Nikolay Khovrin ν. Igor Sidorov, Αγωγή αρ.: 1729/2018, 31/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A278 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1729/2018 Μεταξύ: Nikolay Khovrin Ενάγοντας Και Igor Sidorov Εναγόμενος --------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.11.19 Ημερομηνία: 31/10/2022 Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κα Μ. Ιωαννίδου Για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση 1: κα Αριστείδου για κ.κ. Υiannakis K. Thoma Law Firm LLC Για τον προτεινόμενο Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση 2: κα Αριστείδου για κ. Κ. Θωμά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων (στο εξής «Αιτητής») με την υπό κρίση αίτηση αιτείται την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος δια της προσθήκης Εναγομένου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Σύμφωνα με αυτήν, τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης συνδέουν άμεσα τον υφιστάμενο Εναγόμενο με τον προτεινόμενο Εναγόμενο (στο εξής «Καθ' ων η αίτηση 1 και 2» αντίστοιχα) και τις ζημιές που υπέστη ο Αιτητής ως εκ της συμπεριφοράς τους. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ισχυρίζεται, ότι υπέγραψε συμφωνία με τον Καθ' ου η αίτηση 1 κατόπιν δόλου και/ή απάτης εκ μέρους του τελευταίου. Πιο συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η αίτηση 1 χρησιμοποίησε τον Αιτητή προκειμένου να αποκρύψει τον τόπο και την προέλευση συλλογής χαρτονομισμάτων. Ακολούθως, ο Καθ' ου η αίτηση 1 αποτάθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Μετά από συμβουλές του Καθ' ου η αίτηση 2, ο Καθ' ου η αίτηση 1 αποχώρησε από την προαναφερόμενη συμφωνία και κατηγόρησε αδίκως τον Αιτητή. Στη συνέχεια, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 προκάλεσαν την έγερση πέντε ποινικών και αστικών διαδικασιών εναντίον του Αιτητή και της οικογένειας του. Ειδικότερα, το 2016 οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 υπέβαλαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού κακόβουλη καταγγελία, η οποία κατόπιν έρευνας απορρίφθηκε. Το 2017 υποβλήθηκαν νέες κακόβουλες καταγγελίες στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, οι οποίες, επίσης, απορρίφθηκαν. Το ίδιο έτος, οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ιδιωτική ποινική υπόθεση, χωρίς και πάλι επιτυχία. Στη συνέχεια, το 2018, καταχωρήθηκε νέα ιδιωτική ποινική υπόθεση, η οποία απορρίφθηκε από το Ε.Δ. Λεμεσού. Στην εν λόγω υπόθεση, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 και άλλα μέλη του δικηγορικού του γραφείου εξαπάτησαν και παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται, ότι η κακόβουλη ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη του. Λόγω της πιο πάνω σύλληψης, υπέστη τραυματισμούς και αναπηρίες μη αναστρέψιμες. Επίσης, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ενέπλεξαν στην όλη διαδικασία τη σύζυγο και τον υιό του Αιτητή. Η δε σύζυγος του Αιτητή, υπέστη σωματικές βλάβες. Καταληκτικά, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι υπέβαλε καταγγελία κατά του Καθ' ου η αίτηση 2 στον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 καταχώρησαν ξεχωριστές ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης. Ο μεν Καθ' ου η αίτηση 1 εγείρει 15 λόγους ένστασης, ο δε Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει 12 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης των Καθ' ων η αίτηση ταυτίζονται και συγκεφαλαιώνονται στους ακόλουθους: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των Δ.9 θ.10 και Δ.25, καθώς ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν είναι αναγκαίος διάδικος. · Δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε αιτία αγωγής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
- Τα οποιαδήποτε νομικά μέτρα και/ή διαδικασίες εναντίον του Αιτητή λήφθηκαν μετά από οδηγίες του Καθ' ου η αίτηση 1 προς τη δικηγορική εταιρεία στην οποία εργάζεται ο Καθ' ου η αίτηση
- · Ο Αιτητής δεν επεξηγεί πώς και πότε προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση. · Τόσο η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, όσο και η ένορκη δήλωση μετάφρασης πάσχουν και/ή είναι ελαττωματικές και δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Οι ενστάσεις συνοδεύονται από τις ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αντίστοιχα. Το περιεχόμενο τους είναι σχεδόν ταυτόσημο. Για σκοπούς οικονομίας θα παραθέσω πιο κάτω σύνοψη των δύο ενόρκων δηλώσεων. Ο Αιτητής, περί τον Μάρτιο του 2015, παρουσιάστηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 ως δικηγόρος με πολυετή εμπειρία ισχυριζόμενος ότι κατέχει άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος στην Κύπρο. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 εμπιστεύτηκε τον Αιτητή και του ανέθεσε τον χειρισμό διαφόρων υποθέσεων του. Ο Αιτητής, με δόλιο τρόπο προκάλεσε φόβο στον Καθ' ου η αίτηση 1, πείθοντάς τον ότι η Αστυνομία θα προχωρούσε σε κατάσχεση της περιουσίας του. Με αυτόν τον τρόπο απέσπασε με δόλο και απάτη μία συλλογή παλαιών χαρτονομισμάτων αξίας πέραν του €1.500.000 την οποία κατακρατεί παράνομα μέχρι και σήμερα. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 στις 19.11.15, τερμάτισε τις συμφωνίες που συνήψε με τον Αιτητή και απαίτησε την άμεση επιστροφή της συλλογής των παλαιών χαρτονομισμάτων. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 αποτάθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 2 για παροχή νομικών συμβουλών μετά τον τερματισμό των συμφωνιών που διατηρούσε με τον Αιτητή και συγκεκριμένα περί τον Ιούλιο του
- Ο Καθ' ου η αίτηση 2 δεν είναι αναγκαίος διάδικος στην παρούσα αγωγή, καθώς όλα τα εγειρόμενα επίδικα θέματα μπορούν να επιλυθούν οριστικά χωρίς την προσθήκη του. Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 2, ο οποίος πάντοτε ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της δικηγορικής εταιρείας στην οποία εργάζεται. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η αίτηση 2 ουδέποτε κατήγγειλε τον Αιτητή ζητώντας την ποινική του δίωξη. Η ιδιωτική ποινική υπόθεση με αρ.2149/2018 Ε. Δ. Λεμεσού καταχωρήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία με Παραπονούμενο τον Καθ' ου η αίτηση
- Όσον αφορά την προαναφερόμενη ιδιωτική ποινική υπόθεση, το Δικαστήριο την απέρριψε λόγω κατάχρησης της διαδικασίας, διότι κατά την παρουσίαση του κατηγορητηρίου για έγκριση δεν αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο ότι παρόμοιο κατηγορητήριο είχε παρουσιαστεί ξανά για έγκριση. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρήθηκε η Ποινική Έφεση με αρ. 26/
- Επιπροσθέτως των πιο πάνω, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 1, η οποία καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 2, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 13 η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποινική Έφεση με αρ. 26/
- Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση και παρέπεμψε την υπόθεση για συνέχιση της διαδικασίας στο πρωτόδικο Δικαστήριο. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Νομική πτυχή Η Δ.9 θ. 10 και η Δ.25 αποτελούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από τις ρυθμίσεις της Δ.9 θ.
- Στην αυθεντία Mepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1Β Α.Α.Δ 772, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder,Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, C.A.,Montgomery v. Foy, Morgan & Co [1895] 2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co v. Mcllwraith & Co [1896] 2 Q.B. 464, C.A., Ideal Films Ltd v. Richards [1927] 1 K.B. 374, C.A., Wilson v. Balcarres [1893] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B.688).» Συμπεράσματα Θεωρώ ορθό, όπως εξεταστεί κατά προτεραιότητα το ζήτημα που εγείρεται στις ενστάσεις των Καθ' ων η αίτηση και αφορά την εγκυρότητα των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή και της συνηγόρου του. Οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν, ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή θα πρέπει να αγνοηθεί. Αυτό, διότι, ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση μετάφρασης της συνηγόρου του, η ένορκη δήλωσή του μεταφράστηκε από τα ελληνικά στα αγγλικά. Ο Αιτητής, όμως, δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα. Συνεπώς, προκύπτει το εξής ερώτημα: Ποιος ετοίμασε την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση; Είναι γεγονός, ότι προκαλείται σύγχυση από τη διατύπωση της παραγράφου 2 της ένορκης δήλωσης της συνηγόρου του Αιτητή με την οποία δήλωσε ότι μετάφρασε την ένορκη δήλωση από την ελληνική στην αγγλική γλώσσα. Θα έπρεπε, σαφώς, να ισχύει το αντίθετο, από τη στιγμή που ο Αιτητής δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα. Παρά την προαναφερόμενη σύγχυση, θεωρώ ότι δεν μπορεί να επηρεαστεί η εγκυρότητα της ένορκης δήλωσης του Αιτητή. Από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η ένορκη δήλωση που υπέγραψε ο Αιτητής είναι αυτή που είναι συνταγμένη στην αγγλική γλώσσα. Συνεπώς, ο Αιτητής προέβη στην ένορκη δήλωση σε γλώσσα που είναι κατανοητή σε αυτόν. Ως εκ τούτου δεν τίθεται, κατά την άποψη μου, θέμα εγκυρότητας της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση. Όσον αφορά, τώρα, την ένορκη δήλωση της συνηγόρου του Αιτητή, δηλαδή την ένορκη δήλωση μετάφρασης της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, καθώς υπογράφεται από τη συνήγορό του η οποία χειρίστηκε και την επίδικη αίτηση. Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί στη νομολογία το ανεπιθύμητο της κατάρτισης ενόρκου δηλώσεως από δικηγόρο (Nwili v. Maremonte Investments Ltd Πολ. Έφεση 205/2017 ημερ. 23.04.19). Η νομολογία, ωστόσο, απαγορεύει την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, όταν ο τελευταίος καθίσταται μάρτυρας γεγονότων, οπότε θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης (Πολ. Έφεση 319/2012, Ζωγράφου κ.ά ν. Drosoneri Farm Limited, ημερ. 21.05.2015). Εν προκειμένω, η ένορκη δήλωση της συνηγόρου του Αιτητή δεν αφορά ζητήματα ουσίας της υπόθεσης, αλλά περιορίζεται στη μετάφραση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση. Αν και θα ήταν επιθυμητό να προέβαινε άλλο πρόσωπο στη μετάφραση και τη σχετική ένορκη δήλωση, εντούτοις, υπό τις περιστάσεις, δεν θεωρώ ότι η επίμαχη ένορκη δήλωση θα πρέπει να αγνοηθεί. Μετά τα πιο πάνω προκαταρκτικά ζητήματα, προχωρώ στην ουσία της υπό κρίση αίτησης. Ο Αιτητής επικαλείται τρεις βάσεις αγωγής. Συγκεκριμένα, επικαλείται την κακόβουλη δίωξη, τον λίβελλο και την παράβαση συμφωνίας. Σύμφωνα με τον Αιτητή, η προσθήκη του Καθ' ου η αίτηση 2 είναι αναγκαία, καθώς ο τελευταίος έχει άμεση εμπλοκή στα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής και ευθύνεται μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 1 για τις ζημιές που υπέστη ο Αιτητής, ως αποτέλεσμα της κακόβουλης δίωξης και του λίβελλου. Το αποφασιστικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, συνίσταται στο κατά πόσο η προσθήκη του προτεινόμενου Εναγόμενου είναι αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή (Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1372). Έχοντας, επομένως, κατά νου τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής, θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαία η προσθήκη του Καθ' ου η αίτηση 2, προκειμένου το Δικαστήριο να αποφανθεί αποτελεσματικά επί όλων των εγειρόμενων ζητημάτων. Αυτό, για τους λόγους που θα προσπαθήσω να εξηγήσω αμέσως πιο κάτω. Ξεκινώ από την ισχυριζόμενη κακόβουλη δίωξη και/ή καταγγελία. Δεν θα υπεισέλθω στο κατά πόσο τα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής μπορούν να ενταχθούν υπό την ομπρέλα του άρθρου 32 του Κεφ.
- Όπως υποδείχθηκε στη Mepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), η διαδικασία προσθήκης Εναγόμενου δεν προσφέρεται για καθοριστική επίλυση της τύχης της αγωγής. Εξετάζοντας, ωστόσο, την εν λόγω βάση αγωγής παρατηρώ, ότι δεν έχει τεθεί οποιοσδήποτε άμεσος και συγκεκριμένος ισχυρισμός που να υποστηρίζει ότι οι καταγγελίες ή τα παράπονα προς την Αστυνομία και τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας έγιναν από τον Καθ' ου η αίτηση
- Αντιθέτως, όπως προκύπτει από την επιστολή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού ημερ.07.11.16 (Τεκμήριο 11 της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 1), η καταγγελία έγινε από τον Καθ' ου η αίτηση
- Ομοίως, από τα ενώπιον μου στοιχεία δεν διαβλέπω με ποιον τρόπο ο Καθ' ου η αίτηση 2 διασυνδέεται με τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς που υπέστη ο Αιτητής και η σύζυγός του, λόγω της σύλληψης του πρώτου. Όπως αναφέρεται στις ενστάσεις, η σύλληψη του Αιτητή και η παραμονή του υπό κράτηση έλαβαν χώρα μετά από έκδοση δικαστικού εντάλματος σύλληψης και διατάγματος προσωποκράτησής του αντίστοιχα. Σημειώνω, ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση δεν αντικρούστηκαν από τον Αιτητή. Σε σχέση, τώρα, με την ιδιωτική ποινική υπόθεση με αρ.2149/2018 Ε. Δ. Λεμεσού, σημειώνω τα εξής. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 1, η προαναφερόμενη υπόθεση καταχωρήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία με Παραπονούμενο τον Αιτητή. Επομένως, η όποια εμπλοκή του Καθ' ου η αίτηση 2 ήταν υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρου μέσω της δικηγορικής εταιρείας στην οποία εργάζεται και αφορούσε τη λήψη δικαστικού μέτρου. Το πλέον ουσιώδες, όμως, έγκειται στο ότι το όλο οικοδόμημα της επιχειρηματολογίας του Αιτητή περί της εμπλοκής του Καθ' ου η αίτηση 2 στηρίχθηκε στην απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπήρξε κατάχρηση της διαδικασίας, διαπίστωση που το οδήγησε στην απόρριψη του κατηγορητηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ωστόσο, με την απόφασή του στην Ποινική Έφεση με αρ.26/2019 ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο πρωτόδικο Δικαστήριο για συνέχιση της διαδικασίας (Τεκμήριο 13 της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 1). Κατά συνέπεια, μέσω της προαναφερόμενης απόφασης, κατέρρευσε η θέση του Αιτητή περί εμπλοκής του Καθ' ου η αίτηση 2 σε καταχρηστικές εις βάρος του διαδικασίες. Αναφορικά, με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ότι στα πλαίσια της πιο πάνω ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης προβλήθηκαν ψευδείς ισχυρισμοί από τρίτα πρόσωπα μετά από παρότρυνση του Καθ' ου η αίτηση 2, προκειμένου να εξασφαλιστεί διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, περιορίζομαι να σημειώσω τα ακόλουθα. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, δεν ήταν ο Καθ' ου η αίτηση 2 το πρόσωπο που προέβη στις σχετικές ένορκες δηλώσεις που υποστήριξαν το αίτημα για υποκατάστατη επίδοση (βλ. και Τεκμήρια 8 και 9 της ένστασης του Καθ' ου η αίτηση 1). Ούτε και υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο από τον Αιτητή σε σχέση με το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Είναι φανερό από όσα εκτέθηκαν πιο πάνω, ότι η όποια εμπλοκή του Καθ' ου η αίτηση 2 ήταν υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρου του Καθ' ου η αίτηση 1 και περιορίστηκε στην παροχή νομικών υπηρεσιών. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, δεν αποκαλύπτεται ουσιαστική απαίτηση του Αιτητή εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
- Ούτε, από την άλλη, το αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής μπορεί να επηρεάσει τα συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση 2, έτσι ώστε να καθίσταται επιτακτική η προσθήκη του και η εκπροσώπησή του στην παρούσα διαδικασία. Η δεύτερη βάση αγωγής του Αιτητή με την οποία επιχειρείται να διασυνδεθεί ο Καθ' ου η αίτηση 2, αφορά τον ισχυριζόμενο λίβελλο ως εκ της δημοσίευσης σε διαδικτυακή εφημερίδα σχετικού άρθρου που αφορούσε το διάταγμα προσωποκράτησής του. Δεν διαβλέπω με ποιο τρόπο καθίσταται αναγκαία η προσθήκη του Καθ' ου η αίτηση 2, αφ' ης στιγμής δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι ο τελευταίος είναι το πρόσωπο που προέβη στη δημοσίευση ή εν πάση περιπτώσει ότι είναι αυτός που έδωσε τις σχετικές πληροφορίες στην εν λόγω διαδικτυακή εφημερίδα. Η άλλη βάση αγωγής, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, αφορά την ισχυριζόμενη παράβαση σύμβασης εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση
- Σε σχέση με αυτή δεν προκύπτει με ποιο τρόπο ο Καθ' ου η αίτηση 2 είναι αναγκαίος διάδικος. Επισημαίνω, ότι και ο ίδιος ο Αιτητής στην παράγραφο 14(δ) της ένορκής του δήλωσης εστιάζει την αναγκαιότητα για προσθήκη του Καθ' ου η αίτηση 2 ως Εναγόμενου, με αναφορά στην ισχυριζόμενη κακόβουλή δίωξη και/ή κακόβουλα παράπονα προς την Αστυνομία και τον Γενικό Εισαγγελέα και την καταχώρηση της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης με αρ.2149/2018 Ε. Δ. Λεμεσού. Εν κατακλείδι, σημειώνω ότι τα πλείστα γεγονότα που επικαλέστηκε ο Αιτητής προς υποστήριξη της αίτησης ήταν γνωστά σε αυτόν από τον χρόνο καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος, αφού αυτά ανάγονται στα έτη 2017 και
- Δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση, για τον λόγο για τον οποίο η παρούσα αγωγή δεν στράφηκε εξαρχής εναντίον και του Καθ' ου η αίτηση
- Κατάληξη Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έγκριση της επίδικης αίτησης. Τυχόν προσθήκη του Καθ' ου η αίτηση 2, όχι μόνο δεν είναι αναγκαία, αλλά και θα προκαλούσε αχρείαστη περιπλοκή στην υπόθεση. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Τροποποίηση/προσθήκη εναγόμενου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο