ΜΗΛΟΥ ν. DE.ZO. CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1639/2015, 8/4/2022

(1)και 15, Μέρος VII Άρθρα 73-81, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1, Δ.3, Δ.19 Θ.Θ. 1 - 11, Δ.30, Δ.39, Δ.43 Θ.Θ. 1,2 και 3, Δ.48, Θ.Θ1-9,10,11,12 και 13 και Δ.64, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και επί των συμφυών εξουσιών ή και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο ίδιος ο Αιτητής ο οποίος πέραν από την ιδιότητα του και τη γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και τη νομική συμβουλή που λαμβάνει σε σχέση με τα νομικά θέματα στα οποία αναφέρεται. Eπί της ουσίας δηλώνει τα ακόλουθα: «

1. Η παρούσα μου γίνεται με σκοπό να απαντήσω σε ένα πολύ καίριο και συγκεκριμένο ισχυρισμό ως προωθείται στην ένσταση της μεσεγγυούχου εταιρείας που είναι, πολύ απλά, ο ισχυρισμός τους ότι δήθεν δεν είναι στην κατοχή τους ή φύλαξη τους τα επίμαχα μηχανήματα/οχήματα. Αυτός ο ισχυρισμός δεν είναι αληθής και ζητώ την άδεια του σεβαστού δικαστηρίου να τον απαντήσω και αντικρούσω πλήρως.
2. Είναι σημαντικό να θέσω τις θέσεις μου για το ζήτημα αυτό αφού είναι η όλη ουσία της υπόθεσης.
3. Πρόσθετα, τα όσα θέλω συμπληρωματικά να παρουσιάσω εντοπίστηκαν κατοπινά της αίτησης και συγκεκριμένα, πρόκειται για φωτογραφίες κάποιων από τα επίδικα οχήματα τα οποία εντόπισα και φωτογράφισα ακριβώς γι' αυτό το λόγο, για να αποδείξω δηλαδή ότι δεν λέει αλήθεια η μεσεγγυούχος ότι δεν έχει στην κατοχή της τα επίμαχα περιουσιακά στοιχεία. Επίσης πρόκειται για δήλωση ενώπιον του δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από το συμβούλιο που επίσης βεβαιώνει ότι η μεσεγγυούχος κατέχει τα επίμαχα περιουσιακά στοιχεία». Προς τούτο ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιθυμεί να καταχωρίσει όπου δηλώνει τα ακόλουθα: «
4. Συμπληρωματικά της ενόρκου δηλώσεως μου ημερ. 11/06/21 επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 της παρούσας μου αριθμό φωτογραφιών που έβγαλα περί το Δεκέμβριο του 2021 των οχημάτων με αριθμό εγγραφής XXXXX98, XXXXX28 αλλά και χοίρων/εκσκαφέων που επίσης περιλαμβάνονται στο παράρτημα της αίτησης ημερ. 11/06/
5. Όπως φαίνεται τα οχήματα αυτά που ανήκουν στην Εναγόμενη, φέρουν το όνομα και διακριτικά της μεσεγγυούχου και χρησιμοποιούνται από αυτή ως και είναι στην κατοχή και φύλαξη της.
6. Επίσης καταθέτω ως Τεκμήριο 2 τη δήλωση του Συμβουλίου Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων που επιβεβαιώνει ότι ο εν λόγω εξοπλισμός δηλώνετο από την μεσεγγυούχο.
7. Απορρίπτω συνεπώς τις θέσεις της μεσεγγυούχου ότι δεν έχει υπό την κατοχή και φύλαξη της τον εν λόγω εξοπλισμό». Η Καθ' ης η αίτηση Μεσεγγυούχος καταχώρισε ένσταση στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: «
8. Τα στοιχεία που επιδιώκονται να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου δε σχετίζονται και δεν συνδέονται με τις θέσεις που προβάλλει ο αιτητής στη δική του ένορκο δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, αλλά προσπαθεί να τροποποιήσει την αρχική ένορκη δήλωση και να καλύψει κενά στη μαρτυρία που έχουν ήδη προσκομιστεί.
9. Η μαρτυρία που επιδιώκεται να εισαχθεί δεν είναι επιτρεπτή /αποδεκτή, αλλά είναι προσπάθεια εισαγωγής στοιχείων που αποτελούν επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών. Δεν επιτρέπεται η επανόρθωση της παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο για να παράσχει τη θεραπεία.
10. Ελλιπής νομική βάση και καθυστερημένη.
11. Δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ούτε εμπίπτει το ζήτημα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
12. Ο αιτητής ζητά να εισάξει μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ισχυρισμούς οι οποίοι ήταν εξ' αρχής κατά τη σύνταξη της αρχικής ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση σε γνώση του αιτητή και εν πάση περιπτώσει οι ισχυρισμοί που θέλει να εισάξει έπονται της κυρίως αίτησης.
13. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα να κληθεί το Δικαστήριο να αποφανθεί επί αξιοπιστίας των εκατέρωθεν αμφισβητημένων ισχυρισμών που δεν επιτρέπεται σε τέτοιες δικαστικές διαδικασίες διότι δεν δικάζεται η ουσία της υπόθεσης αλλ' ούτε επιτρέπεται το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα αξιοπιστίας της μίας ή της άλλης πλευράς.
14. Ο αιτητής όφειλε ευθύς εξ αρχής να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και να αποκαλύψει όλα τα σχετικά με την υπόθεση έγγραφα και γεγονότα που θα έπρεπε να αποκαλυφθούν. Πρόκειται για αίτηση η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς και στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα στη βάση της ένορκης δήλωσης που την συνόδευε». Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης τίθεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση κ. XXXXX Σολομωνίδης ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και όπου δεν τα γνωρίζει αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του και ότι για τα νομικά θέματα έλαβε συμβουλή από τους δικηγόρους τους. Υιοθετεί τους λόγους ένστασης και δηλώνει ότι σύμφωνα με συμβουλή των δικηγόρων τους δεν είναι επιτρεπτή η τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπληρώνουν ηθελημένο κενό. Αναφερόμενος στην πορεία της υπόθεσης αναφέρει ότι η κυρίως αίτηση καταχωρίστηκε στις 11.06.2021 στην οποία στις 13.12.2021 καταχώρισαν ένσταση. Η αίτηση και το προσωρινό διάταγμα τούς επιδόθηκε στις 10.11.2021 και η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε μόλις στις 19.01.22 χωρίς να υπάρχει εξήγηση. Περαιτέρω όπως τους συμβουλεύουν οι δικηγόροι τους η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλουν στην ένσταση τους στην κυρίως αίτηση για ακύρωση του διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς δε θα μπορούσε να τεκμηριώσει καλό λόγο. Η μαρτυρία και οι ισχυρισμοί, δηλώνει, πρέπει να περιορίζονται χρονικά πριν την καταχώριση της κυρίως αίτησης. Το Δικαστήριο, όπως τους πληροφορούν οι δικηγόροι τους, σε τέτοιες διαδικασίες περιορίζεται ουσιαστικά στην εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Οι φωτογραφίες τις οποίες ζητά άδεια ο Αιτητής να παρουσιάσει και αφορούν τρία οχήματα, έπονται χρονικά της κυρίως αίτησης και αποσκοπούν στο να συμπεραίνει το Δικαστήριο ότι είναι στην κατοχή και στη φύλαξη της καθ' ης η αίτηση/ μεσεγγυούχου, που ένα τέτοιο συμπέρασμα θα είναι ανεπίτρεπτο όπως επίσης και ένα πρακτικό δικαστηρίου ανυπόγραφο το οποίο χρονικά μιλά για το 2017 και το
15. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντίστοιχα την αίτηση και την ένσταση εφόσον κανείς από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε επί οποιασδήποτε πτυχής της ένορκης δήλωσης του. Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών, τις οποίες είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτώς και να μου αποστείλουν ηλεκτρονικά παραπέμπουν εκτός από τα γεγονότα της υπόθεσης και σε νομική πτυχή που διέπει κατά την άποψη τους αυτής της φύσης αιτήματα με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα και τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, υποστηρίζοντας η κάθε πλευρά τις δικές της θέσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση ή επιχείρημα όταν κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων ή το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490, Ανδρονίκου κ.α. v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, την Έφεση Αρ.22/2018 του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Μ.Φ.Χ. v. M.X. με ημερ. 28.09.2021 και την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση του Δευτεροβάθμιου και πάλι Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Έφεση Αρ. 20/2020 Γ.Λ. v. X.I. ημερ. 15.12.2021 όπου επαναλήφθηκαν τα ίδια ως άνω με την ακόλουθη διατύπωση: «.Όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να σχολιάζει κάθε επιχείρημα ή δήλωση των διαδίκων ή των συνηγόρων τους. Καθήκον του είναι η διατύπωση καθαρής δικαστικής κρίσης η οποία να είναι αιτιολογημένη». Σύμφωνα με τις ως άνω αρχές διάφορα ζητήματα που τίθενται ως λόγοι ένστασης και σχολιάζονται από τον ενόρκως δηλούντα που υποστηρίζει την ένσταση άπτονται ζητημάτων ουσίας και κρίνω ότι δεν θα πρέπει να με απασχολήσουν στο πλαίσιο εξέτασης της παρούσας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Σύντομη αναφορά στο κανονιστικό πλαίσιο και στη νομολογία που διέπει αυτής της φύσης τις αιτήσεις κρίνεται αναγκαία με σκοπό την καλύτερη κατανόηση της ανάλυσης που θα ακολουθήσει. H Δ.48 Κ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελεί τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται η αίτηση. Προνοεί ότι το Δικαστήριο μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση τέτοιας αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 510, αποφασίστηκε ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επίσης τέτοια άδεια δίδεται εάν υπάρχει καλός λόγος. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδα (αρ.1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. σελ.195, δόθηκε άδεια στους εφεσείοντες - αιτητές για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων γιατί τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων αλλά για διευκρινήσεις και ισχυρισμούς που ήταν επιθυμητό να τους επιτραπεί να προβάλουν, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Σ' ότι δε αφορά την ουσία της παρούσας, για προσκόμιση πρόσθετης μαρτυρίας με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, όπου όμως αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απαντώνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened"). Σύμφωνα με τη νομολογία δεν παρέχεται, άδεια, όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία αποσκοπεί στο να απαντήσει με το να απορρίψει απλά την εκδοχή του αντιδίκου που κρίνεται ως ανυπόστατη, δεν είναι αποδεκτή, αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία σ' αυτό το στάδιο. Το τι συνιστά «καλό λόγο» εξετάζεται υπό το πρίσμα του τι προτίθεται ο αιτών διάδικος να παρουσιάσει, απαντητικά/ αντικρουστικά ή/και συμπληρωματικά, ως μαρτυρία και εάν η εν λόγω μαρτυρία ήταν εφικτό ή / και εάν θα ήταν πιο δίκαιο για τον ενιστάμενο, να παρουσιαζόταν με την αρχική ένορκη δήλωση του αιτητή. Καθοδηγητικά, όσον αφορά το θέμα αυτό, είναι και τα όσα λέχθηκαν επί του θέματος από τον κ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Πολιτική Αγωγή Αρ. 8869/2005 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Mathew Shaw κ.ά. v. Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.02.2007: «Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ.». Από τις πιο πάνω διατάξεις και νομολογία προκύπτουν οι ακόλουθες αρχές: (α) Σε αιτήσεις όπως την παρούσα, απαιτείται να υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρισης της προτεινόμενης ενόρκου δηλώσεως. Υπάρχει δε υποχρέωση να αναφέρεται επακριβώς τι επιθυμούν να εισαγάγουν συμπληρωματικά ως μαρτυρία οι εκάστοτε αιτητές ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αντιληφθεί αλλά και διαπιστώσει τον καλό λόγο δια τον οποίο υποβάλλουν το αίτημα τους. Αυτό διασφαλίζεται με την επισύναψη στην αίτηση της εν λόγω προτεινόμενης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. (β) Η εξουσία, που προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τας περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. (γ) Ασκείται δε με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. (δ) Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. (ε) Το τι συνιστά «καλό λόγο» ούτως ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως φαίνεται από τη νομολογία θα εξαρτηθεί από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Από τον σχετικό διαδικαστικό θεσμό όπως και από τη νομολογία προκύπτει ότι θα πρέπει να υπάρχει «καλός λόγος» για τη καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτή όμως θα πρέπει να αποσκοπεί στο να απαντηθούν αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία τέθηκαν μέσω ενόρκων δηλώσεων ή να απαντηθεί θέση του αντιδίκου η οποία δεν ήταν πιθανό να προβλεφθεί. (στ) Εφόσον μια αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δικαιολογημένη διότι πάσχει από ουσιώδη παρατυπία και ή αντικανονικότητα τότε, θεωρείται ότι η πλευρά των αιτητών δεν έχει αποσείσει το βάρος που είχε να αποδείξει την ύπαρξη καλού λόγου και επομένως, τυχόν έγκριση τέτοιας αίτησης δεν εξυπηρετεί τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης. (ζ) Το δικαίωμα ενός διαδίκου να καταχωρεί συμπληρωματική ένορκο δήλωση απορρέει από την υποχρέωση του να αποδείξει το αίτημα του. Εις περίπτωση δε που οι αντίδικοι του παραθέτουν θέσεις ουσιαστικές που αμφισβητούν το αίτημα του, έχει τόσο δικαίωμα όσο και υποχρέωση να καταρρίψει αυτές τις θέσεις ή και να αποδείξει τις δικές του θέσεις με ουσιαστική και θετική μαρτυρία. Είναι δε επιθυμητό να επιτρέπεται η καταχώρηση τέτοιων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ούτως ώστε να τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων που καλείται να αποφασίσει. (η) Ουσιαστικά αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο οι ισχυρισμοί στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκο δήλωση είναι τέτοιας σημασίας που πρέπει να επιτραπεί η παράθεση τους ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλη τη σχετική μαρτυρία για να αποφασίσει το κάθε ζήτημα το οποίο καλείται να κρίνει. Προχωρώ με την εξέταση των λόγων ένστασης. Κατ' αρχή θα πρέπει να πω πως δεν υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος και τούτο εξετάζοντας τις ημερομηνίες λήψης του κάθε διαδικαστικού μέτρου όπως φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και αναφέρονται στην ένσταση (βλ. Αναφορικά με την αίτηση Αθλητική Ένωσης Λεμεσού (20120 31.05.2012). Στην υπό κρίση αίτηση προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει ότι συγκεκριμένη κινητή περιουσία είναι στην κατοχή της μεσεγγυούχου η οποία οφείλει να την παραδώσει έναντι χρέους της Εναγόμενης 1 η οποία όφειλε να την κατείχε. Με την ένσταση της η μεσεγγυούχος αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε σχέση ή έχει στην κατοχή της την εν λόγω περιουσία. Ως αποτέλεσμα της ένστασης και των ισχυρισμών που προβλήθηκαν σε αυτή και προς αντίκρουση τους, ο Αιτητής, όπως εξηγεί στην ένορκη δήλωσή του, διεξήγαγε έρευνα και εντόπισε στο δρόμο κάποια από τα εν λόγω μηχανήματα τα οποία φωτογράφισε και τα οποία επιθυμεί συμπληρωματικά να παρουσιάσει προς απόδειξη των ισχυρισμών του. Επίσης, ο Αιτητής επιθυμεί να θέσει τη δήλωση του Συμβουλίου Εργοληπτών που επίσης έγινε μεταγενέστερα της καταχώρισης της ένστασης και εν' όψη των όσων εκεί δηλώνονται περί παραδοχής κατοχής κάποιων από τα επίδικα οχήματα/μηχανήματα η οποία δήλωση διαψεύδει επί της ουσίας ισχυρισμούς που προβάλλουν οι ενιστάμενοι ότι δεν κατέχουν την επίμαχη κινητή περιουσία/ οχήματα. Τα ως άνω κρίνω ότι συνιστούν καλό λόγο και ότι είναι προς όφελος της απονομής της δικαιοσύνης να τεθούν ενώπιον μου. Θα επιτρέψω επομένως όπως καταχωριστεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση με τα όσα αυτή περιλαμβάνει. Περαιτέρω εξετάζοντας τους λόγους ένστασης και για σκοπούς πληρότητας της απόφασης τα ακόλουθα είναι σημαντικά: (α) Στην ένσταση υποστηρίζεται ότι δεν επιτρέπεται αντίκρουση ισχυρισμών ένστασης σε περίπτωση χορήγησης διατάγματος μονομερώς. Σε σχέση με αυτά παρατηρώ ότι το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε επί τη βάσει των όσων παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο περί της κατοχής της συγκεκριμένης κινητής περιουσίας (οχημάτων/ μηχανημάτων) από την μεσεγγυούχο. Ο ισχυρισμός αυτός διαψεύστηκε από την τελευταία με την ένσταση της και η πλευρά του Αιτητή πλέον επιθυμεί να αποκαταστήσει την αλήθεια προσκομίζοντας επί πλέον στοιχεία. Δεν βλέπω τον λόγο γιατί να μη του επιτραπεί να το κάνει. Το Διάταγμα που εξεδόθη υπενθυμίζω ότι δεν ήταν στη βάση του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60). Στην παρούσα περίπτωση τα διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς, εκ της φύσεως τους, δεν είναι αντικείμενο πλέον της διαδικασίας εφόσον αυτά διασφαλίζουν ότι η περιουσία παραμένει στην κατοχή της μεσεγγυούχου και δεν αποξενώνεται. Το αντικείμενο της αίτησης περαιτέρω είναι κατά πόσο θα εκδοθεί και το διάταγμα κατάσχεσης. Δεν έχει να κάνει η αίτηση με το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς. Περαιτέρω, προκύπτει εύλογο το ερώτημα ως προς τη στάση της Μεσεγγυούχου, αφού θέση της είναι ότι τα σχετικά οχήματα δεν είναι στην κατοχή της, τότε γιατί θέλει να ακυρώσει τα διατάγματα που της απαγορεύουν να τα αποξενώσει; (β) Υποστηρίζεται ως λόγος ένστασης ότι το Δικαστήριο δεν μπαίνει σε εξέταση αμφισβητούμενων ισχυρισμών. Εδώ όμως η αίτηση δεν εξετάζεται στη βάση του Άρθρου 32. Είναι άλλης φύσεως αίτηση και ασφαλώς και εξετάζονται και αμφισβητούμενοι ισχυρισμοί για να αποφανθεί εν τέλει το Δικαστήριο κατά πόσο θα διατάξει την κατάσχεση των σχετικών οχημάτων/ μηχανημάτων. (γ) Προβάλλεται ότι η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί συμπληρωματικά συνιστά επανάληψη της αρχικής αίτησης. Ο λόγος όμως αυτός της ένστασης δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης καθώς είναι αντίκρουση της ένστασης και μαρτυρία κατοπινή τόσο της κυρίως αίτησης όσο και της ένστασης που επιχειρείται να εισαχθεί και τούτου προς αντίκρουση σχετικής άρνησης της Καθ' ης η αίτηση Μεσεγγυούχου. Είναι μεταγενέστερες φωτογραφίες και πρακτικό Δικαστηρίου το οποίο είναι ήδη στο φάκελο της υπόθεσης και το γεγονός ότι δεν είναι πιστό αντίγραφο δεν ενέχει οποιανδήποτε σημασία και δεν μπορεί να αναχθεί σε λόγο ένστασης. (δ) Προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι ο Αιτητής όφειλε εξ αρχής να θέσει τους υπό εισαγωγή ισχυρισμούς του και όχι τώρα. Τα γεγονότα της υπόθεσης όμως δεν παρέχουν έρεισμα σε αυτόν τον λόγο και τούτο καθώς ως προς το πρακτικό του Δικαστηρίου όπου είχε γίνει σχετική δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου υπό του Συμβουλίου Εγγραφής Εργοληπτών ήταν μεταγενέστερο της αίτησης. Ως προς δε τις φωτογραφίες επιχειρείται η κατάθεση τους με σκοπό να καταδειχθεί κατ' ισχυρισμό ψευδής ισχυρισμός της Μεσεγγυούχου στην ένστασή της ως προς την κατοχή συγκεκριμένων οχημάτων/ μηχανημάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ/ ΕΞΟΔΑ: Στη βάση όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια καταλήγω να εγκρίνω την αίτηση και προς τούτο δίδεται διάταγμα και παρέχεται άδεια για καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σύμφωνα με το Τεκμ. Α της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα σε βάρος της Μεσεγγυούχου/ Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής . cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο