Α. Γ. ν. Α. Κ., Αγωγή αρ. 2216/2021, 19/8/2022

Α. Γ. ν. Α. Κ., Αγωγή αρ. 2216/2021, 19/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2216/2021 Α. Γ. Ενάγων v. Α. Κ. Εναγόμενος Ημερομηνία: 19 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Γεώργιος Διογένους & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων αξιώνει αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές που ισχυρίζεται πως υπέστη από οδική σύγκρουση, για την οποία καταλογίζει την αποκλειστική ευθύνη στον Εναγόμενο. Η αγωγή επιδόθηκε στον Εναγόμενο προσωπικά την 30.04.2022, όπως αυτό μαρτυρείται στην ένορκη δήλωση επίδοσης που προσκομίστηκε (Τεκμήριο Α, 26.05.2022), ωστόσο ο Εναγόμενος, μέχρι σήμερα, παρέλειψε να εμφανιστεί στη διαδικασία. Ο Ενάγων αιτήθηκε απόφαση και προχώρησε με την απόδειξη της απαίτησής του, προσκομίζοντας ένορκη δήλωση (Τεκμήριο Β, 26.05.2022). Σύμφωνα με το σύνολο των γεγονότων που μαρτυρούνται από τον Ενάγοντα: Ο Ενάγων γεννήθηκε το 1992 και εργάζεται ως μηχανολόγος μηχανικός στην εταιρεία []. Την 25.08.2020, ενώ ο ίδιος οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα τα στοιχεία του οποίου περιγράφει, που ανήκει κατ' ιδιοκτησία στην εταιρεία [], στην εθνική οδό στο ύψος της αερογέφυρας της Αγίας Φύλας, με ανατολική κατεύθυνση (προς Λευκωσία), υπήρχαν μπροστά του άλλα δύο προπορευόμενα οχήματα, ενώ πίσω από τα όχημα που οδηγούσε ο Ενάγων ήταν όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος, τα στοιχεία του οποίου περιγράφονται στην αγωγή. Οι οδηγοί που προπορεύονταν του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγων ελάττωσαν σταδιακά την ταχύτητά τους, λόγω της κίνησης στον δρόμο, όπως έπραξε και ο Ενάγων, ωστόσο ο Εναγόμενος παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί στο όχημα του Ενάγοντος και ο Ενάγων στα προπορευόμενα οχήματα και να δημιουργηθεί καραμπόλα. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα ο Ενάγων να υποστεί σωματικές βλάβες και το όχημα να υποστεί υλικές ζημιές. Ο Ενάγων, ένα σύνολο λεπτομερειών που εκθέτει, καταλογίζει στον Εναγόμενο βασικά ότι παρέλειψε να ελαττώσει την ταχύτητα του οχήματός του, η οποία ήταν υπερβολική υπό τις περιστάσεις, και απέτυχε να ελέγξει κατάλληλα το όχημά του, με χρήση φρένων ή ελιγμό, σε συνάρτηση με την ταχύτητα του οχήματος του Ενάγοντος που προπορεύονταν και των άλλων προπορευόμενων οχημάτων και την κίνηση στον δρόμο, την οποία παρέλειψε να λάβει υπόψη του, επιδεικνύοντας αδιαφορία και απροσεξία έναντι στους άλλους οδηγούς και εν τέλει οδική συμπεριφορά που πίπτει κάτω από το επίπεδο του μέσου λογικού και συνετού οδηγού, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα του Ενάγοντος. Παρόλο που ο Ενάγων έφερε προστατευτική ζώνη ασφαλείας, από τη σύγκρουση στο πίσω μέρος του οχήματός του υπέστη, όπως ο ίδιος αναφέρει, τραυματισμούς. Μεταφέρθηκε, την 25.08.2020, μετά το ατύχημα, με ασθενοφόρο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, και επειδή δεν εξυπηρετείτο, μεταφέρθηκε στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (ΤΑΕΠ) ιδιωτικού νοσοκομείου, για εξετάσεις, θεραπεία και παρακολούθηση. Ως προς τους τραυματισμούς του, παραπέμπει στην ιατρική μαρτυρία που κατέχει και ειδικότερα στη μαρτυρία του ορθοπεδικού ιατρού στον οποίον είχε παραπεμφθεί. Χρειάστηκε να απουσιάσει από την εργασία του και να χάσει μισθό ενός μηνός (εκ €1.300,00) και 12 εργάσιμων ημερών (€433,33) (σύνολο €1.733,33), έλαβε επίδομα ασθενείας €1.301,71, και παρέμεινε ακάλυπτο το ποσό των €431,

1. Προσκόμισε τα ακόλουθα αντίγραφα εγγράφων, η σήμανση των οποίων γίνεται από το Δικαστήριο, ως εξής: - Πιστοποιητικό εγγραφής του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγων (Τεκμήριο 1)· - Φωτογραφίες της σκηνής του ατυχήματος και του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγων μετά τη σύγκρουση (Τεκμήριο 2)· - Ιατρικά πιστοποιητικά ιδιωτικού νοσοκομείου, ημερομηνίας 25.08.2020, στα οποία αναφέρονται τα ευρήματα από ακτινογραφίες ΑΜΣΣ, ΟΜΣΣ, ΘΜΣΣ και από αξονική τομογραφία εγκεφάλου (Τεκμήριο 3)· - Τιμολόγιο ιδιωτικού νοσοκομείου, ημερομηνίας 25.08.2020, για €375,00, μαζί με απόδειξη είσπραξης (Τεκμήριο 4)· - Ιατρική βεβαίωση εξέτασης του Ενάγοντος από παθολόγο, ημερομηνίας 26.08.2020, που αναφέρει τα υποκειμενικά ευρήματα, και παραπέμπει σε ορθοπεδικό, μαζί με το σχετικό παραπεμπτικό (Τεκμήριο 5)· - Ιατρικά πιστοποιητικά από ορθοπεδικό, ημερομηνιών 26.08.2020, 15.09.2020 και 10.10.2020 (Τεκμήριο 6)· - Αποδείξεις είσπραξης ποσών €50,00 και €300,00 από τον ορθοπεδικό (Τεκμήριο 7)· - Αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού από τον ορθοπεδικό, ημερομηνίας 25.09.2020, στο οποίο εκθέτει το ιστορικό, και καταλήγει στη διάγνωσή του περί διάσεισης, σοβαρού βαθμού θλάσης/διαστρέμματος αυχένα και σοβαρού βαθμού θλάσης/διαστρέμματος οσφύος, και δια του οποίου αναφέρει τις συστάσεις του για χρήση αυχενικού κολάρου, φαρμακευτικής αγωγής και φυσιοθεραπείας, καθώς και αναρρωτική άδεια. Στο πεδίο της πρόγνωσης, αναφέρεται πως τα υποκειμενικά ευρήματα για κεφαλαλγία και ζάλη ήταν απότοκα της διάσεισης, διήρκησαν αρκετές εβδομάδες και σιγά-σιγά υποχώρησαν χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα. Τα ενοχλήματα από την αυχενική μοίρα έχουν υποχωρήσει σε μεγάλο βαθμό, αλλά δεν θα βελτιωθούν, θα παρουσιάζουν εξάρσεις που θα προκαλούν έντονη δυσφορία και πόνο και αίσθημα αδυναμίας κυρίως στα άνω άκρα, ώστε να καθίσταται αναγκαία τότε η χρήση φαρμακευτικής αγωγής και αυχενικού κολάρου. Η θλάση της κατώτερης οσφυϊκής μοίρας που υπέστη ο ασθενής τον ταλαιπωρεί, εφόσον ακόμα δυσκολεύεται, ιδίως σε ορθοστασία, μεταφορά βαρών ή κάμψη της μέσης, τα ενοχλήματα άρχισαν σιγά-σιγά να υποχωρούν ωστόσο αναμένεται όπως θα αφήσουν κατάλοιπα που θα παρουσιάζουν υφέσεις και εξάρσεις και ότι θα αναπτυχθεί μετατραυματική σπονδυλοαρθρίτιδα. Συμπερασματικά, ο ορθοπεδικός αναφέρει πως ο ασθενής υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία και πόνο από το ατύχημα, κακώσεις που τον βασανίζουν, και θα παραμείνουν, επηρεάζοντας τις καθημερινές ασχολίες του (Τεκμήριο 8)· - Απόδειξη πληρωμής για την αγορά των συνταγογραφημένων από τον ορθοπεδικό φαρμάκων και κολάρου για €38,76 (Τεκμήριο 9)· - Αποδείξεις πληρωμής για τις φυσιοθεραπείες από την 27.08.2020 μέχρι την 29.10.2020, συνολικού ύψους €850,00 (Τεκμήριο 10)· - Δήλωση και αίτηση στις κοινωνικές ασφαλίσεις για λήψη επιδόματος ασθενείας ημερομηνίας 20.10.2020 (Τεκμήριο 11)· - Έκθεση εκτίμησης των ζημιών του οχήματος που οδηγούσε (Τεκμήριο 12). Σε σχέση με τον καθορισμό των γενικών αποζημιώσεων, οι συνήγοροι του Ενάγοντος παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε νομολογία. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί. Tα γεγονότα που μαρτυρεί ο Ενάγων και που συνιστούν και το διαθέσιμο πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το Δικαστήριο στην υπόθεση αυτή, μπορούν να αναχθούν στο άρθρο 51 § 1(α) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, το οποίο προβλέπει ότι συνιστά αμέλεια η τέλεση πράξης που υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή η παράλειψη τέλεσης πράξης που υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘. Και στην περίπτωση οδικής αμέλειας, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δεν διαφοροποιούνται. Ο Ενάγων θα πρέπει να αποδείξει ότι ο Εναγόμενος δεν ενήργησε λογικά ως ο μέσος συνετός οδηγός, υπό τις ίδιες περιστάσεις. Η αμέλεια συνυφαίνεται με τον χρόνο, τον τόπο και τις υπόλοιπες συνθήκες που οδήγησαν στo ατύχημα. Κάθε πρόσωπο έχει καθήκον μέριμνας (duty of care), απρόσωπα, έναντι σε κάθε άλλο πρόσωπο που χρησιμοποιεί την ίδια «οδό», και που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του. Το καθήκον αυτό προσδιορίζεται και συγκεκριμενοποιείται μέσα στο εκάστοτε πραγματικό πλαίσιο. Το κριτήριο εάν υπήρξε παράβασή του (breach of duty) είναι αντικειμενικό, και το μέτρο είναι ο μέσος συνετός οδηγός· όχι ο τέλειος[1]. Εάν η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος είναι λογικά εμφανής, το να μην πάρει ένας οδηγός τις αναγκαίες προφυλάξεις, συνιστά αμέλεια. Αν όμως η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος είναι μόνον μια απλή πιθανότητα που δεν θα περνούσε από το μυαλό ενός λογικού ανθρώπου, τότε το να μην πάρει ένας οδηγός πρόσθετες προφυλάξεις δεν αποτελεί αμέλεια[2]. Χρειάζεται να αποδεικνύεται η αιτιώδης συνάφεια (causation) µεταξύ της αμέλειας του ενεχόμενου οδηγού και της ζηµιάς που προκλήθηκε, η οποία αποτελεί το αντικείµενο της δίκης[3]. Όταν υπάρχει σύγκρουση μεταξύ ενός οχήματος που κινείται και ενός σταματημένου οχήματος το οποίο είναι εύλογα ορατό, το βάρος είναι στους ώμους του οδηγού του οχήματος που βρίσκεται εν κινήσει να αποδείξει ότι επέδειξε εύλογη επιμέλεια[4]. Όταν ένα όχημα μειώνει την ταχύτητά του στον δρόμο, λόγω της τροχαίας κίνησης, αναμένεται πως και το όχημα που κινείται πίσω από αυτό, θα προσαρμόσει ανάλογα τη δική του ταχύτητα, τηρώντας παράλληλα τη δέουσα απόσταση, προκειμένου να μην συγκρουστεί. Η εν γένει οδική συμπεριφορά του Εναγόμενου, όπως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον Ενάγοντα, αναντίλεκτα, φαίνεται να συνιστά τη γενεσιουργό αιτία[5] του ατυχήματος, και γι' αυτό δικαιολογεί και την απόδοση οδικής αμέλειας σε αυτόν. Υπάρχει εξάλλου μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι, από την παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας εκ μέρους του Εναγόμενου προς τον Ενάγοντα, ο Ενάγων υπέστη ζημιά. Τραυματίστηκε κατά την σύγκρουση και υπέστη πόνο ταλαιπωρία και έξοδα. Κρίνεται, ενόψει των πιο πάνω, ότι ο Ενάγων έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την οδική αμέλεια του Εναγόμενου. Αποτέλεσμα της πιο πάνω οδικής αμέλειας του Εναγόμενου, ήταν η δημιουργία της επίδικης οδικής σύγκρουσης, που είχε ως συνέπεια την πρόκληση τραυματισμού, πόνου, ταλαιπωρίας και εξόδων στον Ενάγοντα. Όσον αφορά τις σωματικές βλάβες του Ενάγοντος, τα ευρήματα του ορθοπεδικού, που δεν αμφισβητούνται, υιοθετούνται ως δικαστικά ευρήματα, ότι δηλαδή ο Ενάγων υπέστη διάσειση, σοβαρή θλάση/διάστρεμμα αυχένος, και σοβαρή θλάση/διάστρεμμα οσφύος, χωρίς κατάγματα, με τα συμπτώματα που έχουν προαναφερθεί, που αντιμετωπίστηκαν χωρίς νοσηλεία, με ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή, χρήση μαλακού κολάρου και φυσιοθεραπείες, δίδοντας βελτιωμένη εικόνα περίπου 30 ημέρες μετά το ατύχημα, αλλά με ενδεχόμενο μόνιμων κατάλοιπων και ταλαιπωρίας του Ενάγοντος και στο μέλλον σε περιόδους έξαρσης. Για το αστικό αδίκημα της αμέλειας, είναι δυνατόν να επιδικαστούν αποζημιώσεις. Η αρχή που διέπει τον υπολογισμό των αποζημιώσεων στα αστικά αδικήματα, όπως και στο αστικό αδίκημα της αμέλειας, είναι η αρχή της αποκατάστασης[6]. Με βάση αυτήν, οι (συνήθεις) αποζημιώσεις που επιδικάζονται θα πρέπει να είναι εκείνο το ποσό το οποίο θα θέσει τον ενάγοντα στην θέση στην οποία θα βρίσκονταν εάν δεν διαπράττονταν το αδίκημα. Το ποσό που θα επιδικαστεί θα πρέπει να είναι δίκαιο και εύλογο, μέσα στο πλαίσιο του κοινωνικά αποδεκτού[7]. Έχει αναγνωριστεί προ ετών η τάση της νομολογίας για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάζονταν στο παρελθόν[8], που αντανακλά την μεγαλύτερη ευαισθησία στον ανθρώπινο πόνο· αντανάκλαση που δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί· εκφράζει προφανώς και τις πραγματικότητες της σύγχρονης ζωής[9], μα ταυτόχρονα λαμβάνεται υπόψη, ως εξισορροπητικός παράγων, και η αγοραστική αξία του χρήματος στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον[10], της οικονομικής κρίσης. Οι αποζημιώσεις παραμένουν το μέσο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και αντιμετώπισης των δυσχερειών που επιφέρει η σωματική βλάβη στην κάθε ξεχωριστή περίπτωση· όπως και το χρήμα, ευλόγως, παραμένει ένα φύσει ατελές μέσο για να επιφέρει την πλήρη αποκατάσταση. Ως τέτοιο, ατελές μέσο, δεν θα πρέπει να ωθεί σε μίαν ανέλεγκτη πορεία αύξησης των αποζημιώσεων[11]. Ενόψει του ότι ο υπολογισμός των αποζημιώσεων σε κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστός, η υφιστάμενη νομολογία σε σχέση με τα ποσά που επιδικάστηκαν σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό, χωρίς όμως να δεσμεύει. Στη Ρούμπας ν. Μακρυγιάννη [2011] 1 ΑΑΔ 1129, ο εφεσείων είχε υποστεί εγκεφαλική διάσειση για την οποία νοσηλεύτηκε για σχεδόν μία εβδομάδα, και έπειτα 4 χρόνια μετά το δυστύχημα διαγνώστηκε με σοβαρό διάστρεμμα που προέκυπτε από παθήσεις που δεν συνδέθηκαν αιτιωδώς με το επίδικο συμβάν, εξ ου και το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιδικάσει γενικές αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.4.000,
2. Στην Κεζαρίδη v. Κωνσταντίνου [2007] 1 ΑΑΔ 1373, ο εφεσίβλητος είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση, βλάβες που τον απομάκρυναν από την εργασία του και του προκάλεσαν ταλαιπωρία για περίπου 14 μήνες. Του χορηγήθηκε αυχενικό κολλάρο και αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, είχε έντονους πονοκεφάλους, αδυναμία συγκέντρωσης, έντονο πόνο και δυσκαμψία του αυχένα, με πόνο και μούδιασμα στα άνω άκρα. Οι ακτινογραφίες της αυχενικής μοίρας έδειξαν ευθειασμό της σπονδυλικής στήλης και σπονδυλοαρθριτικές αλλοιώσεις στους Α5 και Α6 σπονδύλους. Το δικαστήριο εκεί επιδίκασε προς όφελος του Λ.Κ.6.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, ποσό το οποίο επικυρώθηκε κατ' έφεση, με τη σημείωση ότι κινούνταν πολύ κοντά στο ανώτατο όριο που θα μπορούσε να επιδικαστεί. Στην Αντωνίου ν. Σαββίδου, Αγωγή 2119/2009 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 04.03.2015, ο ενάγων υπέστη θλάση αυχένα χωρίς οποιαδήποτε παθολογικά κατάλοιπα. Το Δικαστήριο έκρινε το ποσό των €2.000,00 ήταν δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη. Άντλησε ενδεικτική καθοδήγηση κυρίως από την Μερακλή και άλλος v. Ταλιώτη [1997] 1 ΑΑΔ 1148, στην οποίαν, όμως, οι τραυματισμοί ήταν πιο σοβαροί, καθώς εκτός από τη θλάση αυχένα υπήρχε και μωλώπισμα δεξιού ώμου και η πλήρης αποθεραπεία απαίτησε κάπως μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τη συνήθη περίοδο που χρειάζεται για αποθεραπεία παρόμοιων κακώσεων, λόγω προϋπάρχοντος ιστορικού οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων, και στην οποία επιδικάσθηκε κατ' έφεση το ποσό των Λ.Κ.1.500,
3. Στην πρωτόδικη Χριστοδούλου ν. Μουζουράκη, Αγωγή 2284/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ημερομηνίας 29.08.2016, για βαριά θλάση του αυχένα με αστάθεια στη βάδιση και µερικό ευθειασµό της αυχενικής µοίρας, θλάση θώρακα κλείδας και κάκωση δεξιού αγκώνα επιδικάστηκαν αποζημιώσεις €8.000,
4. Στη μεταγενέστερη Χριστοφίνης ν. Φταντζή, Πολ. Έφ. 328/2011, ημερομηνίας 31.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, σε διάστρεµµα αυχενικής µοίρας, αιµωδίες άνω άκρων, θλάση προσθίου θωρακικού τοιχώµατος και µώλωπες στην περιοχή του στέρνου, για τα οποία χρησιμοποιήθηκε αυχενικό κολάρο για 15 ηµέρες, και χορηγήθηκαν αναλγητικά και αντιφλεγµονώδη, φυσιοθεραπείες και ανάπαυση, όπου επίσης υπήρξε άλγος και δυσκαµψία του αυχένα και αιµωδίες των άνω άκρων κατά τις αλλαγές του καιρού ή σε κόπωση, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε το ποσό των €10.000,00 που επιδικάστηκε πρωτόδικα ήταν υπερβολικό και το αντικατέστησε µε το ποσό των €7.000,
5. Βάσει των ιδίων αυθεντιών και άλλων που σχετίζονται με παρεμφερείς τραυματισμούς, στις πρόσφατες πρωτόδικες Σκάρος ν. Κούλουμα κ.α., Συνενωμένες Αγωγές 3257/2012 και 3256/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 11.01.2019, επιδικάστηκαν αποζημιώσεις €7.000,00 για τραυματισμούς που βρίσκονται περίπου ίδιο πλαίσιο, αλλά που ήταν σοβαρότεροι, εφόσον περιλάμβαναν, εκτός από θλάση αυχενικής µοίρας της σπονδυλικής στήλης µε ευθειασµό, και θλάση θώρακος και κάταγµα 8ης πλευράς αριστερά, που προκάλεσαν περισσότερη ταλαιπωρία στον τραυματία και διαρκέστερες θεραπείες, ενώ η ιατρική μαρτυρία του ήταν ότι υπήρχαν ορισμένα μόνιμα κατάλοιπα. Το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση, στην Ιωάννου ν. Ιωάννου, Αγωγή αρ. 2086/2020 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 08.12.2020, όπου ο Ενάγων υπέστη ελαφριά εγκεφαλική διάσειση, σοβαρή θλάση αυχένος με ευθειασμό της αυχενικής μοίρας, χωρίς κατάγματα, με συμπτώματα ζαλάδας, αστάθειας, ναυτίας, πόνων στο κεφάλι, τον αυχένα, τις ωμοπλάτες και σε περιοχές της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, δυσκαμψία, αδυναμία, μυϊκούς σπασμούς και αιμωδίες στα άνω άκρα, μώλωπα στη δεξιά πλάγια ινιακή περιοχή του αυχένα και εντύπωμα ζώνης στο πρόσθιο δεξιό ημιθωράκιο, βλάβες που αντιμετωπίστηκαν χωρίς νοσηλεία, με ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή, χρήση μαλακού κολάρου και φυσιοθεραπείες, δίδοντας βελτιωμένη εικόνα 10 ημέρες μετά το ατύχημα, και με γενικευμένη μη ιατρική μαρτυρία ότι ο τραυματίας θα ταλαιπωρείτο σε όλη του τη ζωή, όπου υπήρχε επίσης απουσία από την εργασία χωρίς επηρεασμό της εργασιακής ή εισοδηματικής ικανότητας γενικότερα, επιδικάστηκαν γενικές αποζημιώσεις €5.000,
6. Λαμβάνονται υπόψη όλες τις επιμέρους διαφοροποιήσεις της παρούσας υπόθεσης, όσον αφορά τους τραυματισμούς του Ενάγοντος, που είναι μέσα στην ίδια γραμμή τραυματισμών αυχένα, σπονδύλου και οσφύος από οδική σύγκρουση, σε συνάρτηση με τον χρόνο κατά τον οποίο γίνεται ο καθορισμός και τις συνθήκες που προσδιορίζουν την ακρίβεια και την αξία του χρήματος, και, έχοντας υπόψη γενικότερα τις αρχές και τα γεγονότα, μέσα σε ένα υφιστάμενο πλαίσιο €2.000,00-€8.000,00, κρίνεται πως το ποσό των €7.000,00, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, συνιστά επαρκή, δίκαιη και εύλογη αποζημίωση, εντός των ορίων του κοινωνικά αποδεκτού, υπό τις περιστάσεις. Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές, θα πρέπει να προβάλλονται στο δικόγραφο και έπειτα να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία. Είναι δυνατόν να διεκδικηθεί αποζημίωση και για απώλεια εισοδημάτων, εφόσον έχει δικογραφηθεί η απώλεια, και νοουμένου ότι έχει προσκομιστεί μαρτυρία τόσο για την ανικανότητα του Ενάγοντος να εργαστεί, όσο και για την απώλεια την οποία υπέστη[12]. Ο Ενάγων δικογράφησε τις ειδικές ζημιές του. Έπειτα, παρουσίασε αποδείξεις, για να στοιχειοθετήσει την ειδική ζημιά του, €431,62 για την εναπομείνασα απώλεια απολαβών, €375,00 για τα έξοδα του ιδιωτικού νοσοκομείου, €6,00 για τη συμπληρωμή στον παθολόγο για το παραπεμπτικό, €350,00 για τα έξοδα του ορθοπεδικού, €38,76 για τα συνταγογραφημένα φάρμακα/κολάρο, €850,00 για τις φυσιοθεραπείες, που δίδουν ένα σύνολο €2.051,
7. Η μαρτυρία του Ενάγοντος επαρκεί για την απόδειξη της απαίτησής του για τις ειδικές ζημιές. Καταλήγοντας, επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου ποσό ύψους €7.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία του δυστυχήματος, δηλαδή από την 25.08.2020, μέχρι πλήρους εξόφλησης της απόφασης αυτής[13]. Επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου ποσό ύψους €2.051,38 ως ειδικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού, από την ημερομηνία του δυστυχήματος, 25.08.2020, μειωμένο κατά το ήμισυ[14]. Επιπρόσθετα, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου, τα έξοδα της παρούσας αγωγής και διαδικασίας, που καθορίζονται στο ποσό των €1.065,00 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €36,00 έξοδα επίδοσης. (Υπ.)............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Σωκράτους v. Αστυνοµίας