← Κύπρος

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ KANIKA CENTER BLOCK C ν. Ν. Χ., Αγωγή αρ. 112/2017, 10/8/2022

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ KANIKA CENTER BLOCK C ν. Ν. Χ., Αγωγή αρ. 112/2017, 10/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A174 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 112/2017 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ KANIKA CENTER BLOCK C Ενάγουσας v. Ν. Χ. Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 10.05.2022 για περαιτέρω Έκθεση Υπεράσπισης Ημερομηνία: 10 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Στ. Στυλιανού για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση: Φ.Τ. Αποστολίδης Α Π Ο Φ Α ΣΗ Η Ενάγουσα, που είναι η διαχειριστική επιτροπή κοινόκτητης οικοδομής, αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου, ιδιοκτήτη μονάδας σε αυτή ποσό €20.700,89, που, σύμφωνα με τη θέση της, συνιστά την οφειλόμενη συνεισφορά του Εναγόμενου, για την περίοδο από 30.06.2012 μέχρι 27.12.

  1. Ο Εναγόμενος, με την Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρισε την 22.02.2017, παραδέχεται τις ιδιότητες των διαδίκων και την υποχρέωσή του για συνεισφορά, αλλά αρνείται την απαίτηση της Ενάγουσας, καθότι, όπως ισχυρίζεται, ουδέποτε του εξηγήθηκε πώς προέκυψε το ποσό αυτό, που θεωρεί υπερβολικό. Περαιτέρω, στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισής του, ισχυρίστηκε πως η αρχική χρέωση για τη συντήρηση του κτιρίου με βάση το ποσοστό συμμετοχής του Εναγόμενου ανέρχονταν σε €10.602,43 και περί την 06.05.2014 καταβλήθηκε ποσό €3.534,14 έναντι αυτού. Την 21.10.2014, αυθαίρετα και αδικαιολόγητα αναπροσαρμόστηκε το οφειλόμενο ποσό σε €13.022,49, που ο Εναγόμενος αρνείται, ενώ από τον Οκτώβριο του 2014 και μετέπειτα, παρατηρείται διπλασιασμός ή υπέρμετρη αύξηση των κοινοχρήστων. Με απαντητικό δικόγραφο, η Ενάγουσα ισχυρίζεται πως την 30.06.2012 ο Εναγόμενος όφειλε €387,73 και την 27.12.2016 όφειλε €30.501,10, σύμφωνα με τα στοιχεία που τηρεί η Ενάγουσα. Πράγματι, ο Εναγόμενος, μέχρι την 06.05.2014 κατέβαλε το ποσό των €3.534,
  2. Συνολικά, την υπό αναφορά περίοδο, από 30.06.2012 μέχρι 27.12.2016, κατέβαλε €9.800,31, οπότε παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €20.700,
  3. Όσον αφορά την αναφερόμενη από τον Εναγόμενο αναπροσαρμογή, επρόκειτο για αναγκαία διόρθωση λάθους, εφόσον η αρχική χρέωση είχε γίνει με υπολογισμό αναλογίας μονάδας μικρότερου εμβαδού, οπότε η χρέωση €10.602,43 έγινε €13.022,49, που αντιστοιχεί στο εμβαδόν της μονάδας του Εναγόμενου. Η Ενάγουσα επιμένει στην ορθότητα της απαίτησής της. Την 03.11.2021, που η αγωγή ήταν ορισμένη για Ακρόαση, συζητώντας την υπόθεση, τέθηκε το ζήτημα, κατά πόσον, με την παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισής του, ο Εναγόμενος παραδέχεται την οφειλή κάποιου ποσού που υπολείπεται από την αρχική χρέωση των €10.602,43, αφαιρουμένης της παραδεκτής πληρωμής των €3.534,14, που σύμφωνα με τον Εναγόμενο έγινε έναντι, ώστε να εκδοθεί μερική απόφαση για ένα ποσό, και να προχωρήσει με ακρόαση η απαίτηση της Ενάγουσας για το υπόλοιπο ποσό που αξιώνει. Η αγωγή ορίστηκε για επίτευξη συμβιβασμού την 06.04.
  4. Την 17.11.2021, η Ενάγουσα καταχώρισε και αίτηση για απόφαση εναντίον του Εναγόμενου, για το ποσό των €7.068,
  5. Ο Εναγόμενος ανέφερε πως ενίσταται στην αίτηση αυτή της Ενάγουσας και στην προοπτική να εκδοθεί μερική απόφαση εναντίον του για οποιοδήποτε ποσό, οπότε η αίτηση της Ενάγουσας είχε οριστεί για Ακρόαση την 20.04.2022, με οδηγίες τυχόν ένσταση του Εναγόμενου να καταχωριστεί μέχρι την 18.04.2022, και την ίδια ημέρα ορίστηκε και η αγωγή για περαιτέρω Οδηγίες. Την 20.04.2022, ο Εναγόμενος ζήτησε περαιτέρω χρόνο, και η αίτηση προγραμματίστηκε εκ νέου για Ακρόαση την 20.05.2022, με οδηγίες τυχόν ένσταση να καταχωριστεί μέχρι την 05.05.2022, και την ίδια ημερομηνία ορίστηκε και η αγωγή για περαιτέρω Οδηγίες. Ο Εναγόμενος, αντί ένσταση στην αίτηση της Ενάγουσας, καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, για περαιτέρω Έκθεση Υπεράσπισης. Είναι μια αίτηση που βασίζεται στις Δ.21,κ.1

(1), 14, Δ.23,κκ.1-3, Δ.57,κ.2, Δ.48,κ.8 (qq) και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του ο Εναγόμενος, περί την 15.05.2017, δηλαδή μετά από την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισής του, η μονάδα της οποίας ήταν ιδιοκτήτης μεταβιβάστηκε σε τρίτο πρόσωπο. Περαιτέρω, επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό περί αυθαίρετης αναπροσαρμογής και θέτει πως ο εργολάβος δεν είχε τελειώσει οποτεδήποτε τις εργασίες ανακαίνισης, αφήνοντάς τες ημιτελείς. Ο ίδιος είχε προτείνει στην πλευρά της Ενάγουσας να διοριστεί κοινός εκτιμητής και να αποφασίσει την αναλογία και οφειλή του στο κόστος συντήρησης, τις εργασίες που έγιναν ήδη από τον εργολάβο, και το ποσό που οφείλεται μέχρι την πώληση της μονάδα, αλλά η Ενάγουσα, κατά τη θέση του, δολίως αξίωσε με αίτησή της τη μερική απόφαση, αγνοώντας τις προσπάθειές του, και πως, από τη στιγμή που δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες, δεν ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει. Λαμβάνοντας γνώση της αίτησης της Ενάγουσας, επειδή τα γεγονότα έχουν κατ' αυτόν αλλάξει άρδην, θεώρησε πως πρέπει να καταχωρίσει την υπό εξέταση αίτηση. Απουσιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα στη Νέα Υόρκη, ενώ προσπαθούσε να βρει και λύση για το θέμα, εξ ου και υπάρχει, όπως δέχεται, κάποια καθυστέρηση. Η Ενάγουσα ενίσταται στην αίτηση αυτή του Εναγόμενου, επισημαίνοντας πως, μετά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες, δεν επιτρέπεται η τροποποίηση που ζητά ο Εναγόμενος, ενώ το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησής του, δεν σχετίζεται με το αίτημά του, ούτε και με την υπόθεση, όπως ούτε και το γεγονός ότι εκκρεμούσης της αγωγής πωλήθηκε η μονάδα του σε τρίτο πρόσωπο. Δεν είναι καν σαφής η τροποποίηση που ζητά, ενώ ο λόγος είναι για γεγονότα που ήταν γνωστά ή θα μπορούσαν να είναι με εύλογη επιμέλεια, και να αναφερθούν στο αρχικό δικόγραφο. Στην αίτησή του, δεν επικαλείται καν τη Δ.25 ΚΠΔ, ενώ η Δ.64 ΚΠΔ δεν αποτελεί πανάκεια. Η αίτηση αυτή, κατά την Ενάγουσα, είναι κακόπιστη και γίνεται με σκοπό να περιπλέξει την υπόθεση και να προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκασή της, ενώ υποβλήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Σε ένορκη δήλωση δικηγορικής υπαλλήλου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου της Ενάγουσας, επεξηγούνται περαιτέρω οι λόγοι ένστασης της Ενάγουσας. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και της ένστασης, χωρίς την εισαγωγή άλλης μαρτυρίας. Οι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν, προς υποστήριξη των θέσεων τους. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί. Η Δ.23,κ.2 ΚΠΔ, επί της οποίας κυρίως βασίζει δικονομικά την αίτησή του ο Εναγόμενος, προβλέπει σε σχέση με ζήτημα που δίδει περαιτέρω βάση υπεράσπισης (new ground of defence), αλλά προέκυψε μετά από την καταχώριση και παράδοση του δικογράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης. Προβλέπει, συμπληρωματικά προς τον κανόνα της Δ.23,κ.1 ΚΠΔ, τη δυνατότητα, τότε, να καταχωριστεί πρόσθετη υπεράσπιση, εντός 15 ημερών από την παράδοση της αρχικής, ή σε μεταγενέστερο χρόνο με την άδεια του Δικαστηρίου. Η πρόσθετη ή περαιτέρω υπεράσπιση δεν καταργεί το υφιστάμενο δικόγραφο. Συναφώς, με τροποποίηση του υφιστάμενου δικογράφου, δια της Δ.25 ΚΠΔ - που δεν χρησιμοποιείται από τον Εναγόμενο - δεν επιτρέπεται η προσθήκη νέας βάσης, ως δια της Δ.23,κ.2 ΚΠΔ[1]. Η Δ.23,κ.2 ΚΠΔ δεν θέτει χρονικό όριο εντός του οποίου το Δικαστήριο μπορεί να δώσει την άδεια για πρόσθετη ή περαιτέρω υπεράσπιση, προϋπόθεση της οποίας είναι η απόδειξη πως η νέα βάση υπεράσπισης είναι τέτοια και ότι προέκυψε μετά από την καταχώριση και παράδοση του υφιστάμενου δικογράφου. Με έρεισμα τόσο τον χρόνο των 15 ημερών, εντός του οποίου ο διάδικος μπορεί να ενεργήσει χωρίς άδεια, όσο και τη δυνατότητα επανανοίγματος της δικογραφίας γενικότερα, εξυπακούεται ότι, όσο πιο προχωρημένο είναι το στάδιο της διαδικασίας, τόσο δυσκολότερο είναι για τον αιτούντα να αποδείξει πως υπάρχει όντως μια νέα βάση υπεράσπισης, που προέκυψε ετεροχρονισμένα· έχοντας υπόψη και πως η δικονομική δυνατότητα της προσθήκης στην υπεράσπιση και νέας βάσης, δια της Δ.23,κ.2 ΚΠΔ, δεν εξουδετερώνει την πρωταρχική υποχρέωση του Εναγόμενου να δικογραφεί τα γνωστά γεγονότα και ζητήματα που συνθέτουν την υπεράσπισή του, με εύλογη επιμέλεια και ταχύτητα. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Εναγόμενος, καταρχάς, δεν αναφέρεται συγκεκριμένα σε μια περαιτέρω βάση υπεράσπισης (new ground of defence). Οι υπερασπιστικοί ισχυρισμοί του, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του, εξακολουθούν να αναφέρονται στο δικαίωμα της Ενάγουσας να αξιώνει το ποσό που αξιώνει με την αγωγή της, ως οφειλόμενο από τον Εναγόμενο· ήδη ισχυρίζεται, ο Εναγόμενος, πως η Ενάγουσα ουδέποτε του εξήγησε γιατί είναι πληρωτέο αυτό το ποσό που διεκδικεί. Έπειτα, οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου ότι η συνεισφορά του στο κόστος ανακαίνισης της πολυκατοικίας εξαρτάτο από την έκδοση διατακτικών από τον εργολάβο που ανέλαβε τις εργασίες ανακαίνιση στην πολυκατοικία και ότι οι εργασίες παρέμειναν ημιτελείς, δίδοντας δικαιολογητικό λόγο στον Εναγόμενο να μην πληρώσει, είναι περαιτέρω λεπτομέρειες (εάν υπάρχει πληρωτέο χρέος και οφειλή ή όχι), που θα μπορούσαν να προστεθούν στο αρχικό δικόγραφο, και, σε κάθε περίπτωση, δεν συνιστούν ζήτημα που δίδει βάση υπεράσπισης που προέκυψε μετά από την καταχώριση του αρχικού δικογράφου. Εξ ου και η αίτηση εκλήφθη ως αίτηση κεκαλυμμένα για τροποποίηση, χωρίς, όμως, χρήση της Δ.25 ΚΠΔ, όσον αφορά αυτό το σκέλος της. Η αγωγή της Ενάγουσας είναι για κατ' ισχυρισμό χρέος της μονάδας που δημιουργήθηκε πριν από την πώλησή της σε τρίτο πρόσωπο, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, κατά την οποία ο Εναγόμενος ήταν αδιαμφισβήτητα ο ιδιοκτήτης της μονάδας. Η μετέπειτα πώληση της μονάδας κατά τη διάρκεια της αγωγής αναφέρεται μεν με ένα γεγονός μετά από την καταχώριση και παράδοση του αρχικού δικογράφου, αλλά, και πάλι, δεν συνιστά νέα βάση υπεράσπισης του Εναγόμενου, με αναφορά στα δικογραφημένα από την Ενάγουσα γεγονότα. Εάν το γεγονός αυτό επιφέρει απώλεια της παθητικής νομιμοποίησης του Εναγόμενου και επηρεάζει ή όχι την προώθηση της αγωγής της Ενάγουσας εναντίον του Εναγόμενου, μπορεί να εξεταστεί πριν από την ακρόαση μαρτυρίας επί της ουσίας της απαίτησης της Ενάγουσας· ή και η πληροφορία της αλλαγής συμφέροντος στη μονάδα να χρησιμοποιηθεί από την Ενάγουσα με τρόπο που να διασφαλίζει την είσπραξη του χρέους της μονάδας. Ο ίδιος ο Εναγόμενος, πάντως, επισκιάζει κάπως την προοπτική να μην ευθύνεται ο ίδιος για το χρέος της μονάδας μέχρι την πώλησή της, αναφερόμενος ενόρκως σε προσπάθειές του να διευθετήσει το χρέος αυτό, το ύψος του οποίου αμφισβητεί. Έχοντας υπόψη το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και τα προαναφερόμενα, κρίνω πως δεν μπορεί να έχει επιτυχία η αίτηση του Εναγόμενου, καθότι ο ίδιος δεν απέδειξε οποιαδήποτε νέα βάση υπεράσπισης μετά την παράδοση του αρχικού του δικογράφου. Εξάλλου, υπάρχει και πολύ μεγάλη χρονική καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, από τον Μάιο του 2017 που έγινε η πώληση της μονάδας, που δεν δικαιολογείται επαρκώς, και συνιστά αυτοτελή λόγο απόρριψή της. Ότι ο Εναγόμενος απουσιάζει τακτικά στη Νέα Υόρκη, δεν είναι σχετικό με την οφειλόμενη συνέπεια προς το Δικαστήριο, χρονικά αλλά και όσον αφορά τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Δεν κατέστη κατανοητό γιατί εμποδίζονταν ο Εναγόμενος από το πληροφορήσει τους δικηγόρους του ορθά για τις θέσεις του. Οι υπόλοιπες διαταγές που εκθέτει ο Εναγόμενος δεν είναι σχετικές με το αίτημά του να επιτραπεί περαιτέρω ή πρόσθετη υπεράσπιση. Το Δικαστήριο, υπό το σύνολο των όσων έχει ενώπιον του, δεν θεωρεί ότι θα πρέπει να δώσει κάποια διαδικαστική θεραπεία στον Εναγόμενο. Η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, ακολουθώντας ό,τι συνιστά τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην οποίαν έχουν προκύψει, εφόσον δεν υποδείχθηκε και δεν φαίνεται να συντρέχει λόγος παρέκκλισης, θα είναι υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή. Θα καθοριστούν από το Δικαστήριο. Οι διάδικοι να υποβάλουν τους υπολογισμούς τους σχετικά με τα έξοδα της αίτησης την επόμενη δικάσιμο. Η αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 17.11.2021 ορίζεται εκ νέου για Ακρόαση την 14.10.2022 ώρα 08:30, τυχόν ένσταση του Εναγόμενου να καταχωριστεί μέχρι την 15.09.2022. Η αγωγή ορίζεται για Οδηγίες την ίδια ημέρα, 14.10.2022 ώρα 08:30. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Spinning v. Knitting
(1989)1 ΑΑΔ 748, Cyper Group Ltd v. Χαραλαμπίδης
(2004)1 ΑΑΔ 1852. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.