OCEANLINK HOLDINGS LTD ν. MARIOS MICHAELIDES TEMPLE FITNESS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1740/2020, 28/3/2022

(1972)1 C.L.R.30, Αθηνούλλα Δημητρίου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ,

(1996)1 Α.Α.Δ.1074). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS Co Ltd v. Central Co-Operative Industries Co Ltd

(1982)1 C.L.R.897 και Hermes Insurance Co Ltd v. Joulios Theodorides,

(1983)1 C.L.R.333). Στην υπό κρίση υπόθεση πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις της Δ.18 Θ.1. Έχει δηλαδή καταχωριστεί Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και η εναγόμενη καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης. Θα εξετάσω στη συνέχεια την τρίτη προϋπόθεση που είναι και η ουσιαστική προϋπόθεση σε συνάρτηση με την εξέταση των λόγων ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση. Σημειώνεται ότι κανείς εκ των ενόρκως δηλούντων δεν αντεξετάστηκε στη βάση της Δ.39 Θ.1 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και από το φάκελο της υπόθεσης, σε νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486 και πρόσφατα την Έφεση Αρ.22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. M.X. με ημερ.28.09.2021). Σύμφωνα με τη νομολογία μας σε τέτοιου είδους αιτήσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης, δεν είναι ορθό η εκδίκαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση να μετατρέπεται σε κανονική δίκη, ούτε και μπορεί το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να προβεί σε αξιολόγηση διαφορετικών, και, στην παρούσα υπόθεση, εκ διαμέτρου αντίθετων εκδοχών ως προς τα γεγονότα και ν' αποφασίσει επ' αυτών. Επομένως, θα πρέπει να εξεταστεί εν προκειμένω το περιεχόμενο της υπεράσπισης αλλά και της ανταπαίτησης στην Αγωγή 1374/2018 με την οποία η υπό κρίση αγωγή έχει συνενωθεί, και στην οποία προβάλλεται Ανταπαίτηση εναντίον των Αιτητών. Η Καθ' ης η αίτηση 1 προβάλλει στους λόγους ένστασης 16 και 23 ότι η Αίτηση γίνεται κακόπιστα, καταχρηστικά, καταπιεστικά, με μοναδικό σκοπό να στερήσει την Καθ' ης η αίτηση από του να υπερασπιστεί την θέση της και ότι αυτή προωθείται για αλλότριο σκοπό. Όσον αφορά το ζήτημα της κατάχρησης, ως αναφέρεται και στην ένορκη δήλωση του XXXXX Μιχαηλίδη η οποία συνοδεύει την ένσταση η Αιτήτρια στην παρούσα αγωγή καταχώρισε αρχικά στις 14.11.2018 την Αγωγή με αρ. 1374/2018 εναντίον της Καθ' ης η αίτηση και του XXXXX Μιχαηλίδη ο οποίος είναι και ο εναγόμενος 2 στην παρούσα αγωγή. Στην εν λόγω αγωγή, η Αιτήτρια ζητούσε παράδοση του επίδικου υποστατικού από την Καθ' ης η αίτηση, αποζημιώσεις λόγω παράβασης σύμβασης ή οφειλόμενων ενοικίων και άλλα συναφή. Ακολούθως, η Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αγωγή καταχώρισε στις 27.12.2018 μέσω των δικηγόρων της την Αγωγή με αρ. 1526/2018 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, εναντίον των Αιτητών αλλά και της εταιρείας GADOSSE GLOBAL LTD, για παράνομη επέμβαση τους στο επίδικο υποστατικό καθώς και για παράβαση της σύμβασης ενοικιάσεως ημερ. 14.12.

1. Την ίδια ημέρα η Καθ' ης η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της καταχώρισε και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος εναντίον των Αιτητών αλλά και της εταιρείας GADOSSE GLOBAL LTD όπου το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα το οποίο στην συνέχεια ακυρώθηκε. Σημειώνεται ότι η εν λόγω αγωγή εκκρεμεί μέχρι και σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου όπου και είναι στο στάδιο του προγραμματισμού της ακρόασης της αγωγής. Αποτέλεσμα των ως άνω ήταν οι Αιτητές να διακόψουν την αγωγή 1374/2018 στις 15.07.
2. Στην ως άνω αγωγή η εδώ Καθ' ης η αίτηση έχει καταχωρίσει και προωθήσει Ανταπαίτηση η οποία εκκρεμεί και η οποία πλέον έχει συνενωθεί με την παρούσα αγωγή, κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 19.01.
3. Περαιτέρω, στις 05.10.2020 η Αιτήτρια αποφάσισε να καταχωρίσει νέα αγωγή εναντίον της Καθ' ης η αίτηση αλλά και του εναγόμενου 2 Μιχάλη Μιχαηλίδη, η οποία αφορά το ίδιο επίδικο ζήτημα με την αγωγή 1374/2018 η οποία διακόπηκε. Ως αποτέλεσμα, η Αιτήτρια προέβη στην διακοπή της αγωγής 1374/2018 ενώ είχε ήδη καταχωριστεί έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της Καθ' ης η αίτηση, με σκοπό να καταχωρίσει νέα αγωγή, ήτοι την παρούσα και να ζητήσει με την επίδικη αίτηση την έκδοση συνοπτικής απόφασης εις βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Οι ενάγοντες θα μπορούσαν να μην προβούν σε διακοπή της απαίτησης τους στην Αγωγή 1374/2018 και να καταχωρίσουν στη βάση εκείνης της αγωγής αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποφάσισαν να την διακόψουν και να επανέλθουν με την παρούσα αγωγή η οποία και αφορά τα ίδια πρόσωπα και τα ίδια ζητήματα προς εκδίκαση, έτσι ώστε να καταχωρίσουν την επίδικη αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, κάτι το οποίο θα μπορούσαν να έκαναν 4 χρόνια πριν όταν καταχώρισαν την Αγωγή 1374/
4. Κρίνω ότι αυτές οι ενέργειες της είναι καταχρηστικές εφόσον αποβαίνουν σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση με την προώθηση της ίδιας αγωγής με αυτή που είχε διακοπεί και τούτο καθώς επιδιώκοντας το ίδιο αποτέλεσμα, ταλαιπωρούν συνεχώς την Καθ' ης η αίτηση με διαφορετικές διαδικασίες τις οποίες δεν προωθεί επιβαρύνοντας την έτσι με έξοδα, για να πετύχει τον σκοπό της. Ως προς το ζήτημα της κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών σχετική είναι η υπόθεση Δ/ντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, κατά την οποία μεταξύ άλλων αποφασίστηκε ότι: «Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία όπως και τα αγγλικά, να ελέγχουν τις διαδικασίας προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου. Η συνύπαρξη των δύο διαδικασιών συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου». Στην απόφαση Vianova Holdings Ltd ν. Brassolis Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3568/2010 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερ.14.01.2020, η κα Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ., ανέφερε τα ακόλουθα ως προς το ζήτημα της κατάχρησης: «Το Δικαστήριο θεωρεί ορθή την εισήγηση των Εναγομένων πως οι συνθήκες της παρούσας Αγωγής παρουσιάζουν ομοιότητα με τις περιστάσεις της υπόθεσης Gilham (ανωτέρω) στις οποίες κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ λεπτομερώς σε αυτό το στάδιο. Στην εν λόγω υπόθεση ο ενάγων (Gilham) καταχώρισε την αγωγή για παράβαση συμφωνίας το 1991 και το επόμενο έτος οι εναγόμενοι καταχώρισαν ανταπαίτηση για αποζημιώσεις συνεπεία ψευδών παραστάσεων και παράβασης συμφωνίας. Το 1993 καταχωρίστηκαν οι Κλήσεις για Οδηγίες και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση το 1996. Έξι βδομάδες πριν την ημερομηνία ακρόασης και αφού μεσολάβησε ο θάνατος του ενάγοντος, το Δικαστήριο αντικατέστησε τη σύζυγο του ως ενάγουσα και δεν έδωσε άδεια στους εναγόμενους να προσκομίσουν περαιτέρω μαρτυρία καθότι δεν έδωσαν ικανοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση και θα προκαλείτο σοβαρός δυσμενής επηρεασμός στην ενάγουσα λόγω του θανάτου του Gilham. Έντεκα μέρες πριν την ακρόαση οι εναγόμενοι επέδωσαν ειδοποίηση διακοπής της ανταπαίτησης τους με σκοπό να εγείρουν νέες διαδικασίες στις οποίες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν την αποκλεισθείσα μαρτυρία. Η Βουλή των Λόρδων επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία παραμερίστηκε η ειδοποίηση διακοπής ως συνιστώσα κατάχρηση καθότι κρίθηκε ότι οι εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν τη δικαστική διαδικασία για να λάβουν ένα πλεονέκτημα το οποίο δεν ήταν δίκαιο να λάβουν, ήτοι να αποφύγουν από την πλαϊνή πόρτα την πρώτη αγωγή στην οποία η ανταπαίτηση τους δε θα μπορούσε να αποδειχθεί με την υπάρχουσα μαρτυρία για να καταχωρίσουν νέα αγωγή στην οποία δεν θα παρουσιάζονταν οι ίδιες δυσκολίες απόδειξης». Σύμφωνα ακριβώς με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως και στην απόφαση πιο πάνω, οι Αιτητές αποφάσισαν και διέκοψαν την Αγωγή 1374/2018 λίγο πριν το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας και αφού η Καθ' ης η αίτηση είχε καταχωρίσει ήδη την υπεράσπιση και ανταπαίτησή της, με σκοπό να επανέλθουν με την παρούσα αγωγή και να ζητήσουν την έκδοση συνοπτικής απόφασης καταχρηστικά όπως κρίνω σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω, στην υπόθεση Κοζάκη v. Κοζάκη

(2002)1 Α.Α.Δ 1710, επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι «η πολλαπλότητα διαδικασιών (που αφορούσαν προσωπικά θέματα μεταξύ των διαδίκων για ακίνητη ιδιοκτησία, στην υπόθεση εκείνη) οδηγεί σε απόρριψη της αγωγής και όχι σε διακοπή της δίκης». Επίσης, στην υπόθεση ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΑ ΣΙΜΟΣ & ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ v. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Αρ. Αγωγής: 9/2021 Ε.Δ. Λευκωσίας του κ. Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ., αναφέρθηκαν τα εξής: «Κατά την κρίση του δικαστηρίου, στην βάση των πιο πάνω, εγείρεται και υπάρχει θέμα πολλαπλότητας διαδικασιών εκ μέρους των εναγόντων, που επιδιώκουν την ίδια θεραπεία. Ουσιαστικά επιδιώκεται όμοιος σκοπός με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων. Στην υπόθεση Σαρρής κ.ά ν. C. & R. Undersea Adv. Co. Ltd κ.ά

(2010)1 Α.Α.Δ. 1722, υπεδείχθησαν τα πιο κάτω: «Η νομολογία μας, έχει αναγνωρίσει ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μια διαδικασία (Δέστε: Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ 217). Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων ελέγχεται από το δικαστήριο, όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου (Δέστε Περρέλλα, ανωτέρω).» Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε περίπτωση που ήθελε εκδοθεί οποιαδήποτε απόφαση από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης κρίνω ότι θα δημιουργούσε τεράστια αδικία στην Καθ' ης η αίτηση καθότι θα δώσει προβάδισμα στην άλλη πλευρά έναντι της απαίτησης της Καθ' ης η αίτηση. Όπως ορθά υποδεικνύει η Καθ' ης η αίτηση, μια τέτοια απόφαση θα δημιουργήσει μια ανισορροπία, κατά την οποία η Αιτήτρια θα χρησιμοποιεί την απόφαση την οποία θα εξασφαλίσει εναντίον της με αποτέλεσμα να μην μπορέσει η τελευταία να προωθήσει την υπόθεση της και θα αποτελέσει πλήγμα στην προσπάθεια της να προβάλει την υπεράσπισή της καθώς η απόφαση αυτή θα την εξοντώνει και οικονομικά. Από την νομολογία προκύπτει ότι στην κατάχρηση δεν υπάρχει εξαντλητικός κατάλογος του τι συνιστά ακριβώς κατάχρηση. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να αποφασίσει αν η διαδικασία που ακολουθήθηκε ή αν η συμπεριφορά ενός από τα μέρη αποτελεί κατάχρηση εις βάρος του άλλου μέρους. Στην προκείμενη περίπτωση είναι φανερό ότι με τις πιο πάνω ενέργειες της η Αιτήτρια έχει ενεργήσει καταχρηστικά εναντίον των δικαιωμάτων της Καθ' ης η αίτηση και για αυτόν και μόνο τον λόγο θα μπορούσε να απορριφθεί η αίτηση. Εξετάζοντας τα δικόγραφα της υπόθεσης κρίνω ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει καλόπιστη και βάσιμη με βάση τα γεγονότα υπεράσπιση την οποία δικαιούται να προβάλει κατά τον δέοντα τρόπο κατά την ακρόαση της Αγωγής και ως εκ τούτου η υπό κρίση αίτηση της Αιτήτριας είναι καταδικασμένη και επί αυτής της βάσης σε απόρριψη. Σε σχέση με το ως άνω ζήτημα της υπεράσπισης της Καθ' ης η αίτηση, στην ένορκη δήλωση που καταχωρείται για υποστήριξη της ένστασης πρέπει να δίδονται επαρκή γεγονότα και λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση. Έχω διεξέλθει την Ε/Δ Μ.Μ. που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση στην οποία υποστηρίζεται ουσιαστικά η Υπεράσπιση που καταχωρίστηκε στις 16.03.2021 και γίνεται αναφορά σε όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες που αφορούν την υπόθεση και διαφαίνεται ξεκάθαρα η ύπαρξη καλής υπεράσπισης της Καθ' ης η αίτηση. Συγκεκριμένα η Καθ' ης η αίτηση έχει καταδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση και έχει καταδείξει τέτοια γεγονότα που να της επιτρέπουν να θέσει την υπεράσπιση της, σύμφωνα με τα πιο κάτω ζητήματα προς εκδίκαση. Ενδεικτικά αναφέρω τους ακόλουθους ισχυρισμούς: (α) Η Αιτήτρια προέβη σε παραστάσεις κατά την υπογραφή του συμβολαίου ότι το ακίνητο έχει όλα τα εχέγγυα για να λάβει άδεια για την χρήση γυμναστηρίου. (β) Ανέλαβε την υποχρέωση να βοηθήσει και να κάνει ό,τι είναι δυνατό για να αποκτήσει η Καθ' ης η αίτηση όλες τις απαραίτητες άδειες. (γ) Ως αναφέρεται στην Ε/Δ Μ.Μ. η Καθ'ης η αίτηση ξόδεψε περίπου €150.000 για να διαμορφώσει το χώρο ως γυμναστήριο, καθώς το κτήριο δεν ήταν κατάλληλο για γυμναστήριο όταν το παρέλαβε και το προόριζε γι' αυτόν τον σκοπό. Από το αποδεικτικό του φόρου το οποίο έχει προσκομίσει ο εναγόμενος 2 στην ένορκη του δήλωση, φαίνεται ότι το ποσό επιστροφής του φόρου ανέρχεται στις €38.651,

1. Προκύπτει από αυτό το γεγονός ότι το ποσό το οποίο ξόδεψε η Καθ'ης η αίτηση για τη διαμόρφωση του γυμναστηρίου ήταν συνολικά €193.255,
2. (δ) Η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι υπήρχαν τεράστια κατασκευαστικά προβλήματα στο κτήριο και κάνει επίκληση των επιστολών που στάλθηκαν μεταξύ των μερών όπου υπήρχε συμφωνία μεταξύ τους ότι το ποσό το οποίο ξόδεψε η Καθ' ης η αίτηση για τις επιδιορθώσεις στο κτήριο θα αποκοπτόταν από το οφειλόμενο ποσό των ενοικίων και προς τούτο υπάρχει σχετική αλληλογραφία και επιστολές επισυνημμένες στην ένορκη δήλωση τόσο της Καθ' ης η αίτηση όσο και του εναγόμενου
3. (ε) Προβάλλεται από την Καθ' ης η αίτηση ο ισχυρισμός ότι το κτήριο δεν ήταν κατάλληλο, δεν έχει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, δεν έχει πιστοποιητικό πυρασφάλειας και δεν μπορεί να εξασφαλιστεί άδεια γυμναστηρίου και λόγω τούτου η Καθ' ης η αίτηση αναγκάζεται να καταβάλλει 19% ΦΠΑ ενώ θα έπρεπε να πληρώνει 5%. (στ) Η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια παραβίασε τη σύμβαση και αθέτησε την υπόσχεση της για να παραχωρήσει τους χώρους στάθμευσης στην Καθ' ης η αίτηση και συγκεκριμένα πήρε τους χώρους στάθμευσης καταλογίζοντας σε αυτή συμφέρον προς τούτο. (ζ) Η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται συμφωνία μεταξύ των μερών ότι μέχρι να ξεκαθαριστεί το ύψος των επιδιορθώσεων, το οποίο θα έπρεπε να κατέβαλλε η Αιτήτρια αντί η Καθ' ης η αίτηση, η καταβολή των ενοικίων θα παγιοποιείτο, συμφωνία την οποία με την καταχώριση της παρούσας αγωγής η Αιτήτρια παραβιάζει. Οι πιο πάνω είναι ισχυρισμοί που ασφαλώς θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου με ανάλογη μαρτυρία και να τύχουν σχετικής αξιολόγησης. Στην υπόθεση INTERACE LIMITED v. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (το γένος ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ), Αρ. Αγωγής 3525/2018 Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 10.06.2020 της Ν.Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας για έκδοση συνοπτικής απόφασης και ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά: «Η εναγόμενη έχει καταθέσει σωρεία εγγράφων, αποδείξεων και τιμολογίων που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό της ότι υπήρξε δική της χρηματική συνεισφορά στην ανέγερση της επίδικης κατοικίας . Οπότε τα στοιχεία της ένστασης δεν στερούνται πειστικότητας διότι φαίνεται να υπάρχουν χειροπιαστές ενδείξεις που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό της ότι είναι ιδιοκτήτης της οικίας και όχι μία ενοικιαστής της κατοικίας. Επομένως, διαφωνώ με την εισήγηση της ενάγουσας ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα προς εκδίκαση. Δεν μπορώ να προβώ σε διαπίστωση για την ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ της ενάγουσας και της εναγόμενης για την ενοικίαση της κατοικίας ούτε μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα κατά πόσο το ποσό της απαίτησης οφείλεται και κατά πόσο θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα έξωσης κατά της εναγόμενης από την κατοικία χωρίς να ακούσω μαρτυρία. Τα όσα έχουν προβληθεί από τους διάδικους στα πλαίσια της αίτησης χρήζουν αξιολόγησης. Εν όψει όσων έχουν αναφέρει πιο πάνω, διαπιστώνω ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα ζήτημα προς εκδίκαση. Η έκδοση απόφασης σ' αυτό το στάδιο και υπό αυτές τις περιστάσεις, εναντίον της εναγόμενης, θα αποτελούσε άδικη και αυθαίρετη άρνηση της δικαιοσύνης. Η αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο». Σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο ενεργεί μόνο με βάση το ερώτημα κατά πόσο η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι τέτοια που να δικαιούται η εναγόμενη να ακουστεί αναφορικά με αυτήν. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές. Εξ' άλλου, οποιοσδήποτε διαφορετικός τρόπος προσέγγισης δεν θα ήταν συμβατός με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη θέση ότι κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα όχι μόνο να προσφύγει στο Δικαστήριο, αλλά και να απαιτήσει να παρουσιάσει και να εξετάσει μάρτυρες και γενικά να του δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει μέσα στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας τις θέσεις και τα επιχειρήματα του. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση, χωρίς να λάβει υπόψη το Δικαστήριο τη θέση της Καθ' ης η αίτηση την οποία προβάλλει διά της Ε/Δ Μ.Μ. αλλά και μέσω της ήδη καταχωρισθείσας Έκθεσης Υπεράσπισης της. Τα γεγονότα που αναφέρονται στην Ε/Δ Μ.Μ. αλλά και όλα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Υπεράσπισης της Καθ' ης η αίτηση καθώς και στην ανταπαίτηση της υπό την Αγωγή 1374/2018 η οποία έχει πλέον συνενωθεί με την παρούσα, είναι τέτοια τα οποία εμποδίζουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και επιβάλλουν την συνέχιση της διαδικασίας μέχρι και την ακροαματική διαδικασία. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια καταχώρισε αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 στις 05.11.2020, λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης. Ακολούθως και ενώ η Ενάγουσα προέβη, στην πραγματικότητα, στην προώθηση της αγωγής της, η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε την έκθεση Υπεράσπισης της στις 16.03.
4. Ήταν δε σε γνώση της Αιτήτριας ότι εκκρεμούσε επίσης και η Ανταπαίτηση της Καθ' ης η αίτηση σε βάρος της στο πλαίσιο της υπ' αρ. 1374/2018 Αγωγής. Επομένως κατά την αντίληψη μου η Αιτήτρια γνώριζε ουσιαστικά ότι υπήρχαν καταχωρημένες τόσο η Υπεράσπιση όσο και η Ανταπαίτηση της Καθ' ης η αίτηση, πριν την καταχώριση της επίδικης αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Για τούτο και κρίθηκε ως άνω η αίτηση και ως καταχρηστική. Εδώ δηλαδή παρατηρείται το φαινόμενο η ενάγουσα να ασκεί πίεση στην Καθ' ης η αίτηση για να καταχωρίσει την Υπεράσπιση της και 1 χρόνο μετά την καταχώριση της αγωγής της, αποφάσισε να καταχωρήσει και να προωθήσει καταχρηστικά την επίδικη αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης, ενώ εάν αυτό ήθελε πραγματικά, θα μπορούσε να το είχε πράξει εξ' αρχής και πολύ πιο νωρίς. Αυτά με οδηγούν στην απόρριψη της αίτησης αφού τόσο η υπεράσπιση όσο και η ανταπαίτηση της Καθ' ης η αίτηση βρίσκονται ήδη καταχωρημένες στο φάκελο του Δικαστηρίου και εκεί προβάλλονται ισχυρισμοί οι οποίοι θα πρέπει να εξεταστούν μετά την παράθεση μαρτυρίας. Όπως αναφέρθηκε περαιτέρω στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου

(2002)1 Α.Α.Δ. 417, η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλ. Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 896). Η όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση (βλ. Trans Middle East (Trading) (TMET) Ltd v. Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 339). Η δε άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Στην απόφαση Αγαθοκλής Σχίζας ν. Euroinvestment & Finance Ltd

(2004)1 A.A.Δ. 1866, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Καταλήγοντας, θεωρούμε ότι η εκτίμηση του δικάσαντος δικαστηρίου είναι εσφαλμένη και θα πρέπει να ανατραπεί για να δοθεί στον εφεσείοντα η ευκαιρία να προβάλει την υπεράσπισή του. Ως κατακλείδα θα παραθέσουμε ό,τι και το Εφετείο καταληκτικά ανέφερε στην Ζερβός v. Euroinvestment & Finance Ltd

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1968 η οποία αφορούσε παρόμοια πραγματικά και νομικά ζητήματα. Έχουμε τη γνώμη πως θα έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία στον εφεσείοντα να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τη θέση του. Δεν πρόκειται για περίπτωση απλού υπόλοιπου λογαριασμού, για τον οποίο δεν μπορούσε να προβληθεί οποιαδήποτε υπεράσπιση. Να υποδείξουμε αυτό που έχει λεχθεί πολλές φορές, και αποκτά μεγαλύτερη σημασία σήμερα ενόψει της ορθής αντίληψης που έχει επικρατήσει, ως προς τα δικαιώματα δηλαδή που έχει ο διάδικος βάσει των προνοιών του Συντάγματος μας και τις ανάλογες διατάξεις της Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η συνοπτική διαδικασία που προβλέπεται στη Δ.18 Κ.1(α) πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου έκδηλα καταδεικνύεται πως ο εναγόμενος δεν έχει καμιά υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή». Αρκούν οι πιο πάνω λόγοι οι οποίοι οδηγούν σε απόρριψη της αίτησης. H περαιτέρω ενασχόληση μου με άλλους λόγους ένστασης όσων από αυτούς ασφαλώς δεν καλύπτονται από τα πιο πάνω και οι οποίοι προβλήθηκαν με την ένσταση, θα συνιστούσε ακαδημαϊκή άσκηση και δεν θα πρόσφερε οτιδήποτε. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 1/ Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας/ Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. Τώρα σε σχέση με τον εναγόμενο 2, εφόσον αφενός μεν η αίτηση δεν τον αφορούσε και αφετέρου το ως άνω αποτέλεσμα σε σχέση με την εναγόμενη 1/ Καθ' ης η αίτηση, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να με απασχολήσει περαιτέρω ούτε και να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα σε σχέση με αυτόν και την ένσταση την οποία καταχώρισε αυτός. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο