W. E. LTD κ.α. ν. L.T. & I. LTD κ.α., Έφεση/Αίτηση: 138/17, 30/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A238 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: X-M Kαραπατάκη, Ε.Δ. Έφεση/Αίτηση: 138/17 Αναφορικά με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 και τους Τροποποιητικούς Νόμους 3/60, 48(Ι)2011 μέχρι 32(Ι)2017, άρθρα 50, 58, 65ΚΑ, 65ΚΒ, 65ΚΓ, 65ΚΣΤ, 65ΚΖ, 80, 85 Μεταξύ:
- W. E. LTD, [ ]
- Z. T. AND I. LTD, [ ] Εφεσειόντων/Αιτητών και
- L.T. & I. LTD, [ ]
- S. E. LTD, [ ] Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 21/6/22 για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία: 30/11/2022 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντες/Αιτητές: κα Α. Χαραλάμπους για κ.κ. Δημήτρης Μιχαήλ & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση: κα Χ. Κλεοβούλου για κ.κ. Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η I. Το έναυσμα καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης:- Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση οι Εφεσείοντες/Αιτητές αιτούνται διάταγμα Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος την Απόφαση του Διευθυντή ημερ. 21/03/2017, η οποία παρατίθεται ως Παράρτημα Α («η Απόφαση»), με την οποία προβαίνει στον αναγκαστικό εκσυγχρονισμό της εγγραφής με αρ. [ ], Τεμάχιο αρ. [ ], Φ/Σχ. [ ], στην [ ], Λεμεσό. Στηρίζεται δε στα άρθρα 50, 58, 61, 65ΚΑ, 65ΚΒ, 65ΚΓ, 65ΚΣΤ, 65ΚΖ, 80 και 85 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 και στους Τροποποιητικούς Νόμους 3/60, 48(Ι)2011 μέχρι 32(Ι)2017, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, κανονισμούς 2, 5, 6, 7, 9, 15 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1, 2 και 3 μέχρι 8, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην σχετική νομολογία. Προβάλλονται ως λόγοι έφεσης, μεταξύ άλλων, η υπέρβαση των εξουσιών του Διευθυντή, η πλάνη περί τα πράγματα, η έλλειψη δέουσας αιτιολογίας, η αγνόηση πραγματικών γεγονότων, η έλλειψη και/ή λανθασμένη επιτόπια έρευνα, η παράλειψη λήψης υπόψη των συμφωνιών διανομής και η παράβαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης. Στην ένορκη δήλωση ημερ. 2/05/2017 στην Αγγλική του κ. V. K., Διευθυντή των Εφεσειόντων/Αιτητών που στηρίζει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση αναφέρεται ότι οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 είναι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου εγγραφής με αρ. [ ], Τεμάχιο αρ. [ ], Φ/Σχ. [ ], στην [ ], Λεμεσό («το τεμάχιο») μαζί με τους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κατά ¼ μερίδιο έκαστος. Όπως υποστηρίζει, με γραπτές συμφωνίες ημερ. 20/01/2005 και 20/10/2006 όλοι οι ιδιοκτήτες συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, να διαχωρίσουν το τεμάχιο σύμφωνα με τους όρους και τα επισυνημμένα σχέδια σε αυτές, τις οποίες οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 παραβίασαν. Όπως αναφέρει, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου με την Απόφαση δεν έλαβε υπόψη του τα πιο πάνω και δεν μπορούσε να προβεί στον εκσυγχρονισμό του τεμαχίου, αφού δεν είχε ενώπιον του ικανοποιητικά στοιχεία που να καθιστούν προφανή τον εκσυγχρονισμό, ειδικότερα, υποστηρίζει ότι ενώ ζητούνταν διάφορα έγγραφα από τους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 ή τους διαδίκους, τόσο από την Επαρχιακή Διοίκηση όσο και από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με επιστολές ημερ. 1/07/2015, 24/07/2015 και 12/08/2015 για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και για προώθηση της αίτησης με αρ. φακ. [ ] και ενώ αυτά δεν προσκομίστηκαν ή δεν υλοποιήθηκαν, ο Διευθυντής προέβηκε σε αναγκαστικό εκσυγχρονισμό χωρίς τα έγγραφα και στοιχεία αυτά. Τα έγγραφα και στοιχεία, όπως ορκίζεται ο κ. V. K. αφορούσαν την διανομή των μεριδίων, αντίγραφα των κατόψεων των αρχιτεκτονικών σχεδίων των κτιρίων επί του υπό διαχωρισμό τεμαχίου, η υποβολή εργαστηριακών ελέγχων, η υποβολή εγγυητικής επιστολής, η τοπιοτέχνηση του χώρου πρασίνου, η υποβολή πιστοποιητικού συμπλήρωσης εργασιών και οι όροι που έθεσε η Α.Η.Κ. Επίσης, όπως αναφέρεται, ο Διευθυντής δεν έλαβε υπόψη τον διαχωριστικό φράκτη μεταξύ των μεριδίων στο τεμάχιο όπου αυτό έπρεπε να γίνει στο ενδιάμεσο των μεριδίων των διαδίκων και όχι στα μερίδια των Εφεσειόντων/Αιτητών. Ακόμη, υποστηρίζεται ότι ο Διευθυντής δεν προέβηκε σε επιτόπια εξέταση όπου στα μερίδια των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 ανεγέρθηκαν οικίες, δρόμοι και διαχωριστικοί φράκτες, μη λαμβάνοντας υπόψη την έκταση της διαφοροποίησης, αφού με την Αποφαση οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 λαμβάνουν μικρότερο μερίδιο από όσο έπρεπε να λάβουν, κάτι που θα τους προκαλέσει οικονομική ζημιά αν η Απόφαση υλοποιηθεί ένεκα της απώλειας έκτασης γης. Στην ένορκη δήλωση του κ. V. K. δεν συμπεριλήφθηκε μαρτυρία από εμπειρογνώμονες, αλλά και από άλλα πρόσωπα που η μαρτυρία τους θα ήταν σημαντική επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να αποταθεί για εξασφάλιση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εκ του περιεχομένου του φακέλου προκύπτει ότι οι Εφεσείοντες/Αιτητές, μη έχοντας ακόμη επιδώσει την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση στους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση, με αίτηση ημερ. 21/03/2018 αιτήθηκαν και εξασφάλισαν διάταγμα του Δικαστηρίου υπό διαφορετική σύνθεση ημερ. 27/03/2018 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υποστηρίζοντας στην εν λόγω αίτηση ότι τέτοια είναι αναγκαία για να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη γεγονότα που είναι απαραίτητα για σκοπούς πλήρους και ξεκάθαρης εικόνας. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 29/03/2018 του κ. V. K. γίνεται αναφορά στις γραπτές συμφωνίες ημερ. 20/01/2005 και 20/10/2006, ειδικότερα δε, στην δεύτερη ως το κύριο έγγραφο διαχωρισμού που βρίσκεται ενώπιον του Κτηματολογίου, με την οποία ο Εφεσείοντας/Αιτητής 1 και η Εφεσίβλητη/Καθ' ης η Αίτηση 2 ήταν υποχρεωμένες να προβούν στην ανέγερση ενός
(1)σπιτιού στα τεμάχιά τους στην ίδια γραμμή και απόσταση από την θαλάσσια ακτή και η κάθε πλευρά να επιθεωρήσει και να εγκρίνει τα προτιθέμενα αρχιτεκτονικά σχέδια της άλλης με την υποχρέωση καταβολής του ποσού των ΛΚ200,000 από το υπαίτιο μέρος στο αναίτιο σε περίπτωση παράβασης του όρου αυτού. Επίσης, όπως ορκίζεται ο κ. V. K. έκαστος διάδικος κατέθεσε από το 2006 σε τραπεζικό ίδρυμα το ποσό των £25,000- σε κοινό λογαριασμό, ποσό που είναι ανενεργό, για τις αναγκαίες πληρωμές εξόδων, φόρων και τελών, ενώ υποστηρίζει ότι πολλές συμφωνημένες εργασίες δεν έγιναν ή δεν διεκπεραιώθηκαν, αλλά ούτε και ο χώρος πρασίνου έγινε επαρκώς σύμφωνα με την άδεια οικοδομής. Όλα αυτά, όπως εξηγεί, δεν τα έλαβε υπόψη του ο Διευθυντής. Αναφορικά με άλλα γεγονότα, όπως υποστηρίζεται, η κατασκευή δημοσίου δρόμου πλάτους 7.9 μέτρων συμπεριλαμβανομένου 1.2 μέτρου πεζοδρομίου που έθεσε ως όρο το Κτηματολόγιο έγινε για το Τεμάχιο, όχι όμως για τα διπλανά με αρ. 89 και 91, για τα οποία χρησιμοποιείται μονοπάτι 4 μέτρων δημιουργώντας πρόβλημα σε όλα τα τεμάχια. Επίσης, υποστηρίζεται ότι ο Διευθυντής παρέβλεψε ότι στην μεριά του προτιθέμενου οικοπέδου του Εφεσείοντα/Αιτητή 1 υπάρχει επέμβαση από το προτιθέμενο οικόπεδο της Εφεσίβλητου/Καθ' ου η Αίτηση 2, εξαιτίας της οποίας η βάση του ανεγερθέντος τοίχου του Εφεσείοντα/Αιτητή 1 έχει διαβρωθεί και είναι αναγκαία η κατασκευή νέου τοίχου και υγρομόνωση του υφιστάμενου με κόστος €3.200- σύμφωνα με μελέτη επιμετρητή ποσοτήτων που παρατίθεται. Ακόμη, όπως αναφέρει, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 οφείλουν στη βάση απόφασης ημερ. 27/01/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 2459/2014 στους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 το ποσό των €6,500- πλέον τόκους και έξοδα, που δεν έχουν εξοφλήσει. Τέλος, ο κ. V. K. προβάλλει την θέση ότι ο Διευθυντής προέβηκε σε αναγκαστικό εκσυγχρονισμό χωρίς να υποβληθεί τέτοια αίτηση. Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης ημερ. 1/09/2019 των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υποστηρίζεται η νομιμότητα της Απόφασης, καθώς και ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση είναι εκπρόθεσμη, καθότι καταχωρήθηκε στις 2/05/2017, ήτοι πέραν των 30 ημερών από τις 30/03/2017 που αυτή κοινοποιήθηκε στους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2, οι οποίοι, όπως προβάλλεται, δεν καταχώρησαν αίτηση παράτασης χρόνου καταδεικνύοντας εύλογη αιτία ή άλλο λόγο. Περαιτέρω, πέραν των ισχυρισμών περί δέουσας έρευνας, δέουσας αιτιολογίας, πλήρωσης των αρχών φυσικής δικαιοσύνης, απουσίας δυσμενούς μεταχείρισης και υπέρβασης εξουσίας προβάλλεται ότι η Απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε κατόπιν επιτόπιας εξέτασης στα πλαίσια της αίτησης [ ] βασιζόμενη στο εν χρήσει ορθό σχέδιο και/ή σχεδιάγραμμα, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών γεγονότων και γίνεται άρνηση ότι υπήρξε η οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με τα επιτόπου φυσικά σύνορα. Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου Α. Α. που υποστηρίζει την Ένσταση με πληροφορίες που λαμβάνει από τον Διευθυντή των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 κ. M. και από τα έγγραφα των δικηγόρων που χειρίζονται την υπόθεση, γίνεται άρνηση των ισχυρισμών των ενόρκων δηλώσεων του κ. V.K. ημερ. 2/05/2017 και 29/03/
- Γίνεται επεξήγηση της θέσης περί εκπρόθεσμης καταχώρησης και παρατίθεται ως τεκμήριο το αιτιολογημένο κείμενο της Απόφασης του Διευθυντή ημερ. 14/05/2019 στο περιεχόμενο της οποίας γίνεται αναφορά και αναπαράγονται στην συνέχεια οι λόγοι ένστασης. Για σκοπούς πληρότητας αναφέρω ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση ορίστηκε την 1/07/2019 για ακρόαση στις 21/10/2019, στις 18/10/2019 η ημερομηνία αυτή ακυρώθηκε και επανορίστηκε στις 24/10/2019 για προγραμματισμό, ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε για ακρόαση στις 30/03/20, ακολούθως την ημερομηνία αυτή, ένεκα των συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία ορίστηκε στις 12/06/2020 για οδηγίες ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε στις 25/09/2020 για ακρόαση. Ακολούθως στις 25/09/2020 η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεση/Αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 2/11/2020, ώστε τα μέρη να φροντίσουν να καταχωρηθεί η αιτιολογημένη Απόφαση, κάτι που φαίνεται να έγινε στις 25/09/
- Στις 2/11/2020 έγινε επαναορισμός για ακρόαση για τις 21/10/2021, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση ανέβαλε την υπόθεση για οδηγίες για τις 24/11/2021 και ακρόαση στις 11/01/2022 μετά από αίτημα των δικηγόρων των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 για να τοποθετηθούν στο κατά πόσο θα ήθελαν να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία, ενώ στις 24/11/2021 η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 ζήτησε εκ νέου χρόνο για το ίδιο ζήτημα, οπότε και πάλι έγινε ορισμός ως ενδιάμεση ημερομηνία η 9/12/
- Στις 9/12/2021 μετά από υπόδειξη του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα ακρόασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεσης/Αίτησης στην βάση των ενόρκων δηλώσεων και της καταχώρησης γραπτών αγορεύσεων, η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 ζήτησε να γίνει με προφορική μαρτυρία, η πλευρά των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 επέμεινε όπως γίνει στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και ακολούθως να γίνουν γραπτές αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε να δώσει τις σχετικές οδηγίες στις 17/12/2021, ημερομηνία κατά την οποία επαναόρισε την υπόθεση με τις ίδιες οδηγίες στις 11/01/2022, οπόταν και έδωσε οδηγίες όπως η υπόθεση προχωρήσει σε ακρόαση ουσιαστικά με τις ένορκες δηλώσεις και γραπτές αγορεύσεις για τις 15/03/2022, όπως προνοείται στον Κανονισμό 10
(3)των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956 (622/1956). Στις 15/03/2022 η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 ζήτησε αναβολή, καθότι δεν ήταν έτοιμη, οπόταν η υπόθεση ορίστηκε στις 12/05/2022 για γραπτές αγορεύσεις με δικαίωμα της κάθε πλευράς να αγορεύσει και προφορικά 10' έκαστη. Στις 12/05/2022 και πάλι η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 δήλωσε ανέτοιμη, οπόταν και η υπόθεση επαναορίστηκε με τις ίδιες οδηγίες στις 21/06/2022, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, της οποίας και επιλήφθηκε το Δικαστήριο αυθημερόν δίδοντας σχετικές οδηγίες για καταχώρηση έντασης μετά από σχετικό αίτημα των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2. Με την υπό κρίση αίτηση οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 ζητούν άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να θέσουν ενώπιον του ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα, τα οποία σχετίζονται και είναι απαραίτητα για σκοπούς εξέτασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεσης/Αίτησης. Στηρίζεται δε, μεταξύ άλλων, στις Δ.39 Θ. 1, 2 και Δ.48 Θ. 1-3, 4
(1)
(2), 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην ένορκη δήλωση της Ιωάννας Χριστοφή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 υποστηρίζεται ότι είναι αναγκαίο να τεθούν δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ουσιώδη έγγραφα που έπρεπε να ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου προγενέστερα και δεν βρίσκονται. Όπως αναφέρει, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για διεξαγωγή της ακρόασης με γραπτές αγορεύσεις (σ.σ. προφανώς εννοεί ακρόαση στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και γραπτές αγορεύσεις) και όχι με την συνήθη ακροαματική διαδικασία με διά ζώσης μαρτυρία, όπου και οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 θα μπορούσαν να καταθέσουν τεκμήρια που αφορούν την υπόθεση. Με αυτά τα τεκμήρια, όπως εξηγεί, θα διευκρινιστούν και θα αποδειχθούν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί της πλευράς των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 χωρίς την εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας ή επανάληψης των αρχικών ισχυρισμών, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η σφαιρική και καθαρή εικόνα των γεγονότων και προβάλλει ότι η πλευρά των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 με τα γεγονότα και τους ισχυρισμούς που προβάλλουν με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση τους με έντεχνο τρόπο επιχειρούν να αντικρούσουν τις θέσεις τους θέτοντας αυτές σε αμφιβολία με τρόπο που δύναται να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, όπως εξηγεί η ενόρκως δηλούσα, οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 επιθυμούν δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης:
- Να καταθέσουν ως τεκμήρια τις συμφωνίες ημερ. 20/01/2005 και 20/10/2006, οι οποίες αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5 της ένορκης δήλωσης ημερ. 2/05/2017 και στις παραγράφους 4, 5, 6 και 8 της ένορκης δήλωσης ημερ. 29/03/
- Να καταθέσουν ως τεκμήριο το σχετικό έγγραφο κατάθεσης σε κοινό λογαριασμό στην τράπεζα του ποσού για τις αναγκαίες πληρωμές διαφόρων εξόδων, φόρων και τελών, το οποίο είναι ανενεργό από το 2006, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης ημερ. 29/03/
- Να κατατεθεί σχετική έκθεση εμπειρογνώμονα περί παρατυπίας του Κτηματολογίου το οποίο δεν έχει ακόμη εγγράψει τον δρόμο ως δημόσιο, αφού είναι ακόμη εγγεγραμμένος ως μονοπάτι και ο οποίος κατασκευάστηκε στο τεμάχιο (δημόσιος δρόμος και πεζοδρόμιο), όπως προβάλλεται στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης ημερ. 29/03/
- Να προσκομίσουν την δικαστική απόφαση με την οποία αποφασίστηκε η οφειλή των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης ημερ. 29/03/
- Όπως προβάλλει η ενόρκως δηλούσα με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η κατάθεση των αναγκαίων εγγράφων που θα αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των Εφεσιβλήτων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και να δοθούν οι αναγκαίες διευκρινήσεις σε ισχυρισμούς των Εφεσιβλήτων/Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2, χωρίς την εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων. Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης ημερ. 4/10/2022, οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προβάλλουν ως λόγους ένστασης, μεταξύ άλλων, ότι η υπό κρίση αίτηση δεν αποκαλύπτει «καλό λόγο» προς επίκλησης της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ότι οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 επιχειρούν να εισαγάγουν μαρτυρία που συνιστά επιχειρηματολογία κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, όπως επίσης και ότι τα όσα επιχειρούν να εισαγάγουν αποτελούν μαρτυρία και έγγραφα που μπορούσαν και όφειλαν να προβάλουν στην αρχική ένορκη δήλωση του κ. V.K. ημερ. 2/05/2017 ή στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ. 29/03/2018 που ήταν σε γνώση και κατοχή τους ή μπορούσαν να είχαν εξασφαλιστεί τότε. Επίσης, προβάλλεται η αδικαιολόγητη καθυστέρηση και το ότι δεν θα προστεθεί ουσιαστικά οτιδήποτε ουσιώδες ώστε να υφίσταται «καλός λόγος», αλλά απλά μια παράταση της διαδικασίας. Στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ν. Κ. αναπαράγονται τα όσα προβάλλονται στους λόγους έντασης και δίδεται έμφαση στην μη εκπλήρωση της προϋπόθεσης του «καλού λόγου» και επισημαίνεται ότι όλα τα οποία επιχειρούν να εισαγάγουν οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 ήταν από τις ημερομηνίες των ενόρκων δηλώσεων του κ. V. K. στην γνώση και κατοχή των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2, ενώ σημειώνει την μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεσης/Αίτησης για λόγους που αφορούν τους Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και
- Τα μέρη παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις τις οποίες και μελέτησα μετά της δέουσας προσοχής, όμως δεν κρίνεται σκόπιμο να γίνει η οποιαδήποτε ειδικότερη αναφορά σε αυτές. II. Νομική Πτυχή:- Σε σχέση με αιτήσεις για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια διαδικασιών της φύσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Εφέσεως/Αιτήσεως εφαρμοστέος είναι ο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός 1956 (622/1956) ως ετροποποιήθηκε («περί ΑΚΙ Κανονισμοί»), ενώ για όσα ζητήματα πρακτικής και διαδικασίας για τα οποία αυτός δεν προβλέπει ρητώς, ισχύουν οι εκάστοτε εν ισχύ Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας σε όση έκταση αυτοί δύνανται να είναι εφαρμοστέοι (βλ. Κανονισμό 17 των περί ΑΚΙ Κανονισμών υπό τον τίτλο «Procedure not expressly provided»). Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 10
(3)των περί ΑΚΙ Κανονισμών (υπογράμμιση δική μου): «
(3)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.». Ο υπό αναφορά κανονισμός, ο οποίος εισήχθη με σχετική τροποποίηση του 2006 (21/2006) αποτελεί πανομοιότυπη διατύπωση της Δ.48 Θ4
(2)μετά την τροποποίησή της με την Κ.Δ.Π. 5/99, ημερ. 23/12/99. Γίνεται εμφανές από τα πιο πάνω ότι για την έγκριση τέτοιων αιτήσεων απαιτείται να καταδειχθεί η ύπαρξη «καλού λόγου», ζήτημα για το οποίο υπάρχει πλούσια νομολογία σε σχέση με την Δ.48 Θ. 4
(2). Το ζήτημα της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πρόθεση και σκοπός δε της Δ.48, θ.4
(2)όπως και κατ' επέκταση του Κ. 10
(3)των περί ΑΚΙ Κανονισμών είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων των απαραίτητων δεδομένων για να υποστηριχθούν οι θέσεις των διαδίκων. Άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί όταν πρόκειται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί, αλλά τέτοια άδεια μπορεί να δοθεί για να παρασχεθούν διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του μια πλήρη εικόνα των γεγονότων. Η φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας, ενόψει των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης στην οποία ζητείται άδεια να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση έχει βαρύνουσα σημασία. Προς τον σκοπό άντλησης καθοδήγησης, σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ. 4)
(1997)1 Α.Α.Δ 979, όπου αποφασίστηκε ότι για να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ή και να σχετίζεται σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης των καθ΄ ων η αίτηση. Σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Λεωνίδα
(2010)1 Α.Α.Δ 195, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». Στην απόφασή του ο Δικαστής Στ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ. όπως ήταν τότε στην Αγωγή αρ. 8869/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Matthew Shaw κ.α. ν Depfa Investment Bank Ltd, απόφαση ημερ. 28.2.07, ανέφερε τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Κώστα v. Κώστα
(2003)1 ΑΑΔ 269, λέχθηκαν τα εξής (υπογραμμίσεις δικές μου): «Κατά την γνώμη μας «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που η αιτήτρια δεν γνώριζε εξ υπαρχής ή γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την ένορκο δήλωσή της, πράγμα που δεν υφίσταται στην περίπτωση μας». Στην απόφαση ημ. 13/07/16 στην υπόθεση αρ. 4501/14, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. L.M. & M United Promotions Ltd κ.α., ECLI:CY:EDLEF:2016:A437 ο Δικαστής Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ., Α.Ε.Δ. όπως ήταν τότε, ανέφερε τα εξής: «Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο θετικά για την ύπαρξη καλού λόγου, ώστε να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» που αναφέρεται στην Δ.48 Θ.4
(2), αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά την κρίση μου με δεδομένη την σχετικότητα με τα επίδικα θέματα των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν, σε συνδυασμό πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Σημαντικό επίσης στοιχείο στην απόδειξη καλού λόγου για έγκριση του αιτήματος, είναι να καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ήταν σε γνώση του αιτητή όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση του.». III. H υπό κρίση αίτηση:- Προτού προχωρήσω στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης οφείλω να παρατηρήσω ότι η ορθή πρακτική σε περιπτώσεις αιτήσεων για λήψη αδείας για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η προτιθέμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρείται αυτούσια στο Δικαστήριο, ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Σχετική επί του θέματος είναι και η παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παπακοκκίνου και άλλοι -ν- Τράπεζας Κύπρου Δημοσία Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, απόφαση ημερομηνίας 10/04/2012, όπου επισημαίνονται τα εξής: «Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε» Στην ενδιάμεση απόφαση ημ. 5/02/2018 του Δικαστή Χ. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. όπως ήταν τότε, στην αγωγή αρ. 151/17, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Paradiso Finance Ltd v. V.M.H.Y Holdings Ltd, αναφέρεται ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι προτιμητέο αλλά όχι αναγκαίο να επισυνάπτεται και πως «[...] Εάν οι επιχειρούμενοι να εισαχθούν ισχυρισμοί, περιγράφονται επαρκώς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αυτή είναι δυνατόν να εγκριθεί..». Αυτό κρίνω ότι ισχύει στην περίπτωση της υπο κρίση αίτησης. Μια περαιτέρω επισήμανση την οποία κρίνω απαραίτητο να κάνω, είναι ότι όπως διαφαίνεται στην νομική βάση που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι εμφανής η απουσία του Κανονισμού 10
(3)των περί ΑΚΙ Κανονισμών. Από την άλλη όμως δεν παραβλέπω ότι η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση δεν εξειδίκευσε τέτοιο λόγο αυτό ένστασης, πλην της γενικής αναφοράς σε παρατυπία χωρίς νομικό έρεισμα. Όπως έχει λεχθεί στην Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη,
(2011)1 Α.Α.Δ. 825 σε σχέση με το τί πρέπει να περιλαμβάνεται σε μια Ένσταση, τα οποία ισχύουν και στην κρινόμενη περίπτωση εκ του περιεχομένου του Κανονισμού 10
(2)των περί ΑΚΙ Κανονισμών: «Αυτός ο λόγος έφεσης δεν μπορεί να ευσταθήσει εφ' όσον σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, κ. 4
(1)δεν είναι απαραίτητο όπως μια Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, παρά μόνο σε ένορκη δήλωση παρατίθενται οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία η Ένσταση βασίζεται και τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας. Επομένως, αυτή καθ' αυτή η παράλειψη καταχώρησης συνοδευτικής ένορκης δήλωσης δεν είναι μοιραία, πλην όμως θα είχε ως αποτέλεσμα να ληφθούν υπόψη κατ' ένσταση μόνο όσα γεγονότα ήταν εμφανή από το φάκελο της αγωγής. Όμως, βρισκόμενοι στο σημείο τούτο θα πρέπει να εντοπίσουμε μια άλλη σοβαρή παράλειψη η οποία καθάπτετο της κανονικότητας της Ένστασης. Αυτή αναφέρεται στο γεγονός ότι στο κυρίως σώμα της Ένστασης, κατά παράβαση της Δ.48, κ.4
(1)δεν εξειδικευόταν κανένας Λόγος Ένστασης. Σύμφωνα με τις επιτακτικές πρόνοιες της Διαταγής αυτής, η οποία τροποποιήθηκε στις 23.12.1999, κάθε Ειδοποίηση Ένστασης θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Τύπο 47 και «θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης». Και οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή στο φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις. Άλλο είναι οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα στα οποία αυτοί στηρίζονται. Ο συγκεκριμένος δε Τύπος 47 με τον οποίο πρέπει να συνάδει κάθε Ένσταση, ρητά απαιτεί την παράθεση εξειδικευμένων λόγων ένστασης ως εξής: «Η ένσταση βασίζεται (α) ............... Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: ........» Εδώ όμως, ο εφεσίβλητος δεν εξειδίκευσε ή παρέθεσε κανένα λόγο ένστασης παρά μόνο πρόβαλε κάποια γεγονότα και κάποιους ισχυρισμούς που κατέγραψε στο κυρίως σώμα της Ένστασής του. Στην απόφασή του το Εφετείο στην υπόθεση Σοφοκλέους v. Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 92, είχε τονίσει τα εξής σχετικά: «... Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Και θα προσθέταμε με την καθαρότητα, λιτότητα έκφρασης και περιεκτικότητα, που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη νομική γραφή. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικο του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένσταση του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο δικαστήριο.» Παρά το ότι δεν θα έπρεπε να ασχοληθώ περαιτέρω με το ζήτημα αυτό οφείλω να παρατηρήσω ότι με δεδομένο ότι παρατέθηκαν οι πανομοιότυποι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι στηρίζουν το αίτημα για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ήτοι η Δ.48 Θ. 4
(2), δεν τίθεται ζήτημα απουσίας νομικής βάσης και/ή ορθής νομικής βάσης. Τώρα στρέφομαι στην ουσία της υπό κρίση αίτησης και στα όσα επιζητούνται να εισαχθούν. Ειδικότερα, όπως εμφαίνεται στα σημεία υπό 1 έως 4 των προς εισαγωγή εγγράφων, ουσιαστικά η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 επιθυμεί να τα εισαγάγει ως ήδη παρατιθέμενα στις ένορκες δηλώσεις ημερ. 2/05/2017 και 29/03/
- Αυτό που προκύπτει είναι ότι τα έγγραφα αυτά ήταν ήδη γνωστά στην πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 και θα μπορούσαν να τα είχαν παραθέσει όταν εξασφάλισαν σχετική άδεια καταχωρώντας την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. V. K. ημερ. 29/03/
- Tα όσα προβάλλονται στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την υπό κρίση αίτηση για ανάγκη παράθεσης ισχυρισμών προς απάντηση όσων αναφέρονται στην Ένσταση των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν εξειδικεύεται σε τι αφορά, ώστε να αξιολογήσει και να κρίνει το Δικαστήριο ενόψει των κείμενων αρχών και συνεπώς είναι έκθετα σε απόρριψη. Στρεφόμενος ξανά στα σημεία υπό 1 μέχρι 4, η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 υποστηρίζει ότι η ανάγκη να παρατεθούν προέκυψε μετά που το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση καθόρισε ότι η ακρόαση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεσης/Αίτησης θα γίνει στη βάση των κατατιθέμενων ενόρκων δηλώσεων και ακολούθως γραπτών αγορεύσεων. Αυτό που τονίζει ουσιαστικά η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 είναι ότι εφησύχασε μη καταχωρώντας τα προς εισαγωγή με την υπό κρίση αίτηση έγγραφα, καθότι θα γινόταν ακρόαση με μαρτυρία δια ζώσης. Το Δικαστήριο οφείλει να επισημάνει ότι οι οδηγίες τις οποίες έδωσε είναι σύμφωνες με τον Κανονισμό 10
(3)των περί ΑΚΙ Κανονισμών (βλ. και απόφαση Χ. Πογιατζή πρώην Π.Ε.Δ. ημερ. 3/03/2015 στην αίτηση 473/11, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Αναφορικά με την Εταιρεία G. PARASKEVAIDES
(1966)LTD), κάτι που η πλευρά των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 όφειλε διαδικαστικά να γνωρίζει και να ακολουθήσει. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Κανονισμό 5
(1)των περί ΑΚΙ Κανονισμών υπό τον τίτλο «Proceedings by summons»: «5.-
(1)Except as hereinbefore in these Rules or by Law otherwise expressed, all appeals and applications to the Court under the Law shall be made by summons in Form 2, with such variations as circumstances may require, and shall be supported by affidavit or affidavits of the facts relied upon, and filed with the Registrar together with a copy of the Director's order, notice or decision appealed against.». Εκ του περιεχόμενου του πιο πάνω κανονισμού, πέραν της ρητής πρόνοιας του κανονισμού 10
(3), κρίνεται ότι όλα τα όσα επιθυμούσαν να προβάλουν οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 θα έπρεπε να είχαν παρατεθεί στις ένορκες τους δηλώσεις. Αυτό φαίνεται ότι γνώριζαν οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1 και 2 εξ αρχής, εξ' ου και στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης του κ. V. K. ημερ. 2/05/2017 γίνεται αναφορά σε επιφύλαξη των δικαιωμάτων του να αποταθεί στο Δικαστήριο για εξασφάλιση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση όταν έχει άλλη πιο συγκεκριμένη μαρτυρία, την οποία ένεκα στενών χρονικών περιθωρίων που επικαλέστηκε δεν κατέστη δυνατή η παράθεσή της κατά την ημερομηνία εκείνη. Σε τέτοια συμπληρωματική ένορκη δήλωση προέβηκε στις 29/03/2018 κατόπιν άδειας Δικαστηρίου εκ του περιεχόμενου της οποίας κρίνεται ότι όλα τα όσα επιζητεί να παραθέσει ήταν στην κατοχή και στην γνώση του, τα οποία όμως δεν παρέθεσε. Συνεπώς, κρίνω ότι τα όσα επικαλούνται οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν αποτελούν «καλό λόγο» σύμφωνα με τον κανονισμό 10
(3)των περί ΑΚΙ Κανονισμών και την κείμενη νομολογία. IV. Κατάληξη:- Με την παράθεση της πιο πάνω κρίσης του Δικαστηρίου προδιαγράφεται και η τύχη της υπό κρίση αίτησης, η οποία απορρίπτεται με έξοδα €1,200- πλέον Φ.Π.Α. υπέρ των Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εναντίον των Εφεσειόντων/Αιτητών 1 και 2 καταβλητέα με το πέρας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Έφεσης/Αίτησης. Η Έφεση/Αίτηση ορίζεται για γραπτές αγορεύσεις στις 18/01/2023 ώρα 10:45 π.μ. με δικαίωμα έκαστης πλευράς να αγορεύσει και προφορικά για 15'. (Υπ.)............... Χ.Μ. Καραπατάκης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο