← Κύπρος

V.E. DESIGN PLUS LTD ν. ARISCO ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1385/18, 22/11/2022

V.E. DESIGN PLUS LTD ν. ARISCO ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1385/18, 22/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A218 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Π. Αγαπητού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1385/18 Μεταξύ: V.E. DESIGN PLUS LTD Ενάγουσα - και -

  1. ARISCO ESTATES LIMITED (HE 20139)
  2. Ν. Α.
  3. Μ. Α. Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 09.11.21 για παραμερισμό δικογράφων και απόρριψη Αγωγής Ημερομηνία: 22η Νοεμβρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κα. Ευσταθίου Για τον Ενάγουσα - Καθ' ου η Αίτηση: κα. Αριστοτέλους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφασίσει ενδιαμέσως επί ζητήματος δικονομικής πειθαρχίας, το οποίο εγείρει μέσω της κρίσιμης Αίτησης η Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια (η «Αιτήτρια») και ζητά την απόρριψη της Αγωγής της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση (η «Καθ' ης η Αίτηση»), και τον παραμερισμό του δικογράφου της Απάντησης που καταχώρισε. Η Αίτηση εδράζεται ουσιαστικά στην καθυστέρηση της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση αλλά και Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με την προθεσμία που καθορίζει η Διαταγή 30 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού (η «Διαταγή 30»). Η Καθ' ης η Αίτηση ενίσταται και ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να θεωρήσει τόσο το δικόγραφο όσο και το μεταγενέστερο διάβημα καταχώρισης Κλήσης για Οδηγίες ως εμπρόθεσμα. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας, η οποία αναγνωρίζει ότι η Αίτηση αλλά και η δήλωση, κατ' ουσία, αφορούν νομικής φύσεως ζητήματα και οποία συνοψίζεται ως ακολούθως: Στις 27.6.18 καταχωρήθηκε η Αγωγή, στις 11.7.18 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους της Αιτητρίας, στις 26.9.19 η Αιτήτρια καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και στις 19.10.21, η Καθ' ης η Αίτηση, καταχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν καταχώρισε Κλήση για Οδηγίες εντός των 90 ημερών που προβλέπεται από τη Διαταγή
  4. Η ημερομηνία που τα δικόγραφα θα έπρεπε να είχαν συμπληρωθεί ήταν η 3.10.19, δηλαδή 7 ημέρες μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης επειδή, εν σχέση προς την Αγωγή, αυτά συμπληρώνονται μετά την πάροδο της προθεσμίας για καταχώριση Απάντησης, δηλαδή των 7 ημερών μετά από την καταχώριση Υπεράσπισης. Συνεπώς, η προθεσμία των 90 ημερών εντός της οποίας η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να εκδώσει Κλήση για Οδηγίες παρήλθε την 1.1.20, ημέρα κατά την οποία η Αγωγή κατέστη εγκαταλειφθείσα και θα έπρεπε το δίχως άλλο να απορριφθεί. Η καταχώριση της Απάντησης από την Καθ' ης η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και αντινομική και έγινε χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας ή την άδεια του Δικαστηρίου και οι σχετικοί Κανονισμοί που θεσπίζονταν κατά καιρούς και οι οποίοι ανέστελλαν τις προθεσμίες καταχώρισης εγγράφων λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, ουδεμία επίδραση είχαν στην υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρίσει Κλήση για Οδηγίες, η οποία είχε συνολικά 164 μέρες στη διάθεσή της να το πράξει. Στις 21.9.21, οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν την επιστολή Τεκμήριο 1 στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, ζητώντας όπως η υπόθεση τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να απορριφθεί. Αντ' αυτού, ο Πρωτοκολλητής, ειδοποίησε την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, όπως και έπραξε στις 19.10.
  5. Το Δικαστήριο, καταλήγει η δήλωση, στερείται εξουσίας να επιληφθεί της απαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση, επειδή αυτή έχει καταστεί νομικά αβάσιμη και αντικανονική. Η Καθ' ης η Αίτηση ενίσταται στην Αίτηση με 6 κύριους λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: η Αίτηση στηρίζεται σε Νόμους και θεσμούς που δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την Αίτηση και δεν νομιμοποιούν την αιτούμενη θεραπεία, τα γεγονότα στην ένορκη δήλωση δεν δικαιολογούν την αιτούμενη θεραπεία, δεν αναφέρεται στο σώμα της Αίτησης από ποιο διάδικο γίνεται, η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας μετά από ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή, η Αιτήτρια δεν αιτήθηκε απόφαση στην Ανταπαίτηση και το Δικαστήριο μπορεί να δώσει άδεια για παράδοση Ανταπαίτησης σε οποιοδήποτε κατοπινό στάδιο και τέλος ότι η παράλειψη της Καθ' ης η Αίτηση οφείλεται σε εξαιρετικούς και καλούς λόγους που ενεργοποιούν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι υπό αναφορά λόγοι καταγράφονται τόσο στο σώμα της Αίτησης, όσο και στην Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει, την οποία ορκίζεται επίσης δικηγορική υπάλληλος. Μέσω της δήλωσης εξιστορούνται τα εξής: την Αγωγή χειριζόταν δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία αποχώρησε το Σεπτέμβριο του
  6. Αν και η Αγωγή ανατέθηκε σε άλλη δικηγόρο, εκ παραδρομής τοποθετήθηκε στο αρχείο και δεν της παραδόθηκε. Ο εντοπισμός του φακέλου καθυστέρησε ακόμα περισσότερο επειδή το δικηγορικό γραφείο εφάρμοσε πολιτική εργασίας από το σπίτι και η δικηγόρος που ανέλαβε την υπόθεση εργαζόταν, λόγω της πανδημίας και μεταγενέστερα λόγω ασθένειας του συζύγου της, από το σπίτι. Η πρώτη φορά που η δικηγόρος έλαβε το φάκελο ήταν μετά την ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή σύμφωνα με τη Διαταγή 26 θεσμός 13

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού (η «Διαταγή 26, θεσμός 13
(1)»), Τεκμήριο 1, δηλαδή στις 5.10.
  1. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε εντός της προθεσμίας που έθετε το Τεκμήριο 1 και στις 9.11.21 καταχωρίστηκε και η Κλήση για Οδηγίες. Η δηλούσα επίσης αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν καταχώρισε Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση και ότι η παρούσα δεν είναι περίπτωση εγκατάλειψης της Αγωγής, μια και η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση ενδιαφερόταν για την Αγωγή. Την ημέρα της Ακρόασης οι δικηγόροι των διαδίκων παρέδωσαν εμπεριστατωμένα γραπτά κείμενα αγορεύσεων, τα οποία έλαβα υπόψη μου στο σύνολό τους και τα οποία συνοψίζω πιο κάτω. Ανέδειξαν δε και ορισμένα σημεία των αγορεύσεών τους προφορικά. Η δε δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση υπέβαλε επιπρόσθετα προφορικό αίτημα για παράταση του χρόνου, ούτως ώστε το επίδικο δικόγραφο να θεωρείται εμπρόθεσμο, βασιζόμενη τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου και στις Διαταγές 57 και 64 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, ζήτημα για το οποίο, η δικηγόρος της Αιτήτριας, ανέφερε ότι δεν χρειάζεται να τοποθετηθεί, αφού ήδη υπήρχε σχετική αναφορά στην γραπτή αγόρευσή της. Στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της Αιτήτριας, γίνεται παραπομπή σε νομολογία, αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της υπό κρίση περίπτωσης. Εγείρεται το ζήτημα της μη καταχώρισης αίτησης για παράταση του χρόνου από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση τόσο για καταχώρισης της Απάντησης στην Υπεράσπιση όσο και της Κλήσης για Οδηγίες, προκειμένου να δύναται να ενεργοποιηθεί ενδεχομένως η πρόνοια στον θεσμό 2(β) της Διαταγής
  2. Ο χρόνος, εισηγούνται οι δικηγόροι της Αιτήτριας, για συμπλήρωση των δικογράφων είναι 7 ημέρες από την καταχώριση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και συνεπώς η προθεσμία των 90 ημερών που τίθεται από τη Διαταγή 30 ξεκινά να τρέχει από εκείνη την ημέρα, εν προκειμένω από τις 3.10.
  3. Επίσης, κατά τους δικηγόρους, δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να τεθεί σε εφαρμογή ο θεσμός 2(β) της Διαταγής 30, αλλ' ούτε και υφίσταται αντικειμενική δυσκολία. Κατά την άποψη τους, η ύπαρξη ανταπαίτησης του εναγόμενου και η μη προώθηση αίτησης για απόφαση δεν αναστέλλει την εφαρμογή της προθεσμίας των 90 ημερών που καθορίζει η Διαταγή
  4. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι ούτε με την προθεσμία των 14 ημερών για καταχώριση Υπεράσπισης στη βάση της Διαταγής 21, θεσμός 1 υπήρξε συμμόρφωση από την πλευρά της Αιτήτριας, εν προκειμένω και εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενης. Εισηγούνται δε ότι, σε περίπτωση απόρριψης της Αγωγής στη βάση του Αιτήματός τους, η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα χάσει το δικαίωμά της να καταχωρίσει νέα αγωγή. Η αποστολή δε της Ειδοποίησης από τον Πρωτοκολλητή στη βάση της Διαταγής 26, θεσμός 13, ήταν αποτέλεσμα σφάλματος ενώ η Αγωγή ήτο ήδη εγκαταλειφθείσα και απορριπτέα. Θεωρούν ότι τυχόν ερμηνεία της πιο πάνω Διαταγής με τον τρόπο που εισηγούνται οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, θα απέληγε σε εξουδετέρωση των προνοιών της Διαταγής
  5. Τέλος, οι δικηγόροι της Αιτήτριας ισχυρίζονται, ότι παράλειψη συμμόρφωσης από πλευράς ενάγοντα με την προθεσμία των 90 ημερών, αλλά και παράλειψη εναγόμενου να αιτηθεί την απόρριψη εντός 15 ημερών από την παράλειψη του ενάγοντα που προηγήθηκε, δεν επιβάλλει υποχρέωση στους ώμους του εναγόμενου, αλλά δημιουργεί πλέον νομοθετικό τεκμήριο περί εγκατάλειψης της Αγωγής. Εξ αντιθέτου, οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, προτείνουν, ότι η όποια καθυστέρηση στην καταχώριση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτησης έχει αρθεί [.] με την καταχώριση του συγκεκριμένου δικογράφου εντός της προθεσμίας των 14 ημερών από την παραλαβή της Ειδοποίησης από τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου που εκδόθηκε σύμφωνα με τη Διαταγή 26, θεσμός 13, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Προς ερμηνεία της σχετικής Διαταγής 26, θεσμός 11 αναφορικά με το κλείσιμο των δικογράφων η αγόρευση παραπέμπει σε πρωτόδικη απόφαση, η οποία εκδόθηκε πριν τη θέσπιση της νέας Διαταγής 30, αλλά η οποία επίσης αφορούσε υπόθεση στην οποία υπήρχε Ανταπαίτηση. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η πιο πάνω θέση της Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ορθή, τότε, εισηγούνται οι δικηγόροι της, έχει καταδειχθεί καλός λόγος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της παράτασης των προθεσμιών και διάσωσης της Αγωγής. Προτού προχωρήσω σε περαιτέρω ανάλυση, κρίνω ορθό να παραθέσω το ιστορικό της διαδικασίας, όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου: Στις 27.6.18 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε την Αγωγή και στις 11.7.18 η Αιτήτρια καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης. Στις 9.10.18 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης από τους Εναγόμενους. Στις 22.10.18 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, η οποία συνάντησε ενστάσεις από τους Εναγόμενους. Στις 21.2.19 οι Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία επίσης συνάντησε την ένσταση της Αιτήτριας στις 12.4.
  6. Εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση στις 11.6.
  7. Στο μεταξύ, στις 8.2.19 οι Εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρισαν Υπεράσπιση και η Αιτήτρια καταχώρισε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Στις 3.5.19 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και στις 26.6.19 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Υπεράσπισης εναντίον των Εναγόμενων. Προς τούτο στις 26.9.19 οι μεν Εναγόμενοι 2 - 3 καταχώρισαν τροποποιημένη Υπεράσπιση και η δε Αιτήτρια καταχώρισε τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Στις 5.10.21 ο Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου παρέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση ειδοποίηση ημερομηνίας 4.10.21 σύμφωνα με την Διαταγή 26, θεσμός 13 και στις 19.10.21 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και στις 9.11.21 Κλήση για Οδηγίες. Την ίδια μέρα η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση και ακολούθησε η Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στις 17.1.
  8. Επανέρχομαι στη νομική πτυχή της υπό κρίση Αίτησης. Η Διαταγή 21, θεσμός 14
(1)αναφέρει: «Where the plaintiff desires to deliver a reply, he shall file and deliver it within seven days from the delivery of the defence», ενώ πιο κάτω, στην ίδια Διαταγή, ο θεσμός 15 προνοεί: «Where a counterclaim is pleaded, a defence thereto shall be subject, to the Rules applicable to defences.» Σύμφωνα δε με τη Διαταγή 26, θεσμός 10: «In all other actions than those mentioned in the preceding Rules of this Order, if the defendant makes default in delivering a defence, the plaintiff may apply by summons for judgment, and such judgment shall be given as the Court or a Judge shall consider the plaintiff to be entitled to.» ενώ στο θεσμό 11 αναφέρονται: «Where a pleading subsequent to reply is not ordered, then, at the expiration of seven days from the delivery of the defence or reply (if any); or, where a pleading subsequent to reply is ordered, and the party who has been ordered or given leave to deliver the same fails to do so within the period limited for that purpose, then, at the expiration of the period so limited, the pleadings shall be deemed to be closed and material statements of fact in the pleading last delivered shall be deemed to have been denied and put in issue: Provided that this Rule shall not apply to a defence to a counter-claim and that unless the plaintiff delivers a defence to a counter-claim, the statements of fact contained in such counter-claim shall at the expiration of fourteen days from the delivery thereof or of such time (if any) as may by order be allowed for delivery of a defence thereto be deemed to be admitted, but the Court or Judge may at any subsequent time give leave to the plaintiff to deliver such a defence.» και στο θεσμό 13
(1)της ίδιας Διαταγής: «The Registrar shall, once a month or at such times as he may be required by the Court or a Judge, furnish the Court or Judge with a list of actions in which there has been default of pleading within the time allowed for that purpose, and the Court or Judge, may thereupon direct the Registrar to give notice to the party in default requiring him to file and deliver his pleading within fourteen days after the giving of the notice, and informing him, as may seem fit in the circumstances of the case, that upon failure so to do within the fourteen days aforesaid the action may be dismissed for want of prosecution, or that judgment in certain terms may be given in favour of a specified party.» Η Διαταγή 30, στα επίμαχα για την υπό κρίση περίπτωση σημεία, αναφέρει: «Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών [.] Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση [.] Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Αγωγή θεωρείται εγκαταλειφθείσα και απορριπτέα στη βάση της Διαταγής 30. Η σχετική με την παρούσα περίπτωση προϋπόθεση που θέτει σε εφαρμογή τις εν λόγω πρόνοιες της Διαταγής 30, είναι να έχει παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 90 ημερών εντός των οποίων η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να εκδώσει Κλήση για Οδηγίες (μια και εν προκειμένω η Καθ' ης η Αίτηση δεν αιτήθηκε απόρριψη εντός των 15 ημερών που προνοούνται). Από τον ίδιο το θεσμό προνοείται ότι σημείο έναρξης του χρόνου των 90 ημερών αποτελεί το σημείο που τα δικόγραφα θεωρούνται ότι έχουν συμπληρωθεί. Εξετάζοντας λοιπόν το θέμα της συμπλήρωσης των δικογράφων, στη Διαταγή 26, θεσμός 11 (ανωτέρω) προνοείται ότι τα δικόγραφα θεωρούνται ότι έχουν συμπληρωθεί με την πάροδο 7 ημερών από την ημέρα που το δικόγραφο της Απάντησης (του Ενάγοντα) καταχωρίστηκε ή θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί, ή με την πάροδο του χρόνου που καθορίζεται για την καταχώριση δικογράφου μεταγενέστερου της Απάντησης. Αυτή η ερμηνεία δίδεται και στη σελίδα 614 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958, υπό τον τίτλο «General Effect of the Rule». Ως προς το ποια δικόγραφα αποτελούν δικόγραφα μεταγενέστερα της Απάντησης, στην ίδια σελίδα του συγγράμματος υπό τον τίτλο «A pleading subsequent to reply», αναφέρεται ότι ο κανονισμός φαίνεται να θεωρεί ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διατάξει «επανένωση» (rejoinder), αλλά δεν γίνεται αναφορά σε οτιδήποτε άλλο. Στην περίπτωση του δικογράφου της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, το δεύτερο σκέλος του θεσμού φαίνεται να την εξαιρεί από την εφαρμογή του («Provided that this Rule shall not apply to a defence to counterclaim [.]») και εκτός εάν ο Ενάγων καταχωρίσει Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εντός 14 ημερών από την παράδοση της Ανταπαίτησης (ή οποιουδήποτε άλλου χρόνου ήθελε καθοριστεί με διάταγμα), τότε οι ισχυρισμοί γεγονότων που περιλαμβάνονται σε αυτή θα θεωρούνται ότι είναι παραδεκτοί, αλλά το Δικαστήριο δύναται να δώσει άδεια στον Ενάγοντα να παραδώσει Υπεράσπιση σε μεταγενέστερο χρόνο. Με την συμπερίληψη της λέξης «και» («and») μεταξύ της λέξης «counter-claim» και της φράσης «that unless» διαφαίνεται, θεωρώ, και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται το δικόγραφο της Υπεράσπισης της Ανταπαίτησης στον εν λόγω θεσμό. Η Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση διαχωρίζεται από τα λοιπά δικόγραφα που αναφέρονται στο πρώτο μέρος του θεσμού, αφού στο δεύτερο σκέλος γίνεται αναφορά σε αυτή ειδικώς και ρητώς. Συνεπώς, η πιο πάνω δικονομική πρόνοια, πρώτον, εξαιρεί το δικόγραφο της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση από την εμβέλεια του πρώτου μέρους του θεσμού, δηλαδή από τον ίδιο τον ορισμό της έννοιας της συμπλήρωσης των δικογράφων και δεύτερον, καθορίζει ειδικές συνέπειες τυχόν παράλειψης καταχώρισης του. Προσθέτω ότι, στη σελίδα 562 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958 αναφέρεται: «The reply and defence to counterclaim are delivered together as a single document». Το δικόγραφο λοιπόν της Υπεράσπισης σε Ανταπαίτηση δεν διαχωρίζεται από το δικόγραφο της Απάντησης και συνεπώς, όταν ο Ενάγων πρόκειται να καταχωρίσει Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, καταχωρεί αυτήν στο ίδιο έγγραφο με την Απάντηση στην Υπεράσπιση. Εν όψει τούτου, η εισήγηση επί του σημείου, στην οποία φαίνεται να προβαίνουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, δηλαδή ότι το δικόγραφο της Απάντησης θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί εντός της υπό του θεσμού 14
(1)της Διαταγής 21 ταχθείσας προθεσμίας ή εν πάση περιπτώσει η παράλειψη να καταχωριστεί οδηγούσε, το δίχως άλλο, σε συμπλήρωση των δικογράφων σύμφωνα με τη Διαταγή 26, θεσμός 11, ανεξάρτητα εάν η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να καταχωρίσει Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Συνδυαστικά λοιπόν, θεωρώ ότι εάν πρόθεση της Διαταγής 26, θεσμός 11 ήταν το δικόγραφο της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση να συμπεριλαμβανόταν στα όσα διαλαμβάνονται στο πρώτο σκέλος της και να αποτελούσε ορόσημο συμπλήρωσης των δικογράφων, όπως είναι η Απάντηση, ή η πάροδος της προθεσμίας για καταχώρισή της, τότε δεν θα υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος ο ίδιος ο θεσμός να το εξαιρεί ρητώς από την εμβέλεια του με το δεύτερο σκέλος του. Από τη στιγμή που το δικόγραφο της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση αναγκαστικά καταχωρείται μαζί με την Απάντηση στην Υπεράσπιση, κρίνω ότι με την καταχώριση της Ανταπαίτησης, η Αιτήτρια δεν θα έπρεπε να ανέμενε ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα καταχωρούσε Απάντηση ή εν πάση περιπτώσει ότι η μη καταχώριση Απάντησης θα ήτο και καθοριστική ως προς το χρόνο συμπλήρωσης των δικογράφων ή ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν όφειλε να καταχωρίσει Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Το δικόγραφο που η Καθ' ης η Αίτηση όφειλε να καταχωρίσει, μετά και την καταχώριση και της Ανταπαίτησης, δεν ήταν άλλο από την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Άλλωστε, στη βάση του θεσμού 15 της Διαταγής 21 και του θεσμού 10 της Διαταγής 26, σε περίπτωση που δικογραφείται ανταπαίτηση, η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση υπόκειται στους κανόνες που αφορούν τις υπερασπίσεις και σε περίπτωση παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης, ο Ενάγων δύναται να καταχωρίσει αίτηση για εξασφάλιση απόφασης ένεκα της παράλειψης αυτής. Εν κατακλείδι, ως κρίνω ότι προνοεί ολόκληρη η Διαταγή 26, θεσμός 11, η παράλειψη της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, δεν απολήγει σε συμπλήρωση των δικογράφων ή σε βάσιμη θεώρηση περί τούτου. Προσθέτω ακόμα στο σκεπτικό μου το ότι η καταχώριση Απάντησης δεν είναι αναγκαστική. Οι θεσμοί παρέχουν δικαίωμα καταχώρισης Απάντησης, το οποίο εάν θα ασκηθεί, πρέπει να ασκηθεί εντός συγκεκριμένης περιόδου (βλ. Διαταγή 21, θεσμός 14
(1)). Γι' αυτό και τυχόν παράλειψη καταχώρισης Απάντησης δεν ενέχει ουσιαστικές επιπτώσεις και δεν παρέχεται ευχέρεια στην άλλη πλευρά να θεωρεί την μη καταχώρισή της παράλειψη που επιφέρει τέτοιες επιπτώσεις. Αντίθετα, τυχόν παράλειψη καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης, Υπεράσπισης ή Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, δυνητικά, επιφέρει κυρώσεις, δηλαδή, αντίστοιχα, απόρριψη της Αγωγής του ενάγοντα, έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου, έκδοση απόφασης εναντίον του εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενου ή και αποδοχή ισχυρισμών γεγονότων. Είναι η άποψή μου ότι λογικώς το σημείο που θεωρούνται ότι κλείνουν ή συμπληρώνονται τα δικόγραφα είναι εκείνο που δεν αναμένονται οποιαδήποτε άλλα δικόγραφα στη διαδικασία, μια και τα διάδικα μέρη έχουν είτε συμμορφωθεί με τις επιτακτικές δικονομικές τους υποχρεώσεις, είτε έχουν υποστεί τις συνέπειες μη συμμόρφωσής τους. Τα πιο πάνω θεωρώ πιθανώς να επεξηγούν και την ενέργεια του Πρωτοκολλητή, την οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Αιτήτριας θεωρούν λανθασμένη. Δηλαδή, εφόσον εκείνο που εκκρεμούσε στην Αγωγή, ήταν η καταχώριση Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, ο Πρωτοκολλητής προχώρησε να ειδοποιήσει την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση να συμμορφωθεί με παράλειψη καταχώρισης δικογράφου («default of pleading») ως προνοείται στη Διαταγή 26, θεσμός 13
(1), ενέργεια στην οποία δεν θα όφειλε να προβεί εάν αυτό που εκκρεμούσε ήταν μόνον Απάντηση. Διευκρινίζω γενικά ότι η ενέργεια τούτη του Πρωτοκολλητή αυτή καθαυτή δεν υποκαθιστά, ούτε δύναται να καθορίσει την ερμηνεία που το Δικαστήριο πιθανώς να δώσει αναφορικά με την ισχύ ενός ή περισσότερων άλλων διαδικαστικών θεσμών και, για οτιδήποτε αξίζει, δεν συμφωνώ με τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή για την καταχώριση δικογράφου που εκκρεμούσε, είτε ανανεώνει, είτε παρακάμπτει τα όσα διαλαμβάνονται στη Διαταγή
  1. Παρά ταύτα, στην υπό κρίση περίπτωση, εν όψει της παράλειψης καταχώρισης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση και εν τη απουσία αίτησης από πλευράς της Αιτήτριας για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, η Ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή ήταν, πιστεύω, δικαιολογημένη. Από τη στιγμή που το σημείο αναφοράς για έναρξη του υπολογισμού της επιτακτικής προθεσμίας των 90 ημερών για έκδοση Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, θεσμός 1(α) είναι ο χρόνος «κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα» και από τη στιγμή που ο χρόνος κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα ορίζεται από τα όσα διαλαμβάνονται στη Διαταγή 26, θεσμός 11, τότε η εξαίρεση του δικογράφου της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση που προβλέπεται εκεί, ισχύει και όσων αφορά τον υπολογισμό που προνοείται στην Διαταγή
  2. Εν όψει όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι τα δικόγραφα στην παρούσα υπό κρίση περίπτωση δεν είχαν συμπληρωθεί πριν από την καταχώριση Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Συνεπώς η Αγωγή δεν θεωρείται εγκαταλειφθείσα εντός της έννοιας της Διαταγής 30 και δεν είναι απορριπτέα και το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση μεν, αλλά σύμφωνα με την και εντός της προθεσμίας που έθεσε η ειδοποίηση του Πρωτοκολλητή στη βάση της Διαταγής 26, θεσμός 13
(1). Συνεπώς κρίνω ότι εμπρόθεσμα καταχωρίστηκε και η Κλήση για Οδηγίες. Με την κατάληξή μου αυτή, θεωρώ ότι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο προβλήθηκε στην υπό κρίση περίπτωση παρέλκει. Η Αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, ενόψει της απόρριψης της Αίτησης και του ότι δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο ν' αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζω αυτά υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτό θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. .......... Π. Αγαπητός Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.