Αναφορικά με την αίτηση του Μ. Φ. ν. Αναφορικά με την εταιρεία VESPER REAL ESTATE (CYPRUS) LIMITED, μετονομασθείσα σε LIGNUM HOLDINGS LIMITED (σε εκκα

Αναφορικά με την αίτηση του Μ. Φ. ν. Αναφορικά με την εταιρεία VESPER REAL ESTATE (CYPRUS) LIMITED, μετονομασθείσα σε LIGNUM HOLDINGS LIMITED (σε εκκαθάριση), Εταιρεία 437/2016, 11/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A175 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Εταιρεία 437/2016 Αναφορικά με την εταιρεία VESPER REAL ESTATE (CYPRUS) LIMITED, μετονομασθείσα σε LIGNUM HOLDINGS LIMITED (σε εκκαθάριση) και τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την αίτηση του Μ. Φ., εκκαθαριστή Αιτητή Αίτηση ημερομηνίας 04.03.2022 για οδηγίες Ημερομηνία: 11 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: Ντ. Καρυπίδου για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για τον Επίσημο Παραλήπτη: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο εκκαθαριστής της εταιρείας υπέβαλε στο Δικαστήριο την υπό εξέταση αίτηση, με δικονομική βάση το άρθρο 234 § 3 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, που υποστηρίζει με ένορκη του δήλωση, με την οποία ζητά οδηγίες ή διάταγμα του Δικαστηρίου, δια των οποίων το Δικαστήριο να εγκρίνει την αντικατάσταση της εταιρείας Crowning Assets Ltd (εταιρεία Α), εγγεγραμμένης στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, από την εταιρεία Saraju Financial Corp (εταιρεία Β), στο μητρώο της υπό εκκαθάριση εταιρείας που αφορά στους πιστωτές που επαλήθευσαν τα χρέη τους, χωρίς να χρειαστεί εκ νέου επαλήθευση και από την εταιρεία Β. Ο σκοπός είναι να διανεμηθεί το μέρισμα της εταιρείας Α, ύψους €54.207,10, στην εταιρεία Β, επειδή η εταιρεία Α εκχώρησε, κατά τον εκκαθαριστή, όλα τα δικαιώματά της στην εταιρεία Β· εκχώρηση που ζητείται από το Δικαστήριο, δια του εκκαθαριστή, να αναγνωρίσει. Η εταιρεία Β είναι επίσης πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας, που επαλήθευσε δική της απαίτηση. Το ενεργητικό της υπό εκκαθάριση εταιρείας αποτελείται από θυγατρικές εταιρείες, που βρίσκονται εντός και εκτός δικαιοδοσίας και χρέη οφειλόμενα στην υπό εκκαθάριση εταιρεία. Το μέρισμα της εταιρείας Β έχει ήδη πληρωθεί και εκκρεμούσε, κατά την υποβολή της αίτησης, η πληρωμή των μερισμάτων της εταιρείας Α και άλλου πιστωτή, που παρέμεναν κατατεθειμένα στον λογαριασμό της υπό εκκαθάριση εταιρείας, εν αναμονή στοιχείων τραπεζικών λογαριασμών των πιστωτών αυτών. Το Σεπτέμβριο του 2021, ο εκκαθαριστής πληροφορήθηκε πως η απαίτηση της εταιρείας Α προς την υπό εκκαθάριση εταιρεία, που επαλήθευσε, εκχωρήθηκε στην εταιρεία Β, δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 30.06.2021 αναμεταξύ της εταιρείας Α και της εταιρείας Β. Προσκομίζει, ο εκκαθαριστής, αντίγραφο της ειδοποίησης. Ενόψει της προβαλλόμενης εκχώρησης, ο εκκαθαριστής καλείται, κατά τη γνώμη του, να αποφασίσει κατά πόσο απαιτείται να αντικατασταθεί ή όχι η επαλήθευση χρέους που είχε υποβάλει η εταιρεία Α. Γι' αυτό ζητά τις προαναφερόμενες οδηγίες. Άλλες οδηγίες που ζητούνταν με την ίδια αίτηση, σε σχέση με τη διαδικασία πώλησης των μετοχών της υπό εκκαθάριση εταιρείας, δόθηκαν. Για τις προαναφερόμενες οδηγίες, το Δικαστήριο έθεσε στους δικηγόρους του εκκαθαριστή ζήτημα σε σχέση με το νομότυπο της επίδοσης της αίτησης στην εταιρεία Α, εφόσον αυτή έγινε, ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης (Τεκμήριο Α, 30.03.2022), στην κυρία Β. Χ., υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων της αλλοδαπής εταιρείας Α. Έπειτα, και το ερώτημα γιατί να πρέπει να μπει στη διαδικασία ο ίδιος να αναγνωρίσει ουσιαστικά δικαιώματα και υποχρεώσεις αναμεταξύ των δύο εταιρειών, που απορρέουν από τη δική τους συμφωνία, και γιατί απλώς δεν πληρώνει το μέρισμα της εταιρείας Α σε αυτήν, ως επαληθεύθηκε και είναι πληρωτέο, εφόσον δεν έλαβε διαφορετικές οδηγίες της, διατηρώντας, ενδεχομένως, η ίδια η εταιρεία Α, την όποια συμβατική της υποχρέωση έναντι στην εταιρεία Β. Εξάλλου, όπως επεσήμανε το Δικαστήριο, ζητείται από το Δικαστήριο της Εκκαθάρισης να εκδώσει αναγνωριστική απόφαση αναφορικά με συμφωνία, την οποία μάλιστα διέπει και αλλοδαπό δίκαιο (παράγραφος 5.1 αυτής), για το οποίο δεν έχει μαρτυρία, όπως δεν έχει δικονομική παρουσία και μαρτυρία από οποιονδήποτε εκ των συμβαλλομένων την συμφωνία εκείνη. Η ειδοποίηση αναφορικά με την εκχώρηση, που έλαβε ο εκκαθαριστής, αποστέλλεται από την φερόμενη ως εκδοχέα, εταιρεία Β, και σε αυτήν επισυνάπτεται η συμφωνία μεταξύ της εταιρείας Α και της εταιρείας Β, η οποία δεν φέρει υπογραφές ή σφραγίδες σε όλες τις σελίδες. Οι δικηγόροι του εκκαθαριστή επέμειναν στην προώθηση της αίτησης, και ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι, από τη στιγμή που η εταιρεία Α έλαβε ειδοποίηση σε σχέση με την πληρωμή του μερίσματος και δεν ανταποκρίθηκε, αλλά αντ' αυτού εκχώρησε την απαίτησή της στην εταιρεία Β, δείχνει την πρόθεσή της να πληρωθεί το μέρισμα στην εταιρεία Β, κάτι το οποίο, εάν δεν συμβεί, η εκκαθάριση μένει στάσιμη, και ο εκκαθαριστής κινδυνεύει να εναχθεί από την εκδοχέα για το αδιάθετο μέρισμα. Παρά το ότι με την αίτηση του εκκαθαριστή ζητείται από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει τη συμφωνία εκχώρησης, στην αγόρευσή τους, οι δικηγόροι του εκκαθαριστή υποστηρίζουν ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με το εφαρμοστέο δίκαιο. Καταρχάς, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του συγκεκριμένη ειδοποίηση προς την εταιρεία Α να δώσει στοιχεία, στην οποία να μην υπήρξε ανταπόκριση, ούτε σχετική μαρτυρία. Δεν έχει ενώπιον του βεβαίως ούτε αναγνωριστική αγωγή από κάποιο συμβαλλόμενο μέρος με συμφέρον στην αναγνώριση της ισχύος της συμφωνίας αυτής ή οποιωνδήποτε δικαιωμάτων απορρέουν από αυτήν. Το Δικαστήριο της εκκαθάρισης δεν μπορεί να αναγνωρίσει ουσιαστικά δικαιώματα και υποχρεώσεις μη διάδικων προσώπων μέσω του αιτήματος του εκκαθαριστή για οδηγίες αναφορικά με την πληρωμή μερίσματος. Οι δικηγόροι του εκκαθαριστή δεν αναλύουν νομικά, στην αγόρευσή τους, τη δυνατότητα «αντικατάστασης πιστωτή» που επαλήθευσε ήδη την απαίτησή του, στο στάδιο της πληρωμής του μερίσματος, με προσκόμιση συμφωνίας που φέρεται ως συμφωνία εκχώρησης από τον εκδοχέα· τη δυνατότητα μιας συμφωνίας (αγνώστου κύρους και ισχύος με βάση το δίκαιο που τη διέπει), σε κάθε περίπτωση μη εκτελεστής ως έχει έναντι τρίτων, να καθορίσει εξαναγκαστικά τον τρόπο εφαρμογής του νόμου και των νόμιμων υποχρεώσεων του εκκαθαριστή σε σχέση με την πληρωμή μερισμάτων. Είναι κατανοητή η ανάγκη να περατωθεί η εκκαθάριση ή και η πρακτική ευκολία που μπορεί να δημιουργεί η συνθήκη της κατ' ισχυρισμό εκχώρησης. Κίνδυνο να εναχθεί ο εκκαθαριστής έχει, πάντως, κι αν πληρώσει το μέρισμα, που είναι πληρωτέο στην εταιρεία Α, στην εταιρεία Β, απλώς με βάση τη συγκεκριμένη ειδοποίηση που έλαβε από τη φερόμενη ως εκδοχέα, δια της οποίας η ίδια ισχυρίζεται ότι υπάρχει συμφωνία εκχώρησης, ως την προσκομίζει, βάσει της οποίας θα πρέπει να λάβει το μέρισμα της εταιρείας Α. Δεν αρκεί - και δεν θα έπρεπε να αρκούσε ούτε στον εκκαθαριστή - η μεμονωμένη, ως αναφέρεται στην αγόρευση των δικηγόρων του εκκαθαριστή χωρίς να αποδεικνύεται, μη ανταπόκριση της εταιρείας Α στην ειδοποίηση για την πληρωμή του μερίσματος, για να δικαιολογηθεί η πληρωμή του μερίσματός της σε τρίτο πρόσωπο, ή για να απεκδυθεί η εταιρεία Α την ιδιότητα του πιστωτή της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Το συμπέρασμα των δικηγόρων του εκκαθαριστή ότι, επειδή ειδοποιήθηκε η εταιρεία Α και δεν ανταποκρίθηκε (παραμένει άγνωστο το πώς ειδοποιήθηκε και δεν ανταποκρίθηκε, και γιατί δεν ειδοποιήθηκε με άλλον τρόπο, μετά τη μη ανταπόκρισή της με τον αρχικό), αλλά αντ' αυτού προέβη σε συμφωνία που κατά τον εκδοχέα συνιστά συμφωνία εκχώρησης, σημαίνει και ότι έγινε όντως εκχώρηση και επιθυμεί σιωπηρά την πληρωμή του μερίσματός της αλλού, δεν μπορεί να γίνει δεκτό από το Δικαστήριο, το οποίο δεν λαμβάνει και εξηγήσεις σε σχέση με τα ασαφώς προβαλλόμενα προβλήματα επικοινωνίας του εκκαθαριστή με τον συγκεκριμένο πιστωτή, την εταιρεία Α. Σε συνάρτηση με την έκφραση της κάπως απόλυτης πεποίθησης ότι, εάν δεν πληρωθεί το μέρισμα στην εταιρεία Β, θα επέλθουν σωρεία δυσάρεστων καταστάσεων, η εκκαθάριση θα μείνει στάσιμη, θα εναχθεί ο εκκαθαριστής, θα επαληθευτεί δύο φορές το ίδιο χρέος, κ.λπ.. Μπορεί απλώς να επικοινωνήσει, ο εκκαθαριστής ή οι δικηγόροι του, με την εταιρεία Α, με άλλον τρόπο, να δώσει σχετικές οδηγίες, εάν επιθυμεί η πληρωμή του μερίσματός της να γίνει σε άλλο πρόσωπο. Η πρόθεση του πιστωτή που επαλήθευσε την απαίτησή του σε σχέση με την πληρωμή του μερίσματός του σε τρίτο πρόσωπο δεν μπορεί πάντως να τεκμαίρεται. Ο εκκαθαριστής, με βάση την απόφαση που ήδη έλαβε την 14.06.2021, και δεν προσβλήθηκε ούτε ζητήθηκε η διαφοροποίηση ή ακύρωσή της με νόμιμη διαδικασία[1], θα πρέπει να πληρώσει το μέρισμα που αναλογεί στην εταιρεία Α, στην ίδια την εταιρεία Α. Το μέρισμα ενός πιστωτή υπό εκκαθάριση εταιρείας είναι εκχωρητό (assignable) και μπορεί να συναφθεί γι' αυτό κάποια συμφωνία εκχώρησης. Εάν η εταιρεία Α εκχώρησε το μέρισμά της ή το όφελος αυτού και επιθυμεί να πληρωθεί στον εκδοχέα ή εάν για οποιονδήποτε λόγο (που δεν ενδιαφέρει την εκκαθάριση) επιθυμεί το μέρισμά της να πληρωθεί σε τρίτο πρόσωπο, θα πρέπει να το ζητήσει η ίδια από τον εκκαθαριστή, υποβάλλοντας, για τον σκοπό αυτό, και υπό την ιδιότητα με την οποία συμμετέχει στη διαδικασία της εκκαθάρισης, σχετική ειδοποίηση, μαζί με τα στοιχεία του προσώπου και του λογαριασμού στα οποία επιθυμεί να γίνει η πληρωμή του μερίσματός της. Αυτός ο χειρισμός είναι νομοθετημένη δυνατότητα στην Αγγλική νομοθεσία. Εάν ο εκκαθαριστής λάβει από την εταιρεία Α, δηλαδή από την εταιρεία Crowning Assets Ltd, ειδοποίηση ότι εκχώρησε το όφελός της στο μέρισμα σε άλλο πρόσωπο, μπορεί να πληρώσει το μέρισμα σύμφωνα με τις οδηγίες της Crowing Assets Ltd. Εάν η Crowing Assets Ltd παραλείψει να ανταποκριθεί, μπορεί να υποβληθεί σχετική αίτηση, δια κλήσεως της. Η κλήση της εταιρείας Α σε αυτή τη διαδικασία, με επίδοση της αίτησης σε κάποια φερόμενη ως υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων της, με ελαφρώς διαφοροποιημένο όνομα από το ένα εκ των ονομάτων που αναφέρεται στο Τεκμήριο 18, δεν θεωρώ πως είναι νομότυπη επίδοση της αίτησης στην εταιρεία. Στο Τεκμήριο 18, η εταιρεία Α, με επιστολή της ημερομηνίας 26.05.2021, που φέρει υπογραφή του διευθυντή της, κύριου Κώστα Αγαθοκλέους, ζητά όπως οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις ή επικοινωνίες σχετικά με την υπό εκκαθάριση εταιρεία, που απευθύνονται στην εταιρεία Α, αποστέλλονται σε συγκεκριμένη διεύθυνση, [], Λευκωσία, σε προσοχή των κυρίως Β. Χ. και του κύριου D. D. και με email σε συγκεκριμένες ηλεκτρονικές διευθύνσεις. Τέτοια επικοινωνία θα θεωρείται ως επικοινωνία στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας Α. Αφενός, η αίτηση αυτή δεν συνιστά ειδοποίηση ή επικοινωνία αναφορικά με την υπό εκκαθάριση εταιρεία που απευθύνεται απλώς στην εταιρεία Α, αλλά δικαστικό έγγραφο που πρέπει να επιδοθεί προς την εταιρεία Α ως επηρεαζόμενο πρόσωπο, για να ακουστεί, αφετέρου, η ένορκη δήλωση επίδοσης της αίτησης, ημερομηνίας 18.03.2022 (Τεκμήριο Α, 30.03.2022), δεν ανταποκρίνεται ούτε και στις απαιτήσεις του Τεκμηρίου 18, εφόσον η επίδοση δεν έγινε με όλους τους τρόπους που εκθέτει σωρευτικά το έγγραφο αυτό, και δεν μαρτυρεί επαρκή γνώση της εταιρείας Α. Εξάλλου, δεν εξηγήθηκε γιατί δεν μπορεί να γίνει απλώς επίδοση της αίτησης αυτής στον διευθυντή ή σε αξιωματούχο της εταιρείας Α, εάν δεν είναι εφικτό να γίνει στο εγγεγραμμένο γραφείο της. Η ύπαρξη του Τεκμηρίου 18 δεν φαίνεται να δηλώνει αδυναμία επίδοσης στο γραφείο της εταιρείας Α εκτός δικαιοδοσίας, αλλά μια προσπάθεια διευκόλυνσης της επικοινωνίας για τους σκοπούς της εκκαθάρισης. Η απόφαση στην οποία παρέπεμψαν οι δικηγόροι του εκκαθαριστή[2] δεν συνηγορεί ως προς το ότι η επίδοση που έγινε στην προκειμένη περίπτωση στην εταιρεία Α είναι νομότυπη και καλή επίδοση, υπό το πραγματικό πλαίσιο που περιστοιχίζει την επίδοση και τα γεγονότα στην προκειμένη περίπτωση. Σημειώνεται πως, η ειδοποίηση του εκκαθαριστή προς την εταιρεία Α για επαλήθευση χρέους (Τεκμήριο 17 στην αίτησή του) είχε σταλεί στην εταιρεία Α στη διεύθυνσή της εκτός δικαιοδοσίας, και παραλήφθηκε, εξ ου και το Τεκμήριο 18. Ο τρόπος με τον οποίον επιδόθηκε η αίτηση, με επίκληση ότι είναι σύμφωνη με το Τεκμήριο 18, σε συνάρτηση με το ότι δεν προσκομίστηκε και η ειδοποίηση στην οποίαν υποτίθεται πως η εταιρεία Α δεν ανταποκρίθηκε, ούτε δίδεται επαρκής μαρτυρία, δημιουργούν προβληματισμό, μήπως κάποια ειδοποίηση προς την εταιρεία Α δεν έγινε σύμφωνα με το Τεκμήριο 18, όπως δεν έγινε και η επίδοση αυτής της αίτησης, οπότε και δικαιολογείται η εταιρεία Α να επικαλεστεί εκ των υστέρων έλλειψη γνώσης σχετικά με την αναζήτηση περαιτέρω στοιχείων για την πληρωμή. Πάντως, εάν η εταιρεία Α εμφανίζονταν κανονικά στη διαδικασία αυτή, με ή χωρίς επίδοση, και συναινούσε η πληρωμή του μερίσματός της να γίνει στην εταιρεία Β, το όλο θέμα θα έπαυε να απασχολεί τον εκκαθαριστή. Η μη εμφάνισή της, όμως, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να βασιστεί στην επίδοση που έγινε, με τον τρόπο που αυτή έγινε, σε κάποιαν υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων (μη ανταποκρινόμενη ούτε στο Τεκμήριο 18), και χωρίς παράλληλη απόδειξη αδυναμίας επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο ή σε αξιωματούχο της εταιρείας Α, για να συμπεράνει, εκ κάποιας παράλειψης εμφάνισης, σιωπηρή συναίνεση στο να πληρωθεί το μέρισμά της σε άλλο πρόσωπο. Γενικά, η προσπάθεια ως προς το να υπάρξει, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, μια συμπερασματική ή σιωπηρή κατάληξη στην πληρωμή του μερίσματος της εταιρείας Α στην εταιρεία Β, δεν είναι αποδεκτή, ενώ είναι δυνατή (Τεκμήριο 17) ή και δεν έχει αποδειχθεί επαρκώς ως αδύνατη η επικοινωνία του εκκαθαριστή με την εταιρεία Α. Χωρίς το Δικαστήριο να μπαίνει σε διαδικασία αναγνώρισης ως σε αναγνωριστική αγωγή, στον βαθμό που μπορεί να λειτουργήσει βοηθητικά για τον εκκαθαριστή, τα στοιχεία που έχει στην κατοχή του ο εκκαθαριστής, επί του παρόντος, που είναι μία ειδοποίηση εκχώρησης από τον εκδοχέα μόνον, και έγγραφο που φέρεται ως συμφωνία εκχώρησης το οποίο διέπει άγνωστο αλλοδαπό δίκαιο των Βρετανικών Παρθένων Νήσων (που εκείνο καθορίζει και εάν όντως συμβαίνει εκχώρηση με το έγγραφο αυτό), χωρίς υπογραφές ή σφραγίδες σε όλες τις σελίδες της, και χωρίς οποιαδήποτε πρακτικά των συμβαλλόμενων εταιρειών σχετικά με κάποια εκχώρηση, ή χωρίς άλλα αποδεικτικά στοιχεία, δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν στο σύνολό τους ικανοποιητικά, για να καταλήξει με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι η εταιρεία Α δεν έχει πλέον οποιοδήποτε δικαίωμα στο μέρισμα που αποφασίστηκε, και έτσι να προχωρήσει στην πληρωμή του μερίσματός της σε άλλο πρόσωπο. Η εταιρεία Β δεν επαλήθευσε η ίδια έγκαιρα οποιαδήποτε απαίτηση, ως εκδοχέας δικαιωμάτων της εταιρείας Α έναντι στην υπό εκκαθάριση εταιρεία, μόνη της ή μαζί με την εταιρεία Α, ούτε αιτήθηκε από το Δικαστήριο της εκκαθάρισης χρόνο να επαληθεύσει τέτοια απαίτηση. Η απαίτησή της βάσει εκχώρησης δεν μπορεί να αποδειχθεί με άλλη διαδικασία. Το γεγονός ότι η εταιρεία Β επαλήθευσε κάποιαν άλλη απαίτησή της έναντι στην υπό εκκαθάριση εταιρεία, και είναι γενικά γνωστή στον εκκαθαριστή, δεν την καθιστά ούτε μπορεί να την καθιστά με ευκολία δικαιούχο οποιασδήποτε άλλης απαίτησης ή οποιουδήποτε άλλου μερίσματος παραμένει αδιάθετο. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, δεν μπορούν να δοθούν οι συγκεκριμένες οδηγίες που ζητά ο Αιτητής με την υπό εξέταση αίτησή του, υπό τα σημεία Α, Β, Γ, Δ και Ε αυτής, αναφορικά με τα οποία η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης να λογιστούν ως έξοδα εκκαθάρισης. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Άρθρο 251 Κεφ.113. [2] Αναφορικά με την T.I.G. Lifestyle Hotels Ltd, Έφεση 349/2014, ημερ.15.04.2022. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο