ΑΛΕΞΗ ΚΑΥΚΑΛΙΑ ν. ΚΛΕΑΝΘΗ ΗΛΙΑ, Αριθμός αγωγής: 3504/2013, 10/10/2022

ΑΛΕΞΗ ΚΑΥΚΑΛΙΑ ν. ΚΛΕΑΝΘΗ ΗΛΙΑ, Αριθμός αγωγής: 3504/2013, 10/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A272 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Α.Ε.Δ. Αριθμός αγωγής: 3504/2013 Μεταξύ: ΑΛΕΞΗ ΚΑΥΚΑΛΙΑ Ενάγοντα Και ΚΛΕΑΝΘΗ ΗΛΙΑ Εναγόμενου 10 Οκτωβρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Αβραάμ δια Φιόνα Νικολάου & Συνεγράτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο: κα Δημητρίου δια Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/Δικογραφημένες θέσεις. Η παρούσα υπόθεση αφορά αξιώσεις που προέκυψαν συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που συνέβη στις 10.9.2011 στη Λεωφόρο Αμαθούντος στη Λεμεσό. Κατά το ατύχημα, ο Ενάγοντας οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] και ο Εναγόμενος τη μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής [ ]. Σύμφωνα με τη θέση του Ενάγοντα, όταν συνέβη το ατύχημα εκείνος οδηγούσε το όχημα του στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Αμαθούντας με ανατολική κατεύθυνση. Μπροστά από το δικό του όχημα, επίσης στην αριστερή λωρίδα του δρόμο κινείτο το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] που οδηγούσε κάποιος Μ. Ιωάννου. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του, στην οδό Ροϊκού που είναι πάροδος της Λεωφόρου Αμαθούντας, με κατεύθυνση προς την Λεωφόρο. Φτάνοντας στη συμβολή των δύο δρόμων ο Εναγόμενος εισήλθε στην Λεωφόρο Αμαθούντας με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του οχήματος [ ] που οδηγούσε ο Μ. Ιωάννου και τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν. Ακολούθως, η μοτοσυκλέτα συγκρούστηκε με το όχημα του Ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι το όχημα του υπέστη βλάβες και ο ίδιος τραυματίστηκε και αξιώνει αποζημιώσεις. Στο σημείο αυτό να προσθέσω ότι κατέστη παραδεκτό ότι το όχημα του Ενάγοντα υπέστη βλάβες αξίας €4.070 συνεπεία του ατυχήματος. Η εκδοχή του Εναγόμενου ως προς τα γεγονότα είναι διαφορετική. Η δική του δικογραφημένη θέση είναι ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος εκείνος οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Αμαθούντος, με ανατολική κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ελάττωσε ταχύτητα και έδειξε με το δείκτη την πρόθεση του να σταθμεύσει στο πεζοδρόμιο. Τότε κτυπήθηκε στη δεξιά πλευρά από το όχημα του [ ] του Μ. Ιωάννου που τον ακολουθούσε. «Αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν ο Εναγόμενος να απωλέσει στιγμιαία την ισορροπία της μοτοσυκλέτας του, η οποία κινήθηκε δεξιότερα και πήρε θέση κάθετα στο δρόμο.» Τότε το όχημα του Ενάγοντα που ακολουθούσε συγκρούστηκε με τη μοτοσυκλέτα. Ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι η σύγκρουση είναι αποτέλεσμα αμέλειας του Ενάγοντα. Σε αυτή τη βάση, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Να προσθέσω παρενθετικά ότι ο Εναγόμενος είχε εγείρει και ανταπαίτηση η οποία αποσύρθηκε στην πορεία. Μαρτυρία. Προς απόδειξη της υπόθεσης του, ο Ενάγοντας παρουσίασε στο Δικαστήριο 8 μάρτυρες και, προς υπεράσπιση, η πλευρά του Εναγόμενου παρουσίασε 3 μάρτυρες. Δεν θα αναπαράγω με λεπτομέρεια τα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία και, ειδικότερα, στα σημεία που έκρινα ως σημαντικά για την απόφαση μου επί των επίδικων θεμάτων ή που έκρινα ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΕ

1. Πρώτος μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο Ενάγοντας (ΜΕ1). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι στις 10.9.2011 και περί ώρα 1:30πμ οδηγούσε το αυτοκίνητο του στη Λεωφόρο Αμαθούντας, στην αριστερή λωρίδα, με ανατολική κατεύθυνση και ταχύτητα περί τα 40 χιλιόμετρα ανά ώρα. Συνοδηγός του ήταν ο Στ. Γρηγορίου (ΜΕ3). Οι δύο φορούσαν ζώνη ασφαλείας. Του δικού του οχήματος, προπορευόταν το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ]. Ανέφερε στη συνέχεια ότι: «όταν περάσαμε νόμιμα και κανονικά τα φώτα τροχαίας απέναντι από το ξενοδοχείο Four Seasons και μόλις το προπορευόμενο όχημα πέρασε το Trippers Bar που είναι στην αριστερή πλευρά του δρόμου και ενώ διατηρούσε σταθερή πορεία όπως πιο πάνω εξήγησα και στην αριστερή πλευρά, έκαμε μια αιφνίδια και απότομη κίνηση και κινήθηκε προς τη δεξιά πλευρά του δρόμου. [.] Καθόλη την σταθερή και ομαλή μας πορεία δεν υπήρχε καμία μοτοσυκλέτα να κινείται επί της Λεωφόρου και δεν υπήρχε ούτε κίνηση στο δρόμο προφανώς λόγω της ώρας που ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Τη στιγμή που το προπορευόμενο όχημα έκαμε την αιφνίδια και απότομη κίνηση που περίγραψα πιο πάνω, εγώ βρέθηκα συγκρουσμένος με την μοτοσυκλέτα του Εναγόμενου. Δεν πρόλαβα να δω αν είχε προηγηθεί σύγκρουση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του προπορευόμενου οχήματος. Την μοτοσυκλέτα ουδέποτε την είχα πριν στο οπτικό μου πεδίο. Η μοτοσυκλέτα κατά την σύγκρουση ήταν απέναντι από την πάροδο Ροϊκού, κάθετα στο δρόμο και ειδικότερα η μισή ήταν στη δεξιά λωρίδα (μπροστινό της μέρος) και η άλλη μισή στην αριστερή (πισινό μέρος). Εγώ είδα τη μοτοσυκλέτα στην θέση που λέω αμέσως πιο πάνω όταν μόλις το [άλλο όχημα] πετάχτηκε προς τα δεξιά. Ήταν τόσο αιφνίδια η κίνηση του προπορευόμενου οχήματος, απρόβλεπτη και απότομη [.] που θα ήταν αδύνατο να αποφύγω τη σύγκρουση με τη μοτοσυκλέτα και παρόλο που κρατούσα δέουσα απόσταση από το προπορευόμενο όχημα. Όλα συνέβησαν σε δευτερόλεπτα. Με τη μοτοσυκλέτα συγκρούστηκα με τη δεξιά μπροστινή γωνία του οχήματος μου και η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιές στο πισινό της μέρος που ήταν εντός της αριστερής λωρίδας του δρόμου.» Σε σχέση με τους τραυματισμούς που υπέστη ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι το ίδιο βράδυ μετέβηκε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπου διαγνώστηκε με θλάση αυχένα. Του τοποθετήθηκε κολλάρο και λόγω της κάκωσης στο δεξί γόνατο, του το έδεσαν με επίδεσμο. Λόγω των ενοχλήσεων που αισθανόταν στον αυχένα και στο γόνατο, στις 12.9.2011 μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Κυπερούντας όπου διαγνώστηκε με θλάση αυχένα και αρθραλγία δεξιού γονάτου. Πρόσθεσε ότι ο γιατρός που τον είχε εξετάσει διέγνωσε και μηνισκοπάθεια όμως «την πάθηση αυτή, της μηνισκοπάθειας, είχα από προηγουμένως, πλην όμως η κάκωση από το ατύχημα επιδείνωσε τον πόνο και τα συμπτώματα.» Ένεκα των συμπτωμάτων, έλαβε άδειες ασθενείας, έλαβε φαρμακευτική αγωγή και παρακολούθησε φυσιοθεραπείες. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο Ενάγοντας παρουσίασε αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης για το ατύχημα, Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, το όχημα του Ενάγοντα είχε ζημιές στην «μπροστινή δεξιά γωνία» και η μοτοσυκλέτα του Εναγόμενου στο «μπροστινό και πισινό μέρος δεξιά πλευρά». Στη συνοπτική έκθεση των γεγονότων που περιλαμβάνεται στην αστυνομική έκθεση, Τεκμήριο 1, αναγράφονται τα εξής: «Στις 10.9.2011 και ώρα 0130 ο [Εναγόμενος] οδηγούσε την μοτοσυκλέτα με αριθμό εγγραφής [ ] νότια στην οδό Ροϊκού, στη Λεμεσό με κατεύθυνση τη Λεωφ. Αμαθούντας. Φθάνοντας στη συμβολή των πιο πάνω δρόμων επιχείρησε είσοδο στον κύριο δρόμο Αμαθούντας με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του εκ δεξιών ερχόμενου, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής [ ] που οδηγούσε ο Μ. Ιωάννου, ο οποίος κινήθηκε δεξιότερα για να αποφύγει σύγκρουση, χωρίς να αποφύγει τούτο και τα δύο οχήματα να συγκρουστούν. Αμέσως μετά και ενώ η μοτοσυκλέτα [ ] βρισκόταν κάθετα στο δρόμο επήλθε σύγκρουση με το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής [ ] που οδηγούσε ο [Ενάγοντας] και ακολουθούσε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής [ ]. Ο οδηγός της μοτοσυκλέτας [ ] κατέθεσε ότι κατευθυνόταν ανατολικά στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφ. Αμαθούντας και το όχημα του κτυπήθηκε από τα οχήματα που ακολουθούσαν.» Στην αστυνομική έκθεση επισυνάπτεται και πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του ατυχήματος. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του Ενάγοντα παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 2 η κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία στις 28.9.2011, κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος. Στην εν λόγω κατάθεση, ο Ενάγοντας είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι μόλις το προπορευόμενο του όχημα: «Πέρασε το μπαράκι Trippers και ενώ βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα είδα να κάνει μια απότομη μανούβρα και να πετάγεται στην δεξιά λωρίδα του δρόμου. Ακολούθως και ξαφνικά σε χρόνο μηδέν είδα μπροστά μου μια μοτόρα μεγάλου κυβισμού να βρίσκεται κάθετα στον δρόμο, δηλαδή η μισή ήταν στην δεξιά και η άλλη μισή στην αριστερή λωρίδα. Δεν πρόλαβα να αντιδράσω και είχε ως αποτέλεσμα να κτυπήσω τη μοτόρα πλάγια πίσω με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος η μοτόρα και ο οδηγός της. Να σου διευκρινίσω ότι η μοτόρα ήταν απέναντι από την πάροδο. Δεν ξέρω να σου πω εάν προηγουμένως ερχόταν από το Four Seasons ή αν ερχόταν από την πάροδο κάτω. Δεν είδα αλλά ούτε και είδα το κτύπημα της μοτόρας από το άλλο αυτοκίνητο. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Δεν τραυματίστηκα εγώ αλλά ούτε και ο συνοδηγός μου.» Κατά την αντεξέταση του ο Ενάγοντας ανέφερε ότι κανένα όχημα υπήρχε πριν από το προπορευόμενο του καθώς και ότι «δεν υπήρχε καμία μοτοσικλέτα μπροστά από το [προπορευόμενο όχημα] ή και γενικά στη λωρίδα την αριστερή που οδηγούσαμε.» Διευκρίνισε ότι δεν είδε τη μοτοσυκλέτα να εξέρχεται από την πάροδο Ροϊκού. Στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1, ο Ενάγοντας τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης με τη μοτοσυκλέτα ως το σημείο υπό «Χ» και, κατά τη δική του αντίληψη το «Γ1» δείχνει την πορεία της μοτοσυκλέτας. Ο ίδιος, ανέφερε, είχε δει για πρώτη φορά τη μοτοσυκλέτα στο σημείο «Χ» όπου το όχημα του συγκρούστηκε μαζί της. Συνέχισε λέγοντας ότι είχε δει το προπορευόμενο όχημα να κάνει τη μανούβρα στο σημείο «Βα» επί του σχεδιαγράμματος και ακολούθως εκείνο το όχημα προχώρησε και σταμάτησε στην αριστερή πλευρά του δρόμου μπροστά του. Ο ίδιος όταν είδε τη μανούβρα εφάρμοσε τα φρένα του αλλά «ήταν τόσο απότομη η κίνηση και έγινε σε τόσα λίγα δευτερόλεπτα η όλη διαδικασία που η σύγκρουση [του δικού του οχήματος και της μοτοσυκλέτας] ήταν αναπόφευκτη.» Κατά τη σύγκρουση η μπροστινή δεξιά γωνία του οχήματος του κτύπησε το πίσω αριστερό σημείο της μοτοσυκλέτας. Μετά τη σύγκρουση το δικό του όχημα ακινητοποιήθηκε δίπλα από την πάροδο στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Τέθηκε στον Ενάγοντα ότι ο ίδιος ευθυνόταν για το ατύχημα γιατί δεν είχε αντιληφθεί έγκαιρα τη μοτοσυκλέτα. Ο Ενάγοντας διαφώνησε και επέμενε στη θέση του ότι όλα είχαν γίνει τόσο γρήγορα που δεν είχε τα χρονικά περιθώρια να αντιδράσει. Σε σχέση με τα τραύματα του μετά το ατύχημα, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι τον είχε μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού ο πατέρας του συνοδηγού του και ότι εκεί διαγνώστηκε με θλάση αυχένα και είχε πόνο στο δεξί πόδι το οποίο δέθηκε με επίδεσμο. Δεν είχε κτυπήσει το γόνατο του κάπου κατά τη σύγκρουση. Ο πόνος προκλήθηκε από την απότομη χρήση των φρένων και το τράνταγμα της σύγκρουσης. Συνέχισε λέγοντας ότι 6 μήνες πριν το ατύχημα είχε υποστεί ρήξη χιαστών συνδέσμων στο δεξί γόνατο. Τον είχαν ενημερώσει οι γιατροί του ότι θα χρειαζόταν επέμβαση στο γόνατο όμως την περίοδο πριν το ατύχημα το πρόβλημα αυτό δεν του προκαλούσε πόνο. Καθυστερούσε να κάνει την επέμβαση γιατί θα απαιτούσε μεγάλη περίοδο ανάρρωσης και δεν ήθελε να χάσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο όπου φοιτούσε. Μετά το ατύχημα φορούσε αυχενικό κολλάρο για περίοδο 2 βδομάδων περίπου. Επέλεξε να μεταβεί και στο Νοσοκομείο Κυπερούντας γιατί εκεί εργαζόταν ο πατέρας του. Πρόσθεσε ότι είχε λάβει άδειες ασθενείας από τον Δρ. Ιωάννου (ΜΕ6) στο Νοσοκομείο Κυπερούντας. Κατόπιν σύστασης του γιατρού του έκανε κάποιες φυσιοθεραπείες στο Νοσοκομείο Κυπερούντας και άλλες σε ιδιώτη φυσιοθεραπευτή. Εξηγώντας την αναφορά στην κατάθεση του Τεκμήριο 2 ότι δεν είχε τραυματιστεί από το ατύχημα, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι απαντούσε σε ερώτηση που του είχε κάνει ο αστυνομικός εάν είχε υποστεί κάποιο σοβαρό τραυματισμό από το ατύχημα, ο ίδιος δεν θεώρησε την επιδείνωση της μηνισκοπάθειας του ή τη θλάση αυχένα ως σοβαρό τραυματισμό. Αυτή ήταν η μαρτυρία του Ενάγοντα. ΜΕ
3. Δεύτερη μάρτυρας ήταν η Αστ. 177 Γ. Γεωργίου που κατά τον χρόνο του ατυχήματος υπηρετούσε στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Ατυχημάτων Λεμεσού. Η ΜΕ2 ανέφερε ότι είχε ετοιμάσει την έκθεση γεγονότων που περιλαμβάνεται στην αστυνομική έκθεση, Τεκμήριο 1, και ανέφερε ότι η έκθεση ετοιμάζεται αφού μελετηθεί ο φάκελος της διερεύνησης ενός τροχαίου ατυχήματος. Εξήγησε ότι κατά την ετοιμασία της έκθεσης λαμβάνονται υπόψη οι καταθέσεις των οδηγών, οι εισηγήσεις από τον αξιωματικό που μελετά το φάκελο, οι μετρήσεις, οι ζημιές και τελικές θέσεις των εμπλεκόμενων οχημάτων. Για το επίδικο ατύχημα, η ΜΕ2 ανέφερε ότι είχε διερευνηθεί από τον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας. Διαβιβάστηκε ακολούθως στον Υπεύθυνο Τμήματος Τροχαίας και δόθηκαν οδηγίες για ποινική δίωξη του Εναγόμενου, οδηγού της μοτοσυκλέτας, από τον Υπεύθυνο του Κλάδου Δυστυχημάτων Λεμεσού. Παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 3 η κατάθεση που είχε ληφθεί στις 28.9.2011 κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος από τον συνοδηγό του οχήματος του Ενάγοντα (ΜΕ3). Μεταξύ άλλων, στην εν λόγω κατάθεση καταγράφεται ότι: «Είδα μια μοτόρα μεγάλου κυβισμού να βγαίνει κάθετα από πάροδο στη Λεωφ. Αμαθούντος εκεί που είναι το Trippers με αποτέλεσμα να κτυπήσει το αυτοκίνητο Nissan Quasquai που ήταν μπροστά μας, πριν προλάβουμε να αντιδράσουμε κτυπήσαμε και εμείς την μοτόρα. Συγκεκριμένα πετάχτηκε η μοτόρα στη μέση του δρόμου και το Nissan έκανε απότομη κλίση δεξιά για να την αποφύγει αλλά την κτύπησε λίγο, δεν είδα το κτύπημα πως έγινε. Μέχρι να πω του [Ενάγοντα] τι έγινε του κτυπήσαμε και εμείς. Είμαι σίγουρος ότι η μοτόρα έβγαινε από το Άλτ». Ως Τεκμήριο 4 παρουσιάστηκε η κατάθεση του κ. Μ. Ιωάννου, οδηγού του προπορευόμενου οχήματος [ ]. Σε αυτή, μεταξύ άλλων, αναγράφεται ότι: «Πέρασα τα φώτα του Four Seasons τα οποία ήταν πράσινα και συνέχισα κανονικά την πορεία μου, μπροστά μου δεν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο αλλά πίσω μου στην ίδια λωρίδα ακολουθούσε ένα μαύρο μικρό αυτοκίνητο. Ενώ συνέχιζα την πορεία μου και βρισκόμουν λίγο μετά από το Trippers βγήκε από την πάροδο εκεί μια μοτόρα χωρίς να κάνει αλτ. Πήγα να την αποφύγω και μπήκα στην δεξιά λωρίδα του δρόμου ενώ πήγα να τον αποφύγω, του κτύπησα με το καθρεφτάκι το αριστερό πάνω στην δεξιά πλευρά της μοτόρας πάνω στο τιμόνι και ακολούθως η μοτόρα τρίφτηκε στην μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου μου με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά το αυτοκίνητο. Κοίταξα από το καθρεφτάκι του οδηγού το μεγάλο να δω αν ο οδηγός ήταν καλά και είδα ότι βρισκόταν ακόμα πάνω στην μοτόρα όταν σε κλάσματα δευτερολέπτου τον κτύπησε δεύτερο αυτοκίνητο.» Όταν η ΜΕ2 εξετάστηκε σε σχέση με την εκδοχή του Εναγόμενου ότι δεν είχε βγει από την πάροδο αλλά κινείτο ήδη στην λεωφόρο, ανέφερε ότι αυτή η εκδοχή «αντικρούεται από την τελική θέση της μοτοσυκλέτας [στη δεξιά πλευρά του δρόμου] αλλά και από τις ζημιές που είχαν τα ενεχόμενα οχήματα.» Κατά την αντεξέταση η μάρτυρας ανέφερε ότι η ίδια δεν επιθεώρησε τα εμπλεκόμενα οχήματα, δεν επισκέφθηκε τη σκηνή και δεν ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε το σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται στην αστυνομική έκθεση, Τεκμήριο
4. Παρουσιάστηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 το έντυπο καταγραφής ζημιών του οχήματος του Ενάγοντα σύμφωνα με το οποίο το όχημα του Ενάγοντα είχε ζημιές στο μπροστινό δεξιό μέρος. Ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε το έντυπο καταγραφής ζημιών της μοτοσυκλέτας του Εναγόμενου, σύμφωνα με το οποίο η μοτοσυκλέτα είχε ζημιές στο μπροστινό και πισινό μέρος, δεξιά και αριστερά, στους δύο τροχούς και στα καθρεφτάκια. Το έντυπο που αφορούσε το προπορευόμενο όχημα [ ] του κ. Μ. Ιωάννου έγινε Τεκμήριο 7 και δείχνει ότι εκείνο το όχημα είχε ζημιές στο αριστερό μπροστινό πλευρό. Αυτά τα έντυπα είχαν συμπληρωθεί από τον εξεταστή του ατυχήματος Αστ. 934 Μ. Νεοκλέους. Η ΜΕ2 ανέφερε επίσης ότι ο μόνος οδηγός που διώχθηκε ποινικά ήταν ο Εναγόμενος. Κατά την αντεξέταση της, η ΜΕ2 ανέφερε ότι κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος είχαν ληφθεί καταθέσεις από τρία άτομα που ανέφεραν ότι ήταν θαμώνες στο μπαράκι Trippers. Οι καταθέσεις αυτές κατατέθηκαν χωρίς αποδοχή του περιεχομένου τους. Η πρώτη κατάθεση έχει ημερομηνία 24.9.2011 και δόθηκε από κάποιο κ. Αναστάσιο Εξαρχουλέα, Τεκμήριο
5. Σύμφωνα με το περιεχόμενο την επίδικη μέρα και ώρα το πρόσωπο αυτό βρισκόταν στο μπαράκι Trippers: «Ενώ καθόμουν έξω από το πιο πάνω μπαράκι και έπινα το ποτό μου και κοίταζα την τροχαία κίνηση, είδα στα δεξιά μου και στην αριστερή λωρίδα του δρόμου τον [Εναγόμενο] τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά αλλά μιλήσαμε μια δυο φορές στο μπαράκι στο παρελθόν να έρχεται με την μοτοσυκλέτα του φορώντας το κράνος του και με κανονική ταχύτητα, με πρόθεση να βγει στο πεζοδρόμιο για να κατεβεί φαντάζομαι στο μπαράκι. Δεν κατάλαβα πως αλλά σε κάποια φάση είδα την μοτόρα να πέφτει στο έδαφος μαζί με τον [Εναγόμενο]. Αμέσως σταμάτησαν μπροστά από τη μοτόρα δύο μαύρα ίδιου τύπου αυτοκίνητα μαύρου χρώματος. [.] Αυτό που με ρωτάς δηλαδή εάν ο [Εναγόμενος] έβγαινε ή όχι από το αλτ δεν ισχύει γιατί όπως σου ανάφερα ήδη αυτός ερχόταν από τα φώτα που βρίσκεται το ξενοδοχείο Four Seasons με ανατολική κατεύθυνση. Δεν μπορώ να σου πω ακριβώς πως έγινε το δυστύχημα γιατί όλα έγιναν πολύ γρήγορα.» Η δεύτερη κατάθεση δόθηκε από κάποιο κ. Γιαννάκη Κόπρου στις 26.9.2011, Τεκμήριο
6. Αυτός αναφέρει μεταξύ άλλων ότι εργαζόταν στο μπαράκι Trippers και: «Είδα τη μοτόρα του [Εναγόμενου] να έρχεται από το Four Seasons και να κατευθύνεται για να σταθμεύσει στο πεζοδρόμιο. Δεν έδωσα σημασία και συνέχισα την δουλειά μου όταν ξαφνικά ενώ δεν έβλεπα άκουσα ένα θόρυβο και γύρισα και είδα τον [Εναγόμενο] και την μοτόρα κτυπημένους και στο έδαφος. Αποκλείω το γεγονός ο [Εναγόμενος] να έβγαινε από την πάροδο αφού τον είδα ο ίδιος να έρχεται από το Four Seasons με ανατολική κατεύθυνση. Να σου αναφέρω ότι τον [Εναγόμενο] δεν τον γνωρίζω προσωπικά αλλά σαν πελάτη στο μπαράκι». Η τρίτη κατάθεση δόθηκε από κάποια κα Jamborova Nela στις 29.9.2011, Τεκμήριο
7. Σε αυτήν αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι εργαζόταν ως σερβιτόρα στο μπαράκι Trippers και όταν συνέβη το ατύχημα: «ήμουν μέσα στο μπαρ και καθόμουν πάνω στο ψυγείο όταν άκουσα τον θόρυβο εξόστ, κοίταξα στα δεξιά μου και είδα μια μοτόρα να βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα του δρόμου στην Αμαθούντος πριν το Trippers και δίπλα του ήταν δύο αυτοκίνητα. Συνέχισα να τους κοιτάζω όταν το πρώτο αυτοκίνητο κτύπησε την μοτόρα στην δεξιά πλευρά της μοτόρας και ο οδηγός άρχισε να χάνει τον έλεγχο της. Τελικά η μοτόρα πήρε μια κάθετη θέση στην μέση του δρόμου και ένα δεύτερο αυτοκίνητο κτύπησε την μοτόρα με αποτέλεσμα ο οδηγός να εκτιναχθεί περίπου 5 μέτρα, δεν είμαι σίγουρη. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι ο οδηγός της μοτότας είναι ο [Εναγόμενος] τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά αλλά μόνο σαν πελάτη.» Στην αποδεικτική αξία των καταθέσεων Τεκμηρίων 8, 9 και 10 αναφέρομαι στην πορεία. ΜΕ
8. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Στ. Γρηγορίου, συνοδηγός στο όχημα του Ενάγοντα κατά το ατύχημα (ΜΕ3). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι: «Πορευόμασταν με ανατολική κατεύθυνση στην Λεωφόρο Αμαθούντας στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Πορευόμασταν με ταχύτητα στα πλαίσια του εκ του νόμου επιτρεπτού ορίου και ειδικότερα με χαμηλή ταχύτητα, σίγουρα κάτω από 50 χλμ την ώρα. Θυμάμαι ότι δεν υπήρχε κίνηση στο δρόμο, προφανώς λόγω της ώρας που ήταν περασμένα μεσάνυκτα. Ακριβώς μπροστά μας προπορεύετο προς ίδια κατεύθυνση και στην ίδια λωρίδα με εμάς ένα ψηλό-μεγάλο NISSAN αυτοκίνητο τύπου Quashqai με αρ. εγγραφής [ ], γκρίζου χρώματος το οποίο επίσης πορευόταν με κανονική ταχύτητα. Όταν περάσαμε νόμιμα και κανονικά τα πράσινα φώτα τροχαίας απέναντι από το ξενοδοχείο Four Seasons και μόλις το προπορευόμενο όχημα πέρασε το Trippers Bar που είναι στην αριστερή πλευρά του δρόμου, εγώ είδα μια μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού να εισέρχεται πολύ απότομα από την πάροδο Ροϊκού στην Λεωφόρο Αμαθούντας. Την ίδια ακριβώς στιγμή που η μοτοσυκλέτα «πετάχτηκε» από την πάροδο στη Λεωφόρο Αμαθούντας το μπροστινό αυτοκίνητο [.] έκαμε ως ήταν φυσικό ένα πολύ απότομο ελιγμό προς τα δεξιά προκειμένου ν' αποφύγει σύγκρουση με τη μοτοσυκλέτα του Εναγόμενου. Εκείνη την ίδια στιγμή που έγιναν τα αμέσως πιο πάνω που αναφέρω, δηλ. η αιφνίδια και απότομη είσοδος της μοτοσυκλέτας στην Λεωφόρο και ο ελιγμός του μπροστινού οχήματος, εγώ έβαλα ενστικτωδώς το χέρι μου μπροστά από τον Ενάγοντα και προσπάθησα να φωνάξω αλλά δεν πρόλαβα. Την ίδια στιγμή που έβαλα το χέρι μου και πριν προλάβω να φωνάξω το οτιδήποτε, ο Ενάγοντας τη στιγμή που έκαμε τον αιφνίδιο ελιγμό προς τα δεξιά το προπορευόμενο όχημα, πάτησε φρένο, όμως δεν κατέστη εφικτό ν' αποτρέψει τη σύγκρουση με τη μοτοσυκλέτα που βρέθηκε αιφνίδια μπροστά, κάθετη στο δρόμο, μισή στην δεξιά λωρίδα (μπροστινό μέρος) και μισή αριστερά (πισινό μέρος). Ως ήταν φυσικό να γίνει υπό τις περιστάσεις, με τη μοτοσυκλέτα συγκρουστήκαμε με την δεξιά μπροστινή γωνία του οχήματος του Ενάγοντα και η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιές στο πίσω μέρος της που ήταν εντός της αριστερής λωρίδας του δρόμου στην οποία εμείς πορευόμασταν. [.] Με τη σύγκρουση, η μοτοσυκλέτα έπεσε στο έδαφος και σύρθηκε δεξιότερα, το ίδιο και ο οδηγός της.» Στη κυρίως εξέταση του ο ΜΕ3 αναφέρεται και στην κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος, Τεκμήριο
9. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ3 επέμενε ότι: «Την είδα [τη μοτοσυκλέτα] ξεκάθαρα όταν έμπαινε από την πάροδο του Trippers μέσα στον δρόμο, γιατί ήταν η πλευρά μου. [.] Την είδα τη στιγμή που έμπαινε στη Λεωφόρο δηλαδή. [.] Πήγε απευθείας μέσα, από το alt ολόισια, ούτε alt έκαμε, ούτε τίποτε και την είδα έτσι απότομα που μπήκε μέσα. [.] Την είδα που μπήκε ολόισια, μετά είδα το Quashqau που έκαμε τη μανούβρα δεξιά και ήταν σταματημένη η μοτόρα στη μέση του δρόμου και του τη δώσαμε που πίσω όπως ήταν σταματημένη, ούτε καν να φωνάξουμε, μέσα στα κλάσματα δευτερολέπτου, ούτε καν να φωνάξουμε 'δε τον' ας πούμε 'τι κάμνει'». Ερωτήθηκε σε σχέση με το σχεδιάγραμμα της σκηνής (μέρος Τεκμηρίου 1). Ανέφερε ότι την πρώτη φορά που είδε τη μοτοσυκλέτα αυτή βρισκόταν στο σημείο «Γ1». Την είδε για δεύτερη φορά κάθετη στον δρόμο, στο σημείο «Χ1». Το όχημα του Ενάγοντα συγκρούστηκε με τη μοτοσυκλέτα στο σημείο «Χ». ΜΕ
10. Τέταρτος μάρτυρας ήταν η Δρ. Έλ. Θωμά που εργαζόταν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού κατά το ατύχημα (ΜΕ4). Η ΜΕ4 ανέφερε ότι δεν θυμόταν τον Ενάγοντα ή το περιστατικό ένεκα του χρόνου που παρήλθε από το ατύχημα όμως αναγνώρισε την έκθεση της ημερομηνίας 30.9.2011, Τεκμήριο
11. Σε αυτή αναγράφει, μεταξύ άλλων, ότι: «Στις 10/9/2011 και ώρα 3.42 εξέτασα τον ως άνω στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού μετά από αναφερόμενο τροχαίο ατύχημα[.]. Παραπονείτο για αυχεναλγία, οαφυαλγία, άλγος δεξιού γόνατος. [.] Διάγνωση: Τροχαίο-θλάση αυχένος. Θεραπεία: Οδηγίες για αυχενικό κολλάρο, έγινε επίδεση γόνατος, αναλγητική θεραπεία και οδηγίες για παραπομπή στην κλινική καταγμάτων για επανεξέταση.» ΜΕ
12. Πέμπτη μάρτυρας ήταν η κα Γ. Ρωσσίδου φυσιοθεραπεύτρια που κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στο Νοσοκομείο Κυπερούντας (ΜΕ5). Αναγνώρισε τη βεβαίωση Τεκμήριο 13 ως δική της. Σε αυτή αναγράφεται ότι ο Ενάγοντας «προσήλθε για φυσιοθεραπεία από τις 19/09/11 μέχρι 23/09/11». Κατά τη μαρτυρία της, η ΜΕ5 ανέφερε ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος ο πατέρας του Ενάγοντα εργαζόταν στο ίδιο Νοσοκομείο με εκείνη. Για τις θεραπείες του Ενάγοντα ανέφερε ότι δεν θυμάται λεπτομέρειες ένεκα του χρόνου που μεσολάβησε. Δεν ήταν επίσης σε θέση να θυμηθεί από ποιο γιατρό είχε παραπεμφθεί ο Ενάγοντας για θεραπείες. ΜΕ
13. Έκτος μάρτυρας ήταν ο Δρ. Λ. Ιωάννου, γενικός ιατρός, που κατά τον χρόνο του ατυχήματος εργαζόταν στο Νοσοκομείο Κυπερούντας (ΜΕ6). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης υιοθέτησε δύο ιατρικά πιστοποιητικά που εξέδωσε για τον Ενάγοντα (δέσμη Τεκμήριο 14). Το πρώτο πιστοποιητικό έχει ημερομηνία 22.9.2011 και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο Ενάγοντας: «Εξετάστηκε στις 12/09/2011 στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου Κυπερούντας [.] Παραπονείτο για οσφυαλγία και έντονη αυχεναλγία συνοδευόμενη με κεφαλαλγία και ζάλη. Επίσης ανέφερε άλγος δεξιού γονάτου το οποίο ήτο οιδηματώδες, θερμό και εξέρυθρο. [.] Ο ασθενής διεγνώσθη με: -θλάση αυχένα (whiplash syndrome) -αρθραλγία δεξιού γονάτου, μηνισκοπάθεια Θεραπεία Σκληρό αυχενικό κολάρο Τοποθέτηση νάρθηκα σταθεροποίησης γονάτου Φαρμακευτική αγωγή Οδηγίες Αποφυγή εργασίας, ξεκούραση και έναρξη φυσιοθεραπείας.» Το δεύτερο πιστοποιητικό έχει ημερομηνία 12.10.2011 και, μεταξύ άλλων, αναγράφει ότι ο Ενάγοντας: «Ανέφερε επιδείνωση του άλγους στο δεξιό γόνατο το οποίο παρέμεινε οιδηματώδες θερμό και εξέρυθρο. Οδηγίες Απόλυτη ξεκούραση Συνέχιση φυσιοθεραπείας Παραπομπή σε ορθοπεδικό τμήμα δια αρθροσκόπηση δεξιού γονάτου» Αναγνώρισε επίσης ο ΜΕ5 δύο άδειες ασθενείας που χορήγησε στον Ενάγοντα (μέρος Τεκμηρίου 15). Οι άδειες αφορούν τις περιόδους από 12.9.2011 μέχρι 25.9.2011 και από 26.9.2011 μέχρι 8.10.
14. Πρόσθεσε ότι είχε συστήσει στον Ενάγοντα φυσιοθεραπείες για βελτίωση των συμπτωμάτων. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΕ5 ανέφερε ότι δεν θεώρησε αναγκαίο να παραπέμψει τον Ενάγοντα για περαιτέρω εξετάσεις. Περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με την κατάσταση του Ενάγοντα και τις δικές του συστάσεις και χειρισμούς δεν θυμόταν ένεκα του χρόνου που παρήλθε. Σημείωσε ότι το θερμό, οιδηματώδες, εξέρυθρο και επώδυνο γόνατο του Ενάγοντα φανέρωνε κάποια φλεγμονώδη κατάσταση η οποία μπορεί να ήταν το αποτέλεσμα κάκωσης κατά το τροχαίο που επιδείνωσε μια προ-υπάρχουσα κατάσταση. ΜΕ
15. Έβδομος μάρτυρας ήταν ο φυσιοθεραπευτής κ. Μ. Κουβά (ΜΕ7) στον οποίο είχε αποταθεί ο Ενάγοντας μετά το ατύχημα. Σύμφωνα με την απόδειξη πληρωμής, Τεκμήριο 16, ο ΜΕ7 έχει εισπράξει από τον Ενάγοντα στις 14.10.2011 ποσό €360 που αφορούσε την αμοιβή του για 12 συνεδρίες φυσιοθεραπείας. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΕ7 ανέφερε ότι ο Ενάγοντας είχε παραπεμφθεί για φυσιοθεραπεία από τον ΜΕ6 και υπήρχε υπόνοια για μηνισκοπάθεια. Περίγραψε το γόνατο του Ενάγοντα ως «ελαφρά πρησμένο». Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι δεν θυμάται ακριβώς πότε έγιναν οι 12 συνεδρίες με τον Ενάγοντα λόγω του χρόνου που παρήλθε. Πρόσθεσε ότι ο αριθμός των φυσιοθεραπειών ήταν λογικός υπό τις περιστάσεις και για την κατάσταση του Ενάγοντα. ΜΕ
16. Τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Υπαστυνόμος Α. Καφφάς (ΜΕ8). Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπεύθυνος δυστυχημάτων και υπεύθυνος για έλεγχο υποθέσεων του Τμήματος Τροχαίας Λεμεσού και έδινε οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό τους. Για το επίδικο τροχαίο, ο ΜΕ8 ανέφερε ότι κατά τη διαβίβαση του φακέλου από τον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας στην Τροχαία Λεμεσού στην Τροχαία Λεμεσού διαπίστωσε ότι: «Τρεις από τους μάρτυρες κατά τον δεδομένο χρόνο μάρτυρες δεν μπορούσε να ευσταθήσει η αναφορά που είχαν δώσει γραπτώς για το συγκεκριμένο δυστύχημα και κατά συνέπεια άλλαζε και η ροή της υπόθεσης. Συγκεκριμένα είχα δώσει γραπτές οδηγίες για να αφαιρεθούν αυτοί οι τρεις μάρτυρες από την αναφορά του ανακριτή και να κατηγορηθεί γραπτώς ο οδηγός της ενεχόμενης μοτοσικλέτας και κατά συνέπεια να αλλάξει και η αναφορά του ανακριτή.[.] Όταν αναφερόμαστε σε μαρτυρία δεν είναι μόνο σε σχέση με τις γραπτές καταθέσεις που λαμβάνονται από άλλα πρόσωπα αλλά αφορά στο σύνολο της η μαρτυρία αυτή την άμεση μαρτυρία που λαμβάνεται από τη σκηνή του δυστυχήματος και διατυπώνεται στο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος. Από τις καταθέσεις που λαμβάνονται στο σύνολο τους τόσο από τους ενεχόμενους όσο και από άλλα πρόσωπα, αλλά και από τις ζημιές που είχαν υποστεί τα ενεχόμενα οχήματα, οι οποίες στις πλείστες των περιπτώσεων είναι καθοριστικές και υποδεικνύουν τόσο την αρχική πορεία των οχημάτων όσο και τον τρόπο σύγκρουσης μεταξύ των ενεχόμενων οχημάτων.» Εξηγώντας τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε για να δώσει τις οδηγίες του σε σχέση με την δίωξη του Εναγόμενου, ο ΜΕ8 ανέφερε τα εξής: «Με βάση τις ζημιές που είχαν τα ενεχόμενα οχήματα ο μοναδικός τρόπος σύγκρουσης της μοτοσικλέτας με το πρώτο όχημα θα ήταν αν εβρίσκετο σε διαγώνια θέση μέσα στον δρόμο. Τούτο αποδεικνύει ότι η μοτοσικλέτα δεν ακολουθούσε ευθεία πορεία αλλά εισήλθε από πάροδο κάθετα ή διαγώνια μέσα στον δρόμο και παράλληλα δεν μπορεί να ευσταθήσει λόγω της φύσης της σύγκρουσης μεταξύ των δύο οχημάτων ο ισχυρισμός ότι ακολουθούσε ευθεία πορεία μέσα στον δρόμο. Και ο λόγος με βάσει τις ζημιές που είχε το αυτοκίνητο αν επέρχετο η σύγκρουση του με τη μοτοσικλέτα ενώ αυτή ακολουθούσε ευθεία πορεία προς ανατολάς μέσα στον δρόμο τότε η σύγκρουση μεταξύ τους θα ήταν πλευρική και η ενεχόμενη μοτοσικλέτα λόγω της σύγκρουσης θα κατευθύνετο βόρεια, διαγώνια βόρεια προς το πεζοδρόμιο, ενώ αντίθετα λόγω της πραγματικής, λόγω του πραγματικού τρόπου σύγκρουσης μεταξύ τους παρέμεινε στον δρόμο και δέχτηκε αμέσως μετά το δεύτερο χτύπημα από το άλλο διερχόμενο όχημα και κατέληξε στη νότια πλευρά του δρόμου.» Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ8 ανέφερε ότι δεν είχε μεταβεί στον χώρο του ατυχήματος ούτε έλαβε ενεργό μέρος στη διερεύνηση της υπόθεσης. Σε σχέση με την άποψη που είχε διαμορφώσει για τον τρόπο που συνέβη το ατύχημα, πρόσθεσε στα όσα είχε αναφέρει κατά την κυρίως εξέταση του ότι: «Βασικό στοιχείο που υποδεικνύει την πορεία της μοτοσυκλέτας είναι ότι αν πράγματι η μοτοσυκλέτα οδηγείτο προς ανατολάς σε ευθεία πορεία μέσα στον δρόμο τότε η σύγκρουση μεταξύ της μοτοσυκλέτας και του αυτοκινήτου θα ήταν πλευρική και λόγω της σύγκρουσης αυτής η μοτοσικλέτα θα αναγκάζετο να ακολουθήσει μετέπειτα πορεία διαγώνια προς βορρά.» Μετά τη μαρτυρία του ΜΕ8, η πλευρά του Ενάγοντα έκλεισε την υπόθεση της. ΜΥ
17. Πρώτος μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν ο ίδιος ο Εναγόμενος (ΜΥ1). Κατά την κυρίως εξέταση του ο Εναγόμενος ανέφερε ότι την επίδικη μέρα και ώρα: «Oδηγούσα την μοτοσυκλέτα μου με αριθμούς εγγραφής KUM 807 εντός της Λεωφόρου Αμαθούντας στη Λεμεσό στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε ευθεία πορεία και με ανατολική κατεύθυνση δηλαδή από το κέντρο της Λεμεσού προς την περιοχή της Αμαθούντας. Τα φώτα της μοτοσυκλέτας μου ήταν ανοιχτά και φορούσα το κράνος μου. Βρισκόμουν σε στάση αναμονής στα φώτα τροχαίας του ξενοδοχείου Four Seasons. Όταν άναψε το πράσινο φως προχώρησα ευθεία με πρόθεση να κατευθυνθώ προς την μπυραρία με την ονομασία Trippers που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του δρόμου όπου είχα σκοπό να σταματήσω για να κατεβώ να πιώ ένα ποτό. Λόγω του ότι η πρόθεση μου ήταν να σταθμεύσω λίγα μέτρα παρακάτω οδηγούσα με χαμηλή ταχύτητα περίπου 30 χιλιόμετρα ανά ώρα. Βρισκόμουν περίπου στο κέντρο της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας και λίγα μέτρα πριν φτάσω στην μπυραρία έδειξα με τον δείκτη μου ότι είχα πρόθεση να κινηθώ αριστερά για ν' ανεβώ στο πεζοδρόμιο όπου είχα σκοπό να σταθμεύσω την μοτοσυκλέτα μου και ακολούθως ελάττωσα ταχύτητα. Τότε εντελώς ξαφνικά ένα ψηλό όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] κτύπησε ελαφριά την μοτοσυκλέτα μου και συγκεκριμένα το αριστερό καθρεφτάκι του οχήματος κτύπησε ελαφρώς το δεξί μου χέρι και το δεξιό μέρος του τιμονιού της μοτοσυκλέτας μου. ακολούθως το εν λόγω όχημα κινήθηκε δεξιότερα. Λόγω της σύγκρουσης εγώ έχασα στιγμιαία τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μου και κινούμαι ζικ-ζακ μέσα στον δρόμο προσπαθώντας να επανακτήσω τον έλεγχο και να ευθυγραμμίσω ξανά την μοτοσυκλέτα μου στον δρόμο. Ενώ η μοτοσυκλέτα μου είχε εισέλθει στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και ενώ βρισκόταν ακόμη σε κίνηση ξαφνικά ένα δεύτερο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] το οποίο οδηγούσε ο Ενάγοντας, συγκρούστηκε επί της δεξιάς πίσω πλευράς της μοτοσυκλέτας μου. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης εγώ έπεσα στο έδαφος και η μοτοσυκλέτα μου αφού τρίφτηκε στο οδόστρωμα ακινητοποιήθηκε λίγα μέτρα παρακάτω εντός της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας.» Κατά την αντεξέταση του, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι είχε δει πρώτη φορά το πρώτο όχημα που τον κτύπησε «όταν μου κτύπησε πάνω στο χέρι είδα τον, δεν τον είδα πριν να μου κτυπήσει, δεν είδα κανένα όχημα, δεν πρόσεξα όχημα, ούτε μπροστά μου ούτε πίσω. Όταν μου κτύπησε πάνω στο χέρι με το καθρεφτάκι του είδα τον» Σε σχέση με το σχεδιάγραμμα της σκηνής (μέρος Τεκμηρίου 1), ο Εναγόμενος τοποθέτησε το σημείο που του κτύπησε το προπορευόμενο όχημα ως το «Χ2Α» και το σημείο όπου του κτύπησε το όχημα του Ενάγοντα ως το «Χ2Β». Αντεξεταζόμενος, όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τον τρόπο που του κτύπησαν τα δύο οχήματα, ο Εναγόμενος ανέφερε τα εξής: «απ' ότι υπολογίζω πρέπει να με είδε την τελευταία στιγμή και έκανε να με αποφύγει και έτζιηξε με το καθρεφτάκι το αριστερό το χέρι πάνω στο τιμόνι, βασικά πάνω στο χέρι που βαστούσα το τιμόνι στη δεξιά μου πλευρά. Εκείνη την ώρα άμα κτυπήσεις πάνω στο τιμόνι είναι λογικό να κάμεις τα χέρια σου έτσι (ο μάρτυρας κάνει κίνηση ζικ ζακ με τα χέρια) προσπαθείς να ισορροπήσεις να μην πέσεις κάτω. Όμως δεν έπεσα χαμέ, μιλούμε ότι μετά το πρώτο χτύπημα στα δύο δευτερόλεπτα, το πολύ τρία είχα το δεύτερο κτύπημα. Δηλαδή το ζικ-ζακ είναι εκείνο το έτσι που σου κτυπούν πάνω στο χέρι όταν οδηγάς τη μοτόρα. [.] Δεν είχα έλεγχο [μεταξύ των σημείων Χ2Α και Χ2Β] γιατί προσπαθούσα να ισορροπήσω [.] Προσπαθούσα να ισορροπήσω τη μοτόρα, να μην πέσω χαμέ.» Αρνήθηκε ότι κατά τη σύγκρουση αυτός εξερχόταν από την πάροδο Ροϊκού και επέμενε στη δική του εκδοχή. ΜΥ
18. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Εναγόμενου ήταν ο Δρ. Η. Γεωργίου, ειδικός ορθοπεδικός χειρούργος (ΜΥ2). Ο ΜΥ2 είχε εξετάσει τον Ενάγοντα στις 24.5.2016 και ετοίμασε σχετική έκθεση την οποία παρουσίασε, Τεκμήριο
19. Για την ετοιμασία της έλαβε υπόψη και τα διάφορα ιατρικά πιστοποιητικά που του προσκόμισε ο Ενάγοντας. Με βάση τις πληροφορίες που είχε στη διάθεση του καταγράφει στην έκθεση του ότι ο Ενάγοντας: «Από το ατύχημα της 9/9/11 υπέστη απλή θλάση στο δεξιό γόνατο και τραυματισμό μαλακών μορίων στον αυχένα χωρίς οποιοδήποτε κάταγμα και χωρίς βαθμό σοβαρότητας. Δεν υπέστη τραυματισμό σε ζωτικής φύσης ανατομικά στοιχεία του δεξιού γόνατος.» Στην έκθεση του σημειώνει ότι ο Ενάγοντας είχε υποστεί ρήξη μηνίσκου και πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο δεξί γόνατο το 2010 που αποκαταστάθηκαν με χειρουργική επέμβαση στις 21/12/
20. Σε σχέση με την κατάσταση του Ενάγοντα κατά τον χρόνο που ο ίδιος τον εξέτασε, ο ΜΥ2 καταγράφει ότι: «Τα σημερινά κλινικά ευρήματα παρουσιάζονται φυσιολογικά και στηρίζουν την γνώμη για την απουσία οποιασδήποτε μορφής λειτουργικού κατάλοιπου.» Σε σχέση με τη ρήξη μηνίσκου και πρόσθιου χιαστού συνδέσμου που ήδη παρουσίαζε ο Ενάγοντας κατά το ατύχημα, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι αυτός ο τραυματισμός, πριν αντιμετωπιστεί χειρουργικά, μπορεί αν προκαλεί περιοδικό πόνο. Πρόσθεσε ότι από το ατύχημα δεν θα μπορούσε να επιδεινωθεί εκείνη η κατάσταση του Ενάγοντα γιατί: «[ο χιαστός σύνδεσμος ήταν ήδη] πλήρως κομμένος. Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι ένας πλήρως κομμένος κόπηκε περισσότερο και να το ονομάσω επιδείνωση. Το ίδιο για τον μηνίσκο, ο οποίος είχε ήδη υποστεί ρήξη από το ατύχημα το 2010.» Ανέφερε επίσης ότι για την θλάση αυχένα και την θλάση γόνατος, ο συνήθης αριθμός φυσιοθεραπειών στις οποίες υποβάλλεται ένας ασθενής είναι μεταξύ 6 και 12, για τον κάθε τραυματισμό και ο τελικός αριθμός επαφίεται στην κρίση του γιατρού που τον παραπέμπει για τις φυσιοθεραπείες. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΥ2 σημείωσε ότι δεν διαφωνεί με το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών που του είχε παρουσιάσει ο Ενάγοντας κατά την εξέταση του και πρόσθεσε: «Μάλιστα συμφώνησα ότι υπέστη θλάση του αυχένα και τραυματισμό μαλακών μορίων και του γόνατος. Η μόνη μου παρατήρηση, όχι αμφισβήτηση, παρατήρηση, είναι ότι είχα ενώπιον μου δύο ιατρικά έγγραφα γενικών γιατρών και όχι ειδικών ορθοπεδικών.» Συμφώνησε επίσης ότι ενόψει του προ-υπάρχοντος τραυματισμού στο γόνατο και ενόψει του ότι αποδέχεται και ο ίδιος ότι κατά το ατύχημα υπήρξε τραυματισμός μαλακών μορίων του γόνατος τότε «δικαιολογείται πόνος από τον τέτοιο τραυματισμό». Αναφορικά με την παραπομπή του Ενάγοντα για φυσιοθεραπείες από τον Δρ. Ιωάννου, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ορθά είχε παραπεμφθεί για φυσιοθεραπείες αν και θα ήταν ορθότερο η παραπομπή να είχε γίνει από ορθοπεδικό. ΜΥ
21. Τελευταία μάρτυρας ήταν η κα Άννα Στυλιανού, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, υπεύθυνη του Ποινικού Τμήματος (ΜΥ3). Η εν λόγω μάρτυρας παρουσίασε αντίγραφο του κατηγορητηρίου της ποινικής υπόθεσης 22078/2012 στην οποία κατηγορούμενος ήταν ο Εναγόμενος και αντιμετώπιζε το αδίκημα της αμελούς οδήγησης, Τεκμήριο
22. Παρουσίασε επίσης αντίγραφο της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.10.2014 στην εν λόγω ποινική υπόθεση, Τεκμήριο
23. Τέλος, παρουσίασε αντίγραφο των πρακτικών ημερομηνίας 4.6.2014 όπου καταγράφεται η μαρτυρία που ο εδώ Ενάγοντας είχε δώσει κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης, Τεκμήριο
24. Στα ίδια πρακτικά περιλαμβάνεται και η μαρτυρία που είχε δώσει στην ποινική υπόθεση ο κ. Στέλιος Γρηγορίου, εδώ ΜΕ
25. Τελικές αγορεύσεις. Μετά το πέρας της παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των δύο πλευρών παρουσίασαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες συνόψισαν τη μαρτυρία και παρέθεσαν τα επιχειρήματα τους. Έχω μελετήσει τόσο το περιεχόμενο των αγορεύσεων τους όσο και τη νομολογία στην οποία έχουν παραπέμψει. Αξιολόγηση. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τόσο τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα όσο και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Γνωρίζω ότι η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[1]. Η αξιολόγηση γίνεται με γνώμονα το ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται κρίνεται με βάση το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται κατά τη δίκη. Τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν τα επίδικα θέματα μπορούν να εξαχθούν από την σύγκριση, σύγκλιση και αντιπαραβολή όλου του φάσματος της μαρτυρίας όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, από την σκοπιά που ο κάθε μάρτυρας έχει αντιληφθεί τα γεγονότα και στο βαθμό που εμπλέκεται σε αυτά[2]. Έγγραφη μαρτυρία. Θα ξεκινήσω με μια αναφορά στην έγγραφη μαρτυρία που παρουσιάστηκε. Ξεκινώντας από το σχεδιάγραμμα της σκηνής, Τεκμήριο 1, σημειώνω ότι το πρόσωπο που συνέταξε αυτό το έγγραφο δεν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Υπάρχει διάσταση μεταξύ του Ενάγοντα και ΜΕ3 από την μια και του Εναγόμενου από την άλλη ως προς την πορεία της μοτοσυκλέτας του Εναγόμενου και το σημείο σύγκρουσης της με το όχημα του Ενάγοντα. Η εκδοχή που αποδέχομαι θα διαφανεί στην πορεία, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων αυτών. Όμως, δεν εκφράστηκε αντίθετη ή ασύμφωνη θέση με τα όσα καταγράφονται στο σχεδιάγραμμα αναφορικά με τις τελικές θέσεις των οχημάτων και τη διαμόρφωση του δρόμου στο σημείο του ατυχήματος. Αυτά τα δεδομένα αποτελούν πραγματική μαρτυρία, βοηθητική στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Σημειώνω περαιτέρω ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι τα έντυπα καταγραφής ζημιών, Τεκμήρια 5, 6 και 7, αποτυπώνουν ορθά τις ζημιές των εμπλεκόμενων οχημάτων και της μοτοσυκλέτας. Προχωρώ στις καταθέσεις Τεκμήρια 8, 9 και 10 που αφορούσαν τον τρόπο που συνέβη το ατύχημα. Αυτές είχαν δοθεί από τρία πρόσωπα που δεν παρουσιάστηκαν για να δώσουν μαρτυρία στο Δικαστήριο. Κατατέθηκαν κατόπιν αιτήματος της συνηγόρου του Εναγόμενου κατά την αντεξέταση της ΜΕ
26. Έχω καταγράψει πιο πάνω όσα ανέφερε ο ΜΕ8 σε σχέση με το περιεχόμενο αυτών των καταθέσεων και γιατί εκείνος δεν αποδέχτηκε το περιεχόμενο τους. Από την πλευρά μου σημειώνω ότι οι καταθέσεις αυτές λήφθηκαν από αστυνομικό δεν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο και η ΜΕ2 απλώς τις παρουσίασε. Συνιστούν επομένως δεύτερου βαθμού εξ ακοής μαρτυρία. Δεν δόθηκε η ευκαιρία στα πρόσωπα στα οποία αποδίδονται οι αρχικές δηλώσεις να εξηγήσουν την εκδοχή τους ούτε και η ευκαιρία να αμφισβητηθεί, ενδεχομένως, η αλήθεια αυτής της εκδοχής. Συνεπώς, κρίνω ότι εάν το περιεχόμενο αυτών των καταθέσεων είναι αντίθετο με δια ζώσης μαρτυρία που θα κριθεί αξιόπιστη, τότε οι καταθέσεις δεν μπορούν να αποδυναμώσουν ή αντικρούσουν την αξιόπιστη δια ζώσης μαρτυρία. Ούτε και μπορούν να αποτελέσουν έρεισμα για διατύπωση ευρημάτων που αντίκεινται σε αξιόπιστη μαρτυρία. Τέλος, κατά την ακρόαση υπήρχαν αναφορές σε ποινική υπόθεση που είχε καταχωρηθεί εναντίον του Εναγόμενου αναφορικά με το ατύχημα. Παρουσιάστηκαν από την ΜΥ3 αντίγραφα του κατηγορητηρίου, μέρος των πρακτικών εκείνης της ακρόασης και η απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ποινικής υπόθεσης δεν μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα της παρούσας. Το παρόν Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από το αποτέλεσμα μιας ποινικής δίκης, στην οποία διεξήχθη ακρόαση κατόπιν μη παραδοχής της κατηγορίας. Η παρούσα δίκη έχει την αυτοτέλεια της και θα αποφασιστεί με γνώμονα τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η συνήγορος του Εναγόμενου, στην τελική της αγόρευση εισηγήθηκε ότι υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ της μαρτυρίας που είχε δώσει στην ποινική δίκη ο Ενάγοντας και της μαρτυρίας που έδωσε κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Σε σχέση με αυτό το επιχείρημα, σημειώνω ότι οι προηγούμενες δηλώσεις του μάρτυρα δεν τέθηκαν υπόψη του με τον ενδεδειγμένο τρόπο κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ώστε να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί για τις ισχυριζόμενες αντιφάσεις. Περαιτέρω όμως, δεν συμφωνώ με την εισήγηση της συνηγόρου ότι υπάρχουν αντιφάσεις. Αντίθετα θεωρώ ότι η εκδοχή του Ενάγοντα για το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα συνάδει με τα όσα είχε καταθέσει ενώπιον του ποινικού Δικαστηρίου το
27. Προχωρώ τώρα στην αξιολόγηση της δια ζώσης μαρτυρίας. Ενάγοντας/ΜΕ
28. Κατά τη μαρτυρία του ο Ενάγοντας αναφέρθηκε στις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το επίδικο ατύχημα. Εξέτασα την εκδοχή του και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του σε συνάρτηση με τα μη αμφισβητούμενα δεδομένα του σχεδιαγράμματος τη σκηνής και τις ζημιές των επίδικων οχημάτων. Διαπιστώνω ότι κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο ο Ενάγοντας ήταν σταθερός στη θέση του και δεν έπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις κατά την αντεξέταση. Όπως έχω ήδη σημειώσει δεν διακρίνω ουσιαστικές ασυμφωνίες μεταξύ των όσων κατέθεσε κατά την ακρόαση της παρούσας υπόθεσης, του περιεχομένου της κατάθεσης που είχε δώσει το 2011 στην αστυνομία και όσων είχε καταθέσει ως μάρτυρας κατά την ποινική δίκη. Περαιτέρω, η εκδοχή του Ενάγοντα για το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα συνάδει με τις ζημιές που εντοπίστηκαν στα εμπλεκόμενα οχήματα και με τις τελικές τους θέσεις. Ο Ενάγοντας κατέθεσε ότι δεν είχε δει την μοτοσυκλέτα να εισέρχεται στη λεωφόρο από την οδό Ροϊκού, ούτε εάν είχε κτυπηθεί η μοτοσυκλέτα του Εναγόμενου από το προπορευόμενο όχημα. Ανέφερε όμως ότι η μοτοσυκλέτα δεν κινείτο προηγουμένως στην λεωφόρο. Ανέφερε επίσης ότι όταν ο ίδιος είδε τη μοτοσυκλέτα για πρώτη φορά, αυτή ήταν σχεδόν κάθετα στον δρόμο, με την πίσω μισή πλευρά της να βρίσκεται στην αριστερή λωρίδα και την μπροστά μισή πλευρά της στη δεξιά λωρίδα του δρόμου. Είχε προηγηθεί ο απότομος ελιγμός στα δεξιά του προπορευόμενου οχήματος. Δεν πρόλαβε να αντιδράσει και την κτύπησε. Η τοποθέτηση της μοτοσυκλέτας στον δρόμο και ο τρόπος που ο Ενάγοντας ανέφερε ότι την κτύπησε, συνάδουν με τις ζημιές του οχήματος του Ενάγοντα που εντοπίστηκαν στη δεξιά μπροστινή γωνία και τις ζημιές της μοτοσυκλέτας. Συνάδουν επίσης με το δεδομένο ότι μετά τη σύγκρουση η μοτοσυκλέτα κινήθηκε δεξιότερα στον δρόμο. Η ίδια σταθερότητα και συνέπεια διαπιστώνεται και σε σχέση με τη μαρτυρία του Ενάγοντα για τα όσα ακολούθησαν του ατυχήματος και τα τραύματα του. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, κρίνω ότι ο Ενάγοντας είναι αξιόπιστος μάρτυρας και ότι η μαρτυρία του ήταν αληθινή. ΜΕ
29. Θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ3 που κατά το ατύχημα ήταν συνεπιβάτης στο όχημα του Ενάγοντα. Σε σχέση με αυτό τον μάρτυρα, σημειώνω ότι παρέμεινε σταθερός καθ' όλη τη μαρτυρία του, χωρίς αντιφάσεις ή ασυνέπειες. Όπως και η μαρτυρία του Ενάγοντα, η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα, συνάδει με τις ζημιές που εντοπίστηκαν στα εμπλεκόμενα οχήματα και τις τελικές τους θέσεις. Ισχύουν και στην δική του περίπτωση όσα σχετικά αναφέρω πιο πάνω. Συνεπώς, κρίνω ότι και αυτός ο μάρτυρας ήταν αξιόπιστος και αποδέχομαι ως αληθινή τη μαρτυρία του. Εναγόμενος. Θα προχωρήσω στην αξιολόγηση του Εναγόμενου που είναι ο τελευταίος μάρτυρας που κατέθεσε αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος. Όπως ανέφερε εξ αρχής, η δική του εκδοχή είναι ότι οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στην Λεωφόρο Αμαθούντας και όχι ότι είχε βγει από πάροδο κάθετα στον δρόμο κατά το ατύχημα. Έχοντας εξετάσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα, κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ ως αληθινή αυτή την εκδοχή. Αυτό διότι αντιστρατεύεται την κοινή λογική και δεν συνάδει ούτε με τις ζημιές στα εμπλεκόμενα οχήματα ούτε και με τις τελικές τους θέσεις. Εάν ο Εναγόμενος οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Αμαθούντας, με τον τρόπο και ταχύτητα που περίγραψε, και του κτυπούσε στο δεξί του χέρι το προπορευόμενο όχημα του Μ. Ιωάννου τότε, ως θέμα κοινής λογικής, η μοτοσυκλέτα του θα κινείτο αριστερότερα. Αντίθετα, η εκδοχή του είναι ότι η μοτοσυκλέτα του κινήθηκε με ζικ ζακ κίνηση δεξιότερα, προς το κέντρο του δρόμου, ώστε να βρεθεί κάθετα μεταξύ των δύο λωρίδων και τότε του κτύπησε ο Ενάγοντας. Αυτό όμως δεν στέκει στην βάσανο της λογικής. Δεν διακρίνω με ποιο τρόπο μοτοσυκλέτα που δέχεται κτύπημα από όχημα στην δεξιά πλευρά του τιμονιού και στο δεξί χέρι του οδηγού θα μπορούσε να κινηθεί δεξιά αντί αριστερά. Θεωρώ ότι είναι αδύνατο η μοτοσυκλέτα να είχε κινηθεί δεξιότερα, χωρίς μάλιστα να κτυπήσει ξανά στο προπορευόμενο όχημα. Πώς και πότε η μοτοσυκλέτα προσπέρασε ή πέρασε πίσω από το πρώτο όχημα ώστε να βρεθεί κάθετα στον δρόμο χωρίς να συγκρουστούν ξανά; Αυτές οι αδυναμίες στη μαρτυρία του Εναγόμενου με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εκδοχή του δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του ως αληθινή. ΜΕ2, ΜΕ8 και ΜΥ
30. Οι μαρτυρία αυτών των προσώπων ήταν μάλλον τυπική. Ήταν πρόσωπα ανεξάρτητα, χωρίς κανένα συμφέρον στην υπόθεση. Ουσιαστικά περιορίστηκαν στο να παρουσιάσουν έγγραφα που ήταν στην κατοχή τους και να εξηγήσουν δικές τους ενέργειες, σε μεταγενέστερο χρόνο του ατυχήματος. Στον βαθμό που εξέφρασαν απόψεις ως προς τον τρόπο που συνέβη το ατύχημα ερμηνεύοντας τα δεδομένα που είχαν υπόψη τους (αυτό ισχύει για την ΜΕ2 και ΜΕ8), η απόψεις τους δεν επηρέασαν το αποτέλεσμα και τη δική μου κρίση. ΜΕ4, ΜΕ5, ΜΕ6, ΜΕ7 και ΜΥ
31. Οι συγκεκριμένοι μάρτυρες ήταν γιατροί και φυσιοθεραπευτές που αναφέρθηκαν στους τραυματισμούς του Ενάγοντα συνεπεία του ατυχήματος και στην αποθεραπεία του. Έχοντας εξετάσει το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους και των ιατρικών πιστοποιητικών και αποδείξεων που εξέδωσαν, διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ τους. Ούτε εντοπίζεται ασυμφωνία μεταξύ της ιατρικής μαρτυρίας που παρουσιάστηκε για την πλευρά του Ενάγοντα από τη μια και του ΜΥ2 που παρουσίασε η πλευρά του Εναγόμενου από την άλλη. Αντίθετα, ο ΜΥ2 που εξέτασε τον Ενάγοντα περί τα 3 χρόνια μετά το επίδικο ατύχημα, ουσιαστικά συμφωνεί και επιβεβαιώνει τα ευρήματα των συναδέλφων του, τα όσα σχετικά κατάθεσε ο Ενάγοντας κατά τη δική του μαρτυρία και ότι οι φυσιοθεραπείες που παρακολούθησε ήταν ενδεδειγμένες. Αναφορικά με την μηνισκοπάθεια, είναι κοινώς αποδεκτό ότι αυτή προ-υπήρχε του ατυχήματος. Είναι επίσης αποδεκτό από τον ΜΥ2 ότι το ατύχημα ήταν τέτοιας φύσης που μπορεί να προκάλεσε πόνο στον Ενάγοντα στην προ-υπάρχουσα αυτή κατάσταση. Ευρήματα. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, κρίνω ότι το επίδικο ατύχημα συνέβη με τον τρόπο που έχει περίγραψαν ο Ενάγοντας και ο ΜΕ3 στη μαρτυρία τους. Προς αποφυγή επανάληψης υιοθετώ τα όσα έχω καταγράψει πιο πάνω στη σύνοψη της μαρτυρίας τους, τα οποία καθίστανται και δικά μου ευρήματα. Αυτά είναι επιπρόσθετα της πραγματικής μαρτυρίας για τη διαμόρφωση του δρόμου και ζημιών στα εμπλεκόμενα οχήματα. Ενόψει της αποδοχής της μαρτυρίας του Ενάγοντα και του ΜΕ3, τα σημεία σύγκρουσης και πορείες των εμπλεκόμενων οχημάτων στο σχεδιάγραμμα της σκηνής είναι όπως τα υπέδειξαν αυτοί. Ως προς τους τραυματισμούς του Ενάγοντα, αποδέχομαι όσα εκείνος ανέφερε για τον πόνο και ταλαιπωρία που βίωσε καθώς και για την προ-υπάρχουσα κατάσταση στο γόνατο του που εκείνη την περίοδο δεν του προκαλούσε πόνο αλλά έγινε επώδυνη ως αποτέλεσμα του ατυχήματος. Αποδέχομαι επίσης όσα σχετικά κατέθεσαν οι ΜΕ4, ΜΕ5, ΜΕ6, ΜΕ7 και ΜΥ2 και όσα καταγράφονται στα έγγραφα που παρουσίασαν. Ευθύνη. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασης μου, η πλευρά του Ενάγοντα ισχυρίζεται ότι η ευθύνη για το επίδικο ατύχημα βαραίνει αποκλειστικά τον Εναγόμενο. Το αστικό αδίκημα της αμέλειας αποτυπώνεται στο άρθρο 51