Αίτηση της Εταιρείας MoreNiche Limited, Αρ. Αιτ. 115 /2021, 17/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αιτ. 115 /2021 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Εταιρεία Wolfson Brands Europe Limited -και- ANAΦΟΡΙΚΑ με τον Περί Εταιρειών Νόμο , ΚΕΦ.113 Αίτηση της Εταιρείας MoreNiche Limited Ημερομηνία: 17/2/2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα. Μιχαήλ Για Kαθ' ης η αίτηση: κα. Χριστοδουλίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, ημ. 31/8/21 η MoreNiche Limited (στο εξής «η Αιτήτρια»), από το Ηνωμένο Βασίλειο αξιώνει την εκκαθάριση της Wolfson Brands Europe Limited (στο εξής «η Καθ' ης η αίτηση»), λόγω μη συμμόρφωσης της τελευταίας με ειδοποίηση 21 ημερών της Αιτήτριας για αποπληρωμή οφειλής της. Η οφειλή προκύπτει από απόφαση ημ. 30/3/2021, από το High Court of Justice, Business and Property Courts in Birmingham, για ποσό GBP 308 046,
- Η εν λόγω απόφαση αναγνωρίστηκε στην Κύπρο με την Αίτηση αρ. 60/21, με διάταγμα ημερομηνίας 8/6/21 (στο εξής «το Διάταγμα Αναγνώρισης»), ενώ την 16/7/2021 καταχωρήθηκε αίτηση από την Καθ΄ ης η αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος Αναγνώρισης. Την 1/7/2021 επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση ειδοποίηση για αποπληρωμή της οφειλής εντός 21 ημερών ως τα άρθρα 211 (ε) και 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113), χωρίς να καταβληθεί το όποιο ποσό. Υποστηρίζει η Αιτήτρια ότι δυνάμει της ως άνω ειδοποίησης η Καθ' ης η αίτηση είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, γι΄ αυτό αιτείται διάταγμα με το οποίο να τίθεται υπό εκκαθάριση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας. XXXXX Φουττή. Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Ότι ουσιωδώς προσθέτει στα ως άνω αναφερόμενα στην αίτηση, είναι περιγραφή του εξ' αποφάσεως χρέους. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας των μερών είναι που δημιουργήθηκε η οφειλή των GBP 308 046,
- Επισυνάπτει την απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου και το Διάταγμα Αναγνώρισης της στην Κύπρο. Προς πίστην της επισυνάπτει την αίτηση παραμερισμού του Διατάγματος Αναγνώρισης. Επισυνάπτει επίσης την θέσμια απαίτηση που απέστειλαν οι Αιτητής στην Καθ' ης η αίτηση. Οι λόγοι ένστασης που εγείρει η Καθ' ης η αίτηση συνοψίζονται στα κάτωθι: Η αίτηση είναι πρόωρη και καταχρηστική, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις επιτυχίας της αίτησης, η αίτηση παραμερισμού τους έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, οι Αιτητές δεσμεύτηκαν ότι δεν θα λάβουν μέτρα εκτέλεσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, η επικαλούμενη οφειλή δεν είναι αδιαμφισβήτητη και υπάρχει καλόπιστη υπεράσπιση. Την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Γεωργίου διευθυντή της Εταιρείας Georgiou & Prasanna Nominee Services Limited, διευθύντριας εταιρείας της Καθ' ης η αίτηση. Επισημαίνει ο κ. Γεωργίου ότι είναι μονομερώς που εκδόθηκε το Διάταγμα Αναγνώρισης, αλλά και η βρετανική απόφαση. Αναφέρεται στα επιχειρήματα της αίτησης παραμερισμού και τα αναπτύσσει αναφέροντας ότι έλαβε χώρα κακή επίδοση στην διαδικασία που εγέρθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και δεν είχαν λάβει γνώση αυτής. Εξηγεί ότι στη διεύθυνση όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση, δεν υπάρχουν γραφεία παρά μόνο ένα εστιατόριο και είναι εκεί που έγινε η επίδοση με αποτέλεσμα να μην λάβει γνώση, αφού το εστιατόριο ανήκει σε άλλο νομικό πρόσωπο. Τα έγγραφα της ειδοποίησης εγγραφής και αναγνώρισης της απόφασης, η οποία οδήγησε στο Διάταγμα Αναγνώρισης, και πάλι επιδόθηκαν στο εστιατόριο, αλλά υπάλληλος του εστιατορίου έφερε εις γνώση του αυτά. Ανάλογη διαδικασία, παραμερισμού της απόφασης, λαμβάνει χώρα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Την 18/10/21 η Αιτήτρια συμφώνησε να μην λάβει μέτρα εκτέλεσης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση στο Ηνωμένο Βασίλειο, μέχρι την έκδοση απόφασης στην αίτηση παραμερισμού. Οι συνήγοροι των μερών με τις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα τους. Αναφορά σε αυτές θα γίνεται κατωτέρω όπου κρίνεται απαραίτητο. Η εν προκειμένω διαδικασία, ρυθμίζεται από τα άρθρα άρθρα 211 και 212 του Κεφ.
- Σύμφωνα με το άρθρο 211 του Κεφ. 113: «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.» Για να τύχει εφαρμογής το ως άνω άρθρο η ΑΙτήτρια οφείλει να ικανοποιήσει σωρευτικά δύο προϋποθέσεις: ότι είναι πιστώτρια της Καθ' ης η Αίτηση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Macplant Services Ltd v Contract Lifting Services (Scotland) Ltd [2008] CSOH 158 (Court of Session)). Σύμφωνα με το άρθρο 212 του Κεφ. 113: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Στην υπό εξέταση περίπτωση επίδικο είναι η ύπαρξη αδιαμφισβήτητης οφειλής, η οποία να καθιστά την Αιτήτρια πιστώτρια. Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι με το Διάταγμα Αναγνώρισης ενυπάρχει αδιαμφισβήτητη οφειλή της Καθ' ης η αίτηση. Η τελευταία αντιτείνει ότι η διαδικασία παραμερισμού του Διατάγματος Ανανγνώρισης και της απόφασης του Βρετανικού Δικαστηρίου, θέτει εν αμφιβόλω την οφειλή και γεννά καλόπιστη υπεράσπιση. Στην Μετοχική Εταιρεία ν. Basouno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Εφ. Αρ. 269/09, 20.2.2014, ECLI:CY:AD:2014:A123, κρίθηκε ότι «Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση.» Οι Αιτητές έχουν μεν λάβει Διάταγμα Αναγνώρισης, αλλά η εξέταση της ύπαρξης οφειλής δεν ολοκληρώνεται, κατά την άποψη μου, με την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Στην Tweeds Garages, Re, [1962] Ch. 406, έγινε ανασκόπηση της μέχρι τότε νομολογίας με την εξής κατάληξη: «These authorities show that
(1)a bona fide dispute as to the debt entitles the company to have the petition dismissed;
(2)the dispute may be as to the amount of the debt or as to its total existence: In re London and Paris Banking Corporation 8 ; In re Welsh Brick Industries Ltd. 9 ;
(3)the question of the insolvency of the company does not arise until the debt can be proved by the petitioner..» Αν το χρέος, η οφειλή, λοιπόν αμφισβητείται καλή τη πίστει η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Η Αιτήτρια με την αγόρευση της, αναφερόμενη σε μια σειρά πρωτόδικων αποφάσεων υποστήριξε ότι η όποια έφεση, εφόσον δεν αναστέλλει την ισχύ της απόφασης δεν μπορεί να αποτελέσει καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους. Αναλόγως, εισηγήθηκε, θα πρέπει να ισχύσει και στην παρούσα όπου εκκρεμεί αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος Αναγνώρισης και της μονομερώς εκδοθείσας βρετανικής απόφασης. Διαφωνώ. Εν πρώτοις στην Χατζηγιάννης ν C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1Β ΑΑΔ 991, ως προς την κατάδειξη καλόπιστης αμφισβήτησης του χρέους παρατέθηκε το εξής, μεταξύ άλλων, απόσπασμα από το από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp. 1364-1367: «The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive.» Βαρύνει δηλαδή την Καθ' ης η αίτηση να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι υπάρχει κάτι που θα ήταν ορθό να εκδικαστεί. Συνυπολογίζεται, δε, προσβολή της δικαστικής απόφασης εκ της οποίας γεννάται το χρέος, από την Καθ' ης η αίτηση. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την ενώπιον του μαρτυρία, χωρίς να επιδοθεί σε μια χρονοβόρα και εκτενή διαδικασία, για να καταδειχθεί αν υπάρχει γνήσια και καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους (Tallington Lakes Ltd v Ancasta International Boat Sales Ltd, 2012 WL 6151902). Οφείλει όμως να αποτρέψει έγερση «νέφους» διαδικασιών ή ενστάσεων απρόθυμων οφειλετών που σκοπό έχουν την περιπλοκή της διαδικασίας (βλ. Re Claybridge Shipping Company SA [1981] Com LR 107 (CA), 109, [1997] 1 BCLC 572, 579 και Company (No.006685 of 1996), Re, [1997] B.C.C. 830). Όπως τέθηκε, δε, στην Everard v Society of Lloyd's, 2003 WL 21554636: «Mr Callman argues that the terminology does not matter. Whether one talks in terms of "real" or "bona fide" appeals or appeals which are "serious and are being taken seriously", where such an appeal exists, the court must allow the debtor to pursue it. At the stage of a statutory demand, this means that the court must accede to an application to set aside. The court is therefore obliged to consider whether there is a non-frivolous appeal which is being conducted seriously. In doing that, the court must not engage in a mini trial but it must get sufficient feel for the issues which the debtor wishes to raise in order to determine whether the appeal is sufficiently serious, real or bona fide. If it is then the counterclaim raises a genuine triable issue within the meaning of paragraph 12.4 of the Practice Direction.» Δεν αποτελεί, λοιπόν, άκαμπτο κανόνα ότι όπου εκκρεμεί έφεση ή αίτηση παραμερισμού, δεν μπορεί να κριθεί ως αμφισβητούμενο το χρέος, ως εισηγείται η Αιτήτρια. Τουναντίον θα πρέπει στην βάση των όσων τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, να αποφασίζεται αν η όποια εκκρεμούσα διαδικασία είναι καλόπιστη και αν τούτο προκύπτει να επιτραπεί στην Εταιρεία να διεκδικήσει τα δικαιώματα της. Επί του παρόντος, σαφώς και η οφειλή είναι αμφισβητούμενη. Η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει προχωρήσει απλώς στην αίτηση για παραμερισμό της εναντίον της απόφασης και του Διατάγματος Αναγνώρισης, αλλά έχει πάει και ένα βήμα παραπέρα, υπογράφοντας με τον αντίδικο της συμφωνία μη εκτέλεσης της εναντίον της απόφασης. Αμφισβήτησε την εναντίον της απόφαση σε δύο δικαιοδοσίες, πριν την καταχώρηση της παρούσας και συμφώνησε την μη λήψη μέτρων εκτέλεσης με την ίδια την Αιτήτρια. Επιτυχία λοιπόν της παρούσας και εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση, καθιστά σαφώς ανενεργές και άνευ ουσίας τόσο τις διαδικασίας που κίνησε η Καθ' ης η αίτηση όσο και την ίδια την συμφωνία, την βούληση των μερών. Επιπλέον το άρθρο 4
(2)του περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμου (ΚΕΦ.10), προνοεί ότι δεν διατάζεται εκτέλεση της απόφασης, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για παραμερισμό. Αξίζει να αναφερθεί ότι είναι στην βάση αυτού του Νόμου που έλαβε το Διάταγμα Αναγνώρισης η Αιτήτρια. Συμφωνώ με την Αιτήτρια ότι σύμφωνα με τον λόγο της Oικονομίδης Tάκης ν. Λαϊκής Kυπριακής Tράπεζας Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 1255, αίτηση εκκαθάρισης δεν περιλαμβάνεται στις μεθόδους εκτέλεσης αποφάσεων. Παρά ταύτα ο νομοθέτης απαγορεύοντας την εκτέλεση αποφάσεων που αναγνωρίστηκαν μετά από αίτηση για παραμερισμό, δίδει το στίγμα ότι ο εκεί αιτητής θα πρέπει να παραμείνει απερίσπαστος στην διεκδίκηση του παραμερισμού της εναντίον του απόφασης. Θα πρέπει να του δοθεί η ευχέρεια, το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα εχέγγυα που του παρέχει ο Νόμος για να παραμερίσει το διάταγμα αναγνώρισης εναντίον του απόφασης. Αλλιώς, η διαδικασία αυτή θα λάμβανε χώρα επί ματαίω. Θα διεκδικούσε τον παραμερισμό μιας απόφασης που την επιβάρυνε ήδη ή ακόμα χειρότερα στην περίπτωση μας θα διεκδικούσε τον παραμερισμό μιας απόφασης που έθεσε την Εταιρεία υπό εκκαθάριση. Η αμφισβήτηση της έκδοσης της εναντίον της απόφασης, τουλάχιστον μέσω της διαδικασίας της αίτησης παραμερισμού του Διατάγματος Αναγνώρισης, δεν έχει τεθεί καν ότι εγείρεται κακόπιστα. Η ουσία της αίτησης παραμερισμού, δε, έγκειται στην μη λήψη γνώση ως προς την εναντίον της Καθ' ης η αίτηση διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον επικαλείται και αμφισβήτηση της παραβίασης της σύμβασης με την Αιτήτρια, και υποστηρίζει ότι είναι η τελευταία που παραβίασε την μεταξύ τους σύμβαση (παρ. 20 της ενόρκου δηλώσεως Γεωργίου). Εγείρονται λοιπόν μια σειρά κεφαλαιωδών ζητημάτων, χωρίς αντίλογο από την Αιτήτρια, τα οποία σαφώς και καθιστούν αμφισβητούμενο το χρέος τόσο επί της ουσίας, όσο και πλήττοντας την ερήμην απόφαση, η οποία οδήγησε στην παρούσα αίτηση. Τέλος, θα ήταν παράλογο η Καθ' ης η αίτηση να καταβάλει την οφειλή, την οποία αμφισβητεί με διαδικασίες σε δύο διαφορετικές χώρες. Θα αποτελούσε αποδοχή του χρέους της, ματαιώνοντας μέσω της συμπεριφοράς της την όποια υπεράσπιση εγείρει. Θα ήταν κατάφορα άδικο, να της αποστερηθεί το δικαίωμα στην προώθηση της διαδικασίας παραμερισμού του Διατάγματος Αναγνώρισης και υπεράσπισης στο forum όπου θα εκδικαστεί η διαφορά της με την Καθ' ης η αίτηση. Στην βάση των ως άνω λαμβάνοντας υπόψη ότι: 1. Εκκρεμεί αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος Αναγνώρισης της βρετανικής απόφασης και της ίδιας της απόφασης, 2. Ότι τόσο ο νόμος όσο και τα μέρη συμφώνησαν να μην εκτελεστεί η εν λόγω απόφαση, 3. Η Αιτήτρια εγείρει ουσιαστική υπεράσπιση, μέσω διαδικασιών τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία και 4. Το γεγονός ότι δεν θα ήταν εύλογο να μην της επιτραπεί να διεκδικήσει τα όσα ο νόμος της παρέχει, κρίνεται ότι το χρέος είναι αμφισβητούμενο (disputed) και συνεπώς δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. H αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μη ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της απόφασης, συνεπώς επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο