Παναγιώτου ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λιμιτεδ, Αρ. Αγωγής: 990/2020, 5/4/2022

(1997)1Β Α.Α.Δ 646, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευσή της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. H διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles

(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.).» Η υπό εξέταση αίτηση έχει κύρια νομική βάση τη Διαταγή 10 Θεσμοί 1 και

1. Στην βάση αυτής το Δικαστήριο δύναται να ενεργοποιήσει τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου εάν ικανοποιηθεί ότι πληρούνται μια από τις πιο κάτω προϋποθέσεις:
2. Ο Εναγόμενος δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημιώσεως από τον Τριτοδιάδικο.
3. Ο Εναγόμενος δικαιούται θεραπεία σχετική με τα αρχικά αίτια της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή μερική θεραπεία που απαιτείται από τον Ενάγοντα.
4. Οποιοδήποτε ζήτημα σχετικό με το αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά το ίδιο με το ζήτημα που αναφύεται μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου και έπρεπε κανονικά να εκδικασθεί όχι μόνον μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου αλλά μεταξύ του Ενάγοντος και Εναγόμενου και του Τριτοδιάδικου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ' αυτών. Καθορισμός του τρόπου εξέτασης του αν ενυπάρχει, υφίσταται μια από τις τρεις περιπτώσεις που η Διαταγή 10 Θεσμός 1 ορίζουν, έγινε στην Ιωάννου ν. Βιολάρης

(2001)1Β Α.Α.Δ 1424, ως εξής: «Είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10.θ1 (α)(β)(γ). Και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια. Χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης δεν διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας αναφορικά με οτιδήποτε άλλο.» Συνεπώς εκείνο που προέχει να εξεταστεί είναι αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να εντάσσεται η παρούσα σε μια από τις τρεις περιπτώσεις. Είναι παραδεκτό ότι τα μέρη έχουν συμβληθεί με την Συμφωνία Μεταφοράς Εργασιών. Από αυτήν προκύπτει ότι σε αγωγές ή ακόμα και αποφάσεις εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για πράξεις ή παραλείψεις, παράνομη ή αντισυμβατική συμπεριφορά των Αιτητών, οι τελευταίοι θα αποζημιώνουν τους πρώτους. Με τούτο τον όρο ως δεδομένο και παραδεκτό, σαφώς και οι Καθ' ων η αίτηση θα δικαιούνται αποζημίωσης από τους Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, αφού ως είναι επίσης παραδεκτό η όποια κατ' ισχυρισμό παράνομη ενέργεια αναφέρεται από τον Ενάγοντα έλαβε χώρα πριν την μεταφορά εργασιών από τους Αιτητές στους Καθ' ων η αίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση, λοιπόν, δεν εγείρουν ότι η όποια απαίτηση του Ενάγοντα βαρύνει τους Αιτητές. Εκείνο που ορθά εισηγούνται είναι ότι αν αποδειχθεί η υπόθεση του Ενάγοντα εναντίον τους θα δικαιούνται αποζημίωσης στην βάση της Συμφωνίας Μεταφοράς Εργασιών. Συνεπώς η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στην πρώτη περίπτωση για την οποία μπορεί να προσεπικληθεί τριτοδιάδικος. Σε ότι αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, επίσης συμφωνώ με τους Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές καταχωρώντας σημείωμα εμφάνισης ανεπιφύλακτα, αποδέχτηκαν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Πόσω μάλλον εν προκειμένω, όπου το σημείωμα εμφάνισης των Αιτητών καταχωρήθηκε την 2/4/21, εμφανίστηκαν για σχετικές οδηγίες την 23/6/2021 και καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση πέντε μήνες μετά, ήτοι την 2/11/2021. Σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 99 και 100 της Ετήσιας Δικαστηριακής Πρακτικής (Annual Practice) του 1979, κάτω από τον τίτλο «Unconditional Appearance» «Where a defendant enters an ordinary appearance without any condition or protest reserving his right to object to the irregularity of the writ or service or the jurisdiction of the court he is debarred from raising an objection afterwards. The effect, therefore, of an ordinary or unconditional appearance is a waiver of the irregularity, if any, as well as a submission to the jurisdiction of the Court» Ανάλογη προσέγγιση ακολούθησε και το ΔΕΕ στην Spitzley v Sommer Exploitation SA (C48/84), με το ακόλουθο λεκτικό: «There is no doubt that if a plaintiff sues in a court other than one stipulated in an agreement as to jurisdiction, within the meaning of Article 17, the other party to the agreement may as defendant submit to the jurisdiction by entering an unconditional appearance. That court then has jurisdiction ( Elefanten Schuh ruling paragraph 1).» Η Spitzley, βέβαια, αφορούσε Κανονισμό που δεν είναι σε ισχύ σήμερα. Όπως παρατηρείται όμως ακόμα και ο Κανονισμός 44/2001, στο άρθρο 24, κάνει σχετική πρόβλεψη ως εξής: «Πέραν των περιπτώσεων όπου η διεθνής δικαιοδοσία απορρέει από άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού, το δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο εναγόμενος παρίσταται αποκτά διεθνή δικαιοδοσία. Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται, αν η παράσταση έχει ως σκοπό την αμφισβήτηση της διεθνούς δικαιοδοσίας, ή αν υπάρχει άλλο δικαστήριο με αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 22.» Σχετική είναι και η Bayerische Motoren Werke AG v Acacia Srl, C-433/16, στην οποία υπαγορεύεται ότι το ζήτημα δικαιοδοσίας θα πρέπει να εγερθεί στην πρώτη «αμυντική διαδικαστική πράξη», ώστε να μην έχει εφαρμογή το άρθρο 24 του Κανονισμού 44/2001, πράγμα που δεν επεσυνέβη επί του παρόντως. Όπως σημειώθηκε και πιο πάνω οι Αιτητές καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης ανεπιφύλακτα, εμφανίστηκε για οδηγίες στην διαδικασία που τους αφορά και κάποιους μήνες μετά εξέφρασαν την πρώτη αμυντική τους διαδικαστική πράξη, μέσω της υπό εξέταση αίτησης. Επομένως κρίνεται ότι έχουν με την συμπεριφορά τους αποδεχτεί δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου. Αναλόγως λειτουργούν και τα όσα αναφέρθηκαν στην Marfin Popular Bank Public Co. LTD v. Telec Logistic Company LTD κ.α,

(2012)1 ΑΑΔ 1002 ως κατωτέρω: «Περαιτέρω, όμως, από τη στιγμή που ο τριτοδιάδικος συγκατένευσε και έθεσε τον εαυτό του οικειοθελώς στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, δεν τίθεται θέμα τήρησης των θεσμών στους οποίους αναφέρθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο. Οι θεσμοί που αφορούν τόσο την επίδοση στον τριτοδιάδικο, αλλά και στους άλλους διάδικους γενικά, έχουν τεθεί ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η ενημέρωσή τους για την υφιστάμενη διαδικασία που τους αφορά. Εφ' όσον ο τριτοδιάδικος έθεσε τον εαυτό του αυτοβούλως στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων δεν τίθεται θέμα παράτυπης διαδικασίας» Το ζήτημα της δικαιοδοσίας, άλλωστε, δεν θα μπορούσε να αποφασιστεί σε αυτό το στάδιο και για άλλο λόγο. Συγκεκριμένα στην υπόθεση Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v. 1. Compania Espanola de Laminaction, S.A. 2. The Ship "Four Star II") όπως τροποποιήθηκε Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v. 1. Four Star Lines S.A., 2. The Ship "Four Star II")

(1989)1 C.L.R. 623, σελίδες 627 - 628 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Έχει καθιερωθεί από τη νομολογία μας ότι εφόσον υπάρχουν διαφορές ως προς τα νομικά και πραγματικά θέματα . οι διαφορές πρέπει να εκδικάζονται και αποφασίζονται από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής και όχι σε ενδιάμεσο στάδιο όπου η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι οι ένορκες δηλώσεις». Στο ίδιο μήκος κύματος και η πολύ πρόσφατη Αerocandia Aviation Services Cy Ltd κ.α. v. Γκιόκα κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε136/2020, 24/1/2022, όπου τέθηκαν τα πιο κάτω: «Εν προκειμένω, έχοντας διεξέλθει τις εκκαλούμενες αποφάσεις, θεωρούμε - έχοντας στο μυαλό τους λόγους έφεσης στην καθεμία από τις συνεκδικασθείσες εφέσεις - ότι εκφράσθηκαν σε αυτές, σε ενδιάμεσο δικονομικό στάδιο θυμίζουμε, δικαστικά ευρήματα και καταλήξεις επί κομβικών θεμάτων απτόμενων της ουσίας των αγωγών 479/19 και 480/19, στην απουσία κοινώς παραδεκτών και κατάλληλων για αυτό γεγονότων μεταξύ των μερών. Αυτό δεν ήταν ορθό.» Και στην Aerocandia, είχε αποφασιστεί ζήτημα δικαιοδοσίας σε ενδιάμεσο στάδιο. Όπως και εν προκειμένω αν και υπάρχει μια σειρά παραδεκτών γεγονότων, παραμένουν ως επίδικα άλλα, καίρια για την απόφανση επί του ζητήματος της δικαιοδοσίας. Ειδικότερα, οι Καθ' ων η αίτηση στην ένσταση τους εγείρουν μια σειρά πραγματικών ζητημάτων για τα οποία σαφώς και χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία, και άπτονται των περιστάσεων της υπόθεσης, του τόπου διεξαγωγής των εργασιών των μερών και του τόπου όπου προέκυψε η επίδικη διαφορά. Επομένως και αν ακόμα καταχωρείτο σημείωμα εμφάνισης υπό όρους ή υπό διαμαρτυρία ή εγειρόταν το ζήτημα της δικαιοδοσίας με την πρώτη ευκαιρία, δεν έχει το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, ενώπιον του την αναγκαία μαρτυρία για να το αποφασίσει. Σε σχέση με την εισήγηση ότι δεν συμμορφώθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση με την απαίτηση να προωθήσουν με κατάλληλο διάβημα τη σύνταξη του διατάγματος του Δικαστηρίου εντός δέκα ημερών από την παροχή άδειας, αναφέρονται τα ακόλουθα: Το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε την 26/1/2021. Εκείνη την περίοδο η πανδημία κάλπαζε και προς τούτο τον σκοπό το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδιδε σχετικές ανακοινώσεις ως προς την λειτουργία των Δικαστηρίων με όσο το δυνατόν λιγότερη φυσική παρουσία. Η λειτουργία δε των Πρωτοκολλητείων είχε ανασταλεί εκείνη την περίοδο, που περίκλειε και την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος, και ξανάρχισε την 8/2/2021. Επομένως εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να ζητηθεί και συνταχθεί το σχετικό διάταγμα εντός 10 ημερών. Ακόμα από την 10/4/2020 μέχρι την 12/2/2021 ίσχυε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 6) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2020, με τον οποίο αναστέλλονταν οι προθεσμίες για την διεκπεραίωση οποιουδήποτε διαδικαστικού διαβήματος. Εν πάση περιπτώσει η υπό αναφορά παρατυπία δεν θεωρείται θεμελιώδης και μπορεί να θεραπευτεί με την διαδικασία που προβλέπεται στην Διαταγή 64. Σχετική είναι η αναφορά που γίνεται στην Wunderlich Karl Heinz και Άλλοι ν. Eυθύβουλου Παναγιώτου

(1999)1 ΑΑΔ 366 με το εξής λεκτικό: «Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64. Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα.» Η υπό εξέταση αποτελεί κλασσική περίπτωση θεραπεύσιμης παρατυπίας. Έλαβε χώρα σε περίοδο που οι προθεσμίες είχαν ανασταλεί. Και όταν ακόμη αυτή η αναστολή άρθηκε, η φυσική παρουσία στα Πρωτοκολλητεία ήταν πολύ δύσκολη λόγω αυξημένης ζήτησης, ως έθεσαν και οι Καθ' ων η αίτηση. Ο φόρτος εργασίας δεν επέτρεπε την εμπρόθεσμη ετοιμασία του Διατάγματος και σε κάθε περίπτωση με κανένα τρόπο δεν επηρεάστηκαν τα δικαιώματα των Αιτητών από αυτή την καθυστέρηση. Η υπό κρίση αίτηση τους έλαβε χώρα επτά μήνες μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους τους και αφού είχαν εμφανιστεί για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με την εναντίον τους διαδικασία. Ήταν τέτοια λοιπόν και η στάση των ίδιων των Αιτητών που δείκνυε ότι κανένα τους δικαίωμα δεν παραβιάστηκε και άρα η ως άνω αναφερόμενη παρατυπία μπορεί να θεραπευτεί. Τέλος και όσων αφορά την εισήγηση περί δυσμενούς επηρεασμού του Ενάγοντα, αρκεί να επαναληφθεί ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή. Ακόμα ο Ενάγων δεν έχει υπεισέλθει στην διαδικασία για να εγείρει το όποιο επιχείρημα σχετικά και άρα δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω συζήτηση του ζητήματος. Στην βάση των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο