← Κύπρος

ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αριθμός αγωγής: 4343/2013, 24/6/2022

ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αριθμός αγωγής: 4343/2013, 24/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A266 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Α.Ε.Δ. Αριθμός αγωγής: 4343/2013 Μεταξύ: ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ Ενάγουσα και

  1. ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
  2. ΜΑΡΟΥΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Εναγόμενοι και ως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 26.2.2015 Μεταξύ: ΛΕΥΚΟΘΕΑΣ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ Ενάγουσα Και
  3. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
  4. ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
  5. ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Εναγόμενοι 24 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Κουδουνάρη δια Ε. Κουδουνάρη Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους 1 & 2: κ. Χριστοφή δια Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 3: κα Ερωτοκρίτου δια Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή/Δικογραφημένες θέσεις. Η Ενάγουσα διεκδικεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος που συνέβη στις 14.8.
  6. Ισχυρίζεται ότι το άλλο εμπλεκόμενο όχημα ανήκε στην Εναγόμενη 2 και, κατά το ατύχημα, οδηγείτο από τον Εναγόμενο
  7. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ατύχημα ήταν αποτέλεσμα της αποκλειστικής αμέλειας του Εναγόμενου 1 και ότι η Εναγόμενη 2 είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη. Η Εναγόμενη 3 ενάγεται υπό την ιδιότητα της ως ασφαλιστής της Εναγόμενης
  8. Οι Εναγόμενοι 1 & 2, στην Υπεράσπιση τους αρνούνται ότι η Εναγόμενη 2 ήταν ιδιοκτήτρια του άλλου εμπλεκόμενου οχήματος και παράλληλα ισχυρίζονται ότι δεν είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη για το ατύχημα. Αναφορικά με τον Εναγόμενο 1, αρνούνται ότι οδηγούσε το εμπλεκόμενο όχημα κατά τον χρόνο του ατυχήματος και, διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι το ατύχημα ήταν αποτέλεσμα της αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας της Ενάγουσας. Αμφισβητούν επίσης τις ειδικές ζημιές και σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Η δικογραφημένη θέση της Εναγόμενης 3 είναι ότι δεν έχει ευθύνη να αποζημιώσει γιατί η ασφαλιστική κάλυψη που παρείχε, είχε τερματιστεί κατά τον χρόνο του ατυχήματος. Σε αυτή τη βάση, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μαρτυρία/παραδεκτά γεγονότα. Πριν την έναρξη της ακρόασης, κατέστη παραδεκτό γεγονός ότι οι ειδικές και γενικές αποζημιώσεις που υπέστη η Ενάγουσα συνεπεία του ατυχήματος ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €3.500 πλέον τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία έκδοσης τυχόν απόφασης υπέρ της Ενάγουσας. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε στο Δικαστήριο τρεις μάρτυρες. Για σκοπούς υπεράσπισης των Εναγόμενων 1 & 2, έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο τέσσερα πρόσωπα. Η πλευρά της Εναγόμενης 3 δεν παρουσίασε μαρτυρία. Να προσθέσω ότι, κατά την ακρόαση, η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 προώθησε τη θέση ότι ο Εναγόμενος 1 δεν οδηγούσε το άλλο εμπλεκόμενο όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] και καμία σχέση είχε με το επίδικο ατύχημα καθώς και ότι η Εναγόμενη 2 ουδέποτε ήταν ιδιοκτήτρια του οχήματος αυτού. Προχωρώ σε μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί. Επικεντρώνομαι στα σημεία της μαρτυρίας που έκρινα σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης και προς διαμόρφωση του αποτελέσματος. Ενάγουσα. Πρώτη μάρτυρας ήταν η ίδια η Ενάγουσα (ΜΕ1). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, η Ενάγουσα αναφέρθηκε στον τρόπο που συνέβη το επίδικο ατύχημα. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι στις 14.8.2012, γύρω στις 11πμ οδηγούσε το όχημα της με αριθμούς εγγραφής [ ] με κανονική ταχύτητα, στην οδό Λεόντιου Α' στη Λεμεσό με νότια κατεύθυνση. Όταν βρισκόταν περί τα 200 περίπου μέτρα από το παλιό Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, το προπορευόμενο όχημα σταμάτησε απότομα στην πορεία του και η ίδια αναγκάστηκε να σταματήσει για να αποφύγει τη σύγκρουση μαζί του. Τότε το δικό της όχημα κτυπήθηκε στο πίσω μέρος από άλλο όχημα που την ακολουθούσε. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, το δικό της όχημα υπέστη ζημιές στο πίσω μέρος. Η Ενάγουσα συνέχισε λέγοντας ότι τότε κατέβηκε από το αυτοκίνητο της και είδε ότι το όχημα που είχε κτυπήσει το δικό της είχε αριθμό εγγραφής [ ]. Ο άλλος οδηγός κατέβηκε επίσης από το όχημα και της συστήθηκε ως Μιχάλης Παναγιώτου [Εναγόμενος 1]. Επιθεώρησε και εκείνος τη ζημιά στο όχημα της και την ρώτησε εάν είναι καλά. Ακολούθως της είπε ότι «βιαζόταν να φύγει γιατί ήταν σε ώρα εργασίας του και είχε να μεταφέρει τρόφιμα, και να μην καλέσουμε τις ασφαλιστικές εταιρείες, τα ασφαλιστικά συμβόλαια των οποίων κάλυπταν και τα δύο αυτοκίνητα ή την Αστυνομία, λέγοντας μου ξεκάθαρα ότι θα καλυφθούν όλες οι ζημιές από το δυστύχημα. Στη συνέχεια σημείωσε σε ένα κομμάτι χαρτί το όνομα του αλλά και το όνομα της Μαρούλλας Παναγιώτου [Εναγόμενη 2] η οποία μου είπε ότι ήταν η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου που οδηγούσε και τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου για να επικοινωνήσω μαζί του σε περίπτωση που ένοιωθα ενοχλήσεις και πόνο από το δυστύχημα αλλά και για το θέμα επιδιόρθωσης της ζημιάς του αυτοκινήτου μου.» Η ίδια του έδειξε εμπιστοσύνη και δέχτηκε να μην καλέσουν τις ασφαλιστικές εταιρείες και του ανέφερε ότι θα επικοινωνούσε μαζί του εάν αισθανόταν πόνο και για την επιδιόρθωση του οχήματος της. Στη συνέχεια, όπως ανέφερε, άρχισε να αισθάνεται πόνο στον αυχένα και επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Μιχάλη Παναγιώτου, τον ενημέρωσε για τον πόνο και ότι θα πήγαινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για εξέταση. Επισκέφθηκε το Νοσοκομείο κατά το μεσημέρι της ίδιας ημέρας και εξετάστηκε στο ΤΑΕΠ όπου της δόθηκαν παυσίπονα. Επειδή ο πόνος δεν υποχωρούσε, επισκέφθηκε στις 16.8.2012 και ιδιώτη ιατρό. Ακολούθως, επικοινώνησε τηλεφωνικώς ξανά με τον Μιχάλη Παναγιώτου για να τον ενημερώσει για την υγεία της. Συνεχίζει λέγοντας ότι «δυστυχώς και παρά το γεγονός ότι όπως αναφέρω πιο πάνω ο Εναγόμενος Αρ. 1 ήταν, αμέσως μετά το δυστύχημα, πολύ ευγενικός και δέχτηκα να μην κληθεί η Αστυνομία και οι ασφαλιστικές εταιρείες των αυτοκινήτων μας δείχνοντας του πλήρη εμπιστοσύνη, κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος μου προ τον Μιχάλη Παναγιώτου, δηλαδή τον Εναγόμενο Αρ. 1 αυτός θύμωσε και ύψωσε τον τόνο της φωνής του φωνάζοντας μου ότι δεν έπαθα απολύτως τίποτα από το δυστύχημα, λέγοντας μου συγκεκριμένα ότι 'εν ψέματα που λαλείς τζιαι δεν έπαθες τίποτε, τζιαι να μην με ξαναενοχλήσεις' κλείνοντας μου το τηλέφωνο στα μούτρα.» Τότε, σύμφωνα με την Ενάγουσα, μετέβη μαζί με την κόρη της (ΜΕ2) στον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, Τμήμα Τροχαίας και συνάντησε τον Λοχ. Χρ. Αναστασίου [ΜΕ3] στον οποίο κατήγγειλε το περιστατικό. Εκείνος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο 1 στην παρουσία της ιδίας και της κόρης της (ΜΕ2). Κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος, ο ΜΕ3 ανέφερε στον Εναγόμενο 1 ότι ήταν παρούσα η Ενάγουσα, ότι είχε τραυματιστεί και ότι είχε παράπονο για το δυστύχημα. Ο ΜΕ3 της είπε ότι κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους ο Εναγόμενος 1 του παραδέχτηκε ότι εκείνος οδηγούσε το άλλο εμπλεκόμενο όχημα. Αναφορικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά τον χρόνο του ατυχήματος, η Ενάγουσα ανέφερε ότι ο καιρός ήταν καλός και η ορατότητα ήταν πλήρης. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της, η Ενάγουσα παρουσίασε αντίγραφα δύο συστημένων επιστολών ημερομηνίας 7.8.2012 μαζί με απόδειξη κατάθεσης ταχυδρομικού αντικειμένου (δέσμη Τεκμήριο 2). Η μια επιστολή αφορά το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] και το καλυπτικό σημείωμα με αριθμό [ ]. Η άλλη επιστολή αφορά το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] και το καλυπτικό σημείωμα με αριθμό [ ]. Οι επιστολές φαίνεται να αποστέλλονται από την Εναγόμενη 3 εταιρεία προς την Εναγόμενη 2 Παναγιώτου Μαρούλλα, στη διεύθυνση [ ] 27, [ ]. Το περιεχόμενο των δύο επιστολών είναι το ίδιο. Συγκεκριμένα, σε αυτές αναγράφονται τα εξής: «Με την παρούσα, σας δίδεται γραπτή ειδοποίηση 7 ημερών για την ακύρωση του πιο πάνω Καλυπτικού Σημειώματος. Με την εκπνοή της πιο πάνω ειδοποίησης των 7 ημερών το Καλυπτικό Σημείωμα με αριθμό [.] ακυρώνεται αυτόματα, ήτοι από τις 14/08/2012 και σας καλούμε να μας το επιστρέψετε όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία.» Κατά τη μαρτυρία της, η Ενάγουσα παρουσίασε επίσης αντίγραφο ένορκης δήλωσης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής προς την Εναγόμενη 2 (Τεκμήριο 4). Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη, το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε σε κάποια Ανδρούλλα Παναγιώτου που περιγράφεται ως «ενήληξ, κόρη & συγκάτοικος». Ως διεύθυνση της Εναγόμενης 2 στο κλητήριο ένταλμα αναγράφεται «οδός [ ] 27, [ ]». Η Ενάγουσα παρουσίασε επίσης και δέσμη επιστολών (Τεκμήριο 5) που αφορούν αλληλογραφία μεταξύ των συνηγόρων των μερών, μετά την καταχώρηση της αγωγής, που αφορούν προσπάθεια κατάληξης σε παραδεκτά γεγονότα για σκοπούς της ακρόασης. Στη δέσμη αυτή θα αναφερθώ στη συνέχεια. Τέλος, κατά την κυρίως εξέταση της Ενάγουσας παρουσιάστηκε αντίγραφο Καλυπτικού Σημειώματος ημερομηνίας 26.6.2012, με αριθμό [ ] αναφορικά με το όχημα [ ] (Τεκμήριο 6) που εκδόθηκε από την Εναγόμενη
  9. Σε αυτό, αναφέρονται τα εξής: «Επειδή ο/η/οι ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΡΟΥΛΛΑ αρ. ταυτότητας [ ] έχει/ουν υποβάλει πρόταση για ασφάλιση σε σχέση με το Μηχανοκίνητο όχημα που περιγράφεται στον πιο κάτω πίνακα, παρέχεται ασφαλιστική κάλυψη τύπου ΕΝΑΝΤΙ ΤΡΙΤΟΥ για τον κίνδυνο αυτό σύμφωνα με τους όρους που περιλαμβάνονται στο συνηθισμένο Ασφαλιστήριο της Εταιρείας μας για τον τύπο οχήματος και κάλυψης, που θα ισχύει για την περίοδο από την 02:53 μετά μεσημβρινή ώρα της 23/06/2012 μέχρι τα μεσάνυχτα της 22/10/2012 εκτός αν η κάλυψη τερματιστεί από την Εταιρεία με γραπτή ειδοποίηση. Σε τέτοια περίπτωση η ασφαλιστική κάλυψη θα παύσει να ισχύει και θα χρεώνεται κατ' αναλογία το μέρος του ετήσιου ασφαλίστρου, που διαφορετικά η Εταιρεία θα είσπραττε για την ασφάλιση αυτή, για το χρονικό διάστημα που η Εταιρεία κάλυπτε τον κίνδυνο. ΠΙΝΑΚΑΣ Αριθμός εγγραφής ή Μηχανής ή Πλαισίου Μάρκα/Μοντέλο Κυβισμός Μηχανής Εκγεκριμένος Αριθμός Επιβατών (συμπ. του οδηγού) Εκτίμηση της Αξίας από τον Ασφαλισμένο € [ ] FORD TRANSIT 100 1998 2 - Εξουσιοδοτημένοι Οδηγοί: ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΣΟΝΙΑ Οποιοσδήποτε οδηγός 23-70 ετών και με άδεια οδήγησης πέραν των 2 ετών Χρήση για τους ακόλουθους σκοπούς: Ιδιωτικούς και εμπορικούς Ποσό ιδίας κράτησης: € [.]» Κατά την αντεξέταση της από το συνήγορο των Εναγόμενων 1 & 2, η Ενάγουσα ανέφερε ότι αμέσως μετά το ατύχημα, όταν εξήλθε του οχήματος της, ο άλλος οδηγός της συστήθηκε ως Μιχάλης Παναγιώτου, της είπε ότι εκείνη την ώρα εργαζόταν και ότι το όχημα που οδηγούσε ανήκε στην Εναγόμενη
  10. Δεν της είχε αναφέρει ποια ήταν η σχέση του με την Εναγόμενη
  11. Της έδωσε ένα χαρτί στο οποίο έγραψε τα στοιχεία του και το τηλέφωνο του. Ένεκα του χρόνου που μεσολάβησε, δεν κατάφερε να εντοπίσει το χαρτί αυτό. Αυτή, πρόσθεσε, ήταν η πρώτη φορά που είχε δει τον Μιχάλη Παναγιώτου. Όταν της ζητήθηκε να τον περιγράψει ανέφερε «θυμάμαι ότι ήταν μέτριου αναστήματος και κανονικό. Ούτε παχύς, ούτε πολύ αδύνατος και θυμούμαι σαν. είχε γενιάδα. Μιλούμε τώρα τον είδα μια φορά τον άνθρωπο. Αυτά θυμάμαι.» Περίγραψε επίσης το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 ως «μεγάλο βαν αυτοκίνητο κάπως ξεθωριασμένο το άσπρο χρώμα και ήταν και έντονο το κτύπημα γιατί ήταν μεγάλο αυτοκίνητο, δεν ήταν μικρό.» Όταν ερωτήθηκε γιατί θεωρεί ότι υπέχει ευθύνη για το ατύχημα η Εναγόμενη 2, η Ενάγουσα εξήγησε ότι βασίστηκε στα όσα της είχε αναφέρει ο Εναγόμενος
  12. Η συζήτηση που έγινε κατά την αντεξέταση ήταν η εξής: «Ε: Δηλαδή είναι η θέση σας ότι [ο Εναγόμενος 1] ήταν υπάλληλος της Εναγόμενης 2; Α: Ναι. Ε: Και πέστε και στο Δικαστήριο πού γνωρίζεται ότι ήταν με τη συγκατάθεση, γνώση και σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης 2; Α: Το ανέφερε ο ίδιος ο κύριος Μιχάλης Παναγιώτου. Ε: Συγγνώμη; Α: Το ανέφερε ο ίδιος ο κύριος Μιχάλης Παναγιώτου. Ε: Σε εσάς; Α: Μάλιστα. Ε: Τώρα θα ήθελα να πείτε στο Δικαστήριο ποιο από τα δύο ισχύει; Το ανέφερε ο κύριος Παναγιώτου σε εσάς προσωπικά και που είπατε μόλις τώρα ή σας το ανέφερε εσάς η [δικηγόρος σας] που λέτε στην παράγραφο 4 [της γραπτής δήλωσης]; Α: Μου το ανέφερε η δικηγόρος μου, αλλά όπως ανέφερα την ώρα που ανταλλάζαμε πληροφορίες και επικοινωνία μεταξύ μας μου είπε ότι το αυτοκίνητο ανήκει στην κυρία Παναγιώτου και ότι εκείνη την στιγμή ήταν σε ώρα εργασίας και ότι δούλευε γι' αυτήν τη γυναίκα, την κυρία--- Ε: Διευκρινίστε μας. Είπε τη λέξη, πες μου ποιος το είπε από τους δύο. Α: Ο κύριος Μιχάλης αλλά και όταν μίλησα και με τη δικηγόρο μου.» Κατά την αντεξέταση της από τη συνήγορο της Εναγόμενης 3, η Ενάγουσα ανέφερε ότι πρέπει να την είχε πληροφορήσει ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 ότι το όχημα που οδηγούσε ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη 3 εταιρεία. Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία της Ενάγουσας. ΜΕ
  13. Δεύτερη μάρτυρας ήταν η θυγατέρα της Ενάγουσας, κα Α. Νικολαϊδου (ΜΕ2). Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι στις 14.8.2012 επέστρεψε σπίτι από την εργασία της γύρω στις 1:30 το μεσημέρι και η μητέρα της την ενημέρωσε ότι γύρω στις 11:00 το πρωί είχε τροχαίο ατύχημα. Συγκεκριμένα, της ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε στην οδό Λεόντιου Α' στη Λεμεσό, λίγο πριν το παλιό Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, κάποιος άντρας της κτύπησε από πίσω. Της είπε επίσης ότι δεν κλήθηκαν στην σκηνή οι ασφαλιστικές εταιρείες ή η αστυνομία γιατί ο άντρας της είπε ότι βιαζόταν και η ίδια τον εμπιστεύτηκε. Της ανέφερε επίσης ότι ο άλλος οδηγός της είχε σημειώσει σε χαρτί το όνομα του, το όνομα της ιδιοκτήτριας του οχήματος που οδηγούσε και το τηλέφωνο του ώστε να επικοινωνήσει για την επιδιόρθωση της ζημιάς που προκλήθηκε στο όχημα της και σε περίπτωση που αισθανθεί ενοχλήσεις από το ατύχημα. Συνέχισε λέγοντας ότι λίγες μέρες αργότερα, η μητέρα της, της ζήτησε να μεταβούν μαζί στην αστυνομία για να καταγγείλει τον άλλο οδηγό γιατί μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν αυτός αρνήθηκε ότι είχε συμβεί το ατύχημα, της είπε να μην τον ενοχλήσει ξανά και της έκλεισε το τηλέφωνο. Σύμφωνα με την ΜΕ2, μετέβηκε με τη μητέρα της στον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, Τμήμα Τροχαίας όπου συνάντησαν τον ΜΕ3 και εκεί η μητέρα της του κατήγγειλε το ατύχημα. Στην παρουσία της και στην παρουσία της μητέρας της, ο ΜΕ3 τηλεφώνησε στον Εναγόμενο 1 και του ανέφερε ότι ήταν στον σταθμό η Ενάγουσα, ότι είχε παράπονο για το ατύχημα και ότι είχε τραυματιστεί. Όταν ο ΜΕ3 έκλεισε το τηλέφωνο, τους είπε ότι ο Εναγόμενος 1 είχε παραδεχτεί ότι αυτός οδηγούσε το άλλο εμπλεκόμενο όχημα. Κατά την αντεξέταση της από τον συνήγορο των Εναγόμενων 1 & 2, η ΜΕ2 ανέφερε ότι την ημέρα του ατυχήματος η μητέρα της την είχε επίσης ενημερώσει ότι είχε μεταβεί στο Νοσοκομείο γιατί αισθανόταν πόνους. Αντεξεταζόμενη από τη συνήγορο της Εναγόμενης 3, ανέφερε ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος η ίδια ήταν 21 ετών. ΜΕ
  14. Τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά της Ενάγουσας ήταν ο κ. Λ. Αναστασίου (ΜΕ3) ο οποίος, κατά τον επίδικο χρόνο ήταν Λοχίας στην Τροχαία Λεμεσού και έχει στο μεταξύ αφυπηρετήσει. Κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι η Ενάγουσα είχε προσέλθει στον σταθμό στις 14.8.2012 για να καταγγείλει ένα τροχαίο ατύχημα. Συνέχισε λέγοντας ότι «τη συγκεκριμένη μέρα μου είχε παραδώσει αν δεν απατώμαι αριθμούς εγγραφής αυτοκινήτου και όνομα οδηγού. Λόγω της ημερομηνίας έγιναν κάποιες εξετάσεις για εντοπισμό του οδηγού με την έννοια για να μιλήσουμε μαζί του, είχα μιλήσει μαζί του και μου είπε ότι είχε ασφάλεια στην εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ. [.] Όπως είπα λόγω της ημερομηνίας άλλες ενέργειες δεν είχαν γίνει στο παρόν στάδιο. Στις επόμενες εργάσιμες μέρες είχα μιλήσει ξανά με τον οδηγό και μου είπε πάλι ότι είναι ασφαλισμένος στην εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ με τον κύριο Ανδρέα Κανάρη, ο οποίος ήταν υπεύθυνος των claim της εταιρείας ΚΟΣΜΟΣ στη Λεμεσό και ανέφερε ότι είχε ακυρωθεί η ασφάλεια του συγκεκριμένου οδηγού. Του ανέφερε πότε είχε ακυρωθεί και μου είπε λίγες μέρες προηγουμένως με συστημένη επιστολή. Εγώ τότε μίλησα με τον κύριο Ανδρέα Βασιλείου, ο οποίος είναι υπεύθυνος του MIF στη Λευκωσία και μου είπε ότι πρέπει να ρωτήσουμε τον οδηγό πότε είχε πάρει την επιστολή από την εταιρεία. Όταν μιλήσαμε ξανά με τον οδηγό μου είπε ότι δεν είχε πάρει καμία συστημένη επιστολή από την εταιρεία [.]» Ο ΜΕ3 ανέφερε ότι ο άλλος οδηγός με τον οποίο είχε συνομιλήσει ήταν κάποιος Μιχάλης Παναγιώτου. Όταν ερωτήθηκε από τη συνήγορο της Ενάγουσας κατά πόσο το πρόσωπο αυτό, κατά τις συνομιλίες τους, είχε παραδεχτεί ότι πράγματι αυτός οδηγούσε το άλλο εμπλεκόμενο όχημα, ο ΜΕ3 απάντησε θετικά. Κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο των Εναγόμενων 1 & 2, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να θυμάται λεπτομέρειες για τη συνάντηση του με την Ενάγουσα λόγω της παρόδου του χρόνου. Σε σχέση με το άλλο εμπλεκόμενο όχημα θυμάται να του είχε αναφέρει η Ενάγουσα ότι επρόκειτο για βαν. Ακολούθησε η εξής συζήτηση κατά την αντεξέταση: «Ε: Κύριε μάρτυς, σου υποβάλλω ότι ουδέποτε ο Μιχάλης Παναγιώτου σου είπε ότι ήταν εμπλεκόμενος σε οποιοδήποτε ατύχημα. Α: Και εγώ σας λέω ότι μίλησα μαζί του. Τρεις φορές, τρεις, τρεις φορές μίλησα μαζί του. Ε: Πότε ήταν οι φορές που μιλήσατε μαζί του; Α: Σας είπα, στις 14 του μηνός τη μέρα του δυστυχήματος και μετά από λίγες μέρες. Τώρα συγκεκριμένες ημερομηνίες δεν μπορώ να θυμηθώ. Ε: Αλλά στις 14 μιλήσατε σίγουρα; Α: Ναι. Ε: Είστε πεπεισμένος; Α: Μάλιστα.» Ο συνήγορος των Εναγόμενων 1 & 2 αμφισβήτησε ότι ο Εναγόμενος 1 είχα παραδεχτεί ότι ήταν ο οδηγός του άλλου οχήματος. Ο ΜΕ3 λέγοντας «σας λέω, μίλησα μαζί του και μου είπε. Όταν μιλάς στο τηλέφωνο και ρωτάς τον 'ποιος μιλά', 'παρακαλώ' λέει σου ο άλλος το όνομα του.» Κατά την ανετεξέταση του από τη συνήγορο της Εναγόμενης 3, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι πριν το περιστατικό αυτό δεν γνώριζε ούτε την Ενάγουσα ούτε τον Εναγόμενο
  15. Αυτή ήταν η μαρτυρία του ΜΕ3 και το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσίασε η πλευρά της Ενάγουσας. Εναγόμενος
  16. Για σκοπούς υπεράσπισης έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο Εναγόμενος
  17. Κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης του ο Εναγόμενος 1 ανέφερε ότι η μητέρα του ονομάζεται Μαρούλλα Παναγή. Πρόσθεσε ότι κατά το 2012 εργαζόταν και «ετοποθέτουν πόρτες, παράθυρα, διάφορες δουλειές» και για σκοπούς της εργασίας του χρησιμοποιούσε ένα «[ ] ένα Opel Vivaro βαν άσπρο.» Το βαν ανήκε στην εταιρεία του που έκλεισε στο μεταξύ και δεν θυμόταν τους αριθμούς εγγραφής του. Δήλωσε ότι δεν γνωρίζει κάποιο όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ], δεν οδήγησε ποτέ τέτοιο όχημα και δεν ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα με τέτοιο όχημα. Πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει την Ενάγουσα και ουδέποτε της μίλησε ή συναντήθηκε μαζί της. Αναφορικά με τον ΜΕ3, ο Εναγόμενος 1 ανέφερε ότι «με πήρε τηλέφωνο μου είπε να πάω να δώσω κατάθεση για ένα ατύχημα που έκανα και του είπα 'εγώ δεν έκανα ατύχημα'. Και μου απάντησε, 'τώρα να δούμε τι θα κάνουμε'. Αυτό ήταν μόνο. [.] Τον [ΜΕ3] τον γνωρίζω από το σχολείο [.] στο δημοτικό.» Πρόσθεσε ότι μετά από αυτή τη συζήτηση δεν ξαναμίλησε μαζί του. Σε σχέση με την μητέρα του, ο Εναγόμενος 1 ανέφερε ότι κατά το 2012 ήταν ιδιοκτήτρια ενός Mitsubishi με αριθμό εγγραφής ΚΑΑ, το οποίο είχε ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρεία ΚΟΣΜΟΣ. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του παρουσίασε αντίγραφο του δελτίου ταυτότητας της μητέρας του (Τεκμήριο 8). Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι πρόκειται για δελτίο ταυτότητας με αριθμό [ ] στο όνομα «Μαρούλλα Παναγή». Κατά την αντεξέταση του από τη δικηγόρο της Ενάγουσας, ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε ότι κανένα προηγούμενο είχε με την Ενάγουσα, την οποία ανέφερε ότι δεν γνώριζε. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το καλυπτικό σημείωμα για το όχημα [ ]. Πρόσθεσε ότι ουδέποτε επικοινώνησε με την Εναγόμενη 3 ασφαλιστική εταιρεία ενώ ούτε η μητέρα του επικοινώνησε. Όπως ανέφερε, η μητέρα του δεν γνωρίζει για την παρούσα υπόθεση «δεν υπάρχει περίπτωση, ούτε ξέρει για τίποτε. Όχι, μόνο σήμερα της είπα ότι θα έρθω Δικαστήριο για έναν λόγο που δικάζομαι για κάτι που δεν έκανα και της είπα ότι μου ζήτησε ο δικηγόρος την ταυτότητα της και πήγα να πάρω την ταυτότητα της. Έπρεπε να της δώσω λόγο γιατί έπρεπε να πιάσω την ταυτότητα της.» Ανέφερε ότι η μητέρα του είναι 80 ετών και δεν γνωρίζει για την παρούσα αγωγή. Όταν του υποδείχθηκε το καλυπτικό σημείωμα του οχήματος [ ] (Τεκμήριο 6) ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε ότι σε αυτό αναγράφεται ο αριθμός ταυτότητας της μητέρας του πρόσθεσε όμως ότι το όνομα που αναγράφεται δεν είναι το δικό της. Συμφώνησε επίσης ότι στο καλυπτικό σημείωμα του οχήματος [ ] (Τεκμήριο 9) επίσης αναγράφεται ο αριθμός δελτίου ταυτότητας της μητέρας του αλλά το όνομα επίσης δεν είναι το δικό της. Τέθηκε τότε στον Εναγόμενο 1 ότι η «Μαρούλλα Παναγιώτου» είναι το ίδιο πρόσωπο με την «Μαρούλα Παναγή». Απάντησε ότι «απ΄ ότι ξέρω η μάμα μου είναι Μαρούλλα Παναγή. Αυτό ξέρω εγώ.» Για το καλυπτικό σημείωμα του οχήματος [ ] Τεκμήριο 6, η θέση του ήταν «γράφει Μαρούλλα Παναγιώτου τον αριθμό ταυτότητας της μάνας μου και βλέπω τα νούμενα που με κατηγοράτε που έκαμα εγώ accident. Αυτό το πράγμα δεν το αναγνωρίζω, εγώ δεν ξέρω ποιος το έκανε. Δεν γνωρίζω. Να μου φέρουν το original που υπόγραψα για τη μάμα μου εγώ να δούμε τις υπογραφάες αν έκανα εγώ έτσι συμβόλαιο.» Ερωτήθηκε ποια είναι η «Σόνια Παναγιώτου» το όνομα της οποίας αναγράφεται στο καλυπτικό σημείωμα ως ασφαλιζόμενη οδηγός και απάντησε ότι είναι η πρώην σύζυγος του, με την οποία το 2012 ήταν σε διάσταση. Όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει πως η ασφαλιστική εταιρεία γνώριζε το όνομα της πρώην συζύγου του απάντησε «δεν ξέρω, εσείς να μου πείτε που ξέρετε. Εγώ δεν ξέρω.» Σε κατοπινό στάδιο, για το θέμα αυτό πρόσθεσε ότι «εγώ δεν ξέρω από που την ήξερε. Πάντα είχα ασφάλειες κοντά τους. Τις ασφάλειες η μάμα μου πάντα κοντά τους τις έκανε. [.] Όμως το όνομα της μητέρας μου, της πρώην γυναίκας μου το ηξέρασιν για τον λόγο ότι πάντα οι ασφάλειες εγίνονταν στην ΚΟΣΜΟΣ και τις δικές μου και της εταιρείας και όλης της οικογένειας μου.» Αναφορικά με το επίδικο τροχαίο ατύχημα, αρνήθηκε οποιαδήποτε γνώση και πρόσθεσε επίσης ότι δεν γνωρίζει πως η Ενάγουσα κατείχε το όνομα του. Αναφορικά με τον ΜΕ3 πρόσθεσε ότι δεν είχαν επικοινωνία πριν το επίδικο ατύχημα ούτε αντάλλασσαν τηλεφωνήματα. Πρόσθεσε ότι δεν τον ρώτησε πως είχε βρει το τηλέφωνο του και πρόσθεσε «ο Λάκης με πήρε τηλέφωνο από τον Αστυνομικό Σταθμό. Εντάξει λάλει μου, μιλά ο Λάκης ο Λοχίας. Επειδή τυγχάνει να τον ξέρω από το σχολείο 'νάμπον ρε Λάκη μου, τί κάνεις; Είσαι καλά ρε φίλε;' 'έχω έναν δαμέ, πρέπει να δώκεις κατάθεση για ένα δυστύχημα που έκαμες', 'ποιο δυστύχημα έκαμα ρε Λάκη;' λαλώ του, 'δεν έκαμα κανένα δυστύχημα. Ποιο δυστύχημα;' 'Έχει μια κυρία δαμέ' λαλεί μου ότι 'που ήρθε και έδωσε το τηλέφωνο σας για να σου τηλεφωνήσω ότι έκαμες δυστύχημα να έρτεις να δώσεις κατάθεση'. 'Λάκη μου, εγώ δεν θα έρτω να δώσω κατάθεση γιατί δεν έκαμα κανένα δυστύχημα' και μου απαντά ο Λάκης 'εντάξει, τώρα να δούμε τι θα κάμουμε'. Αυτό δεν ξαναείχα ποτέ μου επικοινωνία με τον Λάκη ούτε τον ξαναείδα.» Συμφώνησε ότι ο ΜΕ3 τον είχε ενημερώσει ότι η Ενάγουσα του είχε δώσει τον αριθμό τηλεφώνου του. Ανέφερε ότι η «Ανδρούλλα Παναγιώτου» είναι η αδερφή του. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο η Μαρούλλα Παναγιώτου διέμενε κατά τον επίδικο χρόνο στην οδό [ ] στη [ ], αυτός συμφώνησε και πρόσθεσε ότι εκεί διαμένει ακόμα. Η συζήτηση ήταν η εξής: «Ε: Η κυρία Ανδρούλλα Παναγιώτου ποια ήταν; Α: Η αρφή μου, τι σχέση έχει η Ανδρούλλα Παναγιώτου; [.] Ε: Η Μαρούλλα Παναγιώτου έμενε στην οδό [ ] 27 στη [ ]; Α: Και μένει ακόμα. Ε: Και μένει ακόμα. Α: Και μένει ακόμα. Είναι το σπίτι της μάμας μου. Ε: Και η Ανδρούλλα Παναγιώτου που έμενε το 2013; Α: Η Ανδρούλλα Παναγιώτου είναι ίδια διεύθυνση. Είναι η αρφή μου που πάνω που τη μάμα μου. Και η Σκεύη Σιαχινιαν μεινίσκει, η άλλη μου αρφή και η μάμα μου που κάτω. Ε: Επανέρχομαι τώρα στο άλλο θέμα. Είπες ότι η Μαρούλλα Παναγιώτου είναι μάμα σου; Μαρούλλα Παναγιώτου. Α: Ναι. Ε: Δηλαδή θέλεις να πεις ότι η Μαρούλλα Παναγή ή Παναγιώτου έχουν διαφορετική ταυτότητα οι δύο τους; Α: Δεν υπάρχει ταυτότητα Μαρούλλα Παναγιώτου για να εξηγούμαστε. Μαρούλλα Παναγή υπάρχει, έχει ταυτότητα της μάμας μου. Μαρούλλα Παναγιώτου δεν υπάρχει ταυτότητα.» Ερωτήθηκε για το όνομα του πατέρα του και απάντησε «Παναγιώτου Γιώργος. Η μητέρα μου έμεινε με το όνομα του πατέρα της» που ήταν Παναγή. Αναφορικά με το όχημα ΚΑΑ 773 που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Μαρούλλας Παναγή από 27.6.2012 μέχρι 17.1.2014 (Τεκμήριο 7), ο Εναγόμενος 1 ανέφερε ότι «αυτό το αγόρασα εγώ επειδή για λόγους οικονομικούς που έφυα από την Κύπρο εκαταστράφηκα, έκλεισα, έφυα, επήα Αγγλία και λόγω του ότι δεν εμπορούσαν να πιάσω αυτοκίνητο το έγραψα πάνω στη μητέρα μου, το αγόρασα εγώ από τον dealer και το έγραψα πάνω στη μητέρα μου για λόγους οικονομικούς μόνο, τίποτε άλλο.» Ανέφερε ο Εναγόμενος 1 ότι η μητέρα του δεν θα προσέλθει να μαρτυρήσει στην παρούσα υπόθεση γιατί «είπα να μην φέρω τη μητέρα μου γιατί είναι 80 χρονών να σας αποδείξει η μητέρα μου ότι δεν έχει καμία σχέση. Είπα να μην την φέρω στο Δικαστήριο γιατί έχει πρόβλημα υγείας, είναι 80 χρονών [.] Το [ ], αυτό το αυτοκίνητο που λαλούν ότι είναι πάνω στη μητέρα μου λαλούσιν ότι ήταν πάνω στη μητέρα μου, τώρα είπαν ότι δεν είναι πάνω στη μητέρα μου και έχει μόνο ασφάλεια. Αυτό το αυτοκίνητο ούτε εγώ, ούτε η μητέρα που το γνωρίζουμε, Η μητέρα που μου είπε να έρθει στο Δικαστήριο σήμερα να πει πραγματικά ότι δεν υπάρχει αυτό το αυτοκίνητο ποτέ της και δεν γνωρίζει κάτι γι' αυτό το αυτοκίνητο. [.] Αλλά εγώ δεν θέλω να φέρω τη μητέρα μου στο Δικαστήριο λόγω ηλικίας και λόγω υγείας. Αν όμως χρειαστεί να τη φέρω θα την φέρω.» Αναφορικά με το κατά πόσο η μητέρα του Εναγόμενου 1 ήταν ιδιοκτήτρια του οχήματος [ ] έγινε η εξής συζήτηση: «Ε: Και το αυτοκίνητο [ ] μολονότι στον ουσιώδη χρόνο που εγίνηκαν τα γεγονότα να μην ήταν εγγεγραμμένο πάνω στη μητέρα σου είχε όμως αγοραστεί από τη μητέρα σου και ήταν ιδιοκτησία της. Α: (Ο μάρτυρας γελά.) Συγγνώμη αλλά λαλείς μου κάτι που γίνηκε.η μητέρα μου αγόρασε αυτό το βαν; Για ποιο λόγο; Ε: Για να το χρησιμοποιείς εσύ. Α: Εγώ. Ε: Για τη δουλειά σου. Α: Εγώ είχα αυτοκίνητο, να χρησιμοποιώ για τη δουλεία. Αυτοκίνητο είχα το [ ] να κυκλοφορώ να δουλέψω να περνώ τις πόρτες μου, να δουλέυω το Opel Vivaro. Ε: Λοιπόν γέλασες τώρα και είπες για το [ ] που σου είπα αγόρασε η μάνα σου, είπε 'αγόρασε βαν η μάνα μου'. Α: Ναι. Ε: Πώς ξέρεις αφού δεν έχετε καμία σχέση με το αυτοκίνητο ότι ήταν βαν; Α: Το διάβασα ότι--- Ε: Πρόσεξε την ερώτηση μου. Α: Το ξέρω, που το είπαν ότι είπετε ότι είναι Ford Transit. E: Ford Transit; Α: Απ ότι ξέρω από αυτοκίνητα είναι βαν φορτηγό. Ε: Φορτηγό; Α: Ημιφορτηγό, κάτι έτσι. Ford Transit φορτηγό το
  18. Ε: Εσύ στη δουλεία σου είναι ημιφορτηγό που οδηγάς; Α: Εγώ τωρά; Ε: Τότε. Α: Οδήγουν ημιφορτηγό εγώ. Ε: Για σκοπούς της δουλείας σου, γιατί άκουσα πόρτες παράθυρα. Α: Ναι. Ε: Για να κάνεις τούντη δουλεία είναι με ημιφορτηγό, με βαν που το έκανες; Α: Είναι με βαν που έκανα τη δουλειά μου. Με το [ ] Vivaro Opel που έκανε κατάσχεση το Δημαρχείο. Ε: Εσύ αναγνωρίζεις ότι τούτο το πράγμα που γράφει Ford Transit είναι βαν τούτο; Α: Το αναγνωρίζω το Ford Transit 100, φυσικά το αναγνωρίζω. Ε: Είναι βαν; Α: Είναι βαν, ναι. Ε: Όπως είναι ένα βαν που χρησιμοποιούσες εσύ για τη δουλεία σου, σωστό; Α: Ναι σωστά.» Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία του Εναγόμενου
  19. ΜΥ
  20. Ως δεύτερο μάρτυρα, η πλευρά των Εναγόμενων 2 & 3 κλήτευσε τον κ. Μ. Πέτρου, λειτουργό της Εναγόμενης 3 ασφαλιστικής εταιρείας (ΜΥ2). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 6 έχει εκδοθεί από την Εναγόμενη 3 εταιρεία. Αναφορικά με την διαδικασία για την έκδοση του εξήγησε ότι αυτό εκδόθηκε μετά από αίτημα του ασφαλιστικού αντιπροσώπου της Μαρούλλας Παναγιώτου που ήταν ο κ. Μ. Λούλης. Σε σχέση με τον αριθμό δελτίου ταυτότητας, στοιχεία οχήματος και άλλες πληροφορίες του καλυπτικού σημειώματος, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι η ασφαλιστική εταιρεία τα λαμβάνει από τον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο του υποψήφιου ασφαλιζόμενου. Εξήγησε ότι «μας επιβεβαίωσε ο αντιπρόσωπος ότι αυτή η συγκεκριμένη κυρία έχει αυτόν τον αριθμό ταυτότητας. Στην απόφαση έκδοσης καλυπτικού σημειώματος τα δεδομένα που ζητά μια ασφαλιστική εταιρεία είναι τα άκρως βασικά και βασίζεται στο αίτημα του αντιπροσώπου ή του ιδίου που θέλει κάλυψη. Όλα τα στοιχεία τα υπόλοιπα και οι λεπτομέρειες κατατίθενται με τη συμπλήρωση της πρότασης ασφάλισης [.] Κατά την έκδοση του καλυπτικού σημειώματος δεν ζητείται ο τίτλος ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου. Δεν είναι ουσιώδης πληροφορία για την δεδομένη στιγμή. Επειδή σε πολλές περιπτώσεις το καλυπτικό σημείωμα γίνεται για να γίνει η αγορά κάποιου οχήματος με σκοπό τη μεταβίβαση του οχήματος, οπόταν είναι λογικό να μην υπάρχει τίτλος ιδιοκτησίας του οχήματος τη δεδομένη στιγμή που εκδίδεται το καλυπτικό σημείωμα.» Ο μάρτυρας ερωτήθηκε και σε σχέση με την επιστολή Τεκμήριο 2 για την ακύρωση των καλυπτικών σημειωμάτων (Τεκμήρια 2 και 6). Ανέφερε ότι η ακύρωση είχε ζητηθεί από τον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο της Εναγόμενης 2 Μ. Λούλη και παρουσίασε σχετικό σημείωμα, (Τεκμήριο 10) στο οποίο ανέφερε ότι αναγράφονται οι οδηγίες του κ. Λούλη. Στο Τεκμήριο 10 σημειώνω ότι αναγράφεται χειρόγραφα η φράση «Please send 7 days notice for these policies» και υπογράφεται από «Μάριο Λούλλη». Κατά την αντεξέταση του αποκλεισε ότι το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 6 μπορεί να εκδόθηκε χωρίς να λάβει οποιεσδήποτε οδηγίες η ασφαλιστική εταιρεία. Ανέφερε επίσης ότι οι επιστολές Τεκμήριο 2 είχαν αποσταλεί με συστημένο ταχυδρομείο και δεν έχουν επιστραφεί ως μη παραληφθείσες. ΜΥ
  21. Τρίτος μάρτυρας ήταν ο κ. Χρ. Δημητρίου, επόπτης του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (ΜΥ3). Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, έγινε παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της επιστολή ημερομηνίας 3.10.2016 του Τ.Ο.Μ. (Τεκμήριο 7), σύμφωνα με την οποία: «
  22. Το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] δεν ήταν ποτέ εγγεγραμμένο στο όνομα της Μαρούλλας Παναγή (ΑΔΤ [ ]).
  23. Το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Μαρούλλας Παναγή (ΑΔΤ [ ]) από τις 27/6/2012 μέχρι 17/1/2014 ημερομηνία μεταβίβασης του σε άλλο άτομο.» ΜΥ
  24. Ο τελευταίος μάρτυρας που παρουσίασε η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 ήταν η κα Μ. Γεωργίου, διευθύντρια υποκαταστήματος της Εναγόμενης 3 ασφαλιστικής εταιρείας (ΜΥ4). Στα πλαίσια της μαρτυρίας της, ανέφερε ότι για τα καλυπτικά σημειώματα Τεκμήρια 6 και 9, η Εναγόμενη 3 είχε χρεώσει τον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο κ. Λούλη. Με τον ασφαλιστικό αυτό αντιπρόσωπο, όπως και με άλλους που συνεργαζόταν η Εναγόμενη 3, υπήρχε χρεωπιστωτικός λογαριασμός στον οποίο γίνονταν διάφορες χρεώσεις και πιστώσεις. Παρουσίασε αντίγραφο από τη μερίδα του λογαριασμού του κ. Λούλη που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  25. Σε αυτό είναι σημειωμένες οι χρεώσεις που αφορούν τα δύο καλυπτικά σημειώματα. Αυτή ήταν η μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά των Εναγόμενων 1 &
  26. Η πλευρά της Εναγόμενης 3, όπως έχω σημειώσει, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. Τελικές αγορεύσεις. Μετά το πέρας της μαρτυρίας οι συνήγοροι παρουσίασαν γραπτές τελικές αγορεύσεις στις οποίες κατέγραψαν τις εισηγήσεις και τα επιχειρήματα τους. Έχω μελετήσει τις τελικές τους αγορεύσεις καθώς και τη νομολογία στην οποία παραπέμπουν. Η συνήγορος της Ενάγουσας εισηγήθηκε ότι η εκδοχή του Εναγόμενου 1 πρέπει να απορριφθεί. Εισηγήθηκε ότι η πλευρά της Ενάγουσας έχει στοιχειοθετήσει τη βάση αγωγής που επικαλείται εναντίον όλων των Εναγόμενων και δικαιούται σε απόφαση. Ο συνήγορος των Εναγόμενων 1 & 2 εισηγήθηκε ότι κανένα αγώγιμο δικαίωμα υφίσταται εναντίον των Εναγόμενων 1 &
  27. Αναφορικά με την Εναγόμενη 2 εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία δεν στοιχειοθετεί ότι ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος αλλά ούτε και ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν υπάλληλος της ώστε να προκύπτει θέμα εκ προστήσεως ευθύνης. Εισηγείται επίσης ότι η μαρτυρία δεν στοιχειοθετεί ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά τον χρόνο του ατυχήματος αλλά ούτε ότι η Εναγόμενη 3 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη. Ανεξάρτητα από το θέμα οποιαδήποτε ευθύνης των Εναγόμενων 2 & 3, ο συνήγορος τους υποστήριξε ότι το ισχυριζόμενο καλυπτικό σημείωμα, Τεκμήριο 6, ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο του ατυχήματος. Η θέση της συνηγόρου της Εναγόμενης 3 ήταν ότι η ασφαλιστική κάλυψη που παρείχε η Εναγόμενη 3 είχε τερματιστεί κατά τον χρόνο του ατυχήματος και, συνεπώς, καμία ευθύνη έχει να αποζημιώσει. Αξιολόγηση. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου. Έχω εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας, με γνώμονα τις αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία[1] και σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και τα παραδεκτά γεγονότα. Έχω επίσης μελετήσει το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Ενάγουσα. Η Ενάγουσα άφησε θετική εντύπωση. Η μαρτυρία της είχε συνοχή και λογική. Ήταν σταθερή στις θέσεις της και δεν υπήρχαν αντιφάσεις ούτε ασυνέπειες στην εκδοχή της. Απαντούσε με αμεσότητα και φυσικότητα τις ερωτήσεις και δεν διέκρινα ενδείξεις ότι προσπαθούσε να κατασκευάσει ή να παραποιήσει γεγονότα. Μικροαστάθειες επί επουσιωδών ζητημάτων κρίνονται φυσιολογικές ενόψει της δεκαετίας που έχει μεσολαβήσει από τα γεγονότα και δεν πλήττουν την αξιοπιστία της. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, κρίνω ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστη και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Ο συνήγορος των Εναγόμενων 1 & 2 στάθηκε στο ότι η περιγραφή που έδωσε για τον Μιχάλη Παναγιώτου δεν συνάδει με την εικόνα του Εναγόμενου 1 όταν έδινε μαρτυρία. Θεωρώ όμως ότι δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα σε αυτό το ζήτημα. Η Ενάγουσα περίγραψε το παρουσιαστικό ενός προσώπου που είχε δει για λίγα λεπτά πριν από 10 περίπου χρόνια. Δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα από τη σύγκριση της περιγραφής αυτής με το παρουσιαστικό του Εναγόμενου 1 όπως είναι σήμερα. ΜΕ
  28. Η θυγατέρα της Ενάγουσας θεωρώ ότι ήταν επίσης αξιόπιστη μάρτυρας. Η μαρτυρία της ήταν πειστική, ήταν συνεπής στις απαντήσεις της, απαντούσε με αμεσότητα και όχι με υπεκφυγές και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Όπως και στην περίπτωση της Ενάγουσας, η αδυναμία της σε κάποια σημεία να τοποθετηθεί με λεπτομέρειες για τα γεγονότα δεν ήταν εις βάρος της. Αντίθετα, κρίνω ότι αυτό ήταν απόλυτα φυσικό και αναμενόμενο αφού έδινε μαρτυρία για γεγονότα που είχαν συμβεί πριν από 10 περίπου χρόνια. Σημειώνω και το εξής. Δεν ανέμενα ότι θα υπήρχε απόλυτη ταύτιση στη μαρτυρία της Ενάγουσας και της ΜΕ
  29. Ένεκα της παρόδου του χρόνου, είναι φυσικό η μνήμη να έχει επηρεαστεί. Είναι επίσης φυσικό κάθε μάρτυρας να θυμάται γεγονότα από τη δική του οπτική γωνία. Συνεπώς, κάποιες μικροδιαφορές σε επουσιώδη σημεία στη μαρτυρία τους, μάλλον ενισχύουν την αξιοπιστία τους αντί να την πλήττουν. Είναι, θεωρώ, ενδείξεις ότι η μαρτυρία τους ήταν αυθόρμητη και δεν υπήρξε προ-συνεννόηση. Με αυτές τις διαπιστώσεις, αποδέχομαι τη μαρτυρία και της ΜΕ2 ως αξιόπιστη. ΜΕ
  30. Προχωρώ στον ΜΕ3, που κρίνω επίσης ότι ήταν αξιόπιστος μάρτυρας. Πρόκειται για πρόσωπο ουδέτερο και ανεξάρτητο από τα γεγονότα και δεν έχω διακρίνει να είχε οποιοδήποτε συμφέρον ή όφελος από την έκβαση της υπόθεσης. Όπως και στην περίπτωση της ΜΕ2, κάποιες μικρές ασυνέπειες στη μαρτυρία του και στα όσα κατέθεσε η Ενάγουσα, όπως σε σχέση με ημερομηνίες, κρίνονται φυσιολογικές και αναμενόμενες ενόψει της παρόδου του χρόνου. Ο μάρτυρας, περίγραψε με σαφήνεια τις ενέργειες και την εμπλοκή του, παρέμεινε σταθερός, ενίσχυσε τις θέσεις του κατά την αντεξέταση και ήταν πειστικός. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Εναγόμενος
  31. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εναγόμενου
  32. Έχω δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα, εσωτερική συνοχή και πειστικότητα όσων κατέθεσε. Με γνώμονα αυτά τα κριτήρια, κρίνω ότι ο Εναγόμενος 1 δεν κατέθεσε την αλήθεια. Η κρίση μου είναι ότι προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια πλαστή και ψεύτικη εκδοχή των γεγονότων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η επιδίωξη του ήταν να παραπλανήσει και να αποκρύψει την αλήθεια σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει εντυπώσεις που θεωρούσε ότι ήταν θετικές για τον ίδιο και για την Εναγόμενη
  33. Το αποτέλεσμα των επιδιώξεων και της στάσης του αυτής ήταν να παρουσιάσει μια εικόνα που όχι μόνο δεν πείθει αλλά ούτε στέκει στη βάσανο της λογικής. Η όλη ουσία της εκδοχής του είναι ότι η Ενάγουσα, με την οποία ήταν άγνωστοι και με την οποία κανένα προηγούμενο είχε, αποφάσισε για αδιευκρίνιστούς σκοπούς να δημιουργήσει εάν φανταστικό τροχαίο ατύχημα. Ακολούθως μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού όπου έδωσε στον ΜΕ3 ένα αριθμό τηλεφώνου που τυχαία σκέφτηκε, ένα επίσης τυχαίο αριθμό εγγραφής οχήματος καθώς και - επίσης τυχαία - το όνομα του και το όνομα της μητέρας του. Τυχαία ο αριθμός αυτός τηλεφώνου ανήκε στον Εναγόμενο 1 που έχει το ίδιο όνομα με εκείνο το όνομα που είχε σκεφτεί η Ενάγουσα να ισχυριστεί ως τον οδηγό του άλλου οχήματος. Τυχαία επίσης η μητέρα του Εναγόμενου 1 είχε το γυναικείο όνομα που είχε σκεφτεί η Ενάγουσα για να ισχυριστεί ως την ιδιοκτήτρια του άλλου οχήματος. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, τότε ο ΜΕ3 επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 1 και, για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο και όφελος, ο ΜΕ3 ανέφερε στην Ενάγουσα ότι ο Εναγόμενος 1 είχε παραδεχτεί ότι ήταν ο οδηγός του οχήματος που είχε εμπλακεί στο φανταστικό ατύχημα και του ανέφερε ότι το άλλο όχημα ήταν ασφαλισμένο στην ΚΟΣΜΟΣ. Το παράλογο συνεχίζεται αφού η ασφαλιστική εταιρεία αποφάσισε, επίσης για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο, να παρουσιάσει ένα καλυπτικό σημείωμα που είχε εκδώσει περίπου 1,5 μήνα προηγουμένως για ένα πρόσωπο με το ίδιο όνομα ως η μητέρα του Εναγόμενου 1 και με ασφαλισμένο οδηγό ένα πρόσωπο με το όνομα της συζύγου του Εναγόμενου
  34. Ταυτόχρονα, η ασφαλιστική εταιρεία αποφάσισε επίσης να παρουσιάσει επιστολή λίγων ημερών πριν με την οποία ενημερώνει τη μητέρα του Εναγόμενου 1 για την πρόθεση της να ακυρώσει το καλυπτικό σημείωμα. Θεωρώ ότι ο παραλογισμός της εκδοχής του Εναγόμενου 1 είναι εμφανής. Η πρόθεση και επιδίωξη του Εναγόμενου 1 να παραπλανήσει είχε ως αποτέλεσμα να «εξελίσσει» και να μεταβάλλει την εκδοχή του κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του. Προς παράδειγμα, αρχικά επέμενε ότι η Μαρούλλα Παναγιώτου το όνομα της οποίας αναγράφεται στο καλυπτικό σημείωμα δεν ήταν η μητέρα του και του ήταν πρόσωπο άγνωστο. Η μητέρα του, επέμενε, ήταν η Μαρούλλα Παναγή. Στη συνέχεια αφού διαφάνηκε ότι ο αριθμός ταυτότητας της μητέρας του ήταν ο ίδιος με εκείνο που αναγράφεται στο καλυπτικό σημείωμα και ότι το πατρώνυμο της μητέρας του είναι Παναγή αλλά το επίθετο του συζύγου της είναι Παναγιώτου, μόνος του και αβίαστα ανέφερε ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Έχω παραθέσει αυτούσιο πιο πάνω σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. Η εκδοχή του «εξελισσόταν» κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του και σε σχέση με τη γνώση της μητέρας του για την παρούσα αγωγή. Αρχικά υποστήριξε ότι η μητέρα του καμία γνώση έχει για την παρούσα αγωγή (παρά το ότι έχει διορίσει δικηγόρο να την εκπροσωπήσει) και με τέχνασμα είχε καταφέρει να της αποσπάσει το δελτίο ταυτότητας της για να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Στην συνέχεια ανέφερε ότι όχι μόνο γνώριζε η μητέρα του για την αγωγή αλλά επιθυμούσε να έρθει να καταθέσει για να υποστηρίξει τη δική του εκδοχή. Ανεπιτυχής προσπάθεια να ενισχύσει την αληθοφάνεια της εκδοχής του ήταν και η άστοχη αναφορά του ότι γνώριζε τον ΜΕ3 από το δημοτικό. Εάν αυτό ήταν αλήθεια, δεν έχω αμφιβολία ότι είχε ενημερώσει σχετικά τον δικηγόρο του ώστε να το θέσει στον μάρτυρα κατά την αντεξέταση του. Αυτά τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά της «ποιότητας» της μαρτυρίας του Εναγόμενου
  35. Για τους λόγους που εξήγησα, κρίνω ότι δεν ήταν μάρτυρας που κατέθεσε την αλήθεια και η μαρτυρία του απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. ΜΥ
  36. Ο ΜΥ3 ήταν μάλλον τυπικός μάρτυρας, ανεξάρτητος από τα γεγονότα. Η αξιοπιστία του δεν αμφισβητήθηκε και τη θεωρώ και εγώ δεδομένη. ΜΥ2 και ΜΥ
  37. Παραμένουν οι ΜΥ2 και ΜΥ4, λειτουργοί της Εναγόμενης 3 ασφαλιστικής εταιρείας που όμως κλητεύθηκαν από την πλευρά των Εναγόμενων 1 &
  38. Από το σύνολο της μαρτυρίας τους, δεν διέκρινα οποιοδήποτε στοιχείο ή ένδειξη ότι προσπάθησαν να παραπλανήσουν ή να παραποιήσουν τα γεγονότα. Θεωρώ ότι ο καθένας απαντούσε ειλικρινά στο βαθμό που γνώριζε τα ζητήματα για τα οποία ερωτείτο. Η αξιοπιστία τους δεν αμφισβητήθηκε, ούτε από τη συνήγορο της Ενάγουσας ούτε από τη συνήγορο της Εναγόμενης
  39. Η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2, δεν δικαιούται να αμφισβητεί την αλήθεια μαρτύρων που η ίδια κάλεσε. Στην Βαρβάρα Νικολάου ν Στέλιου Στυλιανού κ.α

(2011)1 ΑΑΔ 1727, η εφεσείουσα είχε εισηγηθεί κατ΄έφεση ότι η μαρτυρία των ιατρών που η ίδια παρουσίασε κατά τη δίκη έπρεπε να είχε απορριφθεί και να γίνει δεκτή η δική της εκδοχή. Η θέση του Εφετείου ήταν ότι: «Είναι ανεπίτρεπτο η εφεσείουσα να ζητά, ουσιαστικά, να μη γίνει δεκτή η μαρτυρία του δικού της γιατρού Μ.Ε.
  1. Κάθε διάδικος δεσμεύεται από την μαρτυρία των δικών του μαρτύρων και δεν δικαιούται να την αμφισβητήσει.» Ενόψει των πιο πάνω, αποδέχομαι ως αληθινή τη μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ
  2. Έγγραφη μαρτυρία. Στα πλαίσια της ακρόασης παρουσιάστηκαν από τους μάρτυρες και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα που έχω περιγράψει πιο πάνω. Η σύνταξη των συγκεκριμένων εγγράφων δεν έχει τύχει αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση. Αναφορικά με κάποιες εκ των επιστολών, αμφισβητήθηκε κατά πόσο είχαν παραληφθεί από τους φερόμενους παραλήπτες. Θα εξετάσω αυτό το ζήτημα στην πορεία. Ενόψει αυτών, κρίνω ότι τα διάφορα έγγραφα είχαν συνταχθεί κατά τις ημερομηνίες που καταγράφονται στο κάθε έγγραφο, από τα πρόσωπα που φαίνονται ως συντάχτες στο καθένα εξ αυτών. Στο βαθμό που έγγραφα που παρουσιάστηκαν είναι αντίγραφα, κρίνω ότι συνιστούν πιστή αποτύπωση των πρωτότυπων. Ευρήματα. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα. Αυτά είναι επιπρόσθετα των γεγονότων που κατέστησαν παραδεκτά. 1 Κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής [ ] το οποίο οδηγούσε κατά το επίδικο ατύχημα. 2 Η ΜΕ2 είναι θυγατέρα της Ενάγουσας και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 21 ετών. 3 Ως περιγράφω πιο πάνω, ο ΜΥ3 είναι επόπτης στο ΤΟΜ και οι ΜΥ2 και ΜΥ4 είναι λειτουργοί της Εναγόμενης 3 ασφαλιστικής εταιρείας. 4 Η Εναγόμενη 2 είναι η μητέρα του Εναγόμενου 1 και, κατά τον επίδικο χρόνο διέμενε στην διεύθυνση [ ] 27, [ ]. Το δελτίο ταυτότητας της Εναγόμενης 2 είναι ως το Τεκμήριο
  3. 5 Στις 14.8.2012 συνέβη το επίδικο ατύχημα κατά τον τρόπο που η Ενάγουσα περιέγραψε στα πλαίσια της μαρτυρίας της. Αμέσως μετά το ατύχημα η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 1 είχαν τη συζήτηση που επίσης αναφέρω πιο πάνω. Προς αποφυγή επανάληψης, όσα σχετικά καταγράφω στην σύνοψη της μαρτυρίας της πιο πάνω, καθίστανται και δικά μου ευρήματα. 6 Μετά το ατύχημα η Ενάγουσα αισθάνθηκε πόνο στον αυχένα και μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσου, ενημερώνοντας τηλεφωνικώς τον Εναγόμενο 1, ως περιγράφω πιο πάνω. Τις επόμενες μέρες, η Ενάγουσα μετέβη και σε ιδιώτη ιατρό και ακολούθως ενημέρωσε ξανά τον Εναγόμενο 1 αναφορικά με την πορεία της υγείας της. Κατά τις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες έλαβαν χώρα τα όσα αναφέρω πιο πάνω στη σύνοψη της μαρτυρίας της Ενάγουσας. 7 Μετά την τελευταία τηλεφωνική τους επικοινωνία, η Ενάγουσα μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού με την θυγατέρα της ΜΕ2 όπου συνάντησε τον ΜΕ3, που κατά τον χρόνο εκείνο ήταν Λοχίας στην Τροχαία Λεμεσού. Εκεί, η Ενάγουσα κατήγγειλε το επίδικο ατύχημα και παρέδωσε στον ΜΕ3 το όνομα και τηλέφωνο του Εναγόμενου 1 και το όνομα της Εναγόμενης
  4. 8 Οι ενέργειες, εμπλοκή και ίδια γνώση της ΜΕ2 στα επίδικα γεγονότα είναι ως καταγράφω πιο πάνω στη σύνοψη της μαρτυρίας της. 9 Ο ΜΕ3 ούτε την Ενάγουσα ούτε τον Εναγόμενο 1 γνώριζε πριν από εκείνη τη συνάντηση. 10 Ο ΜΕ3 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο 1 κατά την επίσκεψη της Ενάγουσας στον σταθμό και τις επόμενες μέρες. Το περιεχόμενο των τηλεφωνικών τους συνδιαλέξεων ήταν ως περιγράφω πιο πάνω κατά την αναφορά μου στη μαρτυρία του ΜΕ
  5. 11 Η Εναγόμενη 3 είχε εκδώσει το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 6, αναφορικά με το όχημα [ ], με περιεχόμενο ως περιγράφω πιο πάνω. 12 Κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος, η Εναγόμενη 2 ήταν ιδιοκτήτρια οχήματος με αριθμό εγγραφής [ ]. Σε σχέση με το όχημα αυτό, η Εναγόμενη 3 ασφαλιστική εταιρεία είχε εκδώσει το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 9, με περιεχόμενο ως περιγράφω πιο πάνω. 13 Για την έκδοση των δύο καλυπτικών σημειωμάτων η Εναγόμενη 3 έλαβε οδηγίες από τον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο της Εναγόμενης
  6. Ο ίδιος ασφαλιστικός αντιπρόσωπος είχε δώσει στην Εναγόμενη 3 είχε, κατά τον επίδικο χρόνο, τα στοιχεία της ταυτότητας της Εναγόμενης
  7. Στη συνέχεια, ο ίδιος ασφαλιστικός αντιπρόσωπος είχε ζητήσει την ακύρωση των δύο καλυπτικών σημειωμάτων. 14 Καλυπτικό σημείωμα που εκδίδεται από την Εναγόμενη 3 έχει ισχύ για 4 μήνες εκτός εάν στο μεταξύ ακυρωθεί, ανεξάρτητα από το κατά πόσο έχει πληρωθεί το αντίστοιχο τέλος ή όχι. 15 Στα αρχεία της Εναγόμενης 3 υπάρχουν εκδομένα τιμολόγια τόσο για το καλυπτικό σημείωμα του οχήματος [ ], όσο και για το καλυπτικό σημείωμα του οχήματος [ ]. 16 Το Τμήμα Οδικών Μεταφορών συνέταξε την επιστολή Τεκμήριο 7, με περιεχόμενο ως περιγράφω πιο πάνω. Το όχημα [ ] δεν ήταν ποτέ εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγόμενης
  8. 17 Οι επιστολές και έγγραφα, Τεκμήρια 2, 3 Α και 3 Β, 4, 10, 11 και 12 συντάχθηκαν από τα πρόσωπα που παρουσιάζονται ως συντάκτες, με το αυτό περιεχόμενο. Οι επιστολές στάλθηκαν κατά τον τρόπο που αναγράφεται σε έκαστη προς τα πρόσωπα που φαίνονται ως παραλήπτες. 18 Μεταξύ των συνηγόρων των διαδίκων είχε ανταλλαγεί η αλληλογραφία Τεκμήριο
  9. Αυτά είναι τα ευρήματα μου αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Ανάλυση. Παραμένει να εξεταστεί εάν στη βάση αυτών των ευρημάτων, η πλευρά της Ενάγουσας έχει καταφέρει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις αξιώσεις που εγείρει[2]. Αμέλεια/Εναγόμενος
  10. Συνιστά εύρημα ότι κατά το ατύχημα, ο Εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του επίδικου ατυχήματος καθώς και ότι το επίδικο ατύχημα είχε συμβεί κατά τον τρόπο που περίγραψε στη μαρτυρία της η Ενάγουσα. Άλλη μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος δεν υπάρχει. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο το επίδικο ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια του Εναγόμενου 1, ως η θέση της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας, η αμέλεια του Εναγόμενου 1 συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην παράληψη του να αντιληφθεί έγκαιρα ότι το προπορευόμενο όχημα της είχε σταματήσει και στην παράληψη του να σταματήσει εγκαίρως ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση. Το αστικό αδίκημα της αμέλειας αποτυπώνεται στο άρθρο 51
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Τα στοιχεία που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας, αναλύονται και επεξηγούνται στην υπόθεση Στρατμάρκο Λτδ ν Πέτρου Μιχαήλ
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 453: «Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Νόμου Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος. Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, ότι, δηλαδή, η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα»[3]. Το καθήκον επιμέλειας εξαρτάται από τα αντικειμενικά δεδομένα της κάθε περίστασης και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου λογικού ατόμου σε αντίστοιχα δεδομένα, κατά τον επίδικο χρόνο, και με γνώμονα τη δυνατότητα λογικής πρόβλεψης του ενδεχόμενου κινδύνου. Στην υπό κρίση περίπτωση, κρίνω ότι το καθήκον επιμέλειας που είχε ο Εναγόμενος 1 περιλάμβανε την ευθύνη να επιδείξει παρατηρητικότητα ώστε να αντιληφθεί ότι το προπορευόμενο όχημα είχε σταματήσει καθώς και την ευθύνη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποτρέψει τη σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε με το όχημα της Ενάγουσας. Αυτές θα ήταν οι αναμενόμενες ενέργειες του μέσου συνετού οδηγού, υπό τις περιστάσεις. Συνεπώς, κρίνω ότι τα ενώπιον μου δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος 1 ενήργησε αμελώς. Η αμέλεια του συνίστατο στο ότι παρέλειψε να λάβει τα δέοντα, εύλογα και επαρκή υπό τις περιστάσεις μέτρα ώστε να αντιληφθεί και να αποφύγει το όχημα της Ενάγουσας. Η σύγκρουση που ακολούθησε ήταν το λογικό και αναμενόμενο αποτέλεσμα της αμέλειας του. Συντρέχουσα αμέλεια από την πλευρά της Ενάγουσας, δεν διαπιστώνεται. Οι βλάβες που υπέστη το όχημα της Ενάγουσας και οι τραυματισμού που υπέστη η ίδια, ήταν οι φυσικές και άμεσες συνέπειες της αμέλειας του Εναγόμενου 1 και για αυτές η Ενάγουσα δικαιούται σε αποζημίωση. Ιδιοκτησία οχήματος [ ]. Συνιστά εύρημα ότι ο Εναγόμενος 1 είχε αναφέρει στην Ενάγουσα στη σκηνή του ατυχήματος ότι το όχημα [ ] ανήκε στην Μαρούλλα Παναγιώτου. Συνιστά επίσης εύρημα ότι το όχημα αυτό δεν ήταν ποτέ εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγόμενης
  1. Η εγγραφή όμως ενός μηχανοκίνητου οχήματος στο όνομα κάποιου προσώπου δεν ταυτίζεται με την ιδιοκτησία του οχήματος. Η έννοια του ιδιοκτήτη είναι ευρύτερη από την έννοια του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Εξ άλλου, δεν συνιστά προϋπόθεση για να αποκτήσει κάποιο πρόσωπο ασφαλιστέο συμφέρον (insurable interest) σε ένα όχημα, όπως το εν λόγω όχημα εγγραφεί επ' ονόματι του. Στην παρούσα περίπτωση, είναι δεδομένο ότι με οδηγίες και κατόπιν αιτήματος του ασφαλιστικού αντιπρόσωπου της Εναγόμενης 2, εκδόθηκε καλυπτικό σημείωμα για το όχημα [ ]. Η Εναγόμενη 3 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη προς την Εναγόμενη 2 και σε σχέση με άλλο όχημα της. Τα στοιχεία που αναγράφονται στο καλυπτικό σημείωμα και αφορούν την Εναγόμενη 2, το όχημα [ ] και τους εξουσιοδοτημένους οδηγούς είναι ορθά. Επίσης, η Εναγόμενη 3 είχε συνεργασία με τον συγκεκριμένο ασφαλιστικό αντιπρόσωπο τόσο πριν όσο και μετά τα επίδικα γεγονότα, ενώ για τα δύο καλυπτικά σημειώματα, Τεκμήρια 6 και 9, η Εναγόμενη 3 είχε εκδώσει σχετικά τιμολόγια και είχε χρεώσει τον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο. Παράλληλα, από τα ευρήματα και τη μαρτυρία προκύπτει το συμπέρασμα ότι η «Μαρούλλα Παναγιώτου», είναι το ίδιο πρόσωπο με την «Μαρούλλα Παναγή» στην οποία ανήκει το δελτίο ταυτότητας με αριθμό [ ], κάτι που τελικά δέχτηκε και ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 κατά τη μαρτυρία του. Αυτά τα δεδομένα με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η πλευρά της Ενάγουσας έχει αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η Εναγόμενη 2 ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο. Παρά το ότι η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 αμφισβήτησε το θέμα της ιδιοκτησίας, καμία θετική και αξιόπιστη μαρτυρία έχει παρουσιαστεί που να αναιρεί το πιο πάνω συμπέρασμα. Η επιστολή του ΤΟΜ, για τους λόγους που εξήγησα, δεν είναι από μόνη της καθοριστικής σημασίας. Ευθύνη Εναγόμενης
  2. Η θέση της Ενάγουσας είναι ότι η Εναγόμενη 2 είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη για την αμέλεια του Εναγόμενου
  3. Όπως επεξηγήθηκε στην A. Demosthenous Antiprosopies Ltd v Katsourides
(1988)1 CLR 665: «For I regard it is clear that in order to fix vicarious liability on the owner of a car in such a case as the present, it must be shown that the driver was using it for the owner's purposes under delegation of a task or duty.» Συνιστά εύρημα ότι ο Εναγόμενος 1 στη σκηνή του ατυχήματος είχε αναφέρει στην Ενάγουσα ότι βιαζόταν γιατί βρισκόταν εν ώρα εργασίας και ότι εργαζόταν για την Μαρούλλα Παναγιώτου ιδιοκτήτρια του οχήματος. Παραπέμπω στο σχετικό απόσπασμα από την μαρτυρία της Ενάγουσας που έχω παραθέσει αυτούσιο. Άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ότι το περιεχόμενο αυτής της δήλωσης του Εναγόμενου 1 δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, δεν έχει παρουσιαστεί. Παράλληλα, σύμφωνα με το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 6, η Εναγόμενη 2 είχε ασφαλίσει το όχημα [ ] για χρήση για εμπορικούς σκοπούς. Συνεπώς, κρίνω ότι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, η μαρτυρία στοιχειοθετεί ότι κατά τον χρόνο του ατυχήματος ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε το όχημα [ ] για σκοπούς της Εναγόμενης 2, στα πλαίσια της εργασίας του. Ακολουθεί επομένως ότι η Εναγόμενη 2 είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη για την αμέλεια του Εναγόμενου
  1. Ευθύνη Εναγόμενης
  2. Παραμένει να αποφασιστεί κατά πόσο η Εναγόμενη 3 υπέχει ευθύνη να καλύψει τη ζημιά της Ενάγουσας. Η θέση της Εναγόμενης 3 είναι ότι κατά την ημερομηνία του επίδικου ατυχήματος δεν βρισκόταν σε ισχύ ασφαλιστήριο συμβόλαιο υπέρ της Εναγόμενης
  3. Η Εναγόμενη 3 παραπέμπει στην επιστολή Τεκμήριο 2, ημερομηνίας 7.8.2012 που απέστειλε προς την Εναγόμενη
  4. Η επιστολή αυτή είχε το ακόλουθο περιεχόμενο: «07/08/2012 ΣΥΣΤΗΜΕΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΜΑΡΟΥΛΛΑ [ ] 27 [ ] Αγ. Κύριε/α, Καλυπτικό Σημείωμα Αρ. [ ] Αρ. Μηχανοκίνητου reg.No.[ ]-FORD Με την παρούσα σας δίδεται γραπτή ειδοποίηση 7 ημερών για την ακύρωση του πιο πάνω Καλυπτικού Σημειώματος. Με την εκπνοή της πιο πάνω ειδοποίησης των 7 ημερών το Καλυπτικό Σημείωμα με αριθμό [ ] ακυρώνεται αυτόματα, ήτοι από τις 14/08/2012 και σας καλούμε να μας το επιστρέψετε όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία. Με τιμή, []» Το ζήτημα επομένως θα εξαρτηθεί από την ερμηνεία της επιστολής αυτής. Σύμφωνα με το κείμενο, δίνεται προς την Εναγόμενη 2 ειδοποίηση «7 ημερών για την ακύρωση του καλυπτικού σημειώματος». Το καλυπτικό σημείωμα θα ακυρωθεί αυτόματα «με την εκπνοή των 7 ημερών». Συνεπώς, το ζήτημα θα κριθεί από το πότε ξεκινά και πότε τελειώνει η περίοδος των 7 ημερών. Εάν ο υπολογισμός των 7 ημερών ξεκινά από και συμπεριλαμβάνει την ημερομηνία της επιστολής, δηλαδή αν η 7.8.2012 είναι η 1η μέρα, τότε η 7η μέρα είναι η 13.8.2012 και, επομένως, η ασφαλιστική κάλυψη είχε ήδη λήξει στις 14.8.2012 που έγινε το επίδικο ατύχημα. Εάν όμως ο υπολογισμός των 7 ημερών ξεκινά από την επόμενη μέρα της επιστολής, δηλαδή από τις 8.8.2012, τότε η 7η μέρα είναι η 14.8.2012 και η ασφαλιστική κάλυψη τερματίζεται μετά τη λήξη της 7ης μέρας. Δηλαδή, σε αυτή την περίπτωση η ασφαλιστική κάλυψη ήταν ακόμα σε ισχύ όταν συνέβη το επίδικο ατύχημα. Κατά την κρίση μου, η ορθή ερμηνεία του κειμένου της επιστολής είναι η δεύτερη, δηλαδή στον υπολογισμό της περιόδου των 7 ημερών δεν υπολογίζεται η μέρα της επιστολής ούτε και η 7η μέρα (14.8.2012). Σύμφωνα με το σύγγραμμα Chitty on Contracts, 23rd edition, Volume I, paragraph 644: «Time in contracts. Generally the words 'till' and 'until' are considered to be ambiguous and may be either exclusive or inclusive, according to the subject-matter and context; 'from' may be taken to be either inclusive or exclusive, although the general rule is that the day of the date, or the date of a deed, or any fixed day is to be excluded in the computation. This rule, however, is not an absolute one, and the wording of the contract or the intention of the parties may indicate a contrary construction.» Η επιστολή Τεκμήριο 2 δεν είναι συμβόλαιο αλλά είναι έγγραφο που στάλθηκε στα πλαίσια μιας συμβατικής σχέσης. Θεωρώ επομένως ότι η πιο πάνω προσέγγιση πρέπει να τύχει εφαρμογής κατά την ερμηνεία του λεκτικού της επιστολής. Άρα η μέρα της επιστολής, δηλαδή η 7.8.2012 δεν πρέπει να συμπεριληφθεί στον υπολογισμό των 7 ημερών. Η ίδια προσέγγιση και ερμηνευτική πρακτική συναντάται και στον περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1 αφού σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του άρθρου 31: «Επιμέτρηση χρόνου
  5. Στον υπολογισμό για τους σκοπούς Νόμου ή δημόσιου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο- (α) περίοδος ημερών από το συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται.» Ο όρος «ημέρα», σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2 του Κεφ. 1 σημαίνει «καθαρή ημέρα». Οι διατάξεις του Κεφ. 1 αφορούν μεν δημόσια έγγραφα, αλλά δεν διακρίνω γιατί η ερμηνεία της επιστολής Τεκμήριο 2 θα πρέπει να προσεγγιστεί με διαφορετικό τρόπο. Συγκεφαλαιώνοντας, ο χρόνος των 7 ημερών που καθορίζεται από την επιστολή Τεκμήριο 2, ξεκινά να μετρά από την επόμενη μέρα της επιστολής, αφού εξαιρείται η μέρα κατά την οποία στάλθηκε η επιστολή. Ξεκινώντας τον υπολογισμό των 7 ημερών από τις 8.8.2012, τότε η 7η μέρα είναι η 14.8.
  6. Σύμφωνα με το λεκτικό της επιστολής «με την εκπνοή της πιο πάνω ειδοποίησης των 7 ημερών» ακυρώνεται το καλυπτικό σημείωμα. Η πρόθεση του αποστολέα είναι σαφής, ότι αφού εκπνεύσουν οι 7 μέρες τερματίζεται η ασφαλιστική κάλυψη. Η περίοδος των 7 ημερών εκπνέει τα μεσάνυχτα στις 14.8.
  7. Η ασφαλιστική κάλυψη έληξε στις 15.8.2012, στις 00:00:
  8. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, καταλήγω επί αυτού του ζητήματος ότι κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος το καλυπτικό σημείωμα Τεκμήριο 6 και, συνακόλουθα, η ασφαλιστική κάλυψη που παρείχε η Εναγόμενη 3, ήταν σε ισχύ. Από το περιεχόμενο του καλυπτικού σημειώματος Τεκμήριο 6, προκύπτει ότι το επίδικο ατύχημα είναι ζημιά που εμπίπτει στην κάλυψη που παρείχε η Εναγόμενη
  9. Τέλος, κατά τη μαρτυρία του, ο Εναγόμενος 1 είχε υποστηρίζει ότι δεν παραλήφθηκε από τη μητέρα του η επιστολή Τεκμήριο
  10. Προκύπτει όμως από τα ευρήματα και το Τεκμήριο 12 ότι η ακύρωση των καλυπτικών σημειωμάτων Τεκμήρια 6 και 9 έγινε κατόπιν οδηγιών του ασφαλιστικού αντιπροσώπου της Εναγόμενης 2, η επιστολή Τεκμήριο 2 στάλθηκε στη διεύθυνση διαμονής της Εναγόμενης 2, με συστημένο ταχυδρομείο και δεν έχει επιστραφεί ως μη παραδοθείσα. Θετική δε και αξιόπιστη μαρτυρία ότι δεν έχει παραληφθεί η επιστολή, δεν παρουσιάστηκε. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η επιστολή Τεκμήριο 2 είχε παραληφθεί από την Εναγόμενη
  11. Ειδικές ζημιές & γενικές αποζημιώσεις. Το ύψος των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων στις οποίες δικαιούται η Ενάγουσα συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, έχει καταστεί παραδεκτό ότι ανέρχεται σε €3.500 πλέον τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία έκδοσης τυχόν απόφασης υπέρ της στην αγωγή. Κατάληξη. Ενόψει των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει, καταλήγω ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε έκδοση απόφασης υπέρ της και εναντίον και των Εναγόμενων 1-
  12. Η αξίωση που εγείρει για έκδοση του αναγνωριστικού διατάγματος της παραγράφου Β1 του παρακλητικού της αγωγής, δεν προωθήθηκε και ούτε κρίνω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε ωφέλιμο σκοπό η έκδοση του. Με έχει προβληματίσει το θέμα των εξόδων της διαδικασίας. Σχετική με αυτό το ζήτημα είναι η δέσμη του Τεκμηρίου
  13. Ανατρέχω επίσης και στα πρακτικά προηγούμενων εμφανίσεων που βρίσκονται καταχωρημένα στο φάκελο της αγωγής. Το περιεχόμενο των επιστολών της δέσμης του Τεκμηρίου 5 και το ότι αυτές έχουν ανταλλαχθεί μεταξύ των αποστολέων/παραληπτών ως σε έκαστη αναγράφεται, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Προκύπτει από τις επιστολές αυτές αλλά και από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι την περίοδο από τις αρχές 2017, οι τρεις πλευρές ήταν σε διαδικασία κατάληξης σε παραδεκτά γεγονότα. Στα πρακτικά της διαδικασίας που βρίσκονται εντός του φακέλου υπάρχουν κοινές δηλώσεις και αναφορές των συνηγόρων ότι θα καθίστατο παραδεκτό, μεταξύ άλλων, ότι είχε συμβεί το επίδικο ατύχημα και ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του άλλου εμπλεκόμενου οχήματος. Θα παρέμενε, σύμφωνα και πάλι με τις δηλώσεις των συνηγόρων, ως μοναδικό ζήτημα προς απόφαση από το Δικαστήριο το κατά πόσο η Εναγόμενη 3 παρείχε κατά τον χρόνο του ατυχήματος ασφαλιστική κάλυψη και, συνεπώς, κατά πόσο είχε υποχρέωση να καλύψει τη ζημιά της Ενάγουσας. Σύμφωνα με επαναλαμβανόμενες, κοινές, δηλώσεις των συνηγόρων, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση ήταν όλα παραδεκτά και η εκδίκαση θα προχωρούσε μόνο στη βάση αγορεύσεων. Η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι διαφοροποίησε τη θέση της αυτή περί τις αρχές
  14. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διεξαχθεί η διαδικασία της ακρόασης. Όπως φαίνεται και από τη συνοπτική μου καταγραφή της μαρτυρίας πιο πάνω, η παρουσίαση μαρτυρίας κατέστη αναγκαία επειδή η πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 αμφισβήτησε ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του οχήματος όταν συνέβη το επίδικο ατύχημα, επειδή αμφισβήτησε ότι το όχημα [ ] ανήκε στην Εναγόμενη 2 και επειδή είχε αμφισβητηθεί ότι η Εναγόμενη 2 είχε ζητήσει ασφαλιστική κάλυψη από την Εναγόμενη
  15. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση τόσο από την πλευρά της Ενάγουσας όσο και από την πλευρά των Εναγόμενων 1 & 2 είχε σκοπό να υποστηρίξει τις εκατέρωθεν θέσεις ενόψει αυτής της στάσης των Εναγόμενων 1 &
  16. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, η μαρτυρία που παρουσίασαν δεν έπεισε για τις θέσεις αυτές των Εναγόμενων 1 & 2, ενώ ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 έχει κριθεί αναξιόπιστος. Κρίνω ότι ο χειρισμός αυτός της υπόθεσης και η στάση των Εναγόμενων 1 & 2 πρέπει να ληφθεί υπόψη αναφορικά με το ζήτημα των εξόδων[4]. Θεωρώ ότι θα ήταν άδικο η Εναγόμενη 3 να επιβαρυνθεί με έξοδα που προέκυψαν ένεκα αυτής της στάσης των Εναγόμενων 1 & 2 και για τα οποία η ίδια δεν ευθύνεται. Συνεπώς, κρίνω ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 & 3 πρέπει να καταστούν αλληλέγγυα και κεχωρισμένα υπόχρεοι για την καταβολή των εξόδων της Ενάγουσας μέχρι την έναρξη της ακρόασης. Από την έναρξη της ακρόασης όμως και εντεύθεν, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο τα έξοδα να βαρύνουν μόνο τους Εναγόμενους 1 & 2, που ευθύνονται για τη δημιουργία τους. Καταληκτικά, η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα, για ποσό €3.500 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα της αγωγής αυτά επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα που αφορούν την περίοδο μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ακρόασης, είναι πληρωτέα από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. Τα έξοδα που αφορούν την περίοδο από την έναρξη της ακρόασης και εντεύθεν, είναι πληρωτέα από τους Εναγόμενους 1 & 2, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. (Υπ.) .................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 καιΟμήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 [2] Μαρσέλ κ.α. ν Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 (Β) ΑΑΔ 1858 [3]Σχετική και η Φοινικαρίδης ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και Elpiniki Panayiotou v Georghios Kyriakou Mavrou
(1979)1 C.L.R. 215 [4] Μιχαήλ ν Ανδρέου Πολιτική έφεση 229/2014 ημερομηνίας 19.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:A17 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.