Α. Α. Λ. ν. A. MESSIOS & SONS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5770/1997, 22/12/2022

(1)A. Messios & Sons Limited και

(2)τον Γ. Μ., εναντίον του A. Λεωνίδα‑ Καθ' ου η Αίτηση‑ στη βάση του ότι, σύμφωνα με την Αίτηση, ο Καθ' ου η Αίτηση και Ενάγοντας στην αγωγή 5770/1997, εναντίον του οποίου υπήρχε ανταπαίτηση, αρνήθηκε να συμμορφωθεί με το διάταγμα και/ή παράκουσε το διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο εμπεριέχεται στην απόφαση η οποία εκδόθηκε στις 29.08.2007, παρ' ότι αυτός έλαβε γνώση, ωστόσο δεν προέβη στις αναγκαίες ενέργειες, μέσα σε 3 μήνες από τις 29.08.2007, για ξεχωριστή ή αυτοτελή εγγραφή ή στα αναγκαία διαβήματα για την εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε σε ισχύ νόμο ή κανονισμό, πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη δημιουργία ξεχωριστών ή αυτοτελών εγγράφων στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, των μονάδων ή και των ιδιοκτησιών ή και των δικαιωμάτων σε σχέση με τα υποστατικά ή τις οικοδομές ή τις μονάδες ή άλλως στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής [ ], τεμάχιο [ ] στο χωριό Πισσούρι. Ζητούνται επίσης διατάγματα όπως ο Καθ' ου η Αίτηση να δείξει λόγο γιατί να μην φυλακισθεί, αλλά και έκδοσης εντάλματος δέσμευσης, λόγω του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να συμμορφωθεί με το προαναφερόμενο διάταγμα του Δικαστηρίου. Νομική βάση της Αίτησης αποτελούν το άρθρο 162 του Συντάγματος, οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.39, Δ.40, Δ.42A.Κ. 1, 2, 3, 6, 7, 10 και 12, Δ.48, Δ.59, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/1960, άρθρα 2, 29, 42 και 44, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι γενικές, και συμφυείς εξουσίες, καθώς και η πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γ. Μ., ο οποίος παραθέτει γεγονότα, καθώς και έγγραφα‑Τεκμήρια, τα οποία εξηγούν τη θέση των Αιτητών για την ύπαρξη της μη συμμόρφωσης. Ενάντια στην Αίτηση Παρακοής ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε, στις 02.07.2019, Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, στηριζόμενη σε εικοσιπέντε

(25)λόγους ένστασης, οι οποίοι υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση και στην οποία επισυνάπτονται έγγραφα‑Τεκμήρια. Η Αίτηση Παρακοής ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση, ωστόσο, στις 07.12.2022 και πριν αρχίσει η ακρόαση, η συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση ήγειρε θέμα κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους των Αιτητών και ζήτησε, αφού αγόρευσε σχετικά, την απόρριψη της Αίτησης Παρακοής. Το Δικαστήριο για τους λόγους που εξήγησε στην ενδιάμεση απόφαση του, ημερομηνίας 16.12.2022, απέρριψε το αίτημα, αφού ως έκρινε δεν στοιχειοθετείται κατάχρηση διαδικασίας. Ως επόμενο ζήτημα που ηγέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι η ρύθμιση της διαδικασίας, καθ' ότι ως διαφάνηκε υπάρχει διαφωνία, με την πλευρά των Αιτητών να θεωρούν ότι θα πρέπει να τους επιτραπεί η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας για απόδειξη της Αίτησης Παρακοής, ενώ η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, θεωρώντας την αίτηση ενδιάμεση, εισηγείται ότι η ακροαματική διαδικασία θα πρέπει να διεξαχθεί στη βάση των ένορκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση, με δικαίωμα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων από τον αντίδικο αν το επιθυμεί. Αγόρευσαν και οι δύο ευπαίδευτες συνήγοροι επί του εγερθέντος θέματος υποστηρίζοντας την εισήγηση τους επικαλούμενες νομολογία υποστηρίζουσα, κατά τη γνώμη τους, τη θέση και την εκδοχή τους. Προκύπτει ομολογουμένως μέσα από τη νομολογία πως όντως το ζήτημα δεν ρυθμίζεται ευθέως νομοθετικά, ως συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις, επί παραδείγματι στις εφέσεις ενάντια σε απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Κρίνεται ωστόσο πως οι πρόνοιες της Δ.42A και Δ.48 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έστω με τον ιδιόμορφο χαρακτήρα της αστικής καταφρόνησης διατάγματος Δικαστηρίου, επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ρυθμίσει το ζήτημα κατά τρόπο, ώστε να παρουσιαστούν και να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις χωρίς να επηρεάζονται τα δικαιώματα των διαδίκων. Έχοντας αξιολογήσει καθετί που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η κατάληξη οδηγεί, για τους λόγους που θα εξηγηθούν στη συνέχεια, πως τέτοια επιλογή υπαγορεύει όπως η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξαχθεί χωρίς να επιτραπεί η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, αλλά στη βάση των ένορκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ειδοποίηση Ένστασης, με δικαίωμα αντεξέτασης όπου αυτό κριθεί δικαιολογημένο κατόπιν σχετικού αιτήματος, καθώς και καταχώρησης τυχόν συμπληρωματικών ή πρόσθετων ένορκων δηλώσεων για καλό λόγο. Οι λόγοι που έχουν συνυπολογισθεί από το Δικαστήριο και έχουν οδηγήσει στην προαναφερόμενη επιλογή έχουν ως ακολούθως: 1. Ουδεμία υπόδειξη υπήρξε εκ μέρους της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών ότι η νομολογία έχει καθοδηγήσει πως η Αίτηση Παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου αποδεικνύεται μόνο δια της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας. Το ότι σε κάποιες αποφάσεις διαφαίνεται ότι αυτό συνέβη ή δεν συνέβη (βλέπε Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 ΑΑΔ 309 και Νεοφύτου ν. Νεοφύτου, ECLI:CY:DOD:2020:39, Έφεση Αρ. 31/2019, ημερομηνίας 17.12.2020) δεν οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι μόνο με προφορική μαρτυρία αποδεικνύεται η εν λόγω αίτηση, και πως οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση δεν λαμβάνονται υπόψη.

1. Το γεγονός ότι η Αίτηση Παρακοής έχει χαρακτηρισθεί ως οιονεί ποινική διαδικασία δεν υποστηρίζει την άποψη ότι η απόδειξη της επιβάλλεται να διενεργηθεί με προφορική μαρτυρία, ως μια ποινική δίκη, άλλωστε στις ποινικές δίκες, όπως και στις πολιτικές, είναι επιτρεπτή η γραπτή μαρτυρία με απόλυτο το δικαίωμα αντεξέτασης, το οποίο είναι το κύριο όπλο αμφισβήτησης των γεγονότων σε οποιαδήποτε διαδικασία. Στην παρούσα περίπτωση όπου η Αίτηση έχει καταχωριστεί στη βάση της Δ.42A και Δ.48, με επισυνημμένη ένορκη δήλωση, δεν βλέπω τον λόγο γιατί πρέπει το Δικαστήριο να ακούσει εκ νέου με κύρια εξέταση προφορικά την ίδια μαρτυρία, η οποία αν αμφισβητείται υπάρχει το δικαίωμα αντεξέτασης. Αν η προφορική μαρτυρία ως είναι το αίτημα των Αιτητών, στοχεύει στην προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας, είτε προς συμπλήρωση της θέσης των Αιτητών, είτε προς αντίκρουση θέσεων του Καθ' ου η Αίτηση μετά την καταχώρηση της Ένστασης του, τότε παρέχεται η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων, άλλωστε αυτό ζήτησε εναλλακτικά η συνήγορος των Αιτητών, σε περίπτωση που δεν καθοριστεί η διαδικασία κατά τρόπο που να τους επιτρέπεται να παρουσιάσουν προφορική μαρτυρία. Όπως τέθηκε το ζήτημα από την ευπαίδευτη συνήγορο των Αιτητών ο λόγος που θεωρεί ότι πρέπει να επιτραπεί προφορική μαρτυρία είναι για να προσκομίσει μαρτυρία πέραν της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, και δη από το Τμήμα Πολεοδομίας και από άλλα τμήματα, όμως αυτό δεν εμποδίζεται να το πράξει με καταχώρηση επιπρόσθετων ενόρκων δηλώσεων αν αυτό κριθεί δικαιολογημένο από το Δικαστήριο.
2. Ο χαρακτηρισμός της διαδικασίας ως οιονεί ποινικής αφορά στο επίπεδο της απόδειξης της Αίτησης Παρακοής, και δη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας των σχετικών προϋποθέσεων που την στοιχειοθετούν αλλά και στην πλήρη διασφάλιση των δικαιωμάτων των διαδίκων, τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να διαφυλάξει.
3. Το θέμα της αξιοπιστίας συζητούμενο μέσα από την αξιολόγηση δεν αποτελεί ικανό στοιχείο για να επιλέξει το Δικαστήριο την ακρόαση της Αίτησης Παρακοής με προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, αφού εναπόκειται στο κάθε διάδικο να θέσει γραπτώς την αναγκαία μαρτυρία και αυτή η επιλογή δεν επηρεάζει τα κριτήρια αξιολόγησης. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω η ακρόαση της παρούσας Αίτησης Παρακοής θα διεξαχθεί στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση, με δικαίωμα αντεξέτασης, καθώς και τυχόν επιπρόσθετων ή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων αν τεθεί καλός λόγος ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα έξοδα των δικασίμων που σχετίζονται με το εγερθέν ζήτημα, το οποίο απεφάνθη το Δικαστήριο με την παρούσα απόφαση, να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης Παρακοής. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΙΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο