οποία έλαβε ενώ το αντάλλαγμα για το οποίο αυτά δόθηκαν απέτυχε πλήρως[9]. Σχετικό εν προκειμένω είναι και το Άρθρο 70 του προμνησθέντος Κεφ.
- Οι προϋποθέσεις για στοιχειοθέτηση απαίτησης στη βάση του Άρθρου 70 του Κεφ. 149 αναλύθηκαν από τον Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ismini Kyriakou HjiLoizi & Others v. Irini Iona[10]. Συγκεκριμένα αυτές είναι (α) ότι η πράξη έγινε νόμιμα, (β) προς όφελος άλλου προσώπου, (γ) από πρόσωπο που δεν είχε πρόθεση να ενεργήσει χαριστικά και (δ) το πρόσωπο για το οποίο έγινε η πράξη απολαμβάνει το όφελος της. Αξιολόγηση μαρτυρίας Οι αρχές, βάσει των οποίων εξετάζω την αξιοπιστία των μαρτύρων και αξιολογώ αυτή είναι καλά καθιερωμένες μέσα από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σε αυτές καθορίστηκε ότι η μαρτυρία πρέπει να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την «αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων» χωρίς μικροσκοπική κρίση ή απομόνωση των λεγόμενων των μαρτύρων από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας[11]. Αξιολογούνται το περιεχόμενο, η ποιότητα, η πειστικότητα αλλά και η σύγκριση κάποιας μαρτυρίας στην υπόθεση με την υπόλοιπη[12]. Αναφορά γίνεται επίσης και τη σπουδαιότητα της εντύπωσης που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο[13], αλλά και στη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί μέρος ή όλη τη μαρτυρία ενός μάρτυρα[14], νοουμένου ότι η επιλογή του Δικαστηρίου αιτιολογείται[15]. Ο Ενάγοντας 3 κατά τη μαρτυρία του παρέμεινε γενικότερα σταθερός με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων. Παρατηρούνται όμως τόσο στα δικόγραφα των Εναγόντων όσο και στη μαρτυρία του αδυναμίες που δεν μπορούν να παραγνωριστούν, καθότι αυτές αφορούν γεγονότα που σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα αλλά και με τα πλέον σημαντικά ζητήματα που απασχόλησαν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Εν σχέση προς το ζήτημα της ύπαρξης συμφωνίας με τους όρους που οι Ενάγοντες επικαλούνται, η απουσία γραπτής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων επιβάλλει την ενδελεχή ανάλυση όλων των γεγονότων και λεπτομερειών αναφορικά με τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ των διαδίκων σε αντιπαραβολή με τους ισχυρισμούς τους όπως προωθήθηκαν δικογραφικά και κατά τις αντίστοιχες αντεξετάσεις τους από το δικηγόρο της άλλης πλευράς. Το έργο τούτο αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση των ευρημάτων και κατ' επέκταση της κατάληξης του Δικαστηρίου. Εξηγώ: Κύριος άξονας της υπόθεσης των Εναγόντων ήταν η θέση ότι, οι Εναγόμενοι, όφειλαν, κατά την ημέρα του γάμου, θα διατηρούσαν διαθέσιμους δύο χώρους για διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου. Ένα εξωτερικό και ένα εσωτερικό. Ο τρόπος με τον οποίο το ζήτημα τέθηκε δικογραφικά προκαλεί σύγχυση. Ως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης καταγράφεται ότι κατά το χρόνο υποβολής της προσφοράς οι Εναγόμενοι επεξήγησαν στους Ενάγοντες ότι, σε περίπτωση που θα επέλεγαν εξωτερικό χώρο για τη διεξαγωγή του δείπνου αποτελούσε πάγια πρακτική να γίνεται κράτηση και εσωτερικής αίθουσας. Στην παράγραφο 7(η), κατά την καταγραφή των συμφωνημένων όρων της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι συμφώνησαν με τους Εναγόμενους ότι, κατά την ημέρα του γάμου, οι δεύτεροι θα τους είχαν διαθέσιμους τόσο τον υπαίθριο εξωτερικό χώρο όσο και την εσωτερική αίθουσα και αναλόγως των καιρικών συνθηκών θα είχαν την δυνατότητα να επιλέξουν χώρο. Με τα πιο πάνω δημιουργείται η εντύπωση ότι άλλη ήταν η διαβεβαίωση που έλαβαν οι Ενάγοντες κατά το στάδιο υποβολής της προσφοράς και άλλη ήταν η τελική συμφωνία με τους Εναγόμενους. Η διαφορά συνίσταται στο ότι, ενώ στην πρώτη περίπτωση αφήνεται να νοηθεί ότι ο εσωτερικός χώρος κρατείται ως θέμα πρακτικής εάν και εφόσον οι Ενάγοντες θα επέλεγαν τον εξωτερικό χώρο, στη δεύτερη περίπτωση αφήνεται να νοηθεί ότι οι Ενάγοντες δεν επέλεξαν χώρο, αλλά έκλεισαν δύο χώρους παράλληλα και αναλόγως των καιρικών συνθηκών θα επέλεγαν σε ποιο θα δειπνούσαν οι καλεσμένοι τους. Ο Ενάγοντας 3, κατά τη μαρτυρία του, προώθησε και τους δύο ισχυρισμούς (παράγραφοι 8 και 9(viii) της γραπτής του δήλωσης αντίστοιχα), ακολουθώντας πιστά το δικόγραφο, χωρίς να διευκρινίζει επ' ακριβώς ποια ήταν εν τέλει η πραγματική πρόθεση ή η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων επί του σημείου, αλλά αφήνοντας να νοηθεί ότι η συμφωνία αποτυπώθηκε στην παράγραφο 9(viii). Παρά ταύτα, κατά την αντεξέτασή του η ασάφεια αυτή τονίστηκε αλλά και φάνηκε να χρησιμοποιείται από τον ίδιο τον μάρτυρα, προκειμένου να αιτιολογηθούν άλλα σημεία της μαρτυρίας τα οποία αναλύονται αμέσως πιο κάτω και τα οποία κρίνονται ασυμβίβαστα με την ύπαρξη συμφωνίας για κράτηση δύο χώρων ταυτόχρονα. Ως ο ίδιος ο Ενάγοντας 3 παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος, το προσκλητήριο του γάμου ανέγραφε ότι το δείπνο θα λάμβανε χώρα στο Clubhouse. Έχοντας αναφέρει τούτο, δεν επεξηγήθηκε από πλευράς Εναγόντων για ποιο λόγο, εάν η συμφωνία τους με τους Εναγόμενους ήταν εν τέλει αυτή που καταγράφηκε στις παραγράφους 7(η) και 9(viii) της Έκθεσης Απαίτησης και της γραπτής του δήλωσης αντίστοιχα, αναγράφηκε στο προσκλητήριο ο χώρος του Clubhouse. Εάν το ζήτημα ήτο ρευστό και απόλυτα συνυφασμένο με τις κρατούσες καιρικές συνθήκες τότε με ποιο σκεπτικό οι Ενάγοντες εκτύπωσαν και διένειμαν προσκλητήρια στους καλεσμένους τους με καθορισμένο το χώρο του γαμήλιου δείπνου; Το ερώτημα δεν απαντήθηκε. Προκύπτει ότι, έστω και να διασκεδαστεί η θέση ότι, ακόμα και μετά την εκτύπωση και διανομή των προσκλητηρίων του γάμου, το ζήτημα του χώρου παρέμεινε ρευστό, δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά από τους Ενάγοντες στο πότε χρονικά αποφασίστηκε και από ποιον ότι ήταν το Clubhouse που θα ετοιμαζόταν για να υποδεχθεί το γαμήλιο δείπνο. Εάν δηλαδή η επιλογή εξαρτιούνταν από τις κρατούσες καιρικές συνθήκες, σε ποιο σημείο οι Ενάγοντες αντιλήφθηκαν ότι ο χώρος που θα ήταν στημένος για να υποδεχθεί το γαμήλιο δείπνο θα ήταν το Clubhouse; Ούτε τούτο το ερώτημα απαντήθηκε, παρά τις πολλές αναφορές των Εναγόντων σε ανησυχία του αναφορικά με τις καιρικές συνθήκες τις προηγούμενες μέρες αλλά και την ίδια την ημέρα του γάμου. Σε συνδυασμό με το θέμα του προσκλητηρίου, ως αναλύθηκε μόλις προηγουμένως, καταδεικνύεται ότι η θέση που προβάλλεται από τους Ενάγοντες ότι η συμφωνία ήτο ότι αναλόγως των καιρικών συνθηκών θα καθοριζόταν και το μέρος διεξαγωγής του γαμήλιου δείπνου είναι αντιφατική με τις ίδιες τις ενέργειες των Εναγόντων αλλά και τη μαρτυρία του Ενάγοντος
- Υπάρχει και κάτι άλλο. Ως ήδη αναφέρθηκε, διάχυτη στη μαρτυρία του Ενάγοντος 3 ήταν η κατ' ισχυρισμό έντονη ανησυχία των Εναγόντων για τον καιρό. Ανησυχούσαν ακόμα από το στάδιο υποβολής της προσφοράς (παράγραφος 8 της γραπτής δήλωσης του Ενάγοντα 3 και παράγραφος 7 της γραπτής δήλωσης του Ενάγοντα 1), ανησυχούσαν όταν είχαν ενδείξεις για κακοκαιρία τις προηγούμενες ημέρες, ανησυχούσαν την αμέσως προηγουμένη ημέρα του γάμου, ανησυχούσαν το πρωί του γάμου και ανησυχούσαν όταν έφτασαν στο Ξενοδοχείο την ίδια μέρα. Δεδομένου ότι, πάντα κατά τους Ενάγοντες, η συμφωνία τους με τους Εναγόμενους ήταν ότι παράλληλα με το Clubhouse θα είχαν κρατημένη και διαθέσιμη για τους Ενάγοντες και την αίθουσα Morpheas, είτε αυτό αντανακλούσε τα όσα αναφέρθηκαν στην παράγραφο 8 είτε τα γραφόμενα στην παράγραφο 9(viii), δεν επεξηγήθηκε για ποιο λόγο ανησυχούσαν. Αν η συμφωνία τους ήταν αυτή που περιγράφουν στις παραγράφους 7(η) και 9(viii) στην Έκθεση Απαίτησης και στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντος 3 και στην παράγραφο 8(viii) της γραπτής δήλωσης του Ενάγοντος 1, τότε το μόνο που οι Ενάγοντες θα αναμένονταν λογικά να πράξουν θα ήταν ενδεχομένως να επιβεβαιώσουν ότι η αίθουσα Morpheas ήταν έτοιμη. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να έγινε. Αντίθετα, παρέμεινε η θέση ότι, οι Ενάγοντες επίμονα και σταθερά ανησυχούσαν και ότι καθησυχάζονταν από την συντονίστρια. Στο Δικαστήριο δεν επεξήγησαν ούτε από που εκπήγαζε η ανησυχία τους, ενόψει της συμφωνίας ή του διακανονισμού που επικαλούνται, ούτε για ποιο λόγο δεν επικαλέστηκαν την κατ' ισχυρισμό αυτή συμφωνία όταν εξέφραζαν επανειλημμένως τις ανησυχίες τους στους Εναγόμενους. Υπενθυμίζεται ότι ο Ενάγοντας 3 ανέφερε ότι η Ενάγουσα 4 αντάλλασσε με την συντονίστρια του γάμου τηλεφωνικά μηνύματα, στα οποία εξέφραζε τις ανησυχίες της για τον καιρό και η συντονίστρια την καθησύχαζε. Ούτε η Ενάγουσα 4 κατέθεσε στο Δικαστήριο, ούτε τα μηνύματα παρουσιάστηκαν, με τον ισχυρισμό να παραμένει μετέωρος, αλλά παράλληλα να δημιουργούνται ερωτηματικά για τον λόγο που ούτε το ένα έγινε ούτε το άλλο. Ο Ενάγοντας 3 προσπάθησε με δύο κύριους τρόπους να αποδείξει τον ισχυρισμό του περί συμφωνίας να κρατηθούν δύο χώροι διαθέσιμοι, στην απουσία εγγράφου συμφωνίας. Κατά πρώτον, με τα επισυνημμένα σχεδιαγράμματα διατάξεων στο Τεκμήριο 3 και κατά δεύτερον με τον ισχυρισμό ότι η υποχρέωση των Εναγόμενων προέκυπτε εθιμικά (ζήτημα που ανέδειξε κατά την αντεξέτασή του), ότι δηλαδή αφενός ήταν η πολιτική τους και αφετέρου ήταν πρακτική που ακολουθείτο από άλλα ξενοδοχεία. Όσον αφορά το δεύτερο εκ των δύο ισχυρισμών, σημειώνεται ότι δεν προσκομίστηκε οτιδήποτε από πλευράς Εναγόντων που να το αποδεικνύει. Αντίθετα, κατά τη μαρτυρία του ΜΕ3, του οποίου η κόρη επίσης διοργάνωσε το γάμο της στο Ξενοδοχείο των Εναγόμενων, όμως μήνα Ιούλιο αναφέρθηκε ότι δεν ζητήθηκε να υπάρχει τέτοια πρόνοια. Ομοίως, η θέση του ΜΥ1, ατόμου που, ως καταγράφηκε και δεν αμφισβητήθηκε, έχει μακρά πείρα στη ξενοδοχειακή βιομηχανία και του οποίου τη μαρτυρία, για τους λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω, αποδέχομαι, ήταν ότι αυτή η πρακτική δεν ακολουθείται. Σε κάθε περίπτωση εν τη απουσία οτιδήποτε που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό ότι εθιμικά προκύπτει υποχρέωση ξενοδοχείου να διατηρεί ανά πάσα στιγμή διαθέσιμες δύο αίθουσες για διεξαγωγή γαμήλιου δείπνου, αυτός παρέμεινε μετέωρος. Την κατ' ισχυρισμό σημασία του Τεκμηρίου 3 στο σύνολο της μαρτυρίας μνημονεύει και η συνήγορος των Εναγόντων (σελίδες 11, 19, 28 και 29 της γραπτής της αγόρευσης). Το επιχείρημα είναι ότι ο Ενάγοντας 3, σε ηλεκτρονικό του μήνυμα που απέστειλε στους Εναγόμενους επισύναψε δύο διατάξεις, η μια να αφορά την αίθουσα Morpheas και η άλλη το Clubhouse. Αυτό, λέχθηκε, δεν είχε άλλο λόγο να γίνει εκτός από το ότι αποτελούσε μέρος της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, με την οποία οι Ενάγοντες συμμορφώθηκαν. Στο ίδιο το Τεκμήριο 3 και συγκεκριμένα στη 2η και 4η σελίδα αυτού (αποτελείται από 5 αριθμημένες σελίδες και μετά από συνημμένα σχεδιαγράμματα και κατάλογο ονομάτων), εντοπίζεται ηλεκτρονικό μήνυμα από την ηλεκτρονική διεύθυνση «AH.Weddings@aphroditehills.com», προς την ηλεκτρονική διεύθυνση του Ενάγοντος 3, εις το οποίο αναφέρεται ότι δεν παραλήφθηκε η «λίστα» (η λέξη που χρησιμοποιείται είναι «list») και να γίνεται παράκληση να αποσταλεί εκ νέου. Το μήνυμα αυτό φαίνεται να είναι χρονικά προγενέστερο («May 23, 2013 4:35:46 PM GMT + 03:00») του μηνύματος το οποίο κατ' ισχυρισμό αποστάλθηκε από τον Ενάγοντα 3 και στο οποίο κατ' ισχυρισμό επισυνάφθηκαν τα σχεδιαγράμματα («May 23, 2013 5:25:12 PM GMT + 03:00»). Δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε άλλο μεταγενέστερο ηλεκτρονικό μήνυμα από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες. Ούτε αναφέρθηκε οτιδήποτε αναφορικά με το κατά πόσο η λήψη του μηνύματος των Εναγόντων, που ακολουθεί χρονικά το μήνυμα των Εναγόμενων, επιβεβαιώθηκε, μια και το προηγούμενο ηλεκτρονικό μήνυμα στο οποίο φαίνεται η συντονίστρια του γάμου να απαντά, φαίνεται να μην είχε παραληφθεί. Πέραν τούτου σημειώνεται και το εξής παράδοξο. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 17.11.2014 που φαίνεται στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 3, ο αποστολέας, δηλαδή ο Ενάγοντας 3, προωθεί την κατ' ισχυρισμό αλληλογραφία του με τους Εναγόμενους προς την ηλεκτρονική διεύθυνση «christodoulos@charalaw.com» με σχετικό κείμενο. Ο λόγος που παρατέθηκε αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα στο Τεκμήριο 3 δεν επεξηγήθηκε, όμως σε αυτό εντοπίζεται ότι ο αποστολέας, Ενάγοντας 3, επισυνάπτει σχετικά αρχεία. Συγκεκριμένα στο πεδίο «Επισύναψη» αναγράφονται αντίστοιχα «image001.jpg; DEMETRIS WEDDING - GUEST LIST FINAL 22-5-13.xls; SEATING PLAN-REVISED 22-05-13.ppt». Αντίθετα, στο επίδικο μήνυμα το οποίο κατ' ισχυρισμό ο Ενάγοντας 3 απέστειλε στους Εναγόμενους δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη ότι επισυνάπτεται σε αυτό οποιοδήποτε έγγραφο. Εν κατακλείδι, δεν αποδείχθηκε ότι το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό μήνυμα του Ενάγοντος 3, στο οποίο κατ' ισχυρισμό επισυνάφθηκαν δύο σχεδιαγράμματα γάμου, πράγματι αποστάλθηκε στους Εναγόμενους, ούτε ότι παραλήφθηκε από τους Εναγόμενους, αλλ' ούτε ότι επιβεβαιώθηκε από τους Ενάγοντες καθ' οιονδήποτε τρόπο η λήψη του ή και η επισύναψη σε αυτών των επίδικων σχεδιαγραμμάτων. Το γεγονός ότι ο Ενάγοντας 3 παρουσίασε ότι ο ίδιος ετοίμασε δύο σχεδιαγράμματα διατάξεων, ένα για εσωτερικό χώρο και ένα για εξωτερικό και ότι κατ' ισχυρισμό απέστειλε αυτά στους Εναγόμενους, δεν κρίνεται ικανό από μόνο του για να καταδείξει ότι αυτή ήταν και η συμφωνία μεταξύ των μερών, ειδικά όταν το γεγονός αυτό συσχετιστεί και αντιπαραβληθεί με τα όσα άλλα καταδείχθηκαν από τη μαρτυρία του. Επιπρόσθετα, ενώ στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων αλλά και στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντος 3 αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι είχαν προειδοποιήσεις ή και προβλέψεις αναφορικά με κακές καιρικές συνθήκες, δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε με το οποίο να αποδεικνύεται ο ισχυρισμός αυτός. Οι μόνες προειδοποιήσεις που αναφέρθηκαν από πλευράς Εναγόντων στο Δικαστήριο αφορούσαν κατ' ισχυρισμό δικές τους προειδοποιήσεις προς τη συντονίστρια του γάμου. Από τη μαρτυρία του Ενάγοντος 3 αποδέχομαι μόνο ότι, παρά το ότι δεν υπήρξε πρόβλεψη της μετεωρολογικής υπηρεσίες προς τούτο, κατά την ημέρα του γάμου έπνεαν άνεμοι στην περιοχή του Ξενοδοχείου και ότι αυτό συνέβαλε στο να δημιουργηθούν ορισμένες δυσκολίες κατά το γαμήλιο δείπνο, δηλαδή η καθυστέρηση στην προβολή του βίντεο, η αδυναμία των επιτραπέζιων κεριών να αντισταθούν στον άνεμο με αποτέλεσμα να σβήνουν, η αλλαγή στο χώρο που θα βρισκόταν το μπουφέ στο Clubhouse και το γεγονός ότι ορισμένοι εκ των καλεσμένων κρύωναν. Αποδέχομαι επίσης ότι μετά την γαμήλια τελετή στο εκκλησάκι, οι Ενάγοντες ή εν πάση περιπτώσει κάποιοι εξ αυτών, ζήτησαν από τη συντονίστρια του γάμου να μεταφερθεί το γαμήλιο δείπνο από το Clubhouse σε εσωτερική αίθουσα και ότι εν τέλει αυτό δεν έγινε. Αποδέχομαι αυτά από τη μαρτυρία του Ενάγοντος 3, καθότι φαίνεται αυτά να συνάδουν τόσο με τα όσα ανέφερε και ο ΜΕ3, αλλά επίσης και κυριότερα και ο ΜΥ
- Κατά τα λοιπά και για τους λόγους που αναλύθηκαν πιο πάνω, ο Ενάγοντας 3 δεν άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Εν τέλει, οι πλείστοι εκ των ισχυρισμών του παρέμειναν μετέωροι και άνευ πραγματικού ερείσματος. Υπερβολική και αντιφατική με τα ίδια τα λεγόμενά του κρίνεται και η επιμονή του στο ότι δεν παρασχέθηκαν οι υπηρεσίες από τους Εναγόμενους, μετά που ο ίδιος είχε αποδεχθεί δια των ερωτήσεων του δικηγόρου των Εναγόμενων ότι και η γαμήλια τελετή και η δεξίωση και το γαμήλιο δείπνο, έστω και εν όψει των λοιπών ισχυρισμών του, έλαβαν χώρα. Παρομοίως αξιολογώ και τη μαρτυρία του Ενάγοντος 1, μια και οι θέσεις του ήταν, εκτός ορισμένων μικρών λεπτομερειών, πανομοιότυπες με του πατέρα του Ενάγοντος
- Στηρίχτηκε στα ίδια Τεκμήρια και πρόβαλε τους ίδιους ισχυρισμούς. Προστίθεται στην αξιολόγησή του ότι ανέφερε στο Δικαστήριο ότι όταν η συντονίστρια του γάμου απάντησε στις ανησυχίες του ότι ο καιρός θα ήταν καλός, αυτός δεν αποδέχθηκε την αιτιολογία της, αλλά παρόλα αυτά ουδέποτε ζήτησε γραπτώς το δείπνο να μεταφερθεί στην αίθουσα Morpheas. Ούτε ανέμενε κατά την ημέρα του γάμου ότι αυτό είχε γίνει. Οι ομοιότητες στη μαρτυρία του Ενάγοντος 1 και του Ενάγοντος 3 επί συγκεκριμένων σημείων δεν επιτρέπουν σε διαφορετική κατάληξη ως προς το ποια σημεία της μαρτυρίας του απορρίπτονται. Αρνητικά αξιολογείται γενικά και η κατάθεση σχεδόν πανομοιότυπης γραπτής δήλωσης, η οποία τείνει να δείξει ότι οι Ενάγοντες 1 και 3 προσήλθαν στο Δικαστήριο προκειμένου να πουν ουσιαστικά την ίδια ιστορία, σε πολλές περιπτώσεις χωρίς να αλλάζουν καν τις λέξεις που χρησιμοποίησαν. Όσων αφορά τον ΜΕ3, η σύντομη μαρτυρία του στην υπόθεση ενίσχυσε τη θέση των Εναγόντων, η οποία έγινε και αποδεχτή από τους Εναγόμενους, στο σημείο ότι κατά την ημέρα του γάμου και συγκεκριμένα όταν ο ίδιος κατέφθασε στο γαμήλιο δείπνο, έπνεαν άνεμοι και ότι ο ίδιος κρύωνε. Ο ίδιος ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα ο καιρός στη Λεμεσό ήταν καλύτερος από ότι ήταν στο Ξενοδοχείο, δήλωση που τείνει να δημιουργήσει κάποια αμφιβολία στη θέση του Ενάγοντος 3 ότι είχαν ενδείξεις ότι ο καιρός στο Ξενοδοχείο δεν θα ήταν καλός με αναφορά σε καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στη Λεμεσό. Άμεση και ανεπιτήδευτη φάνηκε η θέση του ότι όταν διοργανώθηκε ο γάμος της κόρης του στο Ξενοδοχείου εκείνοι δεν ζήτησαν να υπάρχει διαθέσιμη άλλη αίθουσα. Δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ τη μαρτυρία του στα πιο πάνω σημεία. Ο ΜΥ1 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Από τις απαντήσεις του φάνηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο να πει αυτά που πραγματικά γνώριζε για την υπόθεση. Δεν δίστασε να επιβεβαιώσει και θέσεις των Εναγόντων, ότι κατά την ημέρα του γάμου έπνεαν άνεμοι που σταδιακά δυνάμωναν και ότι λόγω τούτου υπήρξαν δυσκολίες στη διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου. Διευκρίνισε όμως ότι ο καιρός που επικρατούσε δεν ήταν τέτοιος που να χρήζει οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες από μέρους των Εναγόμενων. Επεξήγησε τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι δεν έγινε, αλλά συνάμα ούτε ήταν εφικτό να γίνει, συμφωνία με τους Ενάγοντες για κράτηση δύο αιθουσών παράλληλα για το ίδιο γεγονός. Κατά την αντεξέτασή του, παρέμεινε σταθερός. Εξήγησε την πολιτική του Ξενοδοχείου και αντιμέτωπος με το Τεκμήριο 3 δεν προσπάθησε να υπεκφύγει ή να εξεύρει δικαιολογία, μια και εκ πρώτης όψεως ενδεχομένως το εν λόγω Τεκμήριο να φάνταζε βαρύνουσας σημασίας στην υπόθεση των Εναγόντων, αλλά απάντησε, φρονώ ανεπιτήδευτα, ότι η συντονίστρια θα έπρεπε να απαντήσει στους Ενάγοντες. Η θέση του, έστω και εάν αυτή τέθηκε ως πιθανότητα, ότι η συντονίστρια προσπάθησε, έστω και την υστάτη, να εξεύρει λύση στο πρόβλημα που δημιουργούσαν οι άνεμοι, φαίνεται να συνάδει ως λογικό συμπέρασμα συναφές με το τι καταλήγω ότι πραγματικά διαμείφθηκε μεταξύ των Εναγόντων και της συντονίστριας, μετά που οι Ενάγοντες εξέφρασαν την επιθυμία να μεταφερθεί το δείπνο σε άλλο χώρο. Γι' αυτούς τους λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ1 και κρίνω αυτόν αξιόπιστο μάρτυρα. Με την μη αποδοχή των αντίστοιχων μερών της μαρτυρίας των Εναγόντων κρίνω ότι οι Ενάγοντες δεν προσκόμισαν ικανοποιητική μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύουν ότι συμφώνησαν με τους Εναγόμενους ότι κατά την ημέρα του γάμου οι δεύτεροι θα τους είχαν διαθέσιμες και το Clubhouse και την αίθουσα Morpheas. Για τον ίδιο λόγο απορρίπτεται και ο ισχυρισμός περί εθιμικής υποχρέωσης που βαραίνει διοργανωτές γάμων να διατηρούν διαθέσιμη επιπλέον αίθουσα για χρήση αναλόγως των καιρικών συνθηκών. Συνυπολογίζοντας τις λοιπές αδυναμίες της μαρτυρίας του Ενάγοντος 3 και του Ενάγοντος 1, ως καταγράφονται ανωτέρω, οι θέσεις ότι επειδή ο ίδιος ο Ενάγοντας 3 ετοίμασε και κατ' ισχυρισμό απέστειλε στους Εναγόμενους τα συνημμένα στο Τεκμήριο 3 σχεδιαγράμματα δεν είναι ικανές να αποδείξουν ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων η παράλληλη κράτηση δύο αιθουσών για τη διεξαγωγή του γαμήλιο δείπνου. Ούτε το ότι οι Εναγόμενοι ήτο αμελείς κατά την παροχή των υπηρεσιών αποδείχθηκε. Συγκεκριμένα, δεν προσκομίστηκε αξιόπιστη ή εν πάση περιπτώσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ποιο ήταν εν προκειμένω το καθήκον επιμέλειας, δεδομένου του τομέα εις τον οποίο οι Εναγόμενοι δραστηριοποιούνται και παρέχουν υπηρεσίες, και με ποιο τρόπο οι Εναγόμενοι αθέτησαν αυτό. Αντίθετα αυτό που διαφάνηκε από την μαρτυρία ήταν ότι οι Εναγόμενοι κατέβαλαν προσπάθειες να διαχειριστούν μια κατάσταση για την πρόκληση της οποίας δεν ευθύνονταν. Καταλήγω σε τούτο, μια και το παράπονο των Εναγόντων αφορούσε, εκτός από την κατ' ισχυρισμό αθέτηση συμφωνίας περί κράτησης δύο χώρων για τη διεξαγωγή του γαμήλιου δείπνου, την εκ μέρους των Εναγόμενων διαχείριση των συνεπειών της κακοκαιρίας. Ο ισχυρισμός ότι η διαχείριση τούτη αποτελούσε διάρρηξη του όποιου καθήκοντος επιμέλειας πιθανόν να είχαν οι Εναγόμενοι έναντι των Εναγόντων, στη βάση του αστικού αδικήματος της αμέλειας από πάροχο υπηρεσιών, δεν αποδείχθηκε. Πιο συγκεκριμένα, η μεταφορά των μπουφέ σε συγκεκριμένο σημείο του Clubhouse, κατόπιν απόφασης του σεφ του Ξενοδοχείου ούτως ώστε να αποφευχθεί έκθεσή τους στις κρατούσες καιρικές συνθήκες και η χορήγηση ειδών ρουχισμού και πετσετών σε καλεσμένους που τα ζήτησαν, δεν καταδείχθηκε με ποιο τρόπο ήταν ασυμβίβαστα με τα όσα ένας λογικός και ικανός ξενοδόχος θα έπραττε σε ανάλογη περίπτωση. Επίσης, η καθυστέρηση στην προβολή βίντεο, δεδομένου του λόγου που καθυστέρησε και φάνηκε να αφορούσε τους ανέμους που έπνεαν στο χώρο του Clubhouse κατά το χρόνο εκείνο, δεν έχει αποδειχθεί με ποιο τρόπο αποτελεί αμέλεια των Εναγόμενων. Ομοίως, οι Ενάγοντες, δεν απέδειξαν με ποιο τρόπο οι Εναγόμενοι ήτο κατ' ισχυρισμό αμελείς σε σχέση με την ενεργοποίηση συστήματος αυτόματου ποτίσματος σε παρακείμενο γήπεδο γκολφ, για τη διαχείριση του οποίου δεν ευθύνονταν, και για την μεταφορά σταγονιδίων προς το χώρο του γαμήλιου δείπνου λόγω ακριβώς της έντασης και κατεύθυνσης του ανέμου που έπνεε κατά τον ίδιο χρόνο. Ούτε ο ισχυρισμός περί αμέλειας που συνίστατο στη μη χορήγηση θερμαστρών εξωτερικού χώρου αποδείχθηκε, αφού δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία με την οποία να καταδεικνύεται ότι η χορήγηση τους ήταν μέρος του καθήκοντος των Εναγόμενων. Με το ίδιο σκεπτικό, ο ισχυρισμός περί ελλιπούς φωτισμού και ευθύνης για τούτο των Εναγόμενων, καταρρίπτεται από το γεγονός ότι τόσο η επιλογή του χώρου διεξαγωγής του γαμήλιο δείπνου, η ώρα διεξαγωγής του γαμήλιου δείπνου, αλλά και ο φωτισμός των τραπεζιών ως μέρος της διακόσμησης του δείπνου αποτελούσαν επιλογές των Εναγόντων, οι οποίοι υπενθυμίζεται ισχυρίστηκαν ότι εξέφραζαν ανησυχίες για τον καιρό από προηγούμενες ημέρες. Τα όσα δε καταγράφηκαν ως κοινώς αποδεκτά γεγονότα και αφορούν την χορήγηση των υπηρεσιών της διεξαγωγής της γαμήλιας τελετής, της δεξίωσης και του γαμήλιου δείπνου, με τις δυσκολίες που προανέφερα, καταρρίπτουν τον ισχυρισμό των Εναγόντων περί πλήρους αποτυχίας του ανταλλάγματος εις τα χρήματα που κατέβαλαν στους Ενάγοντες. Επιπρόσθετα, οι Ενάγοντες δεν προσέφεραν μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για απόδειξη απαίτησης στη βάση του Άρθρου 70 του Κεφ.
- Σε σχέση με τις προδικαστικές ενστάσεις που περιλήφθηκαν στην Υπεράσπιση των Εναγόμενων, σημειώνεται ότι για αυτές δεν προβλήθηκε οποιοδήποτε αίτημα για προδικαστική εκδίκασή τους, ούτε υποβλήθηκαν στους μάρτυρες των Εναγόντων οποιεσδήποτε θέσεις, αλλ' ούτε αναφέρθηκαν στην αγόρευση του συνηγόρου των Εναγόμενων. Εν όψει των πιο πάνω θεωρώ ότι οι προδικαστικές ενστάσεις εγκαταλείφθηκαν. Ευρήματα Εν όψει όλων των πιο πάνω αποτελούν ευρήματά μου ότι: Οι Ενάγοντες συμφώνησαν με τους Εναγόμενους έναντι συμφωνηθέντος ποσού όπως η γαμήλια τελετή, η δεξίωση και το γαμήλιο δείπνο που αφορούσαν τους Ενάγοντες 1 και 2 θα διεξάγονταν στις 25.5.2013 στο Ξενοδοχείο. Προς τούτο οι Εναγόμενοι ετοίμασαν και απέστειλαν στους Ενάγοντες προτιμολόγιο και οι Ενάγοντες κατέβαλαν ως προκαταβολή το ποσό των €1000 έναντι του συνολικού. Η γαμήλια τελετή προγραμματίστηκε να γίνει στο εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης που βρίσκεται εντός του χώρου του Ξενοδοχείου και το γαμήλιο δείπνο στο Clubhouse. Προς τούτο οι Ενάγοντες ετοίμασαν προσκλητήρια, στα οποία ως χώρος διεξαγωγής του γαμήλιου δείπνου αναφερόταν το Clubhouse. Από το απόγευμα της επίδικης μέρας και περί η ώρα 17:00 ξεκίνησαν να πνέουν στο χώρου του Ξενοδοχείου και συγκεκριμένα και στο χώρο του Clubhouse, άνεμοι, η ένταση των οποίων αυξανόταν σταδιακά. Μετά τη γαμήλια τελετή, οι Ενάγοντες ζήτησαν από τη συντονίστρια του γάμου να μεταφερθεί το γαμήλιο δείπνο σε εσωτερική αίθουσα στο Ξενοδοχείο, αλλά τούτο δεν ήταν εφικτό, λόγω του ότι η εν λόγω αίθουσα δεν ήταν διαθέσιμη, αλλά και λόγω του ότι για το γαμήλιο δείπνο είχε ήδη ετοιμαστεί το Clubhouse. Παρά τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά την επίδικη ώρα και μέρα στο χώρο του Clubhouse και γενικά του Ξενοδοχείου, τόσο η γαμήλια τελετή, όσο και η δεξίωση και το γαμήλιο δείπνο έγιναν. Ορισμένοι από τους καλεσμένους των Εναγόντων κρύωναν και αποχώρησαν πριν την έναρξη του δείπνου, και άλλοι νωρίτερα από ότι ανέμεναν οι Ενάγοντες. Οι υπόλοιποι, λιγότεροι από τους μισούς παρέμειναν. Κατά τη διάρκεια του γαμήλιου δείπνου, οι Εναγόμενοι προέβησαν συγκεκριμένες ενέργειες, δηλαδή αποκατέστησαν τη λειτουργία του συστήματος προβολής του βίντεο, μετακίνησαν τα μπουφέ για προστασία των φαγητών και έδωσαν σε μερικούς εκ των καλεσμένων των Εναγόντων πετσέτες για να προστατευθούν από το κρύο, οι οποίες σκοπό, αλλά και αποτέλεσμα, είχαν την πραγμάτωση του δείπνου παρά τις καιρικές συνθήκες. Κατάληξη Στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου και εν όψει των νομικών αρχών που διέπουν τα ζητήματα, κρίνω ότι οι Ενάγοντες δεν προσκόμισαν ικανή μαρτυρία με την οποία να αποσείεται το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και δεν απέδειξαν τις απαιτήσεις τους κατά των Εναγόμενων. Κατά συνέπεια η Αγωγή απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ........... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] (βλ. Χρυσούλλα Καννάουρου κ.α. ν. Ανδρέα Σταδιώτη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35 και Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa v. 1. ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΚΟΥΡΗ κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 165) [2] (βλ. Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295) [3] (βλ. Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858) [4] (βλ. Χ" Παυλή κ.ά v. Αβραάμ
(2000)1 ΑΑΔ 220 και Σωκράτης Ναθαναήλ v. Hissam Hes Ali
(2001)1 (Γ) 1689) [5] (βλ. Πολιτική Έφεση 217/2008, Ιωάννης Παπά ν D. Stavrinos Constructions Ltd., απόφαση ημερομηνίας 21/2/2017) [6] (βλ. Murphy on Evidence, 11η έκδοση, 2011, OUP, σελίδα 80) [7] (βλ. McCutcheon v. David MacBrayne Ltd
(1964)1 WLR 125 και αντίστοιχα Ειρήνη Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ.
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1794) [8] (βλ. Chitty on Contracts, 32η έκδοση, 1ος τόμος, 2018, Sweet & Maxwell, όπου γίνεται αναφορά στην παράγραφο 1-154 στην υπόθεση Henderson v Merrett Syndicates Ltd [1995] 2 A.C. 145 [9] (βλ. Fibrosa Spolka Akcyjna v Fairbairn Lawson Combe Barbour Ltd
(1943)AC 32) [10]
(1963)2 C.L.R. 11 [11] (βλ. Ανδρέας Χρ. Στυλιανίδης ν. Κωνσταντίνου Χατζηπιέρα
(1999)1 Α.Α.Δ. 1056) [12] (βλ. Όμηρος Σάββα Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506) [13] (βλ. C & A Pelekanos Associates Limited ν. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) [14] (βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454) [15] (βλ. Όμηρος Σάββα Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο