← Κύπρος

M. W. A. K. E. S. ν. F. N. κ.α., Αρ. Αγ. 1606/2021, 23/11/2022

M. W. A. K. E. S. ν. F. N. κ.α., Αρ. Αγ. 1606/2021, 23/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A219 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1606/2021 M. W. A. K. E. S. Ενάγοντα και

  1. F. N.
  2. Η. Α. Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 14/06/2022 Ημερομηνία: 23/11/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κος Αλέξανδρος Μιχαήλ Για Εναγόμενος 1-Καθ'ού η Αίτηση 1: κος Κώστας Μαργαρώνης για κα Λίζα Λουκαίδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατ'εφαρμογή του Κανονισμού 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα.) Περί την 30/09/2021 καταχωρήθηκε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (2.1.) από τον Ενάγοντα. Η αγωγή στρέφεται εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  3. Προωθείται όμως μόνο εναντίον του Εναγόμενου
  4. Με την αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη παράνομη επίθεση/ απρόκλητου ξυλοδαρμού και/ή σωματικών βλαβών. Συνοπτικά είναι η θέση του Ενάγοντος ότι ο Εναγόμενος 1 την 25/02/2021 συνοδευόμενος από τον Εναγόμενο 2 εισήλθαν στο κατάστημα που εργαζόταν ο Ενάγοντας. Τον απείλησαν τον εξύβρισαν και του επιτέθηκαν προκαλώντας του σωματικές βλάβες. O Εναγόμενος 1 περί την 06/06/2022 καταχώρησε Υπεράσπιση. Μέσω της Υπεράσπισης του ο Εναγόμενος 1 πλην των ισχυρισμών που αποδέχεται από την Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντος, αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ουδέποτε εξύβρισε, απείλησε και/ή απρόκλητα επιτέθηκε και/ή άλλως πως και ουδέποτε προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Ενάγοντα ούτε οποιαδήποτε ζημιά. Είναι επίσης ο ισχυρισμός του Ενάγοντος ότι προέβη σε καταγγελία με σκοπό την κακόβουλη δίωξη και/ή για να εκβιάσει τον Εναγόμενο 1 με σκοπό να αποκομίσει χρηματικό όφελος από τον Εναγόμενο 1 και/ή εκβιαστικά με σκοπό να βλάψει τον ίδιο και/ή την οικογένεια του και/ή για να καλύψει προηγούμενες παράνομες δραστηριότητες στις οποίες σκοπό είχε να προβεί ο Ενάγοντας εναντίον του Εναγόμενου
  5. Επιφυλάσσεται του δικαιώματος του για περαιτέρω λεπτομέρειες κατά την ακροαματική διαδικασία. Με την Aίτηση ημερομηνίας 14/06/2022 (στο εξής "ως η Αίτηση") ο Αιτητής αιτείται "τη διαγραφή όλων των κάτωθι ως άχρηστων, σκανδαλωδών, ενοχλητικών, άσχετων, και προκαλούντο αμηχανίας, δυσμενείς εντυπώσεις και αποτελούντων μαρτυρία και τείνονταν να καθυστερήσουν τη δίκαια διεξαγωγή της διαδικασίας και εν πάση περιπτώση η εν λόγω Υπεράσπιση τέθηκε με μόνο σκοπό την καθυστέρηση της όλης διαδικασίας. Πιο συγκεκριμένα την καταχωρηθέν Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 στο σύνολο της". Μετά την καταχώρηση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε Απάντηση. Ο Εναγόμενος 1 περί την 24/10/2022 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένσταση (στο εξής "ως η Ένσταση"). Εγείρονται 9 λόγοι ένστασης ως ακολούθως:
  6. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  7. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων διότι η διαγραφή αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο, γεγονός που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση.
  8. H Διάταξη 19, Θεσμός 26 δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου. H διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαγραφή μέρους μόνο των δικογράφων και όχι ολόκληρου του δικογράφου όπως υποστηρίζει ο Αιτητής, συνεπώς η αίτηση με αυτό το αιτητικό δεν βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  9. Επιπρόσθετα, η αίτηση έχει υποβληθεί ταυτόχρονα με το κλείσιμο των δικογράφων σε αντίθεση με την πάγια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου που επιβάλλει η αίτηση διαγραφής να υποβάλλεται ταχέως και πριν κλείσουν τα δικόγραφα. Ο Αιτητής κωλύεται να ζητεί την διαγραφή της υπεράσπισης του Εναγόμενου 1/Καθ' ου η Αίτηση.
  10. Το δικόγραφο πρέπει να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή να τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει την δίκαιη δίκη της αγωγής. H ΄Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 δεν εμπίπτει στους αναφερόμενους λόγους διαγραφής και δεν γίνεται να διαγραφεί ισχυρισμός απλά επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής ούτε με την διαδικασία διαγραφής μπορεί να επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας της Υπεράσπισης.
  11. O Καθ' ου η Αίτηση διασαφηνίζει ξεκάθαρα τα μέρη της ΄Έκθεσης Απαίτησης που παραδέχεται και τα μέρη τα οποία αρνείται και κανένας λόγος δεν υπάρχει για την διαγραφή του δικογράφου.
  12. Το μέτρο της διαγραφής δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Αντιθέτως, στην παρούσα υπόθεση το δικόγραφο αποκαλύπτει αιτία υπεράσπισης και τα ζητήματα που θέτει είναι κατάλληλα για να αποφασιστούν από το Δικαστήριο.
  13. Οι αιτούμενες θεραπείες παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα και/ή άλλως πως προστατευόμενα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση και συγκεκριμένα τα δικαιώματα που θεσπίζονται από το άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη νομική βάση της Αίτησης συμπεριλαμβάνονται μεταξύ αλλων οι Δ.19 θ.26 και η Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Σημειώνω ότι στην προκείμενη περιπτωση ζητείται ουσιαστικά η διαγραφή ολόκληρης της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1 με αποτέλεσμα η Δ.19 θ. 26 να μην μπορεί να τύχει εφαρμογής αφού η Δ.19 θ. 26 εξετάζεται στις περιπτώσεις που ζητείται η διαγραφή σκανδαλωδών και αχρείαστων ισχυρισμών από ενα δικόγραφο. Προχωρώ λοιπόν στην εξέταση των θέσεων που εγείρονται με βάση τη Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Με τη Δ.27 θ. 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών παρέχεται εξουσία Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου. Η διαγραφή ενός δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Η Δ.27 Θ.3 προνοεί τα εξής: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just. » Σημειώνω ότι με βάση τη Δ.48 Θ. 9 (ο) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Μια αίτηση διαγραφής δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού καταχωρείται χωρίς ένορκη δήλωση όταν φανερώνεται από την όψη του δικογράφου ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση ή όταν τα δικόγραφα φανερώνουν ότι η αγωγή ή η υπεράσπιση είναι άνευ ουσίας ή ενοχλητική. Σε σχέση με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως προκαλών αμηχανία (embarrassing) σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations. » Σε ελεύθερη δε Ελληνική μετάφραση: «Συναφώς ένα δικόγραφο είναι προσβλητικό εάν είναι διφορούμενο ή ακατανόητο ή περιέχει άσχετα ζητήματα και τοιουτοτρόπως εγείρει άσχετα ζητήματα τα οποία δυνατόν να προκαλούν έξοδα, ανωμαλία και καθυστέρηση και ως εκ τούτου τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς τη δίκαιη δίκη της αγωγής και ως εκ τούτου είναι δικόγραφο το οποίο περιέχει μη αναγκαίους ή άσχετους ισχυρισμούς. » Προκειμένου το Δικαστήριο να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για διαγραφή δικογράφου ή μέρους αυτού, όπως επίσης η νομολογία αναγνωρίζει, αυτό περιορίζεται στο περιεχόμενο και την ανάγνωση αυτών τούτων των δικογράφων και δεν θα πρέπει να απολήγει σε δίκη αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης με ενόρκους δηλώσεις. (Βλ. υπόθεση Pearce v. Ove Arup Partnership Ltd and others

(1999)1 ALL E.R. 769, 782). Επίσης για το συγκεκριμένο ζήτημα, αρκετά βοηθητικά είναι και τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Buttes Gas & Oil Co v. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, στην οποία με παρέπεμψε και ο συνήγορος των Εναγόντων, όπου στη σελ. 439 αναφέρονται τα εξής: "Now, as Lord Denning M.R. has already pointed out, this is a striking out application and in relation to any striking out application two things at least are clear. First, in considering any application to strike out, the Court will not go outside the pleadings themselves. Secondly the Court will only exercise their undoubted right to strike out all or part of the pleadings in a very clear case". Σε ελεύθερη δε ελληνική μετάφραση: «Τώρα όπως και ο Λόρδος Denning M.R. έχει ήδη επισημάνει, αυτή είναι αίτηση για διαγραφή και σε σχέση με οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής δύο ζητήματα τουλάχιστον είναι ξεκάθαρα. Πρώτον εξετάζοντας οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ξεφεύγει από τα δικόγραφα τα ίδια. Δεύτερον το Δικαστήριο θα εξασκήσει την αδιαμφισβήτητη εξουσία του να διαγράψει μέρος η ολόκληρο το δικόγραφο σε μία πολύ καθαρή περίπτωση. » Η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του. Απόφαση για απόρριψη ή διαγραφή του θέτει ως προϋπόθεση να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλέπε επίσης το Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Η ακρόαση της αίτηση διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Οι συνήγοροι των διαδίκων παράδωσαν στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο αγόρευσης αλλά παρείχαν στο Δικαστήριο και προφορικές διευκρινίσεις. Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του Ενάγοντα δεν αποκαλύπτεται υπεράσπιση. Σύμφωνα με τη θέση του το αστικό αδίκημα της επίθεσης ως αναγράφεται στο άρθρο 26 των περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο σε σχέση με την παράνομη επίθεση προκύπτει ότι μπορεί να γίνει επίκληση ειδικής υπεράσπισης. Εισηγείται ότι η Υπεράσπιση θα έπρεπε να είναι συγκεκριμένη και όχι γενικής ως είναι κατά τη θέση του η Υπεράσπιση του Εναγόμενου 1. Στον αντίποδα ο συνήγορος του Εναγόμενου 1 ισχυρίστηκε ότι είναι συνταγματικό του δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και ότι αυτή είναι η Υπεράσπιση του το περιεχόμενο της οποίας δεν είναι σκανδαλώδες. Το δικόγραφο εκ μέρους του Εναγόμενου 1 αποκαλύπτει αιτία υπεράσπισης και το δικόγραφο δεν μπορεί να θεωρηθεί αναντίλεκτα ανυπόστατο. Ουσιαστικά ο συνήγορος του Ενάγοντα θεωρεί ότι η οποιαδήποτε Υπεράσπιση που θα μπορούσε να θέσει ο Εναγόμενος 1 θα έπρεπε να ήταν συγκεκριμένη και δη ότι θα έπρεπε να είχε εγείρει μια εκ των Υπερασπίσεων που προνοούνται στο άρθρο 27 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Πρωτίστως θεωρώ ορθό να αναφέρω ότι για να αποδειχθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης θα πρέπει να αποδειχθεί η απειλή χρήση βίας ή η χρήση βίας, η ύπαρξη πρόθεσης και η έλλειψη συναίνεσης. Σχετικό είναι το άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Το άρθρο 27 του εν λόγω νόμου τιτλοφορείται: "Ειδική Υπεράσπιση σε αγωγή για επίθεση". Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι σε οποιαδήποτε αγωγή που εγείρεται για επίθεση συνιστά υπεράσπιση (υπογράμμιση δική μου) α) υπεράσπιση αυτοάμυνας β) και γ) υπεράσπιση ιδιοκτησίας και συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα υπεράσπισης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου. Νοείται ότι εάν κάποιος ισχυριστεί μια εκ των ειδικών υπερασπίσεων ότι αυτό εξυπακούει ότι αποδέχεται ότι έγινε επίθεση αλλά θέτει ειδική υπεράσπιση όπως για παράδειγμα την αυτοάμυνα. Ο νόμος κατά την άποψη μου δε καθορίζει ότι κάποιος ο οποίος ενάγεται για το αστικό αδίκημα της επίθεσης ότι πρέπει αποκλειστικά να εγείρει τις συγκεκριμένες ειδικές υπερασπίσεις που προνοούνται στο άρθρο 27 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Αν ίσχυε αυτό σημαίνει ότι κάθε εναγόμενο πρόσωπο θα έπρεπε αναγκαστικά να αποδεχθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης και θα αντιστρεφόταν το βάρος απόδειξης του Ενάγοντος στον Εναγόμενο ή δε θα χρειαζόταν ο Ενάγοντας να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης. Καταλήγω λοιπόν ότι η ύπαρξη ειδικών υπερασπίσεων δεν υποδεικνύουν ότι μόνο αυτές οι συγκεκριμένες υπερασπίσεις μπορούν να τεθούν. Σημειώνω επίσης ότι στο ίδιο το άρθρο αναφέρεται ρητά ότι τα στοιχεία α,β και γ συνιστούν ειδική υπεράσπιση όχι ότι μόνο όσα αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο μπορεί να αποτελούν υπεράσπιση. Στην προκείμενη περίπτωση παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος 1 μέσω της Υπεράσπισης του αρνείται τις θέσεις του Ενάγοντος αλλά περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ουδέποτε εξύβρισε και/ή απείλησε και/ή απρόκλητα επιτέθηκε ή κτύπησε ή προκάλεσε βλάβη στον Ενάγοντα. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ενάγοντας κακόβουλα προέβη σε καταγγελία για να εκβιάσει τον Εναγόμενο. Επέλεξε λοιπόν ο Εναγόμενος να θέσει ως Υπεράσπιση του ότι ουδέποτε έγινε το αστικό αδίκημα της επίθεσης. Δε διαπιστώνω να προβάλλεται ισχυρισμός σκανδαλώδης ή ισχυρισμός που να προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. Επίσης δεν μπορώ να διαπιστώσω ότι το δικόγραφο του Εναγόμενου 1 είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Αντιθέτως λέγω ότι από αυτό ανακύπτει κάποια αιτία υπεράσπισης. Ακόμη κι αν η υπόθεση φαίνεται αδύνατη ή ακόμη κι αν ισχνά προβάλλεται αιτία υπεράσπισης το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε διαγραφή δικογράφου. Υπενθυμίζω ότι η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο και ασκείται με περισσή φειδώ. Τούτων λεχθέντων κρίνω ότι παρέλκει η εξέταση οιονδήποτε θεμάτων. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Εναγόμενου 1-Καθ'ού η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντος-Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.