Κ. Κ. κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ., Αίτηση / Έφεση: 143/2022, 22/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αίτηση / Έφεση: 143/2022 (ijustice) Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν. 9/65) ως τροποποιήθηκε και Aναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχής, Εγγραφής και Εκτιμήσεως) Νόμο Κεφ. 224, ως τροποποιήθηκε Μεταξύ:
- Κ. Κ. (ΑΔΤ [ ]), εκ Λεμεσού
- Γ. Γ. (ΑΔΤ [ ]), εκ Λεμεσού Αιτητές / Εφεσείοντες και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ., εκ Λευκωσίας Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 22.07.2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/Εφεσείοντες: Άννα Κ. Σωτήρη Για Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους: Μιχάλης Λουκά Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές - Εφεσείοντες (στο εξής οι «Εφεσείοντες») είναι σύζυγοι. Με την Αίτηση - Έφεση ημερομηνίας 10.6.22 (η «Αίτηση») ζήτησαν: Α. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 28/04/22, Β. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση του σκοπούμενου με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων ο οποίος είναι ορισμένος στις 25/07/2022 και ώρα 10:00 π.μ., ένεκα του παραμερισμού ή της ακυρότητας των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση και/ή η αναστολή της διαδικασίας που προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965) όπως τροποποιήθηκε ένεκα του παραμερισμού ή της ακυρότητας των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ». Ως νομική βάση της Αίτησής τους προτείνονται ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν. 9/1965) ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα τα άρθρα 5, 21, 27, 35 έως 44, 44Α έως 44ΑΑ (Μέρος VIA), 44ΙΣΤ, 44ΙΖ και 51 και τα Παραρτήματα αυτού (στις εξής καλούμενος ο «Νόμος»), οι Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμοί του 2015 (Κ.Δ.Π. 185/2015), ο Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτιμήση) Νόμος Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (Ν. 14/60) άρθρο 32, ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.39, Δ.40, Δ.42, Δ.48 Θ. 1-9, Δ.55, Δ.57, Δ.64, τα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς οι αρχές της επιείκειας (equity), η νομολογία, η πρακτική, η διακριτική ευχέρεια και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Παραθέτουν 13 λόγους για τους οποίους επιζητούν από το Δικαστήριο τις προαναφερθείσες θεραπείες. Τούτοι συνοψίζονται και ομαδοποιούνται ως ακολούθως: - Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και/ή «ΙΑ» είναι κατά το νόμο και όσον αφορά τα γεγονότα εσφαλμένες, παράτυπες, και άκυρες. - Η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι πρόωρη, παράνομη, παράτυπη, δεν συνάδει με την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και είναι αντισυνταγματική. - Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», Τύπου «ΙΒ» και Τύπου «Ι» δεν έχουν επιδοθεί νόμιμα, νομότυπα και δεόντως Εφεσείοντες και έτσι ούτε καθορίστηκε, ούτε ενεργοποιήθηκε αλλά ούτε και έληξε η προθεσμία των 45 ημερών για πληρωμή. - Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» να έχει αποσταλεί πριν την έναρξη και λήξη της περιόδου των 45 ημερών για καταβολή της πληρωμής και ως εκ τούτου είναι πρόωρη και εξ' υπαρχής άκυρη και/ή ακυρώσιμη και δεν έχει επιδοθεί νόμιμα, νομότυπα και δεόντως στους Εφεσείοντες. - Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» και «ΙΒ» είναι καταχρηστικές καθότι εκκρεμεί η Αγωγή 2511/2020 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η προωθούμενη διαδικασία εγείρεται καταχρηστικά, αφού το κατ' ισχυρισμό απαιτητό ποσό από τους Εφεσίβλητους δεν είναι εκκαθαρισμένο, είναι όμως αμφισβητούμενο και αποτελεί αντικείμενο στης αγωγής 2511/
- Συνεπώς, το προϊόν εκποίησης των ακινήτων δεν οφείλεται στους Εφεσίβλητους και είναι σαφώς μεγαλύτερο από το ποσό το οποίο τυχόν να δικαιούνται. - Επίσης, τα διάδικα μέρη βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις στην παρουσία των οικονομικών και νομικών συμβούλων των, και αναμένονται και άλλες συναντήσεις με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση των οποιωνδήποτε διαφορών. Την Αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα 1, ο οποίος εκθέτει μέσω της το πραγματικό υπόβαθρο, τόσο όσων αφορά τον ίδιο, αλλά και για λογαριασμό της Εφεσείουσας
- Περιληπτικά αναφέρει ότι στις 18.10.21, 17.12.21 και 11.5.22 οι Εφεσείοντες παρέλαβαν ειδοποιήσεις τύπου «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» αντίστοιχα, μέσω ιδιώτη επιδότη. Ισχυρίζεται αφενός ότι ειδοποίηση τύπου «Θ» δεν παρέλαβαν και αφετέρου ότι οι Εφεσίβλητοι, κατά παράβαση του σχετικού Νόμου, δεν επέδωσαν ορθά σε εκείνον και στην Εφεσείουσα 2 τις ειδοποιήσεις τύπων «Ι», «Θ», «ΙΒ» και «ΙΑ», που αφορούσαν την διαδικασία εκποίησης ακινήτων τα οποία οι Εφεσείοντες υποθήκευσαν ως εξασφάλιση για να τους παραχωρηθούν πιστωτικές διευκολύνσεις. Δηλαδή, αντί να επιδώσουν ή να προσπαθήσουν να επιδώσουν μέσω συστημένου ταχυδρομείου, επέδωσαν εξ αρχής όλες τις ειδοποιήσεις μέσω ιδιώτη επιδότη. Γι' αυτό το λόγο, προκρίνει, οι διαδικασίες πλειστηριασμού των υποθηκευμένων ακινήτων είναι άκυρες ή εν πάση περιπτώσει δύνανται να κηρυχθούν άκυρες από το Δικαστήριο. Προσθέτει ότι αφού δεν έγινε νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης τύπου «Ι», δεν νομιμοποιούντο οι Εφεσίβλητοι να προωθήσουν την ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» και συνεπώς δεν έληξε ούτε η δια του Νόμου καθορισμένη προθεσμία των 45 ημερών για πληρωμή απαίτησης από τους Εφεσίβλητους. Τονίζει ότι εκκρεμεί Αγωγή που καταχώρησε ο ίδιος εναντίον των Εφεσιβλήτων και ασφαλιστικής εταιρείας την οποία κατονομάζει και με την οποία αξιώνει θεραπείες που σχετίζονται με την υπαιτιότητα, μεταξύ άλλων, και των Εφεσίβλητων στην μη πληρωμή ποσών που σχετίζονται με τις διευκολύνσεις τις οποίες καλύπτουν τα υποθηκευμένα ακίνητα δυνάμει εκχωρημένου ασφαλιστηρίου εγγράφου. Υπό το φως των απαιτήσεων του στην πιο πάνω Αγωγή τα ποσά που αναγράφονται στην ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένα. Τέλος, καταλογίζει στους Εφεσίβλητους κακοπιστία για την επιλογή τους να αρχίσουν διαδικασία εκποίησης των ακινήτων μεσούσης αφενός της διαδικασίας διαπραγμάτευσης και αφετέρου της εν εξελίξει Αγωγής 2511/20 και ζητά την έγκριση της Αίτησης. Στην ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα 1 επισυνάπτονται πέντε τεκμήρια, τα Τεκμήρια Α έως Γ αποτελούν δέσμες εγγράφων των επιδοθέντων ειδοποιήσεων «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» και τα Τεκμήρια Δ και Ε το Κλητήριο Ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση. Η Αίτηση - Έφεση συνάντησε στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων (στο εξής οι «Εφεσίβλητοι») οι οποίοι αντιτάσσουν 16 λόγους για τους οποίους η Αίτηση - Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. Συνοπτικά με αυτούς ουσιαστικά προτείνεται ότι: - Οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων έγιναν σύμφωνα με το Νόμο, αλλά και επιτεύχθηκε ο σκοπός του Νόμου να λάβουν ενημέρωση των ειδοποιήσεων οι ενδιαφερόμενοι και η ερμηνεία του Νόμου που υιοθετούν οι Εφεσείοντες είναι «τυπολατρική». - Οι Εφεσίβλητοι δεν είχαν υποχρέωση επίδοσης ειδοποίησης τύπου «Θ», καθότι δεν αποτελούν αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. - Εκτός της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» δεν ελέγχεται με την παρούσα διαδικασία οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση. - Η εκκρεμοδικία στην Αγωγή του Εφεσείοντα 1 εναντίον της κατονομαζόμενης ασφαλιστικής εταιρείας και των εδώ Εφεσίβλητων αφορά δικαιώματα ασφάλισής του εκεί Ενάγοντος και δεν αποτελεί λόγο ακυρότητας της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». - Τα διάδικα μέρη δεν βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις, καθότι παρά το ότι οι Εφεσίβλητοι κάλεσαν τους Εφεσείοντες στις 19.1.22 να προσκομίσουν σχετικά έγγραφα, οι δεύτεροι δεν το έχουν πράξει μέχρι και σήμερα. - Η Αίτηση είναι καταχρηστική της διαδικασίας του Δικαστηρίου που σκοπό έχει την πρόκληση καθυστέρησης στην ενάσκηση των δικαιωμάτων των Εφεσίβλητων. Την Ένσταση στηρίζει ένορκη δήλωση της Άντρεας Ιωαννίδου με 2 τεκμήρια, το περιεχόμενο της οποίας λαμβάνεται υπόψη εις ολόκληρο και δεν θα επαναληφθεί αυτολεξεί για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Περιληπτικά, οι ουσιαστικές διαφωνίες της ομνύουσας με τον Εφεσείοντα 1 έγκεινται στο ότι η κατάσταση λογαριασμού που κοινοποιήθηκε με τη σχετική ειδοποίηση είναι ορθή, στο ότι λόγω απώλειας της άδειας για λειτουργία πιστωτικού ιδρύματος από τους Εφεσίβλητους πριν την αποστολή της ειδοποίησης τύπου «Ι», δεν απαιτούνταν η αποστολή της ειδοποίησης τύπου «Θ», στο ότι η επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου «Ι» και «ΙΑ» ήτο καλή και νόμιμη, ότι ούτε διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλ' ούτε και η εκκρεμοδικία στην αγωγή που αναφέρει ο Εφεσείοντας 1 είναι ικανή να εμποδίσει τους Εφεσίβλητους από το να προωθούν την υπό κρίση διαδικασία και ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε κακοπιστία στην προώθησή της. Τα συνημμένα Τεκμήρια Α και Β αφορούν αντίστοιχα την εκ μέρους των Εφεσίβλητων καταχωρηθείσα Υπεράσπιση στην εκκρεμούσα Αγωγή 2511/20 και τα έγγραφα υποθήκης για τα επίδικα ακίνητα. Την ημέρα της ακρόασης, οι συνήγοροι των Εφεσειόντων και των Εφεσίβλητων παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ομνυόντων στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που στήριξαν Αίτηση και Ένσταση. Η δικηγόρων των Εφεσειόντων, με αγόρευση που καταλαμβάνει 14 πυκνογραμμένες σελίδες αναλύει τη νομική πτυχή των υπό κρίση ζητημάτων και προκρίνει ότι το Δικαστήριο εξετάζει εν προκειμένω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις ακύρωσης και παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» (σελίδα 4 της αγόρευσης). Προχωρεί επ' αυτού να πραγματευτεί τη μη αποστολή ειδοποίησης τύπου «Θ». Είναι παραδεχτό ότι τέτοια ειδοποίηση τύπου «Θ» δεν επιδόθηκε, με οποιοδήποτε τρόπο, στους Εφεσείοντες. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εφεσειόντων συμφωνεί ότι ειδοποιήσεις, εκτός της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», δεν προσβάλλονται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Αλλά είναι θέση της ότι τυχόν παράλειψη στη διαδικασία που εν τέλει καταλήγει στην ειδοποίηση «ΙΑ», συμπεριλαμβανομένης και της αποστολής επιστολής τύπου «Θ», προσβάλλεται. Με αυτό το σκεπτικό, αλλά και ως ζήτημα που άπτεται των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και των αρχών της αναλογικότητας και της ισότητας, οι Εφεσίβλητοι έχοντας αναλάβει το υπό κρίση χρέος από πιστωτικό ίδρυμα δεν πρέπει να εξαιρούνται από την υποχρέωση να αποστείλουν ειδοποίηση τύπου «Θ», δίδοντας με αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία στους Εφεσείοντες το δικαίωμα να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματα που προκύπτουν. Παραπέμπει σε πρωτόδικες αποφάσεις που πραγματεύονται το ζήτημα και κατά τη συνήγορο, βρίσκουν καταληκτικά ότι η υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης τύπου «Θ», ουσιαστικά, μεταφέρεται κατά την αντικατάσταση πιστωτικού ιδρύματος από μη αδειοδοτημένο πρόσωπο. Το δεύτερο σημείο εις το οποίο η αγόρευση επικεντρώνεται αφορά το νόμιμο και ορθό της επίδοσης των λοιπών ειδοποιήσεων με ιδιωτική επίδοση αντί με συστημένη επιστολή. Ούτε προς τούτο υπάρχει διαφωνία σε επίπεδο γεγονότων. Οι επιστολές επιδόθηκαν και παραλήφθηκαν από τους Εφεσείοντες με ιδιωτική επίδοση. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εφεσειόντων με αναφορά στο Νόμο και στις τροποποιήσεις του, αλλά και με παραπομπή σε πρωτόδικες αποφάσεις επί του σημείου, προτείνει ότι επίδοση συντελείται ορθά μόνον εάν ακολουθηθεί πιστά το γράμμα του Νόμου και κατά συνέπεια η υπό κρίση ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» πρέπει να παραμεριστεί, μια και δεν υπήρξε συμμόρφωση. Τέλος, η αγόρευση στρέφεται κατά της διαδικασίας εκποίησης ενώ εκκρεμεί Αγωγή του Εφεσείοντα, το αποτέλεσμα της οποίας θα επηρεαστεί εάν επιτραπεί η πώληση των επίδικων ακινήτων δια του σκοπούμενου πλειστηριασμού. Καταλογίζει στην πλευρά των Εφεσιβλήτων κακοπιστία και επικρίνει το γεγονός ότι οι ίδιοι ουσιαστικά αποπειρώνται να φέρουν του Εφεσείοντες προ τετελεσμένων. Αντίθετη είναι η άποψη του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσίβλητων. Με δική του, επίσης μακροσκελή, αγόρευση υποστηρίζει πρώτα ότι ο τύπος και περιεχόμενο των σχετικών ειδοποιήσεων ήταν ορθός. Στρέφεται έπειτα στο ζήτημα της μη αποστολής ειδοποίησης τύπου «Θ» και παρουσιάζει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη από εκείνη της συνηγόρου των Εφεσειόντων, δηλαδή ότι ο κρίσιμος χρόνος για να εξεταστεί η υποχρέωση της ειδοποίησης τύπου «Θ» είναι ο χρόνος έναρξης της διαδικασίας εν σχέση προς την ιδιότητα του ενυπόθηκου δανειστή. Συνεπώς, θεωρεί, ότι η υποχρέωση τούτη δεν μεταφέρεται. Επίσης κρίσιμο θεωρεί είναι και το ίδιο το περιεχόμενο της σχετικής ειδοποίησης μια και αυτή ουσιαστικά αποσκοπεί στην παροχή δυνατότητας αναδιάρθρωσης ενυπόθηκου χρέους, διαδικασία που είθισται να εμπλέκει εργασίες που απαιτούν σχετική άδεια από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Επί του ζητήματος της ορθότητας της ιδιωτικής επίδοσης των ειδοποιήσεων που πράγματι επιδόθηκαν προς τους Εφεσείοντες, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσιβλήτων, με παραπομπές σε πρωτόδικες αποφάσεις αλλά σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εισηγείται ότι η επιλογή των πελατών του ήταν ορθή, ότι επιτεύχθηκε ο σκοπός του Νόμου που είναι η επιβεβαίωση λήψης γνώσης από τους Εφεσείοντες και ότι δεν πρέπει να ακολουθούνται τυπολατρικές προσεγγίσεις επί του σημείου. Επίσης, κατά το συνήγορο, η εκκρεμοδικία της αγωγής του Εφεσείοντα ουδόλως επηρεάζει ή συνδέεται με την παρούσα διαδικασία. Εάν ο Εφεσείοντας ισχυρίζεται τέτοια σύνδεση τότε θα έπρεπε να αναζητήσει θεραπεία το πλαίσιο εκείνης της Αγωγής. Η αγόρευση ολοκληρώνεται με την ανάλυση τριών ακόμα ομάδων λόγων ένστασης, οι οποίες ας σημειωθεί, δεν προωθήθηκαν ή αναλύθηκαν μέσα από την γραπτή αγόρευση της συνηγόρου των Εφεσειόντων. Ο συνήγορος των Εφεσιβλήτων λοιπόν υποστηρίζει ότι το κατά πόσο το αξιούμενο ποσό είναι ορθό δεν τυγχάνει εξέτασης στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ότι δεν βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαδίκων, αλλά σε κάθε περίπτωση τούτο δεν αποτελεί λόγο για ακύρωση της διαδικασίας και τέλος ότι η διαδικασία εκποίησης δεν είναι αντισυνταγματική και τέτοιος ισχυρισμός δεν προωθείται επαρκώς από τους Εφεσείοντες. Έχοντας ακούσει όλα όσα τέθηκαν από τα διάδικα μέρη, τόσο δικογραφικώς όσο και μέσω των αγορεύσεων των δικηγόρων τους, διακρίνονται τρία βασικά σημεία διαφωνίας, τα οποία είναι και εκείνα που η ευπαίδευτη συνήγορος των Εφεσειόντων προώθησε και στην τοποθέτησή της αγορεύοντας, ως ακολούθως: - Εάν η επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» έγινε με τέτοιο τρόπο που καθιστά τη διαδικασία του πλειστηριασμού άκυρη ή ακυρώσιμη δια του παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», - εάν οι Εφεσίβλητοι όφειλαν να αποστείλουν ειδοποίηση τύπου «Θ» και εάν ναι εάν η παράλειψή τους καθιστά τη διαδικασία του πλειστηριασμού άκυρη ή ακυρώσιμη δια του παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», - εάν όντως τα μέρη βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις και εάν ναι κατά πόσο το γεγονός αυτό, αλλά και το γεγονός της εκκρεμότητας της αγωγής 2511/20, νοουμένου ότι τα επίδικα θέματα της Αγωγής σχετίζονται με τον σκοπούμενο πλειστηριασμό, συνιστούν κακοπιστία και κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου σε βαθμό που καθίσταται η διαδικασία του πλειστηριασμού άκυρη ή ακυρώσιμη δια του παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Εκτός από τη διαφωνία στο κατά πόσο υπάρχουν εν εξελίξει διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαδίκων και στο κατά πόσο τα επίδικα θέματα της Αγωγής 2511/20 σχετίζονται και επηρεάζουν το σκοπούμενο πλειστηριασμό, όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με τα πιο πάνω επίδικα θέματα είναι παραδεκτά. Για σκοπούς πληρότητας υπενθυμίζω ότι ο τρόπος και χρόνος επίδοσης των Ειδοποιήσεων «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» δηλαδή ότι αυτές επιδόθηκαν με προσωπική επίδοση χωρίς να γίνει προσπάθεια κοινοποίησης με συστημένο ταχυδρομείο στις ημερομηνίας που ανωτέρω αναγράφονται, το γεγονός ότι ειδοποίηση τύπου «Θ» δεν αποστάλθηκε ή επιδόθηκε και η ύπαρξη της Αγωγής 2511/20 είναι όλα παραδεκτά. Στο Μέρος VIA του Νόμου ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα προβλέπονται τα ακόλουθα: Όταν χρέος καταστεί πληρωτέο κατόπιν υπερημερίας (Άρθρο 27), ο δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA αποστέλλοντας ειδοποίηση υπερημερίας, σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» (Άρθρο 44Β). Στη συνέχεια, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ξεκινήσει διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA, με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση Τύπου «Ι», τάσσοντας παράλληλα προθεσμία όχι μικρότερη των 45 ημερών για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και ενημερώνοντας ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (Άρθρο 44Γ). Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την πιο πάνω ειδοποίηση εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει σε αυτόν και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το υποθηκευμένο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό σε περίοδο όχι μικρότερη των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα και ώρα του εν λόγω πλειστηριασμού. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρήσει Αίτηση - Έφεση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» εντός 45 ημερών από την παραλαβή της (Άρθρο 44Γ
(3)). Έφεση στην πιο πάνω βάση καταχωρείται μόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019, (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος, (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Η διαδικασία επιπλέον ορίζει ότι διορίζονται δύο
(2)εκτιμητές, ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ένας εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη για τη διενέργεια, ταυτόχρονα, ανεξάρτητων εκτιμήσεων του ενυπόθηκου ακινήτου για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας αυτού (Άρθρο 44Δ). Ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιλέξει κατά πόσο ο πλειστηριασμός θα διενεργηθεί με φυσικό τρόπο ή με ηλεκτρονικά μέσα (Άρθρο 44Ζ). Σύμφωνα με το Άρθρο 44ΙΕ του Νόμου: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: [...]» Σε σχέση με την ιδιωτική επίδοση, η Διάταξη 5 θεσμός 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού προβλέπει: «2.
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
- i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5)». Επισημαίνεται ότι η Αίτηση - Έφεση που προβλέπεται στο Άρθρο 44Γ
(3)δύναται να προωθεί και να προσβάλλει μόνο τη διαδικασία που αφορά την ειδοποίηση Τύπου ΙΑ. Επιστρέφοντας στα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης, όπως καταγράφηκαν ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι οι ισχυρισμοί των Εφεσειόντων περί κατάχρησης της διαδικασίας, λόγω αφενός της ύπαρξης εν εξελίξει διαπραγματεύσεων και αφετέρου της εκκρεμοδικίας της Αγωγής 2511/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν εμπίπτουν σε οποιοδήποτε εκ των λόγων για τους οποίους επιτρέπεται έφεση, σύμφωνα με το Άρθρο 44(Γ)
(3)του Νόμου. Ως ξεκάθαρα προκύπτει από το προαναφερθέν Άρθρο του Νόμου, για οποιοδήποτε λόγο, άλλο από εκείνους που εξαντλητικά απαριθμούνται σε αυτό, δεν παρέχεται δυνατότητα έφεσης όπως η παρούσα. Το συμπέρασμα τούτο φρονώ καθιστά αχρείαστη την ενασχόληση του παρόντος Δικαστηρίου να διαπιστώσει εάν πράγματι υπάρχουν εν εξελίξει διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και εάν πράγματι η εκποίηση των επίδικων ακινήτων ενδεχομένως να επηρεάσει τις θέσεις των μερών στην εκκρεμούσα Αγωγή. Έστω και η κατάληξή μου να ήταν ότι πράγματι τα εν λόγω γεγονότα είναι όπως τα αναφέρουν οι Εφεσείοντες, η διαδικασία που καθορίζει ο Νόμος στον οποίο βασίζεται η παρούσα Έφεσή τους, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να εξετάσει ισχυρισμούς στο ευρύτερο πλαίσιο των γενικότερων διαφορών μεταξύ των διαδίκων, παρά μόνον εάν έχουν παρατεθεί λόγοι που να ενεργοποιούν την εξουσία του Δικαστηρίου να αποδώσει τις αιτούμενες θεραπείες. Έχοντας καταλήξει ως ανωτέρω, ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Σχετικά με το λόγο έφεσης που αφορά το κατά πόσο οι Εφεσίβλητοι είχαν υποχρέωση, την οποία αθέτησαν, να αποστείλουν ειδοποίηση τύπου «Θ», ως υποχρέωση που προκύπτει από την ανάληψη των δικαιωμάτων ενυπόθηκου δανειστή που αποτελούσε τραπεζικό ίδρυμα, έχω λάβει σοβαρά υπόψη μου τις εκατέρωθεν θέσεις. Με όλο το σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο των Εφεσειόντων, δεν συμφωνώ με τα όσα προτείνει. Και εξηγώ: Απλή ανάγνωση της ειδοποίησης Τύπου «Θ», πρότυπο της οποίας υπάρχει στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, φανερώνει ότι αυτή αποτελεί ειδοποίηση από «Πιστωτικό Ίδρυμα Που Είναι Ενυπόθηκος Δανειστής Προς Ενυπόθηκο Οφειλέτη», ως αναγράφεται στον τίτλο της. Το γεγονός ότι οι εδώ Εφεσίβλητοι δεν αποτελούν πλέον πιστωτικό ίδρυμα δεν αμφισβητείται. Προκύπτει εκ των πιο πάνω ότι, εάν επιβαλλόταν η αποστολή ειδοποίησης τύπου «Θ» από πρόσωπα που δεν είναι πιστωτικά ιδρύματα, τόσο το περιεχόμενο, όσο και ο τύπος της συγκεκριμένης ειδοποίησης, θα παρουσίαζαν μια στρεβλή εικόνα της πραγματικής κατάστασης και υπόστασης των εμπλεκομένων μερών, αλλά και θα επέβαλλαν σε αυτά υποχρεώσεις που εμπίπτουν στο πεδίο ελέγχου και εποπτείας αδειοδοτημένων από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου πιστωτικών ιδρυμάτων. Από το ίδιο το λεκτικό του Άρθρου 44(Β)
(2)(«[.]όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου.»), διαφαίνεται ότι η συγκεκριμένη υποχρέωση εφαρμόζεται περιοριστικά σε ενυπόθηκους δανειστές που έχουν εξασφαλίσει άδεια στη βάση του σχετικού Νόμου που αφορά εργασίες πιστωτικών ιδρυμάτων. Περαιτέρω υποστήριξη της πιο πάνω θέσης βρίσκεται στο ίδιο το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου «Θ» στο οποίο γίνεται αναφορά σε ενδεχόμενο δικαίωμα δανειολήπτη που αντιμετωπίζει δυσκολία το δάνειό του να τύχει αναδιάρθρωσης, σύμφωνα με τον «Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που Αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες». Διαβάζοντας τον εν λόγω «Κώδικα» διαφαίνεται επίσης ότι σε αυτόν γίνεται ρητή αναφορά σε αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα και προβλέπεται διαδικασία χειρισμού αιτημάτων αναδιάρθρωσης δανείων σύμφωνα με τους κανονισμούς της Κεντρικής Τράπεζας[1]. Ως λογική συνέπεια της αποστολής της ειδοποίησης τύπου «Θ», ο αποστολέας θα αναμένετο να είναι σε θέση να συμμορφωθεί με έναν «Κώδικα» που, κατά τον εκδότη του, δηλαδή την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δεν τον αφορά και για την εφαρμογή του οποίου δεν εποπτεύεται, ως ορίζεται στον Νόμο που αφορά τις Εργασίες Πιστωτικών Ιδρυμάτων. Δεν μου διαφεύγει ότι με το πιο πάνω συμπέρασμα, ενυπόθηκοι δανειστές που δεν αποτελούν πιστωτικά ιδρύματα δεν υποχρεούνται να αποστείλουν ειδοποίηση τύπου «Θ» και άρα δανειολήπτες ή ενυπόθηκοι οφειλέτες, τα ενυπόθηκα δάνεια των οποίων δεν διαχειρίζονται πιστωτικά ιδρύματα, δεν παραλαμβάνουν τις ίδιες ειδοποιήσεις. Είναι όμως θεωρώ φανερό ότι εκ του Νόμου δεν αποκλείεται πρόσωπο, είτε φυσικό είτε νομικό, που δεν αποτελεί πιστωτικό ίδρυμα να προωθεί τις διαδικασίες που προνοούνται στο σχετικό Μέρος του Νόμου. Από τη στιγμή που τούτο επιτρέπεται εκ του Νόμου, τότε το ότι δανειολήπτες, των οποίων τα ενυπόθηκα χρέη διαχειρίζονται πρόσωπα με διαφορετικές ιδιότητες, δηλαδή αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα και μη, θα λαμβάνουν διαφορετικές ειδοποιήσεις, ενυπάρχει ως ενδεχόμενο σε κάθε περίπτωση. Τούτο, φρονώ, δεν απολήγει αυτομάτως σε δημιουργία διαδικασίας επιεικέστερη προς τους δανειολήπτες που λαμβάνουν ειδοποίηση τύπου «Θ», όπως αφήνεται να νοηθεί από την ευπαίδευτη συνήγορο των Εφεσειόντων. Τοποθετεί περαιτέρω υποχρεώσεις σε εποπτευόμενα, αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αποστερεί από δανειολήπτη τη δυνατότητα να αποταθεί στο δανειστή του για διαπραγμάτευση δανείου ή χρέους εάν αντιμετωπίζει δυσκολία ή και να προσφύγει σε διαδικασία επίλυσης οποιασδήποτε διαφοράς εάν θεωρεί ότι παραβιάζονται δικαιώματά του ή συμβατικές υποχρεώσεις, είτε η ειδοποίηση τύπου «Θ» αποστέλλεται είτε όχι. Μάλιστα στην προκείμενη περίπτωση, κατά τον ίδιο τον Εφεσείοντα 1, οι Εφεσείοντες βρίσκονται και σε διαπραγματεύσεις με τους Εφεσίβλητους αλλά και έχουν καταχωρίσει την Αγωγή 2511/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Εν κατακλείδι, κρίνω ότι η αποστολή ειδοποίησης τύπου «Θ» αποτελεί υποχρέωση αδειοδοτημένων πιστωτικών ιδρυμάτων, εκτός όπως καθορίζεται στο ίδιο το Άρθρο 44Β
(2)του Νόμου και συνεπώς η μη αποστολή της από τους εδώ Εφεσίβλητους δεν καθιστά την ακολουθητέα διαδικασία άκυρη ή ακυρώσιμη δια του παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Και αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται. Όσων αφορά τον εναπομείναντα λόγο έφεσης, παρατηρώ ως ακολούθως, εντός του πλαισίου των παραδεκτών γεγονότων. Οι ειδοποιήσεις τύπου «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ» επιδόθηκαν αντίστοιχα και σε κάθε περίπτωση με ιδιωτική επίδοση στις 18.10.21, 17.12.21 και 11.5.22. Οι Εφεσείοντες παραπονέθηκαν ότι η επίδοση, όπως έγινε, είναι λανθασμένη και παράνομη και κατά συνέπεια η διαδικασία είναι έκθετη σε ακύρωση. Δεν συμφωνώ μαζί τους. Οι Εφεσείοντες έλαβαν γνώση της επίδικης διαδικασίας και άσκησαν το δικαίωμά τους να προσβάλουν αυτή. Δεν έλαβαν γνώση έμμεσα ή με οποιοδήποτε τρόπο που πιθανώς να καθιστούσε τη διαδικασία επίδοσης αυτή καθ' αυτή ως μη δέουσα ή άκυρη. Κάτι τέτοιο δεν προβλήθηκε εκ μέρους τους. Αντ' αυτού παρέλαβαν από ιδιώτη επιδότη, τις Ειδοποιήσεις τύπων «Ι», «ΙΒ» και «ΙΑ». Προσβάλλουν το ότι η ιδιωτική επίδοση δεν είναι υπό του Νόμου προβλεπόμενη ή εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να διενεργείται εκτός εάν προηγουμένως αποτύχει ή δεν καταστεί εφικτή η επίδοση με συστημένη επιστολή (σελίδα 12 της γραπτής αγόρευσης της δικηγόρου των Εφεσειόντων). Διαφωνώ με την ερμηνεία που προσδίδεται στη σχετική ερμηνευτική διάταξη περί προηγούμενης αποτυχίας της αποστολής συστημένης επιστολής. Αν και δεν αποτελεί αντικείμενο συζήτησης από πλευράς των εδώ Εφεσιβλήτων, κρίνω ότι οι λόγοι για τους οποίους οποιαδήποτε αποστολή συστημένου ταχυδρομείου δεν είναι εφικτή δεν εξειδικεύονται στην εν λόγω ερμηνευτική διάταξη ούτε αναφέρονται εξαντλητικά. Δεν προκύπτει από οπουδήποτε ότι μη εφικτή καθίσταται αποστολή συστημένου ταχυδρομείου μόνον όταν προσπάθεια αποστολής καθ' αυτόν τον τρόπο αποτύχει. Οι συνθήκες που ενδεχομένως να καθιστούσαν μη εφικτή την αποστολή συστημένου ταχυδρομείου δεν μπορούν να περιοριστούν κατά τον τρόπο που εν προκειμένω προτείνεται. Σε κάθε περίπτωση όμως, το επιχείρημα της πλευράς των Εφεσιβλήτων δεν είναι τούτο, οπότε περαιτέρω ενασχόληση με το σημείο εδώ παρέλκει. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ανέφερα και αφορά το ότι οι Εφεσείοντες ενημερώθηκαν με καλή ιδιωτική επίδοση αναφορικά με τις σχετικές ειδοποιήσεις. Υιοθετώ το σκεπτικό της εντιμότατης Δικαστού κας. Δημητριάδου η οποία, ούσα τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ανέφερε τα ακόλουθα στην Γενική Αίτηση 358/2020, Νίκος Δημητρίου (Επενδύσεις) Λίμιτεδ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ., τα οποία και κρίνω ότι εφαρμόζονται και στην παρούσα υπό κρίση περίπτωση: «[.] Δεν είναι αντιληπτό πως το γεγονός ότι η επίδοση έγινε μέσω ιδιωτικής επίδοσης με βάση τα προβλεπόμενα στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Εφεσειόντων ή, ακόμη περισσότερο, πώς αυτό το μέσο επίδοσης (ιδιωτική επίδοση) έχει προκαλέσει σε αυτούς οποιοδήποτε επηρεασμό ή βλάβη στα δικαιώματα τους. Όπως έχει νομολογηθεί η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί με βάση τα δικαιώματα που το Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος του παρέχουν. Στην προκειμένη περίπτωση, με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αυτά τα δικαιώματα έχουν πλήρως διασφαλιστεί και ασκηθεί από πλευράς των Εφεσειόντων. Ως εκ τούτου ο σκοπός της επίδοσης, ήτοι το επηρεαζόμενο πρόσωπο να λάβει γνώση της εναντίον του διαδικασίας, έχει στην υπό εξέταση περίπτωση αναμφίβολα επιτευχθεί» Με τα πιο πάνω κατά νου, και ο τελευταίος λόγος έφεσης που προωθήθηκε απορρίπτεται. Ενόψει της απόρριψης όλων των λόγων έφεσης που προβλήθηκαν από τους Εφεσείοντες καταλήγω στο ότι δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου που να καθιστά την σχετική Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ απορριπτέα και τον σκοπούμενο πλειστηριασμό ακυρώσιμο και κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εφεσιβλήτων και εναντίον των Εφεσειόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ................................... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «Τα πιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες και συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα) που έχουν συσταθεί και λειτουργούν στην Κυπριακή Δημοκρατία και τα οποία χειρίζονται δανειολήπτες (ιδιώτες, εταιρίες και αυτοεργοδοτούμενους) που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες πρέπει να συμμορφώνονται με τον Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου». (Σελίδα 2 «Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν Οικονομικές Δυσκολίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο