Αναφορικά με την Εταιρεία ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ, Εταιρική Αίτηση αρ. 589/2020, 16/8/2022

Αναφορικά με την Εταιρεία ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ, Εταιρική Αίτηση αρ. 589/2020, 16/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Εταιρική Αίτηση αρ. 589/2020 Αναφορικά με την Εταιρεία ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ & ΛΑΖΑΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ και τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 και την αίτηση του Ρ. Κ. για εκκαθάριση της Εταιρείας Αίτηση από τον Γ. Λ., Αιτητή, ημερομηνίας 31.03.2022 για έκδοση διατάγματος επικύρωσης (validation order) Ημερομηνία: 16 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: Στ. Στυλιανού (κα) για Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ Για το ενδιαφερόμενο μέρος Ρ. Κ.: Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης Για τον Επίσημο Παραλήπτη: καμία εμφάνιση Για την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Στο πλαίσιο αίτησης για εκκαθάριση της Εταιρείας από το Δικαστήριο, ο Αιτητής, διοικητικός σύμβουλος της Εταιρείας, καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, με δικονομική βάση το άρθρο 216 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, με την οποία ζητά την έκδοση διατάγματος αποπαγοποίησης τραπεζικού λογαριασμού της Εταιρείας που διατηρείται στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ζητά, επίσης, να απαγορευθεί στην Τράπεζα η παρεμπόδιση της χρήσης και κίνησης του τραπεζικού λογαριασμού και να τύχουν προκαταρκτικής επικύρωσης οι πληρωμές που θα γίνουν από αυτό τον τραπεζικό λογαριασμό. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή, όπου εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους, κατά τη θέση του, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτρέψει την αποπαγοποίηση. Αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει μετά την παράθεση του νομικού πλαισίου. Σύμφωνα με το άρθρο 216 του Κεφ.113, κατά την εκκαθάριση Εταιρείας από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε διάθεση της ιδιοκτησίας της Εταιρείας, που γίνεται μετά την έναρξη της εκκαθάρισης, είναι άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Ορίζει, το άρθρο 218 § 2, πως η εκκαθάριση της Εταιρείας λογίζεται ότι αρχίζει από τον χρόνο υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση. Η δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει διαφορετικά σχετικά με τη διάθεση ιδιοκτησίας της υπό εκκαθάριση Εταιρείας, σύμφωνα με το άρθρο 216, μπορεί να γίνει δια διατάγματος επικύρωσης (validation order). Η επικυρωτική δυνατότητα του Δικαστηρίου, που συνιστά άσκηση διακριτικής ευχέρειας, δεν περιορίζεται μεν από τον νόμο, αλλά ασκείται δικαστικά, με δεδομένο ότι η έκδοση διατάγματος επικύρωσης συνιστά εξαίρεση στον νομοθετημένο κανόνα ότι η Εταιρεία, μετά την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση, δεν μπορεί να διαθέτει την ιδιοκτησία της. Η εξαίρεση αυτή αναγκαστικά οδηγεί στην αναζήτηση των ιδιαίτερων περιστάσεων που δείχνουν ότι η διάθεση συγκεκριμένης ιδιοκτησίας της υπό εκκαθάριση Εταιρείας είναι προς το συμφέρον της τάξης των ανεξασφάλιστων πιστωτών, ώστε να είναι κατάλληλη η περίπτωση να μην εφαρμοστεί η αρχή pari passu, της ισότιμης ή κατά τη νόμιμη προτεραιότητα ικανοποίησης των πιστωτών της υπό εκκαθάριση Εταιρείας. Αυτός ήταν ο άξονας που έθεσε η Express Electrical Distributors Ltd v Beavis and others [2016] EWCA Civ 765 (από Sales LJ), η προσέγγιση της οποίας έγινε αποδεκτή στην Akers v Samba Financial Group [2017] UKSC 6. Συναφώς, δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί, μέσω της έκδοσης διατάγματος επικύρωσης, η προτιμησιακή ικανοποίηση συγκεκριμένου πιστωτή εις βάρος άλλων. Η διάθεση περιουσίας που έγινε ήδη και λήφθηκε καλόπιστα (bona fide), πριν τη λήψη γνώσης της ύπαρξης διαδικασίας εκκαθάρισης, και δεν υπάρχει ένδειξη προτιμησιακής ικανοποίησης συγκεκριμένου πιστωτή, συνήθως επικυρώνεται. Σε κάθε περίπτωση, όταν δεν έχει εκδοθεί και διάταγμα εκκαθάρισης, το Δικαστήριο αναζητεί μαρτυρία που θα το ικανοποιήσει είτε ότι η Εταιρεία είναι φερέγγυα, είτε ότι μια συγκεκριμένη συναλλαγή ή σειρά συναλλαγών για τις οποίες ζητείται το διάταγμα επικύρωσης είναι επωφελείς ή δεν είναι επιβλαβείς. Όταν, στην περίπτωση μιας φερέγγυας Εταιρείας, προσκομίζονται στοιχεία ότι οι διευθυντές θεωρούν πως μια συγκεκριμένη διάθεση είναι απαραίτητη ή πρόσφορη προς το συμφέρον της Εταιρείας, το Δικαστήριο μπορεί να επικυρώσει τη διάθεση, εάν στο συμπέρασμα αυτό θα έφθανε ευλόγως οποιοσδήποτε, ακόμα και εάν υπάρχει συνεισφέρων που αντιτάσσεται· εκτός εάν ο συνεισφέρων που αντιτάσσεται προσκομίσει αντίθετη μαρτυρία, ότι η διάθεση είναι πιθανόν να βλάψει την Εταιρεία[1]. Κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών και με γνώμονα τις ιδιαίτερες περιστάσεις της, λαμβάνοντας υπόψη το κατά πόσον η διάθεση μείωσε ή θα μειώσει τα διαθέσιμα στοιχεία ενεργητικού κατά την εκκαθάριση[2], όπως και το ζήτημα της καλής πίστης και της ειλικρινούς πρόθεσης των ενδιαφερομένων[3]. Στη Re Fairway Graphics Ltd [1991] BCLC 468, διατυπώθηκαν τρεις κατηγορίες στις οποίες μπορεί να δοθεί επικύρωση: για διάθεση συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου που είναι αναγκαία, εάν πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί η Εταιρεία επειδή αυτό είναι προς το συμφέρον των πιστωτών, ή εάν η Εταιρεία είναι φερέγγυα. Το αίτημα για αποπαγοποίηση τραπεζικού λογαριασμού που δεσμεύθηκε σχετίζεται με την ανάγκη εξακολούθησης της λειτουργίας της Εταιρείας (carry on business) ενόσω εκκρεμεί η αίτηση για εκκαθάριση, που είναι προς το συμφέρον των πιστωτών. Δεν αρκεί η απλή επιθυμία της Εταιρείας να συνεχίσει να λειτουργεί παρά τις νομοθετημένες συνέπειες της καταχώρισης της αίτησης για εκκαθάρισή της. Να λεχθεί, επίσης, πως, όταν η Τράπεζα λαμβάνει ειδοποίηση για αίτηση εκκαθάρισης που υποβάλλεται εναντίον Εταιρείας εκ των πελατών της (ειδοποίηση που μπορεί να λάβει μέσω της δημοσίευσης της αίτησης ή άλλως πώς), είθισται να δεσμεύει τον λογαριασμό της[4], ακόμα κι αν δεν θα είναι η ίδια υπεύθυνη για πληρωμές από τον τραπεζικό λογαριασμό της υπό εκκαθάριση Εταιρείας μετά από την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση. Πρόκειται για μια πρακτική πάντως νομολογιακά εγκεκριμένη[5], που έχει αναχθεί και σε συνήθη έως συνετή πρακτική. Σε τέτοια περίπτωση, η Εταιρεία μπορεί να υποβάλει αίτηση για ενός είδους προκαταρκτική ελάφρυνση από τέτοια δέσμευση (anticipatory relief). Διατάγματα που επιτρέπουν προκαταρκτικά τη συνέχιση της λειτουργίας της Εταιρείας, χωρίς το Δικαστήριο να πρέπει να επικυρώνει μία-προς-μία τις σκοπούμενες πράξεις, μπορούν να χορηγηθούν, επίσης, εάν είτε η Εταιρεία είναι φερέγγυα, είτε η συνέχιση της λειτουργίας της δεν θα βλάψει τους πιστωτές[6]. Στη Re a Company (No. 00687 of 1991) [1992] BCLC 133 σε 135, τα γεγονότα της οποίας ομοιάζουν κάπως με τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης, όπου και εκεί η αίτηση για εκκαθάριση δεν ήταν λόγω ανικανότητας πληρωμής χρέους της Εταιρείας, αλλά είχε να κάνει με τη διάρρηξη σχέσης συνεργασίας, και ζητήθηκε και δόθηκε τέτοιου είδους θεραπεία μαζί με θεραπεία απαγόρευσης περαιτέρω δημοσίευσης της αίτησης, προτάθηκε, πρόσθετα, στο πλαίσιο αίτησης για διαφοροποίηση του διατάγματος προκαταρκτικής επικύρωσης, ότι κάθε εντολή επικύρωσης που αποδεσμεύει τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Εταιρείας πρέπει να περιλαμβάνει και την ακόλουθη θέση προϋπόθεσης: "Provided that [the relevant bank] should be under no obligation to verify for itself whether any transaction through the company's bank accounts is in the ordinary course of business, or that it represents full market value for the relevant transaction". Είναι μια πρόνοια που αφαιρεί την όποια ευθύνη από την Τράπεζα, και τοποθετεί την υποχρέωση σε όσους θα χρησιμοποιούν τον λογαριασμό της Εταιρείας, να πραγματοποιούν πληρωμές μόνον κατά τη συνήθη πορεία των εργασιών της Εταιρείας, και οποιαδήποτε πληρωμή που δεν είναι στη συνήθη πορεία των εργασιών της Εταιρείας δεν καλύπτεται από το διάταγμα επικύρωσης και είναι ανακτήσιμη με βάση το γενικό δίκαιο και τις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού[7]. Όταν υπάρχει βεβαιότητα ότι η αίτηση εκκαθάρισης θα καταλήξει στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, το Δικαστήριο είναι δυνατόν να αποφύγει την έκδοση διατάγματος επικύρωσης, και να θέσει το θέμα υπό την ευθύνη εκκαθαριστή[8], ενώ, εάν συντρέχει επείγουσα συνθήκη, μπορεί να ωθηθεί να δώσει μια προσωρινή επικυρωτική θεραπεία, για πολύ συγκεκριμένες πράξεις. Από την ίδια νομολογία, αντλείται καθοδήγηση ότι η αίτηση για διάταγμα επικύρωσης, περιλαμβανομένης προκαταρκτικής επικύρωσης με αποπαγοποίηση τραπεζικού λογαριασμού, μπορεί να υποβληθεί από την Εταιρεία και να υποστηρίζεται από την μαρτυρία προσώπου που γνωρίζει τα γεγονότα αλλά και την οικονομική κατάσταση της Εταιρείας (του διευθυντή της ή και λογιστή της). Τούτο, κατά τη γνώμη μου, δεν σημαίνει ότι δεν νομιμοποιείται κάποιος αξιωματούχος της Εταιρείας να υποβάλει την αίτηση εξ ονόματός του, όπως και οποιοσδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Η αίτηση πρέπει να επιδίδεται στον πιστωτή ή το πρόσωπο που αιτείται την εκκαθάριση της Εταιρείας, σε οποιοδήποτε πρόσωπο είναι γνωστό πως επηρεάζεται από την αιτούμενη θεραπεία, και σε τυχόν πιστωτές που έχουν δηλώσει την ιδιότητά τους ή άλλως πώς εμφανίζονται ή συμμετέχουν στη διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης. Στην προκειμένη περίπτωση, και υπό τις περιστάσεις της, δεν χρειάστηκε περαιτέρω επίδοση της αίτησης του διευθυντή της Εταιρείας σε οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα. Έχω εν πάση περιπτώσει εξετάσει την αίτηση που παραδεκτά υποβλήθηκε (admissible), και τη μαρτυρία που τη συνοδεύει, που είναι και η μόνη που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο. Το αίτημα του Αιτητή για αποπαγοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού της υπό εκκαθάριση Εταιρείας δεν βρίσκει οποιαδήποτε ένσταση, ενώ το πρόσωπο που ενεργοποίησε τη διαδικασία της εκκαθάρισης ρητά συναίνεσε, δια του δικηγόρου του, στην έκδοση επικυρωτικού διατάγματος. Από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί, έχοντας υπόψη και τις προαναφερόμενες νομικές αρχές, έχω ικανοποιηθεί ότι η αποπαγοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού της Εταιρείας, με σκοπό τη συνέχιση της λειτουργίας της Εταιρείας, ενόσω εκκρεμεί η αίτηση για εκκαθάριση και μέχρι την τελική εκδίκασή της ή νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου, θα είναι προς το συμφέρον της Εταιρείας, ενώ δεν υπάρχει ένδειξη ότι θα είναι επιβλαβής για οποιονδήποτε πιστωτή. Λαμβάνονται υπόψη και πως ο τραπεζικός λογαριασμός της Εταιρείας, του οποίου ζητείται η αποπαγοποίηση, είναι ο μοναδικός τραπεζικός λογαριασμός της Εταιρείας, έχει μικρό πιστωτικό υπόλοιπο, και ότι η εκκαθάριση της Εταιρείας, που ασχολείται (σήμερα περιορισμένα) με την εκμετάλλευση και διαχείριση ακινήτων, δεν ζητείται για λόγους αφερεγγυότητάς της, ενώ δεν αποκλείεται, έχοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους υποβλήθηκε η αίτηση για εκκαθάριση της Εταιρείας σε συνάρτηση με τους ρυθμούς με τους οποίος κινείται η διαδικασία, να μην καταλήξει σε διάταγμα εκκαθάρισης. Η Εταιρεία, με βάση μαρτυρία που έμεινε αναντίλεκτη, είναι φερέγγυα. Δεν έχει διαγνωστεί στοιχείο κακοπιστίας στην αίτηση, και δεν υπάρχει ένδειξη ότι γίνεται προσπάθεια να προτιμηθεί συγκεκριμένος πιστωτής (attempt to prefer the disponee). Η αίτηση φαίνεται πως υποβάλλεται καλόπιστα, προς περιορισμό των αρνητικών συνεπειών που προκάλεσε η δημοσίευση (advertisement) της αίτησης, η οποία δεν περιορίστηκε με οποιονδήποτε τρόπο κατόπιν σχετικού αιτήματος, και προς διατήρηση της Εταιρείας ως δρώσας επιχείρησης (going concern), κατ' επέκταση κατά πάσα πιθανότητα θα είναι επωφελής για την εκκαθάριση, εάν τελικά η διαδικασία προχωρήσει με σκοπό την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Δεν φαίνεται γενικά να υπάρχει υπόθεση, έναντι στην υπόθεση που έθεσε ο Αιτητής, ότι: η αποπαγοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού της Εταιρείας και η χρήση του είναι αναγκαία για τη συνήθη λειτουργία της Εταιρείας, και ότι θα είναι επωφελής και όχι επιβλαβής σε συνάρτηση με τον σκοπό της εκκαθάρισης και τη διαδικασία της. Υπάρχει, επίσης, η μαρτυρία ότι η Εταιρεία, χωρίς τη δυνατότητα χρήσης του λογαριασμού της, μπορεί να βρεθεί εκτεθειμένη και να βλαφθεί, ενώ, προς αποφυγή μιας τέτοιας προοπτικής, γίνονται πληρωμές από προσωπικά έξοδα αξιωματούχων ή μετόχων. Παράλληλα, υπάρχει η δυνατότητα, με τις δικλείδες ασφαλείας που έχουν νομολογηθεί, και εξηγήθηκαν, να επιτευχθεί και η συνέχιση της λειτουργίας της Εταιρείας, με τη χρήση και κίνηση του τραπεζικού λογαριασμού της ως ζητείται, αλλά και η διασφάλιση ότι η χρήση και κίνηση του τραπεζικού λογαριασμού δεν θα είναι για σκοπούς άλλους από τη συνέχιση της συνήθους λειτουργίας της Εταιρείας. Από αυτό το σύνολο των δεδομένων, κρίνεται ότι μπορεί, υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, να εκδοθεί επικυρωτικό διάταγμα. Όσον αφορά το πρόσθετο απαγορευτικό (εμμέσως προστακτικό) διάταγμα που ζητείται από τον Αιτητή εναντίον της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, δεν υπάρχει επαρκής βάση που να δίδει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ικανοποιηθεί ότι θα πρέπει, σε αυτό το στάδιο, να εκδώσει πρόσθετο απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα εναντίον της Τράπεζας. Δια της έκδοσης του προκαταρκτικού επικυρωτικού διατάγματος, η Τράπεζα, πάντως, δεν έχει νόμιμη αιτία συναφή με την εκκρεμότητα της συγκεκριμένης αίτησης εκκαθάρισης, για να απαγορεύει στην Εταιρεία τη χρήση του τραπεζικού αυτού λογαριασμού. Ουσιαστικά δικαιώματα που έχουν να κάνουν με τη συμβατική σχέση μεταξύ της Εταιρείας και της Τράπεζας, δεν μπορούν να απασχολήσουν στο πλαίσιο αυτής της αίτησης του Αιτητή. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου: ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ ΟΠΩΣ, παρά την υποβολή της αίτησης του Ρ. Κ. για την εκκαθάριση της Εταιρείας Κωμοδρόμος & Λαζάρου Λίμιτεδ (ΗΕ 13985) («η Εταιρεία»):