LEON - KT LLC ν. SOZOSHILLS CONSULTANCY LIMITED κ.α., Γενική Αίτηση 128/21, 8/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A195 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Γενική Αίτηση 128/21 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, Άρθρα 243, 261 μέχρι 275 και Άρθρα 276 μέχρι 283 και Άρθρα 284 μέχρι 297 και Άρθρα 298 μέχρι 344 και Αναφορικά με την Εταιρεία SOZOSHILLS CONSULTANCY LIMITED, HE113448, εκ Λεμεσού, σε εκκαθάριση, δια του εκκαθαριστή κ. Λ. Κ., ΜΕΤΑΞΥ: LEON - KT LLC, Αριθμός Εγγραφής 1157847049513 Αιτήτρια και
- SOZOSHILLS CONSULTANCY LIMITED HE113448, εκ Λεμεσού
- Κ. Λ. ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας SOZOSHILLS CONSULTANCY LIMITED HE113448 Καθ' ων η Αίτηση ______________________________________________________________ Αίτηση Ημερομηνίας 5/4/22 για αντικατάσταση της Αιτήτριας και τροποποίηση του τίτλου και δικογράφων ______________________________________________________________ Ημερομηνία: 8/8/22 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα. Καλλένου Για Καθ' ων η Αίτηση: κος. Αγαθοκλέους Κατ' εφαρμογή των προνοιών του Περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, η απόφαση διαβιβάζεται στους δικηγόρους των διαδίκων ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.6.21, το Δικαστήριο με άλλη σύνθεση, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ουσιαστικά σταμάτησε οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια σε σχέση με την εκούσια εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 1, μέχρι εκδίκασης της Γενικής Αίτησης ή νεότερης διαταγής του. Θέμα της Γενικής Αίτησης φαίνεται να είναι η διακοπή, ακύρωση ή και αναστολή της διαδικασίας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1 και η ακύρωση οποιασδήποτε απόφασης λήφθηκε στο πλαίσιό της. Επιγραμματικά, η Αιτήτρια φαίνεται να προέβη στα προαναφερθέντα διαβήματα επειδή ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι είναι πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και δεν ειδοποιήθηκε να συμμετέχει στην υπό πιστωτών διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισής της. Η μονομερής αίτηση συνάντησε κοινή ένσταση από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 23.7.
- Παρεμβλήθηκε αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για κατάθεση ασφάλειας εξόδων, η οποία επιλύθηκε εκ συμφώνου με την έκδοση σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου και δύο ημέρες πριν την ημέρα κατά την οποία το παρόν Δικαστήριο όρισε τη μονομερή Αίτηση και το προσωρινό Διάταγμα για Ακρόαση, η Αιτήτρια καταχώρισε την κρίσιμη Αίτηση. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχώρισαν ένσταση στη Γενική Αίτηση στις 2.5.22 και την ίδια ημέρα καταχώρησαν ένσταση και στη παρούσα Αίτηση. Αυτά σε ότι αφορά το ιστορικό της διαδικασίας. Η Αιτήτρια ζητά να αντικατασταθεί με την Εταιρεία Timexona Limited (στο εξής η «Timexona»), η εγγραφή της οποίας φαίνεται στο Τεκμήριο 1, και όπως ο τίτλος της διαδικασίας και τα σχετικά δικόγραφα τροποποιηθούν και όπως δοθεί άδεια προκειμένου να συνεχιστεί η διαδικασία στο όνομα της Timexona. Βασίζει τα αιτήματά της στον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό Διαταγές 9 και 12, Διαταγή 25, θεσμούς 1 - 6, Διαταγές 39 και 40, Διαταγή 48 θεσμούς 1 - 9 και Διαταγή 64 και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος. Πραγματικό υπόβαθρο τίθεται με ένορκη δήλωση του δικηγόρου της Αιτήτριας, στην οποία ουσιαστικά αναφέρεται ότι η Αιτήτρια και η Timexona κατήλθαν, στις 30.7.21, σε συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων που περιλαμβάνει και το δικαίωμα στη συνέχιση της παρούσας διαδικασίας (Τεκμήριο 2 και παράγραφος 9(β) της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την Αίτηση). Την εκχώρηση αυτή μάλιστα ισχυρίζεται ότι αναγνώρισε και Ρωσικό Δικαστήριο (Τεκμήριο 3) στις 21.12.
- Η αντικατάσταση, προτείνει, δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μια και το θέμα είναι τυπικό και αντικατοπτρίζει τη νέα κατάσταση πραγμάτων και τα αιτήματα πρέπει να εγκριθούν προκειμένου να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρόβαλαν ένσταση βασιζόμενοι σε 8 λόγους και στην ίδια ουσιαστικά νομική βάση με την Αιτήτρια, αναφέροντας ότι η Αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική και άρα απαράδεκτη και με αυτή επιχειρείται εισαγωγή νέου διαδίκου. Δεν εδράζεται σε συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων, αλλά σε συμφωνία είσπραξης χρέους, ούτε παρέχεται επαρκές πραγματικό υπόβαθρο για έγκρισή της. Καταχωρήθηκε δε κακόπιστα και με καθυστέρηση και προκαλεί αδικία και ταλαιπωρία στους Καθ' ων η Αίτηση και καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Προς υποστήριξη της ένστασης, η ομνύουσα δικηγόρος αναφέρει ότι η ένορκος δήλωση έπρεπε να είχε γίνει από αξιωματούχους της Timexona που βρίσκονται στην Κύπρο. Επαναλαμβάνει ότι η συμφωνία Τεκμήριο 2 δεν είναι συμφωνία εκχώρησης, αλλά συμφωνία είσπραξης χρέους με διάρκεια μάλιστα 2 ετών και δεν πρόκειται για απόλυτη εκχώρηση ή μεταβίβαση δικαιώματος. Η Αίτηση καταχωρίστηκε 9 μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, δηλαδή με υπέρμετρη καθυστέρηση και σκοπός της είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά και η παράκαμψη της διαδικασίας εγγραφής και αναγνώρισης αλλοδαπής απόφασης που η Αιτήτρια κατ' ισχυρισμό εξασφάλισε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
- Με την Αίτηση τούτη δημιουργούνται έξοδα τα οποία δεν περιλήφθηκαν στο εκ συμφώνου εκδοθέν διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων. Την ημέρα της Ακρόασης, οι δικηγόροι κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις. Οι δικηγόροι της Αιτήτριας παραπέμπουν στις πρόνοιες της Διαταγής 12 θεσμός 3 και σε σχετική Νομολογία υποστηρίζοντας ότι ως εκδοχέας, η Timexona, έχει δικαίωμα να αντικαταστήσει την Αιτήτρια στη διαδικασία με αντίστοιχες διαταγές στη βάση της Διαταγής 25 ούτως ώστε να γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις προς εφαρμογή της αιτούμενης αντικατάστασης. Αναφέρονται και σε Νομολογία στη βάση της οποίας αναγνωρίστηκε ότι η εκχώρηση στην Κύπρο δεν ρυθμίζεται νομοθετικά και δεν απαιτείται συγκεκριμένος τύπος για να επιτευχθεί. Θεωρούν ότι στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την Αίτηση τεκμηριώνεται επαρκώς η αναγκαιότητα αντικατάστασης της Αιτήτριας από την Timexona, καθότι η πρώτη εκχώρησε στη δεύτερη τα δικαιώματά της και ότι τούτο αναγνωρίστηκε επίσης από το Ρωσικό Δικαστήριο. Ισχυρίζονται τέλος ότι δεν θα προκληθεί βλάβη στην άλλη πλευρά από την αιτούμενη τροποποίηση και ότι αυτή γίνεται εντός εύλογου χρόνου εν όψει των σχετικών γεγονότων που συνθέτουν το πλαίσιο εντός του οποίου καταχωρίστηκε. Στην αντίπερα όχθη, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση επικαλούνται όμοια Νομολογία για να αντιτάξουν όμως ότι η συμφωνία που επικαλείται η Αιτήτρια δεν είναι στην πραγματικότητα συμφωνία εκχώρησης και άρα δεν εμπίπτει στην εμβέλεια της Διαταγής
- Έστω και να θεωρηθεί ως συμφωνία εκχώρησης δεν είναι αναγκαίο εκδοχεάς δικαιώματος που πηγάζει από τις αρχές της επιείκειας να προσέλθει ενώπιον του Δικαστηρίου. Προτείνουν δε, με σχετική παραπομπή σε σύγγραμμα, ότι η σχέση που φαίνεται να δημιουργείται από την κρίσιμη συμφωνία είναι αυτή της αντιπροσωπείας, η οποία είναι ασυμβίβαστη με την έννοια της εκχώρησης. Τέλος, κατά τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, η καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης και το χρονικό σημείο στο οποίο γίνεται καταδεικνύουν και αλλότρια κίνητρα πίσω από αυτή. Στη Διαταγή 12, θεσμός 3 στο πρωτότυπο αναφέρεται ότι «In case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved» ενώ στο θεσμό 4: «Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence». Η απόφαση πλειοψηφίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ. ν. Χρίστου Χαρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 825, στην οποία αμφότερες πλευρές με παρέπεμψαν, δεικνύει και την προσέγγιση με την οποία διαδικασία δύναται να συνεχιστεί από πρόσωπο που του εκχωρήθηκαν δικαιώματα. Σημειώνεται ότι η εκχώρηση στην Χαρίδης (ανωτέρω) προέκυψε «[δ]υνάμει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 13.12.2005, εκδοθέντος στη βάση του περί Εταιρειών Νόμου, μεταβιβάστηκε ολόκληρη η επιχείρηση, ιδιοκτησία, δικαιώματα και υποχρεώσεις των εναγόντων - εφεσειόντων (στο εξής οι εφεσείοντες) στην εταιρεία «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» (στο εξής η αιτήτρια τράπεζα) και έγινε ταυτόχρονα η διάλυση των εφεσειόντων χωρίς εκκαθάριση». Εκ του λεκτικού της Διαταγής 12, θεσμός 3 προκύπτει ότι, εφαλτήριο για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για αντικατάσταση ή έκδοση σχετικής διαταγής για συνέχιση της διαδικασίας με ανάλογη διαταγή για τροποποίηση, είναι διαπίστωση του λόγου γιο τον οποίο επήλθε η ανάγκη για συνέχιση διαδικασίας από ή προς άλλο διάδικο. Εν προκειμένω το επιχείρημα της πλευράς της Αιτήτριας είναι ότι αιτία για την αιτούμενη αντικατάσταση και συνεπακόλουθη τροποποίηση είναι η εκχώρηση δικαιωμάτων από την Αιτήτρια στην Timexona. Η εκχώρηση στο Κυπριακό δίκαιο δεν ρυθμίζεται νομοθετικά. Πηγάζει όμως από την παράδοση του δικαίου της Επιείκειας. Οι αυθεντίες συγκλίνουν στο ότι δεν υπάρχει τύπος εκχώρησης, αλλά στο ότι αυτή συνάγεται όταν η πρόθεση των μερών προς τούτο είναι ξεκάθαρη[1]. Στην Ayiomamitis (βλ. σημ. 2) δε, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι σχέση αντιπροσωπείας δεν είναι συμβατή με εκχώρηση, καθότι στη δεύτερη περίπτωση ο εκχωρητής αποξενώνει τα δικαίωματά του[2] και ότι το εκεί κατ' ισχυρισμό δικαίωμα δεν ήταν ταυτόσημο με την ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου συμφωνία. Μελετώντας την κρίσιμη Αίτηση, προβάλλει εν πρώτοις ζήτημα που αφορά την μη εμπλοκή της Timexona οπουδήποτε στην παρούσα ενδιάμεση διαδικασία. Πουθενά στην Αίτηση ή στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση έχει τεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει τη βούληση ή και πρόθεση της ίδιας της Timexona να αντικαταστήσει την Αιτήτρια στην παρούσα διαδικασία. Μια και η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι έχει εκχωρήσει τα δικαιώματά της στην Timexona, θα αναμενόταν ότι το επίδικο αίτημα θα το πρόβαλλε η ίδια η Timexona. Αν μη τι άλλο, θα αναμενόταν έστω να εξασφαλιστεί η ρητή συγκατάθεσή της προς τούτο ή έστω να επιβεβαιωθεί ότι η Αίτηση γίνεται με οδηγίες ή, εν πάση περιπτώσει, εν γνώση ή και για λογαριασμό της Timexona. Κάτι τέτοιο δεν ετέθη ενώπιον μου. Ο ομνύοντας δικηγόρος που στηρίζει με τη μαρτυρία του την Αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 3 ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση λόγω του ότι οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας είναι μόνιμοι κάτοικοι Ρωσίας. Από την αναφορά του στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης διαπιστώνεται ότι η λέξη «Αιτήτρια» αφορά την υφιστάμενη Αιτήτρια και όχι την Timexona. Επίσης στο σώμα της Αίτησης φαίνεται ότι αυτή γίνεται από την Αιτήτρια και δεν κοινοποιείται στην Timexona, ούτε γίνεται αναφορά σε ενημέρωσή της ως προς την εκκρεμούσα διαδικασία. Στη γραπτή αγόρευση που κατατέθηκε από πλευράς Αιτήτριας (Έγγραφο «Α») αναφέρεται ότι αυτή είναι «Γραπτή Αγόρευση υπό της LEON-KT LLC - Αιτήτριας». Εν κατακλείδι, η προτεινόμενη ως νέα αιτήτρια στη διαδικασία δεν φαίνεται να έλαβε γνώση ή να συγκατένευσε σε αυτή καθ' οιονδήποτε τρόπο. Ούτε έχει επιβεβαιώσει ότι η ίδια συμμερίζεται την άποψη της Αιτήτριας περί του καθεστώτος που δημιουργεί η συμφωνία Τεκμήριο 2. Στη Διαταγή 9, θεσμός 10, η οποία αφορά τη συνένωση διαδίκων σε διαδικασία, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι κανένα πρόσωπο δεν προστίθεται ως ενάγων χωρίς τη γραπτή του συγκατάθεση[3], αρχή που θεωρώ αναλογικά εφαρμόζεται και στην παρούσα περίπτωση. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η προτεινόμενη ως νέα αιτήτρια δεν έχει δείξει βούληση να συμμετέχει στη διαδικασία καθ' οιονδήποτε τρόπο, τυχόν έγκριση της Αίτησης θα ενείχε ενδεχομένως το στοιχείο του εξαναγκασμού της στο να το πράξει. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι η σχετική αίτηση που πραγματεύθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο στη Χαρίδης (ανωτέρω) έγινε από την προς αντικατάσταση εταιρεία. Στη γραπτή τους αγόρευση οι δικηγόροι της Αιτήτριας παραπέμπουν σε νομολογία στην οποία αναγνωρίστηκε ότι εκδοχέας νομιμοποιούνταν να διεκδικήσει δικαστικώς δικαιώματα που προέκυψαν από την εκχώρηση, χωρίς να χρειάζεται η συνένωση του εκχωρητή στη διαδικασία (βλ. σελίδα 5 του Εγγράφου «Α»). Στην παρούσα περίπτωση όμως, απουσιάζει η δήλωση βούλησης του ίδιου του εκδοχέα, δηλαδή της Timexona, του προσώπου δηλαδή το οποίο θα αναμενόταν λογικά να έχει τον πρώτο λόγο στο κατά πόσο θα συνεχίσει τη διαδικασία επ' ονόματί του. Κρίνω λοιπόν ότι η προώθηση της Αίτησης από την ίδια την Αιτήτρια στην απουσία του προσώπου με το οποίο η ίδια αιτείται όπως αντικατασταθεί, καθιστούν αυτή απαράδεκτη. Έχοντας καταλήξει ως ανωτέρω, θεωρώ ότι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο αφορά την ενώπιον μου Αίτηση παρέλκει. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 18.6.21 ορίζεται για Ακρόαση στις 23.9.22 και ώρα 9.30 π.μ., με φυσική παρουσία των εμπλεκομένων δικηγόρων στο Δικαστήριο. Η Γενική Αίτηση ορίζεται την ίδια ημέρα για Οδηγίες. Το προσωρινό διάταγμα παραμένει σε ισχύ. (Υπ.).......... Π. Αγαπητός (Ε.Δ) ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] (βλ. Chrysostomou v. G.S. Chalkousi & Sons
(1978)1 C.L.R. 10, Markidou v. Kiliaris a.o.
(1983)1 C.L.R. 392 και VASSOS AYIOMAMITIS DEVELOPMENTS LTD v. Αρτέμη Θωμαΐδη
(2000)1 Α.Α.Δ. 238) [2] (βλ. απόσπασμα «Ο εκχωρητής από τη στιγμή που εκχωρεί τα δικαιώματά του στον εκδοχέα αποξενώνεται από αυτά και τα δικαιώματα περιέρχονται αυτούσια στον εκδοχέα. Στην αντιπροσωπεία ο αντιπροσωπευόμενος διατηρεί τα δικαιώματά του τα οποία ασκεί μέσω του αντιπροσώπου του») [3] («[.] No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto [.]»), η υπογράμμιση του Δικαστηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο