← Κύπρος

Α. Π. κ.α. ν. Η. Π. κ.α., Αγωγή αρ.: 1865/2013,1866/2013, 10/11/2022

Α. Π. κ.α. ν. Η. Π. κ.α., Αγωγή αρ.: 1865/2013,1866/2013, 10/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A255 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1865/2013 Μεταξύ: Α. Π. Ενάγοντα και

  1. Η. Π.
  2. CNP ASFALISTIKI LIMITED Εναγομένων Αγωγή αρ.: 1866/2013 Μεταξύ: PANTELIDES BROS CONSTRUCTIONS LTD Ενάγοντα και
  3. Η. Π.
  4. CNP ASFALISTIKI LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Γιώργος Κωνσταντίνου για κκ Κ.Μ. Χατζηπιέρας Για Εναγόμενους 1 και 2: κα Αποστολίδου με κο Βασιλείου για κκ Κώστα Τσιρίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Κατ'εφαρμογή του Κανονισμού 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης(Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα.) Οι υπό τις ως άνω συνεκδικαζόμενες αγωγές αφορούν οδικό ατύχημα που συνέβηκε περί την 14/08/2012 στην Πάφο. Ο Ενάγοντας στην αγωγή αρ. 1865/2013 (στο εξής «ως ο Ενάγοντας») είναι ο οδηγός του οχήματος με αρ.εγγραφής xxxxxxxx, το οποίο όχημα ανήκει στην Ενάγουσα εταιρεία στην αγωγή αρ. 1866/2013 (στο εξής ως «η Ενάγουσα») και οι δύο μαζί (στο εξής ως «οι Ενάγοντες»). Ο Ενάγοντας διεκδικεί μεταξύ άλλων ειδικές αποζημιώσεις ύψους €4.485,00 πλέον γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, ζημιές και έξοδα. Η Ενάγουσα εταιρεία διεκδικεί μεταξύ άλλων ειδικές αποζημιώσεις ύψους €4.300,00 ως ζημιά αυτοκινήτου και απώλεια χρήσης αυτού πλέον γενικές αποζημιώσεις. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση των Εναγόντων η Εναγόμενη 1 κατά την πιο πάνω ημερομηνία οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής xxxxxxxxxx στην ελεγχόμενη από φωτεινούς σηματοδότες Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου και οδό Ανδρέα Βλάμη στην Πάφο με ανατολική κατεύθυνση προς το νέο κυκλικό κόμβο και συγκρούστηκε με το όχημα της Ενάγουσας το οποίο οδηγούσε ο Ενάγοντας με νότια κατεύθυνση από την οδό Ανδρέα Βλάμη προς τη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες το πιο πάνω τροχαίο ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων της Εναγόμενης 1 η οποία σύμφωνα με την εκδοχή των Εναγόντων μεταξύ άλλων δεν αντιλήφθηκε το σχετικό απαγορευτικό κόκκινο φωτεινό σηματοδότη προτού επιχειρήσει να διασχίσει τη διασταύρωση και ανέκοψε τη νόμιμη πορεία του Ενάγοντα, τον οποίο δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα και δε χρησιμοποίησε φρένα. Παρατίθενται λεπτομέρειες αμέλειας εκ μέρους της Εναγόμενης 1 καθώς και λεπτομέρειες σωματικών βλαβών και ειδικών ζημιών του Ενάγοντα στην αγωγή αρ.1865/2013 αλλά και λεπτομέρειες ειδικών ζημιών της Ενάγουσας εταιρείας στην αγωγή αρ. 1866/
  5. Η Εναγόμενη 2 είναι η ασφαλιστική εταιρεία στην οποία καλυπτόταν κατά τον επίδικο χρόνο η Εναγόμενη 1 και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής xxxxxxxxxx, και η οποία διατηρεί γραφεία και διεξάγει εργασίες στην επαρχία Λεμεσού. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 μέσω της Υπεράσπισης τους ουσιαστικά παραδέχονται μόνο ότι στις 14/08/2012 επήλθε η σύγκρουση μεταξύ του οχήματος που οδηγούσε η Εναγόμενη 1 και του οχήματος που οδηγούσε ο Ενάγοντας επί της ελεγχόμενης από φώτα τροχαίας συμβολής των οδών Ανδρέα Βλάμη και Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου στην Πάφο. Ως προς τα λοιπά ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη 1 οδηγούσε το όχημα της με ανατολική κατεύθυνση και ενώ ο φωτεινός σηματοδότης ήταν σε χρώμα πράσινο ο Ενάγοντας της απέκοψε την πορεία της. Ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα. Παραθέτουν δε λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του Ενάγοντα. Οι δύο αγωγές συνεκδικάστηκαν μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 03/06/2014 σε σχέση με όλα τα επίδικα θέματα. Σημειώνω ότι η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις αγορεύσεις των μερών. Σημειώνω ότι όπου μέσω των αγορεύσεων έγινε προσπάθεια εισαγωγής μαρτυρίας ή αναφέρθηκαν θέσεις για πρώτη φορά δε λαμβάνονται υπόψη. Ουσιαστικά δεν αμφισβητείται η επέλευση του οδικού ατυχήματος αλλά αμφισβητείται η ευθύνη για την πρόκληση αυτού όπως και το είδος και ύψος των ειδικών ζημιών. Προς απόδειξη της απαίτησης των Εναγόντων κατάθεσαν 6 μάρτυρες. Εκ μέρους της Υπεράσπισης κατάθεσαν 2 μάρτυρες. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη και πραγματική μαρτυρία είναι καταχωρισμένη ως Τεκμήρια. Έχουν κατατεθεί 19 Τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοση της μαρτυρίας. Συνοπτικά παρατίθενται τα κύρια σημεία της μαρτυρίας. Εν πάση περίπτωση το κρίσιμο μέρος της μαρτυρίας θα σκιαγραφηθεί και θα αξιολογηθεί κατά τη συζήτηση που ακολουθεί. Το τι ακολουθεί εννοείται είναι αποτέλεσμα μελέτης του συνόλου της μαρτυρίας και εξέταση των θέσεων που εγέρθηκαν.[1] Προτού προχωρήσω στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σημειώνω ότι βασικός κανόνας είναι ότι τα δικόγραφα αποτελούν το θεμέλιο της δίκης και αποτελούν το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί ή να επεκταθεί σε θέματα που δε δικογραφούνται.[2] Μαρτυρία Στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας το Τεκμήριο 13 ιατρικό πιστοποιητικό από τον Δρ. Πέτρου όπως και το Τεκμήριο 15 πιστοποιητικό εγγραφής μηχανοκίνητου οχήματος σε σχέση με το όχημα με αρ. εγγραφής xxxxxx έγιναν αποδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχόμενου τους. Ο κος Μ. Μ. Αστυφύλακας [ ] είναι ο πρώτος μάρτυρας που κατέθεσε εκ μέρους των Εναγόντων (ΜΕ1). Ο ΜΕ1 ανάφερε ότι διερεύνησε το επίδικο οδικό ατύχημα ως ο εξεταστής του. Εργάστηκε για περίπου 12 χρόνια στην Τροχαία Πάφου εκ των οποίων 10 χρόνια στο Τμήμα Διερεύνησης Δυστυχημάτων. Ως εξήγησε διερεύνησε περί τα 1000 δυστυχήματα. Ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση στην οποία προέβη στην Αστυνομία η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  6. Σε σχέση με το επίδικο ατύχημα εξήγησε ότι αυτό συνέβηκε στην Πάφο σε ελεγχόμενη συμβολή από φωτεινούς σηματοδότες της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου και της οδού Ανδρέα Βλάμη στην Πάφο. Σχεδίασε και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής τo οποιο κατάθεσε ως Τεκμήριο
  7. Ως Τεκμήριο 2 κατάθεσε συμμετρικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος επί τη βάσει των μετρήσεων του, ως αυτές καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, το οποίο και εξήγησε. O ME1 επιβεβαίωσε ότι το πρόχειρο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 1) έγινε αποδεκτό και από τους δύο οδηγούς των οχημάτων οι οποίοι επίσης το υπέγραψαν. Σύμφωνα με το ΜΕ1 το σημείο σύγκρουσης Χ το υπέδειξε αρχικά η Εναγόμενη 1 με το οποίο συμφώνησε και ο Ενάγοντας. Όταν επισκέφθηκε τη σκηνή του ατυχήματος εκεί συνάντησε τον αυτόπτη μάρτυρα κο Κυριάκο ΧXXX, τους οδηγούς των δύο οχημάτων και το συνοδηγό του οχήματος HNXXXX. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2 ο μάρτυρας περιέγραψε τη σκηνή του δυστυχήματος. Υπέδειξε που βρίσκονται οι φωτεινοί σηματοδότες στη συμβολή της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου και της οδού Ανδρέα Βλάμη στην Πάφο. Υπέδειξε επίσης τι υποδηλώνει το βέλος Α και τι το βέλος Β. Σύμφωνα με το μάρτυρα η Εναγόμενη οδηγούσε στην αριστερή εξωτερική λωρίδα με ανατολική κατεύθυνση ως δεικνύει το βέλος Α. Ο Ενάγοντας είχε πρόθεση να εισέλθει μέσω της οδού Ανδρέα Βλάμη στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου με στροφή προς τα δεξιά και να πάει δυτικά και βρισκόταν στην κατεύθυνση ως δεικνύει το βέλος Β. Στην οδό Ανδρέα Βλάμη λίγο πιο πάνω από τη συμβολή υπάρχουν κυρτώματα. Στο σημείο Α1 υπέδειξε ο μάρτυρας την τελική θέση του οχήματος της Εναγόμενης 1 ενώ στο σημείο Β1 υπέδειξε την τελική θέση του οχήματος του Ενάγοντος. Υπέδειξε με βάση την πορεία του οχήματος Α και Β το σημείο ΑΛΤ. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας είπε ότι στο Τεκμήριο 2 εκεί που είναι το σημείο Β είναι διάβαση πεζών και πίσω από το γράμμα Β που φαίνεται ένα κουτάκι η γραμμή πίσω είναι το σημείο ΑΛΤ. Σε σχέση με τις μετρήσεις που τοποθέτησε ο μάρτυρας στο Τεκμήριο 2, εξήγησε ότι είναι οι μετρήσεις που έλαβε στη σκηνή του δυστυχήματος μετά που του υπέδειξε η Εναγόμενη 1 το σημείο σύγκρουσης Χ και φαίνεται η απόσταση που διένυσε το κάθε ένα από τα εμπλεκόμενα οχήματα εντός της συμβολής μέχρι το σημείο που συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Ο μάρτυρας γενικά απάντησε με βάση την προσωπική του γνώση και με την εμπειρία του ως οδηγός πως λειτουργούν οι φωτεινοί σηματοδότες γενικά στη συγκεκριμένη διασταύρωση. Τέθηκε επίσης στο ΜΕ1 ερώτηση εάν στη μια λωρίδα υπάρχει πράσινο φως προς πορτοκαλί ως η πορεία Β εάν στην άλλη λωρίδα ως η πορεία Α θα είναι πράσινο το χρώμα στο φανάρι. Ο ΜΕ1 απάντησε ότι θα είναι κόκκινο. Σε σχέση με το όχημα της Εναγόμενης 1 ανάφερε ότι οι ζημιές ήταν σε ολόκληρο το μπροστινό μέρος και σε σχέση με το όχημα της Ενάγουσας εταιρείας οι ζημιές ήταν σε όλη τη δεξιά πλευρά. Στην κατάθεση του ο ΜΕ1 (Τεκμήριο 3) αναφέρει σε σχέση με το όχημα της Ενάγουσας ότι πέραν της καταστροφής ολόκληρης της δεξιάς πλευράς βούλωσε ο μπροστινός προφυλακτήρας, οι δύο δεξιές πόρτες, τα δύο δεξιά φτερά και ο πίσω προφυλακτήρας. Επίσης έσπασε ο μπροστινός ανεμοθώρακας. Ως Τεκμήριο 10 ο μάρτυρας κατάθεσε έγγραφο με ονομασία «έντυπο περιγραφής ζημιών» σε σχέση με το όχημα της Ενάγουσας εταιρείας και ως Τεκμήριο 11 ο μάρτυρας κατάθεσε έγγραφο με την ονομασία «εντυπο περιγραφής ζημιών» σε σχέση με το όχημα της Εναγόμενης
  8. Τις ζημιές τις σκιαγράφησε ο μάρτυρας. Σε ερώτηση προς το μάρτυρα εάν έχει προβεί σε κάποιο συμπέρασμα για το πως έγινε το επίδικο ατύχημα απάντησε ότι ένας εκ των δύο οδηγών των ενεχόμενων οχημάτων πέρασε με κόκκινο φως παραβιάζοντας τους φωτεινούς σηματοδότες. Ως Τεκμήριο 4 κατάθεσε την κατάθεση του κου Αντώνη Παντελίδη που δόθηκε προς την Αστυνομία, ως Τεκμήριο 5 κατάθεσε την κατάθεση της Εναγόμενης 1 κας Ηλιάδας XXXXX που δόθηκε προς την Αστυνομία, ως Τεκμήριο 6 κατάθεσε κατάθεση από κάποιο κο Γεώργιο XXXXX, ως Τεκμήριο 7 κατάθεσε την κατάθεση κάποιου κου Χρίστου XXXXXXX, ως Τεκμήριο 8 κατάθεσε την κατάθεση του κου Κυριάκου ΧXXXX και ως Τεκμήριο 9 κατάθεσε την κατάθεση κάποιου κου Ν. XXXXX. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε ότι επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος περίπου 10 λεπτά μετά το συμβάν. Ερωτώμενος αν του είπαν οι μάρτυρες κάτι σε σχέση με το συμβάν, απάντησε μεταξύ άλλων ότι άκουσε σε σχέση με τον Ενάγοντα, ότι όταν αυτός έμπαινε στην οδό Τάσσου Παπαδόπουλου το φως από πράσινο έγινε πορτοκαλί. Σε ερώτηση εάν γνωρίζει εάν λειτουργούσαν κανονικά τα φώτα τροχαίας εκείνη τη μέρα, ανάφερε ότι τα φώτα τροχαίας εκείνη τη μέρα λειτουργούσαν κανονικά και είχε μείνει λίγη ώρα εκεί και είδε και ο ίδιος πως λειτουργούν. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2 ο μάρτυρας ερωτήθηκε γιατί η πορεία του οχήματος Α σε σχέση με την Εναγόμενη 1 ήταν στην αριστερή λωρίδα με το μάρτυρα να εξηγά ότι αυτό του υπέδειξε η ίδια η Εναγόμενη 1 όπως και το σημείο σύγκρουσης Χ. Ουσιαστικά ο μάρτυρας ως ανάφερε δε βρήκε κάτι στο χώρο ώστε να μπορεί να τοποθετήσει το σημείο σύγκρουσης αλλά το τοποθέτησε με βάση τα όσα του υπόδειξε η Εναγόμενη 1 με το οποίο συμφώνησε και ο Ενάγοντας. Ίχνη τροχοπέδησης δεν υπήρχαν και επίσης τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά από το σημείο στην οδό Ανδρέα Βλάμη υπήρχε ορατότητα πάνω των 100 μέτρων. Στο χώρο βρήκε και κάτι συντρίμμια από τα ενεχόμενα οχήματα αλλά δεν θεώρησε ότι θα αποδείκνυαν κάτι και έτσι δεν το σημείωσε στο σχέδιο. Δεύτερος μάρτυρας εκ μέρους των Εναγόντων κατάθεσε ο κος Α. XXXXX, Ενάγοντας στα πλαίσια της αγωγής αρ. 1865/2013 (ΜΕ2). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του κατάθεσε το Έγγραφο Α αλλά πρόβηκε και σε προφορικές διευκρινήσεις. Κατάθεσε επίσης τα Τεκμήρια 12, 13 και
  9. Ως ανάφερε ο ΜΕ2 είναι ένας εκ των διευθυντών της Ενάγουσας εταιρείας στην αγωγή αρ. 1866/
  10. Ο ΜΕ2 επίσης αναγνώρισε την κατάθεση του προς την Αστυνομία, το Τεκμήριο 4 και υιοθέτησε το περιεχόμενο του σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην αστυνομία περί ώρα 15:40 οδηγούσε στην οδό Ανδρέα Βλάμη στην Πάφο ακολουθώντας νότια κατεύθυνση με σκοπό να εισέλθει στην οδό Τάσσου Παπαδόπουλου. Πλησιάζοντας στα φώτα τροχαίας με τη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου ελάττωσε ταχύτητα λόγω κυρτωμάτων που υπάρχουν στο δρόμο. Οδηγούσε με ταχύτητα περί των 20 χιλιομέτρων. Μπροστά του δεν προπορευόταν άλλο όχημα. Πίσω του ακολουθούσε ένα όχημα μάρκας ISUZU. Τα φώτα στην πορεία του ήταν πράσινο. Με σταθερή ταχύτητα προχώρησε κανονικά για να εισέλθει στην οδό Τάσσου Παπαδόπουλου με δεξιά στροφή και να κατευθυνθεί δυτικά προς τη Λεωφόρο Ελλάδας. Όταν ήταν στα 20 μέτρα από το ΑΛΤ των φώτων τροχαίας της κατεύθυνσης που ακολουθούσε κοίταξε το δρόμο για να ελέγξει τυχόν τροχαία κίνηση. Στα δεξιά του δεν υπήρχαν αυτοκίνητα ενώ στα αριστερά είδε δύο αυτοκίνητα τα οποία βρίσκονταν στην αριστερή λωρίδα και τα οποία είχαν σταματήσει στα φώτα τροχαίας. Ο ΜΕ2 εισήλθε με πράσινο φως και τη στιγμή που πέρασε τη γραμμή του ΑΛΤ με ολόκληρο το αυτοκίνητο του, το φως άλλαξε από πράσινο σε πορτοκαλί. Διευκρίνισε δε ο μάρτυρας ότι αναφέρθηκε για ένα δεύτερο φανάρι απέναντι στο πεζοδρόμιο. Το πρώτο φανάρι είναι αυτό που βρίσκεται στο ΑΛΤ πριν τη διάβαση πεζών. Παράλληλα άρχισε να στρίβει δεξιά για να πάει στην κατεύθυνση που ήθελε και τότε σε μια απόσταση 20 μέτρων είδε ένα αυτοκίνητο χρώματος γκρίζου να έρχεται με ταχύτητα πάνω του το οποίο βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Ο ίδιος πάτησε το πατίδι του πετρελαίου για να επιταχύνει αλλά το όχημα τον κτύπησε με το μπροστινό του μέρος πάνω στη δεξιά πόρτα του οδηγού. Όταν επιτάχυνε ανάφερε ότι ανάπτυξε ταχύτητα περί τα 22 χαω. Είναι η θέση του ότι το όχημα που τον κτύπησε δεν ελάττωσε καθόλου ούτε χρησιμοποίησε τα φρένα του. Μετά τη σύγκρουση έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, στριφογύρισε στο δρόμο και κατέληξε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Επίσης ο μάρτυρας ανάφερε ότι το όχημα της Εναγόμενης ενώ ήταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας μπήκε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και όταν τον κτύπησε βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα. Ο μάρτυρας συμφώνησε με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα και δη με το σημείο σύγκρουσης Χ (Τεκμήριο 1) και το υπέγραψε όταν του υποδείχθηκε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας υπήρξε κατηγορηματικός σε ερωτήσεις και υποβολές ότι πέρασε με κόκκινο χρώμα. Ο μάρτυρας επέμενε και περιέγραψε αρκετές φορές σε τι ενέργειες πρόβηκε προτού εισέλθει στην οδό Τάσσου Παπαδόπουλου, και ότι πέρασε με πράσινο χρώμα. Ανάφερε ότι είναι οδηγός για 42 χρόνια, έχει επαγγελματική άδεια και είναι προσεκτικός στο δρόμο γι'αυτό παρόλο που ήταν πράσινο είχε κοιτάξει προτού εισέλθει και δεξιά και αριστερά. Μάλιστα ανάφερε ότι στα αριστερά του, στην αριστερή λωρίδα είδε αυτοκίνητα τα οποία έρχονταν σιγά σιγά και σταματούσαν ενώ το αυτοκίνητο της Εναγόμενης 1 το είδε ενώ ήταν στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου σε απόσταση 20 μέτρων από τον ίδιο και να κατευθύνεται κατά πάνω του. Πάτησε πατίδι πετρελαίου και από 15-20 χιλιόμετρα πήγε στα 22 χιλιόμετρα περίπου αλλά δεν αποφεύχθηκε η σύγκρουση. Ο μάρτυρας σημείωσε ένα κόκκινο κουτάκι στο Τεκμήριο 2 για να δείξει που βρισκόταν στο αυτοκίνητο που οδηγούσε όταν έστριβε δεξιά και όταν είδε την Εναγόμενη
  11. Ο ίδιος καθόλη τη διάρκεια που περιέγραψε ήταν σε κίνηση και ενώ η Εναγόμενη 1 οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα βρέθηκε στη δεξιά και τον κτύπησε. Σημειώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι ο μάρτυρας βρισκόταν στο σημείο που σχεδίασε το κουτάκι όταν είδε την Εναγόμενη 1, ούτε υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι δεν έστριβε δεξιά όταν την είδε για να τοποθετηθεί επί του θέματος. Το μόνο που ερωτήθηκε ο μάρτυρας ήταν σε σχέση με το σημείο που αναφέρει ότι ήταν όταν είδε την Εναγόμενη
  12. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι όταν την είδε πάτησε το πατίδι του πετρελαίου για να την αποφύγει. Η ερώτηση που τέθηκε ήταν αφού το όχημα κινείτο πως είναι δυνατόν να εκάλυψε η Εναγόμενη 20 μέτρα και αυτός να μην κάλυψε ούτε ένα μέτρο, με το ΜΕ2 να απαντά ότι εκάλυψε περισσότερα από ένα μέτρο. Σημειώνω ότι το κόκκινο κουτάκι που σχεδίασε ο ΜΕ2 ξεκινά στο τέλος της νησίδας και τελειώνει στο σημείο Χ. (βλ. Τεκμήριο 2). Σε υποβολή προς το μάρτυρα ότι ο λόγος που θεώρησε ότι ήταν να έρτει η Εναγόμενη 1 καταπάνω του ήταν επειδή ο ίδιος πέρασε με κόκκινο και αυτή με πράσινο, απάντησε μεταξύ άλλων υπό μορφή ερώτησης όταν είσαι στο δρόμο και βλέπεις κάποιον άλλον δεν υπολογίζεις την ταχύτητα του? Αντεξεταζόμενος λόγω επίμονων ερωτήσεων ως προς το που ήταν και που ήταν όταν είδε το όχημα της Εναγόμενης 1 ο μάρτυρας περιέγραψε αρκετές φορές σε τι ενέργειες πρόβηκε πριν το ατύχημα. Δεν αμφισβητήθηκαν οι ενέργειες στις οποίες πρόβηκε ότι δηλαδή κοίταξε δεξιά και αριστερά στο δρόμο προτού εισέλθει. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι κοίταξε και αφού μπήκε στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου. Ως αναφέρω δεν αμφισβητήθηκε ότι ο μάρτυρας πρόβηκε σ αυτές τις ενέργειες μάλιστα υποβλήθηκε σ' αυτόν ότι ο λόγος που το έκανε ήταν επειδή είχε περάσει με κόκκινο. Σε σχέση με το πότε και πόσες φορές κοίταξε δεξιά ο μάρτυρας ερωτώμενος κατά την αντεξέταση του απάντησε ότι πάντα κοιτάζει δύο φορές πριν να μπει και όταν έμπαινε κοίταξε. Σημειώνω επίσης ότι ο μάρτυρας αποδέχθηκε τις μετρήσεις και αποστάσεις που υπολόγισε ο ΜΕ1 και τοποθέτησε στο Τεκμήριο
  13. Μετέωρη και χωρίς καμία αξία παρέμεινε η υποβολή ότι ο μάρτυρας οδηγούσε πέραν των 40χαω. Ανάφερε επίσης ότι από το ατύχημα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου και περιέγραψε τα τραύματα του. Δύο μέρες μετά επισκέφθηκε το Δρ. Σολομωνίδη αφού είχε πόνο στον αυχένα, αγκώνα, γόνατο, κνήμη, ζάλη και αριστερό χέρι. Ανάφερε ότι υπέστη απώλεια απολαβών αλλά πληρώθηκε το ποσό που αντιστοιχούσε στις απολαβές του από την Ενάγουσα εταιρεία προκαταβολικά. Έλαβε αναρρωτική άδεια για περίοδο 6 εβδομάδων. Αντεξεταζόμενος επέμενε στη θέση του ότι είχε πόνους και δεν μπορούσε να εργαστεί αναφέροντας επίσης ότι ακολούθησε πλήρως τις συστάσεις του θεράποντος ιατρούς του. Ο πόνος ανάφερε ότι στον αυχένα ήταν πιο έντονος και από το 2012 μέχρι σήμερα έχει πόνο στον αυχένα ειδικότερα με την αλλαγή του καιρού. Έλαβε επίσης ως ανάφερε αναρρωτική άδεια και δεν μπορούσε να εργαστεί τον πρώτο μήνα αλλά ακόμα μέχρι και 6 μήνες μετά αντιμετώπισε προβλήματα. Λάμβανε παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Επίσης χρησιμοποιούσε κολλάρο. Δεν εξήγησε όμως πότε άνοιξε η εργοληπτική εταιρεία μετά τις καλοκαιρινές διακοπές αναφέροντας μόνο ότι στις 14/08/2012 όταν έγινε το επίδικο δυστύχημα η εταιρεία ήταν κλειστή λόγω θερινών διακοπών. Σε σχέση με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ανάφερε ότι αυτό είχε ζημιές σε ολόκληρη τη δεξιά πλευρά και έσπασε ο μπροστινός ανεμοθώρακας. Ο κος Κ. XXXXXXX είναι ο τρίτος μάρτυρας ο οποίος έδωσε μαρτυρία εκ μέρους των Εναγόντων (ΜΕ3). Ο ΜΕ3 ως ανάφερε διαμένει στην Πάφο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 ως την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του. Ουσιαστικά η θέση του ΜΕ3 είναι ότι βρισκόταν πίσω από το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας. Πίσω του δεν είχε άλλο όχημα. Ανάφερε στην κατάθεση του ότι ο ίδιος είχε πολύ καλή ορατότητα και είδε με καθαρότητα το συμβάν. Εξήγησε ότι ο Ενάγοντας πέρασε με πράσινο και το φως στο φωτεινό σηματοδότη άλλαξε σε πορτοκαλί όταν ο Ενάγοντας είχε εισέλθει στη διασταύρωση και είχε περάσει και τη διάβαση πεζών. Το όχημα της Εναγόμενης 1 το είδε να κατευθύνεται προς τα φώτα τροχαίας με αυξημένη ταχύτητα και δεν ελάττωσε ταχύτητα αφού δεν άκουσε στόπερ και κτύπησε το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας στη δεξιά πλευρά του. Ο ίδιος όταν έγινε το συμβάν ήταν σταματημένος στα φώτα τροχαίας. Μετά το δυστύχημα σταμάτησε και πλησίασε τα ενεχόμενα οχήματα. Δε γνωρίζει κανένα εκ των δύο οδηγών. Πρόσεξε ότι οι φωτεινοί σηματοδότες λειτουργούσαν. Αντεξεταζόμενος επανάλαβε τις θέσεις του. Ανάφερε ότι οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα γιατί ήταν κοντά σε φώτα τροχαίας. Βρισκόταν πίσω από το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας περί τα 7-8 μέτρα. Επίσης ανάφερε ότι το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας είχε μπεί ολόκληρο στην οδό Τάσσου Παπαδόπουλου και τότε έγινε πορτοκαλί. Συγκεκριμένα ανάφερε ότι πρώτα είχε διάβαση και μετά ο κύριος δρόμος. Ανάφερε ότι μόλις μπήκε το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας στον κύριο δρόμο το χρώμα άλλαξε σε πορτοκαλί. Επειδή ο ίδιος είχε απόσταση δεν μπήκε στο δρόμο. Μόλις έγινε πορτοκαλί γύρισε δεξιά και είδε το όχημα που οδηγούσε η Εναγόμενη 1 το οποίο ως ανάφερε ερχόταν με ταχύτητα. Είπε ότι θα έμπαινε στο δρόμο αλλά όταν είδε το όχημα της Εναγόμενης 1 στα 20 μέτρα απόσταση να έρχεται με ταχύτητα σταμάτησε. Ανάφερε επίσης ότι η Εναγόμενη 1 ήταν ταραγμένη και φώναζε ότι πέρασε με πράσινο αλλά είπε ο μάρτυρας ότι της είπε ότι δεν πέρασε με πράσινο αλλά με κόκκινο και της εξήγησε τη διαδικασία αλλαγής χρωμάτων στους φωτεινούς σηματοδότες. Αρνήθηκε κατηγορηματικά τη θέση που του υποβλήθηκε ότι ο Ενάγοντας πέρασε με κόκκινο ή ότι απέκοψε την πορεία της Εναγόμενης 1 εξηγώντας παράλληλα δε ότι δεν γνωρίζει κάποιον εκ των δύο ούτε έχει κάποιο συμφέρον από την υπόθεση. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 2 για να δείξει που βρισκόταν το όχημα του Ενάγοντα όταν άλλαξαν τα φώτα σε πορτοκαλί υπέδειξε στο σημείο εκεί που τελειώνει η νησίδα μετά τη διάβαση πεζών. Ο ίδιος παρέμεινε σταματημένος στη διάβαση πεζών στη νησίδα. Ο μάρτυρας ανάφερε στη μαρτυρία του τη λέξη κύριος δρόμος και τοποθέτησε τον κύριο δρόμο μετά τη νησίδα εντός της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο ΜΕ2 είχε περάσει τη νησίδα και έμπαινε στον κύριο δρόμο όταν άλλαξε το χρώμα. Σε σχέση με το πως είδε τον Ενάγοντα εκείνη τη μέρα είπε ότι «εκούτσεφκε» και ο ανήλικος που ήταν στο αυτοκίνητο της Εναγόμενης ότι κτύπησε το κεφάλι του. Σημειώνω ότι δεν ρωτήθηκε η γνώμη του μάρτυρα για το σημείο Χ, το σημείο σύγκρουσης για να πει τη γνώμη του σαν αυτόπτης μάρτυρας ούτε για το εάν είδε τον Ενάγοντα να λαμβάνει θέση προς τα δεξιά για να στρίψει. Σε σχέση με τη ζημιά στο αυτοκίνητο πέραν του Ενάγοντος και του ΜΕ1 μαρτυρία έδωσε και ο κος Π. XXXXX (ΜΕ4) και ο κος Ν. XXXXXX (ΜΕ5). Ο ΜΕ4 έδωσε μαρτυρία επίσης και για το θέμα των απολαβών του ΜΕ2, τα καθήκοντα του και γενικά εξήγησε πως λειτουργούσε η Ενάγουσα εταιρεία. Ως εξήγησε εργάζεται στην εταιρεία Pantelides Bros Constructions Ltd, δηλαδή στην Ενάγουσα εταιρεία. Ο ΜΕ4 κατάθεσε το Τεκμήριο 16, βεβαίωση από την Ενάγουσα εταιρεία ημερομηνίας 26/01/2022 στην οποία αναφέρεται ότι ο Ενάγοντας έλαβε αναρρωτική άδεια 6 εβδομάδων αλλά εχει πληρωθεί το ποσό των €3750,00 από την Ενάγουσα εταιρεία αλλά μόλις τα εισπράξει θα πρέπει να τα επιστρέψει. Κατατέθηκε επίσης το Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση και το Τεκμήριο Β προς Αναγνώριση. Μέσω των φωτογραφιών στο Τεκμήριο Α προς αναγνώριση (Τεκμήριο 17) αναγνώρισε το όχημα της Ενάγουσας το οποίο είχε εμπλακεί στο επίδικο δυστύχημα. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας εξήγησε ότι σήμερα βρίσκεται σε ένα χώρο δικό τους και ότι μεταφέρθηκε εκεί μετά το επίδικο ατύχημα. Ο μάρτυρας περιέγραψε τις ζημιές στο όχημα με βάση τι είδε στις φωτογραφίες ως το Τεκμήριο 17 αλλά και με βάση τι είδε όταν μετέφεραν το αυτοκίνητο στο χώρο που βρίσκεται σήμερα. Δεν ήταν παρόν όταν έγινε το συμβάν. Είπε ότι έφεραν το αυτοκίνητο χωρίς προφυλακτήρα και καπό και επέμενε μετά από υποβολές που υποβλήθηκαν ότι ζημιά έπαθε ζημιά γενικά και το καπό και ο προφυλακτήρας. Επίσης σύμφωνα με το μάρτυρα μετά από επιθεώρηση του επίδικου οχήματος από κάποιους μηχανικούς έλαβαν τη συμβουλή ότι δεν επιδιορθώνεται το αυτοκίνητο. Ερωτώμενος γιατί δε χρησιμοποίησαν τα εξαρτήματα σε άλλο αυτοκίνητο απάντησε ότι ποτέ δε χρησιμοποιούν εξαρτήματα από παλαιά αυτοκίνητα αλλά πάντα χρησιμοποιούν καινούρια. Σε ερώτηση προς το μάρτυρα πότε τον Αύγουστο 2012 ήταν κλειστή η εργοληπτική εταιρεία (Ενάγουσα) δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Εξήγησε όμως ότι όταν η εργοληπτική εταιρεία είναι κλειστή λόγω διακοπών οι υπάλληλοι δεν πληρώνονται την άδεια αναπαύσεως τους από την Ενάγουσα εταιρεία. Αν η αναρρωτική άδεια είχε συμπέσει με την άδεια αναπαύσεως δε θα πληρωνόταν. Όμως για την αναρρωτική άδεια 6 εβδομάδων πληρώθηκε ο Ενάγοντας. Θυμόταν ότι απουσίαζε περί τον ένα με ενάμιση μήνα. Ο κος Νίκος ΧΧΧΧΧΧΧ είναι ο πέμπτος μάρτυρας (ΜΕ5) που κατάθεσε εκ μέρους των Εναγόντων ο οποίος και κατάθεσε το Τεκμήριο 17 έκθεση εκτίμησης που ετοίμασε ο ίδιος. Ως ανάφερε είναι εμπειρογνώμονας ατυχημάτων και εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων. Δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα, η επαγγελματική του κατάρτιση και εκπαίδευση. Εξήγησε πως ετοίμασε την εκτίμηση του και πως εξήγαγε το συμπέρασμα για το ότι το επίδικο όχημα έχει υποστεί ολοκληρωτική απώλεια. Σύμφωνα με το μάρτυρα όταν είδε το όχημα διαπίστωσε ότι κτυπήθηκε στη δεξιά πλευρά και ότι αυτό φαίνεται να έγινε με σφοδρότητα, με αποτέλεσμα ο σκελετός όσο και το αμάξωμα να έχουν παραμορφωθεί σε βαθμό που να μην μπορεί να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση σε περίπτωση απόπειρας διόρθωσης. Εξήγησε τι πρέπει να γίνει για να επιδιορθωθεί τέτοιου είδους ζημιά αναφέροντας επίσης ότι ο σκελετός τούτου του αυτοκινήτου και το αμάξωμα είναι μια μονάδα δεν είναι ξεχωριστά γι'αυτό δεν είναι επιδιορθώσιμο. Καθόρισε δε ο μάρτυρας την αξία του οχήματος προ του δυστυχήματος σε €4.250-€4.500 και ως είχε μετά το δυστύχημα σε €
  14. Εξηγώντας το πως καθόρισε την αξία του αυτοκινήτου προ του δυστυχήματος ανάφερε ότι η έρευνα του για να βρει την αξία εστιάστηκε σε δυο παράγοντες. Πρώτα ανάτρεξε σε δημοσιευμένη αγγελία για το ίδιο όχημα τον Ιούνιο 2013 στην εφημερίδα Μοτοκίνηση (Τεκμήριο 18) το οποίο πωλείτο στην τιμή των €
  15. Σύμφωνα με το μάρτυρα ένα χρόνο πίσω εντός του 2012 η αξία του θα ήταν πέραν των €4000 επειδή ένα έτος προηγουμένως θεωρείτο πιο καινούριο και έτσι πρόσθεσε στην αξία του ποσοστό 5%. Επίσης πρόβηκε σε έρευνα στα λογιστικά βιβλία της Ενάγουσας εταιρείας και διαπίστωσε ότι το όχημα αγοράστηκε το 2007 για €
  16. Αφαίρεσε από αυτή την αξία ποσοστό 25%, που αφορά τη μείωση της αξίας του στα 5 χρόνια από την αγορά 2007 μέχρι το 2012 που έγινε το δυστύχημα και απέμεινε το ποσό των €4485 ως αξία. Σε σχέση με το ποσοστό 25% που υιοθέτησε εξήγησε ότι όταν ένα όχημα αγοραστεί καινούριο ξεκινά η απομείωση του και έρχεται κάτω με τα χρόνια. Το συγκεκριμένο θα ξεκινούσε με 15% τον πρώτο χρόνο, 10% το δεύτερο χρόνο και 5% τα χρόνια που ακολουθούν. Το όχημα εγγράφηκε το 2001, ενεπλάκη σε δυστύχημα το
  17. Δύο χρόνια μετά την αγορά φτάνει στο 25% της αξίας. Το επίδικο όχημα είχε αγοραστεί το 2007 από την Ενάγουσα και το δυστύχημα έγινε το
  18. Έτσι αφαίρεσε για 5 χρόνια 25%. Κατέληξε εν τέλει ότι λόγω αυξομείωσης που δυνατόν να είχε το επίδικο όχημα κατά την ημερομηνία του δυστυχήματος σε αξία είναι μεταξύ €4250 και €
  19. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ5 φάνηκε ότι ενώ ο μάρτυρας βάσισε την εκτίμηση του σε αγγελία στην εφημερίδα του έτους 2013 εν τέλει παραδέχθηκε ότι η αγγελία δεν ήταν του έτους 2013 αλλά του έτους
  20. Με βάση αυτό το γεγονός ότι η αγγελία δεν ήταν του έτους 2013 αλλά του έτους 2011 ο μάρτυρας ερωτήθηκε με βάση το ίδιο σκεπτικό που χρησιμοποίησε ο ίδιος εάν θα πρέπει να αφαιρεθεί ένα ποσοστό 5% αφού το 2011 από το ποσό των €3800 αφού το έτος 2012 με βάση τα λεγόμενα του μάρτυρα θα θεωρείτο το επίδικο όχημα παλαιότερο, ο μάρτυρας απάντησε ότι θα μπορούσε να γίνει νοουμένου ότι θα ήταν γνωστά η κατάσταση και τα χιλιόμετρα διότι εάν είχαν γίνει επισκευές στο όχημα η αξία πάει πάνω. Παραδέχθηκε δε ότι 10 χρόνια μετά που κλήθηκε να προβεί σε εκτίμηση δε γνώριζε την κατάσταση του οχήματος, ούτε πόσα χιλιόμετρα είχε γι΄αυτό έβαλε ως αξία τα ποσά των €4250 και €
  21. Συμφώνησε επίσης ο ΜΕ5 ότι για να προβεί σε εκτίμηση για την αξία ενός οχήματος λαμβάνει υπόψη την ηλικία του οχήματος, την κατάσταση και τα χιλιόμετρα του. Στην επιθεώρηση που έκανε υπολόγισε ότι η αξία που απέμεινε ήταν €500 και αυτό το διαπίστωσε το 2022 βλέποντας ότι μέρη του οχήματος ήταν άθικτα ενώ σήμερα ως ανάφερε δεν έχουν αξία. Σε σχέση με τις σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο Ενάγοντας σχετική είναι η μαρτυρία του Δρ. Σολομωνίδη (ΜΕ6). Ο ΜΕ6 παράθεσε τα προσόντα του και αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 14 που ετοίμασε για τον Ενάγοντα και στο οποίο καταγράφει το ιστορικό του Ενάγοντος, την κλινική εξέταση, διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση για τον Ενάγοντα. Ο ΜΕ6 διάγνωσε διάστρεμμα στον αυχένα, κεφαλαλγία-ζάλη, κάκωση δεξιού αγκώνα, δεξιού αντιβραχίου, δεξιού γόνατος ποδοκνημικής και κνήμης και κάκωση αριστερής άκρας χείρας. Συνέστησε στον Ενάγοντα θεραπεία. Ως επίσης αναφέρεται το Τεκμήριο 14, τα ενοχλήματα από τις αρθρώσεις υποχώρησαν, αποκαταστάθηκε η λειτουργικότητα του αυχένα αλλά εξακολουθούσε να έχει πόνο στον αυχένα μετά από καταστάσεις παρατεταμένης εκτέλεσης της εργασίας του στην παρακολούθηση θεαμάτων και πρωινή έγερση. Τα ενοχλήματα λόγω του είδους και έκτασης εργασίας του είχε αναφέρει μέσω του Τεκμηρίου 14 το 2013 ότι θα παρέμειναν μόνιμα ως ανάφερε υπό μορφή πρόγνωσης. Αντεξεταζόμενος όμως σε υποβολή ότι μετά το 2013 δεν μπορεί να ξέρει εάν συνέβηκε συμφώνησε. Επισκέφθηκε ο Ενάγοντας το ΜΕ6 για πρώτη φορά στις 14/08/2012 μέχρι και το
  22. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε ότι οι κακώσεις που έπαθε δεν είναι σοβαρές και σε σχέση με τον αυχένα δεν ζήτησε να γίνει ακτινολογικός έλεγχος. Αν έκρινε ότι ήταν σοβαρό περιστατικό θα ζητούσε. Χαρακτήρισε τους τραυματισμούς του Ενάγοντα στην ολότητα τους μέτριας προς σοβαρής μορφής όσον αφορά τον αυχένα. Τον παρακολούθησε και τον εξέτασε περίπου 4 φορές. Ως εξήγησε ο ΜΕ6 τα ενοχλήματα είναι υποκειμενικά. Σε ερώτηση εάν λόγω της εργασίας του μπορεί να προυπήρχε πρόβλημα στον αυχένα ο ΜΕ6 ανάφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει προηγουμένως αλλά ότι και να προυπήρχε ο αυχένας σε οποιοδήποτε ατύχημα τραυματίζεται και χειροτερεύει. Επιβεβαίωσε ότι δόθηκε αναρρωτική άδεια στον Ενάγοντα. Ανάφερε επίσης ο ΜΕ6 ότι τα ιατρικά του έξοδα ακόμη να τα πληρωθεί. Εκ μέρους της Υπεράσπισης κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η Εναγόμενη 1 κα Η. Π. (ΜΥ2) και ο Δρ. Χ. (ΜΥ1). Η Εναγόμενη 1 (ΜΥ2) προέβαλε εκ διαμέτρου αντίθετη ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος η οποία κατά την κυρίως εξέταση της μεταξύ άλλων κατάθεσε το Έγγραφο Β. Υιοθέτησε επίσης το Τεκμήριο 5, κατάθεση της προς την Αστυνομία. Σύμφωνα με τη μάρτυρα οδηγούσε στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου με 40 χιλιόμετρα και στα φανάρια που ήταν οι φωτεινοί σηματοδότες της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου με την οδό Ανδρέα Βλάμη το φως στην πορεία της ήταν πράσινο και συνέχισε την πορεία της. Όταν πέρασε τα φώτα σε μια απόσταση περίπου 10 μέτρων εντός της συμβολής είδε το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγοντας και επειδή της έκοβε το δρόμο έκαμε κίνηση με το τιμόνι προς τα δεξιά αλλά δεν μπόρεσε να το αποφύγει. Δεν πρόλαβε να πατήσει φρένο. Υπέγραψε επίσης το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Αντεξεταζόμενη η ΜΥ2 ανάφερε ότι η οδός Τάσσου Παπαδόπουλου είναι μια κανονική ευθεία και οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα ως η πορεία της. Ανάφερε ότι για πρώτη φορά είδε ότι το φανάρι ήταν πράσινο στην πορεία της όταν ήταν πολύ κοντά στους φωτεινούς σηματοδότες. Παράπεμψε στην κατάθεση της για το πόσα μέτρα πριν είδε το πράσινο χρώμα στους φωτεινούς σηματοδότες γιατί δε θυμόταν. Δε θυμάται εάν πριν τα 5 μέτρα είδε εάν ήταν πράσινο. Όταν της ζητήθηκε να υποδείξει μέσω του Τεκμηρίου 2 που ακριβώς βρισκόταν όταν είδε για πρώτη φορά το πράσινο χρώμα υπέδειξε ένα σημείο πολύ κοντά στους φωτεινούς σηματοδότες. Σε ερώτηση γιατί έκανε κίνηση με το τιμόνι προς τα δεξιά όταν είδε το αυτοκίνητο αφού το άλλο όχημα ερχόταν από τα πάνω προς τα κάτω και ότι ουσιαστικά πήγε πάνω του με αυτό τον τρόπο απάντησε ότι το έκανε για να το αποφύγει, λέγοντας επίσης ότι ήταν σε κίνηση το άλλο όχημα εννοώντας το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2, η μάρτυρας παραδέχθηκε ότι ενώ πήγαινε αριστερά κινήθηκε δεξιότερα της πορείας της. Επίσης ανάφερε μετά από ερώτηση που της υποβλήθηκε ότι εάν έμενε αριστερά και προχωρούσε ευθεία θα έφθανε στον προορισμό της. Σε ερώτηση για το πως ήταν προσεκτική όταν σε οδήγημα 3 λεπτών ευθεία και στα τελευταία 5 λεπτά είδε το φως στο φωτεινό σηματοδότη απάντησε ότι δεν μπορεί να απαντήσει. Δεν μπόρεσε να απαντήσει ούτε με ποιο τρόπο λειτουργούν τα φώτα τροχαίας. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι την είδαν να περνά με κόκκινο. Ο ΜΥ1 είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός. Κατάθεσε το ιατρικό πιστοποιητικό που ετοίμασε ως Τεκμήριο
  23. Υιοθέτησε δε το περιεχόμενο του. Εξέτασε τον Ενάγοντα την 22/09/2016 και όταν τον εξέτασε παραπονείτο για ευαισθησία στον αριστερό δείχτη και ενοχλήσεις στον αυχένα κατά περιόδους ιδίως σε κρύο και αλλαγές στον καιρό. Όταν τον εξέτασε διαπίστωσε πλήρη κινητικότητα της αυχενικής μοίρας χωρίς πόνο και ευαισθησία. Σε σχέση με τον αριστερό του δείχτη είχε πλήρη κινητικότητα με κάποια ευαισθησία στην εκτατική επιφάνεια ραχιαία της μέσης φάλαγγας. Ο ΜΥ1 υπέβαλε τον Ενάγοντα σε ακτινογραφίες του αριστερού δείχτου όπου δε διαγράφηκε ανωμαλία στα οστά ή στις αρθρώσεις. Η ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας διάγραψε συγγενής ανωμαλία με συνοστέωση του τρίτου και τετάρτου αυχενικού με προυπάρχουσες εκφυλιστικές αλλοιώσεις. Κλινικά η αυχενική μοίρα σήμερα δεν παρουσιάζει οξέα συμπτώματα αλλά υποκειμενικά ενοχλήματα σε κρύο ή αλλαγές του καιρού. Δεν απέκλεισε να παρέμεινε ευαισθησία στον αριστερό δείχτη. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι για την ετοιμασία της έκθεσης του έλαβε ιστορικό και έλαβε υπόψη του τα ιατρικά πιστοποιητικά που είχε μπροστά του. Σε σχέση με τον πόνο στον αυχένα θεώρησε ορθό να κάνει ακτινολογικό έλεγχο. Είπε ότι πόνος στον αυχένα παρατηρείται μια-δυο μέρες μετά από δυστύχημα. Αποδέχτηκε ότι ο ΜΕ2 από το δυστύχημα υπέστη τράνταγμα και ο αυχένας του το οποίο χαρακτήρισε ως απλό διάστρεμμα που με θεραπεία περνά. Επιβεβαίωσε δε ότι τέτοιοι τραυματισμοί αφήνουν κάποια ευαισθησία στο μέλλον πέραν του τι προυπήρχε. Θεωρεί ο ΜΥ1 λογικό στην αλλαγή του καιρού να έχει ενοχλήσεις στον αυχένα. Δικαιολόγησε επίσης την ευαισθησία που έχει ο ΜΕ2 κατά καιρούς στον αριστερό δείκτη. Έκρινε επίσης λογικό το χρονικό διάστημα που του δόθηκε για αναρρωτική άδεια. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Προχώρησα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού παρακολούθησα τους μάρτυρες ενώ έδιδαν τη μαρτυρία τους και έλαβα υπόψη την ποιότητα της μαρτυρίας, τη σαφήνεια στον τρόπο απάντησης, στη φυσικότητα και αμεσότητα των απαντήσεων, την ύπαρξη τυχόν συμφέροντος, τυχόν ουσιαστικές αντιφάσεις, τη μνήμη των μαρτύρων, τους λόγους που είχαν να τα θυμούνται αυτά κοσκινίζοντας τη μαρτυρία τους, συγκρίνοντας, συσχετίζοντας και αντιπαραβάλλοντας τούτη με τα όσα ανάφερε ο κάθε μάρτυρας ξεχωριστά.[3] Αξιολόγηση μαρτυρίας ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του οδικού ατυχήματος Καταρχάς σημειώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε η ιδιότητα του ΜΕ1 ως εξεταστής του οδικού ατυχήματος καθώς και ότι ετοίμασε το Τεκμήριο 1 και 2 με βάση αυτή την ιδιότητα. Αποδέχομαι ότι ο ΜΕ1 ήταν ο εξεταστής του επίδικου ατυχήματος. Ο ΜΕ1 μου έκανε θετική εντύπωση. Κρίνω ότι πρόκειται για ανεξάρτητο και αμερόληπτο μάρτυρα. Με καθαρότητα και σαφήνεια εξήγησε στο Δικαστήριο πως ετοίμασε το συμμετρικό του σχέδιο και πως πρόβηκε στις μετρήσεις τις οποίες τοποθέτησε στο συμμετρικό σχέδιο με ακρίβεια. Ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ούτε τα ευρήματα του επί της σκηνής του δυστυχήματος, ούτε οι μετρήσεις και το σημείο Χ που τοποθέτησε, ή γενικά το συμμετρικό του σχέδιο. Ήταν επεξηγηματικός ως προς το πως και γιατί τοποθέτησε το σημείο Χ ως σημείο σύγκρουσης. Ο ΜΕ1 δε φάνηκε να ήρθε στο Δικαστήριο να πει ψέματα αντιθέτως με σθένος και ειλικρίνεια εξήγησε τα ευρήματα του. Το γεγονός ότι βρήκε κάποια συντρίμια στο δρόμο αλλά τα οποία θεώρησε ότι δε θα βοηθούσαν δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης των ευρημάτων του ή των όσων τοποθέτησε στο σχέδιο που ετοίμασε. Η μαρτυρία του η οποία συνδέεται με τη διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος γίνεται εξ' ολοκλήρου αποδεκτή. Σημειώνω επίσης ότι δεν αμφισβητήθηκε η θέση του μάρτυρα ως προς το ότι ο ίδιος όταν πήγε στη σκηνή του ατυχήματος έλεγξε ότι τα φώτα λειτουργούσαν και πως λειτουργούσαν. Εξήγησε ότι δεν είναι εμπειρογνώμονας αλλά έμεινε για λίγο εκεί και είδε ότι λειτουργούσαν. Δεν αμφισβητήθηκε λοιπόν ότι γύρισε και κοίταξε τα φώτα και ότι παρακολούθησε ότι αυτά λειτουργούσαν δηλαδή άναβαν και άλλαζαν χρώμα αλλά ότι παρακολούθησε και πως λειτουγούσαν. Δεν υποβλήθηκε ούτε αμφισβητήθηκε η θέση του μάρτυρα γενικά για το πως λειτουργούν τα φώτα στη συγκεκριμένη διασταύρωση. Σημειώνω ότι δε δικογραφήθηκε ότι δε λειτουργούσαν τα φώτα στη συγκεκριμένη διασταύρωση αλλά θεωρώ ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 είναι διαφωτιστική ως προς το πως λειτουργούσαν γενικά τα φώτα τροχαίας και ότι λειτουργούσαν αφού βασική θέση και των δύο πλευρών είναι ότι ένας εκ των δύο ενεχόμενων οδηγιών διασταύρωσε τη συμβολή με κόκκινο χρώμα. Δεν αμφισβητήθηκε η προσωπική γνώση του ΜΕ1 για τη λειτουργία των φώτων στη συγκεκριμένη διασταύρωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του λοιπόν σαν μαρτυρία που αφορά την προσωπική του γνώση. To σχεδιάγραμμα τόσο το πρόχειρο όσο και το συμμετρικό σχέδιο αποτελεί πραγματική μαρτυρία και δυνατόν να αντικατοπτρίζει τη σκηνή του δυστυχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και πως ήταν διαμορφωμένη η σκηνή. Ως έχει πλειστάκις νομολογηθεί η πραγματική μαρτυρία αποτελεί αμετακίνητο οδηγό του οδικού ατυχήματος που ιχνηλατεί τα περιστατικά του.[4] Η εικόνα της σκηνής του δυστυχήματος είναι αυτή που φαίνεται στο Τεκμήριο 2 το οποίο ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε. Επίσης το Τεκμήριο 2 εξηγήθηκε με σαφήνεια από το ΜΕ1 και είναι αποδεκτό ότι η εικόνα που παρουσιάζει το εν λόγω Τεκμήριο είναι ως εξηγήθηκε από το μάρτυρα ότι δηλαδή στη συμβολή των οδών Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου και Ανδρέα Βλάμη στην Πάφο υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, ο δρόμος στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου είναι τετραπλής κατεύθυνσης με δύο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Η Εναγόμενη 1 ακολουθούσε την πορεία Α ως το Τεκμήριο 2 με ανατολική κατεύθυνση και ο Ενάγοντας ακολουθούσε την πορεία Β ως το Τεκμήριο 2 από την οδό Ανδρέα Βλάμη και ήθελε να στρίψει δεξιά. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων έγινε στο σημείο Χ, 10 μέτρα απόσταση από το σημείο ΑΛΤ σε σχέση με την πορεία του Ενάγοντος και σε απόσταση 11.70μ. από ΑΛΤ σε σχέση με την πορεία της Εναγόμενης
  24. Το όχημα του Ενάγοντος βρέθηκε στο σημείο Β1 επί του Τεκμηρίου 2 και δη στην λωρίδα επί της οδού Τάσσου Παπαδόπουλου η οποία δεξιά κατευθύνεται προς την οδό Ανδρέα Βλάμη ενώ το όχημα της Εναγόμενης 1 στο σημείο Α1 επί του Τεκμηρίου
  25. Το σημείο σύγκρουσης, ευρίσκεται εντός της συμβολής των οδών Ανδρέα Βλάμη και Τάσσου Παπαδόπουλου. Το όχημα της Εναγόμενης 1 πριν τη σύγκρουση κινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Τάσσου Παπαδόπουλου αλλά πριν τη σύγκρουση κινήθηκε δεξιότερα. Δε υπάρχουν ίχνη τροχοπέδης. Τα Τεκμήρια 6, 7 και 9 καταθέσεις προσώπων προς την Αστυνομία αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία. Δεδομένου του γεγονότος ότι δεν προσήλθαν τα πρόσωπα που έχουν προβεί στην κατάθεση να δώσουν μαρτυρία ούτε επεξηγήθηκε για ποιο λόγο δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο δε θα αποδώσω καμία αποδεικτική βαρύτητα στα εν λόγω Τεκμήρια και συνεπώς δε θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς διατύπωσης ευρημάτων. Προτού προχωρήσω στην αξιόλογηση της μαρτυρίας του ΜΕ2 παρατηρώ ότι η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγομένων στη γραπτή της αγόρευση εισηγείται ότι η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι εισήλθε στη διασταύρωση με πράσινο χρώμα και ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση άλλαξε σε πορτοκαλί δε δικογραφείται και ότι θα πρέπει να αγνοηθεί. Η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα είναι ότι το οδικό ατύχημα επεσυνέβη με αμέλεια της Εναγόμενης 1 η οποία σύμφωνα με τη θέση του παρέλειψε να αντιληφθεί το σχετικό απαγορευτικό κόκκινο φωτεινό σηματοδότη, να ενεργήσει κατάλληλα, να αναμένει προτού επιχειρήσει να διασχίσει τη διασταύρωση και ότι ανέκοψε τη νόμιμη πορεία του Ενάγοντα. Λαμβάνω επίσης υποψη και τη Διαταγή 19 θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών στην οποία αναφέρεται ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν εν συντομία τα γεγονότα και δη σε υποθέσεις αμέλειας να παρατίθενται οι λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγόμενου και όχι η μαρτυρία προς απόδειξης των δικογραφημένων θέσεων. Η μαρτυρία του ΜΕ2 ότι πέρασε με πράσινο χρώμα σχετίζεται με τη δικογραφημένη εκδοχή του ότι εισήλθε νόμιμα εντός της διασταύρωσης. Το ότι αναφέρει ότι πέρασε με πράσινο χρώμα είναι η μαρτυρία που παρουσίασε με σκοπό να υποστηρίξει τη δικογραφημένη εκδοχή του. Θεωρώ λοιπόν ατυχής την εισήγηση αυτή. Ο Ενάγοντας δικογράφησε ότι ανακόπηκε η νόμιμη πορεία του και προσπάθησε με μαρτυρία να δείξει υπό ποιες περιστάσεις κινήθηκε νόμιμα εντός της πορείας του. Αξιολογώντας το ΜΕ2, θα έλεγα ότι σαν μάρτυρας σε γενικές γραμμές μου έκανε θετική εντύπωση. Κατάθεσε με σύνεση, σταθερότητα και συνέπεια. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ήταν πειστικό και λογικό και κρίνω ότι υπήρξε ειλικρινής με το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του γίνεται όμως μερικώς αποδεκτή ως εξηγώ κατωτέρω. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του διέκρινα ένα άτομο που ήρθε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης παρέμεινε συνεπής στα γεγονότα που είχε καταθέσει, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις ή έστω σε κάποια ουσιώδη αντίφαση που να κλονίσει την αξιοπιστία του. Περιέγραψε με σαφήνεια το πως έγινε το συμβάν, σε τι ενέργειες πρόβηκε πριν και μετά το συμβάν. Ήταν πολύ παραστατικός. Ο μάρτυρας όταν υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 2 που βρισκόταν όταν είδε το όχημα της Εναγόμενης 1 ή που αυτός βρισκόταν όταν κατά τη θέση του άρχισε να στρίβει δεξιά σχεδίασε ένα κόκκινο κουτάκι πλησίον του σημείου συγκρούσεως Χ. Το εν λόγω κουτάκι το τοποθέτησε στο τέλος της νησίδας μετά τη διάβαση πεζών μέχρι το σημείο Χ. Αντεξεταζόμενος παρά την έντονη αντεξέταση εξήγησε ότι τοποθέτησε εκεί το αυτοκίνητο στο περίπου και ότι το κέντρο του αυτοκινήτου ήταν στο σημείο Χ και βρισκόταν σε κίνηση. Ο μάρτυρας απαντούσε με αμεσότητα και έδιδε τις εξηγήσεις του. Δε διαπίστωσα να πρόκειται για άτομο που να προσάρμοζε τις απαντήσεις του. Δε δίστασε να αναφέρει επίσης στο Δικαστήριο ότι ζήτησε από τον αυτόπτη μάρτυρα να μείνει στη σκηνή και να δώσει μαρτυρία και να πει ότι είδε σαν αυτόπτης μάρτυρας, δείχνοντας ότι δεν ήθελε να αποκρύψει την αλήθεια από το Δικαστήριο ούτε χρησιμοποίησε αθέμιτο τρόπο για να παρουσιάσει στο Δικαστήριο το τι έγινε. Παρόλη την επίμονη αντεξέταση που δέχθηκε και τις υποβολές που του υποδείχθηκαν ότι πέρασε με κόκκινο χρώμα με σθένος και φυσικότητα απαντούσε παραμένοντας στην αρχική εκδοχή του εξηγώντας κάθε φορά στις ενέργειες που πρόβηκε και ότι δεν πέρασε ποτέ με κόκκινο χρώμα. Η μαρτυρία στο Δικαστήριο ήταν σε γενικές γραμμές σε συνάφεια με την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Περιέπεσε σε κάποιες αντιφάσεις αλλά κατά τη γνώμη μου είναι επουσιώδεις ως εξηγώ αμέσως πιο κάτω. Λαμβάνω υπόψη μου όμως ότι μετά την παρέλευση 10 ετών και με επίμονη αντεξέταση μπορεί κάποιος μάρτυρας να υποπέσει σε μικροαντιφάσεις. Στην κατάθεση του στην Αστυνομία ανάφερε ότι 20 μέτρα προτού εισέλθει στη διασταύρωση κοίταξε πρώτα δεξιά και μετά αριστερά και δεξιά. Αριστερά δεν είχε δει κάτι ενώ αριστερά στην απέναντι λωρίδα είχε 2 αυτοκίνητα το ένα πίσω από το άλλο. Αντεξεταζόμενος ανάφερε το ίδιο πράγμα αλλά είπε ότι γύρισε προς τα δεξιά όταν έμπαινε στη διασταύρωση. Το ότι κοίταξε δεξιά και αριστερά δεν αμφισβητήθηκε μάλιστα του υποβλήθηκε ότι κοίταξε γιατί περνούσε με κόκκινο, υποβολή που αρνήθηκε. Εν τέλει ως ανάφερε πάντα κοιτάζει 2 φορές ακόμα κι αν είναι πράσινο. Η πιο πάνω αντίφαση ως προς το χρόνο που κοίταξε δεξιά είτε λίγο πριν εισέλθει είτε μόλις εισήλθε δεν είναι ουσιώδης ώστε να μπορεί να επηρεάσει την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η βασική του θέση ότι κοίταξε δεξιά και αριστερά και ότι αρχικά στην αριστερή απέναντι πλευρά με δυτική κατεύθυνση είχε δύο αυτοκίνητα δεν άλλαξε. Μάλιστα τη λεπτομέρεια ως προς το ότι είχε δει απέναντι στην αριστερή λωρίδα με δυτική κατεύθυνση 2 οχήματα το ένα πίσω από το άλλο το κατέγραψε και στην κατάθεση του το
  26. Δεν είναι κάτι που προέκυψε στην αντεξέταση του ούτε αφορά ισχυρισμό που να τέθηκε πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία. Υπήρξε έντονη η αντεξέταση του ΜΕ2 ως προς το πότε άλλαξε το πράσινο χρώμα σε πορτοκαλί. Ο μάρτυρας στην κατάθεση του στην αστυνομία αναφέρει ξεκάθαρα ότι όταν πέρασε τη γραμμή του ΑΛΤ ολόκληρο το αυτοκίνητο του τότε είδε ότι άλλαξε το χρώμα στο φανέρι. Καθ' όλη τη διάρκεια ήταν σε κίνηση αφού όπως λέει παράλληλα ήταν στη διαδικασία για να στρίψει και όταν κοίταξε δεξιά ενώ ήταν εντός της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου είδε το όχημα της Εναγόμενης
  27. Το ίδιο ανάφερε και στο Δικαστήριο εξηγώντας κάθε φορά ότι ήταν εντός της Λεωφόρου και το όχημα κινείτο. Το γεγονός ότι ο μάρτυρας τοποθετεί την αλλαγή του χρώματος μετά που πέρασε ολόκληρο το αυτοκίνητο του από τη γραμμή του ΑΛΤ δε σημαίνει ότι εκείνη την ώρα είδε και το όχημα της Εναγόμενης. Στη κατάθεση του στην αστυνομία λέει ότι παράλληλα άρχισε να στρίβει δεξιά και όταν γύρισε δεξιά είδε το όχημα της Εναγόμενης
  28. Δεν είπε ο μάρτυρας ότι όταν αντιλήφθηκε την αλλαγή χρώματος παρέμεινε στο ίδιο σημείο ή ότι σταμάτησε. Όταν είδε την αλλαγή χρώματος ως ανάφερε είχε κοιτάξει απέναντι στο δρόμο ενώ την Εναγόμενη την είδε όταν γύρισε στα δεξιά και ενώ κινείτο το όχημα. Επομένως δεν διαπιστώνεται ότι ο μάρτυρας υπέπεσε σε κάποια αντίφαση. Σημειώνω ότι η αντεξέταση ήταν επίμονη και έντονη και γίνονταν για το ίδιο θέμα παρόμοιες ερωτήσεις. Ο μάρτυρας δεν άλλαξε τη θέση που προώθησε ως η κατάθεση του στην Αστυνομία, ότι δηλαδή εισήλθε στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου με πράσινο χρώμα. Επίσης στην κατάθεση του ο μάρτυρας στην Αστυνομία αναφέρει ότι άρχισε να στρίβει το όχημα που οδηγούσε στα δεξιά και υπέδειξε στο σχέδιο που βρισκόταν όταν ξεκίνησε να το κάνει αυτό. Μόλις άλλαξε το χρώμα σε πορτοκαλι άρχισε λέει να στρίβει το όχημα προς τα δεξιά. Με βάση τις τοποθετήσεις στο σχέδιο δεν μπορεί με ασφάλεια να εξαχθεί εύρημα εάν ο ΜΕ2 ήταν στη διαδικασία να στρίψει δεξιά γιατί το σημείο Χ βρίσκεται σε ευθεία γραμμή. Η θέση λοιπόν ότι έστριβε δεξιά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Παρατηρώ παράλληλα όμως ότι δεν υποδείχθηκε ποτέ στο μάρτυρα ότι δεν έκανε κίνηση να στρίψει δεξιά ούτε ζητήθηκαν εξηγήσεις προς τούτο για να θέσει τη θέση του και εν τέλει δημιουργήθηκε ασάφεια ως προς αυτό το σημείο. Λαμβάνοντας υπόψη την ασάφεια ως προς το εάν τελικά έστριβε προς τα δεξιά ο Ενάγοντας όταν είδε την Εναγομένη η μαρτυρία του ως προς αυτό το σημείο δε θα γίνει αποδεχτή. Το πιο πάνω ασαφές σημείο όμως δεν μπορεί από μόνο του να επηρεάσει την αξιοπιστία του ΜΕ2 αφού η μαρτυρία του γενικά ήταν σαφής και επεξηγηματική. Το εάν έστριβε ή όχι δεξιά είναι επουσιώδης. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου όμως ότι δε τέθηκε στο μάρτυρα οποιαδήποτε ερώτηση για να τοποθετηθεί επί τούτου ή να υποβληθεί στο μάρτυρα ότι δεν ήταν στο σημείο εκείνο. Η μαρτυρία του επίσης ως προς το πως λειτουργούν τα φώτα τροχαίας δε θα ληφθεί υπόψη ώστε να αποτελέσει εύρημα πως λειτουργούν οι φωτεινοί σηματοδότες στη διασταύρωση καθότι προέρχεται από τον Ενάγοντα που έχει προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση. Όμως λαμβάνεται υπόψη ότι ο Ενάγοντας γνωρίζει γενικά πως λειτουργούν οι φωτεινοί σηματοδότες. Η μαρτυρία του ως προς τις συνθήκες που έγινε το επίδικο οδικό ατύχημα γίνεται αποδεκτή με εξαίρεση τη θέση ότι ήταν στη διαδικασία να στρίψει λόγω της ασάφειας που προέκυψε.[5] Σημειώνω ότι ο μάρτυρας εξήγησε παρόλη την έντονη αντεξέταση που δέχθηκε που περίπου βρισκόταν όταν είδε την Εναγόμενη 1 σχεδιάζοντας μάλιστα και επί του Τεκμηρίου 2 το κουτάκι αλλά ο μάρτυρας δεν είναι εμπειρογνώμονας ώστε να μπορεί να υπολογίζει με μαθηματική ακρίβεια αποστάσεις. Ο ΜΕ3 αυτόπτης μάρτυρας μου έκανε θετική εντύπωση. Διέκρινα ένα άτομο ειλικρινές που ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια. Ο ίδιος εξήγησε με ειλικρίνεια τι έγινε και ότι δε γνώριζε ούτε τον Ενάγοντα ούτε την Εναγόμενη
  29. Το γεγονός ότι έμεινε στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά και το ότι έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία δείχνει ότι μοναδικός σκοπός του ήταν για να βοηθήσει στη διαπίστωση της πραγματικής κατάστασης. Δε διέκρινα ο μάρτυρας να είχε οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης ούτε διαφάνηκε κάτι τέτοιο. Με τη μαρτυρία του δε φάνηκε να ενήργησε με τρόπο ευνοικό προς τον Ενάγοντα ή με σκοπό να προκαλέσει κάποια δυσμένεια στην Εναγόμενη
  30. Ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ανάφερε ότι ο ΜΕ2 τον ρώτησε τη μέρα που έγινε το συμβάν μόνο εάν είδε τι έγινε και αν θέλει να δώσει κατάθεση. Εξήγησε με ειλικρίνεια τι λέχθηκε μεταξύ τους. Διακρίνω ότι τα όσα κατάθεσε στην Αστυνομία ως στο Τεκμήριο 8 δε βρίσκονται σε αντίφαση με βάση τα όσα ανάφερε στο Δικαστήριο. Επίσης δε διαπίστωσα να υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αντιφάσεις ώστε να κλονιστεί η αξιοπιστία του. Αντιθέτως υπερασπίστηκε με σθένος τις θέσεις του. Λαμβάνω υπόψη μου επίσης ότι έδωσε μαρτυρία 10 έτη μετά το συμβάν και ότι ο μάρτυρας δεν είναι εμπειρογνώμονας για να μπορεί να υπολογίζει με ακρίβεια αποστάσεις επί του σχεδίου ως το Τεκμήριο
  31. Η προφορική μαρτυρία του ήταν σε συνέπεια και σταθερότητα τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση. Γενικά ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ότι είδε την Εναγόμενη 1 από απόσταση περίπου 20 μέτρων να εισέρχεται στη διασταύρωση με ταχύτητα ενώ στο δρόμο βρισκόταν ο Ενάγοντας ο οποίος είχε περάσει και εισήλθε στη συμβολή με πράσινο χρώμα και ακολουθούσε την πορεία του. Εξήγησε με καθαρότητα και παραστατικότητα τι έγινε, παρόλο που πέρασαν αρκετά χρόνια. Περιέγραψε δίδοντας λεπτομέρειες για το πως ήταν ο δρόμος ότι δηλαδή πρώτα είχε διάβαση και μετά ο κύριος δρόμος και με τη μαρτυρία του γενικά φάνηκε ότι είχε πολύ καλή ορατότητα και ήταν σε θέση να περιγράψει το πως έγινε το συμβάν. Τα όσα ανάφερε συνάδουν με τη λογική και υπήρξαν πειστικά. Η μαρτυρία του λοιπόν ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Κρίνω ορθό στο σημείο αυτό να παρεμβάλλω και να αξιολογήσω τη μαρτυρία της ΜΥ2 σε σχέση με τις συνθήκες επέλευσης του οδικού ατυχήματος. Η ΜΥ2 δεν άφησε θετική εντύπωση. Κάποιες απαντήσεις της ήταν μονολεκτικές ενώ σε κάποιες άλλες σε καίρια ζητήματα απαντούσε δεν ξέρω, δεν μπορώ να απαντήσω ή διαφωνώ. Βλέποντας και ακούγοντας τη ΜΥ2 κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της διέκρινα ένα άτομο που απλώς ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την εκδοχή που τη βολεύει. Όταν δεν ήθελε να απαντήσει ή όταν απέφευγε την απάντηση απαντούσε μονολεκτικά. Δεν προσπάθησε να αιτιολογήσει με σαφήνεια και καθαρότητα τη θέση της. Για παράδειγμα σε ερώτηση πόση ορατότητα έχει ο δρόμος που ακολουθούσε ή αν μπορεί να πει ποιο είναι το μήκος της ευθείας δε θυμόταν ενώ η ίδια ανάφερε ότι έκανε πολλές φορές τη συγκεκριμένη διαδρομή. Επίσης όταν ερωτήθηκε στα πόσα μέτρα απόστασης είδε τους φωτεινούς σηματοδότες παράπεμψε στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία. Οι απαντήσεις της δεν ήταν πειστικές και δόθηκε η εντύπωση ότι δεν ήθελε να παρουσιάσει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Σε γενικές γραμμές η μαρτυρία της σε κάποια σημεία υπήρξε ασαφής, αντιφατική και γενικόλογη. Για παράδειγμα ισχυρίστηκε ότι ήταν προσεκτική και παρακολουθούσε το δρόμο λέγοντας ότι για πρώτη φορά είδε ότι ήταν πράσινο σε απόσταση 5 μέτρων από το φωτεινό σηματοδότη και ενώ η ίδια πήγαινε με 40χαω και τον Ενάγοντα δεν το είδε παρά μόνο όταν αυτή ήταν εντός της συμβολής. Πέραν των σημείων της μαρτυρίας της που συνάδουν με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ένεκα αδυναμιών που κλόνισαν την αξιοπιστία της η μαρτυρία της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Συγκρίνοντας την αξιόπιστη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο σε σχέση με τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος παρατηρώ ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 έρχεται σε συνάφεια με τη μαρτυρια του Ενάγοντα ΜΕ2 και δη ότι ο ΜΕ2 εισήλθε εντός της ελεγχόμενης με φώτα τροχαίας συμβολής με πράσινο χρώμα, το οποίο άλλαξε σε πορτοκαλί όταν το αυτοκίνητο του Ενάγοντος ήταν ήδη στη συμβολή. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης δε έδωσε εξήγηση ο ΜΕ3 αφού δε ρωτήθηκε σχετικά. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης η μαρτυρία του ΜΕ1 ως προς τις αποστάσεις που διένυσαν τα δύο οχήματα όταν εισήλθαν εντός της συμβολής. Με τη μαρτυρία του ΜΕ2 φάνηκε ότι όταν είδαν το όχημα της Εναγόμενης 1 τόσο ο ΜΕ2 όσο και ο ΜΕ3 αυτή βρισκόταν σε απόσταση 20 μέτρα δηλαδή δεν είχε εισέλθει στη διασταύρωση ενώ ο Ενάγοντας κινείτο ήδη εντός της συμβολής. Ήταν ξεκάθαρος λοιπόν ο ΜΕ3 ότι ο Ενάγοντας πέρασε με πράσινο χρώμα και ήταν εντός της συμβολής ενώ η Εναγόμενη 1 δεν είχε εισέλθει. Πέραν του ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 ενίσχυσε τη μαρτυρία του ΜΕ2 λέγω επίσης ότι οι ισχυρισμοί του ΜΕ3 συνάδουν και με την πραγματική μαρτυρία. Ως προς το που ακριβώς βρισκόταν το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας όταν έγινε η σύγκρουση υπάρχει μια μικρή απόκλιση αλλά αυτό δεν επηρεάζει τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγοντας πέρασε με πράσινο φως. Εξάλλου δεν αποτέλεσε σημείο αντιπαράθεσης το σημείο σύγκρουσης, ήταν κοινό αποδεκτό. Μάλιστα και οι δύο μάρτυρες (ΜΕ2 και ΜΕ3) οι οποίοι είχαν ως ανάφεραν και δεν αμφισβητείται καλή ορατότητα είδαν το όχημα της Εναγόμενης σε απόσταση 20 μέτρων περίπου από εκεί που βρίσκονταν και οδηγούσε χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα. Η ίδια η Εναγόμενη 1 παραδέχεται ότι δεν ελάττωσε ταχύτητα ούτε πάτησε φρένα. Αξιολόγηση μαρτυρίας σε σχέση με τις ειδικές ζημιές- απώλεια απολαβών-ζημιές οχήματος Αξιολογώντας τη μαρτυρία των ΜΕ4 και ΜΕ5 ως προς τις ειδικές ζημιές αναφέρω αρχικά ότι ο ΜΕ4 σαν μάρτυρας υπήρξε λίγο υπερβολικός στις τοποθετήσεις του και φάνηκε σε ορισμένα σημεία της μαρτυρίας του ότι απέφευγε την ερώτηση που του είχε τεθεί όπως για παράδειγμα πότε ήταν κλειστή η Ενάγουσα εταιρεία τον Αύγουστο 2012 για τις θερινές διακοπές. Τη μαρτυρία του λοιπόν τη προσεγγίζω με μεγάλη προσοχή καθότι ενεργεί τόσο εκ μέρους της Ενάγουσας εταιρείας αλλά έχει στενή συγγενική σχέση και με τον Ενάγοντα. Η μαρτυρία του για τους λόγους που εξηγώ αμέσως πιο κάτω θα γίνει μερικώς αποδεκτή. Ο ΜΕ4 κρίνω ότι υπήρξε ειλικρινής ως προς την περιγραφή του επίδικου οχήματος κατά το χρόνο μεταφοράς του στο χώρο που είναι σήμερα αλλά δεν μπορώ να αποδεκτώ τη μαρτυρία του για τις ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο κατά το επίδικο ατύχημα ή το είδος των ζημιών. Ο ίδιος δεν ήταν παρόν και δεν είναι σε θέση να γνωρίζει επακριβώς τι ζημιά προκλήθηκε αφού το όχημα μεταφέρθηκε στο χώρο που βρίσκεται σήμερα μετά το δυστύχημα. Επίσης δεν μπορεί να γνωρίζει εάν κατά το δυστύχημα είχαν αποκολληθεί το καπό και ο προφυλακτήρας ή εάν αφαιρέθηκαν μετά. Η μαρτυρία του λοιπόν δεν είναι πειστική ως προς τις ζημιές που επήλθαν στο επίδικο όχημα. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τα όσα ανάφερε με βάση φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν από το Τεκμήριο 17 αφορούν φωτογραφίες που λήφθηκαν περί το Φεβρουάριο 2022, 10 χρόνια μετά. Είναι γεγονός επίσης ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι το όχημα μεταφέρθηκε εκεί και δεν μετακινήθηκε. Όμως παραμένει ως γεγονός ότι ο ίδιος είδε το όχημα μετά τη μεταφορά του και είναι επισφαλές να βασιστεί το Δικαστήριο σε σχέση με τις ζημιές στη μαρτυρία του. Εξήγησε με σαφήνεια θα έλεγα πως λειτουργούσε η Ενάγουσα εταιρεία, τα καθήκοντα του ΜΕ2 και ότι απουσίασε απο την εργασία του με αναρρωτική άδεια αλλά και ότι ακόμη και όταν επέστρεψε δεν μπορούσε να πηγαίνει κανονικά λόγω ενοχλήσεων στον αυχένα του. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτό. Κενό παρατηρήθηκε όμως ως προς το πότε τελικά έκλεισε η Ενάγουσα εταιρεία και πότε άνοιξε μετά τις θερινές διακοπές. Δεν εξήγησε με τη μαρτυρία του πότε ξεκίνησε η αναρρωτική άδεια του Ενάγοντος. Παρατηρώ επίσης ότι στην ακροαματική διαδικασία έγινε αναφορά σε μια συμφωνία μεταξύ Ενάγοντος και Ενάγουσας δυνάμει της οποίας κατέβαλαν στον ΜΕ2 το μισθό του για το χρόνο που έλειπε με αναρρωτική άδεια και να τα επιστρέψει όταν αυτός τα λάβει ως αποζημίωση, θέση όμως που δε δικογραφείται. Επίσης αναφέρθηκε ότι έτσι λειτουργούν με βάση τα όσα προβλέπονται από τις συντεχνίες τους. Αντιλαμβάνομαι η πιο πάνω συμφωνία και/ή πολιτική για να πληρώνονται οι υπαλλήλοι τις άδειες τους όταν απουσιάζουν με αναρρωτική άδεια και να τα επιστρέφουν μετά είναι γεγονός που ήταν γνωστό στον Ενάγοντα κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Όφειλε λοιπόν να το δικογραφήσει και να δωθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να απαντήσει στη θέση αυτή. Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή ότι η δίκη δρομολογείται με βάση τις δικογραφημένες θέσεις και εκδοχές. Η πιο πάνω θέση λοιπόν δε δικογραφήθηκε. Η εκδοχή του Ενάγοντα με βάση τα δικόγραφα είναι ότι υπέστη απώλεια απολαβών και ότι απουσίαζε με αναρρωτική άδεια. Αυτό θα εξεταστεί και όχι τυχόν συμφωνία του με την Ενάγουσα εταιρεία για να του πληρώσει το μισθό που αντιστοιχούσε στην αναρρωτική άδεια και να επιστρέψει το ποσό αυτό στην Ενάγουσα εταιρεία. Η μαρτυρία που δε συνάδει με τα δικόγραφα στο θέμα αυτό δε θα ληφθεί υπόψη. Το Τεκμήριο 16 αποτελεί έγγραφο βεβαίωση της Ενάγουσας εταιρείας, την οποία υπογράφει ο Διευθυντής αυτής και την οποία εκπροσώπησε στο Δικαστήριο. Η πλευρά των Εναγόμενων 1 και 2 μέσω της συνηγόρου τους αντεξέτασαν το μάρτυρα επί του εγγράφου. Το περιεχόμενο του εγγράφου κάνει αναφορά σε ποσά που πληρώθηκε ο Ενάγοντας λόγω αναρρωτικής άδειας από την εταιρεία και το οποίο θα πρέπει να επιστρέψει. Στο βαθμό που το περιεχόμενο του εγγράφου δε συνάδει με το περιεχόμενο των δικογράφων ως εξηγείται πιο πάνω δε θα γίνει αποδεκτό. Αποδεκτό γίνεται το περιεχόμενο του εγγράφου που συνάδει με τη μαρτυρία που έγινε ήδη αποδεκτή. Σε σχέση με τις ζημιές του επίδικου οχήματος αναφέρω δε ότι το Τεκμήριο 10 το οποίο δεν αμφισβητήθηκε ότι δεικνύει τις ζημιές στο επίδικο όχημα κατά το χρόνο του οδικού ατυχήματος γίνεται αποδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του από το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει καθοδήγηση ως προς τις ζημιές στο επίδικο όχημα. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του ΜΕ1 ο οποίος καθόρισε τι ζημιές είδε στο επίδικο όχημα στο Τεκμήριο 3 όπου σε σχέση με το καπό και προφυλακτήρα ανάφερε ότι είχαν βουλώσει. Το Τεκμήριο Β προς αναγνώριση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Δεν έχει αναγνωριστεί από κάποιο μάρτυρα και δεν αποτέλεσε στο τέλος Τεκμήριο στη διαδικασία. Ως εκ τούτου δεν θα αποδωθεί καμία αποδεικτική βαρύτητα στο εν λόγω έγγραφο. Παρόλο που δεν αμφισβητήθηκαν τα προσόντα του ΜΕ5 και ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονας στην ειδικότητά του, εξέτασα το επάγγελμα, την εκπαίδευση, τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του και έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, κρίνω ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονες, στην ειδικότητα που έχει σαν εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων. Σε σχέση δε με τον εμπειρογνώμονα, αυτός οφείλει να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα που θα του επιτρέψουν να καταλήξει σε δικαστική κρίση. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΜΕ5 όμως κρίνω ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή στην ολότητα της ως εξηγώ κατωτέρω. Κρίνω ότι με σαφήνεια εξήγησε γιατί το επίδικο όχημα μετά το δυστύχημα δεν μπορούσε να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση. Η εξήγηση που έδωσε ήταν κατατοπιστική και λογική. Εξήγησε με βάση τα προσόντα και πείρα του ότι το αμάξωμα είχε καταστραφεί και δεν μπορούσε πλέον να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση. Ως προς το θέμα της αξίας του επίδικου οχήματος όμως κατά τον επίδικο χρόνο ως φάνηκε ο μάρτυρας βάσισε την εκτίμηση του σε εφημερίδα με αγγελία πώλησης παρόμοιου οχήματος το 2013 ενώ η εφημερίδα τελικά είχε ημερομηνία 10/06/
  32. Η έκθεση του δε στηρίχθηκε στα στοιχεία που ανάφερε ότι βασίστηκε. Μάλιστα παρατηρώ ότι υπέπεσε και σε αντιφάσεις αφού αρχικά νομιζόμενος ότι το παρόμοιο όχημα του Τεκμηρίου 18 με το επίδικο είχε αξία €3800 το 2013 ισχυρίστηκε ότι αυτό εξυπακούει ότι το 2012 το επίδικο όχημα ήταν πιο καινούριο και θα έπρεπε να προστεθεί στην αξία του ποσοστό 5%. Όταν ρωτήθηκε εάν με βάση τα νέα δεδομένα ήτοι ότι η αγγελία στην εφημερίδα δεν ήταν του 2013 αλλά του 2011, μπορεί να εφαρμοστεί το ίδιο σκεπτικό και να αφαιρέσει από την αξία του ποσοστό 5% απάντησε ότι θα μπορούσε να γίνει αυτό μόνο εάν γνώριζε ποια ήταν κατάσταση του οχήματος αν ήταν δηλαδή σε καλή κατάσταση κάτι που στην προκείμενη περίπτωση δε γνώριζε. Όταν όμως πρόσθεσε στην αξία του οχήματος 5% δε φαίνεται να τον απασχόλησε η κατάσταση του οχήματος. Επίσης ο ΜΕ5 παραδέχθηκε ότι η τιμή στην αγγελία στην εφημερίδα ήταν διαπραγματεύσιμη. Το ποσό λοιπόν που καθόρισε σαν αξία του επίδικου οχήματος σύμφωνα με την αγγελία δεν μπορεί να αποτελέσει εύρημα ότι αποτελεί την πραγματική αξία του επίδικου οχήματος. Επίσης ο ίδιος είχε αναφέρει ότι είναι σημαντικό να γνωρίζει την κατάσταση του οχήματος, τα χιλιόμετρα και την ηλικία του για να προβεί σε εκτίμηση. Είναι προφανές ότι 10 χρόνια μετά δε θα γνώριζε γεγονός που συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι δεν ήταν σε θέση με τα στοιχεία που είχε ενώπιον του να προβεί σε ακριβή εκτίμηση της αξίας του οχήματος. Επίσης παρατηρώ ότι και ο ίδιος κατέληξε σε ένα κατά προσέγγιση ποσό αξίας για το λόγο ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει την κατάσταση του επίδικου οχήματος. Ακόμη όμως και εάν η εκτίμηση βασιζόταν όντως σε αγγελία σε εφημερίδα του έτους 2013 θα έλεγα πάλι ότι δεν έχουν παρασχεθεί στο Δικαστήριο τα αναγκαία εφόδια ώστε να είναι σε θέση να επιλέξει ποιο ποσό μεταξύ των ποσών €4250-4500 αντισταθμίζει την αξία του επίδικου οχήματος το 2012 ή να είναι σε θέση να το καθορίσει. Ως εξηγώ ούτε ο ίδιος ήταν σε θέση να γνωρίζει την κατάσταση του αυτοκινήτου ούτε τα χιλιόμετρα αυτού. Από την άλλη πλευρά κρίνω ακροσφαλές για την αξία του επίδικου οχήματος να βασιστώ στη θέση ότι το 2007 η πραγματική αξία αυτού ήταν €
  33. Πρωτίστως σημειώνω ότι το όχημα ήταν μεταχειρισμένο. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι βασίστηκε σε εκείνη την αξία επειδή πίστευε ότι η Ενάγουσα δεν ήταν εταιρεία που θα μπορούσαν να την κοροιδέψουν. Ενώ επίσης η θέση του μάρτυρα ήταν ότι η αξία που απέμεινε στο επίδικο όχημα μετά το δυστύχημα ήταν €500 εντούτοις παραδέχθηκε ότι δε γνώριζε την κατάσταση του οχήματος 10 χρόνια πριν και έτσι υπολόγισε κατά την κρίση του με βάση ότι είδε 10 χρόνια μετά. Και πάλι δεν εξηγήθηκε πως κατέληξε σε αυτό το ποσό. Η θέση του παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Όπως ορίζει η νομολογία, ο ρόλος ενός εμπειρογνώμονα είναι να εξηγήσει τη μεθοδολογία, τον τρόπο και στοιχεία στα οποία βασίζει τα ευρήματα του και από τα οποία προκύπτει η θέση που υποστηρίζει. Ο εμπειρογνώμονας οφείλει να εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα απαραίτητα στοιχεία και να θέτει το υπόβαθρο ώστε να μπορεί να ελέγξει το Δικαστήριο την ορθότητα του συμπεράσματος και να μπορεί να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα. Με βάση τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε ο ΜΕ5 για τον υπολογισμό της αξίας του επίδικου οχήματος δεν είναι ακριβή και οι θέσεις του παρέμειναν ατεκμηρίωτες. Συνεπώς η έκθεση εκτίμησης του ΜΕ5 δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο ούτε μπορεί να βασιστεί σ'αυτήν για να προβεί σε ασφαλή ευρήματα σε σχέση με την αξία του επίδικου οχήματος. Η μαρτυρία του όμως γίνεται μερικώς αποδεκτή και δη γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία ότι δεν μπορεί πλέον να επανέλθει σε προτέρα κατάσταση το επίδικο όχημα. Αξιολόγηση μαρτυρίας σε σχέση με τις σωματικές βλάβες Σε σχέση με τους τραυματισμούς του ο Ενάγοντας κρίνω ότι ο ίδιος ίσως να ήταν λίγο υπερβολικός στις τοποθετήσεις του ως προς τη σοβαρότητα των σωματικών βλαβών που υπέστη. Γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία του ότι υπέστη τραυματισμούς κατά το ατύχημα, ότι είχε πόνο και έσερνε το πόδι του μετά το ατύχημα, η σοβαρότητα όμως των τραυματισμών και τυχόν κατάλοιπα θα εξεταστεί με βάση την ιατρική μαρτυρία. Ο ΜΕ2 επίσης εξήγησε ότι λάμβανε ποσό ύψους €2500 ως μηνιαίο μισθό. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τη θέση του ότι λάμβανε αυτό το ποσό ως μηνιαίο μισθό αν και παρατηρήθηκε ασάφεια αν το λαμβάνει ή αν το λάμβανε αλλά αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι τώρα λαμβάνει περισσότερα. Αποδέχομαι επίσης ότι εξαιτίας των τραυμάτων έλαβε από το γιατρό του αναρρωτική άδεια γεγονός που επιβεβαίωσε και ο γιατρός του ΜΕ
  34. Επίσης ο ΜΥ1 επιβεβαίωσε ότι σε έτσι είδους τραυματισμούς δίδεται αναρρωτική άδεια περί των 6-8 εβδομάδων. Ο ίδιος ανάφερε ότι απουσίαζε περί των 6 εβδομάδων, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο ΜΕ
  35. Αυτό το οποίο παράμεινε ασαφές είναι ως προς το πότε ξεκίνησε η αναρρωτική άδεια ή αν συνέπεσε και με τις θερινές διακοπές. Οι Δρ. Σ. (ΜΕ6) και Δρ. Χ. (ΜΥ1) θεωρώ ότι ήταν επίσης αξιόπιστοι, ανεξάρτητοι και αντικειμενικοί μάρτυρες. Τα προσόντα τους και η επαγγελματική τους κατάρτιση δεν αμφισβητήθηκαν. Παρόλα αυτά κρίνω ότι είναι εμπειρογνώμονες στην ειδικότητα τους. Επεξήγησαν και υποστήριξαν με επάρκεια, πληρότητα και πειστικότητα τα ευρήματα τους από την εξέταση του Ενάγοντα. Δεν διέκρινα να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος να αμφισβητήσω τα όσα κατέθεσαν και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή.Ο δε ΜΕ6 παρακολουθούσε τον Ενάγοντα από το 2012 και το 2013 του έδωσε ιατρικό πιστοποιητικό. H διάγνωση του όταν τον είδε το 2012 και τα όσα συνέστησε τότε ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν από την άλλη πλευρά. Ήταν η θέση του ότι τα συμπτώματα και παράπονα του Ενάγοντα καθώς και ο πόνος στον αυχένα είναι υποκειμενικά. Εξήγησε με καθαρότητα ποια είναι η σοβαρότητα των τραυματισμών του και ότι υποχώρησαν τα συμπτώματα. Ο αυχένας του είναι φυσιολογικό να τον ενοχλεί με την αλλαγή καιρού. Ο ΜΕ6 επίσης βεβαίωσε στο Δικαστήριο το ποσό των ιατρικών του εξόδων ήτοι ότι το ποσό των €450 οφείλεται σ'αυτόν ως ιατρικά έξοδα. Επίσης ο μάρτυρας ανάφερε ότι τα όσα ανάφερε ως πρόγνωση το 2013 για τον Ενάγοντα σήμερα δεν μπορεί να τα επιβεβαιώσει. Συνεπώς η μαρτυρία του ως προς τα όσα ανάφερε ως πρόγνωση για τον Ενάγοντα για μόνιμα κατάλοιπα αφού σήμερα δεν μπορεί να τα επιβεβαιώσει δε θα γίνει αποδεκτή. Ο δε ΜΥ1 εξέτασε τον Ενάγοντα περί το 2016 και εξήγησε με επάρκεια το 2016 ποια ήταν η κατάσταση του. Και οι δύο ιατροί συμφώνησαν ότι παρέμειναν ευαισθησία στον αριστερό δείκτη και στον αυχένα ειδικότερα μετά την αλλαγή του καιρού, αλλά δεν τα χαρακτήρισαν ως σοβαρά. Σημειώνω επίσης ότι ο ΜΥ1 δεν αμφισβήτησε τη διάγνωση που έγινε για τον Ενάγοντα ούτε με βάση το Τεκμήριο 13 ούτε με βάση το Τεκμήριο
  36. Ευρήματα Μετά από την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως ανωτέρω σημειώνω ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε και έγινε αποδεκτή για σκοπούς οικονομίας λόγου συνιστά εύρημα μου, όπως και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έγιναν αποδεκτά, τα γεγονότα που εν πάση περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν και αυτά που αναφύονται από τα δικόγραφα ως παραδεκτά γεγονότα. Συνοπτικά: α)Στις 14/08/2012 ενώ η Εναγόμενη 1 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KQΧΧΧΧ στην αριστερή εξωτερική λωρίδα της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου στην Πάφο με ανατολική κατεύθυνση συγκρούστηκε με το όχημα της Ενάγουσας με αρ. Εγγραφής HNΧΧΧΧ που οδηγούσε ο Ενάγοντας στην οδό Ανδρέα Βλάμη ο οποίος κατευθυνόταν δυτικά και είχε πρόθεση να εισέλθει στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου με στροφή προς τα δεξιά. Ο Ενάγοντας ήταν και είναι εργοδοτούμενος της Ενάγουσας εταιρείας. Η πορεία του οχήματος της Εναγόμενης 1 είναι ως το βέλος Α στο Τεκμήριο 2 ενώ η πορεία που ακολουθούσε ο Ενάγοντας είναι ως το βέλος Β στο Τεκμήριο
  37. Το οδικό ατύχημα σημειώθηκε στις 15:
  38. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. β) Ο Ενάγοντας πλησιάζοντας στα φώτα τροχαίας επί της συμβολής της οδού Ανδρέα Βλάμη με τη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου οδηγούσε με ταχύτητα περί των 20 χαω. Μπροστά του δεν προπορευόταν άλλο όχημα. Πίσω του ακολουθούσε ένα όχημα μάρκας ISUZU το οποίο οδηγούσε ο κος Κ. ΧΧΧΧΧ. Τα φώτα στην πορεία του ήταν πράσινο. Τόσο πριν την είσοδο του στη διασταύρωση όσο και μετά όταν εισήλθε ο Ενάγοντας κοίταξε τόσο αριστερά όσο και δεξιά. Στα δεξιά του δεν υπήρχαν αυτοκίνητα ενώ στα αριστερά είδε δύο αυτοκίνητα τα οποία βρίσκονταν στην απέναντι αριστερή λωρίδα και τα οποία είχαν σταματήσει στα φώτα τροχαίας. γ) Ο Ενάγοντας είδε την Εναγόμενη 1 ενώ είχε εισέλθει στη συμβολή σε απόσταση περί των 20 μέτρων στα δεξιά του. Η Εναγόμενη δεν είχε εισέλθει ακόμη στη συμβολή και δεν είπε περάσει από τους φωτεινούς σηματοδότες. Ο αυτόπτης μάρτυρας κος Κυριάκος ΧΧΧΧΧΧ είδε την Εναγόμενη σε απόσταση περί των 20-25 μέτρων στα δεξιά του. Ο αυτόπτης μάρτυρας είδε τον Ενάγοντα ο οποίος εισήλθε εντός της διασταύρωσης με πράσινο χρώμα. Από τα δεξιά υπήρχε ορατότητα πέραν των 100 μέτρων. Στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου ο δρόμος είναι ευθύς με ορατότητα 200 μέτρα. Η Εναγόμενη 1 για πρώτη φορά γύρισε για να δει το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη ως η πορεία της 5 μέτρα πριν τα φώτα τροχαίας και ενώ βρισκόταν πολύ κοντά σε αυτά ενώ τον Ενάγοντα για πρώτη φορά τον είδε όταν εισήλθε στη διασταύρωση και βρισκόταν σε απόσταση 10 μέτρων πριν τη σύγκρουση. Η Εναγόμενη 1 ενώ κινείτο αριστερά κινήθηκε δεξιότερα της πορείας της. Το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν 50 χαω. δ)Το οδικό ατύχημα έγινε εντός της ελεγχόμενης διασταύρωσης από φωτεινούς σηματοδότες στο σημείο σύγκρουσης (Χ) ως το Τεκμήριο 1 και
  39. Η Εναγόμενη 1 διένυσε απόσταση 11.70 μέτρα εντός της συμβολής μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Ο Ενάγοντας διένυσε απόσταση 10 μέτρων εντός της συμβολής μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Ο Ενάγοντας εισήλθε στη διασταύρωση ενώ το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη της πορείας που ακολουθούσε ήταν πράσινο. Ενώ είχε εισέλθει στη διασταύρωση και βρισκόταν εντός της Λεωφόρου Τάσσου Παπαδόπουλου, αφού είχε περάσει τη διάβαση πεζών και βρισκόταν πλησίον του σημείου σύγκρουσης Χ το φως άλλαξε από πράσινο σε πορτοκαλί. Το όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας βρισκόταν σε κίνηση. Ο Ενάγοντας μετά που άλλαξε το χρώμα από πράσινο σε πορτοκαλί όταν γύρισε στα δεξιά, είδε την Εναγόμενη 1 να κατευθύνεται με κάποια ταχύτητα προς τη διασταύρωση προς την πορεία του και ανάπτυξε ταχύτητα περί των 22χαω. ε) Η Εναγόμενη 1 δεν ελάττωσε ταχύτητα ούτε χρησιμοποίησε τα φρένα. Μετά τη σύγκρουση ο Ενάγοντας έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, στριφογύρισε στο δρόμο και κατέληξε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Οι τελικές θέσεις των ενεχόμενων οχημάτων αναγράφονται ως Α1 και Β1 στο Τεκμήριο
  40. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση κατά το χρόνο του δυστυχήματος οι φωτεινοί σηματοδότες λειτουργούσαν με την αλλαγή χρώματος και ρύθμισης της τροχαίας κίνησης. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση γενικά όταν το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη ως η πορεία Β στο Τεκμήριο 2 είναι πράσινο, το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη ως η πορεία Α με βάση το Τεκμήριο 2 είναι κόκκινο. Η Εναγόμενη παραβίασε την απαγόρευση του κόκκινου φωτεινού σηματοδότη. στ)Το όχημα της Εναγόμενης 1 κτύπησε με το μπροστινό μέρος του στο όχημα της Ενάγουσας στη δεξιά πλευρά του οχήματος της Ενάγουσας. Οι ζημιές στο όχημα της Εναγόμενης 1 ήταν σε ολόκληρο το μπροστινό μέρος ενώ στο όχημα της Ενάγουσας εταιρείας οι ζημιές ήταν σε όλη τη δεξιά πλευρά. Επίσης βούλωσε ο μπροστινός προφυλακτήρας, οι δύο δεξιές πόρτες, τα δύο δεξιά φτερά και ο πίσω προφυλακτήρας. Έσπασε ο μπροστινός ανεμοθώρακας. Το αυτοκίνητο δεν μπορεί να επανέλθει στην προτέρα κατάσταση (total loss). ζ)Στη σκηνή του δυστυχήματος έφτασε σύντομα μετά το ατύχημα ο αστυφύλακας 2521 κος Μιχαήλ ο οποίος διερεύνησε το επίδικο ατύχημα. Ο Ενάγοντας τραυματίστηκε όπως και ο υιός της Εναγόμενης 1 ο οποίος καθόταν στο πίσω κάθισμα. Ο Ενάγοντας συγκεκριμένα μεταφέρθηκε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Στο Νοσοκομείο Πάφου διαγνώστηκε με αιμάτωμα αριστερού χεριού άκρας, αιμάτωμα δεξιού αντιβραχίονα και οίδημα δεξιού αγκώνα και αιμάτωμα στη δεξιά κνήμη. Δύο μέρες μετά επισκέφθηκε το Δρ. Σολομωνίδη αφού είχε πόνο στον αυχένα, αγκώνα, γόνατο, κνήμη, ζάλη και αριστερό χέρι. Τα όσα διέγνωσε ο Δρ. Σολομωνίδης αναγράφονται στο Τεκμήριο
  41. Τα όσα διέγνωσε ο Δρ. Χριστοδουλάκης το 2016 αναγράφονται στο Τεκμήριο
  42. Σήμερα ο Ενάγοντας έχει ευαισθησία στο αριστερό δείκτη και στον αυχένα λόγω αλλαγής καιρού. Ο αυχένας υπέστηκε διάστρεμμα, χωρίς μόνιμο κατάλοιπο παρά μόνο ευαισθησία και ενοχλήσεις στην αλλαγή του καιρού. η)Τα ιατρικά έξοδα του Δρ. Σολομωνίδη ανέρχονται σε ποσό €450 αλλά δεν έχει πληρωθεί ακόμη το ποσό αυτό. θ)Ο Ενάγοντας έλαβε αναρρωτική άδεια. Ο μηνιαίος μισθός του ήταν €
  43. Για ενάμιση μήνα απουσίαζε. Πληρώθηκε όμως από την Ενάγουσα εταιρεία παρόλο που απουσίαζε. Λάμβανε παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Επίσης χρησιμοποιούσε κολλάρο. ι)Η Εναγόμενη 2 είναι η ασφαλιστική εταιρεία η οποία κάλυπτε την Εναγόμενη 1 και το όχημα με αρ. εγγραφής KQM852 στο υπό αναφορά τροχαίο δυστύχημα Νομική πτυχή Στο παρόν στάδιο κρίνω ορθό να υπενθυμίσω ότι σε αστικής φύσεως υποθέσεις όπως είναι η παρούσα, η επιτυχία της υπόθεσης των Εναγόντων εξαρτάται από το αν αυτοί θα επιτύχουν να αποδείξουν, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είναι πιο πιθανή, παρά να μην είναι, η δική τους εκδοχή.[6] Όπως επίσης είναι καλά γνωστό στις πολιτικές υποθέσεις, η επιτυχία της αγωγής εξαρτάται από το εάν ο Ενάγοντας θα παρουσιάσει επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία με την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιήσει το βάρος απόδειξης. Αν ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης αποτύχει να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο, τότε θεωρείται ότι δεν το απέσεισε.[7] Η στοιχειοθέτηση του αστικού αδικήματος της αμέλειας ουσιαστικά είναι θέμα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.[8] Η ίδια η αμέλεια ως αστικό αδίκημα δεν μπορεί να εξετάζεται αφηρημένα, αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στην παράλειψη που προκάλεσε τη ζημιά.[9] Ως αναφέρθηκε στην απόφαση που δόθηκε στην υπόθεση Φοινικαρίδης v Γεωργίου κ.α.[10] η αμέλεια συνίσταται στην παράλειψη της επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού όχι και του ενεχόμενου οδηγού[11], o δε προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για λήψη προφυλακτικών μέτρων διαφαίνεται κατά τη λογική πρόβλεψη.[12] Επίσης ως έχει νομολογηθεί το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο στη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους.[13] Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν διαπιστωθεί μέσα από τα ευρήματα, θεωρώ ότι η μαρτυρία δικαιολογεί το συμπέρασμα ότι η Εναγόμενη 1 ενήργησε αμελώς και/ή κατά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας της προς τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου και δη τον Ενάγοντα. Αρχικά με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Ενάγοντας πέρασε στη διασταύρωση με πράσινο χρώμα και εισήλθε εντός της διασταύρωσης ενώ ο φωτεινός σηματοδότης στην πορεία του ήταν πράσινο ανεξάρτητα εάν έγινε πορτοκαλί στη συνέχεια δείχνει ότι εισήλθε νόμιμα στην πορεία του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ενάγοντα αλλά και του αυτόπτη μάρτυρα η Εναγόμενη 1 οδηγούσε με αυξημένη ταχύτητα. Δεν έχω μαρτυρία για την ταχύτητα της αλλά όταν την είδαν αυτή βρισκόταν στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου να κατευθύνεται προς τη διασταύρωση χωρίς να σταματά και ουσιαστικά να ανακόπτει την πορεία του Ενάγοντα. Σύμφωνα επίσης με τη δική της μαρτυρία οδηγούσε στη Λεωφόρο Τάσσου Παπαδόπουλου που είναι μια ευθεία στην αριστερή λωρίδα και γύρισε και κοίταξε το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη στην πορεία της 5 μέτρα πριν εισέλθει στην ελεγχόμενη διασταύρωση. Κάποιος προσεκτικός και συνετός οδηγός ενώ οδηγά και βρίσκεται πλησίον των φώτων τροχαίων δε γυρίζει να ελέγξει το χρώμα στην πορεία του 5 μέτρα πριν την είσοδο στη διασταύρωση. Η Εναγόμενη 1 πέρασε στη διασταύρωση με κόκκινο κατά παράβαση της απαγόρευσης του κόκκινου σηματοδότη. Λέγω επίσης ότι αφού ο Ενάγοντας πέρασε στη διασταύρωση με πράσινο ότι εν πάση περιπτώση εξυπακούει ότι η Εναγόμενη 1 πέρασε με κόκκινο. Δεν ήταν εφικτό να ήταν ταυτόχρονα πράσινο. Στο σύγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 10th ed. Σελ. 258 αναφέρεται ότι αν τα φώτα τροχαίας δείχνουν πράσινη ένδειξη για την κυκλοφορία προς ανατολική - δυτική κατεύθυνση, τα δικαστήρια δικαιούνται να συνάξουν από το γεγονός αυτό, το συμπέρασμα ότι η ένδειξη στα φώτα τροχαίας για την κυκλοφορία ως η κατεύθυνση βορρά - νότου είναι κόκκινη. Βλ. επίσης Wells v Woodward

(1956)54 LGR 142.Από το πιο πάνω απόσπασμα σε συνάρτηση με τα ευρήματα ανωτέρω μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι αφού στα φώτα τροχαίας ως η πορεία Β που ακολουθούσε ο Ενάγοντας το φως ήταν πράσινο στην πορεία Α ως η πορεία της Εναγόμενης 1 το φως ήταν κόκκινο με την Εναγόμενη 1 να παραβιάζει τον κόκκινο φωτεινό σηματοδότη. Με το να εισέλθει η Εναγόμενη 1 στη διασταύρωση με κόκκινο φως γνωρίζοντας ότι θα βρεθεί αντιμέτωπη με άλλα αυτοκίνητα που θα κινούνταν νόμιμα στη διασταύρωση αποκόπτωντας την πορεία τους συνιστά αμελή πράξη.[14] Και όχι μόνο. Ως φάνηκε μέσα από τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή στο Δικαστήριο η Εναγόμενη 1 δεν είδε τον Ενάγοντα πριν να εισέλθει η ίδια στη διασταύρωση ενώ ο Ενάγοντας βρισκόταν ήδη στη διασταύρωση. Η ίδια στη μαρτυρία της ανάφερε ότι δεν είδε τον Ενάγοντα πιο πριν παρά 10 μέτρα πριν τη σύγκρουση. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 η Εναγόμενη 1 διάνυσε 11.70μ. εντός της συμβολής μέχρι το σημείο σύγκρουσης, θέση που είναι αποδεκτή από την Εναγόμενη 1 και είδε τον Ενάγοντα 10 μέτρα πριν τη σύγκρουση ενόσω δηλαδή ήταν στην ελεγχόμενη διασταύρωση. Η Εναγόμενη 1 αν και δε γνωρίζω την ταχύτητα της προφανώς όμως με την ταχύτητα που πήγαινε (λαμβανομένης υπόψης της αξιόπιστης μαρτυρίας του ΜΕ2 και ΜΕ3 ότι την είδαν να κατευθύνεται με ταχύτητα) δεν προλάβαινε να σταματήσει και συγκρούστηκε με το όχημα του Εναγόμενου. Είναι παραδεκτό ότι δεν χρησιμοποίησε τα φρένα του οχήματος της. Η Εναγόμενη 1 λοιπόν όφειλε αρχικά να ελέγξει ότι ήταν ασφαλές να εισέλθει στη διασταύρωση. Αν ήταν πιο προσεκτική λογικά αναμένετο να προσέξει την παρουσία του Ενάγοντα στη διασταύρωση ο οποίος ήδη βρισκόταν εντός της συμβολής προτού εισέλθει η ίδια. Είναι προφανές επίσης ότι εάν αντιλαμβανόταν έγκαιρα την παρουσία του Ενάγοντα στο δρόμο θα χρησιμοποιούσε τα φρένα του οχήματος της. Αντιθέτως όχι μόνο δεν χρησιμοποίησε φρένο αλλά κινήθηκε δεξιότερα της πορείας της ενώ είχε αντιληφθεί ότι ο Ενάγοντας ήταν σε κίνηση και ακολουθούσε την πορεία του που ως φάνηκε κινείτο προς τα κάτω αφού είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά. Η Εναγόμενη οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα και ενώ είδε ότι ο Ενάγοντας βρισκόταν σε κίνηση αποφάσισε να κινηθεί δεξιότερα της πορείας της. Η ίδια ανάφερε ότι το έκανε αυτό για να τον αποφύγει αλλά αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι είδε τον Ενάγοντα σε κίνηση και κατάλαβε ότι κινείτο προς τα κάτω ότι δηλαδή ακολουθούσε την πορεία του. Αποφάσισε δηλαδή ότι ήταν σοφότερο να κινηθεί δεξιότερα αντί να παραμείνει στη λωρίδα της και δη στην ευθεία πορεία που ακολουθούσε. Προφανώς η συγκεκριμένη επιλογή δεν ήταν η σοφότερη αφού με αυτό τον τρόπο κινήθηκε προς την πορεία του και συγκρούστηκαν. Το ότι δεν οδηγούσε η Εναγόμενη 1 με την προσήκουσα προσοχή και επιμέλεια συνάγεται και από το ότι η ίδια ενώ οδηγούσε σε ευθύ δρόμο με πολύ καλή ορατότητα και ενώ οδηγούσε για κάποια λεπτά ευθεία για πρώτη φορά γύρισε να κοιτάξει το χρώμα στα φώτα τροχαίας όταν ήδη έφτασε πολύ κοντά σε αυτά και δη πέντε μέτρα πριν. Δεν είχε στραμμένη την προσοχή της στο δρόμο. Συμπερασματικά λοιπόν η Εναγόμενη 1 είχε εισέλθει στη διασταύρωση με κόκκινο αγνοώντας παντελώς ή και μη λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία του Ενάγοντα μέσα στην διασταύρωση και χωρίς να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ν' αποφύγει την σύγκρουση είχε καρφωθεί στην δεξιά πλευρά του οχήματός του. Η Εναγόμενη 1 αδιαφόρησε και δεν ενήργησε ως μια συνετή οδηγός που χρησιμοποιούσε τον δρόμο. Με δεδομένης της κατάληξης μου πιο πάνω ότι η Εναγόμενη 1 ενήργησε αμελώς και κατά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας της προχωρώ να εξετάσω τυχόν θέμα συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. Το θέμα της συντρέχουσας αμέλειας διέπεται από το άρθρο 57 του Κεφ.
  1. Ουσιαστικά αποτελεί παράγοντα μείωσης των αποζημιώσεων που θα καταβάλει ο Εναγόμενος.[15] Η ύπαρξη συντρέχουσας αμέλειας απορρέει από την παράλειψη του ενάγοντα να επιδείξει την απαιτούμενη επιμέλεια για να προστατεύσει τον ίδιο τον εαυτό του από βλάβη ή ζημιά. Το κριτήριο για να αποφασιστεί αν έχει επιτευχθεί συντρέχουσα αμέλεια είναι βασικά το ίδιο με την αμέλεια αφού το προβλεπτό πρόκλησης ζημιάς και η παράλειψη να ληφθούν προφυλάξεις έναντι προβλεπτών κινδύνων είναι το κλειδί για να καταλήξει το Δικαστήριο σε εύρημα ύπαρξης συντρέχουσας αμέλειας.[16] Στον καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ δύο οδηγών, οι καθοριστικοί παράγοντες είναι η υπαιτιότητα και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των δύο οδηγών της σύγκρουσης και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης.[17] Μια θεώρηση της νομολογίας που αφορά δυστυχήματα σε ελεγχόμενες από φώτα τροχαίας διασταυρώσεις, καταδεικνύει ότι ο οδηγός που περνά με πράσινο φως δεν ευθύνεται για τη σύγκρουση με όχημα που περνά με κόκκινο φως, εκτός αν ο πρώτος ήταν σε θέση να αντιληφθεί έγκαιρα το άλλο όχημα και να λάβει μέτρα προς αποφυγή της σύγκροσης.[18] Στην προκείμενη περίπτωση ο Ενάγοντας εισήλθε εντός της διασταύρωσης με πράσινο φως. Παρόλο που ήταν πράσινο το φως στην πορεία του και μπορούσε να εισέλθει, προτού εισέλθει κοίταξε τόσο δεξιά όσο και αριστερά. Ο Ενάγοντας κινείτο νόμιμα στην πορεία του και δεν μπορούσε να υποθέσει ότι κάποιος άλλος οδηγός δεν θα ήταν επιμελής για να λάβει προληπτικά μέτρα προφύλαξης. Παρόλα αυτά κοίταξε δεξιά και αριστερά. Ενώ κινείτο στην πορεία του το χρώμα στο φωτεινό σηματοδότη άλλαξε από πράσινο σε πορτοκαλί και ενώ βρισκόταν σε κίνηση γύρισε στα δεξιά και είδε το όχημα της Εναγόμενης 1 να κατευθύνεται κατά πάνω του. Είπε αντεξεταζόμενος ότι μπορεί κάποιος να καταλάβει όταν ο άλλος οδηγεί με κάποια ταχύτητα. Ουσιαστικά ο Ενάγοντας αντιλήφθηκε ότι ελλόχευε κίνδυνος και με σκοπό να αποφύγει τον κίνδυνο σύγκρουσης ανάπτυξε την ταχύτητα του. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία ότι ο Ενάγοντας είχε δει έγκαιρα την Εναγόμενη 1 και δεν μπορώ να προβώ σε τέτοιο εύρημα για να διαπιστώσω εάν έλαβε μέτρα προφύλαξης. Επίσης θεωρώ ότι παρόλο που κινείτο νόμιμα δεν είχε υποχρέωση να ελέγχει το δρόμο δεξιά και αριστερά. Παρόλα αυτά το έκανε και αφού είδε την Εναγόμενη 1 να έρχεται προς τη διασταύρωση ανάπτυξε την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε με σκοπό να την αποφύγει. Δε μου διαλανθάνει της προσοχής ότι ελάχιστα ανάπτυξε την ταχύτητα του όταν είδε την Εναγόμενη 1 αλλά λαμβάνω υπόψη μου ότι ο Ενάγοντας μόλις την είδε και αντιλήφθηκε ότι η ίδια κινείτο προς την κατεύθυνση του αμέσως έλαβε μέτρα προς αποφυγή της σύγκρουσης. Ο ίδιος δεν είχε καθήκον να πιθανολογήσει ότι η Εναγόμενη 1 θα εισερχόταν στη διασταύρωση με κόκκινο φως και θα του απέκοπτε την πορεία του αλλά μόλις την είδε προσπάθησε δε να προφυλάξει τον εαυτό του από τον κίνδυνο. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι κατά τη δεδομένη χρονική στιγμή και τα δύο ενεχόμενα οχήματα βρίσκονταν σε κίνηση. Ο Ενάγοντας ελάχιστο χρόνο είχε στη διάθεση του για να αντιδράσει και στον ελάχιστο χρόνο που είχε προσπάθησε να επιταχύνει. Με βάση το γεγονός ότι βρισκόταν κοντά στο σημείο σύγκρουσης όταν την είδε ως φαίνεται ελάχιστα μέτρα προχώρησε μπροστά αλλά αυτός επιτάχυνε και προχώρησε έλαβε δηλαδή μέτρα προφύλαξης. Στην αγωνία και άγχος της στιγμής και με βάση την ταχύτητα που πήγαινε μπορεί να λεχθεί ότι δεν επέδειξε αδιαφορία και έκανε ότι μπορούσε για να αποφύγει τη σύγκρουση. Σημειώνω επίσης ότι ο Ενάγοντας όταν το φως στο φωτεινό σηματοδότη άλλαξε σε πορτοκαλί γύρισε στα δεξιά του και έλεγξε το δρόμο. Η κίνηση του να επιταχύνει λοιπόν ήταν ορθή κατά την άποψη μου. Σε γενικές γραμμές κρίνω ότι ο Ενάγοντας ενήργησε αμέσως μόλις την είδε και έλαβε μέτρα προφύλαξης έστω εάν τελικά αυτά δεν ευόδωσαν. Δε διαπιστώνω να προέβηκε ο Ενάγοντας σε οποιαδήποτε αμελή πράξη. Ο Ενάγοντας ήταν ήδη στη διασταύρωση όταν είδε την Εναγόμενη 1 και όταν άλλαξε το χρώμα και είχε ήδη εισέλθει στη διασταύρωση με πράσινο φως ως δικαιούταν να πράξει και είχε ελέγξει προτού εισέλθει το δρόμο. Σίγουρα δε θα μπορούσε να γνωρίζει ότι η Εναγόμενη θα αψηφούσε τους κινδύνους και θα περνούσε με κόκκινο χρώμα. Υπενθυμίζω ο ίδιος πέρασε με πράσινο χρώμα, και η Εναγόμενη 1 με κόκκινο. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η Εναγόμενη 1 είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την πρόκληση του ατυχήματος. Ως αναφέρεται ο Ενάγοντας μετά από το δυστύχημα τραυματίστηκε και προκλήθηκαν σε αυτόν οι σωματικές βλάβες που περιγράφονται στα Τεκμήρια 13 και
  2. Επίσης το όχημα της Ενάγουσας υπέστη ζημιές κυρίως στη δεξιά πλευρά του και καταστράφηκε ολοσχερώς. Θεωρώ ότι οι λανθασμένες ενέργειες της Εναγόμενης 1 ως περιγράφονται ανωτέρω ήταν καθοριστικές για την πρόκληση του ατυχήματος και βρίσκονται σε άμεση συνάφεια με την πρόκληση ζημιών τόσο στο όχημα της Ενάγουσας όσο και με τους τραυματισμούς του Ενάγοντος. Με δεδομένα τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί οι ειδικές αποζημιώσεις τις οποίες αξιώνουν οι Ενάγοντες συνεπεία των τραυμάτων που έχει υποστεί και των ζημιών που έχουν προκληθεί στο όχημα της Ενάγουσας. Ειδικές Αποζημιώσεις Σε σχέση με τις ειδικές ζημιές είναι καθιερωμένη αρχή ότι αυτές πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Η Νομολογία επιβάλλει σε διάδικο την υποχρέωση να αποδεικνύει τη ζημία του με θετική μαρτυρία.[19] Οι διάδικοι οφείλουν λοιπόν να αποδεικνύουν τις ειδικές ζημιές τους.[20] Σημειώνω ότι μέσω της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής αρ. 1865/2013 διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις για το συνολικό ποσό των €
  3. Κατά την ακροαματική διαδικασία όμως προωθήθηκαν μόνο οι αξιώσεις σε σχέση με τα ιατρικά έξοδα και του ποσού των €3500 που αντιστοιχεί σύμφωνα με τη θέση του σε απώλεια απολαβών. Εφόσον λοιπόν η απαίτηση του Ενάγοντα για τις λοιπές ειδικές αποζημιώσεις δεν έχει προωθηθεί θα εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα ποσά που διεκδικεί για ιατρικά έξοδα καθώς και αν υπέστη απώλεια απολαβών. Η Ενάγουσα μέσω της αγωγής αρ. 1866/2013 διεκδικεί το ποσό των 4300 ως ειδικές ζημιές όπου €4000 είναι η αξία του οχήματος της Ενάγουσας αφού υπάρχει ισχυρισμός για πλήρη καταστροφή και το ποσό των €300 αντιστοιχούν σε απώλεια χρήσης. Κατά την ακροαματική διαδικασία προωθήθηκε η αξίωση ως προς τη ζημιά του οχήματος όχι για την απώλεια χρήσης. α)Ιατρικά έξοδα: O Ενάγοντας κατάθεσε την ιατρική έκθεση του ΜΕ6 στην οποία αναγραφόταν το ποσό των ιατρικών του εξόδων. Δε ρωτήθηκε κάτι σχετικό ο Ενάγοντας σε σχέση με τα ιατρικά έξοδα. Ο ΜΕ6 επιβεβαίωσε τι αφορά το ποσό και δη ότι αφορά ιατρικά έξοδα και ότι δεν τα έχει πληρωθεί. Κρίνω ότι το ποσό των ιατρικών εξόδων το δικαιούται ο Ενάγοντας. Λόγω των τραυματισμών του μετά το ατύχημα αναγκάστηκε να αποταθεί σε ορθοπαιδικό ιατρό και υπεβλήθη σε έξοδα, τα οποία οφείλει να καταβάλει. Συνεπώς κρίνω ότι παρουσιάστηκε θετική μαρτυρία απόδειξης του ποσού των €
  4. β)απώλεια απολαβών: σύμφωνα με την παραδοχή του Ενάγοντα ως αναφέρεται ανωτέρω είναι αποδεκτό ότι πληρώθηκε από την Ενάγουσα εταιρεία για όσο χρόνο απουσίαζε από την εργασία του κάποια ποσά. Ο Ενάγοντας λοιπόν δεν υπέστη απώλεια απολαβών. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε δεν δεν ήταν διαφωτιστική ως προς το πότε άνοιξε η Ενάγουσα εταιρεία μετά της Καλοκαιρινές διακοπές ούτε πότε ξεκίνησε η αναρρωτική άδεια του Ενάγοντος. Με τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε φάνηκε ότι μπορεί να συνέπεσε με την καλοκαιρινή άδεια όπου γίνονται άλλες διευθετήσεις ως προς την πληρωμή μισθού των υπαλλήλων. Αν η αναρρωτική άδεια ήταν το ίδιο χρονικό διάστημα με την καλοκαιρινή σημαίνει ότι το ποσό που θα έχανε ως απολαβές θα ήταν λιγότερο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβαίνει σε υποθέσεις και εικασίες και να προβαίνει σε υπολογισμούς από μόνο του χωρίς μαρτυρία. Το ζητούμενο όμως στην προκείμενη ήταν εάν ο Ενάγοντας υπέστη απώλεια απολαβών που δε φαίνεται να υπέστη. Η απαίτηση του λοιπόν δεν μπορεί να επιτύχει αφού δεν έχει καταδειχθεί απώλεια απολαβών. γ) ζημιά αυτοκινήτου: Ως αναφέρεται ανωτέρω δεν έχει γίνει αποδεχτή η εκτίμηση του ΜΕ5 ως προς το ποσό της αξίας του οχήματος ούτε το Δικαστήριο μπορεί για τους λόγους που εξηγούνται να καθορίσει την αξία του οχήματος. Το ποσό λοιπόν που διεκδικείται δεν έχει αποδειχθεί. Αφορά ειδική ζημιά που πρέπει να αποδεικνύεται με αυστηρότητα. Η απαίτηση λοιπόν της Ενάγουσας δεν απεδείχθηκε στον απαιτούμενο βαθμό. Γενικές Αποζημιώσεις Αναφορικά με τις αξιωμένες γενικές αποζημιώσεις, έχω κατά νου ότι ο σκοπός για τον οποίο επιδικάζονται είναι η δίκαιη αποζημίωση του θύματος για τη ζημιά και τραυματισμούς που έχει υποστεί και συναρτώνται άμεσα με τη σοβαρότητα των τραυμάτων, τον πόνο, την οδύνη, τη δυσχέρεια που προκαλούν τα τραύματα, τη διάρκεια των τραυμάτων και τα κατάλοιπα από τους τραυματισμούς με την όποια μορφή αυτά παίρνουν. Δεν υπάρχει μέτρο, ούτε ζυγαριά, με τα οποία θα μπορούσαμε να μετρήσουμε και να ζυγίσουμε αυτό τούτο τον τραυματισμό και τα όσα πιθανόν να έπονται απ' αυτόν, χωρίς όμως να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα[21]. Έχω επίσης κατά νου ότι το επιδικασθέν ποσό πρέπει να είναι εύλογο,[22] «κοινωνικά αποδεκτό»[23] και να αντανακλά την ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο που υπέστη το αθώο μέρος[24]. Επίσης, χωρίς όμως να πρόκειται για απόλυτο κανόνα, διαπιστώνεται μια γενικά αυξητική τάση στα ποσά που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις. [25] Η υποτίμηση του χρήματος στην περίοδο που διέρρευσε από τον χρόνο προηγουμένων επιδικασθέντων ποσών, είναι παράγοντας που κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψη.[26] Για τον λόγο αυτό, προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο με την έννοια του δεδικασμένου αλλά παρέχουν απλή καθοδήγηση στο Δικαστήριο.[27] Για σκοπούς καθοδήγησης ως προς το ύψος των γενικών αποζημιώσεων έχω λάβει υπόψη μου, το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάστηκαν σε περιπτώσεις όπου η φύση και έκταση των τραυματισμών όπως και τα κατάλοιπα των τραυμάτων προσομοίαζαν με την παρούσα υπόθεση όπως τις αποφάσεις στις υποθέσεις: Δέσποινα Χριστοδούλου v Rudolf Hoffer Π.Ε. 263/2012 ημερομηνίας 11/01/2018, Αλέξης Χριστοφίνης v Στέλλα Φραντζή Π.Ε. 328/2011 ημερομηνίας 31/05/2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης v Μηλίτσα Παπαμιλτιάδους
(2007)Α.Α.Δ. 733, Στέλιος Δημητρίου v Μαρίνας Α. Ιωάννου
(2003)Ι ΑΑΔ 274, Moustafa Ahmad Abdulkader v Χρίστος Σωτηρίου Π.Ε. 187/2011 ημερομηνίας 30/03/2017, ECLI:CY:AD:2017:A116. Για σκοπούς γενικών αποζημιώσεων λοιπόν λαμβάνω υπόψη μου ότι ο Eνάγοντας το 2012 εξαιτίας του επίδικου οδικού ατυχήματος υπέστη κακώσεις στη δεξιά πλευρά του σώματος του ήτοι δεξιό αγκώνα, δεξιό αντιβραχίο, δεξί γόνατο, ποδοκνημική, κνήμη, κάκωση αριστεράς άκρας χειρός και διάστρεμμα στον αυχένα. Λαμβάνω υπόψη μου ότι οι κακώσεις τις οποίες υπέστη στη δεξιά πλευρά επανήλθαν στο φυσιολογικό και ότι δεν υπάρχουν σήμερα μόνιμα κατάλοιπα παρά μόνο ευαισθησία στον αριστερό δείχτη του χεριού του Ενάγοντα και ενοχλήσεις στον αυχένα κατά την αλλαγή του καιρού. Το θέμα με τον αυχένα του δεν είναι σοβαρό. Ο Ενάγοντας χρησιμοποίησε κολλάρο, πήρε παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η επιδίκαση του ποσού των € 5.500 ως γενικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης ότι συνιστά δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον Ενάγοντα. Αναφορικά με την επιδίκαση τόκου ως προκύπτει από το άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, ο νόμος απολήγει στην παροχή δυνατότητας επιδίκασης τόκου για ολόκληρο ή μέρος του ποσού των αποζημιώσεων από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος ή από οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία, ως ήθελε κριθεί δίκαιο. To Δικαστήριο δύναται να επιδικάζει τόκο ίσο με το ύψος του τόκου που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων
(2),
(3)και
(4)του άρθρου 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Ως έχει περαιτέρω νομολογηθεί επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος εκτός εάν διαπιστωθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή ολιγωρία εκ μέρους του ενάγοντα. Ο νόμιμος τόκος επιδικάζεται επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων καθώς και επί των ειδικών αποζημιώσεων, μειωμένος όμως κατά το ήμισυ έτσι ώστε να αντισταθμιστεί το ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή.[28] Από τον φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι οι υπό τις ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγές καταχωρήθηκαν την 14/05/2013 ενώ το επίδικο οδικό ατύχημα επεσυνέβη την 12/08/
  1. Δε θεωρώ ότι το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος με την καταχώρηση της αγωγής είναι μεγάλο ή αδικαιολόγητο. Θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί τόκος σε σχέση με τις γενικές και ειδικές αποζημιώσεις υπέρ του Ενάγοντα στην αγωγή αρ. 1865/2013 από την 14/08/
  2. Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις ο τόκος από τις 14/08/2012 μέχρι την 14/05/2013 θα είναι μειωμένος στο μισό. Σε σχέση με την απαίτηση της Ενάγουσας στην αγωγή αρ. 1866/2013 διαπιστώνω ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι αξιώσεις της στον απαιτούμενο βαθμό με αποτέλεσμα να μην υπάρχει άλλη επιλογή από την απόρριψη της. Εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης της αγωγής αρ. 1865/2013 με την αγωγή αρ. 1866/
  3. Συνακόλουθα η αγωγή αρ. 1866/2013 της Ενάγουσας εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με την αγωγή αρ. 1865/2013 εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €5.500 με νόμιμο τόκο από τις 14/08/2012 και για το ποσό των €450 με νόμιμο τόκο από 14/08/2012 μειωμένο στο ήμιση μέχρι την 14/05/
  4. Από την 14/05/2013 ο νόμιμος τόκος επί του ποσού των €450 θα είναι ολόκληρος. Επιδικάζονται επίσης έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)............. Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Al Watani κ.α. v Παπαδοπούλου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ 1924 [2] Γεώργιος Παπαγεωργίου v Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 [3] Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ.
  1. [4] Βλ. Ευαγγέλου v Γιαννακού Π.Ε. 7823 ημερ. 12/11/
  2. [5] Αγαπίου v Παναγιώτου
(1998)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας v Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454. [6] Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858 [7] Σοφοκλέους ν. Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 [8] Panayiotoy v Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215. [9] Λάππας ν. Παφίτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 832 και Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 218. [10]
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 [11] Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 C.L.R. 387 [12] Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345 [13] Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ. 420 [14] Patsalides v Yiapani and another
(1969)1 C.L.R. 84, Kyriacou v Aristotelous
(1970)1 C.L.R. 172 [15] Covotsos Textiles v. Serghiou
(1981)1 C.L.R. 475 [16] Odysseos v. Mantovani & Sons
(1989)1 C.L.R. 321. [17] Κυριάκου Χριστοδούλου ν. Γρηγόρη Γρηγορίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.178. [18] Βλ. απόφαση Φοινικαρίδης κ.α. v Γεωργίου κ.α. ανωτέρω [19] Βλ. Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Ανδρέας Σπύρου ν. Άριστου Χ΄΄ Χαραλάμπους
(1989)1Ε ΑΑΔ 298, Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Θεμιστοκλέους ν. Παρασκευά
(1992)1 ΑΑΔ 498, Aloupou and Another v. Hadjigeorghiou and Another
(1984)1 CLR 475. [20] Κούνουνα κ.α. ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 2126. [21] Χαριλάου ν Νικολάου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1460, Fletcher v Autocar Transporters Ltd [1968] 1 All E.R. 726, Constantinou v Salahouris
(1969)1 C.L.R. 416. [22] Βαρβάρα Χρίστου Μιχαήλ ν Φίλιος Συκοπετρίτης Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049, Κώστας Ιακώβου ν Αλέξανδρος Παπαδάκη κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 2079 [23] Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofi
(1982)1 C.L.R. 789 [24] Φοινικαρίδης κ.α. ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, Παναγή ν Θεοδώρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Μαυροπετρή ν Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66 [25] Παναγή ν Θεοδώρου κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1303, Κωνσταντίνου ν Ιωάννου
(1993)1 Α.Α.Δ. 669 [26] (βλ.Σύγραμμα Φρίξου Νικολαΐδη 'Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες' παρ. 1-21, σελ. 25) [27] Ιακώβου ν Παπαδάκη κ.α
(2000)1Γ Α.Α.Δ 2079) [28] Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και Θεοδούλου ν. A. Panayides Contracting Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 2134. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.