← Κύπρος

Δημήτρης Παναγιώτου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2628/15, 14/11/2022

Δημήτρης Παναγιώτου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2628/15, 14/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A282 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2628/15 Μεταξύ:

  1. Δημήτρης Παναγιώτου
  2. Μηνά Μαρία
  3. DM PANFEA LIMITED Ενάγοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόμενη - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 18.03.21 για συνένωση αγωγών 14.11.2022 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Παπαγεωργίου Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: κα Συμεωνίδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό κρίση αίτηση έχει ως αντικείμενο τη συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή (στο εξής «Αιτητές»). Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η παρούσα αγωγή αφορά αίτηση για ακύρωση δύο συμφωνιών δανείου σε ξένο νόμισμα λόγω του ότι αυτές καταρτίστηκαν κατόπιν ψευδών παραστάσεων και/ή διότι περιλαμβάνονται σε αυτές αόριστες και/ή παράνομες ρήτρες. Περαιτέρω, οι Αιτητές αμφισβητούν το ισχυριζόμενο υπόλοιπο των πιο πάνω λογαριασμών δανείου, το ύψος του επιτοκίου και το νόμιμο του τερματισμού. Η αγωγή με αρ.1703/19 Ε.Δ. Λεμεσού, αφορά αξίωση της Εναγόμενης στην παρούσα αγωγή (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») βάσει του ενός εκ των δύο προαναφερόμενων συμφωνιών δανείου σε ξένο νόμισμα. Στη δε αγωγή με αρ.1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού, η αξίωση της Καθ' ης η αίτηση αφορά τη δεύτερη συμφωνία δανείου σε ξένο νόμισμα. Οι Αιτητές στις Υπερασπίσεις του στις πιο πάνω αγωγές αμφισβητούν την εγκυρότητα των επίδικων λογαριασμών δανείου και των παρεπόμενων συμφωνιών. Στην Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή εγείρονται τα ίδια ζητήματα που εγείρονται στις Υπερασπίσεις των Αιτητών στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού. Ενόψει των πιο πάνω, τα επίδικα θέματα των τριών αγωγών είναι αλληλένδετα, η μαρτυρία που θα προσκομισθεί είναι η ίδια και με τη συνεκδίκασή τους θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επικαλούμενη 14 λόγους ένστασης οι οποίοι περιστρέφονται γύρω από τους εξής δύο άξονες:
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  5. Η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Καθ' ης η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται, ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, καθώς αυτή καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και κατά παράβαση της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού, ενώ καταχωρήθηκε κλήση για οδηγίες και Παραρτήματα από τους διαδίκους, εντούτοις οι Αιτητές δεν ήγειραν ζήτημα συνένωσης των εν λόγω αγωγών με την παρούσα. Το ζήτημα συνένωσης τέθηκε αργότερα με την υπό κρίση αίτηση. Περαιτέρω, η αίτηση πάσχει και στην ουσία της. Στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν εξειδικεύονται τα ισχυριζόμενα κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση, οι υπό αναφορά αγωγές δεν παρουσιάζουν τέτοια κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα για τα οποία να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση. Οι αγωγές στηρίζονται σε διαφορετικές συμφωνίες παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων και εγγυήσεων, χορηγήθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και με ξεχωριστούς όρους έκαστη εξ αυτών. Τυχόν συνένωση των αγωγών θα δημιουργήσει πρακτικό πρόβλημα στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, ενώ υπάρχει κίνδυνος περιπλοκής των ξεχωριστών επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε αγωγή. Παρόλο που η μαρτυρία που θα προσαχθεί ενδέχεται να προέρχεται από τους ίδιους μάρτυρες, εντούτοις, το περιεχόμενο της μαρτυρίας θα είναι διαφορετικό στην κάθε αγωγή. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, μέσω των αγορεύσεων τους, επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου αυτό κριθεί σκόπιμο. Νομική πτυχή Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στη Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπό κρίση περίπτωση εφαρμογή έχει η Δ.14 θ.2, το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Η Δ.14 έτυχε εκτεταμένης ανάλυσης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το απαύγασμα της νομολογίας καταδεικνύει πως γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων (Hadjiathanasiou v. Parperides a.o

(1975)1 C.L.R. 401, Μενελάου κ.α ν. Ξενοφώντος κ.α
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371 και C & S Beton Ltd κ.α ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2014)1A A.A.Δ 651). Περαιτέρω, έχει τονιστεί ότι το ουσιώδες κριτήριο για την διαπίστωση ύπαρξης κοινών νομικών ή πραγματικών ζητημάτων είναι η Έκθεση Απαίτησης και όχι οι Υπερασπίσεις (Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιος Σταύρου
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1876 και Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.α
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1962). Συμπεράσματα Η Καθ' ης η αίτηση εγείρει ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, το οποίο διασυνδέει με τη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε. Το όλο ζήτημα πραγματεύονται οι ευπαίδευτοι συνήγοροί της στην αγόρευση τους με παραπομπή στις ρυθμίσεις της Δ.30 θ.
  1. Θεωρώ, ότι το ζήτημα της καθυστέρησης δεν μπορεί να τύχει εξέτασης υπό το πρίσμα των ρυθμίσεων και του σκοπού της νέας Δ.
  2. Αυτό, διότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής στην οποία, σε αντίθεση με τις δύο άλλες αγωγές των οποίων επιζητείται η συνένωση, δεν εφαρμόζεται η νέα Δ.
  3. Υπενθυμίζω, ότι, σύμφωνα με τη Δ.30 θ.11, σε αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 που καταχωρήθηκαν μέχρι την 31.12.15 θα εφαρμόζονται οι πρόνοιες της Δ.30 που ίσχυαν πριν την 01.01.
  4. Η παρούσα καταχωρήθηκε την 30.06.
  5. Επομένως, εφαρμόζεται η παλαιά Δ.
  6. Εξετάζοντας αυτοτελώς το ζήτημα της καθυστέρησης, θεωρώ ότι δεν μπορεί να αποβεί μοιραίο στην προώθηση της επίδικης αίτησης. Σημειώνω, ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού καταχωρήθηκε στις 28.01.
  7. Κατ' εκείνη την ημερομηνία μπορεί να λεχθεί ότι αποκρυσταλλώθηκαν τα επίδικα θέματα και των τριών αγωγών. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε έναν περίπου χρόνο αργότερα, ήτοι στις 18.03.
  8. Ασφαλώς, θα μπορούσε να καταχωρηθεί νωρίτερα, ωστόσο, ο χρόνος που παρήλθε δεν είναι τόσο μεγάλος, έτσι ώστε να απολήγει σε κατάχρηση της διαδικασίας. Προχωρώ, επομένως, στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η διαπίστωση ως προς το κατά πόσο στις υπό αναφορά αγωγές περιλαμβάνονται τέτοια κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα που καθιστούν επιθυμητή και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης τη συνένωση των αγωγών, θα εξαρτηθεί από τα επίδικα θέματά τους. Είναι, επομένως, χρήσιμη, η συνοπτική παράθεση των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων στις επίμαχες αγωγές. Ξεκινώντας από την παρούσα αγωγή, οι Αιτητές στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρίζονται, ότι οι μεν Αιτητές 1 και 2 συνήψαν στεγαστικό δάνειο σε ελβετικά φράγκα για το ποσό των CHF355.000, η δε Αιτήτρια 3 επιχειρησιακό δάνειο για αγορά ακινήτου σε, επίσης, ελβετικά φράγκα για το ποσό των CHF150.
  9. Οι Αιτητές πείσθηκαν στη σύναψη των δανείων σε ελβετικά φράγκα λόγω των αμελών συμβουλών και/ή ψευδών παραστάσεων της Καθ' ης η αίτηση. Οι Αιτητές ισχυρίζονται, ότι η παραχώρηση δανείου σε ξένο νόμισμα αποτελεί επενδυτικό προϊόν και η Καθ' ης η αίτηση είχε, μεταξύ άλλων, υποχρέωση και/ή νομικό καθήκον να ενεργεί καλόπιστα ενημερώνοντας τους Αιτητές για τους συναλλαγματικούς κινδύνους που ενείχε η απόφασή τους να λάβουν τα δάνεια σε ελβετικά φράγκα. Περαιτέρω, οι Αιτητές ισχυρίζονται, ότι οι επίδικες συμφωνίες δανείου περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Μάρτιο του 2013 με τη διάσωση των κυπριακών τραπεζών με ιδία μέσα (bail in), αλλά και στη συνέχεια το 2015 με τη ραγδαία αλλαγή στην ισοτιμία του ελβετικού φράγκου, συνιστούν απρόβλεπτα γεγονότα που έχουν ματαιώσει τις επίδικες συμφωνίες. Οι Αιτητές με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ.22.06.15 ακύρωσαν και/ή τερμάτισαν τις επίδικες συμφωνίες. Με την παρούσα αγωγή αξιώνουν, μεταξύ άλλων, την ακύρωση των επίδικων συμφωνιών και οποιωνδήποτε μεταγενέστερων συμφωνιών, καθώς και αποζημιώσεις. Η Καθ' ης η αίτηση με την Υπεράσπιση αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών λέγοντας, ότι οι επίδικες συμφωνίες δεν αποτελούν επενδυτικό προϊόν και ουδέποτε ενήργησε ως χρηματοοικονομικός σύμβουλος των Αιτητών. Οι τελευταίοι, με ελεύθερη βούληση και κατόπιν δικής τους επιθυμίας υπέγραψαν εν γνώσει τους τις επίδικες συμφωνίες γνωρίζοντας και αποδεχόμενοι τους κινδύνους που μπορούσαν να προκύψουν από τον δανεισμό τους σε ξένο νόμισμα. Η Καθ' ης η αίτηση καθ' όλον τον ουσιώδη χρόνο ενήργησε νομότυπα στη βάση των συμφωνιών που καταρτίστηκαν μεταξύ των διαδίκων και σύμφωνα με την πάγια τραπεζική πρακτική. Η αγωγή με αρ.1703/19 Ε.Δ. Λεμεσού καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση και στρέφεται εναντίον των Αιτητών 1 και
  10. Η αγωγή βασίζεται στη συμφωνία στεγαστικού δανείου σε ελβετικά φράγκα ημερ.05.12.07 για το ποσό των CHF355.
  11. Προς εξασφάλιση της παραχωρηθείσας πίστωσης η Αιτήτρια 2 εκτέλεσε επί ακινήτου ιδιοκτησίας της, τρείς υποθήκες προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση, ενώ ο Αιτητής 1 εκχώρησε προς όφελος της τελευταίας όλα τα δικαιώματα του που απορρέουν από ασφαλιστικό συμβόλαιο ζωής. Η Καθ' ης η αίτηση, λόγω παράλειψης των Αιτητών 1 και 2 να εξοφλήσουν τις οφειλόμενες δόσεις του δανείου, τερμάτισε την επίδικη συμφωνία και αξιώνει το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο, καθώς και διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η αγωγή με αρ.1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού, καταχωρήθηκε, επίσης, από την Καθ' ης η αίτηση και στρέφεται εναντίον των Αιτητών και ενός ακόμη προσώπου (στο εξής ο «συνεναγόμενος»). Η αγωγή βασίζεται στη συμφωνία δανείου σε ελβετικά φράγκα για το ποσό των CHF150.000 ημερ.11.04.07, η οποία συνάφθηκε μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της Αιτήτριας
  12. Η πιο πάνω συμφωνία δανείου εξασφαλίζεται με τις προσωπικές εγγυήσεις των Αιτητών 1 και 2, καθώς και του συνεναγόμενου. Περαιτέρω, εξασφαλίζεται με τις τρεις υποθήκες που αναφέρονται στην αγωγή με αρ.1703/19, τις οποίες εκτέλεσε η Αιτήτρια 2, καθώς και με εκχώρηση ασφαλιστικού συμβολαίου ζωής από τον Αιτητή
  13. Η Καθ' ης η αίτηση τερμάτισε την προαναφερόμενη συμφωνία δανείου, λόγω παράλειψης των Αιτητών και του συνεναγόμενού τους να εξοφλήσουν τις οφειλόμενες δόσεις και αξιώνει το κατ' ισχυρισμό υπόλοιπο του δανείου, καθώς και διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού καταχωρήθηκε, από τους Αιτητές 1 και 2 στην πρώτη και από όλους τους Αιτητές και τον συνεναγόμενο στη δεύτερη, Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Στα εν λόγω δικόγραφα, επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Επιπροσθέτως, στην αγωγή με αρ.1703/19 Ε.Δ. Λεμεσού, οι Αιτητές 1 και 2 ισχυρίζονται, ότι κατά τη χορήγηση του επίδικου δανείου ενεργούσαν ως καταναλωτές. Περαιτέρω, η Αιτήτρια 2 ισχυρίζεται, ότι οι υποθήκες που εκτέλεσε είναι άκυρες και/ή επαχθείς και/ή άδικες και/ή η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου είναι δυσανάλογη σε σχέση με την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι το ενυπόθηκο ακίνητο ήταν ήδη υποθηκευμένο και οι υποθήκες που εκτέλεσε δεν αφορούν την επίδικη συμφωνία στεγαστικού δανείου. Στην αγωγή, τώρα, με αρ.1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού προβάλλονται από τους Αιτητές 1 και 2, καθώς και τον συνεναγόμενο, επιπρόσθετοι ισχυρισμοί που άπτονται της εγκυρότητας της συμφωνίας εγγύησης που παρείχαν ως εξασφάλιση της συμφωνίας δανείου που καταρτίστηκε μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της Αιτήτριας
  14. Συγκεκριμένα, τα προαναφερόμενα πρόσωπα ισχυρίζονται, ότι η Καθ' ης η αίτηση ενήργησε κατά παράβαση των καθηκόντων της προς πλήρη ενημέρωση τους προ της υπογραφής της συμφωνίας εγγύησης, καθώς, μεταξύ άλλων, δεν τους παρέδωσε απαραίτητα στοιχεία σε σχέση με την εγγύηση που θα παρείχαν και δεν τους παρέδωσε γραπτή δήλωση της πρωτοφειλέτριας (Αιτήτριας 3) σε σχέση με την οικονομική της κατάσταση και τα περιουσιακά της στοιχεία. Επιπλέον, προέβηκε σε μεταβολή των όρων της συμφωνίας δανείου χωρίς να τους ενημερώσει, με αποτέλεσμα να απαλλαγούν από τη συμφωνία εγγύησης. Από τη συνοπτική παράθεση των δικογραφημένων θέσεων των τριών επίμαχων αγωγών και ειδικότερα από το περιεχόμενο των Εκθέσεων Απαιτήσεων, καθίσταται, κατά την άποψή μου, φανερό ότι δεν περιλαμβάνονται σε αυτές τέτοια κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα που να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωσή τους. Συγκεκριμένα, ο βασικός ισχυρισμός των Αιτητών στην παρούσα αγωγή, συνίσταται στο ότι οι επίδικες συμφωνίες δανείου σε ελβετικά φράγκα καταρτίστηκαν λόγω των αμελών συμβουλών και/ή ψευδών παραστάσεων της Καθ' ης η αίτηση προς τους Αιτητές. Καταρχάς, σημειώνω ότι πρόκειται για δύο ξεχωριστές συμφωνίες δανείου που συνήφθηκαν με διαφορετικούς πρωτοφειλέτες και σε άλλες ημερομηνίες. Περαιτέρω, οι διάδικοι στις αγωγές 1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού δεν είναι οι ίδιοι με αυτούς της παρούσας, καθώς η πρώτη αφορά μόνον του Αιτητές 1 και 2, ενώ η δεύτερη αγωγή, πέραν των Αιτητών 1 και 2, στρέφεται και εναντίον της Αιτήτριας 3 και του συνεναγόμενου. Ο τελευταίος, μάλιστα, δεν περιλαμβάνεται ως διάδικος στην παρούσα αγωγή, την οποία οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση επιθυμούν να θέσουν ως οδηγό. Επίσης, η ιδιότητα των Αιτητών είναι διαφορετική. Συγκεκριμένα, στην παρούσα οι Αιτητές ενάγουν υπό την ιδιότητά τους ως πρωτοφειλέτες στις επίδικες συμφωνίες δανείου. Στην αγωγή με αρ.1703/19 Ε.Δ. Λεμεσού οι Αιτητές 1 και 2 είναι αμφότεροι εναγόμενοι ως πρωτοφειλέτες και η Αιτήτρια 2, επιπρόσθετα, και ως ενυπόθηκη οφειλέτρια. Στη δε αγωγή με αρ.1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού, η Αιτήτρια 3 ενάγεται ως πρωτοφειλέτρια και οι Αιτητές 1 και 2 ως εγγυητές με την Αιτήτρια 2 να έχει και την ιδιότητα της ενυπόθηκης οφειλέτριας. Από τα πιο πάνω καθίσταται φανερό, αφενός, ότι είναι διαφορετικοί οι πρωτοφειλέτες στην κάθε συμφωνία και αφετέρου, ότι και οι εξασφαλίσεις στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού είναι διαφορετικές. Τα προαναφερόμενα αποτελούν την ειδοποιό διαφορά της παρούσας υπόθεσης από την απόφαση στην αγωγή με αρ.4253/14 Ε.Δ. Λεμεσού, Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Panikos Hoglastos Casual Wear Ltd κ.α. ημερ.05.12.17, την οποία επικαλέστηκαν κατ' επανάληψη στην αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών ως υποβοηθητική. Στην εν λόγω υπόθεση, οι παραχωρηθείσες τραπεζικές διευκολύνσεις αφορούσαν τον ίδιο πρωτοφειλέτη και τους ίδιους εγγυητές. Περαιτέρω, στην αγωγή με αρ.1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού εγείρεται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, ως αυτοτελές επίδικο θέμα, το ζήτημα της εγκυρότητας και δεσμευτικότητας της συμφωνίας εγγύησης που υπέγραψαν οι Αιτητές 1 και 2 και ο συνεναγόμενος, ο οποίος επαναλαμβάνω δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή. Τέτοιο ζήτημα δεν εγείρεται, υπό την πιο πάνω πτυχή, ως επίδικο θέμα στην παρούσα. Ομοίως, στην παρούσα, δεν εγείρεται ως αυτοτελές επίδικο θέμα η εγκυρότητα των υποθηκών. Εν προκειμένω, το ζήτημα της εγγύησης και των υποθηκών, μόνο ως παρεπόμενο θέμα εγείρεται στα πλαίσια των ισχυρισμών των Αιτητών περί ακυρότητας των επίδικων συμφωνιών δανείων, υπό την έννοια ότι τυχόν ακύρωση των τελευταίων θα συμπαρασύρει και τις πρώτες. Επιπρόσθετα, τόσο στην Έκθεση Απαίτησης της παρούσας αγωγής, όσο και στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην αγωγή με αρ.1703/19 Ε.Δ. Λεμεσού, οι Αιτητές 1 και 2 προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι κατάρτισαν την επίδικη συμφωνία δανείου υπό την ιδιότητά του καταναλωτή. Ανάλογο ζήτημα δεν μπορεί ασφαλώς να εγερθεί και δεν εγείρεται σε σχέση με την Αιτήτρια 3 η οποία είναι νομικό πρόσωπο. Ο ισχυρισμός, ωστόσο, των Αιτητών 1 και 2 ότι συμβλήθηκαν με την Καθ' ης η αίτηση ως καταναλωτές φέρνει στο προσκήνιο τη σχετική με τις καταχρηστικές ρήτρες νομοθεσία, η οποία, ως ήδη αναφέρθηκε, δεν μπορεί να εξεταστεί σε σχέση με την Αιτήτρια
  15. Ακόμη ένα ενδεικτικό σημείο της απουσίας κοινών πραγματικών ζητημάτων είναι το ότι υπάρχει αμφισβήτηση ως προς τα ποσά που αξιώνει η Καθ' ης η αίτηση στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού. Οι Αιτητές ισχυρίζονται, ότι στα εν λόγω ποσά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, αυθαίρετες και/ή παράνομες χρεώσεις και επιβαρύνσεις. Τα ζητήματα αυτά θα πρέπει και πάλι να εξεταστούν ξεχωριστά για τον κάθε ένα επίδικο λογαριασμό δανείου σε συνδυασμό και με τις συμφωνίες που διέπουν τη λειτουργία του κάθε λογαριασμού. Από τη στιγμή δε, που οι καταστάσεις λογαριασμού που αφορούν την κάθε επίδικη συμφωνία είναι ξεχωριστές, καταδεικνύεται και η διαφορετικότητα των γεγονότων που περικλείουν τις υπό εξέταση αγωγές. Δεν παραβλέπω, ότι ορισμένες εκ των αξιώσεων των Αιτητών στην παρούσα αγωγή συμπίπτουν με τις αξιώσεις που εγείρουν στις ανταπαιτήσεις που εγέρθηκαν στις αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού. Επί τούτου θεωρώ σχετικά τα όσα αναφέρθηκαν στο πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης στη C & S Beton Ltd κ.α ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (βλ. ανωτέρω): «Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, ......» Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τέτοια κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών προς αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αντιθέτως, σε περίπτωση συνένωσης η όλη διαδικασία θα περιπλακεί και δεν θα προκύψει οποιοδήποτε όφελος. Κατάληξη Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι τυχόν συνένωση των αγωγών δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών 1 - 3, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. Η παρούσα αγωγή, καθώς και οι αγωγές με αρ.1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού ορίζονται για οδηγίες στις 7.12.22 και ώρα 09:
  16. Οι αγωγές με αρ. 1703/19 και 1816/19 Ε.Δ. Λεμεσού να τεθούν ενώπιον του φυσικού τους δικαστή. (Υπ.) ............................................. Μ. Αγιομαμίτης, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Συνένωση αγωγών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.