Sunbag Developments Limited ν. MZ Invest Larnaca Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 30/2021, 18/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 30/2021 Μεταξύ: Sunbag Developments Limited Εναγόντων -και-
- MZ Invest Larnaca Ltd
- XXXXX Zhamkochyan Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 30/7/2021 για έκδοση συνοπτικής απόφασης Ημερομηνία: 18/3/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κα. Αντωνιάδου Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κα. Χρυσοστόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή επιζητείται από τους Ενάγοντες να τους επιδικαστεί ποσό ύψους €18080, ως δεδουλευμένα ενοίκια. Ειδικότερα μέσω της Έκθεσης Απαίτησης προκύπτει ότι οι Ενάγοντες Αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») είναι ιδιοκτήτες πέντε διαμερισμάτων σε συγκεκριμένη διεύθυνση στη Λάρνακα, ενοικίασαν αυτά τα πέντε διαμερίσματα στους Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση 1 (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση 1») με συμφωνίες ενοικίασης διαφόρων ημερομηνιών από τον Δεκέμβριο του 2018 μέχρι τον Απρίλιο του
- Είχε συμφωνηθεί να καταβάλλεται συγκεκριμένο ποσό, ως μηνιαίο ενοίκιο, για κάθε διαμέρισμα. Ο Εναγόμενος Καθ' ου η αίτηση 2 (στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση 2») εγγυήθηκε, μέσω συμφωνιών εγγύησης, την πιστή τήρηση των συμφωνιών ενοικίασης των πέντε διαμερισμάτων. Οι συμφωνίες ενοικίασης είχαν διάρκεια ενός έτους και έληξαν μεταξύ 31/12/2019 και 30/4/
- Οι Καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να κατέχουν τα διαμερίσματα. Είχαν καθυστερημένα ενοίκια και τον Ιούνιο του 2020 κατέβαλαν ποσό ύψους €2.010, το οποίο αντιστοιχούσε στο μηνιαίο ενοίκιο του Δεκεμβρίου του
- Την 2/9/2020 παραδόθηκε κατοχή των τεσσάρων διαμερισμάτων και τον Δεκέμβριο του 2020 οι Αιτητές ελαβαν κατοχή του τελευταίου διαμερίσματος. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν υπεράσπιση την 25/6/
- Σε αυτήν κοντολογίς εγείρεται ζήτημα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ήτοι ότι αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της παρούσας διαφοράς είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και όχι το παρόν. Κατά τα άλλα παραδέχονται την ύπαρξη των συμφωνιών ενοικίασης, απορρίπτουν τους λοιπούς ισχυρισμούς των Αιτητών και αντιτείνουν ότι λόγω της πανδημίας δεν κατέστη δυνατό να λειτουργήσουν οι Καθ' ων η αίτηση την επιχείρηση τους, πρότειναν παράδοση των διαμερισμάτων στους Αιτητές και αυτοί την αποδέχτηκαν. Κατά την παράδοση δεν οφείλονταν ενοίκια στους Αιτητής και/ή οι τελευταίοι αποποιήθηκαν την αξίωση τυχόν οφειλόμενων ενοικίων. Υποστηρίζουν ότι οι Ενάγοντες κωλύονται να διεκδικούν τα όποια οφειλόμενα ενοίκια και ότι είχαν επέλθει γεγονότα που αποτελούν ανωτέρα βία. Η υπό εξέταση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μάρκου. Είναι εκ των διευθυντών των Αιτητών, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω δήλωση εκ μέρους τους. Πέραν των αναφερόμενων στην Έκθεση Απαίτησης, επισυνάπτει τις πέντε συμφωνίες ενοικίασης. Στην παράγραφο 7 αναφέρει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 υπέγραψε συμφωνίες εγγύησης για τα δύο διαμερίσματα από τα πέντε. Από την 1/1/2020 παραλείπουν οι Καθ' ων η αίτηση να καταβάλουν το όποιοδήποτε ποσό, την 1/9/2020 εξέφρασαν την πρόθεση τους να εγκαταλείψουν την κατοχή των διαμερισμάτων και υπέβαλαν πρόταση για διευθέτηση μέσω διαγραφής ποσού. Αφού παραδόθηκε η κατοχή των τεσσάρων διαμερισμάτων, οι Αιτητές απέρριψαν την πρόταση των Καθ' ων η αίτηση και τους κάλεσαν να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ενοίκια. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου παραδόθηκε και το τελευταίο διαμέρισμα. Αναφέρει ότι τα οφειλόμενα ενοίκια ανέρχονται σε €18.
- Κρατείται από τους Αιτητές ποσό ύψους €2.010, το οποίο είχε καταβληθεί ως ντεπόζιτο. Υποστηρίζει ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν υπεράσπιση, αφού παραδέχονται την ύπαρξη της οφειλής. Είναι προφανές, αναφέρει ότι η καθυστέρηση δεν οφείλεται στην πανδημία, αφού η μη καταβολή ενοικίων ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2019, πριν δηλαδή ξεσπάσει η πανδημία στην Κύπρο. Ισχυρίζεται, δε, ότι η αγωγή αφορά μόνο το χρέος των Καθ' ων η άιτηση και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα θέσμιας ενοικίασης και άρα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Στην παράγραφο 25 της ένορκης του δήλωσης εξαιτείται απόφασης για τα κάτωθι ποσά: €10.925 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και €5.145 εναντίον του Καθ' ου η αίτηση
- Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους ένστασης: η αίτηση είναι παράτυπη, δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις επιτυχίας της, έχουν βάσιμη υπεράσπιση, οι συμφωνίες ενοικίασης δεν έχουν υπογραφεί νομοτυπα και το ύψος του οφειλόμενου αποτελεί επίδικο θέμα και όχι παραδεκτό γεγονός. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση
- Σε αυτήν αναφέρεται ότι οι συμφωνίες ενοικίασης δεν έχουν υπογραφεί ως το άρθρο 77 του Κεφαλαίου 149 προβλέπει. Οι ισχυρισμοί Έκθεσης Απαίτησης και ένορκης δήλωσης Μάρκου αντιφάσκουν, αφού στην Έκθεση Απαίτηση αναφέρεται ότι εγγυήθηκε όλες τις συμφωνίες ενοικίασης ενώ στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι εγγυήθηκε μόνο τις δύο από τις πέντε. Αναλόγως διαφορετική απαίτηση προκύπτει ως προς τα ποσά που επιζητούνται στην Έκθεση Απαίτησης σε σχέση με την ένορκη δήλωση Μάρκου. Υποστηρίζει ότι τα διαμερίσματα έχουν ανεγερθεί πριν από το 2000, οι Καθ' ων η αίτηση 1 ήταν θέσμιοι ενοικιαστές και γι' αυτό δεν έχει δικαιοδοσία το παρόν Δικαστήριο. Επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης, ότι δηλαδή είχε πληγεί η επιχείρηση τους λόγω πανδημίας, τα περί ανωτέρας βίας και ότι έγινε συμφωνία να καταβληθούν ποσά εν μέρη χρηματικά και εν μέρη μέσω εξοπλισμού. Υποστηρίζει, τέλος, ότι το γεγονός ότι αφέθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση να καταχωρήσουν υπεράσπιση παρεμποδίζει, εν πολλοίς, την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Οι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, στις οποίες θα γίνεται αναφορά κατωτέρω, όπου χρειαστεί. Τα τυπικά κριτήρια προς εξέταση σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση, όπως εξάγονται τόσο από το λεκτικό της Διαταγής 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όσο και από τις σχετικές αυθεντίες, έχουν καθοριστεί στην Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. ν Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 818, ως τα εξής:- «(α) Το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2, Κ.6. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136-138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία). Αυτές είναι βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγων-αιτητής προτού το Δικαστήριο ασκήσει την εξουσία αν θα εκδώσει ή όχι συνοπτική απόφαση.» Οι ως άνω τυπικές προϋποθέσεις φαίνεται να πληρούνται. Έχει καταχωρηθεί ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, σημείωμα εμφάνισης και δεν αμφισβητείται ότι ο κ. Μάρκου έχει θετική γνώση των γεγονότων. Σε ότι αφορά το ζήτημα της καταχώρησης Υπεράσπισης πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης αξίζει απλώς να παραπέμψουμε στην Sigma Radio TV Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 ΑΑΔ 408, όπου χαρακτηριστικά αναφέρθηκε: «Η καταχώρηση υπεράσπισης από ένα εναγόμενο δεν μπορεί να αποστερήσει τον ενάγοντα από το δικαίωμα του να υποβάλει αίτηση για συνοπτική απόφαση, στην κατάλληλη περίπτωση όπως ήταν η προκείμενη.» Αναλόγως και στην παρούσα δεν κωλύονται οι Ενάγοντες να καταχωρήσουν αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης μόνο και μόνο γιατί καταχωρήθηκε υπεράσπιση. Σε σχέση με την μη τήρηση του άρθρου 77 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφάλαιο 149, το εν λόγω άρθρο αναφέρει ότι: « 77.-
(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή~ και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» Εν προκειμένω οι συμφωνίες ενοικίασης δεν υπερέβαιναν το ένα έτος όπως γίνεται παραδεκτό, επομένως δεν υφίσταντο οι προϋποθέσεις που το άρθρο 77 θέτει. Αφού υπερκεράστηκαν οι πιο πάνω λόγοι ένστασης περνάμε στην ουσία της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Τέτοια απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή, όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικαστούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται δικαίωμα για υπεράσπιση (Trans Middle East (Trading) (T.M.E.T.) Ltd v. Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239 και Μεττή Χριστόδουλος και Άλλος ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2002)1 ΑΑΔ 417). Στην πρόσφατη Χαραλάμπους (Καρούσου) V. Μελά, Πολιτική Έφεση ΑΡ. E242/2014, 3/9/2020, τέθηκε ότι: «Ό,τι απαιτείται από τον εναγόμενο είναι να δείξει πως υπάρχει δικάσιμο θέμα «ανεξάρτητα αν το δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην επιτύχει», κριτήριο το οποίο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση (βλ. N. V. Caterchef v P.C.P Electronics Ltd
(1999)ΑΑΔ 1912). Υπενθυμίζουμε συναφώς και την αναφορά στην υπόθεση Λαζάρου κ.ά ν Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817,822 ότι, «όπου η υπεράσπιση μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή, θα πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση». Είναι άξιο αναφοράς ότι για τα ζητήματα της ανωτέρα βίας και της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων για ρύθμιση των οφειλομένων ενοικίων δεν παρουσιάστηκε καμία μαρτυρία από τους Καθ' ων η αίτηση. Δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο καμία μαρτυρία ικανή να καταδείξει το ποια ήταν η επιχείρηση των Καθ' ων η αίτηση, πως πλήχθηκε και γιατί τούτη η ζημιά επήλθε πριν την πανδημία, αφού οφείλονται ενοίκια από τον Ιανουάριο του 2020. Τίποτε επίσης δεν παρουσιάστηκε που να δεικνύει ότι οι Αιτητές αποδέχτηκαν την μη εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων ή την μερική τους εξόφληση. Τουναντίον, ως όφειλαν οι Αιτητές παρουσίασαν αλληλογραφία των μερών μέσω της οποίας ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση 2 παραδέχεται την μη πληρωμή ενοικίων για επτά μήνες και προβαίνει σε προσφορά διευθέτησης (Τεκμήριο Ζ της ένορκης δήλωσης Μάρκου) την οποία οι Αιτητές απέρριψαν (Τεκμήριο Η). Συνεπώς καμία μαρτυρία που να υποστηρίζει τους επί της ουσίας ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση δεν παρουσιάστηκε, ως η νομολογία απαιτεί για να αποσείσουν το βάρος απόδειξης τους και να απορριφθεί η αίτηση για συνοπτική απόφαση. Αναλόγως και ο περιορισμός της αξίωσης των Αιτητών μέσω της ένορκης δήλωσης Μάρκου, είναι πρακτική που ήθειστε και σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Αν και προκαλεί εντύπωση, δηλαδή, η κατάθεση τεκμηρίων προς απόδειξη οφειλόμενου ποσού τουλάχιστον € 16.080 (αφού αφαιρεθεί το ντεπόζιτο) και η αξίωση για συνοπτική απόφαση για το μικρότερο ποσό των € 10.925 (ως η παράγραφος 25 της ένορκης δήλωσης Μάρκου), τούτος ο περιορισμός της αξίωσης δρα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και δεν κρίνεται ότι αποτελεί λόγο απόρριψης της αίτησης. Παρά ταύτα δεν ισχύουν τα ίδια σε σχέση με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Το εν λόγω ζήτημα εγέρθηκε τόσο μέσω της Υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση, όσο και μέσω της ένστασης τους. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι θέματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι πρωταρχικής και καίριας σημασίας και το Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας να τα εξετάσει αυτεπάγγελτα (ex proprio motu). Ακόμα θέμα δικαιοδοσίας το κατώτερο Δικαστήριο έχει, όχι μόνο εξουσία, αλλά και καθήκον να το εξετάσει (Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1592). Μάλιστα ενδείκνυται το ζήτημα της έλλειψης κατά τόπο ή καθ΄ ύλην δικαιοδοσίας να εγείρεται και να εξετάζεται το συντομότερο δυνατόν ώστε να μην προχωρά η διαδικασία χωρίς αρμοδιότητα (Ελευθέριος Κούρος ν Αντωνία Ξενή Κόνου, ECLI:CY:AD:2014:A764, Πολιτική Έφεση 325/2009, ημερομηνίας 10.10.2014), ECLI:CY:AD:2014:A
- Αφενός η Καθ' ης η αίτηση 1 παρουσιάζεται στον τίτλο της αγωγής ως εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, έχουσα σχετικό αριθμό εγγραφής (ΗΕ). Επομένως δεν μπορεί να κριθεί ως μη πολίτης της Δημοκρατίας και να εξαιρεθεί από τον όρο του Ενοικιαστή ως τον καθορίζει το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/1983), ως οι Αιτητές εισηγούνται. Από τη Λάρνακα αναφέρει άλλωστε ότι είναι ο Καθ' ων η αίτηση
- Η δικαιοδοσία του Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκτείνεται σε κάθε θέμα που αφορά ενοικίαση, υποκείμενη στις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, (Ν. 23/83) (στο εξής «ο Νόμος»), καθώς και σε κάθε θέμα, παρεμπίπτον ή συναφές προς την ενοικίαση (Κυθρεώτης Νίκος και Άλλοι ν. Άθου Μιχαηλίδη Milington-Ward
(2001)1 ΑΑΔ 1480). Σαφώς και χρειάζεται παρουσίαση συγκεκριμένη μαρτυρίας για να κριθεί αν το παρόν ή το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έλκει δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπό εξέταση διαφοράς. Η μόνη ενώπιον μου μαρτυρία είναι αυτή που τέθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, έστω μέσω ισχυρισμού στην ένορκη δήλωση και αναφέρει ότι τα διαμερίσματα ανεγέρθηκαν πριν το 2000 ικανοποιώντας την ερμηνεία του ακινήτου όπως δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου. Ακόμα φαίνεται οι Καθ' ων η αίτηση 1 να ήταν θέσμιοι ενοικιαστές αφού οι συμφωνίες και άρα οι περίοδοι ενοικίασης είχαν λήξει και παρέμεναν στα ακίνητα, οφείλοντας ενοίκια (βλ. Christou Nicos Developments Ltd. ν. Παναγιώτη Tοφινή
(1998)1 ΑΑΔ 1990). Σχετικά είναι και τα όσα αναφέρονται στην Iωάννης Kότσαπα & Yιοί ν. Φωτάκη Kυπριανού και Άλλων
(2001)1 ΑΑΔ 261, στην οποία αναφέρεται ότι: «Λαμβάνουμε υπόψη ότι η ανάκτηση καθυστερημένων ενοικίων από θέσμιο ενοικιαστή εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων (βλ. Efthymiades και Petsas, πιο πάνω). Έχουμε την άποψη πως το κυρίαρχο στοιχείο το οποίο διέπει το θέμα της δικαιοδοσίας είναι η ιδιότητα ή υπόσταση του ενοικιαστή και η φύση της ενοικίασης. Εφόσον ο τελευταίος έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής η οποιαδήποτε αξίωση που εγείρεται εναντίον του, μετά που έχει αποκτήσει την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή, υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.» Ακόμα πιο σχετική είναι η Ηλία Αντώνης ν. Γεννάδιου Τσαντίδη
(2009)1 ΑΑΔ 373 όπου κρίθηκε ότι δικαιοδοσία έχει το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων με το πιο κάτω σκεπτικό: «Στη δική μας περίπτωση το ακίνητο είναι εντός ελεγχόμενης περιοχής και ο εφεσίβλητος συνέχισε να κατέχει το ακίνητο «κατά τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως» γεγονότα που δείχνουν ότι η περίπτωση αφορούσε θέσμιο ενοικιαστή. Ο εφεσίβλητος ανταποκρινόμενος στην απαίτηση του εφεσείοντος εγκατέλειψε το υποστατικό εκκρεμούσης της υπόθεσης και απλώς δεν πλήρωσε τα οφειλόμενα ενοίκια. Είμαστε της άποψης ότι η όλη ενέργεια του δικαστηρίου να προχωρήσει και να εξετάσει την εγκυρότητα του τερματισμού για να καταλήξει ότι, εφόσον ο τερματισμός δεν ήταν έγκυρος, δεν είχε δικαιοδοσία, ξεφεύγει από τα νομολογηθέντα ότι το θέμα δικαιοδοσίας εξετάζεται με βάση τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση» Στην υπό εξέταση περίπτωση αν και είχε εγερθεί το ζήτημα της δικαιοδοσίας στην Υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι το ακίνητο δεν βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή ή ανεγέρθηκε μετά το 2000 ή ακόμα ότι δεν έχουν οι Καθ' ων η αίτηση καταστεί θέσμιοι ενοικιαστές, για να μπορεί να κριθεί ότι δικαιοδοσία έχει το παρόν Δικαστήριο. Ούτε επιχειρήθηκε η καταχώρηση της όποιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη του επιχειρήματος των Αιτητών ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Τουναντίον οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρθηκαν έστω, στον χρόνο ανέγερσης των διαμερισμάτων προς επίρρωση του επιχειρήματος τους. Σε αντίθεση μάλιστα με τη θέση τους ότι η παρούσα διαφορά αφορά αστικό χρέος (παρ. 23 της ε/δ Μάρκου), διαφορές οφειλής ενοικίων, ακόμα και μετά την εγκατάλειψη του υποστατικού, κρίνεται στην Ηλία, πιο πάνω, ότι εκδικάζονται από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Έχει νομολογηθεί ότι «στο στάδιο εξέτασης αίτησης για συνοπτική απόφαση, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στα γεγονότα της υπόθεσης για να τα κρίνει. Κάτι τέτοιο δεν συνάδει με το ρόλο του Δικαστηρίου. Σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο ενεργεί μόνο με βάση το ερώτημα κατά πόσο η προβαλλόμενη υπεράσπιση είναι τέτοια που να δικαιούται ο εναγόμενος να ακουστεί αναφορικά με αυτήν. Επομένως η προσέγγιση της μαρτυρίας θα περιοριστεί αυστηρά μέσα στα στενά πλαίσια που καθορίζει η φύση της παρούσας διαδικασίας, αποκλειστικός στόχος της οποίας είναι η διαπίστωση ύπαρξης καλής υπεράσπισης και/ή ύπαρξης τέτοιων γεγονότων που να παρέχουν στον εναγόμενο το δικαίωμα υπεράσπισης.» (J&M Loizides Agencies LTD Κ.Α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ
(2011)1Β Α.Α.Δ 1280 (απόφαση πλειοψηφίας)). Ακόμα στο Annual Practice του 1979, παρ.14/3-4/10, αναφέρεται ότι «Leave to defend should be given where a difficult question of law is raised». Στο ίδιο μήκος κύματος και η LCA Domiki Limited ν. Ice Developers Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 473/2011, 28/9/2017, ECLI:CY:AD:2017:A323, όπου αποφασίστηκε ότι: «το κατάλληλο στάδιο εξέτασης και απόφασης επί των θεμάτων που εγείρονταν στην ένορκη δήλωση και ειδικότερα το θέμα της κατά τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, ήταν αυτό της κανονικής ακροαματικής διαδικασίας.» Αναλόγως θεωρώ ότι πρέπει να ενεργεί το Δικαστήριο και σε ζητήματα καθ' ύλη δικαιοδοσίας. Όταν εγείρεται ισχυρισμός ο οποίος γεννά πραγματικό και απτό ζήτημα δικαιοδοσίας, θα πρέπει να αφήνεται να αποφασιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο και όχι σε αυτό της αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Δεν δύναται δηλαδή το Δικαστήριο να διακινδυνεύσει έκδοση απόφασης χωρίς να έχει δικαιοδοσία, όπου προκύπτει τέτοιο ζήτημα. Ειδικά εν προκειμένω, όπου τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από τους διαδίκους, δεν επαρκούν για κριθεί η εν λόγω διαφορά. Στην βάση των ως άνω η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει γιατί προκύπτει ζήτημα για το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση δικαιούνται να ακουστούν. Εφόσον τούτο το ζήτημα είναι δικαιοδοτικό και ως η Νομολογία ορίζει είναι επιθυμητό να αποσαφηνίζεται το συντομότερο, καλούνται οι διάδικοι να προβούν σε όλα τα απαραίτητα διαβήματα για την προδικαστική εκδίκαση του. Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες την 29/3/22, ως προς τον ως άνω αναφερόμενο σκοπό. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο