← Κύπρος

Παπαδάκη κ.α. ν. Δήμος Λάρνακας, Αρ. Αγωγής: 671/2012, 28/3/2022

Παπαδάκη κ.α. ν. Δήμος Λάρνακας, Αρ. Αγωγής: 671/2012, 28/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστος Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Μεταξύ:- Αρ. Αγωγής: 671/2012

  1. XXXXX Παπαδάκη
  2. XXXXX Ελευθερίου Ολυμπίου
  3. XXXXX Ελευθερίου Αιτητές -και- Δήμος Λάρνακας Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 28 Μαρτίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Ο κ. Παναγιώτης Χατζή Χριστοφής για Ανδρέου, Χατζή Χριστοφής Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο/ Καθ' ου η Αίτηση: Αρτέμης Α. Δανιήλ για Δρα Ανδρέα Π. Ποιητή & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση ημερ. 23.12.2021 για αναθεώρηση πιστοποιητικού ψήφισης καταλόγου εξόδων) Με την υπό κρίση διά κλήσεως αίτηση τους οι Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος αναθεώρησης του Πιστοποιητικού Ψήφισης Καταλόγου Εξόδων από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ώστε ο νόμιμος τόκος επί των ψηφισθέντων εξόδων να είναι πληρωτέος από την ημερομηνία της καταχώρισης του Σημειώματος Εμφανίσεως εκ μέρους του εναγόμενου, δηλαδή από την 18.04.2012 μέχρι εξοφλήσεως. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.59 Θ.17, 36 και Δ.48 Θ.Θ.1 - 9 καθώς και στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της αίτησης υποστηρίζονται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές στην παρούσα κ. XXXXX Λαχανά, η οποία δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη προς τούτο και γίνεται επίσης παραπομπή στο φάκελο της υπόθεσης. Για όσα από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έχει προσωπική γνώση δηλώνει ότι τα πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο στο δικηγορικό τους γραφείο κ. XXXXX Παστό, ο οποίος χειρίστηκε την υπόθεση αυτή, από τον οποίο επίσης λαμβάνει και νομική συμβουλή. Αναφέρει ότι στην αγωγή αυτή εκπροσώπησαν τον εναγόμενο. Η υπόθεση ολοκληρώθηκε με την έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου την 10.09.
  4. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Την 09.11.2021 οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση για ψήφιση των εξόδων τους εναντίον του εναγόμενου πελάτη τους. Με την απαίτηση τους οι ενάγοντες αξίωναν από τον εναγόμενο αποζημιώσεις πέραν των €2.000.000- και ότι τελικώς επιδικάστηκαν υπέρ τους ονομαστικές αποζημιώσεις ύψους €200-, χωρίς να εκδοθεί προς όφελος τους οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα εφόσον ως προαναφέρθηκε το Δικαστήριο, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια ως προς τα έξοδα και αιτιολογώντας αυτήν ως εκ του αποτελέσματος που είχε εν τέλει η αγωγή στο οποίο κατέληξε μετά από ακροαματική διαδικασία, δεν εξέδωσε οποιανδήποτε διαταγή ως προς αυτά. Περαιτέρω δηλώνει ότι ουδέποτε προέκυψε διαφωνία με τον εναγόμενο ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης και ότι η διαδικασία ψήφισης της αμοιβής τους έγινε μετά από παράκληση του εναγόμενου αποκλειστικά για σκοπούς συμμόρφωσης του με οδηγίες της Ελεγκτικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας. Δηλώνει επίσης ότι η διαδικασία της ψήφισης έγινε την 17.12.2021 ενώπιον της Πρωτοκολλητού του Δικαστηρίου και την 20.12.2021 εντόπισαν στη θυρίδα τους στο Δικαστήριο το σχετικό Πιστοποιητικό Ψήφισης Καταλόγου Εξόδων το οποίο βρίσκεται και στο φάκελο της υπόθεσης. Το εν λόγω Πιστοποιητικό πιστοποιεί το ποσό των ψηφισθέντων εξόδων προς όφελος της δικηγορικής εταιρείας τους. Το εν λόγω ποσό φέρει νόμιμο τόκο από την ημερομηνία της ψήφισης δηλαδή την 17.12.2021, ενώ θεωρούν ότι ο τόκος θα έπρεπε να αρχίζει από την ημέρα καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους του εναγόμενου, δηλαδή από την 18.04.
  5. Δηλώνει ότι η νομική συμβουλή που λαμβάνει είναι ότι σύμφωνα με τη νομολογία ο τόκος επί του ποσού ενός πιστοποιητικού ψήφισης καταλόγου εξόδων αρχίζει να μετρά από την ημερομηνία ψήφισης, μόνο όταν η δικηγορική αμοιβή υπολογίζεται εκκρεμούσης της υπόθεσης. Αντιθέτως όταν η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί, όπως στην προκείμενη περίπτωση, ο τόκος επί του ποσού του πιστοποιητικού θα πρέπει να αρχίζει να μετρά από την έναρξη της υπόθεσης. Για τον λόγο αυτό η ενόρκως δηλούσα θεωρεί ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης όπως το Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ο Δήμος Λάρνακας ως ο Καθ' ου η αίτηση, καταχώρισε ένσταση στη βάση των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.49 Θ.17, Δ.49 Θ.Θ.18, 36, Δ.48 Θ.Θ.1 - 9 καθώς και στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση και για τους οποίους ζητείται η απόρριψη της αίτησης: «
  6. Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως ουσία και/ ή νόμω αβάσιμη και/ ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη και/ή ως καταχρηστική και/ή ως κακόπιστη.
  7. Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως φέρουσα λανθασμένη και/ή ανύπαρκτη και/ή άσχετη και/ή ελλιπή νομική βάση.
  8. Οι αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται λόγω της συμπεριφοράς τους να εγείρουν οιονδήποτε θέμα αναθεώρησης της αρχικής ημερομηνίας υπολογισμού του νόμιμου τόκου, εφόσον δεν αιτήθηκαν στην αίτηση τους για ψήφιση του καταλόγου εξόδων (TAXATION), να επιδικαστεί τόκος επί των εξόδων τους.
  9. Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως στερούμενη νομικού ερείσματος, εφόσον οι αιτητές δεν ήγειραν ένσταση κατά την διαδικασία ψήφισης των εξόδων ως ο ίδιος ο νόμος ή/και η νομολογία ορίζει ως προϋπόθεση επιτυχίας των αιτήσεων για αναθεώρηση των ψηφισμένων δικηγορικών εξόδων.
  10. Η αιτιολογία της αίτησης είναι εντελώς αόριστη και δεν παρουσιάστηκε επαρκώς μαρτυρία προς υποστήριξη των γεγονότων που αναφέρονται». Την αίτηση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση η υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί εδώ τον Καθ' ου η αίτηση κα XXXXX Κονναρή, η οποία πέραν της ιδιότητας και της γνώσης των γεγονότων που έχει, η οποία προέρχεται τόσο από τον φάκελο της υπόθεσης όσο και από πληροφόρηση που έλαβε από τους δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση και σε σχέση με τους νομικούς ισχυρισμούς ότι έτυχε συμβουλής από τον δικηγόρο Δρα XXXXX Ποιητή που χειρίζεται την υπόθεση, επαναλαμβάνει αυτούσιους τους ως άνω καταγραφέντες λόγους ένστασης. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση, εφόσον καμιά από τις ενόρκως δηλούσες δεν αντεξετάστηκε επί οποιασδήποτε πτυχής της ένορκης δήλωσης της, και των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των δύο πλευρών, τις οποίες είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτώς, να μου παραδώσουν και να μου αποστείλουν και σε ηλεκτρονική μορφή. Σημειώνεται εδώ ότι στο στάδιο ακριβώς των αγορεύσεων υποβλήθηκε αίτημα από πλευράς των Αιτητών όπως διορθώσουν τη νομική βάση της αίτησής τους και αντικαταστήσουν τον Θεσμό 18 της Δ.59 με τον Θ.17 ως γραφικό λάθος, όπως ετέθη το ζήτημα, το οποίο οφειλόταν στην αναρρύθμιση των Θεσμών μετά από κατάργηση άλλου θεσμού, κάτι που με τη συγκατάθεση της άλλης πλευράς επιτράπηκε να γίνει. Επομένως, οι σχετικοί λόγοι ένστασης

(1)και
(2)και η αντίστοιχη επιχειρηματολογία που ανέπτυξαν στην αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Καθ' ου η αίτηση και όσες διευκρινήσεις δόθηκαν επί τούτου από πλευράς των Αιτητών, καθιστούν αχρείαστη την ενασχόληση του Δικαστηρίου με αυτή τη πτυχή της υπόθεσης. Στις αγορεύσεις τους με παρέπεμψαν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει κατά την άποψη τους αυτής της φύσης αιτήματα, με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα και τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Θα εξετάσω στη συνέχεια τους λόγους που οδήγησαν στην υπό κρίση αίτηση σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης και τη νομική πτυχή που διέπει την υπόθεση. Παραμένουν ουσιαστικά δύο λόγοι από αυτούς προς εξέταση. Ο πρώτος, ότι οι Αιτητές εμποδίζονται λόγω κωλύματος καθώς η αίτηση για ψήφιση του καταλόγου εξόδων δεν περιλάμβανε απαίτηση για τόκο επί των εξόδων. Ως προς τούτο η πλευρά των Αιτητών αντιτείνει ότι ουδέποτε περιλαμβάνεται απαίτηση για τόκους στους καταλόγους εξόδων και ότι η επιδίκαση τόκου εμπίπτει στην εξουσία του Πρωτοκολλητή η οποία προκύπτει από το Άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960). Στην υπόθεση Λ. Παπαφιλίππου & Σια v. Liberty Life Insurance Public Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 1917 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία αναθεώρησης Πιστοποιητικού Καταλόγου Εξόδων προβλέπεται από το θ. 17 της Δ.59 των Θεσμών, που προνοεί τα εξής:- "
  1. Any party who may be dissatisfied with the certificate of the taxing officer, as to any item which may have been objected to, may within seven days from the date of the certificate, apply for review of the taxation as to such item or part of an item, and the Court may thereupon make such order as it may think just ; but the certificate of the taxing officer shall be final and conclusive as to all matters which shall not have been objected to. (Ελληνική μετάφραση: «
  2. Οποιοσδήποτε διάδικος, ο οποίος δυνατό να μην είναι ικανοποιημένος από την πιστοποίηση του υπαλλήλου, ο οποίος ενεργεί την ψήφιση, ως προς οποιοδήποτε κονδύλι εναντίον του οποίου δυνατό να υπάρχει ένσταση, μπορεί εντός επτά ημερών από την ημερομηνία της πιστοποίησης, να υποβάλει αίτηση για αναθεώρηση της ψήφισης ως προς εκείνο το κονδύλι ή μέρος κονδυλίου, και το Δικαστήριο μπορεί κατόπιν τούτου να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, που θεωρεί δίκαιο· αλλά η πιστοποίηση του υπαλλήλου ο οποίος ενεργεί την ψήφιση θα είναι τελική και αναμφισβήτητη ως προς όλα τα ζητήματα στα οποία δε θα προβληθεί ένσταση.») Είναι καλά νομολογημένο ότι η ψήφιση των εξόδων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Πρωτοκολλητή, η δε διαδικασία ψήφισής τους είναι διαδικασία δικαστικής φυσιογνωμίας, η οποία διεξάγεται στο πλαίσιο του συστήματος της αντιδικίας - (βλ. Evand Promotions Ltd κ.ά. v. Rutman, (πιο πάνω), και Γεωργιάδης ν. Υπουργ. Συμβουλίου
(1999)3 Α.Α.Δ. 35). Το Πιστοποιητικό, όμως, ψήφισής τους από τον Πρωτοκολλητή δεν έχει τελικό χαρακτήρα, αφού αυτό μπορεί να αναθεωρηθεί από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το θ. 17 της Δ.59 των Θεσμών. Το Άρθρο 33 του Ν. 14/60 προβλέπει ότι:- «33. -
(1)Καθ' οιανδήποτε ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου διαδικασίαν, διά την είσπραξιν οιουδήποτε χρέους διά το οποίον τόκος είναι πληρωτέος είτε δυνάμει συμφωνίας ή άλλως ως διά νόμου προβλέπεται, το δικαστήριον θα επιδικάζη τόκον συμφώνως προς το συμφωνηθέν ή άλλως διά νόμου προβλεπόμενον επιτόκιον, διά την περίοδον την αρχομένην από της ημέρας καθ' ην τοιούτος τόκος κατέστη απαιτητός μέχρι τελικής αποπληρωμής: Νοείται ότι το τοιούτον επιτόκιον δεν θα υπερβαίνη το ανώτατον όριον του εκάστοτε υπό του νόμου επιτρεπομένου επιτοκίου.
(2)Εκάστη απόφασις περιλαμβανομένου του μέρους αυτής το οποίον αφορά εις τα δικηγορικά έξοδα, εκτός εάν άλλη πρόβλεψις εγένετο εν τη αποφάσει δυνάμει του εδαφίου
(1), θα φέρει, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(4), τόκο προς 5,5% ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής ή εν σχέσει με εκκρεμούσες αγωγές, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Δικαστηρίων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2008, μέχρι τελικής αποπληρωμής του χρέους:» Προκύπτει, από το πιο πάνω Άρθρο, ότι η επιδίκαση τόκου επί δικηγορικών εξόδων προϋποθέτει δικαστική απόφαση, εξ ου και η αναφορά «... εκτός εάν άλλη πρόβλεψις εγένετο εν τη αποφάσει ...». Τα αναφερθέντα στη Varellas Trad. Co. Ltd κ.ά. ν. Δημοκρατίας, (πιο πάνω), δηλαδή ότι η επιδίκαση τόκου επί των δικηγορικών εξόδων είναι δυνατή σε σχέση μόνο με δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες εμπίπτουν εντός του όρου της αγωγής, λέχθηκαν με σκοπό διαφοροποίησης διαδικασιών σε προσφυγές, οι οποίες, σημειωτέον, είχαν εκδικαστεί και είχαν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις, δυνάμει του Άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Το ζήτημα που εκεί απασχόλησε ήταν άλλο. Ήταν το κατά πόσο το Άρθρο 33
(2)του Ν. 14/60 εφαρμόζεται και σε περιπτώσεις προσφυγών. Δεν εξετάστηκε η εμβέλεια, αυτή καθ' εαυτή, του Άρθρου. Στην περίπτωση των εφεσειόντων, δεν εκδόθηκε δικαστική απόφαση σε σχέση με την αγωγή, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος ότι τα δικηγορικά έξοδα περιλαμβάνονται στην απόφαση, για να μπορεί να επιδικαστεί ο προβλεπόμενος από το Άρθρο 33
(2)του Ν. 14/60 τόκος. Το θέμα των δικηγορικών εξόδων διέπεται από το Έντυπο Διορισμού δικηγόρου, δηλαδή τη μεταξύ αυτού και του πελάτη συμφωνία. Εφόσον δεν υπήρχε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των εφεσειόντων και των πελατών τους (εφεσιβλήτων) δεν μπορούσε, όπως ορθά έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο, να επιδικαστεί από τον Πρωτοκολλητή τόκος από 4/12/2008. Η έκβαση της αγωγής ήταν ακόμη άγνωστη. Το ότι η διαδικασία ψήφισης των δικηγορικών εξόδων αποτελεί οιονεί δικαστική λειτουργία δε σημαίνει ότι, ανεξάρτητα της ύπαρξης δικαστικής απόφασης στα πλαίσια αγωγής, η ψήφιση αυτών από τον Πρωτοκολλητή υπέχει θέση δικαστικής απόφασης, ώστε να εφαρμόζεται το Άρθρο 33
(2)του Ν. 14/60». Κατά τη ψήφιση των εξόδων, σύμφωνα με τη νομολογία μας, επιδικάζεται ο τόκος όταν η υπόθεση εξακολουθεί να είναι εκκρεμής, όπως για παράδειγμα όταν γίνεται αλλαγή δικηγόρου και η υπόθεση δεν είναι ολοκληρωμένη. Αντιθέτως, όταν η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί με την έκδοση απόφασης, όπως συμβαίνει εδώ, τα ψηφισθέντα έξοδα φέρουν τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής/ υπεράσπισης δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 33
(2)του Ν. 14/60. Από όσα προκύπτουν από την πιο πάνω απόφαση, κατά την αντίληψη μου, ο τόκος επί των ψηφισθέντων εξόδων αρχίζει να μετρά από την καταχώριση εν προκειμένω όπως κρίνω, ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης και των διαδικασιών που ακολούθησαν της καταχώρισης του Σημειώματος Εμφάνισης από πλευράς του εναγόμενου, όπου διακρίνω καθυστέρηση στην καταχώριση της Υπεράσπισης μετά που είχε καταχωριστεί και η Έκθεση Απαιτήσεως στις 21.02.2013, να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να εκδώσω διαταγή για επιδίκαση τόκου από της καταχώρισης της Έκθεσης Υπερασπίσεως η οποία καταχωρίστηκε την 05.09.2013 και όχι από την καταχώριση του Σημειώματος Εμφανίσεως. Σε σχέση με το δεύτερο ζήτημα, ότι δηλαδή δεν ηγέρθηκε ένσταση κατά τη διαδικασία της ψήφισης, απλά να λεχθεί ότι η επιδίκαση τόκου δεν ήταν θέμα/ έξοδο που απασχόλησε τη διαδικασία ψήφισης του καταλόγου εξόδων των Αιτητών. Ανατρέχοντας στο σχετικό πρακτικό που τηρήθηκε κατά τη ψήφιση, δεν διαπιστώνεται ότι τέθηκε αυτό το ζήτημα από την Πρωτοκολλητή ούτε και από οποιανδήποτε πλευρά, ότι δηλαδή το ποσό που θα προέκυπτε από τον ψηφισθέντα κατάλογο εξόδων θα έφερε τόκο από την ημερομηνία της ψήφισης ή από οποιοδήποτε χρονικό σημείο της διαδικασίας, ώστε να τεθεί θέμα αμφισβήτησης αυτής της θέσης. Έχω ανατρέξει στο πρακτικό που τηρήθηκε κατά τη ψήφιση και δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε συζήτηση επί του ζητήματος του τόκου των εξόδων. Η πλευρά των Αιτητών αντιλήφθηκε το ζήτημα για πρώτη φορά, όπως ισχυρίζεται και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί αυτό, όταν παρέλαβαν το Πιστοποιητικό Ψήφισης Καταλόγου Εξόδων το οποίο εκδόθηκε στις 17.12.2021, εντός δε της νενομισμένης προθεσμίας καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση προς αμφισβήτηση της συγκεκριμένης αναφοράς περί τόκου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι οι Αιτητές δικαιούνται του διατάγματος που αιτούνται, διαφοροποιημένο όμως όπως εξηγήθηκε πιο πάνω. Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα ως το αιτητικό Α της αίτησης σύμφωνα με το οποίο ο νόμιμος τόκος επί των ψηφισθέντων εξόδων να είναι πληρωτέος από την ημερομηνία της καταχώρισης της Εκθέσεως Υπερασπίσεως εκ μέρους του εναγόμενου, ήτοι την 05.09.2013 μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται έξοδα για την παρούσα υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση στην κλίμακα των επιδικασθέντων εξόδων, δηλαδή Μεταξύ €10.000 - €50.000 για το ποσό των €300,00 πλέον Φ.Π.Α. πλέον νόμιμο τόκο από σήμερα. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.