K. Ε. κ.α. ν. Κ. Σ. Β. Κ., Αρ. Αγωγής: 3422/2014, 24/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A230 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: X-M Καραπατάκη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3422/2014 Μεταξύ:
- K. Ε., εκ Λεμεσού
- Γ. Ε., εκ Λεμεσού Εναγόντων και Κ. Σ. Β. Κ., εκ Λεμεσού Εναγομένων ---------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 3/02/2022 για διαγραφή παραγράφου του τροποποιημένου Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος Ημερομηνία: 24/10/2022 Εμφανίσεις: Δια τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ν. Ανδρέου για Χ.Π. Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. Δια τους Εναγόμενους/Αιτητές: κα Χρ. Γεωργίου για Γιάννη Κωνσταντινίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης αποτέλεσε η συμπερίληψη στο τροποποιημένο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, που καταχωρήθηκε μετά από την έκδοση εξ συμφώνου διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 9/12/21, τροποποίησης που δεν καλύπτεται υπό αυτό. Συγκεκριμένα με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η διαγραφή της παραγράφου Β των αιτούμενων θεραπειών υπό τον τίτλο «ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΑΞΙΩΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥΣ», καθότι δεν είχε εξασφαλιστεί σχετικό διάταγμα τροποποίησης και ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 9/12/21 δεν καλύπτει αυτή. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων στις Δ.19 ΘΘ. 14, 26, Δ.25, Δ.27 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και στο άρθρο 30 του Συντάγματος και άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Στηρίζεται δε στην ένορκη δήλωση του Μ. Μ., Προέδρου του Κ. Σ. των Εναγομένων, ο οποίος ουσιαστικά παραθέτει τα όσα διαπιστώνει και το Δικαστήριο εκ του φακέλου της υπόθεσης, ότι δηλαδή με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 9/12/21 έγινε αντικατάσταση, μεταξύ άλλων, της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης στις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών με την οποία αυξήθηκε το διεκδικούμενο ποσό στις €17.790-. Το μέρος του παρακλητικού της ειδικής οπισθογράφησης δεν ζητήθηκε να τροποποιηθεί και συνεπώς δεν τροποποιήθηκε, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει ως είχε. Εκείνο που επίσης παρατηρώ εκ του φακέλου του Δικαστηρίου είναι ότι ούτε στην προηγούμενη τροποποίηση που έγινε με διάταγμα του Δικαστηρίου υπό άλλη σύνθεση ημερ. 14/11/19 ζητήθηκε να τροποποιηθεί το παρακλητικό της Ειδικής Οπισθογράφησης με αποτέλεσμα στις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών να δικογραφείται το ποσό των €10.065- και στο παρακλητικό να ζητούνται €4.455-. Στην προκείμενη περίπτωση όταν καταχωρήθηκε το τροποποιημένο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα μετά το διάταγμα ημερ. 9/12/21 οι Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν σε διόρθωση του ποσού, ώστε να συνάδει με την τροποποιηθείσα παράγραφο 7, χωρίς όμως να καλύπτεται από σχετικό διάταγμα. Όπως υποστηρίζεται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση των Εναγόμενων/Αιτητών, η τροποποίηση της παραγράφου Β του παρακλητικού ευρίσκεται εκτός της άδειας που δόθηκε με το διάταγμα ημερ. 9/12/21 και ως λαμβάνει νομική συμβουλή ο ενόρκως δηλών, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία διαγραφής της παραγράφου αυτής των αιτούμενων θεραπειών, την οποία και εξαιτούνται. Στον αντίποδα, με την Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση προβάλλεται ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι είναι κακόπιστη, αδικαιολόγητη και εκδικητική, ότι σκοπεύει να καθυστερήσει την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ότι δεν απαιτείται ο επακριβής καθορισμός της θεραπείας που επιδιώκεται, αλλά ούτε και αποκλείεται η παροχή θεραπείας άλλης από εκείνη που επιζητείται εφόσον στοιχειοθετούνται τα γεγονότα στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, καθώς και ότι δεν υπάρχει παρέκκλιση από το διάταγμα ημερ. 9/12/21 παρά μόνο τυπική διόρθωση του παρακλητικού, ώστε να συνάδει με το σώμα της Έκθεσης Απαίτησης. Σε ένα τελευταίο λόγο ένστασης των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι/Αιτητές εμποδίζονται να αξιώνουν το αιτούμενο διάταγμα, θέση που δεν φαίνεται να εξειδικεύουν, εκτός της αναφοράς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ότι οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έφεραν ένσταση στην αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του διατάγματος ημερ. 9/12/
- Στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την Ένσταση των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση ουσιαστικά αναπαράγονται τα όσα αναφέρθηκαν σε προηγούμενο μέρος της παρούσας απόφασης και προβάλλεται ότι η παράλειψη ήταν τυχαίο λάθος, κάτι που όμως δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να αποδώσει την θεραπεία ως δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης. Προβάλλεται επίσης το ότι δεν προκαλείται η οποιαδήποτε ζημιά στους Εναγόμενους/Αιτητές. Τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο Γραπτές Αγορεύσεις τις οποίες μελέτησα με προσοχή, όμως δεν κρίνεται σκόπιμο να προβώ σε οποιαδήποτε αναφορά σε αυτές. Προτού προχωρήσω στην διατύπωση των σχετικών νομικών αρχών, αναφέρω ότι εκ του φακέλου του Δικαστηρίου διαπιστώνω ότι το τροποποιημένο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 21/12/21, η τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε από τους Εναγόμενους/Αιτητές στις 23/12/21, η τροποποιημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 28/12/21, ενώ η υπό κρίση αίτηση στις 3/02/
- Εκ της ημερομηνίας καταχώρησης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής προκύπτει ότι εφαρμοστέα είναι η παλαιά Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πριν την τροποποίησή της, χωρίς να κρίνω σκόπιμο να εξηγήσω το γιατί. Συμφώνως με την Δ.25 Θ. 2 (υπογράμμιση δική μου), «If a party who has obtained an order for leave to amend does not amend accordingly within the time limited for that purpose by the order, or if no time is thereby limited, then within fifteen days from the date of the order, such order to amend shall, on the expiration of such limited time as aforesaid, or of such fifteen days, as the case may be, become ipso facto void, unless the time is extended by the Court or a Judge.». Κρίσιμο στον υπό αναφορά θεσμό αποτελεί η έννοια της φράσης «does not amend accordingly». Στο Annual Practice 1958, σελ 632 παρατίθενται τα εξής σχετικά υπό τον τίτλο «Does not amend accordingly»: «If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and 3 of this Order. But there is, it is sumbmitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p. 627), a still more stringent order as to costs may be made.». Πράγματι η νομολογία φαίνεται να αντιμετωπίζει με αυστηρότητα την προσθήκη ισχυρισμών ή τις οποιεσδήποτε αποκλίσεις από τους όρους διαταγμάτων τροποποίησης, κάτι που οδηγεί στην διαγραφή όσων δεν καλύπτονται από αυτά (βλ. Συνεκδικαζόμενες Εφέσεις 1084/95 κ.α. Δημοτικό Συμβούλιο Έγκωμης ν. I. Ιωακείμ και Α. Λοϊζιά κ.α.,
(1999)3 ΑΑΔ 596). Στην απόφαση του αείμνηστου Δικαστή Παπαδόπουλου στην υπόθεση Williams & Glyn's Bank v. "Maria"
(1992)1 ΑΑΔ 309 αναφέρθηκαν τα εξής χαρακτηριστικά (υπογραμμίσεις δικές μου): «Η εξουσία για τροποποίηση των δικογράφων στις υποθέσεις ναυτοδικείου βασίζεται στο θεσμό 90 των Κανονισμών Ναυτοδικείου. Η προϋπόθεση σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου για κάθε τροποποίηση είναι απαραίτητη. (Σε αντίθεση με την Αγγλική Πρακτική, ίδε British Shipping Laws, Admiralty Practice, Τόμος 1, παρ. 781-789). Πιστεύω ότι στις περιπτώσεις όπου εκδίδεται ρητή διαταγή του Δικαστηρίου για τροποποίηση ενός δικογράφου, και η τροποποίηση που τελικά επιτελείται ξεφεύγει από τα πλαίσια της διαταγής, τότε έστω και εάν η άλλη πλευρά απαντήσει στο τροποποιημένο δικόγραφο, ή δεν εγείρει τέτοιο θέμα στη συνέχεια, το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει τις τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν καθ' υπέρβαση της διαταγής. Αυτό πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι η σωστή νομική θέση, αλλιώς η όλη διαδικασία θα εξέφευγε από τον πραγματικό έλεγχο του Δικαστηρίου και κατά κάποιο τρόπο θα παραγνωρίζοντο οι διαδικαστικές διαταγές του.». Αυτό που προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει όσες τροποποιήσεις έγιναν καθ' υπέρβαση της διαταγής του, έστω και αν η άλλη πλευρά απαντήσει στο τροποποιημένο δικόγραφο ή ακόμη αν δεν θέσει ζήτημα όπως με την υπό κρίση αίτηση. Χαρακτηριστικά γίνεται λόγος για τροποποιήσεις καθ' υπέρβαση της διαταγής του Δικαστηρίου. Στις συνεκδικαζόμενες Εφέσεις 1084/95 κ.α. Δημοτικό Συμβούλιο Έγκωμης ν. I. Ιωακείμ και Α. Λοϊζιά κ.α. (βλ. ανωτέρω), στην οποία το ζήτημα που ετέθη αφορούσε την τροποποίηση των λόγων έφεσης, αναφέρθηκαν τα εξής σημαντικά (με υπογραμμίσεις δικές μου): «Η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης. [.] Διαπιστώνεται πως στην προκείμενη περίπτωση σημειώθηκε, με τις παραλείψεις που έχουμε επισημάνει, σοβαρή και ανεπίτρεπτη απόκλιση από τους όρους του διατάγματος τροποποίησης. Γιαυτό εκδίδεται διάταγμα διαγραφής της αιτιολογίας υπό στοιχεία
(1)(α) και 4(α).». Ερχόμενος τώρα να εφαρμόσω τις ως άνω αναφερόμενες νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λαμβανομένου υπόψη τα όσα διαπίστωσα και εκ του δικαστικού φακέλου, θεωρώ ότι τα όσα επιβάλλει η νομολογία στις περιπτώσεις που εκδοθεί ένα διάταγμα τροποποίησης είναι η συμμόρφωση της πλευράς που το εξασφάλισε στα όρια που το Δικαστήριο έδωσε την άδεια του διαμέσου τέτοιου διατάγματος και το ανεπίτρεπτο της απόκλισης από τους όρους του. Το ερώτημα στην παρούσα περίπτωση υπό εξέταση είναι κατά πόσο η πλευρά των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση με το κατατεθειμένο τροποποιημένο κλητήριο, στο οποίο πέραν της παραγράφου 7, η οποία και τροποποιήθηκε δυνάμει του διατάγματος ημερ. 9/12/21, υπερέβηκε τους όρους αδείας του Δικαστηρίου προβαίνοντας σε τροποποίηση της σχετικής θεραπείας του παρακλητικού της Ειδικής Οπισθογράφησης με το ποσό το οποίο έτυχε τροποποίησης στην παράγραφο 7. Εξετάζοντας την νομολογία σε όσες περιπτώσεις αποφάνθηκε επί του ζητήματος της μη συμμόρφωσης με τους όρους διατάγματος τροποποίησης, γινόταν λόγος για σοβαρή και ανεπίτρεπτη απόκλιση από τα όσα έδωσε άδεια το Δικαστήριο να τροποποιηθούν. Με την τροποποίηση που εξ συμφώνου διέταξε το Δικαστήριο στις 9/12/21 της παραγράφου 7, οι Ενάγοντες/Καθ'ων η Αίτηση τροποποίησαν και το ποσό των ειδικών ζημιών που αξιώνονται στην παράγραφο Β με την αναφορά «ως ανωτέρω αναφέρεται». Η τροποποίηση αυτή ήταν απότοκο της τροποποίησης που ενέκρινε το Δικαστήριο με την έκδοση εξ συμφώνου του διατάγματος τροποποίησης. Όντως, είναι φανερό ότι η παράλειψη να ζητηθεί η τροποποίηση της παραγράφου Β του παρακλητικού της Ειδικής Οπισθογράφησης αποτελεί καλόπιστο λάθος των δικηγόρων των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι φαίνεται ότι ευθύνονται για την ίδια παράλειψη και στην προηγούμενη τροποποίηση που εξ συμφώνου και πάλι επέτυχαν. Όμως, δεν θεωρώ ότι εάν στην αίτηση επί τη βάση της οποίας εξεδόθηκε το διάταγμα ημερ. 9/12/21 ζητείτο η τροποποίηση και της παραγράφου Β θα τίθετο ζήτημα ένστασης από πλευράς των Εναγόμενων/Αιτητών, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει δεν κρίνω ότι υφίστανται την οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη εκ της διόρθωσης του ποσού της παραγράφου Β της Ειδικής Οπισθογράφησης. Η αντίθετη θέση που συνηγορεί υπέρ της διαγραφής, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης θα οδηγούσε σε ένα παράδοξο αποτέλεσμα εγκλωβίζοντας το Δικαστήριο σε άκαμπτους κανόνες και περιορίζοντας την διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με τα δικά του Διατάγματα. Στην προκείμενη περίπτωση δεν κρίνω ότι υπήρξε παραβίαση του διατάγματος ημερ. 9/12/21, ώστε να διατάξω την διαγραφή της παραγράφου Β των αιτούμενων θεραπειών. Το ανωτέρω σκεπτικό προδιαγράφει και την τύχη της υπό κρίση αίτησης, η οποία και απορρίπτεται, όμως υπό τις περιστάσεις κρίνω ορθό και δίκαιο να διατάξω όπως η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (υπ.).......... Χ-Μ Καραπατάκης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο