← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΣΥΜΙΛΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 649/2019, 7/1/2022

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΣΥΜΙΛΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 649/2019, 7/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 649/2019 Μεταξύ: XXXXX ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγοντας -και-

  1. XXXXX ΣΥΜΙΛΛΙΔΗΣ
  2. A.S.A. FARMAKAS TABLEWATER LTD
  3. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόμενων ------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 07 Ιανουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ.κ. Ν.Κ. Κλεάνθους & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1, 2 και 3: κ.κ. Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον των εναγόμενων ειδικές αποζημιώσεις, συνεπεία ατυχήματος που επισυνέβη την 17/08/2018 στη Λάρνακα. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ο νόμιμος ιδιοκτήτης και/ή οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX
  4. Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο ο εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του οχήματος/φορτηγού με αρ. εγγραφής XXXXX25 το οποίο οδηγούσε για σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων του ως εργαζόμενος στην εναγόμενη 2 εταιρεία, η οποία είναι η νόμιμη ιδιοκτήτρια του οχήματος/φορτηγού XXXXX25 και εργοδότρια του εναγόμενου 1 και γι' αυτό υπέχει εκ προστήσεως ευθύνη για το ατύχημα. Κατά/ή περί την 17/08/2018, ο Εναγόμενος 1 είχε το όχημα/φορτηγό σταθμευμένο αντικανονικά και παράνομα στην οδό Σερ Ριο Στάκη στα Λεύκαρα πάνω σε γωνία και σε διπλή συνεχόμενη κίτρινη γραμμή και σε συμβολή οδών. Το εν λόγω όχημα το οποίο ανήκει στην εναγόμενη 2 διέθετε ειδικό ανυψωτήρα με λεπίδα. Ο ενάγων ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX43 στην προσπάθεια του νομίμως να εισέλθει από πάροδο στον πιο πάνω δρόμο επί της οδού Ρίο Στάκη, κινήθηκε ιδιαίτερα προσεκτικά. Όταν ο ενάγων επιχείρησε να στρίψει αριστερά η λεπίδα ξαφνικά ανυψώθηκε, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το όχημα του ενάγοντα και να προκαλέσει ειδικές ζημιές στο όχημα του. Το πιο πάνω όχημα υπ' αριθμόν εγγραφής XXXXX25 ήταν ασφαλισμένο δυνάμει του Περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου από την εναγόμενη 3 και η οποία εκ του Νόμου υποχρεούται να αποζημιώσει τον Ενάγοντα δι' οιονδήποτε ποσό ήθελε επιδικασθεί προς όφελος του τελευταίου. Το πιο πάνω δυστύχημα συνέβη λόγω της αποκλειστικής αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων του εναγόμενου 1 και ή λόγω της σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας του (παρατίθενται λεπτομέρειες). Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω δυστυχήματος ο ενάγοντας υπέστη ειδικές ζημιές και/ή άλλες απώλειες εκ €1.492,
  5. Με την υπεράσπιση τους, οι εναγόμενοι, κατ' αρχήν εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη 3 ενάγεται καταχρηστικά και ή παράνομα. Επειδή όμως δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω η συγκεκριμένη προδικαστική ένσταση αφού από την γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των εναγόμενων προκύπτει ότι δεν προωθείται τελικά ή και έχει εγκαταλειφθεί, δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στην αιτιολογία που την περιβάλλει. Οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Ενάγοντας ήταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX43, ο Εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX25 και η Εναγόμενη 2 ήταν η νόμιμη ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX25, ως επίσης παραδέχονται ότι στις 17/08/2018 επισυνέβη ατύχημα μεταξύ του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX43 που οδηγούσε ο Ενάγοντας και του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX25, οδηγός του οποίου ήταν ο Εναγόμενος
  6. Ως προς τον ισχυρισμό ότι το όχημα XXXXX25 ήταν ασφαλισμένο από την εναγόμενη 3, παρόλο που το αρνούνται, ακολούθως, άνευ βλάβης, προβάλλουν τη θέση ότι η Εναγόμενη 3 είναι ασφαλιστική εταιρεία η οποία κάλυπτε κατά τον ουσιώδη χρόνο την αστική ευθύνη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX25, και η ασφαλιστική κάλυψη που παρείχε δεν ήταν ειδικά για το επίδικο ατύχημα αλλά γενική κάλυψη έναντι τρίτου του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX25 και υπό συγκεκριμένους όρους ή/και προϋποθέσεις. Αρνούνται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ενάγοντα και τις συνθήκες υπό τις οποίες προκλήθηκε το ατύχημα, αλλά και τις λεπτομέρειες αμέλειας και ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων και ή υποχρεώσεων του εναγόμενου
  7. Ισχυρίζονται δε ότι τα αληθή γεγονότα του επίδικου ατυχήματος έχουν ως εξής: - Κατά ή περί τις 17/08/2018 και περί ώρα 13:00μμ το μεσημέρι, το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX25, οδηγός του οποίου ήταν ο Εναγόμενος 1, βρισκόταν ακινητοποιημένο ή/και σταθμευμένο ή/και σταματημένο σε παγκέτο ή/και θέση στάθμευσης οχημάτων στην αριστερή πλευρά της Οδού Σερ Ρίο Στάκη στα Πάνω Λεύκαρα (η Οδός) με βορειοδυτική κατεύθυνση ή/και φορά παρά την υπεραγορά ή/και σουπερμάρκετ «Κυπραίος». Ο Εναγόμενος 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν πίσω από το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX25 και χειριζόταν με επιμέλεια την υδραυλική πόρτα που βρισκόταν ενσωματωμένη στο πίσω μέρος του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΝΒΝ
  8. - Κατά τον ίδιο πιο πάνω χρόνο ο Ενάγοντας οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX43 επί της παρόδου Μιχαλάκη Παρίδη ή/και επί άγνωστης παρόδου (η πάροδος) με βορειοανατολική κατεύθυνση και πρόθεση από το ΑΛΤ της συμβολής της παρόδου με την Οδό να κατευθυνθεί αριστερά. - Ενώ λοιπόν το όχημα του Εναγόμενου 1 βρισκόταν ακινητοποιημένο ή/και σταθμευμένο ή/και σταματημένο ως περιγράφεται πιο πάνω, ο Ενάγοντας οδηγώντας τοσούτον αμελώς ή/και κατά παράβαση των εκ του Νόμου ή/και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX43 ή/και οδηγώντας με υπερβολική ή/και ιλιγγιώδη υπό τις περιστάσεις ταχύτητα ή/και ενώ είδε το όχημα του Εναγόμενου 1 το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά της Οδού ως η πορεία του, εξήλθε από το ΑΛΤ της παρόδου και απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε άνευ λόγου και αιτίας με αποτέλεσμα να επιπέσει στο όχημα ή/και στην υδραυλική πόρτα του οχήματος που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 και να προκαλέσει σύγκρουση. Oι Εναγόμενοι αρνούνται ότι ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε καθ' οιονδήποτε τρόπο αμελώς ή/και κατά παράβαση οποιωνδήποτε καθηκόντων του και είναι η θέση τους ότι το επίδικο ατύχημα επισυνέβη συνεπεία της αποκλειστικής ή/και της σε μέγιστο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας ή/και κατά παράβαση των εκ του Νόμου ή/και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του Ενάγοντα (παρατίθενται σχετικές λεπτομέρειες). Τέλος, οι Εναγόμενοι αρνούνται όλες τις ισχυριζόμενες λεπτομέρειες ειδικών ζημιών του Ενάγοντα. Άνευ βλάβης δε ή/και διαζευκτικά ή/και σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι ο Ενάγοντας υπέστη ειδικές ζημιές, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι αυτές παρουσιάζονται υπερβολικές ή/και διογκωμένες ή/και δεν αντανακλούν την πραγματικότητα ή/και ο Ενάγοντας έχει προβεί σε αχρείαστες ή/και περιττές δαπάνες με επιτήδειο σκοπό τον προσπορισμό αθέμιτου οφέλους από τους Εναγόμενους 1 ή/και 2 ή/και 3, ασφαλιστική εταιρεία που κάλυπτε το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX25 κατά τον επίδικο χρόνο, ή/και εν πάση περιπτώσει ο Ενάγοντας παρέβη το καθήκον του για μείωση των οποιωνδήποτε ειδικών ζημιών ή/και εξόδων του και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιείται στην αξίωση των πιο πάνω. Με αυτά υπόψη, ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Ο ενάγοντας στην απάντηση του στην υπεράσπιση αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και επαναλαμβάνει τους δικούς του ισχυρισμούς στην έκθεση απαίτησης του. Εφόσον το επίδικο ποσό της υπόθεσης δεν υπερβαίνει τις €3.000, η υπόθεση εκδικάστηκε ως «ταχείας εκδίκασης» υπόθεση, δυνάμει της «νέας Δ.30». Γι' αυτό, αφού προηγουμένως έγινε αποκάλυψη εγγράφων από τα μέρη, ακολούθως δόθηκαν οδηγίες για εκατέρωθεν καταχώρηση της ένορκης μαρτυρίας τους. Από πλευράς ενάγοντα κατατέθηκε ένορκη δήλωση/μαρτυρία του ίδιου. Σε αυτήν αναφέρει τα ακόλουθα: «
  9. Ονομάζομαι XXXXX Ιωάννου, από την Λάρνακα, είμαι ο ενάγοντας στην παρούσα υπόθεση και ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα. Τα όσα πιο κάτω αναφέρω τα γνωρίζω από προσωπική γνώση και αντίληψη πλην όσων αναφέρω άλλη πηγή πληροφόρησης μου.
  10. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ήμουν ο νόμιμος ιδιοκτήτης και οδηγός του οχήματος με αρ. Εγγρ. XXXXX
  11. Έχω στην κατοχή μου για να παρουσιάσω στο Δικαστήριο το πιστοποιητικό εγγραφής του οχήματος.
  12. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ο εναγόμενος 1 ήταν ο οδηγός του οχήματος/φορτηγού με αρ. Εγγρ. XXXXX25 το οποίο οδηγούσε για σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων του ως εργαζόμενος στην εναγόμενη 2 εταιρεία η οποία είναι η νόμιμη ιδιοκτήτρια του οχήματος/φορτηγού XXXXX25 και εργοδότρια του εναγόμενου 1 και γι' αυτό υπέχει εκ προστήσεως ευθύνη για το ατύχημα ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου. Η εναγόμενη Ασφαλιστική Εταιρεία
  13. Η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ήταν τόσο κατά τον χρόνο του ατυχήματος όπως και σήμερα εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη ασχολούμενη με τις ασφαλιστικές εργασίες συμπεριλαμβανομένων και ασφαλειών για αυτοκίνητα. Η ασφαλιστική εταιρεία ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ φέρει αριθμό εγγραφής ως εταιρεία HE
  14. Όταν έγινε το επίδικο ατύχημα ήσαν οι ασφαλιστές του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής XXXXX
  16. Εκεί που επεσυνέβη το ατύχημα καταγράφηκε από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που διέθετε υποκατάστημα πρώην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και τώρα Ελληνική Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στα πάνω Λεύκαρα. Στην κατοχή μου έχω επιστολές που απέστειλαν οι Δικηγόροι μου προς το Υποκατάστημα πρώην Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας ημερομηνίας 17/09/2018 και τώρα Ελληνική Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στα πάνω Λεύκαρα για να μας αποσταλεί το καταγραμμένο το υλικό σε dvd από την από την σκηνή του ατυχήματος, από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της Τράπεζας. Επίσης για το ίδιο θέμα στάληκε επιστολή ημερομηνίας 17/09/2018 στον Αστυνομικό Σταθμό Λευκάρων που εξέτασε το ατύχημα. Οι δικηγόροι μου απέστειλαν επιστολές ημερομηνίας 6/09/2018 και 8/10/2018 προς την ασφαλιστική εταιρεία όπου τους ενημέρωσαν αναφορικά με τα γεγονότα του ατυχήματος, την ύπαρξη αυτόπτη μάρτυρα αλλά και για την καταγραφή του ατυχήματος από το κλειστό κύκλωμα του υποκαταστήματος της Τράπεζας. Ωστόσο η Τράπεζα προθυμοποιήθηκε να παραδώσει το υλικό (dvd) μόνο και εφόσον ζητηθεί από το Δικαστήριο.
  17. Με καθοδήγηση από τους δικηγόρους μου η αγωγή για το επίδικο ατύχημα καταχωρήθηκε εναντίον του οδηγού και της εργοδότριας εταιρείας του αλλά και της ασφαλιστικής εταιρείας όπου ήταν ασφαλισμένο το όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX
  18. Μετά την καταχώρηση της αγωγής μου οι δικηγόροι μου απέστειλαν στην εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία με διπλοσυστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 24/05/2019 αντίγραφο της αγωγής η οποία παρελήφθη από την ασφαλιστική εταιρεία. Έχω στην κατοχή μου για να παρουσιάσω στο Δικαστήριο αντίγραφο της επιστολής και απόδειξης παραλαβής του Ταχυδρομείου που υπογράφηκε για την εναγόμενη εταιρεία.
  19. Στις 18/09/2019 καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους μου τροποποιημένο το κλητήριο ένταλμα το οποίο επιδόθηκε σε όλους τους εναγόμενους. Το ατύχημα της 17/08/2018
  20. Κατά την 17ην του Αυγούστου 2018 ο Εναγόμενος 1 είχε το όχημα/φορτηγό σταθμευμένο αντικανονικά και παράνομα στην οδό Σερ Ριο Στάκη στα Λεύκαρα πάνω σε γωνία και σε διπλή συνεχόμενη κίτρινη γραμμή και σε συμβολή οδών. Το εν λόγω όχημα το οποίο ανήκει στην εναγόμενη 2 διέθετε ειδικό ανυψωτήρα με λεπίδα, άλλως ράμπα.
  21. Εγώ οδηγούσα το όχημα με αρ. Εγγρ. XXXXX43 στην πάροδο δίπλα από την υπεραγορά 'Κυπραίος' στα Πάνω Λεύκαρα με σκοπό να εισέλθω στην οδό Στάκη και να στρίψω αριστερά. Σταμάτησα στο αλτ και διαπίστωσα ότι ακριβώς στην γωνιά του δρόμου ήταν σταθμευμένο το φορτηγό όχημα της εναγόμενης
  22. Όταν πλησίασα κοντά του διαπίστωσα ότι η ράμπα του ήταν ψηλά και κατέβαινε. Εγώ περίμενα να κατέβει η ράμπα για να περάσω. Μόλις η ράμπα ακούμπησε στο έδαφος προσπάθησα να περάσω νόμιμα και ενώ περνούσα άκουσα ξαφνικά ένα θόρυβο στα αριστερά του οχήματος μου. Αμέσως κατέβηκα κάτω και διαπίστωσα ότι η αριστερή πόρτα του συνοδηγού και η πίσω πόρτα του οχήματος μου ήταν κτυπημένα. Η πισινή πόρτα ήταν ελαφρώς πιο ψηλά από την μπροστινή. Κοίταξα την ράμπα του φορτηγού και διαπίστωσα ότι ήταν σταματημένη και ανυψωμένη στο ύψος της πισινής πόρτας του οχήματος μου.
  23. Στην συνέχεια αφού ειδοποιήσαμε τις ασφάλειες μας στάληκε ένας κοινός εκτιμητής ο οποίος έβγαλε φωτογραφίες και μετά μας πήραν κατάθεση για το πως έγινε το ατύχημα. Έχω στην κατοχή μου τις καταθέσεις που λήφθηκαν στις 24/09/2018 που έγινε το επίδικο ατύχημα.
  24. Ως με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι μου θεωρώ ότι το πιο πάνω ατύχημα συνέβη λόγω της αποκλειστικής αμέλειας του εναγόμενου 1 και υιοθετώ το περιεχόμενο των λεπτομερειών αμέλειας και/ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων του εναγόμενου 1 της έκθεσης απαίτησης. Ειδικές ζημιές, διάφορα έξοδα που υποβλήθηκα α) Επιδιορθώσεις οχήματος, αποσυναρμολόγηση, Ισιώματα, εφαρμογές πορτών και μπογιατίσματα €1.332,80 Β) Απώλεια χρήσης οχήματος για δέκα ημέρες που χρειάσθηκε επιδιόρθωση € 160 Σύνολο €1.492,80 Έχω σχετικές αποδείξεις και τιμολόγια στην κατοχή μου για να παρουσιασθούν στο Δικαστήριο.
  25. Έναντι των ανωτέρω ουδέν ποσό μου πληρώθηκε από τους εναγόμενους.
  26. Για τους πιο πάνω λόγους αξιώνω από το Σεβαστό Δικαστήριο ως η αγωγή μου. » Aπo πλευράς εναγόμενων, κατατέθηκε ένορκη δήλωση/μαρτυρία του εναγόμενου
  27. Αυτός αναφέρει τα ακόλουθα: «
  28. Έχω διαβάσει την Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα, κ. XXXXX Ιωάννου, ημερομηνίας 31/03/2021 και αρνούμαι όλους τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή εκτός όσους ρητά παραδέχομαι στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  29. Εργάζομαι σαν διανομέας στην Εναγόμενη 2, A.S.A. FARMAKAS TABLE WATER LTD, η οποία ασχολείται με την πώληση νερού σε μπουκάλια.
  30. Στα πλαίσια της εργασίας μου οδηγώ το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX25, ιδιοκτησίας της A.S.A FARMAKAS TABLE WATER, το οποίο είναι φορτηγό (το φορτηγό) και διαθέτει υδραυλική πόρτα για φορτοεκφορτώσεις (η υδραυλική πόρτα). Σημειώνω ότι κατά τον επίδικο χρόνο το φορτηγό ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη 3, Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ, για ευθύνη έναντι τρίτου υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις.
  31. Στις 17/08/2018 και περί ώρα 12:00-13:00 στάθμευσα το φορτηγό στην αριστερή πλευρά της οδού Σερ Ρίο Στάκη, στα Πάνω Λέυκαρα, έξω από την υπεραγορά «Κυπραίος» κοντά στη συμβολή με την οδό Μιχαλάκη Παρίδη (η πάροδος) για να ξεφορτώσω νερά.
  32. Σε κάποια στιγμή, ενώ βρισκόμουν στο πίσω μέρος του φορτηγού και κατέβαζα την υδραυλική του πόρτα και ενώ η υδραυλική πόρτα βρισκόταν περίπου 70-80cm από το έδαφος, το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX43 επιχείρησε να εισέλθει από το αλτ της παρόδου στην οδό Σερ Ρίο Στάκη και στη συνέχεια να στρίψει αριστερά με αποτέλεσμα στην προσπάθεια του αυτή να χτυπήσει πάνω στην γωνιά της υδραυλική πόρτας.
  33. Στη συνέχεια, ο οδηγός του άλλου οχήματος κατέβηκε από το όχημα του και ειδοποιήσαμε τις ασφάλειες μας. Επισυνάπτω, ως Τεκμήριο 1, σχετικό έντυπο απαίτησης με δήλωση μου σε σχέση με το πιο πάνω ατύχημα την οποία υπέγραψα λίγο μετά το ατύχημα, όταν ήρθε στη σκηνή ο αρμόδιος εκτιμητής εκ μέρους των ασφαλιστικών εταιρειών.
  34. Ο λόγος που στάθμευσα κοντά συμβολή της οδού Σερ Ρίο Τάκη με την αναφερόμενη πάροδο ήταν ότι δεν υπήρχε αλλού διαθέσιμος χώρος. Σημειώνω ότι το φορτηγό καθώς και η υδραυλική του πόρτα ήταν ορατά από τους οδηγούς που θα επιχειρούσαν να εισέλθουν από την πάροδο. Εξ όσων αναφέρει ο κ. Ιωάννου στην ένορκη δήλωση του ο ίδιος είχε αντιληφθεί την παρουσία του σταθμευμένου φορτηγού μου καθώς και την κίνηση της υδραυλικής πόρτας.
  35. Έτσι, ειλικρινά πιστεύω ότι την ευθύνη για την πρόσκληση του επίδικου ατυχήματος την φέρει ο κ. Ιωάννου καθότι εγώ είχα το φορτηγό μου σταματημένο ενώ η υδραυλική πόρτα του κατά τον εν λόγω χρόνο απλώς κατέβαινε και δεν κινούνταν πλαγίως ή οριζόντια σε οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση. Περαιτέρω σημειώνω ότι όταν η υδραυλική πόρτα κατεβαίνει ή ανεβαίνει δεν μπορεί να κινηθεί σε οποιαδήποτε οριζόντια κατεύθυνση. Ο κος Ιωάννου ενώ είδε το φορτηγό και την κίνηση της υδραυλικής πόρτας δεν ήταν αρκετά προσεκτικός όταν περνούσε δίπλα από την υδραυλική πόρτα με αποτέλεσμα να χτυπήσει με την αριστερή πλευρά του οχήματος του σε αυτή.
  36. Τα γεγονότα έγιναν ως αναφέρω πιο πάνω και σε καμία περίπτωση δεν προκάλεσα εγώ το επίδικο ατύχημα ως εντελώς ανυπόστατα αναφέρει ο κ. Ιωάννου.
  37. Τα πιο πάνω αναφέρω εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω. » Σημειώνω ότι αν και οι διάδικοι είχαν το δικαίωμα να ζητήσουν όπως αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα της άλλης πλευράς επί των προβαλλόμενων ισχυρισμών του, εντούτοις καμία τέτοια αντεξέταση επιχειρήθηκε. Η προσκομισθείσα μαρτυρία επομένως, θα προσεγγιστεί με γνώμονα και τις αρχές που αφορούν στις συνέπειες που η παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιωδών ισχυρισμών συνεπάγεται, ήτοι ότι «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου..., να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» και η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της (βλ. Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 547, Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) A.A.Δ.1527, Αdidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383) και ΛΕΟΝΤΙΟΥ ΚΩΣΤΡΙΚΗ ν. 4 ΜΟΤΙΟN AUTOMOTIVES LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 226/2014, 10/7/2015). Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων εμπεριέχεται στις γραπτές αγορεύσεις που αυτοί παρέδωσαν στο Δικαστήριο και τις οποίες είχα την ευκαιρία να μελετήσω. Δεν θεωρώ σκόπιμο σημειώνω να παραθέσω ότι οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Έχοντας κατά νουν τη μαρτυρία που προσκομίστηκε εκατέρωθεν, παρατηρώ ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι τον επίδικο χρόνο, το φορτηγό με αρ. εγγραφής XXXXX25, το οποίο ανήκει στην εναγόμενη 2 και οδηγείτο από τον εναγόμενο 1 και το οποίο στο πίσω μέρος φέρει υδραυλική πόρτα η οποία ανεβοκατεβαίνει, ήταν σταθμευμένο στην οδό Σερ Ριο Στάκη, στα Πάνω Λεύκαρα, έξω από την υπεραγορά «Κυπραίος», πάνω σε συμβολή δρόμων ή και κοντά στη συμβολή με την οδό Μιχαλάκη Παρίδη που είναι πάροδος. Ο εναγόμενος 1 δεν αμφισβητεί ότι στο σημείο που ήταν σταθμευμένο το όχημα του υπήρχε διπλή συνεχόμενη κίτρινη γραμμή και ότι ήταν σταθμευμένος στο σημείο παράνομα. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος ότι ο ενάγοντας οδηγούσε το όχημα του στην εν λόγω πάροδο, με σκοπό να εισέλθει στην οδό Στάκη και να στρίψει αριστερά. Ο ενάγοντας πριν εισέλθει στην οδό Στάκη είδε το φορτηγό και την υδραυλική πόρτα. Στην προσπάθεια του ενάγοντα να περάσει δίπλα από το όχημα του εναγόμενου 1, υπήρξε σύγκρουση του οχήματος του ενάγοντα με την γωνία της υδραυλικής πόρτας. Ο εναγόμενος 1 εργάζεται στην εναγόμενη 2 εταιρεία ως διανομέας και οδηγούσε το φορτηγό για σκοπούς εκτέλεσης των καθηκόντων του. Η εναγόμενη 2 ασχολείται με την πώληση νερού σε μπουκάλια. Τον επίδικο χρόνο το φορτηγό της εναγόμενης 2 ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη 3, για ευθύνη έναντι τρίτου υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις. Όσα αναφέρονται πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Η διαφορά στις εκδοχές των δύο πλευρών έγκειται στο ότι ο μεν ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η υδραυλική πόρτα (ράμπα όπως την ονομάζει) είχε κατέβει στο έδαφος και όταν περνούσε δίπλα από το φορτηγό ανυψώθηκε χωρίς να το αντιληφθεί, με αποτέλεσμα να κτυπήσει την αριστερή πλευρά του οχήματος του, ενώ ο εναγόμενος 1 από την άλλη ισχυρίζεται ότι η υδραυλική πόρτα βρισκόταν περίπου 70-80cm από το έδαφος όταν το όχημα του ενάγοντα επιχείρησε να εισέλθει στην οδό Στάκη και να στρίψει αριστερά και στην προσπάθεια του αυτή κτύπησε πάνω στη γωνιά της υδραυλικής πόρτας. Ας σημειωθεί ότι δεν παρουσιάστηκε από μέρους του ενάγοντα έκθεση εκτίμησης των ζημιών του οχήματος του ή φωτογραφίες προκειμένου να δοθεί εικόνα στο Δικαστήριο αναφορικά με το ακριβές σημείο του κτυπήματος στο όχημα του ενάγοντα ή και τις ζημιές. Όμως δεν έχει αμφισβητηθεί η μαρτυρία του ότι το κτύπημα ήταν στην αριστερή πλευρά και ότι η πισινή (αριστερή) πόρτα του οχήματος του ήταν κτυπημένη ελαφρώς πιο ψηλά από την μπροστινή, ως επίσης ότι όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο η υδραυλική πόρτα του φορτηγού ήταν ανυψωμένη και σταματημένη στο ύψος της πισινής πόρτας του οχήματος του ενάγοντα. Τούτα τα στοιχεία βρίσκω πως συνηγορούν υπέρ της εκδοχής του ενάγοντα. Ως ζήτημα λογικής η υδραυλική πόρτα ήταν σε διαδικασία ανύψωσης και γι' αυτό το όχημα του ενάγοντα, επιχειρώντας να στρίψει αριστερά, κτυπήθηκε στην πόρτα του οδηγού και το κτύπημα συνέχισε στην πισινή πόρτα ελαφρώς πιο ψηλά και εκεί σταμάτησε. Συναφώς η εκδοχή του εναγόμενου 1 απορρίπτεται. Γίνεται λοιπόν εύρημα του Δικαστηρίου ότι η υδραυλική πόρτα είχε κατέβει στο έδαφος και όταν το όχημα του ενάγοντα περνούσε δίπλα από το φορτηγό, ο εναγόμενος 1 την ανύψωσε, χωρίς ο ενάγοντας να το αντιληφθεί, με αποτέλεσμα να κτυπήσει την αριστερή πλευρά του οχήματος του. Στο στάδιο αυτό, υπενθυμίζω την πάγια νομολογιακή αρχή ότι εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση και δη αγωγή στη βάση αμέλειας, το βάρος απόδειξης της αμέλειας το φέρει κατά τη διάρκεια όλης της δίκης ο ενάγων, ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ng Chun Pui v. Lee Chuen Tat [1988] R.T.R. 298 και Henderson v. Henry E. Jenkins & Sons and Evans [1970] A.C. 282, η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου βλ. μεταξύ άλλων, Καμέρης ν. Σούλη κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 880 και Σοφοκλέους ν. Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του (βλ. Κυριάκου ανωτέρω). Το ερώτημα επομένως στην παρούσα υπόθεση, είναι αν ο ενάγοντας παρουσίασε τέτοια αποδεκτή μαρτυρία, που στη βάση της απλής πιθανολόγησης, αρκεί για να αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) αμέλειας του εναγόμενου 1. Αν το έχει καταφέρει αυτό ο ενάγοντας, τότε το ερώτημα είναι αν οι εναγόμενοι, οι οποίοι έχουν ειδικό βάρος απόδειξης (evidential burden), παρουσίασαν με τη σειρά τους, τέτοια ικανοποιητική μαρτυρία προς υποστήριξη των θεμάτων που κατέστησαν επίδικα με τη δική τους εκδοχή ώστε το βάρος να μετατοπιστεί πίσω στον ενάγοντα να απαντήσει ικανοποιητικά και να αποσείσει το εκ πρώτης όψεως, περί αντιθέτου συμπέρασμα που δημιουργήθηκε από τους εναγόμενους. Εκεί βέβαια που το δίκαιο της απόδειξης επιβάλλει όπως το βάρος απόδειξης συγκεκριμένων ισχυρισμών και υπερασπίσεων, είναι στους ώμους του εναγόμενου να το αποσείσει, οι ρόλοι αντιστρέφονται, νοουμένου βέβαια ότι ο ενάγοντας έχει πρωτίστως αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης της δικής του υπόθεσης. Στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350) Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 ΑΑΔ 420, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής προσδιόρισε το καθήκον επιμέλειας ως ακολούθως (σελ 425 - 426): «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο τη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειάς τους. Το κριτήριο για τον καθορισμό της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο. ............ Ο επιμερισμός της ευθύνης συναρτάται με δύο παράγοντες: Το μεμπτό της διαγωγής (blameworthiness), κρινόμενο υπό το πρίσμα του καθήκοντος επιμέλειας, και την αιτιώδη σχέση μεταξύ της παραβίασης του καθήκοντος επιμέλειας και της ζημίας η οποία προκύπτει (causative potency). Δυνητικά, η αμέλεια του οδηγού αυτοκινήτου έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις από την αμέλεια του πεζού ή του ποδηλατιστή. Ενώ η ευθύνη του οδηγού αυτοκινήτου και του πεζού μπορεί να είναι ίση σε έκταση, η δυνατότητα πρόκλησης ζημίας είναι πολύ μεγαλύτερη στην περίπτωση του αυτοκινητιστή. Η κατανομή της ευθύνης γίνεται κάτω από ευρεία σκοπιά, με γνώμονα τη λογική και την κοινή εμπειρία (βλ. Charalambous ν. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25). .....» Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καθορισμού ευθύνης μεταξύ των διαδίκων, το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος του εναγομένου. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το άρθρο 57 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ του εναγόμενου, από τη μια και του ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του ενάγοντα (βλ. Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 AAΔ 1013, 1023). Στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων μου και της αξιολόγησης της μαρτυρίας, κρίνω ότι ο ενάγοντας απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό αμέλεια εκ μέρους του εναγόμενου 1. Ο εναγόμενος 1, προκειμένου να ξεφορτώσει νερά, στάθμευσε το φορτηγό όχημα που οδηγούσε σε συμβολή δρόμων και επί διπλής κίτρινης γραμμής, παράνομα - χωρίς σε καμία περίπτωση να διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι η παράβαση θέσμιου καθήκοντος αυτή καθ' εαυτή δεν συνιστά κατ' ανάγκη αμέλεια (Πολ.Εφ.7141 Flourentzou v. Christodoulou and another
(1988)1 CLR 791). Το ξεφόρτωμα των νερών από το φορτηγό γινόταν με τη χρήση της υδραυλικής πόρτας στο πίσω μέρος του φορτηγού, η οποία ανεβοκατεβαίνει. Θεωρώ ακριβώς ότι ο τρόπος που στάθμευσε το φορτηγό, σε συνδυασμό με το ότι έπρεπε γίνεται ανεβοκατέβασμα της υδραυλικής πόρτας, συνιστούσε κίνδυνο για τους οδηγούς που περνούσαν από το σημείο ή και για τους οδηγούς που ήθελαν να εξέλθουν από την πάροδο και να εισέλθουν στην οδό Στάκη για να κατευθυνθούν αριστερά, όπως ο ενάγοντας. Ο εναγόμενος 1 υπό τις περιστάσεις θα έπρεπε να είχε εύλογα προβλέψει ότι άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το δρόμο και που οδηγούσαν ίσως γρήγορα ή ακόμα και χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα, θα μπορούσαν να συγκρουστούν με φορτηγό ή και την υδραυλική πόρτα (Chop Seng Heng v. Thevannasan s-o Sinnapan & Other [1975] 3 All E.R. 572). Είχε δε καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαινόταν κατά λογική πρόβλεψη και θα έπρεπε θεωρώ να αναμένει τον ενάγοντα να περάσει με ασφάλεια από το σημείο και μετά να ξεκινήσει να ανεβάζει την υδραυλική πόρτα ή να διασφαλίσει ότι αυτός προειδοποιήθηκε κατάλληλα για τον κίνδυνο από το ανέβασμα της πόρτας ή ακόμα θα μπορούσε να είχε μετακινήσει το όχημα του κατά τρόπο ώστε η πόρτα να μην ανοίγει σε σημείο από το οποίο διέρχονταν οδηγοί. Αντίθετα, ουδέν έπραξε και ανέβασε την υδραυλική πόρτα αδιαφορώντας για τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν το δρόμο κατ' εκείνη τη στιγμή ή και για τον ενάγοντα. Θεωρώ πως στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής, κατ' αναλογία, όσα αναφέρθηκαν στην Τσολάκης v 1. Ανδρέου, κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ 129 και σχετικό είναι και το απόσπασμα από την Chan Loo Khee v. Lai Siew San [1971] 1 MLJ 253, 254, στο οποίο γίνεται αναφορά στην εν λόγω υπόθεση. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα στην Πραστίτης v Συνδέσμου Αδειούχων Λιμενικών Αχθοφόρων, κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 2144, στην οποία παραπέμπουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των εναγόμενων, ήταν κατά την κρίση μου διαφορετικές. Εκεί ο υπάλληλος των εφεσιβλήτων στάθμευσε περονοφόρο όχημα τους (fork lift) στον ανοικτό χώρο του λιμανιού της Λεμεσού και ο εφεσείων, οδηγώντας το ιδιωτικό του αυτοκίνητο, επέπεσε στις κάπως ανυψωμένες περόνες του. Το ατύχημα έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας και το περονοφόρο όχημα ήταν απολύτως ορατό από κάθε κατεύθυνση και από κάθε απόσταση. Ο ανοικτός χώρος είχε μεγάλο πλάτος (72 πόδια) που επέτρεπε την άνετη διέλευση άλλων οχημάτων και το ατύχημα οφειλόταν στο γεγονός ότι ο εφεσείων οδηγούσε κοιτάζοντας όχι μπροστά του αλλά προς άλλη κατεύθυνση. Κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείτο αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της θέσης του περονοφόρου οχήματος και του ύψους στο οποίο βρίσκονταν οι ορατές περόνες του, και του ατυχήματος. Σημειώνω ότι στην απόφαση πιο πάνω λέχθηκε και ότι: « Το τι συνιστά κίνδυνο ως στοιχείο οχληρίας ή αμέλειας δεν συναρτάται προς το είδος του ή την κατασκευή του κατ' αποκλεισμό των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε περίπτωση. Δεν είναι θεωρητικό το εγχείρημα. Το κατά πόσο η ύπαρξη ορισμένου αντικειμένου σε ορισμένο χώρο συνιστά κίνδυνο και το κατά πόσο εξ αυτού προκλήθηκε ζημιά, εξαρτάται από τα περιστατικά. Σε δοσμένες συνθήκες οτιδήποτε μπορεί να συνιστά κίνδυνο από την πιο πάνω άποψη, και το αντίστροφο..». Ακριβώς στη δική μας περίπτωση, υπό τις δοσμένες περιστάσεις δημιουργήθηκε ο κίνδυνος ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. Δεν θεωρώ όμως ότι ο ενάγοντας ήταν άμοιρος ευθύνης. Είδε το φορτηγό σταθμευμένο στη γωνιά του δρόμου, πριν εισέλθει από την πάροδο στην οδό Στάκη. Είδε επίσης την υδραυλική πόρτα να κατεβαίνει και θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι στο σημείο διεξάγεται κάποια εργασία και η πόρτα θα μπορούσε να ξανανέβει. Από τα λεγόμενα του είχε πολύ καλή ορατότητα. Στην προσπάθεια του να περάσει δίπλα από το φορτηγό και το σημείο που ανεβοκατέβαινε η πόρτα όφειλε να είναι πιο προσεκτικός και να κινηθεί δεξιότερα ώστε να μην περάσει τόσο κοντά στο σημείο λειτουργίας της πόρτας. Συναφώς βρίσκω ότι αμφότεροι ήταν αμελείς και υπήρχε αιτιώδης συνάφεια της αμέλειας τους με την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. Θεωρώ όμως ότι η αμέλεια του εναγόμενου 1 ήταν σοβαρότερη εν σχέση με αυτή του ενάγοντα και καθορίζω την ευθύνη σε ποσοστό 75% στον εναγόμενο 1 και 25% στον ενάγοντα. Τούτο συνεπάγεται σημειώνω και υποχρέωση των εναγόμενων 2 και 3 έναντι του ενάγοντα για αποζημίωση σε ποσοστό 75%. Έχει σημασία ν' αναφερθεί εδώ ότι δεν αμφισβητείται με την αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των εναγόμενων, ότι σε περίπτωση που κριθεί υπεύθυνος ο εναγόμενος 1 τότε ευθύνονται ανάλογα και οι συγκεκριμένοι εναγόμενοι 2 και 3. Ορθά κατά την κρίση μου δεν υποστηρίζεται κάτι τέτοιο. Διότι το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι αφενός η εναγόμενη 2 έχει εκ προστήσεως ευθύνη για τις πράξεις ή παραλείψεις του εναγόμενου 1 ένεκα της σχέσης κυρίου - υπηρέτη μεταξύ τους και επειδή ακριβώς οι πράξεις ή παραλείψεις του εναγόμενου 1 έλαβαν χώρα κατά την απασχόληση του και εν πάση περιπτώσει στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις έγερσης τέτοιου είδους ευθύνης (βλ. το άρθρο 13 του Κεφ.148 και το σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα, Τόμος 1, των κ.κ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, σελ.46-48), ενώ αφετέρου ο ενάγοντας είχε απευθείας αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενης 3 με βάση το άρθρο 16Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμος του 2000 (96(I)/2000). Ο ενάγοντας αξιώνει ειδικές ζημιές αναφορικά με επιδιορθώσεις οχήματος, αποσυναρμολόγηση, ισιώματα, εφαρμογές πορτών και μπογιατίσματα, ως επίσης για απώλεια χρήσης οχήματος για δέκα ημέρες που χρειάσθηκε επιδιόρθωση. Η υπεράσπιση αρνείται τις ζημιές. Σύμφωνα με την πάγια Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά, με συγκεκριμένη και θετική μαρτυρία (βλ. Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού
(1986)1 Α.Α.Δ. 705, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Αντωνίου v Κυριάκου, ECLI:CY:AD:2016:A329, Πολ.Εφ.363/2011, ημερ.04/07/2016). Ο ενάγοντας στην προκειμένη περίπτωση, πέραν της γενικής αναφοράς στη μαρτυρία του περί ζημιών που υπέστη, δεν έχει παρουσιάσει τίποτε συγκεκριμένο για να στηρίξει τη θέση του ότι πράγματι υπέστη αυτές τις ζημιές. Ούτε έκθεση εκτίμησης ζημιών έχει παρουσιαστεί, ούτε αποδείξεις επιδιόρθωσης, ούτε κάποια άλλη βεβαίωση ή αποδειχτικό στοιχείο. Το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν ο ενάγοντας έχει οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο στην κατοχή του. Προκειμένου όμως να αποδείξει την υπόθεση του, όφειλε ότι είχε να το παρουσιάσει με τη μαρτυρία του - ή μεταγενέστερα προβαίνοντας στο κατάλληλο δικονομικό διάβημα. Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι το θέμα της μη προσκόμισης των απαραίτητων αποδεικτικών στοιχείων θίγεται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των εναγόμενων στην παράγραφο 3.24 της γραπτής τους αγόρευσης (σελ.14). Δεν το έπραξε και κατά συνέπεια διαπιστώνω ότι καμία συγκεκριμένη ζημιά δεν έχει αποδειχθεί. Λαμβάνοντας όμως υπόψη ότι με βάση τη μαρτυρία του ενάγοντα που δεν αμφισβητήθηκε, υπήρχαν κτυπήματα στην αριστερή πλευρά του οχήματος του και προφανώς κάποια ζημιά θα υπέστη το όχημα, αποφάσισα, ακολουθώντας την πορεία που υπέδειξε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1ΑΑΔ 1171, να επιδικάσω στον ενάγοντα ποσό €100.- υπό μορφή ονομαστικών αποζημιώσεων. Κατάληξη Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και των εναγόμενων 1, 2 και 3 για ποσό €100.-. Καμία διαταγή ως προς τα έξοδα (βλ. την απόφαση Αντωνιάδης ανωτέρω). (Υπ.) ............ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.