Α. Κ., άλλως Μ. ν. Μ. Γ. Π. κ.α., Αρ. Αγωγής: 4547/2014, 30/11/2022

Α. Κ., άλλως Μ. ν. Μ. Γ. Π. κ.α., Αρ. Αγωγής: 4547/2014, 30/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A239 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χ-Μ Καραπατάκη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4547/2014 Μεταξύ: Α. Κ., άλλως Μ. Ενάγουσας και

1. Μ. Γ. Π.
2. Ζ. Ν. Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 30/11/2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Λ. Θεοχάρους δια κ.κ. Λέανδρος Θεοχάρους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1: κ. Α. Αργυρού δια κ.κ. Α. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 2: κ. A. Γλυκής για κ.κ. Ηλίας Νεοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε. και Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η I. Εισαγωγή:- Οι δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων:- Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει, αρχικά με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε και ακολούθως με την Έκθεση Απαίτησης, εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 το ποσό των €30.000- πλέον νόμιμο τόκο, το οποίο κατέβαλε στον Εναγόμενο 1 για την αγορά κατοικίας στο χωριό Π. της Επαρχίας Λεμεσού πριν την υπογραφή τελικής συμφωνίας υπό καθεστώς ψευδών παραστάσεων ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ιδιοκτήτης αυτής και/ή ότι είχε δικαίωμα να πωλήσει και να μεταβιβάσει αυτή, κάτι που ισχυρίζεται ότι δεν ήταν αληθές. Εναντίον του Εναγόμενου 2 ισχυρίζεται ότι συναίνεσε και την προέτρεψε να καταβάλει το ποσό αυτό στον Εναγόμενο 1, καθώς και ότι ως δικηγόρος της επ' αμοιβή επέδειξε αμέλεια παραλείποντας να λάβει ως όφειλε τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να διακριβώσει εάν ο Εναγόμενος 1 ήτο ιδιοκτήτης ή εδικαιούτο να καταστεί τέτοιος ή εάν είχε εξουσία να πωλήσει και να μεταβιβάσει την επίδικη κατοικία και ότι παρέλειψε να συντάξει πωλητήριο έγγραφο που να δεσμεύει τον Εναγόμενο 1 να εκτελέσει τις επιβαλλόμενες υποχρεώσεις του προς την Ενάγουσα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας περί τον Μάιο του 2011 επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος παρουσιάζετο ως κτηματομεσίτης και πωλητής ακινήτων, ο οποίος της έδειξε στο χωριό Π. δύο οικίες και η Ενάγουσα επέλεξε μια από αυτές. Όπως ισχυρίζεται, κατόπιν διαπραγμάτευσης συμφώνησαν προφορικά την αγορά της επιλεγείσας κατοικίας για το ποσό των €280,000- έναντι προκαταβολής €30,000-, ενός οικοπέδου της Ενάγουσας στο Τ. συμφωνηθείσας τιμής €150,000- και το υπόλοιπο ποσό θα καταβαλλόταν κατά την μεταβίβαση της οικίας. Προς τον σκοπό αυτό η Ενάγουσα προβάλλει ότι εξασφάλισε έγκριση δανείου από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού για ποσό €100,000- και ανέθεσε στον Εναγόμενο 2, ως δικηγόρο της επ' αμοιβή να ετοιμάσει και συντάξει συμφωνία με τον Εναγόμενο 1, όπως συμφώνησε με αυτόν. Αρχικά, στις 5/5/2011 κατέβαλε €5,000- για κράτηση της επιλεγείσας κατοικίας, ενώ μετά την καταβολή αυτή ο Εναγόμενος 1 ανάρτησε προσωπική πινακίδα πώλησης στο οικόπεδό της στο Τ., καταβάλλοντας στη συνέχεια άλλες €25,000- με την παρότρυνση του Εναγόμενου 2 πριν την υπογραφή της συμφωνίας παρά τους ενδοιασμούς της. Για την καταβολή των €30,000- στον Εναγόμενο 1 υπογράφηκε υποσχετική συμφωνία για πώληση οικίας και απόδειξη. Παραθέτει στη συνέχεια ότι ο Εναγόμενος 1 της αποκάλυψε ότι ιδιοκτήτης της οικίας ήταν η εταιρεία Τ.Τ. A. P. Ltd και ότι ο Εναγόμενος 1 μαζί με κάποια Μ. Η. είναι αγοραστές της και πως ο Εναγόμενος 1 χρωστούσε στην εταιρεία αυτή το ποσό των €70,000-. Σύμφωνα με τα όσα δικογραφεί η Ενάγουσα, μετά την αποκάλυψη αυτή ο Εναγόμενος 1 στην παρουσία του Εναγόμενου 2 της εισηγήθηκε όπως καταβάλει το ποσό των €30,000- και άλλες €40,000- στην εταιρεία και να αποσύρετο το συμβόλαιο από το Κτηματολόγιο Λεμεσού, ώστε η κατοικία να μεταβιβαστεί στην Ενάγουσα και η Ενάγουσα να πλήρωνε το υπόλοιπο ποσό στον Εναγόμενο 1 και η εταιρεία θα μεταβίβαζε την κατοικία σε αυτή, λέγοντας της ότι είχε επενδυτική ασφάλεια για €171,000- και δεν έπρεπε να ανησυχεί για την αξιοχρεότητα του. Την εισήγηση αυτή την απέρριψε. Στον Εναγόμενο 2 καταλογίζει αμέλεια ως αναφέρεται ανωτέρω, αλλά και ότι την παρότρυνε και εξώθησε να καταβάλει στον Εναγόμενο 1 το ποσό που διεκδικεί διαβεβαιώνοντας την ότι ήταν αξιόχρεος και αξιόπιστος ως στρατιωτικός που είναι ζημιώνοντας την. Καταληκτικά αξιώνει το ποσό αυτό λόγω ψευδών παραστάσεων του Εναγόμενου 1, της αμέλειας του Εναγόμενου 2 και ως αντάλλαγμα, το οποίο απέτυχε, εξέλιπε, δεν υπήρχε και δεν παρασχέθηκε. Ο Εναγόμενος 1 ήγειρε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Ειδικότερα ο Εναγόμενος απορρίπτει τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι ο ίδιος με διαφημίσεις παρουσιαζόταν ως κτηματομεσίτης και πωλητής ακινήτων, αναφέροντας ότι είναι στρατιωτικός στην Εθνική Φρουρά από το
3. Αρνούμενος σχετικό ισχυρισμό της Ενάγουσας υποστηρίζει ότι η επικοινωνία του με την Ενάγουσα έγινε περί τον Μάρτιο του 2011, όταν και αυτή εκδήλωσε ενδιαφέρον για αγορά μιας οικίας που είχε προς πώληση στην περιοχή του Ύψωνα και που είχε αγοράσει με αγοραπωλητήριο έγγραφο, η οποία δεν ικανοποίησε την Ενάγουσα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Εναγόμενος 1 να παρουσιάσει στην Ενάγουσα την κατοικία στην Π., την οποία, αφού επιθεώρησε αποφάσισε να αγοράσει και αρνείται ότι παρουσίασε στην περιοχή εκείνη στην Ενάγουσα 2 οικίες. Παραδέχεται ότι το συμφωνηθέν τίμημα αγοράς ήταν €280,000- με €30,000- προκαταβολή και αποπληρωμή του υπολοίπου με την μεταβίβαση της οικίας και αρνείται ότι το οικόπεδο στο Τ. αποτελούσε μέρος του ανταλλάγματος για την πώληση προς €150,000-, υποστηρίζοντας ότι το θέμα αυτό ετέθη από την Ενάγουσα σε αυτόν πολύ μεταγενέστερα, επειδή η Ενάγουσα δεν είχε την δυνατότητα να υλοποιήσει την συμφωνία και δεν μπορούσε να εξεύρει με δανειοδότηση το ποσό των €250,000-. Επίσης, ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι εισέπραξε από την Ενάγουσα τα ποσά των €5,000- και €25,000- και ότι υπέγραψε υποσχετική συμφωνία για πώληση της οικίας και είσπραξη των ποσών αυτών. Αναφορικά με την αγορά της επίδικης οικίας από την T.T. A. P. Ltd υποστηρίζει ότι αυτό έγινε από τον ίδιο και την σύζυγό του Μ. Ι. Η. δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 19/02/2009, η οποία είναι εμβαδού 192 τ.μ. εκ συνολικής εκτάσεως 3345 τ.μ. του οικοπέδου υπ' αρ. εγγραφής [ ] τεμ. 5 Φ/Σχ [ ] στην Π., για το ποσό των €255,
4. Η συμφωνία αυτή είναι δεόντως χαρτοσημασμένη και καταχωρημένη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού και για την αγορά της ο Εναγόμενος 1 σύναψε δάνειο €170,000- με ενυπόθηκη εξασφάλιση στο ακίνητο αυτό. Για όλα αυτά υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα και/ή οι αντιπρόσωποί της ήταν πλήρως ενημερωμένοι και ότι είχε φέρει σε επικοινωνία την Ενάγουσα με την εταιρεία, ώστε αυτή να γνωρίζει την κατάσταση, ενώ παρόντος και του Εναγόμενου 2, η Ενάγουσα επικοινώνησε με λειτουργό του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού, όπου το ποσό του δανείου και της επιβάρυνσης επιβεβαιώθηκε. Υποστηρίζει ότι στην εταιρεία οφείλει €68,000-, το οποίο η Ενάγουσα γνώριζε εξαρχής και αρνείται τα όσα προβάλλει η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησης της αναφορικά με δήθεν εισήγηση που έκανε ο Εναγόμενος
5. Ο Εναγόμενος 1 αρνείται τις αξιώσεις της Ενάγουσας και υποστηρίζει ότι εκ της συμπεριφοράς της υπέστηκε ζημιά €44,000-, την οποία και ανταπαιτεί και ότι αυτή ήγειρε την αγωγή εναντίον του εκδικητικά επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσει με την υλοποίηση της συμφωνίας για την επίδικη οικία, υπαναχωρώντας αδικαιολόγητα και αξιώνοντας τα χρήματα που κατέβαλε πίσω. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 1 προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ακύρωσε άλλη πώληση για το ίδιο ποσό. Εκ του φακέλου του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δόθηκαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες παραγράφων της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης Εναγόμενου 1 σύμφωνα με σχετικό διάταγμα του δικαστηρίου σε σχέση με το προς ανταπαίτηση ποσό της ζημίας των €44,
6. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την καταχώρηση των λεπτομερειών ημερ. 30/05/2016 προβάλλεται ότι η ζημιά αυτή προκύπτει από το ότι εκ της αδικαιολόγητης υπαναχώρησης της Ενάγουσας από τη συμφωνία για την πώληση της οικίας οι τόκοι του δανείου που σύναψε ο Εναγόμενος 1 με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού για την αγορά της αυξήθηκαν, όπως επίσης και εκ του ότι την ίδια χρονική στιγμή που η Ενάγουσα προσέγγισε τον Εναγόμενο 1 για την αγορά της κατοικίας υπήρχε και άλλος υποψήφιος αγοραστής, τον οποίο ο Εναγόμενος 1 απέρριψε εξ' υπαιτιότητας της Ενάγουσας. Στην Υπεράσπιση του Εναγόμενου 2 εγείρονται προδικαστικές ενστάσεις περί καθυστέρησης στην έγερση της παρούσας αγωγής από την Ενάγουσα και ειδικότερα ότι το όποιο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου 2 έχει παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 68 του Κεφ.
7. Άνευ βλάβης των προδικαστικών ενστάσεων αυτών, ο Εναγόμενος 2 αρνείται τα όσα του καταλογίζει η Ενάγουσα και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε διορίστηκε δικηγόρος της Ενάγουσας για αγορά ακίνητης περιουσίας οπουδήποτε, αλλά ότι ενεργούσε δικηγόρος της για άλλες υποθέσεις. Για την αγορά της επίδικης οικίας ο Εναγόμενος 2 υποστηρίζει ότι η Ενάγουσα του ζήτησε φιλική συμβουλή για το κατά πόσο έπρεπε να προβεί σε αγορά μιας ακίνητης περιουσίας και σε συνάντηση που είχαν για άλλες υποθέσεις, όπου η Ενάγουσα του ανέφερε ότι η οικία ήταν υποθηκευμένη την συμβούλεψε να μην την αγοράσει. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος 2 αρνείται ότι παρότρυνε την Ενάγουσα να προβεί στις οποιεσδήποτε πληρωμές για την επίδικη οικία και όλες τις λεπτομέρειες αμέλειας που αυτή του καταλογίζει. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση πέραν της άρνησης των θέσεων που προβάλλονται από τον Εναγόμενο 1 σε όση έκταση συγκρούονται με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, προβάλλεται ότι η Ενάγουσα είχε εξασφαλίσει επαρκές δάνειο για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της αναφορικά με την αγορά της επίδικης οικίας και ζητείται η απόρριψη της Ανταπαίτησης ως μετέωρη και ανυπόστατη, για την οποία σε κατοπινό δικονομικά στάδιο ζητήθηκαν και δόθηκαν λεπτομέρειες. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση πέραν της άρνησης των θέσεων του Εναγόμενου 2 προβάλλεται ότι οι προδικαστικές ενστάσεις είναι αβάσιμες, όπως επίσης ότι σε συγκεκριμένες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης τίθεται ξεκάθαρα η βάση της αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 2 και τις συμβατικές παραβάσεις, παραλείψεις και αμέλεια του ως δικηγόρου της Ενάγουσας, ενώ αναφέρεται ότι με συγκεκριμένη παράγραφο της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 2 αυτός αρνείται τη «συμφωνία παροχής νομικών υπηρεσιών». II. Η προσαχθείσα μαρτυρία:- Για την Ενάγουσα προσέφερε μαρτυρία στο Δικαστήριο η ίδια (ΜΕ1) και ο Π. Α., υπάλληλος της ΚΕΔΙΠΕΣ (ΜΕ2). Από την άλλη πλευρά μαρτυρία προσέφερε ο Εναγόμενος 1 (ΜΥ1) και ο Εναγόμενος 2 (ΜΥ2). II.
8. Μαρτυρία Ενάγουσας (ΜΕ1):- H ΜΕ1 στη Γραπτή της Δήλωση, η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως «Έγγραφο Α» ανέφερε ότι περί τον Μάϊο 2011 ήρθε σε επαφή και κανόνισε συνάντηση με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος παρουσιαζόταν ως κτηματομεσίτης και πωλητής οικιών από τις «Χρυσές Αγγελίες», κατηγορία «Κτηματικά». Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 δέσμη δημοσιεύσεων του Εναγόμενου 1 από την κατηγορία «Κτηματικά» των «Χρυσών Αγγελίων». Όπως υποστήριξε, ο Εναγόμενος 1 της έδειξε 2 κατοικίες στην Π. Λεμεσού και αυτή επέλεξε μία από αυτές και συμφώνησε μαζί του όπως αποδεχθεί το οικόπεδό της στο Τ. Λεμεσού για €150,000- και το υπόλοιπο σε μετρητά, ώστε να καταστεί δυνατή η αγορά της κατοικίας για συνολικό ποσό €280,000-. Η προκαταβολή, σύμφωνα με την Ενάγουσα συμφωνήθηκε στις €30,000- και το υπόλοιπο θα καταβαλλόταν κατά την μεταβίβαση της κατοικίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας για το οικόπεδο με αρ. εγγραφής [ ], τεμάχιο [ ], στο Τ. Λεμεσού. Υποστήριξε δε, ότι συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1 όπως συνταχθεί γραπτή συμφωνία και ακολούθως αυτή αποτάθηκε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ εξασφαλίζοντας έγκριση δανείου για ποσό €100,000-. Όλες τις απαραίτητες νομικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης της σύνταξης γραπτής συμφωνίας και νομικών συμβουλών μέχρι την μεταβίβαση της κατοικίας στο όνομά της τα ανέθεσε επ' αμοιβή στον Εναγόμενο 2, τον οποίο της συνέστησε φιλικό της πρόσωπο που ήταν φίλος του στον οποίο κατέβαλε €600- σε συνάντηση που έγινε στο γραφείο του παρόντος του Εναγόμενου
9. Προχώρησε σε καταβολή στον Εναγόμενο 1 με παρότρυνση του Εναγόμενου 2 αρχικά €5,000- για κράτηση της κατοικίας και ο Εναγόμενος 1 ανάρτησε πινακίδα πώλησης στο οικόπεδό της στο Τ. και στη συνέχεια μετά και πάλι από επιμονή του, αλλά και παρότρυνση του Εναγόμενου 2 του κατέβαλε άλλες €25,
10. Υπέγραψε με τον Εναγόμενο 1 «υποσχετική συμφωνία πώλησης κατοικίας» με ημερ. 6/05/2011, την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο
11. Όλα αυτά τα έκανε καθ' υπόδειξη και προτροπή του Εναγόμενου 2 παρά τους ενδοιασμούς της, αφού δεν είχε συνταχθεί ακόμη γραπτή συμφωνία, η οποία ουδέποτε υπογράφηκε παρά το ότι τόσο ο Εναγόμενος 1 όσο και ο Εναγόμενος 2 συνέταξαν σχετικές συμφωνίες. Κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 4 αντίγραφο αγοραπωλητηρίου εγγράφου άνευ υπογραφής με ημερ. 6/05/2011, καθότι οποιουδήποτε άλλου επιχειρούμενου προς κατάθεση ως τεκμηρίου εγγράφου δεν έγινε δεκτή η κατάθεσή του ένεκα μη αποκάλυψης του. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην αποκάλυψη γεγονότων από τον Εναγόμενο 1 προς αυτή, τα οποία και επιβεβαίωσε και ή ίδια, ότι ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας ήταν η εταιρεία T.T. A.P. Ltd («A.») από την οποία ο Εναγόμενος 1 αγόρασε την επίδικη οικία στη βάση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 19/02/2009, αντίγραφο του οποίου κατέθεσε ως τεκμήριο 5, με την Μ. Η. και ότι όφειλε ακόμη σε αυτή €70,000-. Με την αποκάλυψη ότι η επίδικη κατοικία δεν άνηκε στο Εναγόμενο 1, αυτός στην παρουσία του Εναγόμενου 2 της εισηγήθηκε όπως καταβάλει στην A. τις €30,000- που έλαβε από αυτή ως προκαταβολή και άλλες €40,000- για να αποσυρθεί το αγοραπωλητήριο από το Κτηματολόγιο Λεμεσού και αυτή θα πλήρωνε το υπόλοιπο στον ίδιο και η A. θα μεταβίβαζε την επίδικη οικία στο όνομά της. Κατέθεσε ως τεκμήριο 6 αντίγραφο «πιστοποιητικού ομαδικής ασφάλισης ζωής» του Εναγόμενου 1 της Allianz Ελλάς Α.Ε. που αυτός της έδωσε ποσού €171,000- για να την πείσει ότι δεν είχε σε τίποτα να φοβηθεί για το αξιόχρεο του. Την εισήγηση του Εναγόμενου 1 ανέφερε ότι την απέρριψε και στην συνέχεια ότι έλαβε επιστολή ημερ. 05/08/2011 από τους δικηγόρους του Εναγόμενου 1, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο
12. Πρόβαλε δε, ότι ο Εναγόμενος 2 επέδειξε αμέλεια που είχε αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά ίση με το ποσό που κατέβαλε στον Εναγόμενο 1, το οποίο και αξιώνει. Αντεξεταζόμενη από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγόμενου 1, ανέφερε ότι πήγε η ίδια στο Κτηματολόγιο και έκανε έρευνα για την επίδικη κατοικία μετά που έδωσε στον Εναγόμενο 1 το ποσό των €30,000- και ότι ο λόγος που πήρε τον Εναγόμενο 1 τηλέφωνο από τις «Χρυσές Αγγελίες» ήταν επειδή «έπαιρνε μέσα» και οικόπεδο. Επέμεινε ότι ο Εναγόμενος 1 της παρουσιάστηκε ως κτηματομεσίτης και ότι την πήρε και είδε σπίτια αρχικά στον Ύψωνα και επειδή δεν της άρεσαν την πήρε και είδε 2 οικίες στην Π.. Δεν γνώριζε αν είχε σπίτι δικό του σε αυτά που της έδειξε, πρώτη φορά το άκουγε και διευκρίνισε ότι ο Εναγόμενος 1 στην Π. είχε 2 δικές του κατοικίες, στην 1 θα έμενε ο ίδιος, την οποία αυτή επέλεξε. Επίσης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ανέφερε ότι πήγε 2 με 3 φορές μπορεί και παραπάνω στην Π., ότι της άνοιξε ο Εναγόμενος 1 και ότι είχε την μια φορά ακόμη ένα άτομο μέσα τον οποίο δεν γνώριζε, ούτε και μίλησε μαζί του. Στην υποβολή ότι δεν υπήρχε η οποιαδήποτε αγγελία για ανταλλαγή με οικόπεδο επέμεινε ότι τέτοια υπήρχε, άσχετο αν δεν την κατάθεσε στο Δικαστήριο, προσθέτοντας ότι τις μπλε σελίδες του τεκμηρίου 1 της έδωσε ο Εναγόμενος 1 και τις άλλες τις βρήκε από τις «Χρυσές Αγγελίες». Όπως επέμεινε η ΜΕ1, ο Εναγόμενος 1 της είπε ότι η επίδικη κατοικία πωλείτο για €280,000-, ότι αυτή του είπε μόνο με ανταλλαγή με οικόπεδο για €150,000- και τα υπόλοιπα μετρητά και ότι αυτός δέχθηκε, ότι η συζήτηση έλαβε χώρα στην επίδικη κατοικία για 10' με 15', ότι δεν της ζήτησε κάτι για το οικόπεδο, αλλά δέχθηκε και πως μετά του έδειξε το οικόπεδο. Στην υποβολή ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε γιατί ο Εναγόμενος 1 είχε δάνειο για την αγορά της επίδικης κατοικίας, απάντησε ότι αυτό το έμαθε κατόπιν εορτής. Την αίτηση για δανειοδότηση την έκανε μετά που κατέβαλε τις €30,000-, ότι εγκρίθηκε, αλλά δεν το πήρε γραπτώς, αν και σε επόμενη ερώτηση απάντησε ότι δεν σκέφτηκε να την φέρει στο Δικαστήριο και στην συνέχεια ότι ακύρωσε το δάνειο τηλεφωνικώς γιατί ανακάλυψε ότι εξαπατήθηκε. Όπως είπε, έβαλε υποθήκη και εγκρίθηκε, το σταμάτησε όμως όταν ανακάλυψε «πράγματα», τα οποία ανέφερε στον Εναγόμενο 1, ο οποίος τα παραδέχθηκε, αλλά της είπε ότι δεν έχει πρόβλημα δίδοντάς της το τεκμήριο
13. Το τεκμήριο 5 της το έδωσε ο Εναγόμενος 1 μετά που του έδωσε τα χρήματα για να δει ότι είχε αγοραπωλητήριο. Ανακάλυψε ότι υπάρχει άλλο όνομα στο μητρώο, ότι χρωστά και ήταν υποθηκευμένο, όπως της εξήγησε μια κοπέλα από το Κτηματολόγιο και τίποτε άλλο. Στην κοπέλα έδωσε το όνομα του και ταυτότητα και της είπε να κάνει έρευνα. Στην συνέχεια ανέφερε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 της έδωσαν στο γραφείο του Εναγόμενου 2 χαρτάκι για να το ελέγξει για να δει αν ήταν εντάξει για μεταβίβαση. Δεν ήξερε για το δάνειο και το αγοραπωλητήριο και αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε έρθει σε επαφή με το συνεργατικό ίδρυμα, άρα γνώριζε, πριν δώσει τα χρήματα, λέγοντας ότι δεν ήταν βλάκας να δώσει τους κόπους μιας ζωής. Στην ερώτηση αν της είπε κάποιος ότι δεν θα γινόταν η πράξη απάντησε επί λέξη «το μυαλό μου», λέγοντας στη συνέχεια ότι είπε στον Εναγόμενο 1 να της δώσει πίσω τα χρήματα που του έδωσε και πως πήγε για συνάντηση στο γραφείο του Εναγόμενου 2, ο οποίος της ανέφερε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και την πίεζε να προχωρήσει και για τις €100,000-. Στην ερώτηση αν το τεκμήριο 3 γράφει για υποχρέωση αναφορικά με το οικόπεδο στο Τ. απάντησε αρνητικά, ενώ στην υπόδειξη ότι το τεκμήριο 4 που είπε ότι το ετοίμασε ο Εναγόμενος 1 αναφέρει ποσό €250,000-, το τεκμήριο 5 €255,426- ενώ ο όρος 1(γ) του τεκμηρίου 4 αναφέρεται σε αξία οικοπέδου στο Τ. €120,000- απάντησε ότι το τεκμήριο 4 της το έδωσε ο Εναγόμενος 2 που το ετοίμασε ο Εναγόμενος 1 και την κορόιδεψε και πως η συμφωνία για το οικόπεδο στο Τ. ήταν για €150,000-. Αντεξεταζόμενη αναφορικά με τις ενέργειες που έκανε μετά την απόρριψη της εισήγησης του Εναγόμενου 1, ανέφερε ότι πήγε στην Αστυνομία, η οποία της είπε ότι η υπόθεση δεν αφορά θέμα απάτης και πήγε σε άλλο δικηγόρο που δεν ανέλαβε την υπόθεση της. Σε σχέση με το πότε απέρριψε την εισήγηση του Εναγόμενου 1 και κατά πόσο αυτό έλαβε χώρα πριν τον Αύγουστο του 2011 απάντησε θετικά, ενώ είπε ότι μετά που της επιδόθηκε η επιστολή τεκμήριο 7 πήρε την A., οι οποίοι της ανέφεραν ότι θα έκαναν και αυτοί αγωγή στον Εναγόμενο 1 και ότι ο δικηγόρος της κάλεσε τον δικηγόρο του Εναγόμενου 1 να της επιστρέψει τα χρήματα. Όπως εξήγησε, δεν κινήθηκε άμεσα γιατί άργησε η Αστυνομία και ο δικηγόρος της καθυστέρησε. Μεταξύ των υποβολών που της έγιναν αρνήθηκε την θέση ότι ο Εναγόμενος 1 την ενημέρωσε ότι δεν υπήρχε τίτλος για την επίδικη κατοικία και ότι η συναλλαγή θα γινόταν με την ακύρωση του τεκμηρίου 5 και αντικατάσταση της με νέα σύμβαση μεταξύ της ίδιας και της A.. Επίσης αρνήθηκε την υποβολή ότι πριν καταβάλει τις €5,000- συναντήθηκε με την A. και της εξηγήθηκε για το δάνειο, την υποθήκη και όλα τα υπόλοιπα. Ακόμη στην υποβληθείσα θέση ότι μετά που έδωσε τις €5,000 ο Εναγόμενος 1 την ενημέρωσε για άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή και ότι αυτή του είπε να μην πουλήσει την κατοικία, είπε ότι έδωσε τα χρήματα για κράτηση. Τέλος αρνήθηκε τα περί ζημιάς που επικαλέστηκε ο Εναγόμενος 1 ένεκα της μη ολοκλήρωσης της συναλλαγής. Σε συνέχεια της αντεξέτασης της ΜΕ1 από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγόμενου 2 συμφώνησε ότι οι διαπραγματεύσεις της ίδιας με τον Εναγόμενο 1 έγιναν χωρίς την ανάμειξη του Εναγόμενου 2 και ότι μόνη της βρήκε τον πωλητή. Όπως ανέφερε, μετά που συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Εναγόμενο 1 είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον Εναγόμενο 2 και του είχε πει να της ετοιμάσει αγοραπωλητήριο έγγραφο για το σπίτι. Δεν υπέγραψε κάποιο έγγραφο μαζί με τον Εναγόμενο 2 για την ετοιμασία των εγγράφων, αλλά του έδωσε €600- και δεν ήξερε για την τελική του αμοιβή έχοντας του εμπιστοσύνη, επειδή ανέλαβε και άλλες της υποθέσεις. Αναγνώρισε την υπογραφή της σε τύπο διορισμό ενάγοντα που κατατέθηκε ως τεκμήριο 9, την αίτηση περιουσιακών διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού ημερ. 09/06/2011 (αρ. υπόθεσης 26/2011) αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως τεκμήριο 10 που καταχώρησε ο Εναγόμενος 2 με τις οδηγίες της ιδίας, καθώς και την μονομερή αίτηση ημερ. 15/06/2011 που κατατέθηκε ως τεκμήριο 11 και παραδέχθηκε ότι είχε διορίσει στις υποθέσεις αυτές τον Εναγόμενο 2 ως δικηγόρο της τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου
14. Όμως, διαφώνησε ότι το ποσό των €600- το κατέβαλε στον Εναγόμενο 2 για τις υποθέσεις αυτές επιμένοντας ότι τα χρήματα αυτά αφορούσαν την ετοιμασία του αγοραπωλητήριου εγγράφου, υποστηρίζοντας ότι για τις υποθέσεις στο Οικογενειακό Δικαστήριο δεν πλήρωσε κάτι, αφού δεν έγινε κάτι (σ.σ. προφανώς εννοούσε διαδικασία) και είπε ότι ο Εναγόμενος 2 δεν της ζήτησε για αυτές χρήματα. Δεν της ζήτησε για αυτές τις υποθέσεις χρήματα, παρά την επισήμανση σε αυτή του κ. Γλυκή ότι οι υποθέσεις οικογενειακού είχαν έξοδα, αλλά της ζήτησε χρήματα για το αγοραπωλητήριο έγγραφο στην πρώτη συνάντηση που του τα έδωσε, αφού είχαν μιλήσει τηλεφωνικά πριν για το τι ήθελε. Όπως απάντησε σε σχετική ερώτηση, στην πρώτη συνάντηση παρόντες ήταν ο Εναγόμενος 1, ένα φιλικό της πρόσωπο και ο Εναγόμενος 2 και ότι ζήτησε την συνάντηση αυτή διότι ήθελε τις νομικές συμβουλές του Εναγόμενου
15. Η ΜΕ1 αναγνώρισε την απόδειξη που της έδωσε ο Εναγόμενος 2 για ποσό €600- άνευ ημερομηνίας με αριθμό [ ] και κατατέθηκε ως τεκμήριο 12 με αναφορά «προκαταβολή περιουσιακών», όμως εξήγησε ότι δεν την «χάλασε» που έκανε αυτή την αναφορά για να του πει κάτι και πως του είχε εμπιστοσύνη, πήρε τα χρήματα αυτά για να ετοιμάσει αγοραπωλητήριο και δεν το ετοίμασε. Εξηγώντας αντεξεταζόμενη το τι έγινε σε κάθε συνάντηση είπε ότι στην πρώτη είπαν ότι έπρεπε να γίνει μια συμφωνία, στη δεύτερη συνάντηση ήταν που έδωσε τις €5,000- ως προκαταβολή με μάρτυρα τον Εναγόμενο 2, στην τρίτη συνάντηση ήταν που την πήρε τηλέφωνο ο Εναγόμενος 1 και ήθελε άλλες €25,000- αλλά τελική συμφωνία δεν έγινε, όμως τις κατέβαλε παρά τις ενστάσεις της γιατί είχε πιεστεί από τον Εναγόμενο 2 χωρίς τελική συμφωνία, ενώ στην τέταρτη συνάντηση, αφού είχε κάνει τις δικές της έρευνες, ο Εναγόμενος 1 της αποκάλυψε ότι η κατοικία ήταν στο όνομα της A. και ότι χρωστούσε, προτείνοντας της αυτά που ανέφερε ότι απέρριψε πιο πάνω και ότι ο Εναγόμενος 2 επέμεινε να δώσει ακόμη €100,000- χωρίς να την προστατέψει. Όπως εξήγησε, όταν ανακάλυψε το τι πραγματικά συνέβαινε πήρε τηλέφωνο τον Εναγόμενο 2 και ζήτησε συνάντηση, η οποία κανονίστηκε, αλλά δεν του είπε για αυτά από το τηλέφωνο γιατί ήταν πολύ θυμωμένη. Στην συνέχεια, σε επίμονη ερώτηση του κ. Γλυκή απάντησε ότι ο Εναγόμενος 2 έκανε συμφωνία στην τέταρτη συνάντηση και ότι στην αρχή της έδωσαν συμφωνία και ο Εναγόμενος 1 και ο Εναγόμενος 2 τις οποίες απέρριψε. Σε επίμονη αντεξέταση για το πότε της έδωσε συμφωνία ο Εναγόμενος 2 απάντησε ότι αυτό έγινε στην τρίτη συνάντηση στις 6/05/2011 και ότι της την έδωσε, αλλά δεν την διάβασε, ενώ υποδεικνύοντάς της ξανά το τεκμήριο 3 είπε ότι αυτά έγιναν την ίδια μέρα. Δεν έκανε σχόλιο επ' αυτής γιατί δεν ήξερε από τέτοια πράγματα. Την είχε στην κατοχή της αλλά δεν μπόρεσε για δικονομικούς λόγους να την καταθέσει ως τεκμήριο και στην ερώτηση που την βρήκε, αφού όπως είπε δεν την κράτησε, απάντησε με απορία ότι της την έδωσε ο Εναγόμενος 2 στην τέταρτη συνάντηση. Αρνήθηκε τη θέση ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν απλά παρών στη συνάντηση ημερ. 6/05/2011 ως μάρτυρας υπογραφής στο τεκμήριο 3 και όχι σαν δικηγόρος, καθώς και ότι απλά ζήτησε από αυτόν φιλική συμβουλή, λέγοντας ότι βρέθηκαν για το ζήτημα τέσσερις φορές και ότι είχε αναλάβει από την αρχή την υπόθεση της αυτή και ότι αυτός την συμβούλεψε για όλα. Το ότι ο Εναγόμενος 2 δεν έκανε καλά την δουλειά του το αντιλήφθηκε περί τα μέσα Μαΐου
16. Δεν ήταν ξεκάθαρη στην απάντηση που έδωσε στην ερώτηση πώς αφού ανακάλυψε ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του ο Εναγόμενος 2 στις 15/06/2011 έκανε ένορκη δήλωση στην αίτηση που καταχώρησε για αυτήν στο Οικογενειακό Δικαστήριο ο Εναγόμενος 2 λέγοντας ότι δεν λέει ακριβείς ημερομηνίες και ότι μετά που έγινε αυτό ήθελε να τον αλλάξει και ότι πήγε στον Πρωτοκολλητή και πήραν τους φακέλους. ΙΙ.
17. Μαρτυρία Π. Α.-(ΜΕ2):- Στην μαρτυρία του ο ΜΕ2 ανέφερε ότι ξέρει την Ενάγουσα ως πελάτη της τράπεζας. Όπως είπε είναι πρώην υπάλληλος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού και τώρα της ΚΕΔΙΠΕΣ. Εξ' όσων γνωρίζει, η Ενάγουσα αποτάθηκε για δάνειο €100,000- για αγορά κατοικίας με ανταλλαγή και προκαταβολή €30,000- και ήταν αυτός που την πρότεινε για έγκριση και ότι το δάνειο της εγκρίθηκε. Αντεξεταζόμενος αν είχε επαφή με την Ενάγουσα ή με τους δικηγόρους της, ανέφερε ότι μια εβδομάδα πριν την μαρτυρία του είχε τηλεφωνική επικοινωνία για να τον ρωτήσουν αν θυμόταν την υπόθεση, την οποία όπως είπε θυμόταν, καθότι αυτός πρότεινε την αίτηση να προχωρήσει. Επέμεινε ότι γνωρίζει ότι το δάνειο εγκρίθηκε και ότι έδωσε την προκαταβολή από την ίδια που του το είπε όταν πήγε να υποβάλει την αίτηση δανείου. Στην ερώτηση πόσες άλλες αιτήσεις είχε απάντησε 20, όμως δεν θυμόταν ονόματα, λέγοντας ότι θα μπορούσε αν έβλεπε τον πελάτη. Η αίτηση για το δάνειο υποβλήθηκε τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου
18. Όπως επέμεινε, είδε το έντυπο που υποβλήθηκε και ότι για εξασφάλιση δηλώθηκε ακίνητο της Ενάγουσας, όμως δεν θυμόταν λεπτομέρειες γιατί τις συμπλήρωσε άλλο άτομο και ότι αυτός την πρότεινε ως φερέγγυο άτομο, καθώς και ότι τότε είχε εκστρατεία να δανείζουν φερέγγυα άτομα. Δεν ήξερε τον μισθό της, ούτε την περιουσία της, όμως μπορούσε μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή να βλέπει αν τα δάνεια εξυπηρετούνταν ή όχι. Δεν είχε την εκτίμηση γιατί υπεύθυνος ήταν άλλος. Στην ερώτηση πότε την ενέκριναν απάντησε ότι το δάνειο εγκρίθηκε, αλλά δεν είχε κάτι γραπτώς για έγκριση. Είχε μόνο το ακίνητο για την εξασφάλιση και τα άλλα τα ανέλαβε η λειτουργός που κάνει την αίτηση. Στην ερώτηση αν με μόνο το ακίνητο προτείνεις δάνειο απάντησε καταφατικά, αλλά δεν είδε αν το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο. Όπως επέμεινε, έβλεπε την προϊστορία και διερωτήθηκε γιατί να μην μπορούσε η Ενάγουσα να αιτηθεί νέο δάνειο. Τότε, όπως υποστήριξε, τα πράγματα ήταν διαφορετικά, δεν γίνονταν ούτε επικαιροποιήσεις των πελατών, σήμερα είπε ζητούνται τα πάντα. Για το τί ζητούσαν απάντησε ότι υπεύθυνο ήταν το άτομο που έκανε την αίτηση. Το αποδεικτικό που ζητούσαν ήταν η σχέση του ακινήτου βάσει δανείου και η μισθοδοσία για δυνατότητα αποπληρωμής, δεν θυμόταν όμως την μισθοδοσία της, προσθέτοντας ότι η ίδια του το είπε το 2011 για το δάνειο και τα άλλα και κατέληξε στην επισήμανση ότι για την τύχη της έγκρισης δεν ξέρει κανένας, ότι δεν είναι το αρμόδιο άτομο να γνωρίζει και δεν γνωρίζει την τύχη της αίτησης. Τελικά επέμεινε απαντώντας σε σχετική υποβολή ότι ξέρει ότι το δάνειο της Ενάγουσας εγκρίθηκε, αλλά δεν έχει τρόπο να το αποδείξει. II.
19. Μαρτυρία Εναγόμενου 1-(ΜΥ1):- O ΜΥ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης, η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β'. Όπως ανέφερε είναι αρχιλοχίας στην Εθνική Φρουρά από το
20. Όπως ανέφερε, η Ενάγουσα επικοινώνησε μαζί του περί τον Μάρτιο του 2011 βλέποντας μια αγγελία στο τεκμήριο 1 για μία οικία που είχε προς πώληση στον Ύψωνα που είχε αγοράσει με την σύζυγο του Μ. Η. από κάποια εταιρεία C.C. and D. Ltd δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 01/02/2010, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
21. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι επειδή δεν άρεσε στην Ενάγουσα μετά που την επιθεώρησε, αφού ήθελε κάτι τελειωμένο για να μετακομίσει, την ενημέρωσε ότι είχε προς πώληση μια οικία στην Π. που είχε αγοράσει με την σύζυγό του από την A. για το ποσό των €255,436- δυνάμει του τεκμηρίου 5, που είχε δεόντως χαρτοσημανθεί και κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Οι τίτλοι της εν λόγω οικίας, όπως επισήμανε, εκδόθηκαν στις 29/03/2013, τους οποίους κατέθεσε ως τεκμήρια 14 και
22. Όπως εξήγησε, για την αγορά της επίδικης οικίας κατέβαλαν στην A. το ποσό των €187,436- εκ των οποίων δανείστηκαν το ποσό των €171,000- από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού με εγγύηση του Α.Α. της A., αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο
23. Επίσης, κατέθεσε ως τεκμήριο 17 αντίγραφο «συμφωνίας εκχώρησης δικαιωμάτων αγοραπωλητηρίου συμβολαίου από τον Αγοραστή», «αποδοχή εκχώρησης» και «πληρεξούσιο έγγραφο», προς εξασφάλιση του δανείου, τα οποία υπογράφηκαν από τον ίδιο, την σύζυγό του και τον Α., συνοδευόμενα από «αποδοχή εκχώρησης». Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο 18 αντίγραφο επιστολής ημερ. 6/05/2011 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού προς τον ίδιο και την σύζυγό του για καθυστερήσεις στο δάνειο. Όπως εξήγησε, στην Π. έδειξε στην Ενάγουσα μια και όχι δύο κατοικίες, η οποία της άρεσε και συμφώνησαν επί τόπου το ποσό των €280,000- για την αγορά της, με το οποίο θα εξοφλούσε το δάνειο του, θα κατέβαλε στην A. το ποσό των €68,000, καθώς και άλλα έξοδα, ενώ το υπόλοιπο ποσό θα το κρατούσε. Η Ενάγουσα ήταν ενήμερη από την πρώτη στιγμή ότι οι τίτλοι θα εκδίδονταν σε δύο χρόνια όπως έγινε, όπως και για την διαδικασία με την οποία θα γινόταν η υλοποίηση της αγοράς, ήτοι είτε με υπογραφή εκχώρησης μεταξύ του ιδίου, της συζύγου του και της Ενάγουσας είτε με ακύρωση του τεκμηρίου 5 και την σύναψη νέου αγοραπωλητηρίου μεταξύ Ενάγουσας και της A. με την σύμφωνη γνώμη του Α. που ήταν ενήμερος. Υποστηρίζει δε ότι η Ενάγουσα ήταν ενήμερη και για το δάνειο του ιδίου και της συζύγου του, ενώ λειτουργοί του πιστωτικού ιδρύματος κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας της επιβεβαίωσαν το δάνειο και την εκχώρηση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου στο πιστωτικό ίδρυμα. Ο ΜΕ2 επέμεινε ότι η Ενάγουσα ήταν ενημερωμένη για το χρέος προς την A., ενώ για όλα τα οποία ανέφερε πιο πάνω ήταν γνωστά πριν αυτός λάβει τις €5,000- και από τον Α. μετά από συνάντηση που είχαν. Περαιτέρω, όπως αναφέρει σε μια εκ των επισκέψεων του στο γραφείο του Εναγόμενου 2 υπέγραψε και το τεκμήριο 3, στο οποίο φαίνεται ότι ανέλαβε υποχρέωση να διαμορφώσει την κατοικία όπως συμφωνήθηκε, ήτοι να κατασκευάσει ξύλινο φράχτη, ψησταριά και ντουλάπια μπάνιων. Όπως ισχυρίζεται ο ΜΥ1, η Ενάγουσα επιθεώρησε μια με δύο φορές την επίδικη οικία πέραν της πρώτης φοράς που το έπραξε στην παρουσία του ιδίου, ενώ πάντα τα κλειδιά τα κρατούσε ο Α., ο οποίος την άνοιγε. Μετά που του δόθηκε το ποσό των €30,000- η Ενάγουσα βρέθηκε ξανά με τον Α. και τον ίδιο στον δικηγόρο της τον κ. Μεσίττη, η οποία ήταν και η τελευταία φορά που βρέθηκαν. Στην συνέχεια επειδή δεν εγκρίθηκε το δάνειο για το οποίο αποτάθηκε για €250,000-, έκανε αίτηση για το ποσό των €100,000- και απαίτησε από τον ίδιο να αποδεχθεί το οικόπεδο της στο Τ. για να ολοκληρωθεί η συμφωνία, επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα. Αυτός, όπως είπε, αρνήθηκε επειδή χρωστούσε το δάνειο με την σύζυγο του, καθώς και στην A.. Επίσης, μετά που του εδόθη το ποσό των €30,000- ο Α. επικοινώνησε μαζί του λέγοντας του ότι υπήρχε ενδιαφερόμενος για την οικία με τα ίδια χρήματα που συμφωνήθηκε με την Ενάγουσα και ήταν έτοιμος να του καταβάλει €10,000- προκαταβολή άμεσα, κάτι που τον οδήγησε στο να επικοινωνήσει με την Ενάγουσα και να την ρωτήσει αν εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για την υλοποίηση της συμφωνίας, καθότι είχε περάσει αρκετός καιρός, ισχυριζόμενος ότι αυτή του ανέφερε να μην πουλήσει το σπίτι της και ότι θα μετακόμιζε σε αυτή με τον υιό της. Ο ΜΥ1 αρνήθηκε ότι το τεκμήριο 4 ετοιμάστηκε από τον ίδιο ή ότι της το έδωσε αυτός, καθότι ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε η σύζυγός του ήταν σύμφωνοι με τους όρους του, ειδικότερα δεν τίθετο, όπως εξήγησε, θέμα να καταβληθούν €100,000- με την μεταβίβαση της οικίας στο όνομα της Ενάγουσας. Τίποτα από αυτά που του καταλογίζει η Ενάγουσα στη γραπτή της δήλωση ότι της εισηγήθηκε δεν είναι αληθή και δεν γνωρίζει που βρήκε η Ενάγουσα το τεκμήριο 6 που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Επίσης αρνείται ότι ανάρτησε πινακίδα προς πώληση στο οικόπεδο της Ενάγουσας στο Τ. και ουδέποτε πίεσε την Ενάγουσα να του καταβάλει χρήματα, τα οποία του κατέβαλε χωρίς ενδοιασμό, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του ήταν έτοιμοι να προβούν στην υλοποίηση της συμφωνίας. Ειδικότερα για το ζήτημα της ισχυριζόμενης ανάρτησης πινακίδας στο οικόπεδο της Ενάγουσας στο Τ. υποστήριξε ότι ούτε τίτλο ιδιοκτησίας του έφερε, ούτε ήξερε που είναι, ούτε συντελεστές ή τετραγωνικά μέτρα γνώριζε και διερωτήθηκε πως θα μπορούσε να αποδεχθεί κάτι τέτοιο. Αξιώνει το ποσό των €44,000- ως ζημία που υπέστηκε από την ακύρωση της άλλης πράξης πώλησης, καθώς και τους τόκους του δανείου που έχει επιβαρυνθεί, ενώ παραθέτει λεπτομέρειες των διαφημίσεων που εμφαίνονται στο τεκμήριο 1 και τον αφορούν σε σχέση με δικά του και της συζύγου του ακίνητα ή ακίνητα που έχει με φιλικό του πρόσωπο προς πώληση για καλύτερη τιμή, αρνούμενος ότι παρουσιάστηκε στην Ενάγουσα ως κτηματομεσίτης. Σε περαιτέρω απάντηση ερώτησης της κυρίως εξέτασής του, ανέφερε ότι στην κατοικία που αφορά το τεκμήριο 5 διαμένει σήμερα ο ίδιος και η σύζυγός του από το 2012 με
24. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 1 του τις έδωσε ο εργολάβος από τον οποίο αγόρασε την οικία και πως αγόρασε 2 κατοικίες από τον συγκεκριμένο εργολάβο και ήταν προς πώληση. Την κατοικία του τεκμηρίου 13, όπως εξήγησε, την αγόρασε για ποσό €270,000- πλέον Φ.Π.Α., έδωσε €200,000-, όμως δεν του παραδόθηκε διότι δεν αποπερατώθηκε. Όπως περαιτέρω εξήγησε ο λόγος που αναγράφεται το τηλέφωνο του στο τεκμήριο 1 είναι επειδή είχε 2 δικές του κατοικίες προς πώληση. Σε καμία περίπτωση έδειξε σπίτι που δεν ήταν δικό του. Στο συγκεκριμένο έργο διαφήμιζε μόνο δύο κατοικίες που ήταν δικές του με αγοραπωλητήρια έγγραφα και αν πουλούσε σε κάποιον θα γίνονταν καινούργια συμβόλαια με τον εργολάβο που είχε το έργο και αυτός θα έφευγε, όπως θα έκανε και με την επίδικη κατοικία στην Π.. Επέμεινε στην θέση ότι δεν ήταν ιδιοκτήτης ότι είχε αγοραπωλητήρια έγγραφα με τα οποία αγόρασε τις κατοικίες και πως θα έπαιρνε κάποιο χρονικό διάστημα να εκδοθούν τίτλοι. Στο τεκμήριο 1 που εμφαίνονται πολλές κατοικίες αυτός διαφήμισε μόνο τις δικές του και εξήγησε πως αν ήταν μεσίτης, όπως του υπεβλήθηκε θα έβαλε περισσότερες προς πώληση. Για το ζήτημα των ευκολιών πληρωμής που αναφέρει στο τεκμήριο 1 απάντησε ότι έκανε ευκολίες και δεν ζητούσε να εξοφληθεί αμέσως. Παραδέχθηκε ότι για τα ακίνητα που ήταν δικά του στην σελίδα 21 του τεκμηρίου 1 αποδεχόταν και κατοικία και θα έκανε ανταλλαγή σαν ιδιοκτήτης όχι σαν μεσίτης, ενώ για άλλο χωράφι στο Καπηλειό είπε ότι το είχε αγοράσει με συνάδελφό του (14,5 ο συνάδελφος του και 5,5 σκάλες αυτός) και ότι προσέφερε συνολικά 20 σκάλες για καλύτερη τιμή παρά να πωληθούν ξεχωριστά και για το οποίο έχει πληρεξούσιο από αυτόν. Σε σχέση με άλλη κατοικία που προσέφερε για πώληση στην σελ. 73 του τεκμηρίου 1 και στην επισήμανση ότι και για αυτή δεχόταν ανταλλαγή με διαμέρισμα συμφώνησε λέγοντας ότι ανταλλαγή μπορούσε να κάνει μόνο για δική του περιουσία. Μόνο τα δικά του ακίνητα πωλούσε και κάποιου φίλου του, δεν ήταν κτηματομεσίτης και διερωτήθηκε σε σχέση με την επίδικη κατοικία πώς γίνεται ένας μεσίτης να δέχεται αμέσως οικόπεδο ως μέρος του τιμήματος χωρίς να ερωτήσει τον ιδιοκτήτη. Όπως επέμεινε, η Ενάγουσα γνώριζε το επάγγελμά του, καθότι της το ανέφερε από την πρώτη στιγμή που την γνώρισε στην επίδικη κατοικία, διότι τόσο η αδελφή του όσο και η κόρη της εργάζονταν στην ίδια εταιρία που εργαζόταν η Ενάγουσα. Σε άλλη σχετική ερώτηση αντεξέτασης απάντησε ότι μόνο μία κατοικία στον Ύψωνα έδειξε στην Ενάγουσα που ήταν δική του και δεν της άρεσε και της είπε ότι είχε και μια δική του προς πώληση στην Π. για την οποία της είπε ότι ήταν τελειωμένη και πως ήθελε €280,000- και ότι της εξήγησε πόσα την είχε αγοράσει, το δάνειο του στην τράπεζα, καθώς και πόσα χρωστούσε στον εργολάβο και πως τον ειδοποίησε επειδή είχε τα κλειδιά και τους άνοιξε για να μπουν μέσα. Τα έγγραφα για όσα είχε αναφέρει της τα έδειξε στο γραφείο του Εναγόμενου 2 πριν αυτή του καταβάλει τις €5,000-. Επέμεινε πως ουδέποτε συμφώνησε να δεχθεί οικόπεδο και παρέπεμψε στο τεκμήριο 3 στην οποία αναφέρονται οι όροι της μεταξύ τους συμφωνίας, συμφώνησε όμως με την θέση ότι το τεκμήριο 3 έγινε μέχρι να γίνει η τελική συμφωνία, αλλά με τους όρους που το τεκμήριο 3 περιλαμβάνει ως βασικούς. Όπως ανέφερε, το τεκμήριο 3 ετοιμάστηκε στο γραφείο του Εναγόμενου 2 και πως νομίζει ότι την ετοίμασε ο Εναγόμενος
25. Όπως εξήγησε, το σπίτι ήταν έτοιμο να παραδοθεί όταν η Ενάγουσα θα ήταν έτοιμη με τα δάνεια της. Στην θέση που του υποβλήθηκε ότι αυτός δεν ήταν έτοιμος για να εκπληρώσει την συναλλαγή διότι χρωστούσε στην τράπεζα, στον εργολάβο και ένεκα και της επιβάρυνσης απάντησε ότι ήταν πανέτοιμος, αφού ήταν θέμα μαθηματικών με τα χρήματα που θα έπαιρνε θα πληρώνονταν όλοι και θα του έμεναν χρήματα. Μετά που δεν μπόρεσε η Ενάγουσα να πάρει δάνειο για €250,000-, αλλά της ενέκριναν €100,000- αυτή επέμεινε «να πάρει μέσα» το οικόπεδό της με το «έτσι θέλω». Σε άλλη σχετική ερώτηση για το πότε καθόρισαν ως ημερομηνία για υπογραφή της τελικής συμφωνίας, απάντησε ότι, αφού πήρε την προκαταβολή περίμενε την ίδια να του τηλεφωνήσει για τις υπογραφές και πως αυτό δεν έγινε ποτέ. Όπως εξήγησε, ήταν παρών σε 2 συναντήσεις στο γραφείο του Εναγόμενου 2, την μια όταν πήρε τις €5,000- δίδοντας απόδειξη και την δεύτερη φορά όταν πήρε τις άλλες €25,000- και υπέγραψε το τεκμήριο
26. Αναφορικά με τον λόγο που κράτησε τις €30,000- εξήγησε ότι εκείνος ήταν έτοιμος για την ολοκλήρωση της συναλλαγής και ότι έχασε πελάτη μέχρι να του πει η Ενάγουσα αν θα ήταν έτοιμη, η οποία του έλεγε να κάνει υπομονή και θα εύρισκε τα χρήματα. Όπως επίμονα υποστήριξε, αν είχε συμφωνήσει να ανταλλάξει την επίδικη κατοικία με το οικόπεδο της Ενάγουσας θα αναγραφόταν στο τεκμήριο
27. Δεν αναγράφηκε ημερομηνία μεταβίβασης, καθότι δεν ήξερε πότε θα είχε τα λεφτά, αλλά ότι εγκρίθηκε μόνο για €100,000-. Αντεξεταζόμενος επί της ανταπαίτησής του ανέφερε ότι κατέληξε στο ποσό των €44,000-, το οποίο ανταπαιτεί, καθότι οι τόκοι του δανείου προχωρούσαν, δεν ήταν σταθεροί και το δάνειο του από €171,000- ανήλθε στις €220,000- και ο λόγος που ήθελε να πωλήσει την επίδικη οικία είναι επειδή δεν μπορούσε να πληρώνει δύο δάνεια, καθότι είχε ακόμη ένα, τονίζοντας ότι αν η Ενάγουσα τηρούσε την συμφωνία που έκαναν το δάνειό του θα είχε εξοφληθεί. Στην επίμονη αντεξέταση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Ενάγουσας αρνήθηκε ότι ετοίμασε το τεκμήριο 4, στο οποίο του υποδείχθηκε ότι υπάρχει όρος για ανταλλαγή με οικόπεδο, αλλά ούτε και το αναγνωρίζει. Την επιστολή των δικηγόρων του τεκμήριο 7 την απέστειλαν για να δούν τις προθέσεις της Ενάγουσας αναφορικά με την ολοκλήρωση της συναλλαγής και όχι για να μεταβιβάσει τον τίτλο, αλλά για να κάνουν τα συμβόλαια που έπρεπε να γίνουν όπως εξαρχής εξηγήθηκαν. Όπως είπε, από τον Μάϊο που συνεννοήθηκαν είχε πάει Αύγουστος και η Ενάγουσα δεν τον πήρε τηλέφωνο. Σε σχετική ερώτηση γιατί δεν πήρε τηλέφωνο την Ενάγουσα, αφού ήθελε να ξέρει εξαιτίας των χρεών και των τόκων τι θα γινόταν, απάντησε ότι όταν έχασε τον πελάτη δεν υπήρχε λόγος να την πάρει τηλέφωνο μετά, αλλά και ούτε ξαναέβαλε για πώληση το σπίτι ή ενδιαφέρθηκε, περίμενε να τον πάρει η Ενάγουσα τηλέφωνο, αφού ήταν έτοιμος να προχωρήσει και πως δεν είχε πελάτες κάθε μέρα να πωλήσει την επίδικη κατοικία. Αναφορικά με το ραντεβού στον δικηγόρο Μεσιήττη που έγινε, όπως είπε, λίγες μέρες μετά την καταβολή των χρημάτων περίπου Ιούνιο μήνα, όπου συναντήθηκε με την Ενάγουσα και τον Α., υποστήριξε ότι σκοπός του ήταν η ετοιμασία των συμβολαίων και πως όταν πήγε εκεί η Ενάγουσα επέμεινε για το οικόπεδο. Κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου 1 από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εναγόμενου 2 αυτός συμφώνησε στην υπόδειξη ότι η διαπραγμάτευση του με την Ενάγουσα έγινε χωρίς την ανάμειξη του Εναγόμενου 2 και πως ο Εναγόμενος 2 δεν τους έφερε σε επαφή για την συναλλαγή αυτή. Επίσης, ότι ούτε για την καταβολή των €5,000- είχε την οποιαδήποτε ανάμειξη ή παρότρυνε την Ενάγουσα ο Εναγόμενος 2, αλλά ούτε και είχε γνώση για την συνάντηση Ενάγουσας με την A., αφού γνώρισε μεταγενέστερα τον Εναγόμενο
28. Επίσης, συμφώνησε με την υπόδειξη ότι για το οικόπεδο δεν γνώριζε ο Εναγόμενος 2, καθότι μέχρι να βρεθούνε στο γραφείο του Εναγόμενου 2 ούτε ο ίδιος γνώριζε και δεν άκουσε την Ενάγουσα να αναθέτει τον καταρτισμό εγγράφου στον Εναγόμενο 2, όπως και ότι το τεκμήριο 4 δεν το ετοίμασε ο Εναγόμενος
29. Όπως δήλωσε, δεν ήταν παρών ο Εναγόμενος 2 στη συζήτηση με την οποία φέρεται ο Εναγόμενος 1 να εισηγήθηκε τρόπο εκπλήρωσης της συναλλαγής μετά που, όπως υποστήριξε η Ενάγουσα, ανακάλυψε ότι δεν ήταν ιδιοκτήτης και πως χρωστούσε. Για το τεκμήριο 3, ήτοι την υποσχετική συμφωνία δεν γνωρίζει ποιος το έκανε, αλλά ότι όταν πήγε στο γραφείο του Εναγόμενου 2 το κρατούσε η Ενάγουσα και του το έδωσε, ενώ συμφώνησε ότι ο Εναγόμενος 2 το υπέγραψε σαν μάρτυρας. Δήλωσε ότι η συναλλαγή αυτή ήταν μεταξύ του ιδίου και της Ενάγουσας και ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν απλά παρών. ΙΙ.
30. Μαρτυρία Εναγόμενου 2 (ΜΥ2):- O Εναγόμενος 2 δικηγόρος από το έτος 2009 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως Έγγραφο Γ' στα πλαίσια της κυρίως του εξέτασης. Όπως αναφέρει, την Ενάγουσα την έφερε στο γραφείο που εργαζόταν ως ανεξάρτητος συνεργάτης ένας φίλος του, με την οποία είχε δεσμό, για να αναλάβει τις περιουσιακές διαφορές που είχε με τον τότε σύζυγό της. Για τις υπηρεσίες αυτές του κατέβαλε το ποσό των €600- για το οποίο εξέδωσε το τεκμήριο 12, ενώ καταχώρησε τις αιτήσεις τεκμήρια 10 και
31. Όπως υποστηρίζει, όταν η Ενάγουσα του είπε ότι ήθελε να αγοράσει και είχε συμφωνήσει να αγοράσει μια κατοικία λέγοντάς του ότι είναι υποθηκευμένη για άλλο δάνειο της ανέφερε σε φιλικό επίπεδο ότι δεν ήταν ασφαλές να προχωρήσει με αυτή την συναλλαγή και εν τέλει ότι θα βρισκόταν εκτεθειμένη. Ουδέποτε είπε στην Ενάγουσα να προχωρήσει με την συναλλαγή αυτή ή να καταβάλει το οποιοδήποτε ποσό και ουδέποτε ετοίμασε το οποιοδήποτε νομικό έγγραφο. Όλα τα χειρίστηκε η Ενάγουσα από μόνη της, παρά την αντίθετη επί τούτου άποψή του στα πλαίσια μιας απλής κουβέντας που κάνανε και σε καμία περίπτωση δεν τον διόρισε δικηγόρο της. Η Ενάγουσα του ζήτησε να κάνει μια συνάντηση με τον Εναγόμενο 1 στο γραφείο που εργαζόταν για να καταβάλει μια προκαταβολή για την αγορά και αυτός παρέστηκε σε αυτή όχι σαν δικηγόρος και υπέγραψε ως μάρτυρας το τεκμήριο 3 παρά την αντίθετη του άποψη, το οποίο δεν ετοίμασε ο ίδιος. Σε αυτή την συνάντηση, όπως θυμάται, ο Εναγόμενος 1 δεν απέκρυψε από την Ενάγουσα το γεγονός ότι υπήρχαν βάρη στην επίδικη οικία. Όπως κρίνει η αγωγή εναντίον του είναι εκδικητική, επειδή η Ενάγουσα χώρισε με τον φίλο του και τον έπαυσε από δικηγόρο της στα θέματα οικογενειακού δικαίου. Αντεξεταζόμενος αναφορικά με τις περιστάσεις που η Ενάγουσα του ανέφερε για το ενδιαφέρον της να αγοράσει μια κατοικία είπε ότι δεν θυμόταν πότε προσθέτοντας ότι αυτό έγινε κατά «τον ουσιώδη χρόνο», ότι είχε έρθει στο γραφείο του για τα θέματα των περιουσιακών και του ανέφερε ότι ενδιαφερόταν να αγοράσει μια κατοικία, ότι είχε μια κατοικία στη Φ. και ότι συνάντησε κάποιο για μια κατοικία στη Φ. ρωτώντας τον την άποψή του στα πλαίσια της φιλίας τους. Είπε ότι προηγήθηκε η συνομιλία ότι η κατοικία ήταν υποθηκευμένη όπως την ενημέρωσε ο Εναγόμενος 1 και την φιλική του συμβουλή να μην προχωρήσει και μετά τον έφερε όταν συμφώνησε μαζί του τα υπόλοιπα και του ζήτησε να υπογράψει σαν μάρτυρας στη συμφωνία που έκαναν οι δύο τους. Επέμεινε ότι εξαιτίας του φίλου του που ήταν δάσκαλος του στις πολεμικές τέχνες από την ηλικία των 5 ετών είχε και με αυτή φιλική σχέση. Όπως θυμάται, ήταν μάρτυρας της πληρωμής κάποιας προκαταβολής όχι όμως συγκεκριμένα των €5,000- μαζί με τον Ν. Α. τον φίλο της Ενάγουσας την δεδομένη στιγμή. Εξήγησε ότι απλά έκανε τη χάρη στην Ενάγουσα επειδή του το ζήτησαν μαζί με τον φίλο του. Δεν θυμόταν αν ετοίμασε το έγγραφο αυτό στο γραφείο του, ούτε και συγκεκριμένα να το ετοίμασε, αλλά είπε ότι μπορεί να το δακτυλογράφησαν εκείνη την ώρα μαζί με την Ενάγουσα ή με τον φίλο του. Διαφώνησε με την υπόδειξη ότι πήρε για την συγκεκριμένη συναλλαγή αμοιβή, αναφέροντας περαιτέρω ότι δεν διορίστηκε ως δικηγόρος για αυτή και ότι η απόδειξη που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι αφορά σε αμοιβή ξεκαθαρίζει πάνω τον λόγο της αμοιβής. Στα πλαίσια της ερώτησης επί του πρωτοτύπου του τεκμηρίου 12 κατατέθηκε ως τεκμήριο 21 η πρωτότυπη απόδειξη πληρωμής για το ποσό των €600-. Όπως εξήγησε, η Ενάγουσα είχε πάθει ψύχωση με την συγκεκριμένη κατοικία και δεν τον άκουσε. Για τις περιστάσεις του πότε είπε στην Ενάγουσα να μην προχωρήσει με την αγορά και αν της το είπε στην παρουσία του Εναγόμενου 1 απάντησε ότι δεν θυμάται, αλλά ότι σίγουρα της τα είπε. Ούτε θυμόταν αν με τον Εναγόμενο 1 έγιναν δύο συναντήσεις όπου δόθηκαν οι €5,000- και κατόπιν οι €25,000-, αλλά ότι συναντήθηκε μαζί τους στα πλαίσια της στενής του φιλίας με τον τότε δεσμό της για να μαρτυρήσουν και οι δύο την συναλλαγή. Όπως επέμεινε, δεν ήθελε να κάνει το οτιδήποτε για την συγκεκριμένη συναλλαγή, αλλά ούτε και συναίνεσε ή παρότρυνε την Ενάγουσα να καταβάλει το ποσό της προκαταβολής. Σε μια τελευταία του απάντηση αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 ανέφερε ότι περί τον Ιούνιο ή Ιούλιο η Ενάγουσα του ζήτησε να αποσυρθεί από δικηγόρος της στα θέματα του Οικογενειακού Δικαίου και δεν άκουσε οτιδήποτε για την συγκεκριμένη συναλλαγή μέχρι που του επιδόθηκε η αγωγή το
32. III. Νομικές αρχές αξιολόγησης μαρτυρίας:- Κρίσιμο ζήτημα σε αστικής φύσεως υποθέσεις είναι η ορθή αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας από το Δικαστήριο, ώστε να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, με τελική κατάληξη στο κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αναφορά της απόφασης στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ