D. T., ως κηδεμόνας και/ή πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα του ανήλικου T. T. ν. R. M. κ.α., Αρ. Αγωγής 3031/2017, 12/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A224 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3031/2017 Μεταξύ: D. T., ως κηδεμόνας και/ή πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα του ανήλικου T. T., από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και-
- R. M., από τη Λεμεσό
- LLC Falkon Air, από τη Ρωσική Ομοσπονδία Εναγομένων --------------------------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερ. 1.2.2022 για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ημερομηνία: 12 Δεκεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Λ. Πισίας για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ με κ. Χ. Δημητρίου για Χάρης Δ. Δημητρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ' ου η Αίτηση: κα Μ. Αυξεντίου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση o Ενάγων - Αιτητής ζητά διάταγμα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στη μονομερή αίτηση ημ. 27.10.17 για προσωρινά διατάγματα, προς περαιτέρω υποστήριξη της εν λόγω αίτησης και προς αντίκρουση των ισχυρισμών του Εναγομένου 1 - Καθ' ου στην ένορκη του δήλωση ημ. 2.3.18 που συνοδεύει την ένσταση. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προέρχεται από τον ΝΚ, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Ενάγοντα - Αιτητή. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ΓΤ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Αιτητή. Σε αυτή η ΓΤ επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία και επισυνάπτεται στην ένορκη της δήλωση ως Τεκμήριο
- Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται το ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης της Αίτησης, ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη καθώς επίσης και ότι τυχόν έγκριση της θα προκαλέσει τον εκτροχιασμό και την περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία, παραβιάζοντας το συνταγματικό δικαίωμα του Καθ' ου για να ακουστεί εντός εύλογου χρόνου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ΕΧ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1 - Καθ' ου. Σε αυτή η ΕΧ βασικά επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Σημειώνεται ότι αυτή είναι η δεύτερη αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο Ενάγων καταχώρισε και πρώτη, στις 26.3.18 στην οποία και πάλι ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε ένσταση. Μεσολάβησαν σωρεία άλλων αιτήσεων και τελικώς οι δύο αιτήσεις για συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκδικάστηκαν την ίδια μέρα και οι δύο ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε αυτές εκδίδονται σήμερα. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης, η νομική ανάλυση και η αναφορά στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινά διατάγματα και της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου 1 ημ. 2.3.18 προς υποστήριξη της ένστασης είναι ταυτόσημη με αυτή που καταγράφεται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στην πρώτη αίτηση, επομένως αυτή θα επαναληφθεί αυτούσια και στην παρούσα. Η Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η Αίτηση, παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων για καλό λόγο. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Χρήσιμη καθοδήγηση επί τούτου προσφέρει επίσης η υπόθεση Α. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Θα πρέπει να λεχθεί πως στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημ. 27.10.17, στις 30.10.17 το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς τα δύο πρώτα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα με τα οποία απαγορευόταν στον Εναγόμενο 1 η αποξένωση ή επιβάρυνση της εκεί περιγραφόμενης κατοικίας και των 250 μετοχών που κατείχε στην εταιρεία Equix Group Ltd, μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής ή νεότερη διαταγή του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς το τρίτο αιτούμενο διάταγμα αποκάλυψης πληροφοριών το οποίο και όρισε προς επίδοση. Μέσα από τις νομικές αρχές που καθιερώθηκαν στη νομολογία, είναι σαφές πως η μαρτυρία η οποία λαμβάνεται υπόψιν στα πλαίσια εξέτασης αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκαν μονομερώς προσωρινά διατάγματα περιορίζεται σε αυτήν που συνόδευε την αίτηση. Και τούτο καθότι τέτοιας φύσης αιτήσεις είναι υψίστης πίστεως, δηλαδή ο αιτητής έχει καθήκον πλήρους αποκάλυψης, καθώς και το βάρος να καταδείξει το επείγον για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι ενήργησε χωρίς καθυστέρηση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, 2015, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 A.A.Δ. 1475, και Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015. Είναι εντός αυτού του πλαισίου που δεν είναι επιτρεπτό στον Αιτητή να προσκομίσει επιπρόσθετη μαρτυρία υπό μορφή είτε συμπληρωματικής είτε απαντητικής ένορκης δήλωσης για να υποστηρίξει εκ των υστέρων την αίτηση. Ο Αιτητής είχε την υποχρέωση να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε κατά τον χρόνο εξέτασης της μονομερούς αίτησης και έκδοσης μονομερώς προσωρινών διαταγμάτων από το Δικαστήριο, με βάση την τότε υπάρχουσα μαρτυρία, και δεν μπορεί μεταγενέστερα να συμπληρώνει τα όποια κενά. Κατά το στάδιο εξέτασης της οριστικοποίησης ή όχι των εν λόγω διαταγμάτων, το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει πλέον τις θέσεις και των δύο πλευρών, όμως και πάλι δεν δύναται να επιτρέψει στον Αιτητή να προσκομίσει εκ των υστέρων επιπρόσθετη μαρτυρία για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πράγματι συνέτρεχαν οι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούσαν την έκδοση των διαταγμάτων και την οποία όφειλε να παρουσιάσει στο στάδιο εξέτασης της μονομερούς αίτησης. Αυτό ακριβώς έχει λεχθεί στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, η οποία αφορούσε μονομερή αίτηση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα σύλληψης του πλοίου και στην οποία αναφέρθηκε ότι σε αιτήσεις όπου η προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς «δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο». Μέσα από τις υποθέσεις Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά., Πολ. Έφ. 312/10, ημ. 17.7.14 και Κόκκινου ν. Κόκκινου, Πολ. Έφ. 29/14, ημ. 3.11.16, καθίσταται σαφές πως σε αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα, παρέχεται μεν η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία όμως θα πρέπει να αντικρίζεται από το Δικαστήριο με φειδώ, λόγω της φύσης τέτοιας αίτησης και με γνώμονα το κατά πόσο υπάρχει κάποια ανάγκη για επίλυση των θεμάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Το ακόλουθο απόσπασμα από την τελευταία υπόθεση είναι διαφωτιστικό: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. . . Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, κρίνω πως καθίσταται αναγκαία η ενασχόληση με το περιεχόμενο της προτεινομένης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή για να καταδειχθεί κατά πόσον αυτή είναι επιτρεπτή ή όχι. Έχει ήδη λεχθεί πως η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται αυτούσια στην ένορκη δήλωση της ΓΤ ως Τεκμήριο 1. Τέτοια πρακτική είναι επιθυμητή όπως λέχθηκε στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1(Α) Α.Α.Δ.
- Στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημ. 27.10.17 ο Αιτητής, στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, ισχυρίζεται ότι δυνάμει συμφωνίας ημ. 27.10.14 μεταξύ της Falkon (Εναγομένης 2) και της Sokol, η πρώτη αποφάσισε να αγοράσει τις μετοχές τις οποίες η δεύτερη κατείχε στην εταιρεία OKB. Απόλυτος ιδιοκτήτης της Falkon ήταν ο Εναγόμενος
- Η μεταβίβαση των μετοχών στη Falkon έγινε στις 28.10.14 και στη βάση συμφωνίας ημ. 4.4.15 ο Εναγόμενος 1 θα κατείχε τις μετοχές ανά 50% προς όφελος του ιδίου και του Ενάγοντα ως κηδεμόνα του γιου του, ΤΤ, έναντι ανταλλάγματος, ήτοι την πληρωμή US$1,3εκ. από τον Αιτητή προς τον Εναγόμενο
- Σύμφωνα με τον Αιτητή, ενώ αυτός πλήρωσε το εν λόγω ποσό, τελικώς διεφάνη ότι ο Εναγόμενος 1, παραπλανώντας τον Αιτητή και κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας και των καθηκόντων υψίστης πίστεως προς τον Αιτητή, πώλησε τις μετοχές που κατείχε η Falkon σε εταιρείες δικών του συμφερόντων και παρουσιάζει σχετικά έγγραφα ως προς τούτο. Ο Αιτητής επικαλείται πρόθεση του Εναγομένου 1 να πωλήσει την κατοικία του στην Κύπρο και τις μετοχές της Equix, εξ ου και ζητά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για δέσμευση της εν λόγω περιουσίας. Στην ένορκη δήλωση του ημ. 2.3.18 που συνοδεύει την ένσταση, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής παρέλειψε να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη γεγονότων, τα οποία και απαριθμεί. Αυτά, μεταξύ άλλων, αφορούν · στη μακρά προηγούμενη επαγγελματική και προσωπική σχέση μεταξύ του Αιτητή και του Εναγομένου 1, δυνάμει της οποίας αναπτύχθηκε σχέση εμπιστοσύνης από τον Εναγόμενο 1 προς τον Αιτητή ο οποίος διαχειριζόταν τις υποθέσεις του, · στη μόνιμη διαμονή του Εναγομένου 1 στη Ρωσία και στη χρήση της κατοικίας του στην Κύπρο μόνο για διακοπές, · στην ανακάλυψη από τον Εναγόμενο 1 για απάτη από μέρους του Αιτητή σε σχέση με την Equix εις βάρος του και καταγγελία του στην Αστυνομία, · στην παραχώρηση διαφόρων δανείων από τον Εναγόμενο 1 στον Αιτητή τα οποία ο τελευταίος παραλείπει να αποπληρώσει με αποτέλεσμα την έγερση δικαστικών διαδικασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, · στη γνώση του Αιτητή ότι ο Εναγόμενος 1 ήθελε να πωλήσει την κατοικία στην Κύπρο για να αγοράσει τρία διαμερίσματα προς ενοικίαση, · στην κατάρτιση της επίδικης συμφωνίας από τον Αιτητή με την εισήγηση απόκτησης από τον Αιτητή των μετοχών της ΟΚΒ τις οποίες κατείχε η Falkon, · στη σύνδεση της επίδικης συμφωνίας με τη συμφωνία δανείου ημ. 8.8.14 από τον Εναγόμενο 1 προς την εταιρεία του Αιτητή, Wego, υπό την έννοια πως ο Αιτητής θα μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειο αυτό με τα έσοδα από την επένδυση της επίδικης συμφωνίας, · στη μη υλοποίηση της επίδικης συμφωνίας και στη μη απόκτηση σε οποιοδήποτε στάδιο των μετοχών της Falkon από τον Αιτητή, · στη μη νομιμότητα της επίδικης συμφωνίας καθότι το Ρωσικό δίκαιο δεν αναγνωρίζει τη διάκριση μεταξύ πραγματικού και ωφέλιμου δικαιούχου μετοχών, παρουσιάζοντας νομική γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου, και · στο μη νομότυπο έγερσης της Αγωγής. Ακολούθως ο Εναγόμενος 1 αναλύει τα ανωτέρω δίδοντας πιο λεπτομερή περιγραφή των γεγονότων. Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι παράγραφοι 1-8 είναι καθαρά εισαγωγικές και επομένως αυτές δύνανται να γίνουν δεκτές σε περίπτωση που γίνει δεκτό οποιοδήποτε ουσιαστικό μέρος αυτής. Στην παρ. 9 ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η παρούσα γίνεται άνευ βλάβης καθότι οι όποιες συναλλαγές των διαδίκων είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα της παρούσας και άνευ βλάβης αναφορικά με άλλα έγγραφα και ηλεκτρονικές επικοινωνίες, και ως τέτοια δεν θεωρείται αναγκαία για να συμπεριληφθεί στην προτεινόμενη συμπληρωματική δήλωση. Η παρ. 10 δεν γίνεται δεκτή καθότι σε αυτή ο Αιτητής απλώς αναφέρει τους ισχυρισμούς του Εναγομένου 1, οι οποίοι βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παρ. 11 γίνεται δεκτή εφόσον σε αυτή αναφέρεται πως οι δικαστικές διαδικασίες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ολοκληρωθεί και εκδόθηκε απόφαση στις 14.4.20 η οποία έχει καταστεί τελεσίδικη και επισυνάπτεται αντίγραφο αυτής. Παρόλο που το αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας, εντούτοις από τη στιγμή που ο Εναγόμενος 1 ήγειρε αυτούς τους ισχυρισμούς καταλογίζοντας δόλια συμπεριφορά στον Αιτητή στα πλαίσια μιας μακρόχρονης συνεργασίας τους, και η δικαστική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί με την έκδοση απόφασης μεταγενέστερα της καταχώρισης της αίτησης για προσωρινά διατάγματα, τότε αυτή η παράγραφος γίνεται δεκτή ακριβώς για να υπάρχει η ολοκληρωμένη εικόνα και των δύο πλευρών επί τούτου. Οι παρ. 12-14 περιέχουν σχολιασμό της απόφασης από τον ΝΚ, κάτι το οποίο είναι αχρείαστο εφόσον η ίδια η απόφαση θα βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ούτε και η παρ. 15 γίνεται δεκτή καθότι ο Αιτητής επιχειρεί να εισαγάγει ισχυρισμό για την εφαρμογή του δεδικασμένου αναφορικά με τα ευρήματα του Αγγλικού Δικαστηρίου, το οποίο αποτελεί επιχείρημα και δύναται να προβληθεί από τον δικηγόρο του Αιτητή στα πλαίσια της αίτησης ημ. 27.10.
- Στις παρ. 16-18 και πάλι ο ΝΚ αναφέρεται στην Αγγλική απόφαση σχετικά με τον ισχυρισμό για απάτη του Αιτητή στην Equix, και επομένως αυτές δεν γίνονται δεκτές. Ενόψει της ημερομηνίας έκδοσης της Αγγλικής απόφασης και του ιστορικού της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής, στο οποίο ο Αιτητής παραπέμπει για να δικαιολογήσει τον χρόνο καταχώρισης της παρούσας Αίτησης, το Δικαστήριο θεωρεί πως δεν παρατηρείται τέτοια καθυστέρηση η οποία να οδηγεί δίχως άλλο στην απόρριψη της Αίτησης. Πριν την τελική κατάληξη του Δικαστηρίου, θα πρέπει να λεχθεί ότι ενόψει του ιστορικού της διαδικασίας της αίτησης ημ. 27.10.17, το Δικαστήριο θα δώσει τις απαραίτητες οδηγίες ως προς την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με γνώμονα τον όσο το δυνατό συντομότερο ορισμό της αίτησης για ακρόαση. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση γίνεται δεκτή μόνο αναφορικά με μέρος της προτεινόμενης δήλωσης του Αιτητή και συγκεκριμένα, τις παρ. 1-8 και
- Ως εκ τούτου, δίδεται άδεια για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ΝΚ, ως το Τεκμήριο 1, αναφορικά μόνο με τις παρ. 1-8 και 11 της προτεινόμενης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί μέχρι τις 22.12.
- Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης, τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος - Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου 1 - Καθ' ου η Αίτηση στο 1/4 του συνολικού ποσού των εξόδων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής EE/ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο