← Κύπρος

GORSOAN LIMITED κ.α. ν. J. B. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3573/12, 11/10/2022

GORSOAN LIMITED κ.α. ν. J. B. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3573/12, 11/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A251 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3573/12 Μεταξύ:

  1. GORSOAN LIMITED
  2. GAZPROMABANK OJSC Εναγόντων-Καθ΄ων η Αίτηση - και -
  3. J. B. ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ 30 Εναγομένων 1,3,4,5 και 7-15-Αιτητών Αίτηση ημερομηνίας 13.09.2022 για ασφάλεια εξόδων Ημερομηνία: 11.10.2022 Για Εναγόμενους 1,3-5, 7-15/Αιτητές: κος Πογιατζής για Λέλλος Π. Δημητριάδης Δικηγορικό Γραφείο ΔΕΠΕ και για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες 1 & 2/ Καθ' ών η Αίτηση: κ. Χρ. Νικολάου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και κα Χατζηνεοφύτου για Μιχάλης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 13.09.2022 καταχωρίστηκε αίτηση —στο εξής η Αίτηση—εκ μέρους των Εναγομένων 1,3,4,5 και 7-15-στο εξής οι Αιτητές-με την οποία ζητούν την έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάζει τους Ενάγοντες—στο εξής Καθ' ών η Αίτηση—όπως παράσχουν, ως ασφάλεια των εξόδων, εντός 30 ημερών τραπεζική εγγύηση ή πληρώσουν στο Δικαστήριο το ποσό των €69.007,64 ή οποιοδήποτε ποσό ήθελε κριθεί εύλογο, (β) διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται κάθε περαιτέρω διαδικασία στην αγωγή μέχρι να δοθεί η αιτούμενη ασφάλεια εξόδων και (γ) διάταγμα με το οποίο να διατάζεται ότι σε περίπτωση που οι Καθ' ών η Αίτηση παραλείψουν να δώσουν την αιτούμενη ασφάλεια εξόδων, εντός του χρόνου που θα τεθεί από το Δικαστήριο, η αγωγή να απορριφθεί με έξοδα εναντίον των Καθ' ών η Αίτηση. Η επίδικη Αίτηση βασίζεται στη Δ.60 Κ1-5 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και στο άρθρο 382 του Κεφ.
  4. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Ξιαρή, δικηγόρου σε ένα εκ των δύο δικηγορικών γραφείων που εκπροσωπούν τους Αιτητές, οι οποίοι βρίσκονται στο εξωτερικό, ως εκ τούτου δεν ήταν πρακτικά δυνατό, ως δηλώνεται, να προβούν αυτοί σε ένορκη δήλωση. Στην ένορκη του δήλωση ο M. Ξιαρή αναφέρεται στις αιτίες της αγωγής και πως οι Αιτητές αρνούνται τους ισχυρισμούς των Καθ' ών η Αίτηση, οι οποίοι εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης τους. Οι Καθ' ών η Αίτηση 1 είναι κυπριακή εταιρεία και οι Καθ' ών η Αίτηση 2 είναι εγγεγραμμένη εταιρεία σύμφωνα με τους νόμους της Ρωσικής Δημοκρατίας και ασκεί τραπεζικές εργασίες. Ως περαιτέρω αναφέρεται, αιτία για την εξέταση του ενδεχομένου να καταχωριστεί αίτηση ασφάλειας εξόδων αποτέλεσαν οι αναφορές του Τ. Στρατή, ο οποίος σε ένορκη δήλωσή του, η οποία υποστήριξε την αίτηση των Καθ' ών η Αίτηση 1, ημερομηνίας 29.05.2022, για επιστροφή της εγγύησης, ανέφερε ότι «η Αιτήτρια έχει στερηθεί και στερείται και δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό που είναι αναγκαίο για τις τρέχουσες δραστηριότητες και ανάγκες της, καθώς και για την καταβολή των δικηγόρων της εξόδων». Δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να γίνει αίτηση για ασφάλεια εξόδων νωρίτερα, διότι οι Καθ' ών η Αίτηση 2 αποτελούν μια εκ των μεγαλύτερων τραπεζών της Ρωσίας. Η πιο πάνω αναφορά ωστόσο, στην ένορκη δήλωση Τ. Σ., σε συνδυασμό με το γεγονός της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν κατ' ακολουθία του γεγονότος, εύλογα προκαλούν ανησυχία στους Αιτητές ότι, σε περίπτωση επιτυχίας τους δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Περαιτέρω ούτε οι Καθ' ών η Αίτηση 1 φαίνεται να είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον τους, ως προς τα έξοδα, και αυτό προκύπτει από τους τελευταίους λογαριασμούς που κατατέθηκαν στον Έφορο Εταιρειών για το έτος 2019, όπου στην τελευταία παράγραφο προκύπτει ότι το 2019 προέκυψε ζημιά της τάξης του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, συνεπώς η κατάσταση των Καθ' ών η Αίτηση 1 σήμερα θα είναι χειρότερη, αν ληφθούν υπ' όψιν το γεγονός της πανδημίας του κορωνοϊού που κορυφώθηκε τα έτη 2020-2021, αλλά και ο ρωσοουκρανικός πόλεμος, ο οποίος ακόμη συνεχίζει. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, ως αναφέρεται, αναμένεται να ανέλθουν στις €69.007,64, ως προκύπτει από τον ενδεικτικό κατάλογο εξόδων ο οποίος επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση. Δηλώνεται, κατ' επέκταση, πως σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής υπάρχει ορατή πιθανότητα οι Αιτητές να μην μπορέσουν να ανακτήσουν τα δικηγορικά έξοδα που τυχόν θα επιδικασθούν προς όφελός τους. Τέλος, αναφέρεται, πως το γεγονός της ύπαρξης της εγγύησης, που δόθηκε εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση, στο ενδιάμεσο διάταγμα, το οποίο παραμερίστηκε δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, εφόσον η απαίτηση των Αιτητών σε σχέση με τις ζημιές που έχουν υποστεί, συνεπεία της έκδοσης του εν λόγω διατάγματος, ξεπερνούν κατά πολύ το πόσο της εγγύησης, και οι Αιτητές επιφυλάσσονται να προωθήσουν σχετική αξίωση στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας. Επισυνάπτεται σχετική επιστολή απαίτησης των Αιτητών, ημερομηνίας 20.06.
  5. Εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση καταχωρίστηκε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης στην οποία προβάλλονται οκτώ λόγοι ένστασης οι οποίοι συνίστανται στο ότι: (α) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας (β) το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης είναι ανεπαρκές (γ) η Αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα και λίγες μέρες πριν την προγραμματισμένη ακρόαση της αγωγής, η οποία εκκρεμεί για πολλά χρόνια, χωρίς να δίδεται ικανοποιητική αιτιολόγηση της καθυστέρησης, (δ) η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή επιδιώκεται η καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής με αποτέλεσμα να πλήττονται τα συνταγματικά δικαιώματα των Εναγόντων (ε) οι Ενάγοντες διαθέτουν επαρκή περιουσιακά στοιχεία για να αποπληρώσουν τυχόν έξοδα που ήθελε επιδικασθούν εναντίον τους, (στ) η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε καθυστέρηση και εκτροχιασμό της διαδικασίας (ζ) το ποσό το οποίο ζητείται είναι υπερβολικό και ο χρόνος εντός του οποίου ζητείται να παραχωρηθεί ανεπαρκής και (η) αν εγκριθεί το μέρος που αφορά στη χορήγηση τραπεζικής εγγύησης θα οδηγήσει σε σημαντικότερη καθυστέρηση της διαδικασίας και/ή αχρείαστα έξοδα και ταλαιπωρίες. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Γ. Πότση, δικηγόρου σε ένα εκ των δύο δικηγορικών γραφείων που εκπροσωπούν τους Καθ' ών η Αίτηση. Η ένορκη δήλωση του Γ. Π. έχει μορφή αγόρευσης με παράθεση επιχειρημάτων και θέσεων. Υπενθυμίζεται ότι στις ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να παρατίθενται μόνο γεγονότα—μαρτυρία, ως προνοείται στη Δ.39 Κ1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Προκύπτει ωστόσο κατηγορηματική άρνηση των ισχυρισμών, που οι Αιτητές παραθέτουν στη δική τους ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την Αίτηση. Περαιτέρω, σε ό,τι αφορά στα γεγονότα αναφέρεται πως το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, το οποίο οριστικοποιήθηκε στις 06.03.2013, παραμερίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 20.07.2021 ουσιαστικά επί νομικού σημείου, ήτοι λόγω της μη προσκόμισης μαρτυρίας επί των προνοιών του ρωσικού δικαίου και όχι επί των γεγονότων της υπόθεσης, ούτε επειδή δεν υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής ή ότι οι Καθ' ών η Αίτηση δεν έχουν καλό αγώγιμο δικαίωμα. Οι Καθ' ών η Αίτηση έχουν επαρκή περιουσιακά στοιχεία, έτσι ώστε να αποπληρώσουν τυχόν έξοδα που θα επιδικασθούν εναντίον τους, σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής. Η οικονομική δυνατότητα των Καθ' ών η Αίτηση 2 δεν έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν έχουν δε ενταχθεί στις τράπεζες στις οποίες έχουν επιβληθεί κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επισυνάπτεται δε έκθεση των KPMG για τις οικονομικές καταστάσεις του ομίλου Gazprombank, στους οποίους οι Καθ' ών η Αίτηση είναι μητρική εταιρεία. Αναφορικά με τους Καθ' ών η Αίτηση 1 δεν έχουν ακόμη ετοιμασθεί οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2020- 2021, ώστε να είναι σε θέση το Δικαστήριο να αξιολογήσει την οικονομική τους δυνατότητα σε σχέση με την οικονομική τους κατάσταση. Το 2016 και 2017 παρουσίασαν λιγότερα περιουσιακά στοιχεία απ' ό,τι το 2019, έστω και αν αυτό το έτος παρουσίαζε ζημιά, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η οικονομική κατάσταση τους δεν είναι στατική. Διατυπώνεται επίσης στην ένορκη δήλωση, Γ. Π., ότι τα έξοδα που υπολογίζονται από τους Αιτητές είναι ατεκμηρίωτα σε μεγάλο βαθμό και υπολογίζονται στο ψηλότερο επιτρεπόμενο ποσό. Αναφέρεται ακόμη πως στις 23.06.2022 όταν το Δικαστήριο ρώτησε για τις θέσεις των διαδίκων για ορισμό της αγωγής για ακρόαση οι συνήγοροι των Αιτητών δεν ανέφεραν οτιδήποτε για πρόθεση καταχώρησης αίτησης για ασφάλεια των ως προς τα έξοδα τους, οπότε η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 27.09.2022, ωστόσο οι Αιτητές αιφνιδιαστικά καταχώρησαν την αίτηση τους στις 13.09.
  6. Η ακροαματική διαδικασία διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο διατηρεί κατά νου το περιεχόμενο των θέσεων και των εισηγήσεων των συνηγόρων και θα τις αξιολογήσει, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, και θα αναφερθεί σ' αυτές κατά την έκδοση του τελικού συμπεράσματος του. Νομική πτυχή:- Νομική βάση της παρούσας Αίτησης αποτελεί η Δ.60 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με τους Καθ' ών η Αίτηση 2 και το άρθρο 382 του Κεφ. 113 αναφορικά με τους Καθ' ών η Αίτηση
  7. Στη Δ.60 Κ.1 ως Κ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπονται τα ακόλουθα:
  8. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων. In actions brought by persons resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, when the plaintiff's claim is founded on a judgment or order or on a negotiable instrument, the power to require the plaintiff to give security for costs shall be in the discretion of the Court.
  9. Where a person sues as next friend of an infant or other person under disability he may, if an appellant, be ordered to give security for costs.
  10. If it appears that a person suing is not the real plaintiff but is merely suing as nominal plaintiff in somebody else's interests, then such person may, at any stage of the action, be required to give security for costs on the grounds of insolvency or poverty.
  11. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action. Το άρθρο 382 του Κεφ. 113 προβλέπει τα ακόλουθα: Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση. Στην υπόθεση Union De Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1170, με αναφορά στην αγγλική νομολογία, αναφέρθηκε πως δεν αποκλείεται σε κατάλληλη περίπτωση, και σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, το Δικαστήριο να απορρίψει αίτημα για ασφάλεια εξόδων λόγω καθυστέρησης. Όμως ο γενικός κανόνας, ως προς το χρόνο καταχώρισης τέτοιας αίτησης, διατυπώνεται ρητά στη Δ.60 Κ.1, η οποία αναφέρεται σε δυνατότητα καταχώρησης αίτησης σε κάθε στάδιο της αγωγής. Αναφορικά με τη δύναμη της υπόθεσης των διαδίκων, έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή εξέταση του θέματος. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην αγγλική υπόθεση Porzelack KG v. Porzelack (UK) Ltd
(1987)1 All E.R. 1074 στην οποία ο δικαστής Browne-Wilkinson V-C υπέδειξε τα εξής: « It seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regard to all the circumstances of the case. However, it is clear on the authorities that, if other matters are equal, it is normally just to exercise that discretion by ordering security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all the circumstances of the case, is the just answer. . . This is the second occasion recently on which I have had a major hearing on security for costs and in which the parties have sought to investigate in considerable detail the likelihood or otherwise of success in the action. I do not think that is a right course to adopt on an application for security for costs. The decision is necessarily made at an interlocutory stage on inadequate material and without any hearing of the evidence. A detailed examination of the possibilities of success or failure merely blows the case up into a large interlocutory hearing involving great expenditure of both money and time. Undoubtedly, if it can clearly be demonstrated that the plaintiff is likely to succeed, in the sense that there is a very high probability of success, then that is a matter that can properly be weighed in the balance. Similarly, if it can be shown that there is a very high probability that the defendant will succeed, that is a matter that can be weighed. But for myself I deplore the attempt to go into the merits of the case unless it can be clearly demonstrated one way or another that there is a high degree of probability of success or failure.»[ Για το ίδιο θέμα έχει αναφερθεί στην υπόθεση Genemp Trading Ltd ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 1314 πως στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα, διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται εκ πρώτης όψεως να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.α
(1993)1 AAΔ 633 λέθχηκε ότι όταν ο Ενάγοντας είναι αλλοδαπός και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο, τα οποία να μπορούν να εκποιηθούν για την κάλυψη εξόδων του Εναγόμενου, το Δικαστήριο συνήθως κλίνει υπέρ της έκδοσης διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του Εναγόμενου, εκτός αν ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής. Στην υπόθεση Λεωνίδας Κίμωνος, ως εκκαθαριστής της Blue Seal Shoes Ltd v. Χρ., Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ
(2015)1(Α) ΑΑΔ 147 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: Ως προς το ουσιαστικό μέρος της αίτησης, αν δηλαδή η εφεσείουσα εταιρεία είναι ικανή ή όχι να πληρώσει τα έξοδα της εφεσίβλητης σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης, όντως το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου προβλέπει πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διατάξει την παροχή ασφάλειας εξόδων προϋποθέτει ότι ο αιτητής έχει αποσείσει το βάρος των ισχυρισμών του περί αφερεγγυότητας της εταιρείας με αξιόπιστη μαρτυρία. Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S Trading Ltd v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (αρ. 2)
(2005)1(Β) ΑΑΔ 1446, αποφασίστηκε πως: «Η ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Βέβαια, στην προκείμενη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των Εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσίβλητων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπ' όψιν όχι μόνο την οικονομική αδυναμία Ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντιδίκου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος. Χρειάζεται ισορροπία». Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και Συμπέρασμα Δικαστηρίου Με γνώμονα τις προαναφερόμενες κατευθυντήριες γραμμές αλλά και νομολογιακές αρχές, το Δικαστήριο, αφού έχει μελετήσει τις ένορκες δηλώσεις των δύο πλευρών, καθώς επίσης τις θέσεις και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, αποφαίνεται κατά πόσο πληρούνται ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για επιτυχία της Αίτησης, εξηγώντας στη συνέχεια το σκεπτικό του. Αρχίζοντας από την ισχύ της υπόθεσης των Καθ' ών η Αίτηση, υπενθυμίζεται ότι το βάρος απόδειξης βαρύνει αυτούς (βλέπε υποθέσεις Alhamari v. Alia
(1990)1 Α.Α.Δ. 434 και Studland Holdings Ltd v. Σωφρόνιου Ευσταθίου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1809). Έχοντας δε κατά νου τα όσα παρατέθηκαν προγενέστερα με αναφορά στην αγγλική υπόθεση Porzelack KG v. Porzelack (UK) Ltd
(1987)1 All E.R. 1074 σημειώνεται ότι οι Καθ' ών η Αίτηση, δεν υποστήριξαν με μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου την ισχύ της υπόθεσης τους έναντι των Αιτητών. Από την πλευρά τους οι Αιτητές, αναφορικά με την ισχύ της δικής τους υπόθεσης, ομοίως δεν υποστήριξαν με μαρτυρία τη θέση τους, επικαλούνται όμως την ύπαρξη καλής υπόθεσης. Προς τούτο εγείρονται προδικαστικές ενστάσεις και διάφορες υπερασπίσεις. Κρίνεται πως η επιχειρηματολογία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές, συνυφασμένη με τα δικόγραφα τους, δεν είναι τέτοιας δυναμικής ή βαρύτητας, η οποία να νομιμοποιεί το Δικαστήριο να προβεί σε συμπέρασμα, σ΄ αυτό το στάδιο, ότι ένας εκ των δύο διαδίκων έχει ισχυρότερη υπόθεση έναντι του άλλου. Κάτι τέτοιο άλλωστε κρίνεται πως δικαιολογείται μόνο σε πολύ ξεκάθαρες υποθέσεις, που δεν είναι η περίπτωση. Ως εκ τούτου, το εν λόγω ζήτημα αξιολογείται ως ουδέτερης σημασίας στην παρούσα υπόθεση, συνεπώς δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ενάντια στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ως προς την κατεύθυνση της παροχής ασφάλειας για τα έξοδα. Στην ένσταση τέθηκε ευθέως ζήτημα, εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση, για καθυστέρηση στην υποβολή της επίδικης Αίτησης. Έχοντας αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και τα υποστηρικτικά στοιχεία ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Το μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο έχει παρέλθει από την καταχώρηση της αγωγής, η μεσολάβηση εκδίκασης άλλων ενδιάμεσων αιτήσεων, και παρά το χρονολογημένο της υπόθεσης, δεν κρίνεται από μόνο του, όπως προβάλλεται, ικανό, για στοιχειοθέτηση του σχετικού λόγου ένστασης. Στην παρούσα υπόθεση δεν προκύπτουν περιστάσεις τέτοιες που να καθιστούν την καθυστέρηση αποφασιστικό παράγοντα. Δίδεται, ως προς το χρόνο καταχώρησης, κατ' αρχήν πειστική εξήγηση βασιζόμενη στο γεγονός ότι οι Καθ' ών η Αίτηση 2 αποτελούν μία εκ των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της Ρωσίας και γι' αυτό δεν θεωρήθηκε σκόπιμο να καταχωριστεί προγενέστερα αίτηση για ασφάλεια εξόδων. Κρίνεται πως υπό τις περιστάσεις στις οποίες οι Αιτητές αναφέρονται, οι ανησυχίες τους δεν είναι ούτε γενικές ούτε αόριστες. Είναι βέβαια κοινώς γνωστό πως ο πόλεμος στην Ουκρανία άρχισε τον Φεβρουάριο του 2022, ωστόσο οι κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία, που οι Αιτητές επικαλούνται είναι μεταγενέστερα που έχουν τεθεί και εντείνονται σταδιακά. Το θέμα της καθυστέρησης εν πάση περιπτώσει πρέπει να αποφασίζεται στο πλαίσιο της πρόνοιας της διάταξης της Δ.60 Κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί πως η ασφάλεια εξόδων μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο, και δεν μπορεί υπό τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης να παραγνωρισθεί η εν λόγω πρόνοια ή εν πάση περιπτώσει να εφαρμοστεί κατά τέτοιο τρόπο ωσάν να παρακάμπτεται. Ως εκ τούτου ο λόγος (γ) της ένστασης απορρίπτεται. Υπό το φως και το πνεύμα των προλεχθέντων απορρίπτεται και ο λόγος ένστασης (δ) Περαιτέρω δεδομένης της προαναφερόμενης πρόνοιας της Δ.60 Κ.1 δεν στοιχειοθετείται η θέση των Καθ' ών η Αίτηση περί κατάχρησης της διαδικασίας, αφού οι Αιτητές, ανεξάρτητα αν πετύχει ή όχι η Αίτηση τους, νομιμοποιούνταν να την καταχωρήσουν και έδωσαν προς τούτο εξήγηση, ως προς το χρόνο που επέλεξαν την καταχώρηση, παρ' όλο που θα ήταν ορθότερο να μην γινόταν αυτό την τελευταία ουσιαστικά στιγμή και λίγες μέρες πριν την ακρόαση. Την Αίτηση ωστόσο δεν περιβάλλουν συνθήκες οι οποίες να τείνουν προς την κατεύθυνση της κωλυσιεργίας, αφού ο χρόνος υποβολής συμπίπτει με την κορύφωση των εξελίξεων και απότοκων του ρωσοουκρανικού πολέμου, αιτία η οποία δημιούργησε ανησυχία, δικαιολογημένα ή μη στους Αιτητές, και αυτό θα κριθεί ως προς την ουσία της Αίτησης, για το ενδεχόμενο να μην δύνανται να εισπράξουν τυχόν επιδικασθέντα προς όφελος τους έξοδα. Αναφορικά με την ουσία της Αίτησης το εύλογο ερώτημα που γεννιέται είναι κατά πόσο ο μηχανισμός εκτέλεσης αποφάσεων μεταξύ της Κύπρου και της Ρωσίας έχει επηρεαστεί, εν όψει των γεγονότων του ρωσοουκρανικού πολέμου. Δεν αποκλείεται να συμβεί στο μέλλον, είναι όμως αβέβαιο. Συνεπώς πρόκειται για πρόωρες ανησυχίες, δεδομένου ότι όσον αφορά στη νομοθεσία για εκτέλεση αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της Κύπρου και της Ρωσίας, δεν έχει επέλθει οποιαδήποτε διαφοροποίηση και ούτε τέθηκε οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο να προκρίνει ότι αυτό θα συμβεί στο άμεσο μέλλον. Η Κύπρος με τη Ρωσία διατηρούν πλήρως διπλωματικές σχέσεις και δεν ακύρωσαν διμερείς συμφωνίες, οι οποίες να επηρεάζουν την εκτέλεση αποφάσεων. Είναι ακόμη σημαντικό δε πως, ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν τέθηκε μαρτυρία ως προς το περιεχόμενο των κυρώσεων, οι οποίες να σχετίζονται με την επίδραση στον μηχανισμό εκτέλεσης αλλοδαπών αποφάσεων. Ως εκ τούτου οι ανησυχίες των Αιτητών δεν κρίνονται ικανές για να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι τουλάχιστον για το παρόν στάδιο το καθεστώς εκτέλεσης κυπριακών αποφάσεων στη Ρωσία έχει διαφοροποιηθεί. Κατ' επέκταση με δεδομένο ότι οι Αιτητές αποδέχονται ότι οι Καθ' ών η Αίτηση 2 είναι εύρωστη εταιρεία και ότι έχουν οικονομική δυνατότητα να καλύψουν τυχόν έξοδα που ήθελε επιδικασθούν προς όφελος των Αιτητών, καθώς και το γεγονός, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε, ότι οι κυρώσεις που μέχρι σήμερα έχουν επιβληθεί στη Ρωσία δεν τους καλύπτουν, κρίνεται ότι δεν δικαιολογείται συμπέρασμα πως σε περίπτωση επιδίκασης εξόδων οι Αιτητές θα παραμείνουν εκτεθειμένοι από τους Καθ' ών η Αίτηση
  1. Αν υπάρξουν πιο δραστικά μέτρα που θα φαίνεται ότι θα επηρεαστεί η δυνατότητα εκτέλεσης, μπορούν οι Αιτητές να επανέλθουν στη βάση των νέων γεγονότων. Περαιτέρω στη βάση του προαναφερόμενου συμπεράσματος κρίνεται ότι αυτό συμπαρασύρει και τους Καθ' ών η Αίτηση 1 αφού οι Αιτητές έχουν συσχετίσει την καταχώρηση της Αίτησης τους και με ό,τι αφορά στη δυνατότητα των Καθ' ών η Αίτηση 2 να καταβάλουν έξοδα. Επιπρόσθετα όμως και ανεξάρτητα κρίνεται πως η αναφορά στην ένορκη δήλωση Στρατή, κατά την προώθηση αίτησης εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση για επιστροφή της εγγύησης που παραχώρησαν λόγω της έκδοσης προσωρινού διατάγματος, δεν οδηγεί άνευ ετέρου τινός σε συμπέρασμα ότι οι Καθ' ών η Αίτηση 1 αδυνατούν να καταβάλουν τις οφειλές τους. Το ότι στερούνται του ποσού που κατέθεσαν ως εγγύηση και δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν, σημειωτέον πρόκειται για €400.000,00, απέχει κατά πολύ από απόδειξη ότι οι Καθ' ών η Αίτηση 1 είναι αφερέγγυοι, ως απαιτείται να αποδειχθεί από την πρόνοια του άρθρου 382 του Κεφ.
  2. Είναι ακόμη χρήσιμο σε αυτό το στάδιο να επισημανθεί πως με την έφεση Ε40/2013 ημερομηνίας 20.07.2021, ακυρώθηκε προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί προς όφελος των Καθ' ών η Αίτηση και αυτοί διατάχθηκαν να πληρώσουν τα έξοδα. Οι Αιτητές ωστόσο δεν αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση τους, κατά πόσο ζήτησαν την πληρωμή των εν λόγω εξόδων και δεν τους καταβλήθηκαν ή αν ο λόγος που δεν καταβλήθηκαν σχετίζεται με την αφερεγγυότητας των Καθ' ών η Αίτηση
  3. Στην υπόθεση Stirup Investments Ltd v. Μιχαήλ κ.α ECLI:CY:AD:2018:A317, πολιτική έφεση 308/2012, ημερομηνίας 28.06.2018, ECLI:CY:AD:2018:A317 αποφασίστηκε ότι: «Το γεγονός της μη εξόφλησης από μέρους της των εξόδων των Εφεσίβλητων/Αιτητών της πρωτόδικης διαδικασίας, σε συνάρτηση με το γεγονός της καταχώρησης αίτησης διάλυσης της Εφεσείουσας εταιρείας από μέρους των Εφεσιβλήτων/Αιτητών, που σε κάποιο στάδιο αποσύρθηκε λόγω μη επίδοσης, από μόνα τους δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εφεσείουσα είναι αφερέγγυα εταιρεία. Η αναφορά στην παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση «Αφού κατέστη αδύνατον να επιδοθεί η εν λόγω αίτηση μετά από σχετική έρευνα που έκαναν οι Εφεσίβλητοι μέσω των δικηγόρων τους, ανακάλυψαν ότι η εφεσείουσα έχει χρέη τα οποία δεν δύναται να καταβάλει και είναι αφερέγγυος» χωρίς την παρουσίαση συγκεκριμένων στοιχείων για την περιουσία που κατέχει η εφεσείουσα ή τα χρέη της, κρίνουμε ότι δεν είναι ικανοποιητική προς στοιχειοθέτηση του ισχυρισμού ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυα ή αδυνατεί να πληρώσει τα έξοδα της έφεσης αν και είχε το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού. Μάλιστα η εξακολούθηση εγγραφής της εταιρείας στο Μητρώο Εταιρειών οδηγεί σε αντίθετη διαπίστωση. Καταλήγουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια, θα πρέπει να ασκηθεί, σε βάρος της αίτησης». Κατ' επέκταση των πιο πάνω νομολογηθέντων κρίνεται πως οι οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ών η Αίτηση 1 παρ' ότι δείχνουν ζημιά, και δεδομένου ότι αυτοί εξακολουθούν να είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Εταιρειών, αυτό δεν εξυπακούει ότι είναι αφερέγγυοι. Η αναφορά δε στην ένορκη δήλωση των Αιτητών ότι μετά το 2019 ακολούθησε η περίοδος του κορωνοϊού και συνεπώς έχει αυξηθεί η ζημιά τους δεν αποτελεί μονόδρομο συμπέρασμα. Πρόκειται για γενική εκτίμηση και υπόθεση, αφού δεν είναι παράλογο να λεχθεί ότι κάποιες εταιρείες την περίοδο του κορωνοϊού αύξησαν τα κέρδη τους. Προβλημάτισε βέβαια το γεγονός ότι οι Καθ' ών η Αίτηση 1 δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2020 και 2021, πλην όμως έδωσαν την εξήγηση ότι δεν ετοιμάστηκαν ακόμη, ωστόσο το γεγονός ότι το θέμα της ασφάλειας των εξόδων είναι συνδεδεμένο και με τη δυνατότητα των Καθ' ών η Αίτηση 2, όπως προαναφέρθηκε, και στην απουσία πιο δυναμικών στοιχείων σχετιζόμενων με στοιχεία αφερεγγυότητας των Καθ' ών η Αίτηση 1, κρίνεται πως συνολικά δεν συντρέχει ικανοποιητικός λόγος, ώστε να διαταχθούν οι Καθ΄ών η Αίτηση 1 να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό για ασφάλεια εξόδων. Ενόψει όλων των πιο πάνω o λόγος ένστασης (α) επιτυγχάνει, η επίδικη Αίτηση δεν είναι δίκαιο να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ών η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΙΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.