← Κύπρος

C. O. S. Μ. L. ν. S. L., Γενική Αίτηση: 26/2022, 17/11/2022

C. O. S. Μ. L. ν. S. L., Γενική Αίτηση: 26/2022, 17/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 26/2022(i-justice) Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (101/1987) -Και- Αναφορικά με τη Διαιτησία που πρόκειται να ξεκινήσει στο Λονδίνο σύμφωνα με τους όρους του London Maritime Arbitrators Association από την C. O. S. M. L. εναντίον της S. L. -Και- Αναφορικά με την Αίτηση μεταξύ των: C. O. S. Μ. L, [ ] Αιτητών Και S. L., [ ] Καθ' ων η Αίτηση ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 31.5.2022 για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.11.2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητές: κ. Α. Αλεξόπουλος, για I. ELIAS & CO LLC Για καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Γιωρκάτζης, για ΑΝΤΡΕΑΣ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές, στο πλαίσιο της αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο - η οποία καταχωρήθηκε στις 17/2/2022 - την ίδια μέρα καταχώρησαν μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσαν την έκδοση τριών προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη ο διευθυντής των αιτητών, M. P.. Το Δικαστήριο - με διαφορετική σύνθεση από το παρόν - που επιλήφθηκε της εν λόγω αίτησης, στις 22/2/2022 εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα, η ουσία των οποίων έγκειται στα εξής: με το πρώτο, απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση να διαθέσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή επιβαρύνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο το πλοίο «M.», υπό σημαία Λ., με το δεύτερο, απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση να μεταφέρουν το εν λόγω πλοίο, εκτός Κυπριακής Δημοκρατίας και με το τρίτο, απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση να προβούν σε οποιοδήποτε αλλαγή και/ή μεταβολή της εταιρικής δομής και/ή του διοικητικού συμβουλίου και/ή των μετόχων και/ή των αξιωματούχων τους. Το δεύτερο από τα παραπάνω διατάγματα, στις 3/3/2022, τροποποιήθηκε εξ συμφώνου, κατά τρόπο ώστε να αίρεται η σχετική απαγόρευση, υπό τον όρο της κατάθεσης από τους καθ' ων η αίτηση στον Πρωτοκολλητή, του ποσού των €400.000. Οι καθ' ων η αίτηση, στις 19/4/2022 καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους, Μ. Γ. (στο εξής «Μ. Γ.»). Οι αιτητές, στις 31/5/2022 καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητούν άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με περιεχόμενο, ίδιο ή παρόμοιο με αυτό που εκτίθεται στο προσχέδιο ένορκης δήλωσης που επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωση, του M. P. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση. Αποτελείται από 6 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη και πάλι η Μ. Γ. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να το επαναλάβω και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά τόσο στις αγορεύσεις όσο και στη μαρτυρία - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Προχωρώ αμέσως στην ουσία της αίτησης, η οποία διέπεται από τη Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτονόητο πως, η αίτηση θα ιδωθεί υπό το φως και των λόγων ένστασης σ' αυτή. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3/11/2016: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά,
(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1665 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.» Καθόλα σχετικά με τα προηγούμενα είναι και τ' ακόλουθα, από τη Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά (ανωτέρω): σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. Η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα, είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι πιο πάνω αρχές επαναλαμβάνονται και στην ακόμη πιο πρόσφατη υπόθεση Zondrvan Group Ltd v. Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε64/2015, ημερομηνίας 20/7/2021, από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Υπενθυμίζουμε και την πάγια θέση της νομολογία, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για προσωρινό διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης, κάτι που αποφασίζεται κατά το στάδιο της δίκης (βλ. Γρηγορίου κ.ά ν Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Μιχαηλίδης ν. Παπάκυριακου
(2004)1 ΑΑΔ 209). Πρόκειται για αρχή η οποία πρέπει να τηρείται με ευλάβεια κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Το Δικαστήριο «όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της», (Milton Investment Co Ltd κ. ά v Dryden Group Ltd
(2014)1 ΑΑΔ 731).» Με υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση αίτησης στις παραπάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, τόσο της υποστηρικτικής της υπό κρίση αίτησης, ένορκης δήλωσης όσο και της προτεινόμενης για καταχώρηση, συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, παρατηρώ τα εξής: Η αίτηση που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, υποστηρίζεται από μια ένορκη δήλωση, έκτασης 18 σελίδων και σ' αυτή, επισυνάπτονται και σημαντικός αριθμός τεκμηρίων. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από μία ένορκη δήλωση, έκτασης, 16 σελίδων, η οποία αποτελείται από 75 παραγράφους. Ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές, στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή του, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της αίτησης, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: Έχει αναγνώσει την ένορκη δήλωση της Μ. Γ. (πρόκειται για την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση, στην αίτηση που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων) το περιεχόμενο της οποίας αρνείται και απορρίπτει στην ολότητά του. Η εν λόγω ένορκη δήλωση περιέχει μια σειρά αναληθών και παραπλανητικών ισχυρισμών που πρέπει να απαντηθούν και να αντικρουστούν. Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του που υποστηρίζει την μονομερή αίτηση και υιοθετεί και επαναλαμβάνει ως αληθές και ορθό, το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής του. Όπως αναφέρει στη συνέχεια, η άδεια του Δικαστηρίου ζητείται για ν' απαντηθούν οι κατ' ισχυρισμό του, «αναληθείς και παραπλανητικοί» ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση, με ειδική και λεπτομερή αναφορά σ' αυτούς, σε σχέση με κάθε μια από τις ακόλουθες παραγράφους της ένορκης δήλωσης της Μ. Γ.: 14, 15 μέχρι 19, 23, 24 μέχρι 26, 27 και 28, 29 μέχρι 33, 34, 35 μέχρι 39, 40, 41 και 42, 43 μέχρι 47, 48 μέχρι 65, 66 μέχρι 70, 71 μέχρι 73 και 74 και
  1. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι οι μόνες παράγραφοι στην ένορκη δήλωση της Μ. Γ., για τις οποίες οι αιτητές δεν ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι οι παράγραφοι 1 μέχρι 13 και 20 μέχρι
  2. Οι πρώτες 10 δεν περικλείουν οτιδήποτε το ουσιαστικό, στην παράγραφο 11 προβάλλεται η νομική θέση ότι η διαδικασία της μονομερούς αίτησης δεν είναι ορθή, αφού λανθασμένα καταχωρήθηκαν δυο αιτήσεις με πανομοιότυπο περιεχόμενο (μια δια κλήσεως και η μονομερής, με πανομοιότυπα αιτητικά) και στην παράγραφο 12 - μεταξύ άλλων - αναφέρεται η ημερομηνία σύστασης των αιτητών, στους οποίους προσάπτεται ότι δεν διαθέτουν οποιαδήποτε εμπειρία στον τομέα δραστηριοποίησής τους, που είναι η ναυτοδιαχείριση. Τέλος, ό,τι αναφέρεται στις εναπομείνασες παραγράφους 13 και 20 μέχρι 22, ουσιαστικά αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Για να συνεχίσω, ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές, στην υποστηρικτική της αίτησης, ένορκη δήλωσή του, αναφέρει και τα εξής: Όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που οι αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα και αποτελούν απάντηση και διάψευση συγκεκριμένων θέσεων και ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση. Επιπλέον, περιέχει γεγονότα και πληροφορίες που είναι μεταγενέστερες της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος και ως εκ τούτου, η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση παρουσιάζει γεγονότα που έλαβαν χώρα και έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή των αιτητών, μετά την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης. Το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί τροποποίηση, διόρθωση, διαφοροποίηση ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή μαρτυρία που δεν μπορεί να προσκομισθεί. Τα θέματα που αναφέρονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και δεν έχουν αναφερθεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος είναι επειδή δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και να καλυφθούν, όλες οι πιθανές θέσεις ή ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση, ιδίως, επειδή είναι παραπλανητικοί και αναληθείς. Οι ακόλουθες αναφορές περικλείονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που θα πρέπει να σημειωθεί ότι αποτελείται από 15 ολόκληρες σελίδες: Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση της Μ. Γ. και εκτός εάν αναφέρω διαφορετικά στην παρούσα ένορκη δήλωση, αρνούμαι και απορρίπτω κάθε ένα από τους ισχυρισμούς που περιέχονται σ' αυτή, ως αναληθείς και παραπλανητικούς (παρ. 8). Στο βαθμό που δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένο ζήτημα ή ισχυρισμό ή θέμα της ένορκης δήλωσης της Μ. Γ., αυτό δεν ερμηνεύεται και δεν εκλαμβάνεται ως παραδοχή των εν λόγω ζητημάτων ή θεμάτων ή ισχυρισμών από τους αιτητές, αλλά, τα εν λόγω ζητήματα ή θέματα ή ισχυρισμοί θεωρούνται ότι απορρίπτονται από τους αιτητές (παρ. 9). Όσον αφορά την παράγραφο 12, ο ισχυρισμός ότι οι αιτητές δεν έχουν εμπειρία στον τομέα αυτό απορρίπτεται πλήρως (παρ. 11). Τέλος, με την πρώτη πρόταση, όλων των άλλων παραγράφων, ο ενόρκως δηλών δηλώνει ότι αρνείται και απορρίπτει ρητά τις αναφερόμενες, κατά περίπτωση, παραγράφους της ένορκης δήλωσης της Μ. Γ. Παρατηρώ τα εξής: Στο βαθμό και την έκταση που με την υπό κρίση αίτηση, οι αιτητές ζητούν να τους επιτραπεί να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ουσιαστικά, προκειμένου να αποδείξουν με επίπεδο απόδειξης, τουλάχιστον αυτό που απαιτείται για απόδειξη των ισχυρισμών τους της κυρίως αίτησης, ότι οι ισχυρισμοί τους που περιέχονται στην υποστηρικτική της μονομερούς αίτησής τους, ένορκη δήλωση που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, είναι αληθείς και ορθοί, ενώ αντίθετα, στο σύνολό τους σχεδόν, οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση που υποστηρίζουν την ένστασή τους στην εν λόγω αίτηση, είναι αναληθείς και παραπλανητικοί, οπότε πρέπει να απαντηθούν και να αντικρουστούν και με τα αποδεικτικά στοιχεία που οι αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, να διαψευστούν, δεν τεκμηριώνεται «καλός λόγος», για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, υπέρ της αποδοχής του σχετικού αιτήματός τους. Και τούτο, επειδή οι αιτητές παραβλέπουν πλήρως τις προαναφερθείσες σχετικές νομολογιακές αρχές [βλ. τις υποθέσεις Κόκκινου, Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά και Zondrvan Group Ltd (ανωτέρω)], τις οποίες επαναλαμβάνω: το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιόν του, ως επίδικα. Η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, κατά κανόνα, δεν μπορεί να τεκμηριώσει καλό λόγο για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και τούτο, επειδή στις διαδικασίες αυτές, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το Δικαστήριο, όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με το πραγματικό και νομικό καθεστώς της υπόθεσης, κάτι που αποφασίζεται κατά το στάδιο της δίκης, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της. Σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. Οι παραπάνω διαπιστώσεις μου αφορούν συνολικά την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, με μια μόνο εξαίρεση, στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ειδικότερα: Ο ενόρκως δηλών για τους αιτητές, στην ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει γεγονότα και πληροφορίες που είναι μεταγενέστερες της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος και ως εκ τούτου, η εν λόγω ένορκη δήλωση παρουσιάζει γεγονότα που έλαβαν χώρα και έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή των αιτητών, μετά την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης. Τέτοια γεγονότα, πληροφορίες και έγγραφα, περιέχονται μόνο στην παράγραφο 25 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με την οποία, ο ίδιος, εισαγωγικά, δηλώνει ότι αρνείται και απορρίπτει ρητά το περιεχόμενο των παραγράφων 71, 72 και 73 της ένορκης δήλωσης της Μ. Γ. Η τελευταία, στις εν λόγω παραγράφους αναφέρει τα εξής: μετά τη λήψη του προσωρινού διατάγματος, οι αιτητές, όντως παρέπεμψαν τη διαφορά τους με τους καθ' ων η αίτηση σε διαιτησία και διόρισαν διαιτητή της επιλογή τους. Το ίδιο έκαναν και οι καθ' ων η αίτηση, εντός του σχετικού χρονοδιαγράμματος, ωστόσο, ο διορισμός του δικού τους διαιτητή, αμφισβητήθηκε από τους αιτητές, μέσω αλληλογραφίας, λόγω κατ' ισχυρισμό σχέσης του με μέτοχο των καθ' ων η αίτηση. Με ηλεκτρονικό μήνυμα, ημερομηνίας 11/3/2022, ο δικηγόρος των αιτητών κάλεσε το διαιτητή της επιλογής τους να παραιτηθεί, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, θα προέβαιναν σε σχετικά διαβήματα ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Παρά την παρέλευση πέραν του ενός μηνός από το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα, οι αιτητές δεν έχουν προβεί σε οποιοδήποτε διάβημα στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας ούτε έχει προωθηθεί οποιοδήποτε άλλο διάβημα, γεγονός που αποδεικνύει ότι αυτοσκοπός τους ήταν η λήψη των διαταγμάτων στην παρούσα αίτηση. Οι παραπάνω ισχυρισμοί της Μ. Γ., προφανώς αποτελούν απάντηση στους ακόλουθους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα για τους αιτητές, οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την αίτηση που οδήγησε στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων: οι αιτητές δεν έχουν στείλει επιστολή για την έναρξη της διαιτησίας, καθώς μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε τους καθ' ων η αίτηση να αποξενώσουν το επίδικο πλοίο, καθιστώντας έτσι μηδενική οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους. Μόλις τα διατάγματα εκδοθούν σε μονομερή βάση και επιδοθούν στους καθ' ων η αίτηση, οι αιτητές θα προχωρήσουν στο διορισμό διαιτητή, σύμφωνα με τους Όρους της Ένωσης Διαιτητών Ναυτικών Διαιτητών του Λονδίνου (London Maritime Arbitrators Association "LMAA"). Δεδομένου ότι τα όσα περιέχονται στην παράγραφο 25 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφορούν κατ' ισχυρισμό γεγονότα που έλαβαν χώρα σε χρόνο, μετά την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και αποτελούν απάντηση, κυρίως, στον ισχυρισμό της Μ. Γ., ότι αιτητές δεν έχουν προβεί σε οποιοδήποτε διάβημα στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας ούτε έχει προωθηθεί οποιοδήποτε άλλο διάβημα εκ μέρους τους, γεγονός που αποδεικνύει ότι αυτοσκοπός τους ήταν η λήψη των διαταγμάτων στην παρούσα αίτηση και λαμβάνοντας, τέλος, υπόψη, ότι και ως θέμα νομολογιακής αρχής (βλ. τις υποθέσεις Vuitton ν. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992 1(Β) Α.Α.Δ. 1453, Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co. Ltd
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 149, Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572, Rousounides & Soteriou Trading Ltd κ.ά. ν. K.O.T.
(2002)1(B) A.A.Δ. 1274, T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802 και Κίτσιος κ.ά. ν. A.C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1262), η επιμονή στην εξασφάλιση επειγόντως ενδιάμεσης θεραπείας και η παράλειψη προώθησης της εκδίκασης της κυρίως υπόθεσης, αποτελεί απαράδεκτη πρακτική, γεγονός το οποίο οδηγεί σε ακύρωση/τερματισμό την ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος, καθώς η συνέχισή του, θα συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας και μάλιστα, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της αίτησης το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας που διέπει το θέμα θεωρώ ορθό, δίκαιο και αναγκαίο να επιτρέψω στους αιτητές να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία να περιλαμβάνεται ολόκληρη η παράγραφος 25 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και για σκοπούς συνοχής της (έχοντας υπόψη ότι η αίτηση, κατά τα λοιπά, δεν μπορεί να πετύχει) και οι παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 5, 7, 27 και 28. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση, στην έκταση που έχει αναφερθεί, γίνεται αποδεκτή. Δίδεται άδεια στους αιτητές να προβούν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία να περιλαμβάνονται οι παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 5, 7, 25, 27 και 28 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Δεδομένης της πολύ μικρής επιτυχίας της αίτησης σε συνδυασμό και με την πλήρη αντίθεση των καθ' ων η αίτηση σ' αυτή, αναφορικά τα έξοδα της αίτησης, θεωρώ ότι η πλέον δίκαιη διαταγή για αυτά, την οποία εκδίδω, είναι όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.